Le soufisme (en arabe : تصوف [taṣawūf]) ou taçawwuf désigne en islam le cœur ésotérique de la tradition islamique, et l'ésotérisme d'une façon générale. Le mot taçawwuf peut se traduire correctement par « initiation ». Il désigne "el-haqîqah" c'est-à-dire la "vérité" intérieure qui vivifie et permet la compréhension profonde de "es-shariyah" (la "grande route").

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le soufisme (en arabe : تصوف [taṣawūf]) ou taçawwuf désigne en islam le cœur ésotérique de la tradition islamique, et l'ésotérisme d'une façon générale. Le mot taçawwuf peut se traduire correctement par « initiation ». Il désigne "el-haqîqah" c'est-à-dire la "vérité" intérieure qui vivifie et permet la compréhension profonde de "es-shariyah" (la "grande route"). Le Taçawwuf comprend non seulement la haqîqah mais aussi l'ensemble des moyens destinés à y parvenir, appelé tarîqah - "voie" ou "sentier" - conduisant de la shariyah vers la haqîqah, c'est-à-dire de l'"écorce" (el-qishr) vers le "noyau" (el-lobb) par l'intermédiaire du "rayon" allant de la circonférence vers le centre. Le soufisme est intimement lié, depuis les origines de révélation prophétique de l'islam, à la fois aux orthodoxies sunnite et chiite, bien qu'il ait pris des formes différentes dans les deux cas.
  • Sufizm (arab. taṣawwuf تصوف ) – zbiorcze określenia dla różnorakich nurtów mistycznych w islamie. Pochodzi ono od słowa suf صوف (wełna), co jednak nie jest w żaden sposób potwierdzone, bowiem czerpiąc wzór z chrześcijańskich mnichów sufi ubierali się we włosiennice. Wzorem dla wczesnochrześcijańskich anachoretów był Jan Chrzciciel, który nosił szatę z wielbłądziej wełny. Taka szata i przepasane biodra były "wzorcowym" strojem ascety. Sami Arabowie zwali sufich fakirami (faqīr فقير), co znaczy biedak, albo derwiszami (darwīš درويش), co pochodzi od perskich słów dar (drzwi) oraz darwaze (dźwierze, brama) i oznacza nędzarza (żebraka) stukającego do drzwi.Jest on próbą osiągnięcia jedności z boskim Absolutem. W najpowszechniejszej formie polega na regularnych modlitwach, recytacji formuł religijnych i boskich imion, grupowych śpiewach (qawwali), studiowaniu świętych pism islamu, a przede wszystkim na wyparciu się własnego ego. Jednymi z najznaczniejszych sufi byli Rabia Al-Basri, Dżunajd, Al-Halladż, Al-Ghazali i Ibn ʾArabi.
  • Il sufismo o tasāwwuf (arabo: تصوّف‎ - taṣawwuf) è la forma di ricerca mistica (da mysticos, cioè "pertinente l'iniziazione") tipica della cultura islamica. Da coloro che ne fanno parte, cioè i sufi, viene considerata la dimensione mistica dell'islam. Secondo i pareri degli studiosi, il sufismo in realtà sarebbe la continuazione di una preesistente e perenne filosofia dell'esistenza nata prima dell'islam, la cui espressione circola all'interno di questa religione.La sua essenza tuttavia è stata espressa attraverso altre religioni e fenomeni metareligiosi.Il sufismo viene a volte definito come l'unione antica del cristianesimo e del neoplatonismo che diede vita ad una forma di ricerca interiore, il misticismo dell'islam. I sufi appartengono a diversi "ordini" - comunità formatesi attorno ad un maestro - i quali si riuniscono per delle sessioni spirituali (majalis) in luoghi d'incontro detti zawiya, khanqa o tekke.Il sufismo è una disciplina che riguarda la conoscenza diretta di Dio; le sue dottrine e i suoi metodi sono derivati principalmente dal Corano, ma utilizza anche concetti derivati da fonti greche, persiane antiche e indù. Comunque, nonostante le idee prese in prestito da culture e religioni precedenti, si può affermare che l'essenza del sufismo sia prettamente islamica.La tradizione sufi afferma che il movimento nacque con l'assembramento di fedeli musulmani disoccupati (ahl aṣ-ṣuffah, cioè "quelli della panca") nella moschea di Medina ai tempi di Maometto di fronte alla stanza di sua moglie 'À'isha. . Tutti gli ordini sufi ricollegano molti dei propri precetti agli insegnamenti di Maometto così come tramandati da Ali ibn Abi Talib, suo cugino e genero, tranne i Naqshbandiyya, che si ispirano ad Abū Bakr. Tuttavia i musulmani aleviti e Bektashi (e alcuni sciiti) affermano che ogni ordine sufi deriva dal lignaggio spirituale (silsilah) dei dodici imam, le guide spirituali islamiche previste nell'hadíth dei dodici successori, ed erano tutti discendenti di Maometto tramite Fatima e Ali. Perciò Ali viene considerato il "padre del sufismo".
  • Nota: esta página contém alguns caracteres especiais e é possível que a impressão não corresponda ao artigo original.O Sufismo (em árabe: تصوف; transl.: tasawwuf; em persa: صوفی‌گری; transl.: Sufi gari) é conhecida como a corrente mística e contemplativa do Islão. Os praticantes do sufismo, conhecidos como sufis ou sufistas, procuram desenvolver uma relação íntima, direta e contínua com Deus, utilizando-se, dentre outras técnicas, da prática de cânticos, música e dança, o que é considerado prática ilegal pela sharia de vários países muçulmanos.O termo sufismo é utilizado para descrever um vasto grupo de correntes e práticas. As ordens sufis (Tariqas) podem estar associadas ao Islão sunita, Islão xiita, a uma combinação de várias correntes, ou a nenhuma delas. O pensamento sufi se fortaleceu no Médio Oriente no século VIII e hoje encontra-se por todo o mundo. Entretanto sua origem é atemporal. Na Indonésia, assim como muitos outros países da Ásia, Oriente Médio e África, o Islamismo foi introduzido através das ordens sufis.De acordo com as grandes escolas de jurisprudência islâmica, o sufismo é considerado como um movimento herético, tendo sido, por isso, perseguido inúmeras vezes ao longo da história.
  • Het soefisme (Arabisch: تصوّف - taṣawwoef, Perzisch: صوفی‌گری, soefigari, Russisch: Суфизм, Soefism, Turks: tasavvuf, Urdu: تصوف) is een mystieke traditie die zijn oorsprong heeft in de vroege islam. Volgens sommige overleveringen kan het soefisme getraceerd worden tot Ali ibn Abu Talib, neef en schoonzoon van de profeet Mohammed die hem speciaal zou hebben onderwezen hierin. Ali wordt daarom soms de 'vader van het soefisme' genoemd. Een aanhanger van het soefisme heet een soefi, oftewel een specialist in het vakgebied Tasawwoef, hoewel sommigen deze titel slechts wensen te gebruiken voor iemand die de doelen van het soefisme bereikt heeft. De soefi's vormen mystieke tariqa, broederschappen of zusterschappen.Soefi komt vermoedelijk van het Arabische صوف (soef), dat wol betekent in het Arabisch. De eerste soefi's droegen grove wollen kleding als blijk van hun soberheid en armoede. Als beschrijvende term verschilt het weinig van derwisj (Oudperzisch voor soefi) en fakir (Oudhindi voor soefi). Hoewel het woord sterk lijkt op het Griekse woord sophia ('wijsheid'), is er geen linguïstisch verband. Een andere veronderstelling is dat de naam afkomstig is van het Arabische woord soefa, dat bank betekent, en is afgeleid van het feit dat naast de ingang van de moskee van de profeet in Medina altijd wel een groepje arme gelovigen op een bank zat. Omdat deze mensen voortdurend in de nabijheid van de profeet verkeerden, hadden enkelen van hen een uitgebreide kennis van de islamitische leer. Een andere mogelijkheid van de oorsprong van de naam is het woord صفا (safā), wat puurheid betekent. De soefi Abu `Ali al-Rudhabari combineerde beiden met de uitspraak De soefi is degene die wol draagt over puurheid.Vermoedelijk waren er in de 6e eeuw al soefi's. Zij trokken rond door verschillende delen van het Midden-Oosten en India. Rond de 8e eeuw waren er diverse scholen of ordes gevestigd. Die worden aangeduid als tariqats.Als religieuze beweging kenmerkt het soefisme zich als een wisselwerking van religieuze en spirituele invloeden. Eén precieze definitie van het soefisme is dan ook niet te geven.Soefi's geloven dat de Koran en de strikte regels van de sharia uiterlijke regels zijn en dat er diverse stadia van (innerlijke) nabijheid tot God bestaan. Een van de symbolen die dit symboliseert is de roos. De doornen van de roos, die de roos beschermen, staan voor de regels van de sharia. De stam van de roos symboliseert het innerlijke pad, ook wel tariqa genoemd. De bladeren van de roos staan symbool voor marefa waarbij de soefi innerlijke kennis van God ervaart. De geur van de roos staat voor het ervaren van de werkelijkheid (haqiqa) zoals deze is.Bekend zijn ook de dansende derwisjen uit de Turkse stad Konya. Door in het rond te tollen bereiken zij een bepaalde extase en zo proberen zij tot God te komen. De orde werd gesticht door de volgelingen van de Perzische soefidichter Jalal ad-Din Rumi uit de 13e eeuw. Een andere soefigroep is de Qalandariyah die graag experimenteerden met bewustzijnverruimende middelen. De Idrisiyya, een soefi-stroming die opgericht werd door Ahmad Ibn Idris al-Fasi, was vooral actief in Noord-Afrika en Jemen.
  • Sufizm'in diğer anlamları için Sufi (anlam ayrımı) sayfasına bakınızTasavvuf (Arapça: تَصَوُّف ‎ taṣawwuf, Farsça: تصوف ‎ tasavvof, Fransızca ve İngilizce Sufism) veya Sûfîlik (Arapça: صُوفِية ‎ ṣūfīyya, Farsça: صوفیگری ‎ sūfīgarī), İslam inancında insanın akıl yoluyla erişemediği ilahî hakikatlere ve gayb âlemine ait hakikatlere manevi latifelerle ulaşma yoludur.
  • 수피즘(아랍어: تصوّف - taṣawwuf, 페르시아어: صوفی‌گری sufigari, 터키어: tasavvuf, اردو: تصوف)은 이슬람교의 신비주의적 분파이다. 수피즘은 전통적인 교리 학습이나 율법이 아니라 현실적인 방법을 통해 신과 합일되는 것을 최상의 가치로 여긴다. 수피즘의 유일한 목적은 신과 하나가 되는 것으로 이를 위해 춤과 노래로 구성된 독자적인 의식을 갖고 있었다. 수피파라 부르기도 한다.
  • Суфи́зм или тасаввуф (араб. تصوف‎‎) — мистико-аскетическое течение в исламе, одно из основных направлений классической мусульманской философии. Общепринятой является точка зрения, высказанная ещё средневековыми мусульманскими авторами, согласно которой слово суфизм происходит от арабского «суф» (араб. صوف‎‎ — шерсть) .Мусульманские исследователи и историки условно разделяют историю суфизма на три периода: период аскетизма (зухда) , период суфизма (тасаввуфа) и период суфийских братств (тарикатов) . В связи с широким распространением идей суфизма среди различных слоев мусульманского общества в XII—XIII вв. развитие получила спекулятивно-эзотерическая сторона суфийского учения, которая представляла интерес в первую очередь для образованных мусульман . В настоящее время суфизм продолжает играть важную политическую и религиозную роль в жизни исламских государств .Гибкость суфизма и «открытость» посторонним влияниям сделали его крайне неоднородным . Суфизм вдохновлял своих последователей, раскрывал в них глубинные качества души и сыграл большую роль в развитии эстетики, этики, литературы и искусства . Путь духовного совершенства суфия лежит только через полное подчинение учителю (муршиду) и выполнение всех его указаний .
  • Заглавието на тази статия може да се сбърка със софизъм.Суфизмът или тасаууф (на арабски: تصوّف, ṣūfīya, تَصَوُّف, tasawwuf; Sufismus, Sufitum, Sufik) е аскетично течение в исляма до 9 век, стремящо се към разкриването на негови скрити мистични измерения. Последоватилите на суфизма се наричат суфии или дервиши.Класическите суфистки учители дефинират суфизма като „учение, чиято цел е поправянето на сърцето и отвръщането му от всичко друго, освен от Бог“ или като „учение, чрез което човек може да научи как да пътува в Божественото присъствие, да пречисти вътрешната си същност от нечистотата и да я разкраси с различни похвални черти“. Традиционни суфистки практики са повтарянето на имената на Бога (зикр) и аскетизма.Суфизмът възниква и събира последователи сред мюсюлманите в края на 7 век като реакция срещу все по-светския характер на халифата на Умаядите. През следващото хилядолетие суфизмът се разпространява на няколко континента и сред различни култури, развиван първоначално на арабски, а след това и на персийски, турски и други езици.Суфистките ордени (тарика), както шиитски, така и сунитски, смесени или необвързани с двете основни течения в исляма, обикновено извеждат духовното си родословие от пророка на исляма Мохамед чрез неговия братовчед и зет Али ибн Абу Талиб, като най-важното изключение е орденът Накшбанди, които свързва началото си с първия халиф Абу Бакр. В миналото суфистки ордени като Мевлеви, Накшбенди и Халвенти извършват мисионерска дейност и участват активно в разпространяването на исляма.
  • El sufismo (en idioma árabe, صوفية ṣūfiyya o تصوف taṣawwuf) es una de las denominaciones que se han dado al aspecto místico del islam.
  • スーフィズム(صوفية‎, Sufism)とは、イスラム教の神秘主義哲学である。この呼び名は担い手であるスーフィーにイズムをつけたもの。東アジアにおいてイスラム教は古くは『回教』または『回回』(Huihui)と呼ばれたが、メヴレヴィー教団やナクシュバンディー教団の回転しながら踊る旋舞に由来している。『回民』も同様の由来である。
  • Sufism (or taṣawwuf; Arabic: الصوفية‎) is a branch of Islam, defined by adherents as the inner, mystical dimension of Islam; others contend that it is a perennial philosophy of existence that pre-dates religion, the expression of which flowered within Islam. Its essence has also been expressed via other religions and metareligious phenomena. A practitioner of this tradition is generally known as a ṣūfī (صُوفِيّ). They belong to different ṭuruq or "orders" – congregations formed around a master – which meet for spiritual sessions (majalis), in meeting places known as zawiyahs, khanqahs, or tekke. All Sufi orders (turuq) trace many of their original precepts from the Islamic prophet Muhammad through his cousin and son-in-law Ali ibn Abi Talib, with the notable exception of the Sunni Naqshbandi order who claim to trace their origins through the first sunni Caliph, Abu Bakr. However, Alevi and Bektashi Muslims (and some Shia Muslims) claim that every Sufi order traces its spiritual lineage (silsilah) back to one of the Twelve Imams, the spiritual heads of Islam who were foretold in the Hadith of the Twelve Successors and were all descendants of Muhammad through his daughter Fatima and Ali. Because of this Ali ibn Abi Talib is also called the father of Sufism. Prominent orders include Alevi, Bektashi, Mevlevi, Ba 'Alawiyya, Chishti, Rifa'i, Khalwati, Naqshbandi, Nimatullahi, Oveyssi, Qadiria Boutshishia, Qadiriyyah, Qalandariyya, Sarwari Qadiri, Shadhiliyya and Suhrawardiyya.Sufis believe they are practicing ihsan (perfection of worship) as revealed by Gabriel to Muhammad: "Worship and serve Allah as you are seeing Him and while you see Him not yet truly He sees you". Sufis consider themselves as the original true proponents of this pure original form of Islam. Sufism is opposed by Wahhabi and Salafist Muslims.Classical Sufi scholars have defined Sufism as "a science whose objective is the reparation of the heart and turning it away from all else but God". Alternatively, in the words of the Darqawi Sufi teacher Ahmad ibn Ajiba, "a science through which one can know how to travel into the presence of the Divine, purify one's inner self from filth, and beautify it with a variety of praiseworthy traits".Muslims and mainstream scholars of Islam define Sufism as simply the name for the inner or esoteric dimension of Islam which is supported and complemented by outward or exoteric practices of Islam, such as Islamic law. In this view, "it is absolutely necessary to be a Muslim" to be a true Sufi, because Sufism's "methods are inoperative without" Muslim "affiliation". In contrast, author Idries Shah states Sufi philosophy is universal in nature, its roots predating the rise of Islam and Christianity. Some schools of Sufism in Western countries allow non-Muslims to receive "instructions on following the Sufi path". Some Muslim opponents of Sufism also consider it outside the sphere of Islam.Classical Sufis were characterised by their attachment to dhikr, (a practice of repeating the names of God, often performed after prayers) and asceticism. Sufism gained adherents among a number of Muslims as a reaction against the worldliness of the early Umayyad Caliphate (661–750 CE). Sufis have spanned several continents and cultures over a millennium, originally expressing their beliefs in Arabic, before spreading into Persian, Turkish, Indian languages and a dozen other languages.
  • A szúfizmus vagy a szúfi út elnevezés egy filozófiáját és világképét illetően heterogén irányzat-csokrot takar. A szúfi út elnevezés sokkal inkább megfelel a szúfi jellegnek, hiszen itt alapvetően nem egy tanítás-rendszerről, hanem életmódról, szemléletről van szó. Legfontosabb közös jellemzőjük, hogy döntő többségükben az iszlám követőinek vallják magukat, illetve erősen misztikus jellegű irányzatokként az iszlám ezoterikus igazságát hirdetik.A szúfizmus az iszlám misztika hiedelem- és szokásrendszere. Sok muszlim hívő ezen az úton, Isten közvetlen, személyes megtapasztalása által próbál rálelni Isten szeretetére és megismerésére. A szúfizmuson belül többféle misztikus út létezik arra, hogy valaki megismerje az emberi és isteni természetet, átélje az isteni szeretet érzését és elérje az igazi bölcsességet. A szúfik számára a személyes megtapasztalás (dzauk, "belekóstolás") elengedhetetlen a valódi tudás megszerzéséhez.
  • Súfismus (arabsky: تصوّف; tasawwuf) je mystická forma nebo také duchovní cesta či spiritualita islámu. Rozmanitý pojem zahrnující v sobě etiku, estetiku, vzory chování, působí i na poli hospodářském, politickém či vojenském. Zachází až za hranice běžného chápání mystiky. Na vztahy k bohu a okolí se odvolává šarí´a, súfismus dává šarí´i duchovní postoj, pomoci něhož věřící vykonávají světské povinnosti. Súfismus je hnutí nejednotné a nekonformní. Cílem následovníků súfismu je pomocí zvláštních praktik přivést věřícího blíže k Bohu či dokonce s Bohem splynout. Existuje velká řada súfijských řádů, které se označují jako taríky, z nichž převážná většina je sunnitských.Praktikant súfismu je označován jako súfí (arabsky: صُوفِيّ‎), ačkoli někteří stoupenci súfismu používají termínu súfí jen pro ty, kteří dosáhli cíle súfijského učení. Občas se pro súfiho též používá termínu derviš.
  • Sufismus (arabisch ‏تَصَوُّف‎ tasawwuf, DMG taṣawwuf), Sufiya (arabisch ‏صُوفِيَّة‎ sufiya, DMG ṣūfīya), veraltet auch Sufitum oder Sufik, bezeichnete bis zum 9. Jahrhundert eine asketische Randgruppe. Sufismus wird seither als Sammelbezeichnung für Strömungen im Islam verwendet, die asketische Tendenzen und eine spirituelle Orientierung prägen, die oft mit dem Wort Mystik bezeichnet wird. Im 12. Jahrhundert bildeten sich Sufi-Orden aus, die auch religionspolitische Funktionen tragen, darunter Organisation der Volksfrömmigkeit und Mission. Einen Anhänger des Sufismus nennt man Sufi (arabisch ‏صُوفِيّ‎, DMG Ṣūfī) oder auch Derwisch (persisch ‏دَرْوِیش‎ darwīsch). Spätestens mit der Organisation in Orden ist eine Identifikation von Mystik und Sufismus problematisch, da sich ersteres meist auf einen spezifischen Typus von Spiritualität bezieht, letzteres nun aber auch auf Institutionen. (Etwas unproblematischer als die Verwendung von sufiya und tasawwuf ist der Ausdruck ‘irfān, arabisch ‏عِرْفَان‎. Das Wort Sufismus wird in Europa erst seit dem 19. Jahrhundert verwendet.)Für die Ausarbeitung ihrer praktischen und theoretischen Lehren beziehen sich Klassiker des Sufismus auf einen „inneren Sinn“ (arabisch ‏بَاطِن‎ batin, DMG bāṭin) des Korans und insbesondere auf Verse, welche sich auf eine individuelle Beziehung oder Unmittelbarkeit zu Gott beziehen lassen, sowie auf Traditionen (arabisch ‏سُنَّة‎, Pl. ‏سُنَن‎ sunan, DMG sunan ‚Brauch, gewohnte Handlungsweise, überlieferte Norm‘) und Vita von Mohammed, die in diesem Sinne als Vorbild gedeutet werden. Seit dem 10. Jh. werden systematische Handbücher zum spirituellen Weg des Sufi ausgearbeitet, welche die Nähe zum orthodoxen Sunnitentum betonen. Für die systematische Ausformulierung von Theologie und Epistemologie wurden Philosophen und Theologen wie Ghazali, Suhrawardi und Ibn Arabi prägend.
  • Sufismo edo taṣawwuf (arabieraz: تصوّف) islamismo barruko hainbat eskola, sekta eta kofradiaren arau eta praktika aszetiko eta mistikoen multzoa da, gizakia jainkozko bilakatzea eta Egia absolutuarekin bat egitea lortu nahi duena. Bere jarraitzaileek ṣūfī (persieraz: صُوفِيّ) edo derbitxe dute izena.Sufi klasikoen ezaugarri nagusia dhikr (edo Jainkoaren izenak errepikatzea) eta aszetismo jardutea zen. Omeiatar Kaliferriaren hasierako ortodoxiaren aurkako bere jarrerak jarraitzaile asko eman zizkion. Bere agindu (ṭuruq) gehienak, bai sunitar, xiitar edo mistoak direnak, Muhammadetik 'Alī bere lehengusuaren bitartez jaso dituzte, Abu Bakr kalifatik hartutako naqshbandi izan ezik.Aditu batzuen ustez, Islamaren bertsio esoterikoa besterik ez da, eta badaude Islametik at kokatzen dutenak.
  • Tasawuf (Tasawwuf) atau Sufisme (bahasa Arab: تصوف , ) adalah ilmu untuk mengetahui bagaimana cara menyucikan jiwa, menjernihan akhlaq, membangun dhahir dan batin, untuk memporoleh kebahagian yang abadi. Tasawuf pada awalnya merupakan gerakan zuhud (menjauhi hal duniawi) dalam Islam, dan dalam perkembangannya melahirkan tradisi mistisme Islam. Tarekat (pelbagai aliran dalam Sufi) sering dihubungkan dengan Syiah, Sunni, cabang Islam yang lain, atau kombinasi dari beberapa tradisi. Pemikiran Sufi muncul di Timur Tengah pada abad ke-8, sekarang tradisi ini sudah tersebar ke seluruh belahan dunia.
  • Заглавието на тази статия може да се сбърка със софизъм.
  • El sufisme o tassàwwuf (en àrab تصوّف, taṣawwuf; en persa صوفی‌گری, sufigari; en turc tasavvuf; en urdú تصوف) és una tradició mística islàmica de caràcter esotèric, practicada per musulmans però també per no musulmans, que abasta una gran amplitud de pràctiques dedicades a l'amor diví i al cultiu del cor. Aquesta mística té per finalitat última accedir a la "presència" i el coneixement de Déu directament, i no per mitjà de les normes i formulismes establerts per la llei islàmica. Per això l'islam oficial no l'ha encoratjat mai en excés. A partir de l'Iraq al segle VIII, i de Bagdad i del Caire al segle IX, el sufisme s'estengué per tot el món islàmic, des de l'Iran fins al Màgrib i l'Àndalus, i des d'Anatòlia fins a l'Índia i l'Àsia Central.Des de l'aparició del terme, al segon segle de l'hègira, aquest ha englobat diferents manifestacions d'espiritualitat, com certes formes d'ascetisme (zuhd) o de fervor religiós (ubbad), certs ordes militars místics de cavalleria (futuwa) i de les ràbites (ribat), la gnosi (irfan), el sufisme popular i de veneració pels sants (morabit) i també una espiritualitat sense cap manifestació externa (malamiyya). Malgrat la desconfiança dels garants de l'ortodòxia religiosa, el sufisme ha arribat a ser considerat com una més de les ciències tradicionals islàmiques, amb qui s'ha interrelacionat sovint, com la filosofia islàmica (fàlsafa), la jurisprudència (fiqh), la teologia (kàlam), la cosmovisió (aqida) o l'exegesi alcorànica (tafsir).
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 3973642 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 39641 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 189 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110778221 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:année
  • 1969 (xsd:integer)
  • 1992 (xsd:integer)
  • 1993 (xsd:integer)
  • 1995 (xsd:integer)
  • 1996 (xsd:integer)
  • 1997 (xsd:integer)
  • 1999 (xsd:integer)
  • 2000 (xsd:integer)
  • 2001 (xsd:integer)
  • 2002 (xsd:integer)
  • 2003 (xsd:integer)
  • 2004 (xsd:integer)
  • 2005 (xsd:integer)
  • 2006 (xsd:integer)
  • 2007 (xsd:integer)
  • 2008 (xsd:integer)
  • 2009 (xsd:integer)
  • 2010 (xsd:integer)
  • 2011 (xsd:integer)
  • 2013 (xsd:integer)
prop-fr:auteur
prop-fr:collection
  • Petite Bibliothèque Payot
  • Spiritualités vivantes
  • Points Sagesses
  • D'Orient et d'Occident
  • L'être et l'esprit
  • Le Souffle de l'esprit
  • PIFD
prop-fr:commentaires
  • Préface de Pierre Lory, postface de Claude Louis-Combet.
prop-fr:fr
  • Abu al-Najib Suhrawardi
  • Ahmad Sirhindi
  • Al-Mukhtar al-Kunti
  • Bayazid al-Bistami
  • Imam Al Haddad
  • Muhammad_al-Jazuli
  • Suhrawardiyya
prop-fr:isbn
  • 2 (xsd:integer)
  • 975 (xsd:integer)
  • 978 (xsd:integer)
  • 9782226078148 (xsd:double)
prop-fr:lang
  • en
prop-fr:lienAuteur
  • Sayd Bahodine Majrouh
prop-fr:lienÉditeur
  • Éditions Albin Michel
prop-fr:lieu
  • Aix-en-Provence
  • Alger
  • Arles
  • Beyrouth
  • Damas
  • Istanbul
  • Paris
  • Toulouse
  • Châtenay-Malabry
  • L'Isle-sur-la-Sorgue
  • Cugnaux
  • St-Gaudens
prop-fr:lireEnLigne
prop-fr:mois
  • juin
  • mai
  • novembre
prop-fr:nom
  • Majrouh
prop-fr:numéroD'édition
  • 1 (xsd:integer)
prop-fr:numéroDansCollection
  • 130 (xsd:integer)
  • 156 (xsd:integer)
prop-fr:pagesTotales
  • 197 (xsd:integer)
prop-fr:prénom
  • Sayd Bahodine
prop-fr:sousTitre
  • Aphorismes et contes soufis
prop-fr:titre
  • Aurora
  • Le Face à face des cœurs
  • La confrérie des Aïssâwa en milieu urbain. Les pratiques rituelles et sociales du mysticisme contemporain
  • Le Soufisme, al-tasawwuf et la spiritualité islamique
  • Le Soufisme au quotidien : Confréries d'Égypte au
  • Anthologie du soufisme
  • Ce Moi sur lequel ma vie ne peut rien
  • Dans la Taverne de la Ruine
  • De l'abandon de la volonté propre
  • Initiation au soufisme
  • Initiation aux doctrines ésotériques de l'islam
  • Jésus dans la tradition soufie
  • Témoignage de la poussière. Autour de la figure du saint Mansur al-Hallaj
  • L'Instant soufi
  • La Confession de Massoud
  • La Voie soufie
  • La fraternité des cœurs
  • Le Livre des haltes
  • Le Soufisme et ses grands maîtres spirituels
  • Le Soufisme ou les dimensions mystiques de l'islam
  • Le Soufisme, la réalité de la religion
  • Le grand festin de l’Orient
  • Le régime du solitaire dans le soufisme unitif
  • Les Soufis et l'ésotérisme
  • Les dix règles du soufisme selon Ghazzâli
  • Lettre ouverte à celui qui critique le soufisme
  • Djihâd et Contemplation, Vie et enseignement d'un soufi au temps des Croisades
  • Qu'est ce que le soufisme
  • Rire avec Dieu
  • Rûmî et le soufisme
  • Sagesse céleste. Traité de soufisme
  • Soufisme d'Orient et d'Occident
  • Soufisme et hassidisme
  • Dix jours en Ouzbékistan. Récit d'un pèlerin soufi
  • Mystiques, philosophes et francs-maçons en Islam - Rza Tevfik, penseur ottoman , du Soufisme à la Confrérie
  • Soufisme, l'héritage commun, centenaire de la voie soufie Alawiyya
  • La Danse de l'âme : Recueil d'odes mystiques et de quatrains des soufis
  • La fontaine de la séparation : Voyage d'un musicien soufi
  • Le soufisme en Egypte et en Syrie sous les derniers Mamelouks et les premiers Ottomans - orientations spirituelles et enjeux culturels
  • Sidi Hamza al-Qadiri Boudchichi : le renouveau du soufisme au Maroc
  • Le vivant fils de l'éveil ou La grande triade soufie
  • Pèlerinage, sciences et soufisme : L'art islamique en Cisjordanie et à Gaza
  • Sur les traces du soufisme turc. Recherches sur l'Islam populaire en Anatolie
  • Les Derviches tourneurs, doctrine, histoire et pratiques
prop-fr:trad
  • Albert Van Hoa
  • Cheikh abd Allah Penot
prop-fr:traducteur
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:éditeur
  • dbpedia-fr:EHESS
  • Albin Michel
  • Actes Sud
  • Dervy
  • Fayard
  • Flammarion
  • Isis
  • Maisonneuve & Larose
  • Payot
  • Pocket
  • Robert Laffont
  • Seuil
  • Édisud
  • Albouraq
  • Editions du Cerf
  • Al-Bouraq
  • Sindbad
  • L' Harmattan
  • Institut français de Damas
  • Éditions universitaires européennes
  • Al Bouraq
  • Alteredit
  • Bois d'Orion
  • Courlevour
  • Editions Alif
  • InTexte
  • Khaniqahi Nimatullahi Publications
  • Librairie d'Amérique et d'Orient Maisonneuve
  • Zaki Bouzid Editions
  • Éditions La Caravane
  • Éditions du Relié
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Le soufisme (en arabe : تصوف [taṣawūf]) ou taçawwuf désigne en islam le cœur ésotérique de la tradition islamique, et l'ésotérisme d'une façon générale. Le mot taçawwuf peut se traduire correctement par « initiation ». Il désigne "el-haqîqah" c'est-à-dire la "vérité" intérieure qui vivifie et permet la compréhension profonde de "es-shariyah" (la "grande route").
  • Sufizm'in diğer anlamları için Sufi (anlam ayrımı) sayfasına bakınızTasavvuf (Arapça: تَصَوُّف ‎ taṣawwuf, Farsça: تصوف ‎ tasavvof, Fransızca ve İngilizce Sufism) veya Sûfîlik (Arapça: صُوفِية ‎ ṣūfīyya, Farsça: صوفیگری ‎ sūfīgarī), İslam inancında insanın akıl yoluyla erişemediği ilahî hakikatlere ve gayb âlemine ait hakikatlere manevi latifelerle ulaşma yoludur.
  • 수피즘(아랍어: تصوّف - taṣawwuf, 페르시아어: صوفی‌گری sufigari, 터키어: tasavvuf, اردو: تصوف)은 이슬람교의 신비주의적 분파이다. 수피즘은 전통적인 교리 학습이나 율법이 아니라 현실적인 방법을 통해 신과 합일되는 것을 최상의 가치로 여긴다. 수피즘의 유일한 목적은 신과 하나가 되는 것으로 이를 위해 춤과 노래로 구성된 독자적인 의식을 갖고 있었다. 수피파라 부르기도 한다.
  • El sufismo (en idioma árabe, صوفية ṣūfiyya o تصوف taṣawwuf) es una de las denominaciones que se han dado al aspecto místico del islam.
  • スーフィズム(صوفية‎, Sufism)とは、イスラム教の神秘主義哲学である。この呼び名は担い手であるスーフィーにイズムをつけたもの。東アジアにおいてイスラム教は古くは『回教』または『回回』(Huihui)と呼ばれたが、メヴレヴィー教団やナクシュバンディー教団の回転しながら踊る旋舞に由来している。『回民』も同様の由来である。
  • Заглавието на тази статия може да се сбърка със софизъм.
  • Súfismus (arabsky: تصوّف; tasawwuf) je mystická forma nebo také duchovní cesta či spiritualita islámu. Rozmanitý pojem zahrnující v sobě etiku, estetiku, vzory chování, působí i na poli hospodářském, politickém či vojenském. Zachází až za hranice běžného chápání mystiky. Na vztahy k bohu a okolí se odvolává šarí´a, súfismus dává šarí´i duchovní postoj, pomoci něhož věřící vykonávají světské povinnosti. Súfismus je hnutí nejednotné a nekonformní.
  • Sufismus (arabisch ‏تَصَوُّف‎ tasawwuf, DMG taṣawwuf), Sufiya (arabisch ‏صُوفِيَّة‎ sufiya, DMG ṣūfīya), veraltet auch Sufitum oder Sufik, bezeichnete bis zum 9. Jahrhundert eine asketische Randgruppe. Sufismus wird seither als Sammelbezeichnung für Strömungen im Islam verwendet, die asketische Tendenzen und eine spirituelle Orientierung prägen, die oft mit dem Wort Mystik bezeichnet wird. Im 12.
  • Nota: esta página contém alguns caracteres especiais e é possível que a impressão não corresponda ao artigo original.O Sufismo (em árabe: تصوف; transl.: tasawwuf; em persa: صوفی‌گری; transl.: Sufi gari) é conhecida como a corrente mística e contemplativa do Islão.
  • Sufismo edo taṣawwuf (arabieraz: تصوّف) islamismo barruko hainbat eskola, sekta eta kofradiaren arau eta praktika aszetiko eta mistikoen multzoa da, gizakia jainkozko bilakatzea eta Egia absolutuarekin bat egitea lortu nahi duena. Bere jarraitzaileek ṣūfī (persieraz: صُوفِيّ) edo derbitxe dute izena.Sufi klasikoen ezaugarri nagusia dhikr (edo Jainkoaren izenak errepikatzea) eta aszetismo jardutea zen.
  • Суфи́зм или тасаввуф (араб. تصوف‎‎) — мистико-аскетическое течение в исламе, одно из основных направлений классической мусульманской философии. Общепринятой является точка зрения, высказанная ещё средневековыми мусульманскими авторами, согласно которой слово суфизм происходит от арабского «суф» (араб.
  • A szúfizmus vagy a szúfi út elnevezés egy filozófiáját és világképét illetően heterogén irányzat-csokrot takar. A szúfi út elnevezés sokkal inkább megfelel a szúfi jellegnek, hiszen itt alapvetően nem egy tanítás-rendszerről, hanem életmódról, szemléletről van szó.
  • Tasawuf (Tasawwuf) atau Sufisme (bahasa Arab: تصوف , ) adalah ilmu untuk mengetahui bagaimana cara menyucikan jiwa, menjernihan akhlaq, membangun dhahir dan batin, untuk memporoleh kebahagian yang abadi. Tasawuf pada awalnya merupakan gerakan zuhud (menjauhi hal duniawi) dalam Islam, dan dalam perkembangannya melahirkan tradisi mistisme Islam. Tarekat (pelbagai aliran dalam Sufi) sering dihubungkan dengan Syiah, Sunni, cabang Islam yang lain, atau kombinasi dari beberapa tradisi.
  • Sufizm (arab. taṣawwuf تصوف ) – zbiorcze określenia dla różnorakich nurtów mistycznych w islamie. Pochodzi ono od słowa suf صوف (wełna), co jednak nie jest w żaden sposób potwierdzone, bowiem czerpiąc wzór z chrześcijańskich mnichów sufi ubierali się we włosiennice. Wzorem dla wczesnochrześcijańskich anachoretów był Jan Chrzciciel, który nosił szatę z wielbłądziej wełny. Taka szata i przepasane biodra były "wzorcowym" strojem ascety.
  • Sufism (or taṣawwuf; Arabic: الصوفية‎) is a branch of Islam, defined by adherents as the inner, mystical dimension of Islam; others contend that it is a perennial philosophy of existence that pre-dates religion, the expression of which flowered within Islam. Its essence has also been expressed via other religions and metareligious phenomena. A practitioner of this tradition is generally known as a ṣūfī (صُوفِيّ).
  • Заглавието на тази статия може да се сбърка със софизъм.Суфизмът или тасаууф (на арабски: تصوّف, ṣūfīya, تَصَوُّف, tasawwuf; Sufismus, Sufitum, Sufik) е аскетично течение в исляма до 9 век, стремящо се към разкриването на негови скрити мистични измерения.
  • Het soefisme (Arabisch: تصوّف - taṣawwoef, Perzisch: صوفی‌گری, soefigari, Russisch: Суфизм, Soefism, Turks: tasavvuf, Urdu: تصوف) is een mystieke traditie die zijn oorsprong heeft in de vroege islam. Volgens sommige overleveringen kan het soefisme getraceerd worden tot Ali ibn Abu Talib, neef en schoonzoon van de profeet Mohammed die hem speciaal zou hebben onderwezen hierin. Ali wordt daarom soms de 'vader van het soefisme' genoemd.
  • Il sufismo o tasāwwuf (arabo: تصوّف‎ - taṣawwuf) è la forma di ricerca mistica (da mysticos, cioè "pertinente l'iniziazione") tipica della cultura islamica. Da coloro che ne fanno parte, cioè i sufi, viene considerata la dimensione mistica dell'islam.
  • El sufisme o tassàwwuf (en àrab تصوّف, taṣawwuf; en persa صوفی‌گری, sufigari; en turc tasavvuf; en urdú تصوف) és una tradició mística islàmica de caràcter esotèric, practicada per musulmans però també per no musulmans, que abasta una gran amplitud de pràctiques dedicades a l'amor diví i al cultiu del cor. Aquesta mística té per finalitat última accedir a la "presència" i el coneixement de Déu directament, i no per mitjà de les normes i formulismes establerts per la llei islàmica.
rdfs:label
  • Soufisme
  • Soefisme
  • Sufism
  • Sufisme
  • Sufisme
  • Sufismo
  • Sufismo
  • Sufismo
  • Sufismo
  • Sufismus
  • Sufizm
  • Szúfizmus
  • Súfismus
  • Tasavvuf
  • Суфизм
  • Суфизъм
  • スーフィズム
  • 수피즘
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:affiliation of
is dbpedia-owl:genre of
is dbpedia-owl:influencedBy of
is dbpedia-owl:mainInterest of
is dbpedia-owl:movement of
is dbpedia-owl:occupation of
is dbpedia-owl:philosophicalSchool of
is dbpedia-owl:religion of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:affiliation of
is prop-fr:genre of
is prop-fr:idéologie of
is prop-fr:influences of
is prop-fr:influencéPar of
is prop-fr:mouvement of
is prop-fr:principauxIntérêts of
is prop-fr:religion of
is prop-fr:traditionPhilosophique of
is skos:subject of
is foaf:primaryTopic of