La sigillographie est l'étude des sceaux (en latin sigillum). Elle est considérée comme une des sciences auxiliaires de l'histoire. Sigillographie a pour synonyme sphragistique, terme utilisé surtout par les germanophones. Celui qui appose son sceau est appelé sigillant.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • La sigillographie est l'étude des sceaux (en latin sigillum). Elle est considérée comme une des sciences auxiliaires de l'histoire. Sigillographie a pour synonyme sphragistique, terme utilisé surtout par les germanophones. Celui qui appose son sceau est appelé sigillant.
  • Sfragistyka (z gr. sphragís – "pieczęć"), nazywana niekiedy sygillografią (od łacińskiego sigillum – pieczęć) – jedna z nauk pomocniczych historii, zajmującą się badaniem pieczęci jako źródeł historycznych, a także ich historią, powstawaniem itp. Początkowo badania nad pieczęciami traktowano jako element dyplomatyki oraz wykorzystywano w praktyce sądowej i kancelaryjnej. Badania te do celów naukowych jako pierwsi wykorzystali Jean Mabillon (w dziele: De re diplomatica libri sex, 1681 r.) i Jan Michał Heineccius (w dziele: De vertibus Germanorum aliorumque nationum sigillis, 1709 r.). W XVIII wieku po raz pierwszy użyto terminu sfragistyka. Wówczas też rozpoczął się proces wyodrębniania jej jako samodzielnej nauki, co ostatecznie dokonało się w XIX wieku. Pod koniec XIX wieku Hermann Grotefend i Freidrich Karl Hohenlohe-Waldenburg stworzyli system klasyfikacji formalnej pieczęci. Wydawano także albumy sygillograficzne, studia szczegółowe i podręczniki sfragistyczne. W Polsce badaniami nad pieczęcią jako pierwszy zajął się Joachim Lelewel, a jego prace w zakresie sfragistyki kontynuowali: Kazimierz Stronczyński, Marian Gumowski, Marian Haisig i Sylwiusz Mikucki. Natomiast w ostatnich latach najaktywniejszym historykiem w tym zakresie był Stefan Kuczyński.Istnieje też sfragistyka kryminalistyczna – badanie pieczęci w ujęciu kryminalistycznym, jako przedmiotu lub środka przestępstwa.
  • Sphragistik (von griechisch σφραγίς sphragis „Siegel“), die Siegelkunde, ist eine der historischen Hilfswissenschaften.Ihr Ziel ist die Kenntnis der Siegel (lat. sigillum „Bildchen“) und insbesondere der Urkundensiegel. Sie entstand seit dem 17. Jahrhundert als Nebenzweig der Diplomatik (Urkundenlehre). Von dieser differenzierte sie sich durch abweichende Methodik, die der Heraldik (Wappenkunde) und Numismatik (Münzkunde) nahe kommt beziehungsweise entlehnt ist.Untersucht wird dabei die physische Beschaffenheit der Siegel, aus der auf die Zeit der Entstehung oder Anbringung der Siegel geschlossen werden kann. Daneben ist auch die kunsthistorische Entwicklung von Siegeln interessant, die Rückschlüsse auf Kleidung, Bewaffnung und unter Umständen auch auf die Stadtgeschichte ziehen lassen.Dort, wo Wappen und Herrschersymbole betroffen sind, ergeben sich vielerlei Überschneidungen zur Heraldik.
  • De zegelkunde, sigillografie of sfragistiek bestudeert de zegels die gebruikt werden en worden als waarborg voor de echtheid van oorkondes en documenten, alsmede voor het sluiten van brieven. De zegelkunde is een historische hulpwetenschap. Verwant aan de zegelkunde is het verzamelen van zegels, de sfrafilatelie.De zegels kunnen veel historische en heraldische informatie verschaffen.Johann Wolfgang von Goethe was een vooraanstaand verzamelaar van zegels. Parijs kent een zegelmuseum, het Musée des Sceaux.Een belangrijk publicist op het gebied van de zegelkunde was Dr. Erich Gritzner.
  • Sfragistica è un termine coniato da J. Heumann nel 1745 ed è propriamente utilizzato per definire l'attività di produzione dei sigilli.In un'altra accezione, si considera la sfragistica una branca della numismatica, dedicata allo studio del sigillo dal punto di vista tecnico, storico, artistico, diplomatico. In questo caso si parla però più comunemente di sigillografia, tuttavia in molte università la cattedra si chiama di sfragistica, spesso abbinata a paleografia, diplomatica o ad archivistica.Si concentra sul significato legale e sociale dei sigilli e sull'evoluzione del loro aspetto. Ha stretti legami con l'araldica.Fu usata come scienza a sé stante per la prima volta nei lavori di Jean Mabillon alla fine del XVII secolo, mentre al 1709 risale l'opera De veteribus Germanorum aliarumque nationum sigillis di Johann Michael Heineccius. Inizialmente era considerata una branca della diplomatica ed in seguito è diventata una branca indipendente degli studi storici. Nella seconda metà del XIX secolo la sfragistica è stata ulteriormente sviluppata da storici tedeschi e francesi, tra cui Hermann Grotefend, Otto Posse, Louis-Claude Douet d'Arcq e Germain Demay.È una delle scienze ausiliarie della storia.
  • Sigillography (sometimes referred to under its Greek name of Sphragistics) is one of the auxiliary sciences of history. It refers to the study of seals attached to documents as a source of historical information. It concentrates on the legal and social meaning of seals, as well as the evolution of their design. It has links to diplomatics, heraldry, social history, and the history of art.Antiquaries began to record historic seals in the 15th century, and in the 16th and 17th centuries their study became a fairly widespread antiquarian activity. The term sigillography is first found in the works of Jean Mabillon in the late 17th century, and in those of Johann Michael Heineccius soon afterwards.[citation needed] Initially thought of as a branch of diplomatics, the discipline gradually became an independent branch of historical studies.In the second half of the 19th century sigillography was further developed by German and French historians, among them Hermann Grotefend, Otto Posse, Louis-Claude Douet d'Arcq and Germain Demay.[citation needed]Sigillography is also an important subdiscipline of Byzantine studies, involving the study of Byzantine lead seal impressions and the text and images thereon. Its importance derives from both the scarcity of surviving Byzantine documents themselves, and from the large number (over 40,000) of extant seals. One of the largest compendiums of Byzantine seals can be found in the large-volume by Gustave Schlumberger, "Sigillographie de l'empire Byzantin," published in 1904.
  • Сфрагистика (от греч. σφραγις — печать), или сигиллография (от лат. sigillum — печать) — вспомогательная историческая дисциплина, изучающая печати (матрицы) и их оттиски на различных материалах.Первоначально развивалась как часть дипломатики, занимающаяся определением подлинности документов. С началом массовых археологических исследований на Ближнем Востоке и появлением значительного количества археологического материала — как самих печатей (цилиндрические печати месопотамских цивилизаций и Египта, античные печати-щитки, висячие металлические печати Византии и Европейского средневековья), так и отпечатков на керамике (глиняные таблички клинописных архивов, оттиски на сосудах и пр.) сфрагистика начала развиваться в качестве области исторической науки, занимающейся классификацией совокупности печатей археологической культуры, государства или цивилизации, их хронологией и типизацией, а также отражением в сфрагистическом материале внутригосударственных, межгосударственных и частных отношений.Сфрагистические материалы являются важными источниками эпиграфических, ономастических и геральдических данных.
  • La sigil·lografia és una disciplina que tracta de la morfologia i tipologia dels segells que autentifiquen els documents públics i privats a través de les èpoques, estudiant-los i classificant-los en qualsevol de les dues presentacions: matriu (instrument que serveix per segellar) i empremta (resultat del segellat en diverses matèries).És una ciència auxiliar de la història i té també una relació molt directa amb l'arqueologia, la diplomàtica, la paleografia, l'epigrafia, la iconografia, l'hagiografia, la biografia, la cronologia, la sumptuària i la indumentària i l'heràldica.
  • Сфрагистиката (от гръцки: σφραγις — печат ), известна още и като сигилография (от латински: sigillum — печат), е историческа дисциплина, самостоятелен клон на археологията. Изучава печатите на средновековните владетели, висшите духовници, градовете и други.
  • Sfragistika je pomocná věda historická, která všestranně zkoumá znaky pečetí pro účely jejich klasifikace a zároveň jejich celkový vývoj jako historického pramene ve všech jeho souvislostech. Dalším jejím důležitým úkolem je také ověření a datování dokumentů, zejména ve středověku, podle použité pečeti. Svou povahou je proto sfragistika úzce svázaná s diplomatikou.Název této disciplíny pochází z řeckého slova sfragis tj. pečeť. Používalo se však, zejména ve starší literatuře, také názvu pocházejícího z latinského výrazu pro pečeť - sigillum, pak se hovoří o sigilografii.
  • La sigilografía como ciencia histórica con carácter autónomo, auxiliar o dependiente, e íntimamente relacionada con la diplomática, el derecho, la historia del arte, la heráldica o la genealogía, es el estudio científico (crítico) de los sellos utilizados por el hombre a lo largo de los siglos como instrumento o medio adecuado para autorizar y validar la documentación pública (oficial) y aún la privada.La sigilografía es disciplina arqueológica auxiliar de la historia. Un sello se puede definir como la impronta obtenida sobre un soporte por la presión de una matriz con los signos distintivos de una persona física o jurídica para testimoniar la voluntad de intervención de su dueño. La matriz es el instrumento que se utiliza para sellar, lleva grabados en hueco los signos distintivos de su titular; la impronta, resultado de la operación de sellar, es la huella dejada por la matriz sobre un soporte maleable.Sello es toda pieza de metal, cera, lacre, papel o materia equivalente que lleva estampadas figuras o signos.
  • Sigilografia (do latim, sigillum) ou esfragística (do grego, sphragistikê) é a ciência dos selos apostos nos documentos para os autenticar.
  • A pecséttan (vagy szfragisztika) a pecséteket vizsgáló tudomány, a pecsét kemény nyomóra alkalmazott ábrázolásnak, képlékeny anyagra átvitt lenyomata. A magyar nyelvben a pecsét szó a pecsétnyomó megnevezésére is szolgál, de a tudomány csak a lenyomatot érti rajta. Neve a latin signum, sigillum szóból ered. Már a középkorban is foglalkoztak a pecsétek vizsgálatával, de önálló tudománynak a XVIII. századtól tartjuk.Bizonyító erejű jelek használatának igénye már az ókori keleti népeknél is megfigyelhető. Kr. e. 4. évezredi Mezopotámiában már ismerték a pecsétnyomót, illetve a pecsétet, az ókori Kelet számos államában használtak pecséthengereket. A Kr. e. 2. évezredben, Egyiptomban már használtak zárópecsétet, Szakkarában feltárt sírból számos pecséttel lezárt boros kancsó került napvilágra.A Biblia tanúsága szerint pecséteket a zsidók is széles körben használtak, a görögök szintén használtak pecséthengereket és pecsétgyűrűket.Az ókori Rómában számos magánszemélynek volt pecsétgyűrűje, mely az aláírást helyettesítette, használtak pecsételésre finoman megmunkált kőlapocskákat is, melyre isteni, császári, vagy más emberi ábrázolást véstek. A pecsétnek, mint bizonyító eszköznek nagyobb jelentőséget tulajdonítottak az általános írástudatlanság miatt, azért tudta pótolni az írást, mert szerepelt rajta tulajdonosának szimbolikus képe, a pecséthasználat a Meroving és Karoling korban is divatos maradt.A pecsét három feladata: garantálja valamely tartalom titkosságát, sértetlenségét bizonyítja a tulajdont érvényesít, hitelesít.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 70440 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 15315 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 63 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110001665 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • La sigillographie est l'étude des sceaux (en latin sigillum). Elle est considérée comme une des sciences auxiliaires de l'histoire. Sigillographie a pour synonyme sphragistique, terme utilisé surtout par les germanophones. Celui qui appose son sceau est appelé sigillant.
  • La sigil·lografia és una disciplina que tracta de la morfologia i tipologia dels segells que autentifiquen els documents públics i privats a través de les èpoques, estudiant-los i classificant-los en qualsevol de les dues presentacions: matriu (instrument que serveix per segellar) i empremta (resultat del segellat en diverses matèries).És una ciència auxiliar de la història i té també una relació molt directa amb l'arqueologia, la diplomàtica, la paleografia, l'epigrafia, la iconografia, l'hagiografia, la biografia, la cronologia, la sumptuària i la indumentària i l'heràldica.
  • Сфрагистиката (от гръцки: σφραγις — печат ), известна още и като сигилография (от латински: sigillum — печат), е историческа дисциплина, самостоятелен клон на археологията. Изучава печатите на средновековните владетели, висшите духовници, градовете и други.
  • Sigilografia (do latim, sigillum) ou esfragística (do grego, sphragistikê) é a ciência dos selos apostos nos documentos para os autenticar.
  • Sphragistik (von griechisch σφραγίς sphragis „Siegel“), die Siegelkunde, ist eine der historischen Hilfswissenschaften.Ihr Ziel ist die Kenntnis der Siegel (lat. sigillum „Bildchen“) und insbesondere der Urkundensiegel. Sie entstand seit dem 17. Jahrhundert als Nebenzweig der Diplomatik (Urkundenlehre).
  • Sfragistika je pomocná věda historická, která všestranně zkoumá znaky pečetí pro účely jejich klasifikace a zároveň jejich celkový vývoj jako historického pramene ve všech jeho souvislostech. Dalším jejím důležitým úkolem je také ověření a datování dokumentů, zejména ve středověku, podle použité pečeti. Svou povahou je proto sfragistika úzce svázaná s diplomatikou.Název této disciplíny pochází z řeckého slova sfragis tj. pečeť.
  • Sfragistyka (z gr. sphragís – "pieczęć"), nazywana niekiedy sygillografią (od łacińskiego sigillum – pieczęć) – jedna z nauk pomocniczych historii, zajmującą się badaniem pieczęci jako źródeł historycznych, a także ich historią, powstawaniem itp. Początkowo badania nad pieczęciami traktowano jako element dyplomatyki oraz wykorzystywano w praktyce sądowej i kancelaryjnej.
  • Sfragistica è un termine coniato da J. Heumann nel 1745 ed è propriamente utilizzato per definire l'attività di produzione dei sigilli.In un'altra accezione, si considera la sfragistica una branca della numismatica, dedicata allo studio del sigillo dal punto di vista tecnico, storico, artistico, diplomatico.
  • De zegelkunde, sigillografie of sfragistiek bestudeert de zegels die gebruikt werden en worden als waarborg voor de echtheid van oorkondes en documenten, alsmede voor het sluiten van brieven. De zegelkunde is een historische hulpwetenschap. Verwant aan de zegelkunde is het verzamelen van zegels, de sfrafilatelie.De zegels kunnen veel historische en heraldische informatie verschaffen.Johann Wolfgang von Goethe was een vooraanstaand verzamelaar van zegels.
  • A pecséttan (vagy szfragisztika) a pecséteket vizsgáló tudomány, a pecsét kemény nyomóra alkalmazott ábrázolásnak, képlékeny anyagra átvitt lenyomata. A magyar nyelvben a pecsét szó a pecsétnyomó megnevezésére is szolgál, de a tudomány csak a lenyomatot érti rajta. Neve a latin signum, sigillum szóból ered. Már a középkorban is foglalkoztak a pecsétek vizsgálatával, de önálló tudománynak a XVIII.
  • Сфрагистика (от греч. σφραγις — печать), или сигиллография (от лат. sigillum — печать) — вспомогательная историческая дисциплина, изучающая печати (матрицы) и их оттиски на различных материалах.Первоначально развивалась как часть дипломатики, занимающаяся определением подлинности документов.
  • La sigilografía como ciencia histórica con carácter autónomo, auxiliar o dependiente, e íntimamente relacionada con la diplomática, el derecho, la historia del arte, la heráldica o la genealogía, es el estudio científico (crítico) de los sellos utilizados por el hombre a lo largo de los siglos como instrumento o medio adecuado para autorizar y validar la documentación pública (oficial) y aún la privada.La sigilografía es disciplina arqueológica auxiliar de la historia.
  • Sigillography (sometimes referred to under its Greek name of Sphragistics) is one of the auxiliary sciences of history. It refers to the study of seals attached to documents as a source of historical information. It concentrates on the legal and social meaning of seals, as well as the evolution of their design.
rdfs:label
  • Sigillographie
  • Pecséttan
  • Sfragistica
  • Sfragistika
  • Sfragistyka
  • Sigillography
  • Sigilografia
  • Sigilografía
  • Sigil·lografia
  • Sphragistik
  • Zegelkunde
  • Сфрагистика
  • Сфрагистика
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:occupation of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:profession of
is skos:subject of
is foaf:primaryTopic of