Le premier siège de Constantinople par les Arabes entre 674 et 678 est une bataille majeure des guerres arabo-byzantines et le premier point culminant de la stratégie expansionniste du califat omeyyade contre l'Empire byzantin. Muʿāwiya Ier, dirigeant l'empire musulman depuis 661 à l'issue d'une guerre civile, lance une offensive contre les Byzantins qu'il espère vaincre définitivement en prenant leur capitale, Constantinople.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le premier siège de Constantinople par les Arabes entre 674 et 678 est une bataille majeure des guerres arabo-byzantines et le premier point culminant de la stratégie expansionniste du califat omeyyade contre l'Empire byzantin. Muʿāwiya Ier, dirigeant l'empire musulman depuis 661 à l'issue d'une guerre civile, lance une offensive contre les Byzantins qu'il espère vaincre définitivement en prenant leur capitale, Constantinople. Le chroniqueur byzantin Théophane le Confesseur rapporte que l'attaque arabe est méthodique : en 672 et 673, les flottes musulmanes sécurisent les bases d'Asie mineure puis mettent en place un blocus plus ou moins hermétique autour de Constantinople. Se servant de la péninsule de Cyzique près de la capitale byzantine comme base hivernale, elles attaquent chaque printemps les fortifications de la ville. Finalement, les Byzantins, dirigés par Constantin IV, parviennent à détruire la marine arabe grâce à l'utilisation d'une nouvelle arme secrète : le feu grégeois, une forme de liquide incendiaire. De plus, ils parviennent à vaincre l'armée des Arabes en Asie Mineure, ce qui contraint ces derniers à lever le siège. La victoire byzantine est d'une importance cruciale pour la survie de l'Empire byzantin, la menace arabe s'éloignant pendant quelques années. Un traité de paix est signé peu après et le déclenchement d'une nouvelle guerre civile parmi les Musulmans permet même aux Byzantins de reprendre, pendant quelque temps, l'ascendant sur le califat.Le siège laisse plusieurs traces dans les légendes du monde musulman naissant, bien qu'il se mêle aux récits d'une autre expédition menée contre la ville quelques années auparavant par le futur calife Yazid Ier. En conséquence, la véracité du récit de Théophane est mise en doute par plusieurs universitaires contemporains, qui lui préfèrent des sources arabes et syriaques.
  • O cerco árabe de Constantinopla de 674–678, também conhecido como primeiro cerco árabe de Constantinopla, foi um dos principais conflitos das guerras bizantino-árabes e marcou o culminar da estratégia expansionista do primeiro califa omíada, Muawiya I, contra o Império Bizantino. Alguns historiadores recentes têm sérias dúvidas sobre a ocorrência de um verdadeiro cerco, pelo menos no sentido clássico do termo, sugerindo que o que ocorreu de facto foi uma série de campanhas árabes nos territórios bizantinos da Ásia Menor, algumas delas tendo chegado a Constantinopla.Muawiya I, que tinha ascendido à liderança do império árabe em 661, após uma guerra civil que ficou conhecida como Primeira Fitna, deu um novo impulso à guerra agressiva contra Bizâncio, que tinha acalmado durante vários anos, com o objetivo de dar um golpe fatal ao inimigo conquistando a sua capital. Segundo os relatos do cronista bizantino Teófanes, o Confessor, o ataque dos árabes foi metodicamente planeado: em 672–673, armadas árabes asseguraram bases ao longo das costas da Ásia Menor e depois levantaram um bloqueio frouxo em volta de Constantinopla. Usaram a península de Cízico, na costa sul do mar de Mármara, como base para passarem o inverno e voltaram nas primaveras seguintes para lançarem ataques contra as fortificações da cidade.Por fim, os bizantinos liderados pelo imperador Constantino IV, conseguiram destruir a marinha inimiga usando uma nova invenção, uma substância incendiária líquida conhecida como fogo grego. O exército terrestre árabe na Ásia Menor foi igualmente derrotado pelos bizantinos, o que forçou os árabes a levantarem o cerco. A vitória bizantina teve uma importância crucial para a sobrevivência do estado bizantino, ao fazer recuar a ameaça árabe durante algum tempo. Pouco depois foi assinado um tratado de paz, o qual, juntamente com mais uma guerra civil muçulmana que estalou em 680 ou 683, chegou a proporcionar aos bizantinos um período de ascendência sobre o califado.O cerco deixou várias marcas nas lendas do então nascente mundo muçulmano, embora apareça juntamente com os relatos de outra expedição contra a cidade ocorrida alguns anos antes sob o comando do filho de Muawiya, o futuro califa Yazid I. Devido a este facto, os estudos académicos mais recentes questionam a veracidade das crónicas de Teófanes e dão mais enfâse às fontes árabes e siríacas.
  • L'assedio di Costantinopoli del 674 fu il primo assedio da parte delle forze arabe contro la capitale dell'Impero Romano d'Oriente e fu anche la prima battuta d'arresto dell'Islam nella sua trionfale avanzata verso l'Occidente.Dopo la morte di Costante II, gli succedette sul trono di Costantinopoli il suo giovane figlio Costantino IV (668-685). Il suo regno inaugurò un periodo di importanza fondamentale sia per la storia universale sia per quella bizantina: il regno durante il quale nella lotta arabo-bizantina si ebbe una svolta decisiva. Mentre ancora Costante II si tratteneva in Occidente, Muʿāwiya I dopo la composizione delle lotte interne del califfato, riprese le armi contro l'impero bizantino. Nel 663 gli Arabi riapparvero in Asia Minore e da allora in poi si ripeterono quasi ogni anno, nella stagione estiva (sā'ifa). Oltre alle devastazioni prodotte, l'intento arabo-musulmano era anche quello di catturare elementi della popolazione per renderli schiavi. Nel frattempo gli arabi erano giunti fino a Calcedonia e molti restarono a svernare in territorio bizantino. Ma la lotta decisiva, la lotta per Costantinopoli e quindi anche per l'esistenza stessa dell'impero bizantino si svolse in mare. Il califfo Muʿāwiya riprese il piano di conquista, elaborato quando era governatore della Siria, al punto in cui lo aveva dovuto interrompere più di un decennio prima. Gli Arabi avevano occupato Cipro, Rodi e Coo; questa catena di isole venne completata con la conquista di Chio; nel 670 un generale di Muʿāwiya si impadronì della penisola di Cizico, nella immediate vicinanze della capitale bizantina. Gli Arabi avevano così in mano una sicura base logistica per le operazioni contro Costantinopoli. Ma prima di sferrare l'attacco contro la capitale, nel 672 un distaccamento della flotta araba prese Smirne mentre un altro si impadroniva delle coste della Cilicia.
  • Осада Константинополя (674—678) — первая осада арабами столицы Византии в 674—678 годах. Осада Константинополя стала завершающим этапом войны между Арабским Халифатом Омейядов и Византийской империей. Во время осады арабам не удалось разрушить сильные городские стены, поэтому они блокировали город с моря. Приближение зимы вынудило арабов отойти на 180 км в сторону малоазийского города Кизик.Ещё до осады сириец Каллиник из Гелиополя изобрел для Византийской империи разрушительное новое оружие на море, которое позднее получило известность под названием «греческий огонь». При сражении в Мраморном море у Сулаемма в 677 году византийский флот использовал его, чтобы нанести решающее поражение Омейядскому флоту и снять осаду в 678 году. Победа остановила арабскую экспансию в Европу почти на тридцать лет, хотя арабы не были разгромлены полностью. Окончательная победа византийцев была закреплена после второй арабской осады Константинополя в 717—718 гг.Арабы, понеся значительные потери в битвах с византийцами и их огненосными кораблями, должны были отступить. Вблизи Силейского моря их флот попал в сильную бурю, почти все корабли погибли. После этого был заключен мир на тридцать лет между Византией и Арабским халифатом.
  • Oblężenie Konstantynopola (674-678) – oblężenie Konstantynopola przez armię kalifatu Umajjadów w latach 674-678, zakończone odstąpieniem wojsk arabskich od miasta i zawarciem korzystnego dla Cesarstwa Bizantyjskiego pokoju.
  • The First Arab Siege of Constantinople in 674–678 was a major conflict of the Arab–Byzantine Wars, and the first culmination of the Umayyad Caliphate's expansionist strategy towards the Byzantine Empire, led by Caliph Mu'awiya I. Mu'awiya, who had emerged in 661 as the ruler of the Muslim Arab empire following a civil war, renewed aggressive warfare against Byzantium after a lapse of some years and hoped to deliver a lethal blow by capturing the Byzantine capital, Constantinople.As reported by the Byzantine chronicler Theophanes the Confessor, the Arab attack was methodical: in 672–673 Arab fleets secured bases along the coasts of Asia Minor, and then proceeded to install a loose blockade around Constantinople. They used the peninsula of Cyzicus near the city as a base to spend the winter, and returned every spring to launch attacks against the city's fortifications. Finally, the Byzantines, under Emperor Constantine IV, managed to destroy the Arab navy using a new invention, the liquid incendiary substance known as Greek fire. The Arab land army in Asia Minor was also defeated by the Byzantines, forcing the Arabs to lift the siege. The Byzantine victory was of major importance for the survival of the Byzantine state, as the Arab threat receded for a time. A peace treaty was signed soon after, and following the outbreak of another Muslim civil war, the Byzantines even experienced a period of ascendancy over the Caliphate.The siege left several traces in the legends of the nascent Muslim world, although it is conflated with accounts of another expedition against the city a few years previously, led by the future Caliph Yazid I. As a result, the veracity of Theophanes's account has been questioned by recent scholarship, which places more emphasis on the Arabic and Syriac sources.
  • El Sitio de Constantinopla, que se libró entre 674 y 678, fue uno de los principales conflictos de la guerra entre bizantinos y árabes. Asimismo, fue una de las numerosas veces que se pusieron a prueba las defensas de Constantinopla. Se luchó entre el Imperio bizantino y el Califato Omeya. Muawiya I, que se había convertido en el gobernante de la dinastía imperial árabe tras la guerra civil, asedió Constantinopla, bajo el mando de Constantino IV. En esta batalla, los omeyas fueron incapaces de abrir una brecha en las Murallas Teodosianas, que bloqueaban la ciudad a lo largo del Bósforo. La llegada del invierno obligó a los sitiadores a replegarse a su base en la ciudad de Cízico, en la otra orilla del Mar de Mármara, a 80 kilómetros de distancia.Justo antes del asedio, un refugiado sirio cristiano llamado Kallinikos (Calínico) de Heliópolis había inventado para el Imperio Bizantino una devastadora nueva arma, que vino a ser conocido como el "fuego griego". La armada bizantina lo utilizó decisivamente para derrotar de la marina omeya en el Mar de Mármara, que levantó el asedio, y en la posterior batalla de Silea, en las costas de Panfilia, el año 678. El cronista Teófanes resumía así el largo asedio de cinco años:"Aquel año, la flota de los enemigos de Dios de la que he hablado, abordó en Tracia, desde la extremidad del Hebdemon, aún llamado Magnauras, al Oeste, hasta el promontorio llamado Kuklo, en la extremidad este. Todos los dias los combates duraban de mañana a tarde, entre la Puerta de Oro y Kurlobien. Atacaban y eran rechazados, y asi desde el mes de abril al de septiembre. Rechazados, los arabes se dirigen hacta Cízico, la toman y pasan allí el invierno, pero a la llegada de la primavera volvían a trabar combate naval con los cristianos. Durante siete años habían actuado así y, para su verguenza, gracias a la ayuda de Dios y de la madre de Dios, perdieron gran número de soldados, padecieron gran dolor y huyeron muy a su pesar. En su huida, aquella flota que estaba predestinada al castigo divino. fue desviada a la región de Silea por una tempestad y huracán impetuosos y allí quebró y fue enteramente destruida. Por su parte, Sufian hijo, segundo hermano de Auf, trabó combate contra Floras, Petrenas y Cipriano, que mandaban la flota romana. Treinta mil árabes murieron. Por entonces había huido a territorio romano un arquitecto de Heliópolis de Siria llamado Calínico, inventor del fuego marino, gracias al cual los navíos árabes se incendiaron y todas sus tripulaciones se quemaron. Así los romanos volvieron vencedores y descubrieron el fuego marino".Esta victoria aplazó la expansión omeya hacia Europa durante casi treinta años. Los árabes no emprenderían una nueva ofensiva sobre la capital imperial hasta hasta el asedio árabe de 718.La derrota, al igual que en el segundo asedio, se produjo ya que las murallas de Constantinopla eran imposibles de penetrar con el armamento de esa época (aun así las inmensas bombardas otomanas tuvieron mucho trabajo para lograrlo en 1453) y que la situación no estaba en condiciones para aguantar un sitio de mucho tiempo, ya sea por razones políticas internas o por militares. Esta es una de las pruebas del poderío de las murallas de Constantinopla, que sólo fue tomada al asalto en dos ocasiones (1204 y 1453).
  • Pengepungan Konstantinopel pada tahun 674 merupakan salah satu konflik utama dalam Peperangan Romawi Timur-Arab dan merupakan salah satu ujian bagi pertahanan Konstantinopel. Ibukota Romawi Timur dikepung oleh tentara Kekhalifahan Umayyah selama kurang lebih empat tahun. Tentara Umayyah dipimpin oleh Yazid I, putra khalif Muawiyah I, sementara pertahanan Romawi Timur dipimpin oleh Kaisar Konstantinus IV. Dalam pengepungan ini, tentara Arab tak berhasil menembus Tembok Theodosius yang melindungi kota. Begitu musim dingin datang, tentara Arab terpaksa mundur ke sebuah pulau yang 80 mil jauhnya.Tepat sebelum pengepungan, pengungsi Kristen Suriah yang bernama Kallinikos (Callinicus) dari Heliopolis telah menemukan senjata baru yang mematikan yang disebut "api Yunani". Pada tahun 677, angkatan laut Romawi Timur menggunakannya untuk mengalahkan angkatan laut Umayyah di Laut Marmara sehingga menghentikan pengepungan pada tahun 678. Kemenangan ini telah menghambat perluasan kekuasaan Arab ke Eropa selama hampir tiga puluh tahun, meskipun tentara Arab belum dikalahkan sepenuhnya hingga pengepungan Konstantinopel yang kedua.Kemenangan di laut memastikan masuknya persediaan lewat laut, sementara tentara Arab kelaparan saat musim dingin.
  • Obléhání Konstantinopole v letech 674 až 678 bylo prvním vážným útokem muslimských Arabů směřujícím proti hlavnímu městu byzantské říše. Arabové neměli dostatek síly, aby dokázali prolomit opevnění Konstantipole a tak přistoupili k pravidelnému obléhání. To bylo na moři prováděno arabskou flotilou. Ta byla nakonec poražena byzantským loďstvem pomocí nové ničivé byzantské zbraně, známé jako „řecký oheň“. Třebaže vítězství Byzantinců zbrzdilo islámskou expanzi, Arabové nebyli definitivně odraženi a zhruba o třicet let později oblehli Konstantinopol znovu.
  • Konstantinopolis'in ilk Arap kuşatması; 674 ile 678 yılları arasındaki Bizans-Arap Savaşları'nın büyük bir çatışması olup, Konstantinopolis'in savunmasının test edildiği sayısız zamanlardan biriydi. Savaş Bizans İmparatorluğu ve Arap Emeviler arasında oldu. Muaviye, (İlk Fitne Savaşını takiben) Emevi Arap İmparatorluğu hükümdarı olarak ortaya çıkmıştı ve Şam'ı başkent olarak yapmış ve stratejik hedef olarak Bizans İmpartorluğu'nun ortadan kaldırılmasını kabul etmişti. Bu nedenle 668de Muaviye oğlu Yezid komutası altında bir Arap ordusunu Bizans İmparatorluğu'na karşı göndermişti. Yezid ve ordusu bütün Anadolu'yu geçerek ta Boğaz'ın karşı tarafında olan Chaledon (Kadıköy)'e kadar ilerlemişti. Özellikle Anadolu'da önemli bir Bizans şehri olan (şimdi Bolvodin yanında bir harabe olan) Amorium şehri Arapların eline geçmişti. Bu suretle karadan hucumun Konstantinopolis'i ele geçirmenin çok zor olduğu anlaşılmış oldu.Muaviye'nin yeni şekilde Bizans İmparatorluğu'na hücumu Arapların geliştirdikleri donanma ile oldu. Bu yeni sayılan Arap donanmasi önce Ege Denizi açıklarında adalardan başlayarak Bizans ada ve sahil şehirlerini birer birer eline geçirmeye başladı. Bunlar arasında Rodos, Kos, Sisam ve Izmir sıra ile Araplar eline geçti. Bizans'da IV. Konstantin imparator iken 672'de Arap donanması Marmara'ya girdi ve Kapıdağ yarımadasının kıstağının hemen kuzeydoğusundaki eski Klasik Yunan şehri olan ve Roma ve Bizans dönemlerinde de önemini kaybetmeyen Cyzicus şehrini eline geçirdi. Araplar iki yil bu şehri tahkim edip bir donanma üssü haline getirdiler. Ayrıca orada donanmalarındaki gemilerini kuşatma silahları (büyük mancınıklar vb) ile donattılar. 674 yılında bu donanma Cyzicus'dan ayrılarak denizden Konstantinopolis'i kuşatmaya aldı. Bu çeşit denizden kuşatma o zamanki bu eski Konstantinopolis şehri için yeniydi, çünkü daha önceki barbar kavimler kuşatmaları karadan batıdan şehrin kara surlarına gelmişti. Fakat eski Konstantinopolis'in Marmara Denizi surları da iyi pekiştirilmişti. Bu pekiştirilmiş duvarlara karşı Arap donanması ve yeni kuşatma aletleri pek başarılı olamadı. Araplar bu nedenle şehri Boğaz boyunca abluka altına aldılar. Fakat kış mevsimi gelince Araplar donanmaları ile üsleri olan Cyzicus'a çekildiler. Burada donanma tamir ve takviye edildi ve Suriye'den yeni asker ve malzeme getirildi. 675 baharı ile Arap donanması tekrar Konstantinopolis'i denizden ablukaya ve kuşatmaya aldı. O yıl da başarı kazanılamadı ve kışın donanma yine Cyzicus üssüne çekildi. Bu, uygun mevsimde şehrin kuşatılması ve kışın Arap donanmasının Cyzicus'a çekilmesi 678 yılı sonlarina kadar 5 defa tekrarlandı. Bu sırada Suriyeli Hıristiyan bir sığınmacı olan Kallinikos isimli Baalbek'li kişi Bizans İmparatorluğu için tahrip edici bir silah olan ve Yunan Ateşi adı verilen bir buluşu ortaya koydu. 677 yılında Bizans donanması bunu ilk kullandı. 678 yılı kuşatması sonunda Yunan Ateşi'nden üstünlük kazanan Bizans Donanmasi Emevi Arap donamasını bu silahı kullanarak "Syllaeum" deniz savaşında yendi. Arap donanması son olarak 678 tarihinde kuşatmayı kaldırarak ve Cyzicus üssünden ayrılarak Akdeniz'e geri çekildi. Antalya açıklarında bu donanma hiç beklenmedik bir fırtınaya maruz kaldı ve büyük zarar gördü. Bundan sonra Arapların Konstantinopolis'e hücumları denizden değil karadan oldu.Bu Bizans zaferi Arapların Avrupa'ya doğru yayılmalarını yaklaşık otuz yıl durduruyordu. Fakat Araplar Konstantinopolis'in İkinci Arap Kuşatması'na kadar kesin bir şekilde yenilmeyeceklerdi.Yenilgi iki nedene dayandırılabilir: Şehrin savunmasının kırılamaması ve kış mevsimindeki soğuk hava ve uygunsuz deniz şartları. Bizanslı'ların kazandığı bu zafer, şehrin deniz tarafından da sağlama alınabileceğini fikrini sağlamlaştırdı. Arap kuvvetleri kış mevsiminin soğugu ve fena deniz şartları dolayısıyla kuşatmalarına ara vermeleri gerektiği için kuşatma devamlı olamıyordu. Buna rağmen Araplar tekrar tekrar 5 yıl arka arkaya şehri kuşatmaya devam etmişlerdi. Fakat bir taraftan yeni Bizans teknik üstünlüğü ve diger taraftan Suriye'deki askeri ve siyasi durumun uygunsuzluğu nedeniyle kışın takviyelerin gelememesi korkusu bu kuşatma serisinin devam etmeyişi Araplar bakımından savaşın başarısızlıkla sona ermesine neden olmuştur.
  • Die Belagerung von Konstantinopel, traditionell datiert auf die Jahre 674 bis 678, war der erste schwere Angriff der Araber auf die byzantinische Hauptstadt.
dbpedia-owl:depictionDescription
  • Description dufeu grégeois,manuscrit de Jean Skylitzès de Madrid
dbpedia-owl:isPartOfMilitaryConflict
dbpedia-owl:opponents
dbpedia-owl:place
dbpedia-owl:result
  • Victoire byzantine décisive
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 719173 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 26828 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 150 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 107358599 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:année
  • 1898 (xsd:integer)
  • 1926 (xsd:integer)
  • 1976 (xsd:integer)
  • 1983 (xsd:integer)
  • 1990 (xsd:integer)
  • 1997 (xsd:integer)
  • 2004 (xsd:integer)
  • 2008 (xsd:integer)
  • 2009 (xsd:integer)
  • 2010 (xsd:integer)
prop-fr:auteur
  • Radivoj Radic
prop-fr:combattants
prop-fr:commandant
prop-fr:conflit
  • Siège de Constantinople
prop-fr:consultéLe
  • 2012-10-22 (xsd:date)
prop-fr:date
  • 674 (xsd:integer)
prop-fr:forces
  • Inconnues
prop-fr:guerre
prop-fr:illustrateur
  • Peter Dennis
prop-fr:isbn
  • 0 (xsd:integer)
  • 978 (xsd:integer)
  • 184176759 (xsd:integer)
  • 826430864 (xsd:integer)
prop-fr:issue
  • Victoire byzantine décisive
prop-fr:jour
  • 5 (xsd:integer)
  • 22 (xsd:integer)
prop-fr:langue
  • de
  • en
prop-fr:lienAuteur
  • Stephen Turnbull
prop-fr:lienÉditeur
  • Osprey Publishing
prop-fr:lieu
prop-fr:légende
  • Description du feu grégeois, manuscrit de Jean Skylitzès de Madrid
prop-fr:mois
  • 5 (xsd:integer)
  • 10 (xsd:integer)
prop-fr:nom
  • Canard
  • Brooks
  • Harris
  • Johnston
  • Scott
  • Turnbull
  • Haldon
  • Mango
  • Kaegi
  • Lilie
  • Treadgold
  • El-Cheikh
  • Stratos
prop-fr:pages
  • 61 (xsd:integer)
  • 89 (xsd:integer)
  • 182 (xsd:integer)
prop-fr:pertes
  • Inconnues
prop-fr:prénom
  • Jonathan
  • Marius
  • Roger
  • Stephen
  • Warren
  • Cyril
  • John F.
  • Ralph-Johannes
  • E.W.
  • Nadia Maria
  • Andreas N.
  • James-Howard
  • Walter E.
prop-fr:périodique
  • Journal asiatique
  • The Journal of Hellenic Studies
  • Jahrbuch der österreichischen Byzantinistik
prop-fr:sousTitre
  • Capital of Byzantium
prop-fr:titre
  • Constantinople
  • A History of the Byzantine State and Society
  • The Walls of Constantinople AD 324–1453
  • Byzantium viewed by the Arabs
  • Witnesses to a World Crisis: Historians and Histories of the Middle East in the Seventh Century
  • Die byzantinische Reaktion auf die Ausbreitung der Araber. Studien zur Strukturwandlung des byzantinischen Staates im 7. und 8. Jhd.
  • The Chronicle of Theophanes Confessor. Byzantine and Near Eastern History, AD 284–813
  • Siège ou blocus de Constantinople sous Constantin IV
  • The Arabs in Asia Minor , from Arabic Sources
  • Two Arabian Sieges of Constantinople
  • Les expéditions des Arabes contre Constantinople dans l'histoire et dans la légende
  • Byzantium in the Seventh Century: The Transformation of a Culture. Revised Edition
prop-fr:titreChapitre
  • Confronting Islam: Emperors versus Caliphs
prop-fr:titreOuvrage
  • The Cambridge History of the Byzantine Empire c. 500–1492
prop-fr:url
  • http://www.ehw.gr/l.aspx?id=12407
prop-fr:volume
  • 33 (xsd:integer)
  • 208 (xsd:integer)
  • XVIII
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:éditeur
  • Oxford University Press
  • Cambridge University Press
  • Stanford University Press
  • Continuum
  • Osprey Publishing
  • Encyclopedia of the Hellenic World, Constantinople
  • Harvar Center for Middle-Eastern Studies
  • The Society for the Promotion of Hellenic Studies
  • Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften
  • Institut für Byzantinistik und Neugriechische Philologie der Universität München
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Le premier siège de Constantinople par les Arabes entre 674 et 678 est une bataille majeure des guerres arabo-byzantines et le premier point culminant de la stratégie expansionniste du califat omeyyade contre l'Empire byzantin. Muʿāwiya Ier, dirigeant l'empire musulman depuis 661 à l'issue d'une guerre civile, lance une offensive contre les Byzantins qu'il espère vaincre définitivement en prenant leur capitale, Constantinople.
  • Oblężenie Konstantynopola (674-678) – oblężenie Konstantynopola przez armię kalifatu Umajjadów w latach 674-678, zakończone odstąpieniem wojsk arabskich od miasta i zawarciem korzystnego dla Cesarstwa Bizantyjskiego pokoju.
  • Die Belagerung von Konstantinopel, traditionell datiert auf die Jahre 674 bis 678, war der erste schwere Angriff der Araber auf die byzantinische Hauptstadt.
  • Obléhání Konstantinopole v letech 674 až 678 bylo prvním vážným útokem muslimských Arabů směřujícím proti hlavnímu městu byzantské říše. Arabové neměli dostatek síly, aby dokázali prolomit opevnění Konstantipole a tak přistoupili k pravidelnému obléhání. To bylo na moři prováděno arabskou flotilou. Ta byla nakonec poražena byzantským loďstvem pomocí nové ničivé byzantské zbraně, známé jako „řecký oheň“.
  • O cerco árabe de Constantinopla de 674–678, também conhecido como primeiro cerco árabe de Constantinopla, foi um dos principais conflitos das guerras bizantino-árabes e marcou o culminar da estratégia expansionista do primeiro califa omíada, Muawiya I, contra o Império Bizantino.
  • L'assedio di Costantinopoli del 674 fu il primo assedio da parte delle forze arabe contro la capitale dell'Impero Romano d'Oriente e fu anche la prima battuta d'arresto dell'Islam nella sua trionfale avanzata verso l'Occidente.Dopo la morte di Costante II, gli succedette sul trono di Costantinopoli il suo giovane figlio Costantino IV (668-685).
  • Осада Константинополя (674—678) — первая осада арабами столицы Византии в 674—678 годах. Осада Константинополя стала завершающим этапом войны между Арабским Халифатом Омейядов и Византийской империей. Во время осады арабам не удалось разрушить сильные городские стены, поэтому они блокировали город с моря.
  • Konstantinopolis'in ilk Arap kuşatması; 674 ile 678 yılları arasındaki Bizans-Arap Savaşları'nın büyük bir çatışması olup, Konstantinopolis'in savunmasının test edildiği sayısız zamanlardan biriydi. Savaş Bizans İmparatorluğu ve Arap Emeviler arasında oldu. Muaviye, (İlk Fitne Savaşını takiben) Emevi Arap İmparatorluğu hükümdarı olarak ortaya çıkmıştı ve Şam'ı başkent olarak yapmış ve stratejik hedef olarak Bizans İmpartorluğu'nun ortadan kaldırılmasını kabul etmişti.
  • The First Arab Siege of Constantinople in 674–678 was a major conflict of the Arab–Byzantine Wars, and the first culmination of the Umayyad Caliphate's expansionist strategy towards the Byzantine Empire, led by Caliph Mu'awiya I.
  • El Sitio de Constantinopla, que se libró entre 674 y 678, fue uno de los principales conflictos de la guerra entre bizantinos y árabes. Asimismo, fue una de las numerosas veces que se pusieron a prueba las defensas de Constantinopla. Se luchó entre el Imperio bizantino y el Califato Omeya. Muawiya I, que se había convertido en el gobernante de la dinastía imperial árabe tras la guerra civil, asedió Constantinopla, bajo el mando de Constantino IV.
  • Pengepungan Konstantinopel pada tahun 674 merupakan salah satu konflik utama dalam Peperangan Romawi Timur-Arab dan merupakan salah satu ujian bagi pertahanan Konstantinopel. Ibukota Romawi Timur dikepung oleh tentara Kekhalifahan Umayyah selama kurang lebih empat tahun. Tentara Umayyah dipimpin oleh Yazid I, putra khalif Muawiyah I, sementara pertahanan Romawi Timur dipimpin oleh Kaisar Konstantinus IV.
rdfs:label
  • Siège de Constantinople (674-678)
  • Assedio di Costantinopoli (674)
  • Belagerung von Konstantinopel (674–678)
  • Cerco de Constantinopla (674–678)
  • Обсада на Константинопол (674)
  • Konstantinopolis Kuşatması (674-678)
  • Obléhání Konstantinopole (674–678)
  • Oblężenie Konstantynopola (674-678)
  • Pengepungan Konstantinopel (674-678)
  • Siege of Constantinople (674–78)
  • Sitio de Constantinopla (674-678)
  • Осада Константинополя (674—678)
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Siège de Constantinople
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of