Le Shâh Nâmeh ou Chah nameh ou encore Shâhnâmeh (en persan : شاهنامه), ou Livre des rois en persan, est un poème épique, retraçant l'histoire de l'Iran (Grand Iran) depuis la création du monde jusqu'à l'arrivée de l'Islam, en plus de 60 000 distiques, écrit aux alentours de l'an 1000 par Ferdowsi.↑ Un distique est une strophe de deux vers. Le Shâh Nâmeh comporte donc 60 000x2 = 120 000 vers

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le Shâh Nâmeh ou Chah nameh ou encore Shâhnâmeh (en persan : شاهنامه), ou Livre des rois en persan, est un poème épique, retraçant l'histoire de l'Iran (Grand Iran) depuis la création du monde jusqu'à l'arrivée de l'Islam, en plus de 60 000 distiques, écrit aux alentours de l'an 1000 par Ferdowsi.
  • 샤나메(페르시아어: شاهنامه) 또는 샤나마는 왕들의 책이라는 뜻으로 서기 100년경 이란 시인 피르다우시가 쓴 방대한 페르시아어 서사시이다. 샤나메는 창세에서 7세기 이슬람의 이란 정복시까지의 대 이란의 신화와 역사를 말해준다. 문학적인 중요성 외에도 샤나메는 거의 순수한 페르시아어로 쓰여 아랍어의 영향을 입은 페르시아어를 되살리는 구심점이 되었다. 이 방대한 작품은 페르시아 인들에게 문학적인 걸작으로 여겨지며 이란의 역사, 문화적 가치와 고대의 신앙(조로아스터 교)을 반영한다.
  • De Sjahnama (of Shahnameh / Shahnama) (Perzisch: شاهنامه / of het Boek der Koningen) is een epos dat oorspronkelijk als tekst werd geschreven en later rond het jaar 1010 als dichtbundel werd opgeschreven door de Perzische dichter Ferdausi ten tijde van de Ghaznaviden.De Sjahnama is het nationaal epos van het oud Perzië, ook tegenwoordige landen als Tadzjikistan, Azerbeidzjan, Turkmenistan, Oezbekistan en Afghanistan behoorden. De Sjahnama vertelt het mythische en historische verhaal van Perzië/Iran vanaf de schepping van de wereld tot de verovering van Perzië door het Arabische Rijk in de 7e eeuw. Het is het langste gedicht ter wereld.Het boek put rijkelijk uit andere werken zoals de Avesta, maar ook uit latere teksten zoals de Bundahishn en de Denkard.De sjahnama bevat zo'n 60.000 versregels (bayts) elk bestaand uit twee hemistichen. De sjahnama is in zijn algemeenheid opgedeeld in mythische, legendarische en historische delen. Het eerste deel omvat de vorming van de menselijke samenleving, de domesticatie van de dieren, de strijd tussen het Kwaad en de afbakening van het land Iran tegenover haar buren, evenals de opkomst van Kaveh en Fereidoen met zijn zoons Iraj, Tur, Salm. Het lange middendeel bevat de legenden van de held Rostam en zijn familie, de eindeloze oorlogen tussen Iran ('land van Iraj') met Turan ('land van Tur'). Het derde deel begint met de intocht van Alexander de Grote in Perzië, beschrijft de geschiedenis van onder andere de Sassaniden en eindigt met de Slag van Qadissiyya waarbij de Arabieren de Perzen verslaan.
  • Szahname, pers.: شاهنامه "Księga królewska" – perski epos narodowy autorstwa Ferdousiego (940 - 1020 albo 1025), opowiadający tradycyjną historię Iranu od stworzenia świata do upadku dynastii Sasanidów.Szahname "wyrosła z najstarszych i najtrwalszych tradycji Irańczyków; jej nowoperski kształt jest wynikiem wielowiekowego procesu przetwarzania tradycji narodowej, cyklizacji starych podań i legend o bohaterach i układania ich w takiej kolejności, by przybrały kształt kroniki". Pierwszą znaną próbą kodyfikacji tej tradycji było skomponowane pod koniec panowania Sasanidów Chwadajnamak ("Księga władców"), którą w VIII w. przełożył na arabski Ibn al-Mukaffa (zm. ok. 757). Zarówno średnioperski oryginał, jak i arabski przekład tego dzieła zaginęły. Pierwszą ważniejszą próbę odtworzenia tradycji zawartych w Chwadajnamak podjął Abu Ali Balchi (X w.), korzystający z zaginionych dziś przekładów źródeł średnioperskich na arabski. Jego dzieło także zaginęło. W połowie X wieku samanidzki namiestnik Tusu, Mohammad-e Abd ar-Razzagh (zm. 961), zebrał ludzi znających historię i stare legendy i kazał im sporządzić Szahname spisaną prozą pod kierunkiem swojego wezyra Abu Mansura Mohammada al-Mamari. Na podstawie tej Szahname pochodzący z Tusu poeta Daghighi (zm. ok. 976) rozpoczął pisanie wierszowanej Szahname. Po śmierci Daghigiego jego pracę kontynuował także wywodzący się z Tusu Ferdousi, który włączył tysiąc bejtów swojego poprzednika do nowej wersji eposu. Ferdousi ukończył Szahname w 1010 roku. W różnych rękopisach jej objętość waha się od 48 do 55 tysięcy bejtów.Tradycyjnie w europejskiej nauce Szahname dzieli się na trzy części: mityczną, heroiczną i historyczną. Rozpoczyna się ona stworzeniem świata, po czym następuje panowanie kolejnych królów ludzkości, począwszy od praczłowieka Gajomarta aż do Feriduna. Ci pierwsi królowie, nazywani Piszdadydami, są dobroczyńcami ludzkości, ustanawiającymi kolejne instytucje życia społecznego, a także walczącymi z demonami nawiedzającymi Ziemię. Kiedy jednak być może największy z tych królów, Dżemszyd, popada w pychę, opuszcza go łaska ("farr") i świat dostaje się pod tysiącletnie panowanie tyrana Zahhaka. Zahhak zostaje obalony przez Feriduna, który przed śmiercią dzieli świat pomiędzy swoich trzech synów: pierworodny Salm otrzymuje Rum (tj. Zachód), młodszy Tur Turan, a najmłodszy Iradż Iran. Iradż zostaje jednak zamordowany przez swoich braci, co uruchamia niekończący się cykl zemsty, i odtąd głównym tematem eposu staje się walka pomiędzy Iranem a Turanem, osiadłymi Irańczykami i koczownikami Azji Środkowej. W tak rozpoczętej heroicznej części poematu dominuje postać Rostama, wywodzącego się z Sistanu herosa o nadludzkiej sile, który wspiera królów Iranu w ich wojnach. Po śmierci króla Zawa, który nie pozostawił po sobie następcy, irańska arystokracja powołuje na tron Kej Kobada, założyciela dynastii Kejanidów. Panowanie Kejanidów dobiega końca, kiedy urodzony z odrzuconej przez króla Daraba ciężarnej matki Eskandar (czyli Aleksander Macedoński) pokonuje swojego przyrodniego brata Darę i podbija Iran. Wraz z pojawieniem się Eskandara rozpoczyna się historyczna część Szahname, jednak "postacie są wprawdzie historyczne, ale ich czyny to w większości wyraźnie przejęte z dawnych podań «szaty honorowe». I tak zarówno Eskandar, jak i założyciel dynastii Sasanidów Ardaszir zabijają smoka, udowadniając w ten sposób że posiadają farr. Panowanie Arsakidów, nazywanych w Szahname Aszkanidami, w eposie trwa około 200 lat i jest potraktowane bardzo pobieżnie. Ferdousi zna imiona tylko ośmiu królów Partów. "Z punktu widzenia historiografii najwięcej elementów faktograficznych zawierają partie dzieła poświęcone epoce Sasanidów".Szahname jest przede wszystkim historią wojen i rycerskich czynów, jednak zawiera w sobie także historie miłosne, co sprawia że Ferdousi obok twórcy perskiej epiki heroicznej może uchodzić także za prekursora epiki romantycznej. Szahname zawiera bardzo mało zapożyczeń z arabskiego i "odegrało ogromną rolę w formowaniu się języka nowoperskiego. O jego popularności wśród Irańczyków - utrzymującej się od pierwszych dni po ukazaniu się tekstu po dzień dzisiejszy - decydowały względy artystyczne, dramaturgia opisywanych tam zdarzeń, walory poetyckie i w końcu naukowe". Po podboju arabskim Iran był zagrożony arabizacją w imię islamu i Szahname Ferdousiego, "prawdziwe repozytorium irańskich tradycji" było najważniejszym pojedynczym czynnikiem pozwalającym Irańczykom na zachowanie ich tożsamości.
  • Šáhnáme (persky شاهنامه, "Kniha králů") je rozsáhlé veršované dílo sepsané perským básníkem Firdausím a dokončené kolem roku 1010, platící za národní epos v širší íránské kulturní oblasti. Skládá se z více než 60 000 veršů a pojednává o mytologické i historické minulosti tohoto prostoru, od stvoření světa až po dobytí Persie muslimy v 7. století.Šáhnáme hraje ústřední roli v perské kultuře a je považována za literární veledílo určující národní identitu Íránu. Velký význam má též pro současné přívržence zoroastrismu.
  • Schāhnāme (persisch ‏شاهنامه ‎ / Šāhnāma; auch Šāhnāmeh), das Königsbuch (oder auch Buch der Könige), ist das Lebenswerk des persischen Dichters Abū ʾl-Qāsim Firdausī (940/41-1020) und gleichzeitig das Nationalepos der persischsprachigen Welt, für dessen Niederschrift der Dichter nach eigenen Angaben 35 Jahre benötigte. Es ist eines der berühmtesten Werke der persischen Literatur und der Weltliteratur. Mit nahezu 60.000 Versen in Form von Distichen ist es mehr als doppelt so umfangreich wie Homers Epen und mehr als sechsmal so lang wie das Nibelungenlied.
  • The Shahnameh (pronounced [ʃɒːhnɒːˈme]) or Shahnama (Persian: شاهنامه‎ Šāhnāma, "The Book of Kings") is a long epic poem written by the Persian poet Ferdowsi between c. 977 and 1010 CE and is the national epic of Iran (Persia), Azerbaijan and the Persian-speaking world. Consisting of some 50,000 verses, the Shahnameh tells mainly the mythical and to some extent the historical past of the Persian empire from the creation of the world until the Islamic conquest of Persia in the 7th century. Today Iran and the greater region influenced by the Persian culture (such as Georgia, Armenia, Turkey, and Dagestan) celebrate this national epic.The work is of central importance in Persian culture, regarded as a literary masterpiece, and definitive of ethno-national cultural identity of Iran. It is also important to the contemporary adherents of Zoroastrianism, in that it traces the historical links between the beginnings of the religion with the death of the last Sassanid ruler of Persia during the Muslim conquest and an end to the Zoroastrian influence in Iran.
  • El Llibre dels Reis o Xahnamé (en farsi شاهنامه, Śāhnāmeh o Śāh Nāmeh) (Àudio ? i escolteu-ne la pronunciació en farsi), és un poema èpic escrit pel poeta persa Firdawsí cap a l'any 1000, que exposa la història i la mitologia de l'Afganistan, Tadjikistan i l'Iran (territori d'esplendor de l'Imperi Persa, el centre del qual era Afganistan) des de la creació del món fins a la conquesta de l'islam al segle VIII. Consta d'uns 60.000 versos,El treball té una importància central en la cultura persa; està considerada com una obra mestra literària, i imprescindible per la identitat cultural etno-nacional tant de l'Afganistan, com del Tadjikistan, de l'Iran i fins i tot de Turquia. Se'l considera com la cloenda de la literatura clàssica en llengua persa. A més de la seva importància literària, el Xahnamé, que va ser escrit en un persa pur gairebé lliure d'influxos de l'àrab, i que ha estat un element clau per la recuperació del persa més pur, després de la influència exercida per l'àrab. De fet, escriure el Xahnamé en persa, era per Firdawsí una manera de lluitar per la pròpia d'identitat, pel que era considerat pels perses una llengua poc culta. Aquesta obra, molt extensa, és considerada com una obra mestra de la literatura, i recull la història de l'Imperi Persa, els seus valors culturals, les seves religions ancestrals (zoroastrisme) i un sentit pregon de pàtria. Firdawsí conclou el Xahnamé en un moment en el qual la independència de l'Imperi era ja amenaçada. Si bé hi ha diversos herois i heroïnes memorables de característiques clàssiques en aquesta obra, el gran heroi és el propi Imperi.L'historiador Alí ibn al-Athir el va qualificar d'«Alcorà persa», i malgrat que aquest títol no s'usa correntment entre els parlants farsi (persa de l'Iran)/dari (persa de l'Afganistan), mostra la importància d'aquesta obra. Aquest llibre també és important pels 200.000 zoroastrians que queden al món, ja que permet relacionar els inicis del zoroastrisme amb la desfeta del darrer rei zoroàstric a mans dels invasors àrabs. I mostra com el sufisme sorgeix de la barreja del misticisme zoroàstric amb la religió musulmana.
  • Shāhnāmé, o Shāhnāma (Persiano: شاهنامه, alternativa ortografiche sono Shahnama, Shahnameh, Shahname, Shah - Nama letteralmente «Nomi dei Re»), tradotto come Il Libro dei Re, è una vasta opera poetica scritta dal poeta persiano Ferdowsi attorno al 1000 d.C. circa ed è l'epica nazionale del mondo di lingua persiana. Il Shâhnameh racconta il passato mitico e storico del suo paese, l'Iran, dalla creazione del mondo, fino alla conquista islamica del VII secolo. A parte la sua importanza letteraria il Shâhnameh, scritto in persiano arcaico, è stato di fondamentale importanza per la rinascita della lingua persiana successivamente all'influenza dell'arabo. Questo voluminoso lavoro, considerato un capolavoro letterario, riflette anche la storia del grande impero persiano, i suoi valori culturali, le sue antiche religioni (Zoroastrismo), e il suo profondo senso nazionale. Ferdowsi ha completato il Shâhnameh nel momento in cui l'indipendenza nazionale era stata compromessa. Mentre ci sono memorabili eroi ed eroine di tipo classico nell'opera, il vero protagonista è la Persia stessa. È quindi un importante libro per tutto il mondo persiano-iraniano, tra cui l'Afghanistan, il Tagikistan ed altri popoli dell'Asia centrale. Questo libro è importante anche per i restanti 200.000 zoroastriani nel mondo, perché il Shâhnameh traccia l'inizio del Zoroastrismo fino alla sconfitta dell'ultimo re zoroastriano da parte degli invasori arabi.Le copie illustrate dell'opera sono tra i più sontuosi esempi di miniatura persiana. Diverse copie rimangono oggi intatte, benché due delle più famose la Houghton Shahnameh e la Gran Mongol Shahnameh furono suddivise in fogli venduti separatamente nel XX secolo. Un unico foglio (ora al museo Aga Khan) è stato venduto per 1,7 milioni di dollari nel 2006. Il Bayasanghori Shâhnâmeh, una copia manoscritta (Palazzo Golestan, Iran), è stata inclusa dall'UNESCO nella lista della Memoria del mondo.
  • „Шах-наме“ (на персийски: شاهنامه Šāhnāmeh, „Книга на царете“) е най-значимата национална епопея на Персия. „Книгата на царете“ се състои от 60 000 строфи и в нея е описана историята на Персия от най-древни времена до проникването на исляма през VII-ми век. Шах-наме е сбор от поезия и проза, като най-значителният от тях е епосът на Абу ал-Касим Фирдоуси, написан в периода около 976 - 1011 г. От останалите раздели са се съхранили само фрагменти в преразказ на различни автори. Отначало произведението се е наричало „Худай-наме“ („Хвани-намак“), като впоследствие се появява названието „Шах-наме“.Писана от Абу ал-Касим Фирдоуси в продължение на 35 години, тя е своеобразен връх на ирано-таджикския ренесанс и изразява по най-епичен начин мъката на автора по родината, три века след нашествието на арабите. Разглеждана е като литературен шедьовър и от огромно значение за зороастризма.
  • O Shahnameh (em persa شاهنامه ), "Livro dos Reis" ou "Épica dos Reis", é uma grande obra poética escrita no século X, pelo escritor iraniano Ferdowsi, que narra a história e a mitologia do Irã, desde a criação do mundo até a sua conquista pelos árabes no século VII. Sua elaboração levou cerca de 30 anos e o livro se constitui de 62 histórias (990 capítulos) e 56.700 dísticos (estrofes de dois versos).Após a conquista árabe, o pahlavi, falado à época dos Sassânidas, desapareceu dos documentos escritos, tendo sido substituído pelo árabe. Somente no século IX o idioma reaparece, já como o persa moderno, resultante da transformação oral do pahlavi, mediante a incorporação de palavras árabes. Embora o persa já fosse então utilizado por alguns escritores iranianos, nenhum deles havia produzido uma obra literária tão significativa como a de Ferdowsi.Por isso é visto como o momento de reacendimento da língua persa e Ferdowsi considerado um herói nacional. Tal como a Commedia de Dante estabeleceu os padrões da língua italiana, o Shahnameh correspondeu à certidão de nascimento da língua persa.== Referências ==
  • Sáhnáme, azaz a Királyok könyvének mondaanyagát még a szászánida uralkodók idejében jegyezték fel. Költői feldolgozásukra számos kísérlet történt. Először egy Dakíkí nevű költő kapott megbízást a nagy nemzeti mű megalkotására. Dakíkít azonban korai halála megakadályozta a munka befejezésében. Csupán 1000 verspárig (2000 sorig) jutott el.Félbemaradt művét Firdauszí folytatta tovább. Tiszteletben tartotta Dakíkí hagyatékát: töredékét beolvasztotta eposzába, és formai téren is követte elődjét. 35 évig dolgozott a hatalmas munkán. Több mint 70 éves volt, amikor 1010-ben befejezte.A Sáhnáme 120 000 sorból áll. A perzsa történeti mondákat dolgozza fel, a legendás királyoktól kezdve az arab hódításig. Az egyes mondák csak lazán függenek össze egymással, de végighúzódik rajtuk Irán (Perzsia) ősi harca Túránnal, a nomád török népek hazájával.A történet a legenda szerint 500 éven át uralkodó Ferídún királlyal kezdődik, és halálával végződik. Ezután Minúcsihr uralkodásának történései következnek, majd Zál és Rúdábé gyönyörű szerelmi története. Zál fia a perzsa hősmondák legnagyobb alakja, Rusztem, aki Kej Kubádot helyezi Perzsia trónjára. Őt követi a trónon fia, Kej Káúsz, és ennek a fia a szerencsétlen sorsú Szijávus.Az eposzt Radó Antal fordította magyarra, 1896-ban.
  • Şehname (Farsça: شاهنامه Shāh nāme, Šāh-nāma), Firdevsi'nin eski İran efsaneleri üzerine kurulu manzum destanıdır. İran edebiyatının en büyük eserlerinden biri olarak kabul edilir. 60.000 beyitten oluşur.
  • Shāhnāmé, o Shāhnāma (en persa: شاهنامه ) (otras denominaciones también usadas son Shahnama, Shahnameh, Shahname, Shah-Nama, etc.), "El Libro de los Reyes" o "La Épica de los Reyes", es una gran obra poética escrita por el poeta persa (iraní) Ferdousí hacia el 1000 y es la epopeya nacional del mundo de habla persa. El Shāhnāmeh cuenta la historia y mitología de Irán desde la creación del mundo hasta la conquista de Irán por las fuerzas islámicas en el siglo VII. Además de su importancia literaria, el Shâhnameh, que fue escrito casi en su totalidad en persa, ha sido clave para revivir la lengua persa luego de la influencia ejercida por el árabe. Esta obra voluminosa, es considerada por los hablantes de persa como una obra maestra de la literatura, que también recoge la historia de Irán, sus valores culturales, sus religiones ancestrales (zoroastrismo), y un sentido profundo de patria. Ferdousí concluye el Shâhnameh en un momento en el cual la independencia nacional había sido amenazada. Si bien existen varios héroes y heroínas memorables de características clásicas en esta obra, el gran héroe es Irán.Ibn al-Athir la ha llamado el "Corán Persa", a pesar de que este título no es de uso corriente entre los hablantes de lengua persa, pero en alguna medida ilustra la importancia que este libro representa para todos los hablantes de lengua persa, incluyendo Afganistán y Tayikistán, para otros hablantes de persa de Asia Central, Pakistán y hasta en China, la India, y a los iraníes que viven fuera de su país desde la revolución de 1979. Este libro es también importante para los 200.000 zoroastrianos que quedan en el mundo, porque el Shâhnameh permite relacionar los comienzos del zoroastrismo con la derrota del último rey zoroastriano a manos de los invasores árabes.
  • Шах-наме́ (перс. شاهنامه‎ — «Книга царей», «Книга о царях», «Царь-книга», «Царская книга») — выдающийся памятник персидской литературы, национальный эпос иранских народов. В «Книге царей» описывается история Ирана от древних времен до проникновения ислама в VII веке. Самая длинная поэма, принадлежащая перу одного автора: объем в два раза больше, чем «Илиада» и «Одиссея» вместе взятые.
  • 『シャー・ナーメ』 (ペルシャ語: شاهنامه‎、 Šāh nāmah)とは、叙事詩人フェルドウスィーがペルシア語で作詩したイラン最大の民族叙事詩。約6万対句にも及ぶ大作である。『王書』とも訳される。
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 339333 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 17575 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 90 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109090323 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Le Shâh Nâmeh ou Chah nameh ou encore Shâhnâmeh (en persan : شاهنامه), ou Livre des rois en persan, est un poème épique, retraçant l'histoire de l'Iran (Grand Iran) depuis la création du monde jusqu'à l'arrivée de l'Islam, en plus de 60 000 distiques, écrit aux alentours de l'an 1000 par Ferdowsi.↑ Un distique est une strophe de deux vers. Le Shâh Nâmeh comporte donc 60 000x2 = 120 000 vers
  • 샤나메(페르시아어: شاهنامه) 또는 샤나마는 왕들의 책이라는 뜻으로 서기 100년경 이란 시인 피르다우시가 쓴 방대한 페르시아어 서사시이다. 샤나메는 창세에서 7세기 이슬람의 이란 정복시까지의 대 이란의 신화와 역사를 말해준다. 문학적인 중요성 외에도 샤나메는 거의 순수한 페르시아어로 쓰여 아랍어의 영향을 입은 페르시아어를 되살리는 구심점이 되었다. 이 방대한 작품은 페르시아 인들에게 문학적인 걸작으로 여겨지며 이란의 역사, 문화적 가치와 고대의 신앙(조로아스터 교)을 반영한다.
  • Şehname (Farsça: شاهنامه Shāh nāme, Šāh-nāma), Firdevsi'nin eski İran efsaneleri üzerine kurulu manzum destanıdır. İran edebiyatının en büyük eserlerinden biri olarak kabul edilir. 60.000 beyitten oluşur.
  • Шах-наме́ (перс. شاهنامه‎ — «Книга царей», «Книга о царях», «Царь-книга», «Царская книга») — выдающийся памятник персидской литературы, национальный эпос иранских народов. В «Книге царей» описывается история Ирана от древних времен до проникновения ислама в VII веке. Самая длинная поэма, принадлежащая перу одного автора: объем в два раза больше, чем «Илиада» и «Одиссея» вместе взятые.
  • 『シャー・ナーメ』 (ペルシャ語: شاهنامه‎、 Šāh nāmah)とは、叙事詩人フェルドウスィーがペルシア語で作詩したイラン最大の民族叙事詩。約6万対句にも及ぶ大作である。『王書』とも訳される。
  • O Shahnameh (em persa شاهنامه ), "Livro dos Reis" ou "Épica dos Reis", é uma grande obra poética escrita no século X, pelo escritor iraniano Ferdowsi, que narra a história e a mitologia do Irã, desde a criação do mundo até a sua conquista pelos árabes no século VII.
  • Shāhnāmé, o Shāhnāma (Persiano: شاهنامه, alternativa ortografiche sono Shahnama, Shahnameh, Shahname, Shah - Nama letteralmente «Nomi dei Re»), tradotto come Il Libro dei Re, è una vasta opera poetica scritta dal poeta persiano Ferdowsi attorno al 1000 d.C. circa ed è l'epica nazionale del mondo di lingua persiana. Il Shâhnameh racconta il passato mitico e storico del suo paese, l'Iran, dalla creazione del mondo, fino alla conquista islamica del VII secolo.
  • The Shahnameh (pronounced [ʃɒːhnɒːˈme]) or Shahnama (Persian: شاهنامه‎ Šāhnāma, "The Book of Kings") is a long epic poem written by the Persian poet Ferdowsi between c. 977 and 1010 CE and is the national epic of Iran (Persia), Azerbaijan and the Persian-speaking world. Consisting of some 50,000 verses, the Shahnameh tells mainly the mythical and to some extent the historical past of the Persian empire from the creation of the world until the Islamic conquest of Persia in the 7th century.
  • Sáhnáme, azaz a Királyok könyvének mondaanyagát még a szászánida uralkodók idejében jegyezték fel. Költői feldolgozásukra számos kísérlet történt. Először egy Dakíkí nevű költő kapott megbízást a nagy nemzeti mű megalkotására. Dakíkít azonban korai halála megakadályozta a munka befejezésében. Csupán 1000 verspárig (2000 sorig) jutott el.Félbemaradt művét Firdauszí folytatta tovább. Tiszteletben tartotta Dakíkí hagyatékát: töredékét beolvasztotta eposzába, és formai téren is követte elődjét.
  • Šáhnáme (persky شاهنامه, "Kniha králů") je rozsáhlé veršované dílo sepsané perským básníkem Firdausím a dokončené kolem roku 1010, platící za národní epos v širší íránské kulturní oblasti. Skládá se z více než 60 000 veršů a pojednává o mytologické i historické minulosti tohoto prostoru, od stvoření světa až po dobytí Persie muslimy v 7. století.Šáhnáme hraje ústřední roli v perské kultuře a je považována za literární veledílo určující národní identitu Íránu.
  • El Llibre dels Reis o Xahnamé (en farsi شاهنامه, Śāhnāmeh o Śāh Nāmeh) (Àudio ? i escolteu-ne la pronunciació en farsi), és un poema èpic escrit pel poeta persa Firdawsí cap a l'any 1000, que exposa la història i la mitologia de l'Afganistan, Tadjikistan i l'Iran (territori d'esplendor de l'Imperi Persa, el centre del qual era Afganistan) des de la creació del món fins a la conquesta de l'islam al segle VIII.
  • Schāhnāme (persisch ‏شاهنامه ‎ / Šāhnāma; auch Šāhnāmeh), das Königsbuch (oder auch Buch der Könige), ist das Lebenswerk des persischen Dichters Abū ʾl-Qāsim Firdausī (940/41-1020) und gleichzeitig das Nationalepos der persischsprachigen Welt, für dessen Niederschrift der Dichter nach eigenen Angaben 35 Jahre benötigte. Es ist eines der berühmtesten Werke der persischen Literatur und der Weltliteratur.
  • „Шах-наме“ (на персийски: شاهنامه Šāhnāmeh, „Книга на царете“) е най-значимата национална епопея на Персия. „Книгата на царете“ се състои от 60 000 строфи и в нея е описана историята на Персия от най-древни времена до проникването на исляма през VII-ми век. Шах-наме е сбор от поезия и проза, като най-значителният от тях е епосът на Абу ал-Касим Фирдоуси, написан в периода около 976 - 1011 г. От останалите раздели са се съхранили само фрагменти в преразказ на различни автори.
  • Shāhnāmé, o Shāhnāma (en persa: شاهنامه ) (otras denominaciones también usadas son Shahnama, Shahnameh, Shahname, Shah-Nama, etc.), "El Libro de los Reyes" o "La Épica de los Reyes", es una gran obra poética escrita por el poeta persa (iraní) Ferdousí hacia el 1000 y es la epopeya nacional del mundo de habla persa. El Shāhnāmeh cuenta la historia y mitología de Irán desde la creación del mundo hasta la conquista de Irán por las fuerzas islámicas en el siglo VII.
  • De Sjahnama (of Shahnameh / Shahnama) (Perzisch: شاهنامه / of het Boek der Koningen) is een epos dat oorspronkelijk als tekst werd geschreven en later rond het jaar 1010 als dichtbundel werd opgeschreven door de Perzische dichter Ferdausi ten tijde van de Ghaznaviden.De Sjahnama is het nationaal epos van het oud Perzië, ook tegenwoordige landen als Tadzjikistan, Azerbeidzjan, Turkmenistan, Oezbekistan en Afghanistan behoorden.
  • Szahname, pers.: شاهنامه "Księga królewska" – perski epos narodowy autorstwa Ferdousiego (940 - 1020 albo 1025), opowiadający tradycyjną historię Iranu od stworzenia świata do upadku dynastii Sasanidów.Szahname "wyrosła z najstarszych i najtrwalszych tradycji Irańczyków; jej nowoperski kształt jest wynikiem wielowiekowego procesu przetwarzania tradycji narodowej, cyklizacji starych podań i legend o bohaterach i układania ich w takiej kolejności, by przybrały kształt kroniki".
rdfs:label
  • Shâh Nâmeh
  • El Llibre dels Reis
  • Schāhnāme
  • Shahnameh
  • Shahnameh
  • Shahnameh
  • Shahnameh
  • Sjahnama
  • Szahname
  • Sáhnáme
  • Şehname
  • Šáhnáme
  • Шах-наме
  • Шахнаме
  • シャー・ナーメ
  • 샤나메
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of