Les sanctuaires shinto, appelés le plus souvent jinja (神社, jinja?) en japonais, sont des lieux de culte du shintoïsme, où l'on vénère un kami. On parle parfois aussi de jingū (神宮, jingū?), ou simplement miya (宮, miya?, aussi lu gū), voire de taisha (大社, taisha?, littéralement « grand sanctuaire »).

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Les sanctuaires shinto, appelés le plus souvent jinja (神社, jinja?) en japonais, sont des lieux de culte du shintoïsme, où l'on vénère un kami. On parle parfois aussi de jingū (神宮, jingū?), ou simplement miya (宮, miya?, aussi lu gū), voire de taisha (大社, taisha?, littéralement « grand sanctuaire »).
  • A Shinto shrine (神社, jinja, archaic: shinsha, meaning: "place of the god") is a structure whose main purpose is to house ("enshrine") one or more Shinto (神道, Shintō) kami. Its most important building is used for the safekeeping of sacred objects, and not for worship. Although only one word ("shrine") is used in English, in Japanese Shinto shrines may carry any one of many different, non-equivalent names like gongen, -gū, jinja, jingū, mori, myōjin, -sha, taisha, ubusuna or yashiro. (For details, see the section Interpreting shrine names.)Structurally, a Shinto shrine is usually characterized by the presence of a honden or sanctuary, where the kami is enshrined. The honden may however be completely absent, as for example when the shrine stands on a sacred mountain to which it is dedicated, and which is worshiped directly. The honden may be missing also when there are nearby altar-like structures called himorogi or objects believed capable of attracting spirits called yorishiro that can serve as a direct bond to a kami. There may be a haiden (拝殿, hall of worship) and other structures as well (see below). However, the shrines' most important building is used for the safekeeping of sacred objects rather than for worship.Miniature shrines (hokora) can occasionally be found on roadsides. Large shrines sometimes have on their precincts miniature shrines (sessha (摂社) or massha (末社)). The portable shrines (mikoshi) which are carried on poles during festivals (matsuri) enshrine kami and are therefore true shrines.The number of Shinto shrines in Japan is estimated to be around 100,000.
  • Een jinja of shintoschrijn (Japans: 神社) is een shintoheiligdom. In het algemeen wordt de term jinja gebruikt voor de gebouwen van het heiligdom. In een jinja wordt een kami vereerd.
  • Jinja (神社) izenarekin, Xintoismoaren santutegiak eta haien inguruko zonalde naturalak ezagutzen dira. Nahiz eta zenbait eliz eta meskita jinja bezala onartuak izan, tradizionalki ez zen horrela, ez ziren kaperak edo sinismena zabaltzeko tokiak. Jinjen helburua kami edo xintoismoaren jainkoari kultua eskaintzea zen; batzutan ere kami bezala onartutako hildako baten arimari. Azkeneko mendetan kami esanguratsuenak Japonian izan dira santututak.Jinja hitza Japonian ofizialki 1882. urtetik erabili izan da. Japonia osoan 80.000tik 100.000ra jinja zerrendatuak daude. Dena dela, kopuru osoa askoz altuago izango da ezen jinja batzuk oso txikiak dira edota gaur egun abandonatuak daude. Jinjak mantentzeko dirua biltzen da eta, bestetik, udalek ere laguntzen dute.
  • Jinja (jap. 神社, jinja, kamiyashiro, chram shintoistyczny) – miejsce kultu w japońskiej religii shintō. Odróżnia się także inne typy i rodzaje tych budowli o nazwach: jingū, miya, taisha. Sferę sacrum od profanum rozdziela zwykle brama torii. Niektóre chramy są duże, lecz spotyka się też jedynie wydzielone place, drzewa lub małe ołtarze. Tradycyjnie chramy shintō buduje się z drewna, bez użycia gwoździ. Niektóre przebudowywane są co jakiś czas (przeważnie co 20 lat) na podstawie pierwotnego projektu. W Japonii jest około 80 tys. chramów.Jinja zazwyczaj składa się z tzw. honden, głównego pawilonu, w którym przechowywane są święte przedmioty i haiden - budynku poświęconego modłom i obrzędom kultowym oraz pawilonów dodatkowych o różnym przeznaczeniu, np.: heiden - pawilon składania ofiar; norito-den - pawilon ceremonii religijnych; kagura-den - pawilon ze sceną służącą ceremonialnym tańcom i muzyce kagura. Taniec ten w dawnych wiekach odbywał się na otwartej przestrzeni przed chramem. Miało to odniesienie do tańca wykonanego przez bogów przed jaskinią, w której ukryła się bogini Amaterasu, w celu celu wywabienia jej stamtąd. Honden i inne pawilony były i są budowane w jednym z kilku tradycyjnych stylów architektonicznych: shinmei-zukuri - styl stosowany w konstrukcji pawilonów honden, jeden z najstarszych. Przykładem takiej budowli jest główny chram w Ise, Ise-jingū. Słowo shinmei (pol. boska jasność, świetlistość) jest zarówno ogólnym odniesieniem do kami, jak i odmienną wersją imienia bogini Amaterasu Ōmikami; kasuga-zukuri - styl, który rozwinął się w epoce Nara, reprezentowany m.in. przez honden chramu Kasuga w Nara. Kasuga to bóstwo rodu (ujigami) Fujiwara, czczone w chramie Kasuga. taisha-zukuri - styl budowy hondenów w wielkich chramach, jak np. w Izumo-taisha w prefekturze Shimane; hachiman-zukuri; nagare-zukuri - styl "falowy", obecnie najbardziej rozpowszechniony. Ma swoje początki w okresie Nara (okres)Nara. Typowym przykładem są dwa chramy Kamo w Kioto; gongen-zukuri - styl architektury chramów, który stał się popularny po okresie Azuchi-Momoyama. Trzy zasadnicze pawilony: honden, heiden i haiden są przeważnie połączone, tworząc literę "H". Jednym z najstarszych przykładów tego stylu jest chram Kitano-Tenman-gū w Kioto. Słowo gongen znaczy awatar w kontekście procesu łączenia (harmonizacji) elementów shintō i buddyzmu. Do najstarszych i najważniejszych chramów shintoistycznych należą m.in.: chram w Ise w Ise (prefektura Mie); chram Atsuta w Nagoi (prefektura Aichi); Izumo-taisha (prefektura Shimane); Kasuga-taisha w Narze; Itsukushima-jinja na wyspie Miyajima; Fushimi-Inari w Kioto.
  • 神社(じんじゃ・かむやしろ)とは、日本の宗教の神道の祭祀施設、及びその施設を中心とした祭祀儀礼・信仰を行う組織。鳥居の内の区域一帯を、「神霊が鎮まる神域」とみなす。神は目に見えないものであり、神の形は作られなかった。現存する神像彫刻はすべて平安時代以降のものばかりである。古くは社殿がなくとも「神社」とした。神聖な山、滝、岩、森、巨木などに「カミ」(=信仰対象、神)が宿るとして敬い、俗(生活に活かす)の山、滝、岩、森、巨木と区別したのである。現在の社殿を伴う「神社」は、これらの神々が祀られた祭殿が常設化したものとされる。現在では参拝用の施設の他に、結婚式の設備などが併設されることも多い。戦前はいわゆる「国家神道」も「神社」と称した。
  • Šintoistická svatyně, též džindža (japonsky: 神社), je druh svatyně typický pro šintoismus a Japonsko. Tyto svatyně jsou místem, které slouží k uctívání kami. Asi nejznámější džindža je svatyně Ise ve městě Isa v prefektuře Mie. K dalším důležitým svatyním patří velesvatyně Izumo Taiša v prefektuře Šimane.Součástí svatyně bývá honden, což je posvátné místo určené výhradně pro uctívání kami. Je nepřístupné veřejnosti a rituály prováděné v hondenu jsou určeny výhradně specializovaným osobám. Další součástí šintoistických svatyné bývá torii, což jsou nejčastěji dřevěné brány umístěné v okolí chrámu. Skládají se ze dvou svislých sloupů spojených vrchním sloupem. Mohou stát úplně samostatně či sloužit zároveň jako vchod do prostoru svatyně.Džindžy se nachází zejména v Japonsku. Zde tvoří často významné historické památky a nejedna svatyně je součástí Světového dědictví.
  • Дзиндзя (яп. 神社) — синтоистская кумирня или святилище, вместе с территорией вокруг. Чаще под «дзиндзя» понимают только само святилище. Подобное святилище делится на две части. Первая представляет собой закрытый от публики хондэн, в котором хранится местный синтай. Вторая часть называемая хайдэн предназначена для молений. Посетители дзиндзя заходят в хайдэн, проходят к алтарю, бросают в ящик перед ним монетку, кланяются, хлопают в ладоши и уходят. Можно также произнести молитву, но это не является чем-то обязательным. Один или два раза в году проводятся праздники в честь местного божества. В это время местные священники выглядят весьма парадно. В остальное время они уделяют храму и ками немного времени, сливаясь с простыми людьми и занимаясь будничными делами. Считается что примерное число синтоистских святилищ — около ста тысяч. Точное число их число варьируется в зависимости от того, учитывать ли при подсчёте такие дзиндзя, как крохотный храмик на крестьянском подворье. Однако даже приблизительные цифры позволяют судить о масштабах почитания ками в Японии.Выше всех по рангу стоят святилища дзингу. К ним относятся святилища, почитающие ками-предков императорской семьи. Далее идут «великие святилища» тайся. Изначально таковое было ровно одно — святилище Идзумо, главным божеством которого был Сусаноо. Однако, как только был отменён государственный контроль над религией, тот же статус присвоили себе ещё 65 святилищ и позднее их число возросло. Ещё ниже по статусу идут святилища, чьё название заканчивается на «гу» («дворец», «палаты»). В основном это святилища в честь членов императорской семьи и других выдающихся деятелей. Идущие рангом ниже простые святилища именуются просто дзиндзя. Совсем же маленькие святилища именуются хокора.
  • Als Shintō-Schrein wird im Deutschen allgemein eine religiöse Stätte des Shintō, im engeren Sinn des Schrein-Shintō bezeichnet. Im Japanischen wird üblicherweise seit 1882 (nach einem Gesetz zur Klassifizierung der Shintō-Organisationen) das Wort Jinja (jap. 神社) verwendet, es gibt jedoch eine Reihe weiterer Bezeichnungen für unterschiedliche Typen von Schreinen, auf die weiter unten eingegangen wird.In Schreinen wird in Form eines Shintai das Mitama entweder eines einzelnen Kami (was sowohl Gott, Gottheit, oder auch Seele bedeuten kann), mehrerer Kami oder eines Paares, etwa Mutter und Kind, verehrt. Es gibt eine Vielzahl ganz unterschiedlicher Kami. Einige gehen auf Natur- und Fruchtbarkeitsgötter aus alten Kulten zurück, andere sind im Shintō-buddhistischen Synkretismus (shinbutsu shūgō) zu Kami gewordene Bodhisattvas. Auch die Seelen Verstorbener werden als kami verehrt.Es gibt in ganz Japan etwa 80.000–100.000 als solche registrierte Shintō-Schreine (die niedrigere Zahl ist eine Angabe der „Vereinigung der Shintō-Schreine“), die tatsächliche Zahl dürfte aber weit höher liegen (durch Schreine, die sehr klein sind oder nicht mehr aktiv verwaltet werden). Sie finanzieren sich hauptsächlich durch Spenden der ihnen jeweils geografisch zugehörigen Gemeinden.
  • 신사(일본어: 神社 (じんじゃ) 진자[*])는 일본의 신토신앙에 근거해 만들어진 종교 시설이다. 전쟁 전에는 이른바 '국가 신토'를 단지 신사라고 불렀다.교회나 모스크 등의 예배하기 위한 예배당이나 가르침을 넓히기 위한 포교소와는 성격이 다르다. 현재는 참배용의 시설이나 결혼식의 설비 등이 만들어지는 경우도 많지만 원래는 그 신사의 장소에 머무는 신을 모시는 제사 시설이다. 또 장소에 따라서 신전을 해상·산정·빌딩의 옥상 등에 모시기도 한다.
  • Kuil Shinto (神社, jinja) adalah struktur permanen dari kayu yang dibangun untuk pemujaan berdasarkan kepercayaan Shinto. Tidak semua kuil Shinto adalah bangunan permanen, sejumlah kuil memiliki jadwal pembangunan kembali. Bangunan di Ise Jingū misalnya, dibangun kembali setiap 20 tahun.Pada zaman kuno, walaupun tidak didirikan bangunan, tempat-tempat pemujaan Shinto tetap disebut jinja (kuil Shinto). Pada masa itu, kekuatan alam yang ditakuti seperti gunung (gunung berapi), air terjun, batu karang, dan hutan merupakan objek pemujaan. Kuil Shinto berbentuk bangunan seperti dikenal sekarang, diperkirakan berasal dari bangunan pemujaan yang dibuat permanen setelah didiami para Kami yang pindah dari goshintai (objek pemujaan). Kuil Shinto tidak memiliki aula untuk beribadat, dan bukan tempat untuk mendengarkan ceramah atau menyebarluaskan agama. Pada zaman sekarang, kuil Shinto dipakai untuk upacara pernikahan tradisional Jepang.Menurut Almanak Agama (Shūkyō Nenkan) tahun 1992 yang diterbitkan Biro Kebudayaan Jepang, anggota Asosiasi Kuil Shinto terdiri dari 79.173 kuil berbentuk yayasan keagamaan. Asosiasi ini juga dijadikan tempat bernaung 38 organisasi keagamaan, 9 badan keagamaan, 20.336 instruktur keagamaan, dan 82.631.196 penganut Shinto.
  • Un jinja (神社, jinja?) és un santuari Shinto i l'àrea natural que li envolta. Informalment, al jinja es refereix de vegades a les edificacions d'un santuari. Llevat de les esglésies i mesquites, tradicionalment un jinja no posseeix característiques d'una capella o un lloc per a la propagació; el seu únic propòsit és per a santificar i realitzar cults a un kami o deïtat Shinto (encara que també un esperit o l'ànima d'un mort pot ser considerat kami). En els segles recents, especialment els kami més importants han estat santificats a través de Japó.La paraula jinja ha estat usada de manera oficial a Japó des de 1882 (per la Llei de classificació d'organitzacions Shinto). Existeixen al voltant de 80.000 a 100.000 jinja registrats a Japó (el nombre menor indica els "jinja combinats"), encara que el nombre real pot ser molt major (degut al fet que existeixen santuaris molt menuts o ja no són administrats). Els jinja s'autofinancen a través de donacions i associats amb les municipalitats.
  • Un jinja (神社, jinja?) es un santuario Shinto y el área natural que le rodea. Informalmente, al jinja se refiere a veces a las edificaciones de un santuario. A excepción de las iglesias y mezquitas, tradicionalmente un jinja no posee características de una capilla o un lugar para la propagación; su único propósito es para santificar y realizar cultos a un kami o deidad Shinto (aunque también un espíritu o el alma de un fallecido puede ser considerado kami). En los siglos recientes, especialmente los kami más importantes han sido santificados a través de Japón.La palabra jinja ha sido usada de manera oficial en Japón desde 1882 (por la Ley de clasificación de organizaciones Shinto). Existen alrededor de 80.000 a 100.000 jinja registrados en Japón (el número menor indica los "jinja combinados"), aunque el número real puede ser mucho mayor (debido a que existen santuarios muy pequeños o ya no son administrados). Los jinja se autofinancian a través de donaciones y asociados con las municipalidades.
  • Jinja (神社, Jinja?) (a volte anche jingū o taisha) è il termine giapponese che sta ad indicare un santuario shintoista, generalmente costituito da una serie di edifici e l'area naturale circostante ed è il luogo dove i fedeli shintoisti possono recarsi per la venerazione degli dèi (kami). Dal 1946, con l'istituzione della Jinja Honcho, la Comunità shintoista, tutti i santuari del Giappone sono parte di questa organizzazione, che negli ultimi decenni ha iniziato anche ad aprire nuovi santuari all'estero, in particolare in America e Australia.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 3199411 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 6561 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 56 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 97737313 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Les sanctuaires shinto, appelés le plus souvent jinja (神社, jinja?) en japonais, sont des lieux de culte du shintoïsme, où l'on vénère un kami. On parle parfois aussi de jingū (神宮, jingū?), ou simplement miya (宮, miya?, aussi lu gū), voire de taisha (大社, taisha?, littéralement « grand sanctuaire »).
  • Een jinja of shintoschrijn (Japans: 神社) is een shintoheiligdom. In het algemeen wordt de term jinja gebruikt voor de gebouwen van het heiligdom. In een jinja wordt een kami vereerd.
  • 神社(じんじゃ・かむやしろ)とは、日本の宗教の神道の祭祀施設、及びその施設を中心とした祭祀儀礼・信仰を行う組織。鳥居の内の区域一帯を、「神霊が鎮まる神域」とみなす。神は目に見えないものであり、神の形は作られなかった。現存する神像彫刻はすべて平安時代以降のものばかりである。古くは社殿がなくとも「神社」とした。神聖な山、滝、岩、森、巨木などに「カミ」(=信仰対象、神)が宿るとして敬い、俗(生活に活かす)の山、滝、岩、森、巨木と区別したのである。現在の社殿を伴う「神社」は、これらの神々が祀られた祭殿が常設化したものとされる。現在では参拝用の施設の他に、結婚式の設備などが併設されることも多い。戦前はいわゆる「国家神道」も「神社」と称した。
  • 신사(일본어: 神社 (じんじゃ) 진자[*])는 일본의 신토신앙에 근거해 만들어진 종교 시설이다. 전쟁 전에는 이른바 '국가 신토'를 단지 신사라고 불렀다.교회나 모스크 등의 예배하기 위한 예배당이나 가르침을 넓히기 위한 포교소와는 성격이 다르다. 현재는 참배용의 시설이나 결혼식의 설비 등이 만들어지는 경우도 많지만 원래는 그 신사의 장소에 머무는 신을 모시는 제사 시설이다. 또 장소에 따라서 신전을 해상·산정·빌딩의 옥상 등에 모시기도 한다.
  • Jinja (jap. 神社, jinja, kamiyashiro, chram shintoistyczny) – miejsce kultu w japońskiej religii shintō. Odróżnia się także inne typy i rodzaje tych budowli o nazwach: jingū, miya, taisha. Sferę sacrum od profanum rozdziela zwykle brama torii. Niektóre chramy są duże, lecz spotyka się też jedynie wydzielone place, drzewa lub małe ołtarze. Tradycyjnie chramy shintō buduje się z drewna, bez użycia gwoździ.
  • Дзиндзя (яп. 神社) — синтоистская кумирня или святилище, вместе с территорией вокруг. Чаще под «дзиндзя» понимают только само святилище. Подобное святилище делится на две части. Первая представляет собой закрытый от публики хондэн, в котором хранится местный синтай. Вторая часть называемая хайдэн предназначена для молений. Посетители дзиндзя заходят в хайдэн, проходят к алтарю, бросают в ящик перед ним монетку, кланяются, хлопают в ладоши и уходят.
  • Jinja (神社) izenarekin, Xintoismoaren santutegiak eta haien inguruko zonalde naturalak ezagutzen dira. Nahiz eta zenbait eliz eta meskita jinja bezala onartuak izan, tradizionalki ez zen horrela, ez ziren kaperak edo sinismena zabaltzeko tokiak. Jinjen helburua kami edo xintoismoaren jainkoari kultua eskaintzea zen; batzutan ere kami bezala onartutako hildako baten arimari. Azkeneko mendetan kami esanguratsuenak Japonian izan dira santututak.Jinja hitza Japonian ofizialki 1882.
  • Un jinja (神社, jinja?) és un santuari Shinto i l'àrea natural que li envolta. Informalment, al jinja es refereix de vegades a les edificacions d'un santuari. Llevat de les esglésies i mesquites, tradicionalment un jinja no posseeix característiques d'una capella o un lloc per a la propagació; el seu únic propòsit és per a santificar i realitzar cults a un kami o deïtat Shinto (encara que també un esperit o l'ànima d'un mort pot ser considerat kami).
  • Un jinja (神社, jinja?) es un santuario Shinto y el área natural que le rodea. Informalmente, al jinja se refiere a veces a las edificaciones de un santuario. A excepción de las iglesias y mezquitas, tradicionalmente un jinja no posee características de una capilla o un lugar para la propagación; su único propósito es para santificar y realizar cultos a un kami o deidad Shinto (aunque también un espíritu o el alma de un fallecido puede ser considerado kami).
  • A Shinto shrine (神社, jinja, archaic: shinsha, meaning: "place of the god") is a structure whose main purpose is to house ("enshrine") one or more Shinto (神道, Shintō) kami. Its most important building is used for the safekeeping of sacred objects, and not for worship. Although only one word ("shrine") is used in English, in Japanese Shinto shrines may carry any one of many different, non-equivalent names like gongen, -gū, jinja, jingū, mori, myōjin, -sha, taisha, ubusuna or yashiro.
  • Als Shintō-Schrein wird im Deutschen allgemein eine religiöse Stätte des Shintō, im engeren Sinn des Schrein-Shintō bezeichnet. Im Japanischen wird üblicherweise seit 1882 (nach einem Gesetz zur Klassifizierung der Shintō-Organisationen) das Wort Jinja (jap.
  • Jinja (神社, Jinja?) (a volte anche jingū o taisha) è il termine giapponese che sta ad indicare un santuario shintoista, generalmente costituito da una serie di edifici e l'area naturale circostante ed è il luogo dove i fedeli shintoisti possono recarsi per la venerazione degli dèi (kami).
  • Kuil Shinto (神社, jinja) adalah struktur permanen dari kayu yang dibangun untuk pemujaan berdasarkan kepercayaan Shinto. Tidak semua kuil Shinto adalah bangunan permanen, sejumlah kuil memiliki jadwal pembangunan kembali. Bangunan di Ise Jingū misalnya, dibangun kembali setiap 20 tahun.Pada zaman kuno, walaupun tidak didirikan bangunan, tempat-tempat pemujaan Shinto tetap disebut jinja (kuil Shinto).
  • Šintoistická svatyně, též džindža (japonsky: 神社), je druh svatyně typický pro šintoismus a Japonsko. Tyto svatyně jsou místem, které slouží k uctívání kami. Asi nejznámější džindža je svatyně Ise ve městě Isa v prefektuře Mie. K dalším důležitým svatyním patří velesvatyně Izumo Taiša v prefektuře Šimane.Součástí svatyně bývá honden, což je posvátné místo určené výhradně pro uctívání kami. Je nepřístupné veřejnosti a rituály prováděné v hondenu jsou určeny výhradně specializovaným osobám.
rdfs:label
  • Sanctuaire shinto
  • Jinja
  • Jinja
  • Jinja
  • Jinja
  • Jinja
  • Jinja (heiligdom)
  • Kuil Shinto
  • Shinto shrine
  • Shintō-Schrein
  • Šintoistická svatyně
  • Дзиндзя
  • 神社
  • 신사 (신토)
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:religiousOrder of
is dbpedia-owl:type of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:culte of
is foaf:primaryTopic of