La dynastie des Saffarides de Perse gouverna un éphémère empire centré sur le Seistan, une région frontalière entre l’Afghanistan et l’Iran actuels, entre 861 et 1003. La capitale des Saffarides était située à Zarandj dans l'actuel Afghanistan. La dynastie fut fondée par Ya`qûb ben Layth as-Saffâr, un homme d’origine modeste qui commença obscurément sa vie comme chaudronnier dans l’est de l’Iran, d'où son qualificatif de ( صفار saffâr, "cuivre"), qui donna son nom à la dynastie.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • La dynastie des Saffarides de Perse gouverna un éphémère empire centré sur le Seistan, une région frontalière entre l’Afghanistan et l’Iran actuels, entre 861 et 1003. La capitale des Saffarides était située à Zarandj dans l'actuel Afghanistan. La dynastie fut fondée par Ya`qûb ben Layth as-Saffâr, un homme d’origine modeste qui commença obscurément sa vie comme chaudronnier dans l’est de l’Iran, d'où son qualificatif de ( صفار saffâr, "cuivre"), qui donna son nom à la dynastie. Avec une armée composée à l'origine de milices plus ou moins contrôlées, majoritairement sunnites mais avec de nombreux kharidjites venus de Perse, battus et pourchassés par les gouverneurs omeyyades, Ya'kûb prit le contrôle de la région du Seistan, conquérant ensuite la plus grande partie de l’Iran actuel en utilisant cette région comme base de ses conquêtes. En 871, venant de Balkh, Ya'kûb ravage les temples bouddhistes de Bâmiyân avant de conquérir Kaboul et d'en chasser les Turki Shahis. Dès lors, ces territoires, jusque là voués au bouddhisme, vont progressivement se convertir à l'islam.À sa mort, il avait conquis le Khorassan (mettant ainsi un terme à la dynastie régionale des Tahirides) ainsi que des parties du nord de l’Inde et de l’ouest de l’Iran, atteignant presque Bagdad. L’empire saffaride ne survécut guère à la mort de Ya`qûb. Son frère et successeur `Amr ben Layth, battu par les Samanides en 900, sera contraint de restituer le Khorassan. Les Saffarides furent par la suite confinés à la région du Seistan, leur rôle étant réduit à celui de vassaux des Samanides et de leurs successeurs Seldjouks et Mongols jusqu'à la fin du XVesiècle.
  • La dinastia saffàrida o dels saffàrides de l'Iran va governar un efímer imperi centrat sobre el Sistan, una regió fronterera entre l'Afganistan i l'Iran actuals, entre 861 i 1003. La capital dels saffàrides era situada a Zarandj en l'actual Afganistan. La dinastia va ser fundada per Yakub ibn al-Layth as-Saffar, un home d'origen modest que va començar foscament la seva vida com a calderer a l'est de l'Iran, d'on el seu qualificatiu de saffâr ("coure"), que va donar el seu nom a la dinastia. Amb un exèrcit compost a l'origen de milícies més o menys controlades, majoritàriament sunnites però amb nombrosos kharigites vinguts de Pèrsia, derrotats i perseguits pels governadors omeies, Yakub va prendre el control de la regió del Sistan, conquerint llavors la major part de l'Iran actual utilitzant aquesta regió com a base de les seves conquestes. El 871, venint de Balkh, Yakub destrossà els temples budistes de Bamiyan abans de conquerir Kabul i fer-ne fora els Turki-xahis. Des de llavors, aquests territoris, fins aquí consagrats al budisme, es convertiran progressivament a l'islam.A la seva mort, havia conquerit el Khorasan (posant així un terme a la dinastia regional dels Tahírides) així com parts del nord de l'Índia i de l'oest de l'Iran, arribant gairebé a Bagdad. L'imperi saffàrida no va sobreviure gaire la mort de Yakub. El seu germà i successor Amr ibn al-Layth, derrotat pels samànides el 900, fou obligat de restituir el Khorassan. Els saffàrides van ser llavors confinats a la regió del Sistan, i el seu paper va quedar reduït al de vassalls dels samànides i dels seus successors seljúcides i mongols fins al final del segle XV.
  • De Saffariden vormden in de 9e en 10e eeuw een dynastie die over grote delen van Perzië en Centraal-Azië regeerde. Hun hoofdstad was Zaranj in het tegenwoordige Afghanistan, in de historische regio Sistan. De krijgstochten van de Saffariden naar het oosten, naar gebied in het huidige Afghanistan en oosten van Iran, hadden verdere verspreiding van de islam onder een destijds hindoeïstische en boeddhistische bevolking tot gevolg.
  • Seferîler veya Saffârîler (Farsça: سلسله صفاریان) İran'ın güneydoğusu ile Afganistan'ın güneybatısında yer alan Sistan'da kurulmuş ve 861-1003 yılları arasında faaliyet göstermiş kısa ömürlü bir hanedandır.Seferîler'in merkezi bugün Afganistan sınırları içinde kalan Zaranc şehridir. Hanedan geçmişi hakkında pek bilgi bulunmayan fakat doğu İran'da bakırcılık yapan Yakup bin Lait es-Sefer tarafından kurulmuş ve adını ondan almıştır. Es-Sefer topladığı güç sayesinde kumandan olmuş ve Sistan bölgesini, daha sonra da günümüz İran ve Afganistan toprakalrının büyük bir kısmını fethetmiştir. Es-Sefer ölümünden önce Tahirîler'in elinde bulunan Horasan'ı ele geçirerek, onlara son vermiş ve Bağdat yakınlarına kadar ulaşmıştır.Saffarîler İmparatorluğu kurucusu Yakub'un ölümünden sonra pek fazla yaşamadı. Kendinden sonra tahta geçen kardeşi Amr bin Lait 900 yılında Samanîler'e bir savaşta yenildi. Daha sonra Horasan'ı teslim etmek zorunda bırakıldı. Geçen yıllar içinde iyice zayıflayan devlete 1003 yılında Gazneliler tarafından son verildi. 1029'da hanedanın Nasri kolu, Seferîleri yeniden kurmuş ve Sistan valisi sıfatıyla sırasıyla Gaznelilere, Selçuklulara, Gurlulara, Harezmşahlara, Moğollara ve İlhanlılara bağlı yaşamıştır. 13. yüzyılın başında hanedanın Mihrabani kolu Sistan'da yönetimi ele geçirmiştir. Seferiler İlhanlıların çöküşüyle yarım yüzyıl bağımsız yaşadıktan sonra sırasıyla Timurlulara, Özbeklere ve Safevîlere bağlı olarak Sistan'ı yönetmiştir. 1537'de Seferilere kesin olarak Safevîler son vermiş ve bölgeyi kendilerinin atadığı valilerce yönetmeye başlamıştır.
  • A Szaffáridák egy iráni származású emírdinasztia tagjai voltak a 9.–10. században. 861 és 900 között élték fénykorukat: Szisztánból kiindulva Irakig jutottak, a Táhiridák hurászáni birodalmát meghódítva nagyhatalmi pozíciót szereztek, végül aztán transzoxániai Számánidák buktatták meg őket. Ettől kezdve a Szaffáridák a Számánidák szisztáni vazallusai voltak egészen a Gaznavida hódításig 1003-ban, amikortól nem hallunk róluk többet. Fővárosuk az afganisztáni Zarandzs volt.
  • Die Saffariden (DMG Ṣaffāriden) waren eine muslimische Dynastie, die von 861 bis zu ihrer Beseitigung durch die Ghaznawiden 1003 die iranische Region Sistan beherrschte und (wie vor ihr die Tahiriden und nach ihr die Samaniden) vorübergehend zur dominierenden Macht des islamischen Ostens aufstieg, indem sie ganz Chorasan eroberte und bis in den Irak und nach Indien vorstieß. Bedingt durch eine zwischenzeitliche Machtübernahme der Samaniden zu Beginn des 10. Jahrhunderts teilt sich die Dynastie in die beiden Linien der Laithiden (Laiṯiden) und Chalafiden (Ḫalafiden). Die Herrscher, welche Sistan ab 1030 regierten, werden manchmal ebenfalls als (Nachkommen der) Saffariden bezeichnet, doch gibt es keine nachweisbare Verbindung zwischen diesen sog. Herrschern von Nimruz und den „echten“ Saffariden.
  • La dinastia saffaride fu, a partire dal IX secolo, a capo di un emirato centrato attorno al Sistan, regione situata lungo l'attuale confine iraniano-afgano, ed ebbe come capitali Zaranj, in Afghanistan, e Shiraz, in Iran.Capostipite della dinastia fu Ya'qub ibn al-Layth al-Saffar, che era stato un umile artigiano del rame (saffar) prima di diventare un signore della guerra ed assumere il controllo del Sistan. Da qui cominciò un'aggressiva campagna di espansione territoriale che lo portò alla conquista di Kabul, Herat, Kerman e Shiraz. Alla sua morte il suo impero si estendeva dalla regione di Fars, nell'Iran occidentale, al Sind, nell'India settentrionale. Gli successe il fratello 'Amr ibn Layth, che fu battuto e catturato dai Samanidi, ai quali fu costretto a cedere i suoi domini, conservando il solo Sistan. La dinastia, dopo ʿAmr, fu vassalla dei Samanidi e dei loro successori fino all'estinzione.
  • サッファール朝サッファール朝の位置サッファール朝の領域サッファール朝(ペルシア語: سلسله صفاریان)は、スィースターン地域(現在のイラン南東部スィースターン・バルーチェスターン州およびアフガニスタン南西部)を中心に存在した王朝。
  • Saffarydzi (pers. صفاریان) – dynastia pochodzenia perskiego panująca w latach 867 – 1003 w Sistanie, a u szczytu potęgi na przełomie IX i X wieku w większości prowincji wschodniego Iranu.Początki dynastii Saffarydów związane są z anarchią w jakiej znalazł się Sistan po śmierci Abd Allaha Ibn Tahira (828 – 844). Tahirydzi utracili tę prowincję, która pogrążyła się w walkach pomiędzy charydżytami a miejscowymi ajjarami. Jeden z nich, Salih Ibn an-Nasr, w roku 852 zaczął w Sistanie ściągać podatki, kładąc tym samym podwaliny pod własne państwo. Wkrótce zastąpił go inny watażka, Dirham Ibn an-Nazr, na którego służbie pozostawał m.in. Jakub Ibn Lajs (867 – 879), niegdyś rzemieślnik zatrudniony przy wyrobie przedmiotów z miedzi (stąd jego przydomek saffar – po arabsku kotlarz), a także poganiacz mułów i pomocnik murarza, który potem zajął się rozbójnictwem. W roku 861 Jakub zajął miejsce Dirhama, a panowanie nad Sistanem zapewniło mu zwycięstwo nad przywódcą charydżytów Ammarem Ibn Jasirem w roku 865. Jeszcze w tym samym roku Jakub uderzył na tereny dzisiejszego Afganistanu, wówczas pogańskie lub buddyjskie, a w roku 867 zajął Herat, co przyniosło mu oficjalne uznanie przez Tahirydów. Muhammad Ibn Tahir (862–873) nie zareagował bowiem na te prowokacyjne posunięcia i przekazał Jakubowi zarządzanie w swoim imieniu Sistanem, Kermanem, Kabulem i Farsem. Po dalszym poszerzeniu w roku 870 swoich terytoriów na terenie dzisiejszego Afganistanu Jakub w roku 873 zajął Chorasan i wziął Muhammada do niewoli, co doprowadziło go do otwartego konfliktu z protektorami Tahirydów, Abbasydami. Po zajęciu Farsu w roku 875 Jakub, wykorzystując sprzyjające okoliczności w postaci powstania niewolnych Zandżów przeciwko Abbasydom, dokonał inwazji na Irak, jednak 8 kwietnia 876 roku został pokonany w bitwie pod Dair al-Akul. Jakub zmarł w roku 879, a jego brat i następca, Amr Ibn Lajs (879 – 902), przyjął bardziej pojednawczą postawę w stosunku do kalifatu, usiłując uzyskać legitymizację swojej władzy nad Chorasanem, co ostatecznie udało mu się w roku 892. Sześć lat później Amr uzyskał od kalifa nominację na namiestnika Mawarannahru, rządzonego do tej pory przez Samanidę Isma'ila (892 – 907). Konflikt z Isma'ilem, który nie podporządkował się woli kalifa, skończył się dla Saffarydów tragicznie. W latach 899 – 900 Samanida pobił w dwóch bitwach oddziały Saffarydów, przy czym w drugiej z nich, stoczonej w pobliżu Balchu, Amr dostał się do niewoli. Wysłany przez Isma'ila do Bagdadu, po rocznym uwięzieniu został stracony przez nie ukrywających radości ze zwycięstwa Samanidów Abbasydów. Przez krótki czas Saffarydzi rządzili jeszcze w Farsie i Kermanie, ostatecznie jednak utrzymali się tylko w Sistanie, którym władali do momentu jego zajęcia przez Mahmuda z Ghazny w roku 1003. Rządzący później Sistanem od ok. 1029 aż do 1542/1543 roku tzw. Malikowie Nimruzu także są często określani jako Saffarydzi, jednak nie istnieją żadne dowody na to, że rzeczywiście się od nich wywodzą. Pochodzący ze społecznych nizin Saffarydzi nie mieli nic wspólnego ze zarabizowaną kulturą wykształconej elity ówczesnego Iranu. Zgodnie z tradycją kiedy po zwycięstwie pod Heratem ułożono na cześć Jakuba kasydę w języku arabskim ten zaprotestował przeciwko mówieniu w języku, którego nie rozumie. W rezultacie miało dojść do ułożenia pierwszej kasydy w języku perskim. Podobno kancelaria Saffarydów także była prowadzona w tym języku. Przy tym wszystkim ich cywilna administracja była dosyć prymitywna, jak zauważa Bogdan Składanek:"można odnieść wrażenie, że cały ich rząd mieścił się na kilku furgonach idących za wojskiem". Do zmiany tej sytuacji doszło dopiero za Amra, po jego przeniesieniu się do Niszapuru, stolicy Chorasanu. Polityka Saffarydów, w przeciwieństwie do Tahirydów, była otwarcie antyarabska i antykalifacka, w szczególności Jakub nie wykazywał żadnego poważania dla rzekomej "świętości" władzy kalifa. Powstanie dynastii było początkiem odzyskiwania praktycznie suwerennej władzy przez Persów po ich klęsce w walce z Arabami w VII wieku.== Przypisy ==
  • Саффариды (перс. سلسله صفاریان‎) — иранская династия, создавшая государство в центре Систана, между теперешними Афганистаном и Ираном в период 861—900. Столицами Саффаридов были Зарандж и Нишапур.Основатель династии — Якуб ибн Лейс ас-Саффар, сын Лейса ибн Муаддала, человек неясного происхождения (прозвище Саффар означает «медник»). Он смог получить под командование армию, и, базируясь в Систане, совершил несколько походов на восток и запад, занял Хорасан (свергнув династию Тахиридов) и часть нынешнего Пакистана (Синд). Халиф опасался Якуба, поэтому поручил Мавераннахр Саманидам. Влияние Якуба росло с каждым днём, и халиф признал правление Якуба в Хорасане, Табаристане, в Фарсе, Кермане и Систане. Несмотря на пожалование халифа Мутамида, Якуб не оставил мысль завоевать Багдад. В первом походе он потерпел поражение, а во время второго умер, не дойдя до Багдада.После смерти Якуба трон наследовал его брат Амр ибн Лейс. Он наладил с халифом хорошие отношения, и тот признал его власть. В это время в Маверанахре произошло усиление династии Саманидов. Исмаил Самани захватил почти весь Маверанахр. Чтобы не допустить усиления двух династий халиф сообщил Амру, что Исмаил хочет захватить все земли Саффаридов. Амр потерпел от Исмаила поражение в битве при Балхе (900), попал в плен и был отправлен к халифу, который приказал его казнить (902). Династия ещё продолжалась в Систане, а затем превратилась в вассалов Саманидов и их преемников.
  • The Saffarids (Persian: سلسله صفاریان‎) were a Muslim Persianate dynasty from Sistan that ruled over parts of eastern Iran, Khorasan, Afghanistan and Balochistan from 861 to 1003. The dynasty, of Persian origin, was founded by Ya'qub bin Laith as-Saffar, a native of Sistan and a local ayyar, who worked as a coppersmith (ṣaffār) before becoming a warlord. He seized control of the Sistan region and began conquering most of what is now Afghanistan.The Saffarids used their capital Zaranj, which is a city in modern-day Afghanistan, as a base for an aggressive expansion eastwards and westwards. They first invaded the areas south of the Hindu Kush in Afghanistan and then overthrew the Persian Tahirid dynasty, annexing Khorasan in 873. By the time of Ya'qub's death, he had conquered the Kabul Valley, Sindh, Tocharistan, Makran (Balochistan), Kerman, Fars, Khorasan, and nearly reached Baghdad but then suffered a defeat by the Abbasids.The Saffarid empire did not last long after Ya'qub's death. His brother and successor, Amr bin Laith, was defeated at the Battle of Balkh against Ismail Samani in 900. Amr bin Laith was forced to surrender most of his territories to the new rulers. The Saffarids were subsequently confined to their heartland of Sistan, with their role reduced to that of vassals of the Samanids and their successors.
  • 사파르 왕조(페르시아어: سلسله صفاریان, Saffārid dynasty)는 이란의 아바스 왕조 시대의 독립 왕조(861년 ∼ 903년)이다.
  • La dinastía saffarí (en persa: سلسله صفاریان ) gobernó entre 861 y 1003 en Sistán, en el sureste del actual Irán y suroeste de Afganistán. Fue la primera dinastía surgida en Irán tras la conquista musulmana de Persia que trató de mantener elementos de la cultura local –entre ellos el cultivo cortesano de la lengua persa– junto a la religión islámica, introducida por los árabes.La capital safárida estaba en Zaranj (ahora en Afganistán). La dinastía fue fundada —y de él tomó su nombre— por Ya'qub bin Laith as-Saffar, un hombre de orígenes humildes que se alzó desde unos comienzos modestos como artesano del cobre (saffar) para convertirse en un señor de la guerra. Controló la región de Sistán, conquistando todo el Afganistán, lo que actualmente es Irán oriental y partes de Pakistán. Ya'qub comenzó su campaña como ayyar y con el tiempo consiguió el poder de actuar como un gobernante independiente. Usando su capital (Zaranj) como base para una expansión agresiva hacia el Este y el Oeste, derrocaron a la dinastía tahirida y se anexionaron Jorasán en 873. Al morir Ya'qub en Jundai Sahpur en 879, había conquistado el valle de Kabul, Sind, Tocaristán, Makrán (Beluchistán), Kermán, Fars, Jorasán y casi llegó a Bagdad pero entonces fue derrotado por las fuerzas del califa abbasí en Dayr al-'Aqul en 876.El Imperio saffarí no duró mucho después de la muerte de Ya'qub. Su hermano y sucesor Amr bin Laith fue derrotado en una batalla con los samánidas del emir Ismail Samani en 900. Amr bin Laith se vio obligado a entregar la mayor parte de sus territorios a los nuevos gobernantes. Los saffaríes quedaron entonces confinados en su centro de Sistán, viéndose reducidos al papel de vasallos de los samánidas y sus sucesores.
dbpedia-owl:capital
dbpedia-owl:description
  • http://fr.dbpedia.org/resource/Saffarides__1
  • http://fr.dbpedia.org/resource/Saffarides__2
dbpedia-owl:event
dbpedia-owl:existence
dbpedia-owl:government
dbpedia-owl:language
dbpedia-owl:mapCaption
  • L'empire saffaride à la mort deYa`qûb
dbpedia-owl:nextEntity
dbpedia-owl:previousEntity
dbpedia-owl:religion
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 476514 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 4222 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 78 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 89969492 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:annéeDébut
  • 861 (xsd:integer)
prop-fr:annéeFin
  • 1003 (xsd:integer)
prop-fr:capitale
prop-fr:carte
  • Saffarid dynasty 861-1003.png
prop-fr:evt
  • Fondation de la dynastie par Ya`qûb ben Layth as-Saffâr
  • Conquête du Khorasan tahiride
  • Défaite contre les Samanides et perte du Khorasan
  • Fin de la dynastie
prop-fr:evt1Date
  • 861 (xsd:integer)
prop-fr:evt2Date
  • 873 (xsd:integer)
prop-fr:evt3Date
  • 900 (xsd:integer)
prop-fr:evt4Date
  • 1003 (xsd:integer)
prop-fr:gouvernement
prop-fr:langues
prop-fr:leadera
prop-fr:leadera1Date
  • 867 (xsd:integer)
prop-fr:leadera2Date
  • 963 (xsd:integer)
prop-fr:légende
  • L'empire saffaride à la mort de Ya`qûb
prop-fr:nom
  • سلسله صفاریان
  • صفاريون
prop-fr:nomFrançais
  • Saffarides
prop-fr:p
prop-fr:p1Drapeau
  • Abbasid flag.png
prop-fr:religion
prop-fr:s
prop-fr:titreLeadera
  • Émirs
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • La dynastie des Saffarides de Perse gouverna un éphémère empire centré sur le Seistan, une région frontalière entre l’Afghanistan et l’Iran actuels, entre 861 et 1003. La capitale des Saffarides était située à Zarandj dans l'actuel Afghanistan. La dynastie fut fondée par Ya`qûb ben Layth as-Saffâr, un homme d’origine modeste qui commença obscurément sa vie comme chaudronnier dans l’est de l’Iran, d'où son qualificatif de ( صفار saffâr, "cuivre"), qui donna son nom à la dynastie.
  • De Saffariden vormden in de 9e en 10e eeuw een dynastie die over grote delen van Perzië en Centraal-Azië regeerde. Hun hoofdstad was Zaranj in het tegenwoordige Afghanistan, in de historische regio Sistan. De krijgstochten van de Saffariden naar het oosten, naar gebied in het huidige Afghanistan en oosten van Iran, hadden verdere verspreiding van de islam onder een destijds hindoeïstische en boeddhistische bevolking tot gevolg.
  • A Szaffáridák egy iráni származású emírdinasztia tagjai voltak a 9.–10. században. 861 és 900 között élték fénykorukat: Szisztánból kiindulva Irakig jutottak, a Táhiridák hurászáni birodalmát meghódítva nagyhatalmi pozíciót szereztek, végül aztán transzoxániai Számánidák buktatták meg őket. Ettől kezdve a Szaffáridák a Számánidák szisztáni vazallusai voltak egészen a Gaznavida hódításig 1003-ban, amikortól nem hallunk róluk többet. Fővárosuk az afganisztáni Zarandzs volt.
  • サッファール朝サッファール朝の位置サッファール朝の領域サッファール朝(ペルシア語: سلسله صفاریان)は、スィースターン地域(現在のイラン南東部スィースターン・バルーチェスターン州およびアフガニスタン南西部)を中心に存在した王朝。
  • 사파르 왕조(페르시아어: سلسله صفاریان, Saffārid dynasty)는 이란의 아바스 왕조 시대의 독립 왕조(861년 ∼ 903년)이다.
  • Saffarydzi (pers. صفاریان) – dynastia pochodzenia perskiego panująca w latach 867 – 1003 w Sistanie, a u szczytu potęgi na przełomie IX i X wieku w większości prowincji wschodniego Iranu.Początki dynastii Saffarydów związane są z anarchią w jakiej znalazł się Sistan po śmierci Abd Allaha Ibn Tahira (828 – 844). Tahirydzi utracili tę prowincję, która pogrążyła się w walkach pomiędzy charydżytami a miejscowymi ajjarami.
  • La dinastia saffaride fu, a partire dal IX secolo, a capo di un emirato centrato attorno al Sistan, regione situata lungo l'attuale confine iraniano-afgano, ed ebbe come capitali Zaranj, in Afghanistan, e Shiraz, in Iran.Capostipite della dinastia fu Ya'qub ibn al-Layth al-Saffar, che era stato un umile artigiano del rame (saffar) prima di diventare un signore della guerra ed assumere il controllo del Sistan.
  • La dinastia saffàrida o dels saffàrides de l'Iran va governar un efímer imperi centrat sobre el Sistan, una regió fronterera entre l'Afganistan i l'Iran actuals, entre 861 i 1003. La capital dels saffàrides era situada a Zarandj en l'actual Afganistan. La dinastia va ser fundada per Yakub ibn al-Layth as-Saffar, un home d'origen modest que va començar foscament la seva vida com a calderer a l'est de l'Iran, d'on el seu qualificatiu de saffâr ("coure"), que va donar el seu nom a la dinastia.
  • Die Saffariden (DMG Ṣaffāriden) waren eine muslimische Dynastie, die von 861 bis zu ihrer Beseitigung durch die Ghaznawiden 1003 die iranische Region Sistan beherrschte und (wie vor ihr die Tahiriden und nach ihr die Samaniden) vorübergehend zur dominierenden Macht des islamischen Ostens aufstieg, indem sie ganz Chorasan eroberte und bis in den Irak und nach Indien vorstieß. Bedingt durch eine zwischenzeitliche Machtübernahme der Samaniden zu Beginn des 10.
  • Seferîler veya Saffârîler (Farsça: سلسله صفاریان) İran'ın güneydoğusu ile Afganistan'ın güneybatısında yer alan Sistan'da kurulmuş ve 861-1003 yılları arasında faaliyet göstermiş kısa ömürlü bir hanedandır.Seferîler'in merkezi bugün Afganistan sınırları içinde kalan Zaranc şehridir. Hanedan geçmişi hakkında pek bilgi bulunmayan fakat doğu İran'da bakırcılık yapan Yakup bin Lait es-Sefer tarafından kurulmuş ve adını ondan almıştır.
  • Саффариды (перс. سلسله صفاریان‎) — иранская династия, создавшая государство в центре Систана, между теперешними Афганистаном и Ираном в период 861—900. Столицами Саффаридов были Зарандж и Нишапур.Основатель династии — Якуб ибн Лейс ас-Саффар, сын Лейса ибн Муаддала, человек неясного происхождения (прозвище Саффар означает «медник»).
  • The Saffarids (Persian: سلسله صفاریان‎) were a Muslim Persianate dynasty from Sistan that ruled over parts of eastern Iran, Khorasan, Afghanistan and Balochistan from 861 to 1003. The dynasty, of Persian origin, was founded by Ya'qub bin Laith as-Saffar, a native of Sistan and a local ayyar, who worked as a coppersmith (ṣaffār) before becoming a warlord.
  • La dinastía saffarí (en persa: سلسله صفاریان ) gobernó entre 861 y 1003 en Sistán, en el sureste del actual Irán y suroeste de Afganistán. Fue la primera dinastía surgida en Irán tras la conquista musulmana de Persia que trató de mantener elementos de la cultura local –entre ellos el cultivo cortesano de la lengua persa– junto a la religión islámica, introducida por los árabes.La capital safárida estaba en Zaranj (ahora en Afganistán).
rdfs:label
  • Saffarides
  • Dinastía saffarí
  • Saffarid dynasty
  • Saffariden
  • Saffariden
  • Saffaridi
  • Saffarydzi
  • Saffàrida
  • Seferîler
  • Szaffáridák
  • Саффариды
  • サッファール朝
  • 사파르 왕조
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Saffarides
is dbpedia-owl:nextEntity of
is dbpedia-owl:type of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:après of
is prop-fr:s of
is foaf:primaryTopic of