La romanisation est un concept historique qui désigne un processus d'acculturation par l'adoption de la langue latine et de la culture romaine dans l'aire d'influence de l'Empire romain. Le phénomène de municipalisation, l'intégration à l'armée ou encore l'adhésion aux cultes romains - en particulier les cultes impériaux - en apparaissent comme les vecteurs.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • La romanisation est un concept historique qui désigne un processus d'acculturation par l'adoption de la langue latine et de la culture romaine dans l'aire d'influence de l'Empire romain. Le phénomène de municipalisation, l'intégration à l'armée ou encore l'adhésion aux cultes romains - en particulier les cultes impériaux - en apparaissent comme les vecteurs. L'historiographie de la Rome antique a interrogé cette notion pour comprendre qu'elle pouvait être sa validité et sa profondeur en fonctions des régions et des milieux sociaux observés.
  • Romanisierung bezeichnet die Übernahme der lateinischen Sprache und römischen Zivilisation durch andere, meist unterworfene Völker. Romanisierung bedeutet dabei im Wesentlichen eine sprachliche und kulturelle Anpassung unter Aufgabe oder Umgestaltung eigener Kulturformen. Die Romanisierung wurde oft durch Veteranen der Auxiliartruppen getragen, welche ursprünglich selbst Einheimische waren, aber den Status eines römischen Bürgers bekamen und folglich eine Einheimische (welche meist früher auch eine Angehörige vom selben Stamm oder Volk des Auxiliar-Veteranen war) heirateten. Dies hatte zur Folge, dass die Frau und der Nachfolger des Veteranen auch römische Bürger wurden. Wichtig war daneben auch die Rolle der lokalen Oberschichten, die sich früh an die Römer anpassten, um auf diese Weise Teilhabe an der Herrschaft zu gewinnen. Die Ausdehnung des Römischen Imperiums hatte nicht überall eine Romanisierung zur Folge. Im östlichen Mittelmeerraum haben sich die von den Römern vorgefundenen orientalischen oder hellenistischen Kulturformen behauptet; die Dominanz etwa der antiken griechischen Kultur war dafür zu groß. Sie konnten sogar Einfluss auf die römische Kultur nehmen. Romanisiert haben sich die nördlichen und nordwestlichen Regionen Europas, die zur Zeit ihrer Eroberung keine eigene hochentwickelte Schriftkultur besaßen.
  • Erromanizazioa Antzinako Erromak mendean hartu zituen herrietan izandako akulturazio-prozesua da, latina eta erromatar kulturaren bereganatuz, hala nola bertakoei latinezko izenak jarriz eta erromatar zuzenbideko erakundeak baliatuz.
  • Romanisering was het proces waarbij de door de Romeinen onderworpen volken geleidelijk de Romeinse cultuur, gewoonten en taal (het Latijn) overnamen.Sommige volkeren bleven succesvol weerstand bieden zoals de Basken: zij lieten zich nooit romaniseren en spreken nog altijd het Baskisch. Anderen zoals de Kelten in Gallië zijn op den duur geromaniseerd en namen grotendeels de Romeinse cultuur en de katholieke godsdienst over. Na de val van het Romeinse Rijk in 476 viel de standaardtaal Latijn uiteen in de Romaanse talen. Sindsdien heeft men het ook wel over 'romanisering' als dat het assimilatieproces is bij een Romaanse taal (verfransing of verspaansing).In West-Europa zijn de gevolgen de vroegere romanisering nog altijd merkbaar: alle Romaanse talen, de op het romeins recht gebaseerde rechtspraak (behalve de op het gewoonterecht gebaseerde Britse rechtspraak) en een groot gedeelte van de westerse cultuur zijn terug te voeren op de Romeinen.
  • Se llama romanización al proceso de asimilación cultural que tuvo lugar en la mayor parte de Europa occidental y los Balcanes en la antigüedad, por el cual numerosas regiones bajo el poder político de Roma adoptaron sus instituciones, costumbres, organización social y su lengua. El proceso tuvo lugar principalmente entre el s. II a. C. y principios del siglo III d. C. y en diferentes regiones se dio en momentos diferentes.Además de la lengua las élites adoptaron frecuentemente las formas exteriores distintivas de los romanos, vestido, estilo, religión, costumbres formales, etc. Esa adopción de elementos materiales romanos requiere frecuentemente el uso la importación y/o producción de productos típicamente romanos, lo cual frecuentemente implica también la importación de la tecnología para producirlo localmente.
  • ローマ化(Romanization)は、地中海世界やガリア・ブリタニア・ゲルマニアの一部を征服したローマ人が、領内の蛮族(非ローマ人・非ギリシャ人)に自文化を浸透させて同化を図った事を指す。「ローマ人の民族文化」が実質的にラテン人の文化と同義である事から、ラテン化(Latinization)とも呼ばれる。現代の定義ではこうした同化政策は一種の民族浄化に相当する行為であり、ガリア人の末裔を自任するフランス人の民族主義者からはガリア固有の文化を滅ぼしたと批判される一方、同じ征服された民族でもダキア人がローマ化によってラテンの末裔を自任するに至ったルーマニア人の民族主義者からは、自らの文化の出発点とする評価もあり、その評価は現在に至るまで錯綜している。
  • Romanization may also refer to linguistics see Romanization (disambiguation).Romanization or latinization (in the historical and cultural meanings of both terms) indicate different historical processes, such as acculturation, integration and assimilation of newly incorporated and peripheral populations by the Roman Republic and the later Roman Empire. Ancient Roman historiography and Italian historiography until the fascist period used to call these various processes the "civilizing of barbarians".[citation needed]The acculturation proceeded from the top down, the upper classes adopting Roman culture first and the old ways lingering longest in outlying districts among peasants. Hostages played an important part in this process, as elite children, from Mauretania to Gaul, were taken to be raised and educated in Rome.Ancient Roman historiography and traditional Italian historiography confidently identified the different processes involved with a "civilization of barbarians". Modern historians take a more nuanced view: by making their peace with Rome, local elites could make their position more secure and reinforce their prestige. New themes include the study of personal and group values and the construction of identity, the personal aspect of ethnogenesis. These transitions operated differently in different provinces; as Blagg and Millett point out even a Roman province may be too broad a canvas for generalizations.
  • Romanizace je proces postupného převládání vlivu římské kultury v západní polovině Římské říše. Centrem romanizace byla města. V západních provinciích se šířila latina, která potlačovala původní barbarské jazyky a zároveň s ní se šířila i římská kultura a římské náboženství. Romanizaci šířili obyvatelé Itálie (vojáci, úředníci, obchodníci, řemeslníci a kolonisté ...).Horní vrstvy společnosti většinou ochotně přijímaly romanizaci, jelikož si chtěly udržet své společenské postavení, často dokonce považovaly římské občany za vzor. Nižší společenské vrstvy byly ovlivněny římským způsobem života nebo službou v armádě.
  • Per romanizzazione o latinizzazione, nel significato storico dei termini, si intendono diversi processi, come acculturazione, integrazione ed assimilazione delle popolazioni vinte in guerra dai Romani. Romanizzandosi, volontariamente o sotto il giogo della forza, i vinti entravano a far parte della civiltà romana, che generalmente non fustigava e non obbligava le popolazioni autoctone all'uso della lingua, del diritto e della religione romane, ma concedeva una ampia gamma di autonomie, tollerate sulla base di rapporti di alleanza, federalismo e fiducia.I rapporti di Roma con le singole numerose popolazioni, dapprima italiche poi dell'intero bacino del Mar Mediterraneo erano regolati dal Senato e da trattati che determinavano la condizione dei popoli subordinati, solitamente a seconda del tipo di rapporto stabilito con gli interessi di Roma. Si distinguono in tal senso popolazioni dediticie e foederate. Le prime, sconfitte a seguito di guerra, accettavano la resa e le condizioni imposte dal Senato, che si riservava la proprietà del territorio e della popolazione; le seconde, in virtù di un antico rapporto di alleanza e di pace con Roma, erano considerate come alleate, dovevano quindi fornire aiuto all'esercito e, in cambio della protezione e supervisione politica, avevano diritto all'assistenza militare romana: si trattava in buona sostanza di una federazione con lo stato romano. Spesso le città ed i popoli furono conquistati in un contesto bellico; ma, una volta subentrata la pace imposta dai vincitori, i vinti conservavano appunto la maggior parte dei loro usi, e da nemici diventavano alleati, anche se nel passaggio avevano perso non pochi uomini, uccisi o asserviti, e se spesso una parte del loro territorio era stata requisita e ridistribuita. La romanizzazione non interveniva che in un secondo momento, attraverso un processo di integrazione economica, politica e culturale che si svolgeva in un arco di tempo comprendente più generazioni.
  • Романизация (лат. Romanus римский, романский, романизированный) — процесс античной ассимиляции и аккультурации, выразившийся в усвоении народно-латинского языка и основных элементов романской культуры значительным количеством неиталийских народов, населявших провинции древней Римской империи и другие подчинённые ей регионы. Наиболее глубокой была романизация областей, близких самой Италии и Лациуму по климату и географически. В Средиземноморье это Италия, Иберия, Галлия (особенно южная), Реция, Сицилия, Сардиния, Корсика, Балеарские острова, Дакия. В этих регионах до настоящего времени проживают романские народы (испанцы, итальянцы, французы, молдаване и др.) и сохраняются романские языки (испанский, французский, итальянский, румыно-молдавский и др.)
  • La romanització és el procés pel qual els pobles indígenes adoptaven, de grat o per força, la llengua i la cultura de Roma un cop conquerits. Amb més precisió, hom pot distingir la romanització, com a adopció de les formes culturals romanes, i la llatinització, que seria l'adopció de la llengua llatina. La romanització és sempre un procés gradual, que es dilata més o menys en el temps segons la resistència a l'aculturació de la població indígena.La romanització dels territoris de futura parla catalana va començar el 218 aC en el marc de la Segona Guerra Púnica per Empúries. Les primeres incursions romanes eren purament militars però es recompensava els aliats locals amb terres i privilegis, motiu pel qual molts nobles autòctons van començar a adoptar els costums dels conqueridors i a implantar-los als seus dominis. La fragmentació local va ajudar a l'extensió de les normes romanes, recolzades per una economia forta i l'exèrcit, fins que es va crear la província de Tarraconense i els seus habitants van ser reconeguts com a ciutadans romans.
  • Романизация (Romanisation, Romanization; лат.: Romanus) е вземане на латинския език и цивилизация от други, най-често завоювани народи.Романизацията е езиково и културно напасване чрез промяна на собствената форма на култура и вземане на римската. Романизацията става често чрез ветераните, които носят римската култура и се женят за живеещите отдавна на територията на завоювания народ. Романизирват се северните и северозападните региони на Европа, които по време на завладяването им нямат собствена високоразвита писмена култура.Романизацията започва в 3 век пр.н.е. През 2 век сл.н.е. това продължава чрез наподобяване на градовете на Рим с неговите храмове, арени, театри.
  • Romanizacja – proces polegający na rozpowszechnianiu się kultury rzymskiej i języka łacińskiego na terenach podbitych przez Rzymian. Proces ten wywarł dominujący wpływ na kształt cywilizacji Zachodu.W okresie cesarstwa proces romanizacji nasilił się. Coraz więcej lokalnych kultur zaczęło identyfikować się z kulturą rzymską. Nie bez znaczenia był też kult cesarza w pryncypacie oraz wspólna religia w dominacie, a także wspólny język – łacina. Istotne było też nadanie w 212 roku obywatelstwa prawie wszystkim wolnym mieszkańcom cesarstwa na mocy edyktu Karakalli, co zostało zapoczątkowane już wcześniej. Rzymianie nigdy nie narzucali swej kultury siłą, zawsze był to akt dobrowolny – za pewne wyjątki można tu uznać prześladowania chrześcijan i żydów. Romanizacji uległa bardziej zachodnia część imperium – zamieszkiwana w większości przez ludy barbarzyńskie, a nie wschodnia, którą podbił już w IV wieku p.n.e. Aleksander Macedoński. Ta część już wcześniej przejęła kulturę grecką. Większość Greków i innych mieszkańców Wschodu nie znała łaciny. Cywilizacja wschodu Imperium Rzymskiego cechowała się też większym intelektualizmem i bardziej mistycznym typem religijności niż cywilizacja rzymska, co jeszcze bardziej utrudniało romanizację tych terenów. Także wiele terenów Zachodu, szczególnie dzikich i peryferyjnych, nie uległo romanizacji. Tyczy się to przede wszystkim północnej Hiszpanii (gdzie do dziś mieszkają nigdy nie zromanizowani Baskowie), Brytanii i północnej Galii, w której na wsi długo przeważała ludność celtycka, a także regionów alpejskich i naddunajskich. Romanizacji uległy natomiast niektóre tereny bezpośrednio przyległe do Grecji, skąd według dominującej teorii pochodzą Rumuni – do dziś zamieszkują ją ludy romańskie mówiące dialektami takimi jak język arumuński. Z kolei położona w bezpośrednim sąsiedztwie Rzymu południowa Italia aż do końca średniowiecza pozostała greckojęzyczna – do dziś zamieszkuje ją mniejszość italogrecka.
  • Romanização, conceito criado por Theodor Mommsen no século XIX, indica a propagação da cultura romana através da aculturação e assimilação cultural de seus atributos, por parte das populações anexadas durante o período de expansão da República Romana, do Império Romano ou Principado, dentro da perspectiva civilizatória de Roma. Tal processo variou de acordo com as especificidades dos diferentes locais em que ocorreu.Segundo Martin Millett, a romanização teria começado de cima para baixo, com as classes superiores adotando a cultura romana em primeiro lugar e, de modo mais lento, essa assimilação teria se espalhado para as regiões mais internas e periféricas entre os camponeses. Outras perspectivas, no entanto, ressaltam a participação dos nativos nesse processo de mudanças dentro do Império Romano, resultando na adaptação de práticas e conceitos utilizados em Roma, de modo a satisfazer os interesses locais.A título de exemplificação dos mecanismos desse processo de romanização, podemos destacar a construção de cidades , locais em que se manifestava e se exercia o ideal de cidadão romano, reforçando a ideia do ser romano entre os nativos.Cabe ressaltar que o termo romanização variou ao longo de sua existência, sendo, ainda hoje, alvo de discussão entre especialistas. No século XX, com os processos de descolonização, houve uma mudança ideológica, na qual a necessidade de um novo discurso e de uma nova perspectiva da história se fez presente.
  • Romanizáció alatt azt a folyamatot értjük, amely során a Római Birodalom meghódított területein a leigázott népek átvették a rómaiak kultúráját. Ezt a kifejezést Theodor Mommsen óta használja a szakirodalom. A kifejezést azóta sok bírálat érte, hiszen teljesen tudatos folyamatnak ír le egy olyan jelenséget, amely gyakran tudat alatt ment végbe. A romanizáció nagyon nagyfokú eredményeket ért el a barbár törzsek között, így például az ibériaiak saját nyelvüket is elfeledve tértek át a latin nyelv használatára és vették át a római életvitelt. Ezzel kapcsolatban így ír Caius Plinius Caecilius: „inkább Itália, mintsem provincia!” A keleti tartományokban azonban igen gyengén érvényesült a romanizáció hatása. Ma a történetírás inkább már a kulturális interakciókra teszi a hangsúlyt a folyamattal kapcsolatban, azt is megjegyezve, hogy a principatus korában már nem létezett egységes római kultúra, amely mindenhová elterjedhetett volna. A kulturális átvétel oda-vissza jellegűségét erősíti továbbá az is, hogy a zsidó szombattartási szokás Nero római császár idejére Rómában is elterjedt volt.
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 902569 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 7872 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 58 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109664837 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:année
  • 1997 (xsd:integer)
prop-fr:annéePremièreÉdition
  • 1994 (xsd:integer)
prop-fr:collection
  • Champs
prop-fr:id
  • David1997
prop-fr:isbn
  • 978 (xsd:integer)
prop-fr:langue
  • fr
prop-fr:lienAuteur
  • Jean-Michel David
prop-fr:lienÉditeur
  • Flammarion
prop-fr:lieu
  • Paris
prop-fr:mois
  • août
prop-fr:nom
  • David
prop-fr:numéroDansCollection
  • 381 (xsd:integer)
prop-fr:pagesTotales
  • 260 (xsd:integer)
prop-fr:prénom
  • Jean-Michel
prop-fr:titre
  • La Romanisation de l'Italie
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:éditeur
  • Flammarion
dcterms:subject
rdfs:comment
  • La romanisation est un concept historique qui désigne un processus d'acculturation par l'adoption de la langue latine et de la culture romaine dans l'aire d'influence de l'Empire romain. Le phénomène de municipalisation, l'intégration à l'armée ou encore l'adhésion aux cultes romains - en particulier les cultes impériaux - en apparaissent comme les vecteurs.
  • Erromanizazioa Antzinako Erromak mendean hartu zituen herrietan izandako akulturazio-prozesua da, latina eta erromatar kulturaren bereganatuz, hala nola bertakoei latinezko izenak jarriz eta erromatar zuzenbideko erakundeak baliatuz.
  • ローマ化(Romanization)は、地中海世界やガリア・ブリタニア・ゲルマニアの一部を征服したローマ人が、領内の蛮族(非ローマ人・非ギリシャ人)に自文化を浸透させて同化を図った事を指す。「ローマ人の民族文化」が実質的にラテン人の文化と同義である事から、ラテン化(Latinization)とも呼ばれる。現代の定義ではこうした同化政策は一種の民族浄化に相当する行為であり、ガリア人の末裔を自任するフランス人の民族主義者からはガリア固有の文化を滅ぼしたと批判される一方、同じ征服された民族でもダキア人がローマ化によってラテンの末裔を自任するに至ったルーマニア人の民族主義者からは、自らの文化の出発点とする評価もあり、その評価は現在に至るまで錯綜している。
  • Romanisering was het proces waarbij de door de Romeinen onderworpen volken geleidelijk de Romeinse cultuur, gewoonten en taal (het Latijn) overnamen.Sommige volkeren bleven succesvol weerstand bieden zoals de Basken: zij lieten zich nooit romaniseren en spreken nog altijd het Baskisch. Anderen zoals de Kelten in Gallië zijn op den duur geromaniseerd en namen grotendeels de Romeinse cultuur en de katholieke godsdienst over.
  • Romanizáció alatt azt a folyamatot értjük, amely során a Római Birodalom meghódított területein a leigázott népek átvették a rómaiak kultúráját. Ezt a kifejezést Theodor Mommsen óta használja a szakirodalom. A kifejezést azóta sok bírálat érte, hiszen teljesen tudatos folyamatnak ír le egy olyan jelenséget, amely gyakran tudat alatt ment végbe.
  • Per romanizzazione o latinizzazione, nel significato storico dei termini, si intendono diversi processi, come acculturazione, integrazione ed assimilazione delle popolazioni vinte in guerra dai Romani.
  • La romanització és el procés pel qual els pobles indígenes adoptaven, de grat o per força, la llengua i la cultura de Roma un cop conquerits. Amb més precisió, hom pot distingir la romanització, com a adopció de les formes culturals romanes, i la llatinització, que seria l'adopció de la llengua llatina.
  • Romanizacja – proces polegający na rozpowszechnianiu się kultury rzymskiej i języka łacińskiego na terenach podbitych przez Rzymian. Proces ten wywarł dominujący wpływ na kształt cywilizacji Zachodu.W okresie cesarstwa proces romanizacji nasilił się. Coraz więcej lokalnych kultur zaczęło identyfikować się z kulturą rzymską. Nie bez znaczenia był też kult cesarza w pryncypacie oraz wspólna religia w dominacie, a także wspólny język – łacina.
  • Romanização, conceito criado por Theodor Mommsen no século XIX, indica a propagação da cultura romana através da aculturação e assimilação cultural de seus atributos, por parte das populações anexadas durante o período de expansão da República Romana, do Império Romano ou Principado, dentro da perspectiva civilizatória de Roma.
  • Романизация (лат. Romanus римский, романский, романизированный) — процесс античной ассимиляции и аккультурации, выразившийся в усвоении народно-латинского языка и основных элементов романской культуры значительным количеством неиталийских народов, населявших провинции древней Римской империи и другие подчинённые ей регионы. Наиболее глубокой была романизация областей, близких самой Италии и Лациуму по климату и географически.
  • Romanization may also refer to linguistics see Romanization (disambiguation).Romanization or latinization (in the historical and cultural meanings of both terms) indicate different historical processes, such as acculturation, integration and assimilation of newly incorporated and peripheral populations by the Roman Republic and the later Roman Empire.
  • Se llama romanización al proceso de asimilación cultural que tuvo lugar en la mayor parte de Europa occidental y los Balcanes en la antigüedad, por el cual numerosas regiones bajo el poder político de Roma adoptaron sus instituciones, costumbres, organización social y su lengua. El proceso tuvo lugar principalmente entre el s. II a. C. y principios del siglo III d. C.
  • Romanisierung bezeichnet die Übernahme der lateinischen Sprache und römischen Zivilisation durch andere, meist unterworfene Völker. Romanisierung bedeutet dabei im Wesentlichen eine sprachliche und kulturelle Anpassung unter Aufgabe oder Umgestaltung eigener Kulturformen.
  • Романизация (Romanisation, Romanization; лат.: Romanus) е вземане на латинския език и цивилизация от други, най-често завоювани народи.Романизацията е езиково и културно напасване чрез промяна на собствената форма на култура и вземане на римската. Романизацията става често чрез ветераните, които носят римската култура и се женят за живеещите отдавна на територията на завоювания народ.
  • Romanizace je proces postupného převládání vlivu římské kultury v západní polovině Římské říše. Centrem romanizace byla města. V západních provinciích se šířila latina, která potlačovala původní barbarské jazyky a zároveň s ní se šířila i římská kultura a římské náboženství.
rdfs:label
  • Romanisation (histoire)
  • Erromanizazio (historia)
  • Procés de romanització
  • Romanisering
  • Romanisierung
  • Romanizace
  • Romanización (aculturación)
  • Romanizacja (starożytność)
  • Romanization (cultural)
  • Romanização
  • Romanizzazione (storia)
  • Romanizáció
  • Антична романизация
  • Античная романизация
  • ローマ化
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of