Robert d'Anjou-Sicile, né en 1315, mort à Tarente le 10 septembre 1364, prince de Tarente et empereur titulaire de Constantinople, fils de Philippe Ier d'Anjou, prince de Tarente, et de Catherine de Valois-Courtenay.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Robert d'Anjou-Sicile, né en 1315, mort à Tarente le 10 septembre 1364, prince de Tarente et empereur titulaire de Constantinople, fils de Philippe Ier d'Anjou, prince de Tarente, et de Catherine de Valois-Courtenay.
  • Robert van Tarente (ca. 1315 - Napels, 10 september 1364) was de oudste overlevende zoon van Filips I van Tarente en van Catharina van Valois-Courtenay. Als gevolg van een ruil met zijn oom Jan van Gravina, werd Robert in 1332 vorst van Achaea. Omwille van zijn jeugdige leeftijd, werd de macht uitgeoefend door zijn moeder tot bij haar dood in 1346. Robert erfde toen ook de troon van het Latijnse Keizerrijk. Hij huwde in 1347 met Maria van Bourbon (1315 – 1387), vorstin van Achaea, dochter van Lodewijk I van Bourbon en weduwe van Gwijde van Lusignan. Het huwelijk bleef kinderloos. Hierdoor ontstond na zijn dood een opvolgingsstrijd over Achaea, vermits zijn weduwe het vorstendom opeiste voor haar en haar oudste zoon uit haar eerste huwelijk.
  • Roberto di Taranto, della dinastia Angioina (1318 circa – Napoli, 10 settembre 1364), fu Principe di Taranto (1332 – 1346), Re d'Albania (1332-1364), Principe di Acaia (1333 – 1364), e Imperatore titolare di Costantinopoli (come Roberto II, dal 1346 – 1364).
  • Robert I z Tarentu (1319-1364) – książę Tarentu w latach 1332-1346, książę Albanii 1332-1364, książę Achai 1333-1346, tytularny cesarz łaciński jako Robert II 1346-1364.Był najstarszym synem cesarzowej Katarzyny II de Valois i jej męża – Filipa I z Tarentu.W 1332, na mocy porozumienia jego matki i jego wuja – Jana z Durazzo, Robert został księciem Achai. Z powodu jego młodego wieku faktyczne rządy sprawowała jednak jego matka, aż do swojej śmierci w 1346. Wtedy Robert odziedziczył również tytuł władcy Cesarstwa Łacińskiego. 9 września 1347 w Neapolu poślubił Marię de Burbon (1315-1387), córkę Ludwika I – księcia de Burbon, i jego żony – Marii d'Avesnes. Jego żona była wdową po Gwidonie de Lusignan (ok. 1316-1343), konstabla Cypru i tytularnego księcia Galilei. Małżeństwo to pozostało jednak bezdzietne. Kiedy Robert zmarł 10 października 1364, wdowa po nim próbowała zatrzymać ziemie i godności Roberta dla siebie i swojego syna z pierwszego małżeństwa (Hugona de Lusignan, zm. 1385). Ostatecznie jego następcą został jego młodszy brat – Filip II z Tarentu.
  • Roberto de Tarento (1319 - 10 de octubre de 1364), de la Casa de Anjou, fue príncipe de Tarento (1332-1346), rey de Albania (1332-1364), príncipe de Acaya (1333-1346) y emperador titular de Constantinopla (como Roberto II, 1343/1346-1364).Fue el hijo mayor sobreviviente del príncipe Felipe I de Tarento y de la emperatriz Catalina II de Valois. Sus abuelos paternos eran el rey Carlos II de Nápoles y María de Hungría. Sus abuelos maternos eran el conde Carlos de Valois y su segunda esposa, la emperatriz Catalina de Courtenay.En 1332, como resultado de un intercambio con su tío Juan de Gravina, Roberto se convirtió en príncipe de Acaya. Debido a su juventud, la autoridad fue ejercida eficazmente por su madre Catalina de Valois hasta su muerte en 1346. En ese momento Roberto heredó el trono del Imperio latino, y fue reconocido como emperador por los estados latinos de Grecia. Su poder real, tal como era, se mantuvo en base a su autoridad como príncipe de Acaya. En Nápoles, el 9 de septiembre 1347 se casó con María de Borbón (1315-1387), la hija de Luis I de Borbón, pero el matrimonio no tuvo hijos. Cuando murió el 10 de octubre de 1364, su viuda trató de mantener el principado para ella y su hijo de su matrimonio anterior. Sin embargo, el hermano menor de Roberto Felipe II de Tarento lo sucedió como heredero legítimo. Roberto Murió en Nápoles y fue enterrado allí.
  • Robert II of Taranto (1299/1319 – 10 September 1364), of the Angevin family, Prince of Taranto (1332–1346), King of Albania (1332–1364), Prince of Achaea (1333–1346), Titular Emperor of Constantinople (as Robert II, 1343/1346-1364).He was the oldest surviving son of Prince Philip I of Taranto and Empress Catherine II of Valois. His paternal grandparents were King Charles II of Naples and Maria of Hungary. His maternal grandparents were Count Charles of Valois and his second wife, Empress Catherine I of Courtenay.In 1332, as a result of an exchange with his uncle John of Gravina, Robert became Prince of Achaea. Because of his youth, authority was effectively exercised by his mother Catherine II of Valois until her death in 1346. At that point Robert inherited the throne of the Latin Empire, and was recognized as emperor by the Latin states of Greece. His actual power, such as it was, remained based upon his authority as prince of Achaea. In Naples, on 9 September 1347 he married Marie of Bourbon (1315 – 1387 in Naples and buried there), Princess of Achaia, the daughter of Louis I, Duke of Bourbon (widow of Guy de Lusignan (c. 1316 or 1315-1316 – soon before 24 September 1343 and buried in Nicosia), Constable of Cyprus (1336 – 1338) and Titular Prince of Galilee ca 1320), but the marriage was childless. When he died on 10 October 1364, his widow attempted to keep the principality for herself and her son from her previous marriage. However, Robert's younger brother Philip II of Taranto succeeded as the legitimate heir. He died in Naples and was buried there.
  • Robert II de Tàrent (1315-10 de setembre del 1364) de la Primera Dinastia Capet d'Anjou-Sicília, Príncep de Tàrent (1332-1346), Rei d'Albània (1332-1364), Príncep d'Acaia (1333-1346), rei pretendent a l'Imperi Llatí de Constantinoble (1346-1364).Era el fill major supervivent del príncep Felip I de Tàrent i de la princesa d'Acaia Caterina II de Valois.El 1333 bescanvià amb el seu oncle, Joan I de Gravina, els drets sobre el Regne d'Albania pels drets sobre el Principat d'Acaia. Degut a la seva minoria d'edat, l'autoritat efectiva en fou la seva mare, Caterina II de Valois-Courtenay, fins a la mort d'aquesta el 1346. Aleshores Robert II de Tàrent heredà els drets sobre l'extinte Imperi Llatí de Constantinoble i fou reconeguda la seva sobirania pels Estats croats de Grècia. Però la seva base real de poder radicava en el Principat d'Acaia.El 9 de setembre de 1347 es casà a Nàpols amb Maria de Borbó, filla de Lluís I de Borbó. Maria de Borbó era vídua de Guy de Lusignan, qui havia estat Conestable de Xipre i Príncep de Galilea. Robert II de Tàrent morí a Nàpols i allí fou enterrat. Després de la seva mort, la seva muller Maria de Borbó intentà mantenir el Principat d'Acaia sota el seu poder per tal de fer-ne hereu un fill seu d'un anterior matrimoni, però el successor legítim en fou Felip II de Tàrent, germà petit de Robert II de Tàrent.
  • Robert von Tarent (ital.: Roberto di Taranto; * 1326; † 10. September 1364 in Neapel), war ein Fürst von Tarent, Albanien und Achaia, sowie Titularkaiser von Konstantinopel aus dem älteren Haus Anjou. Er war der älteste Sohn von Philipp I. von Tarent und dessen zweiter Ehefrau Katharina von Valois-Courtenay.Robert beerbte seinen Vater 1332, unter der Vormundschaft seiner Mutter, in Tarent und Albanien (Romanien), sowie als Oberlehnsherr des Fürstentums Achaia. Dort regierte sein Onkel Johann von Gravina, der weigerte sich aber seinem Neffen zu huldigen. Roberts Mutter ging daher mit Johann einen Kompromiss ein, in dem Johann Achaia zugunsten Roberts aufgab im Tausch für das Fürstentum Albanien, wo er sich fortan Herzog von Durazzo nannte, und einer Zahlung von 5.000 Goldunzen. Dieser Tauschhandel wurde 1333 vom Papst und 1338 von König Robert von Neapel bestätigt. Nachdem seine Mutter 1346 starb erbte Robert von ihr den inhaltslosen Titel eines Kaisers von Konstantinopel (als Robert II.) und übergab seinem jüngeren Bruder Ludwig das Fürstentum Tarent.Im Königreich Neapel mischte Robert in den Intrigen am Hof Königin Johannas I. mit, war vermutlich in der Ermordung des Andreas von Ungarn verstrickt und erlangte nach deren Hochzeit mit seinem Bruder Ludwig 1347 in die Position eines Generalkapitäns des Königreiches. Im selben Jahr blieb Robert nach der Invasion des Königreiches durch König Ludwig I. von Ungarn in Neapel, während sein Bruder mit der Königin in die Provence floh. Obwohl Robert den König von Ungarn als neuen Regenten anerkannte wurde er von diesem gefangengenommen und nach Ungarn verbracht. Nach seiner Freilassung 1352 zog er auf seine griechischen Besitzungen und übernahm die Kontrolle auf Korfu, Kefalonia und Zante. Bevor er starb ernannte er seinen jüngsten Bruder Philipp II. zu seinem Erben, er wurde in San Giorgio Maggiore/Neapel bestattet.Robert war seit 1347 mit Marie de Clermont († 1387) verheiratet, die eine Tochter des Herzogs Ludwig I. von Bourbon war. Die Ehe blieb kinderlos.
  • Роберт Тарентский — (1299/1319 — 10 сентября 1364) — князь Таранто, король Албании, князь Ахеи, титулярный император Константинополя (как Роберт II).Роберт был старшим из выживших сыновей Филиппа I Тарентского и Екатерины де Валуа-Куртене. Когда в 1332 году умер отец, то Роберт унаследовал его титулы. Однако дядя Иоанн, который на тот момент был князем Ахейским, не захотел приносить вассальную присягу своему молодому племяннику. В итоге было достигнуто соглашение, что Иоанн уступает Ахейское княжество Роберту и выплачивает ему 5 тысяч унций золота (занятых у Никколо Аччяйоли), а взамен получает титул короля Албании. Из-за юности Роберта правила вместо него его мать Екатерина. После смерти матери в 1346 году Роберт унаследовал претензии на титул императора Константинополя.9 сентября 1347 года Роберт женился в Неаполе на Марии (дочери Людовика де Бурбон), вдове кипрского констебля Ги де Лузиньяна. Их брак был бездетным.В 1353 году Роберт начал кампанию по завоеванию Ионических островов, и к 1354 году установил контроль над Корфу, Кефалинией и Закинфом.После смерти Роберта Мария попыталась сохранить за собой Ахейское княжество для своего сына от первого брака, однако законный наследник Филипп, младший брат Роберта, не дал этого сделать.
dbpedia-owl:occupation
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 396771 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 3772 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 49 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 101594178 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:après
prop-fr:avant
prop-fr:couleur
  • #ffffff
prop-fr:icone
  • Blason Philippe II de Tarente.svg
prop-fr:nbap
  • 2 (xsd:integer)
prop-fr:nom
prop-fr:période
  • 1332 (xsd:integer)
  • 1333 (xsd:integer)
  • 1346 (xsd:integer)
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Robert d'Anjou-Sicile, né en 1315, mort à Tarente le 10 septembre 1364, prince de Tarente et empereur titulaire de Constantinople, fils de Philippe Ier d'Anjou, prince de Tarente, et de Catherine de Valois-Courtenay.
  • Roberto di Taranto, della dinastia Angioina (1318 circa – Napoli, 10 settembre 1364), fu Principe di Taranto (1332 – 1346), Re d'Albania (1332-1364), Principe di Acaia (1333 – 1364), e Imperatore titolare di Costantinopoli (come Roberto II, dal 1346 – 1364).
  • Роберт Тарентский — (1299/1319 — 10 сентября 1364) — князь Таранто, король Албании, князь Ахеи, титулярный император Константинополя (как Роберт II).Роберт был старшим из выживших сыновей Филиппа I Тарентского и Екатерины де Валуа-Куртене. Когда в 1332 году умер отец, то Роберт унаследовал его титулы. Однако дядя Иоанн, который на тот момент был князем Ахейским, не захотел приносить вассальную присягу своему молодому племяннику.
  • Roberto de Tarento (1319 - 10 de octubre de 1364), de la Casa de Anjou, fue príncipe de Tarento (1332-1346), rey de Albania (1332-1364), príncipe de Acaya (1333-1346) y emperador titular de Constantinopla (como Roberto II, 1343/1346-1364).Fue el hijo mayor sobreviviente del príncipe Felipe I de Tarento y de la emperatriz Catalina II de Valois. Sus abuelos paternos eran el rey Carlos II de Nápoles y María de Hungría.
  • Robert II of Taranto (1299/1319 – 10 September 1364), of the Angevin family, Prince of Taranto (1332–1346), King of Albania (1332–1364), Prince of Achaea (1333–1346), Titular Emperor of Constantinople (as Robert II, 1343/1346-1364).He was the oldest surviving son of Prince Philip I of Taranto and Empress Catherine II of Valois. His paternal grandparents were King Charles II of Naples and Maria of Hungary.
  • Robert II de Tàrent (1315-10 de setembre del 1364) de la Primera Dinastia Capet d'Anjou-Sicília, Príncep de Tàrent (1332-1346), Rei d'Albània (1332-1364), Príncep d'Acaia (1333-1346), rei pretendent a l'Imperi Llatí de Constantinoble (1346-1364).Era el fill major supervivent del príncep Felip I de Tàrent i de la princesa d'Acaia Caterina II de Valois.El 1333 bescanvià amb el seu oncle, Joan I de Gravina, els drets sobre el Regne d'Albania pels drets sobre el Principat d'Acaia.
  • Robert I z Tarentu (1319-1364) – książę Tarentu w latach 1332-1346, książę Albanii 1332-1364, książę Achai 1333-1346, tytularny cesarz łaciński jako Robert II 1346-1364.Był najstarszym synem cesarzowej Katarzyny II de Valois i jej męża – Filipa I z Tarentu.W 1332, na mocy porozumienia jego matki i jego wuja – Jana z Durazzo, Robert został księciem Achai. Z powodu jego młodego wieku faktyczne rządy sprawowała jednak jego matka, aż do swojej śmierci w 1346.
  • Robert von Tarent (ital.: Roberto di Taranto; * 1326; † 10. September 1364 in Neapel), war ein Fürst von Tarent, Albanien und Achaia, sowie Titularkaiser von Konstantinopel aus dem älteren Haus Anjou. Er war der älteste Sohn von Philipp I. von Tarent und dessen zweiter Ehefrau Katharina von Valois-Courtenay.Robert beerbte seinen Vater 1332, unter der Vormundschaft seiner Mutter, in Tarent und Albanien (Romanien), sowie als Oberlehnsherr des Fürstentums Achaia.
  • Robert van Tarente (ca. 1315 - Napels, 10 september 1364) was de oudste overlevende zoon van Filips I van Tarente en van Catharina van Valois-Courtenay. Als gevolg van een ruil met zijn oom Jan van Gravina, werd Robert in 1332 vorst van Achaea. Omwille van zijn jeugdige leeftijd, werd de macht uitgeoefend door zijn moeder tot bij haar dood in 1346. Robert erfde toen ook de troon van het Latijnse Keizerrijk.
rdfs:label
  • Robert de Tarente
  • Robert II de Tàrent
  • Robert van Tarente
  • Robert von Tarent
  • Robert z Tarentu
  • Robert, Prince of Taranto
  • Roberto de Tarento
  • Roberto di Taranto
  • Роберт Тарентский
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:après of
is prop-fr:avant of
is foaf:primaryTopic of