Au cours du XXe siècle, plusieurs nations ont émis des revendications territoriales sur le continent Antarctique.Ces revendications ont actuellement peu d'intérêt pratique du fait de la signature du traité sur l'Antarctique en 1961 par les nations en question, mais elles continuent généralement d'être observées par les cartographes.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Au cours du XXe siècle, plusieurs nations ont émis des revendications territoriales sur le continent Antarctique.Ces revendications ont actuellement peu d'intérêt pratique du fait de la signature du traité sur l'Antarctique en 1961 par les nations en question, mais elles continuent généralement d'être observées par les cartographes.
  • Der politische Status der Antarktis wird seit 1961 durch das Antarktische Vertragssystem bestimmt. Gemäß Artikel IV des Antarktisvertrags werden bestehende Gebietsansprüche nicht berührt, es können während der Geltungsdauer auch keine neuen Ansprüche geltend gemacht werden. Diese Regelungen betreffen die Region südlich des 60. südlichen Breitengrads.
  • Территориальные претензии в Антарктике — претензии различных государств на территориальный суверенитет в южном полярном регионе Земли. В настоящее время территориальные претензии к югу от параллели 60° южной широты предъявляют и официально поддерживают семь государств, успевших их оформить до вступления в силу Договора об Антарктике: Великобритания, Норвегия, Австралия, Франция, Новая Зеландия, Чили и Аргентина.
  • Existen siete países que mantienen una reclamación territorial sobre ocho territorios en la Antártida. Estos países tienden a situar sus instalaciones de observación y estudio científico dentro del territorio que reclaman.El artículo IV del Tratado Antártico, que se refiere a la cuestión de las reclamaciones territoriales, especifica que las reclamaciones anteriormente presentadas no son afectadas por el tratado, que no las legitima ni invalida.
  • Niet-toegeëigend gebied in Antarctica staat voor de gebieden in het continent Antarctica, die nooit veroverd zijn door een land. Het continent is niet politiek verdeeld, maar verschillende landen hebben in de eerste helft van de 20e eeuw verschillende stukken opgeëist, landen die dicht bij het continent liggen: Argentinië, Australië, Chili, Nieuw-Zeeland en het Verenigd Koninkrijk (Falklandeilanden), Frankrijk (Franse Zuidelijke Gebieden) en Noorwegen (Bouvet). De overige stukken van het continent zijn niemandsland.
  • K roku 2012 vznáší územní nároky na území v Antarktidě sedm různých států. Jejich požadavky jsou spíše formální, politický status Antarktidy upravuje Smlouva o Antarktidě (konkrétně článek 4), která byla uzavřena 1. prosince 1959 ve Washingtonu a vstoupila v platnost 23. června 1961. Smlouvě o Antarktidě podléhá veškerá pevná zem jižně od 60. rovnoběžky včetně plovoucích šelfových ledovců. Nejdůležitějšími body smlouvy jsou mírová vědecká spolupráce, zákaz vojenského využití a pozastavení všech nároků na suverenitu nad jakoukoliv částí Antarktidy (na současných mapách jsou nadále vyznačovány zábory jednotlivých zemí, které byly vzneseny před rokem 1959, protože nebyly zrušeny, jen pozastaveny).
  • Na mocy art. 4 Traktatu Antarktycznego, który wszedł w życie w 1961, żadne z państw nie może zgłaszać w czasie obowiązywania traktatu roszczeń terytorialnych do obszarów znajdujących się na południe od 60°S. Jednak roszczenia, które zostały zgłoszone przed wejściem w życie traktatu nie zostały nim ani anulowane, ani negowane – przed wejściem postanowień Traktatu w życie roszczenia do fragmentów Antarktydy i wysp przyległych zgłosiło 7 państw: Argentyna, Australia, Chile, Francja, Norwegia, Nowa Zelandia i Wielka Brytania.Zgodnie z pierwotnymi postanowieniami Traktatu, po okresie zawieszenia na 30 lat roszczeń terytorialnych, roszczenia takie miały móc zgłosić państwa będące pierwotnymi sygnatariuszami Traktatu (12 państw, w tym 7 uprzednio zgłaszających roszczenia) oraz państwa, które przystąpiły do Traktatu w późniejszym okresie i uzyskały pełnie praw członkowskich (tzw. strony konsultatywne Traktatu - 14 państw, w tym Polska, które założyły stacje badawcze). Państwa, które podpisały Traktat, lecz nie posiadały stacji badawczych zostały wyłączone z ewentualnych przyszłych roszczeń terytorialnych. Jednak na mocy podpisanego 30 kwietnia 1991 w Madrycie układu, postanowienia Traktatu Antarktycznego odnośnie roszczeń terytorialnych zostały przedłużone do 23 czerwca 2041 roku. Jednocześnie ograniczono liczbę państw mogących po tej dacie zgłosić roszczenia terytorialne do państw mających w czasie podpisywania tego nowego układu pełnię praw członkowskich Traktatu Antarktycznego. W ten sposób liczba państw mogących zgłosić roszczenia została ograniczona do 26 sygnatariuszy z 1991; państwa otrzymujące pełne członkostwo po tej dacie oraz kraje, które do 1991 nie prowadziły badań w Antarktyce nie mogą w przyszłości zgłaszać roszczeń terytorialnych.Większość państw świata nie uznaje w ogóle tych roszczeń[potrzebne źródło]. Mimo to część z tych państw na swoich oficjalnych mapach zaznacza te terytoria. Większość z nich posiada również swoje stacje antarktyczne właśnie na tych terytoriach.Większość z omawianych terytoriów to sektory Antarktydy wyznaczone przez południki, tworzące wycinek koła ciągnący się od bieguna południowego aż po 60° szerokości geograficznej południowej. Wyjątek stanowi terytorium Norwegii, która w 1930 roku zdefiniowała tylko wschodnie i zachodnie granice swojego obszaru roszczeń (południowa i północna granica nie zostały zdefiniowane). Norwegia rości także sobie prawo do innego terytorium antarktycznego, niewielkiej Wyspy Piotra I. Roszczenia terytorialne Chile, Argentyny i Wielkiej Brytanii częściowo się nakładają.W latach 1939-1945 III Rzesza rościła sobie prawa do części terytorium Ziemi Królowej Maud, zwanego Nową Szwabią.
  • Seven states maintain a territorial claim on eight territories in Antarctica. These countries have tended to site their scientific observation and study facilities in Antarctica within their claimed territory.It is sometimes said that the Antarctic Treaty defers or suspends these claims. However, Article IV § 2 states: “No acts or activities taking place while the present Treaty is in force shall constitute a basis for asserting, supporting or denying a claim to territorial sovereignty in Antarctica. No new claim, or enlargement of an existing claim, to territorial sovereignty shall be asserted while the present Treaty is in force” neither deferring nor suspending existing claims.
  • 현재 총 일곱 국가가 남극을 여덟 개의 영토로 나누어 영유권을 주장하고 있는 상태이다. 이 국가들의 영유권 주장 이유로는 남극의 자국 영토에서 과학적인 관측 목적이나, 조사 등의 목적이 있다.
  • Revindicações territoriais da Antártida estão presentes no continente antártico desde a sua descoberta no século XIX e ao longo do século XX. Várias nações revindicaram territórios, o tema deu origem ao Tratado da Antártida.Atualmente há sete nações revindicantes que mantém uma revindicação territorial em oito territórios na Antártida . Estes países procuraram instalar bases de observações científicas e estudos nos territórios revindicados.A União Soviética e os Estados Unidos fizeram reservas às restrições a novas revindicações e os Estados Unidos e a Rússia declararam seus direitos de fazer revindicações no futuro, se assim desejarem. O Brasil mantém a Estação Antártica Comandante Ferraz (a Base Antártica Brasileira).Há uma suposta teoria brasileira para a delimitação de territórios usando meridianos, que daria territórios à Argentina, ao Uruguai, ao Peru e ao Equador, também. A suposta reinvicação brasileira, também chamada de Teoria da Defrontação, originalmente proposta por Therezinha de Castro e Delgado de Carvalho, nunca foi reconhecida pelo governo, apesar de ter tido razoável aceitação entre círculos militares. O Brasil jamais fez uma reivindicação territorial: por um lado porque isso traria um desnecessário conflito com argentinos e britânicos, que reivindicam o setor proposto por Castro e Carvalho, por outro, porque a Teoria da Defrontação não tem o menor fundamento jurídico (chega a invocar o Tratado de Tordesilhas em seus argumentos). Esse erro é recorrente e cria toda uma teoria de conspiração, o que não colabora com a posição brasileira no Sistema do Tratado da Antártica.Em geral, revindicações territoriais abaixo do paralelo 60° sul somente tem sido reconhecidas entre os países que já possuem revindicações na área. Contudo, revindicações frequentemente são indicadas em mapas da Antártida - o que não significa o reconhecimento de jure.Todas as áreas revindicadas exceto a Ilha de Pedro I (veja abaixo) são setores, os quais os limites são definidos por graus de longitude. Em termos de latitude, os limites ao norte de todos os setores é o paralelo 60° sul, que não corta nenhuma porção de terra, continente ou ilha, e também é o limite norte do Tratado da Antártida. Os limites ao sul de todos os setores se encontram em um ponto, o Pólo Sul. Somente o setor norueguês é uma exceção: a revindicação original de 1930 não especifica os limites norte e sul, sendo que seu território somente é definido por limites a leste e a oeste.
  • このページでは、南極における領有権主張の一覧をしめす。南極は無人地帯であるが、一部の国は探検の成果により領有権を主張した。イギリス、オーストラリア、ニュージーランド、フランス、ノルウェーの5カ国は、それぞれの主張する地域を重ならないように調整したうえで相互に領有権を承認していた。これに対してアルゼンチンとチリがイギリスの主張する地域と重なる地域に独自の領有権を主張して対立を深めていた。これらの領有権主張は、1959年の南極条約により全て凍結されて今日に至っている。しかし、凍結のままであり、放棄・否定されたわけではない。 上記の「南極領」のうち、イギリス、フランス、オーストラリア、ニュージーランド(ロス海属領)は「南極用」の郵便切手を継続的に発行している。またチリも切手を発行したことがある。「本土」でも使用可能なオーストラリアを除けば、いずれも南極でしか使用できず、実際の使用例も少ない。
  • Oggi ci sono 7 nazioni che hanno rivendicazioni territoriali in 8 territori antartici. Questi paesi tendono a collocare le loro installazioni scientifiche antartiche dentro i territori rivendicati.Spesso è stato affermato che il Trattato Antartico ha rimandato o sospeso tali rivendicazioni; tuttavia l'articolo IV del trattato, che parla della questione delle rivendicazioni territoriali, specifica chiaramente che le rivendicazioni precedenti al trattato non riguardano il trattato stesso.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 612142 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 7130 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 67 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 106372804 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Au cours du XXe siècle, plusieurs nations ont émis des revendications territoriales sur le continent Antarctique.Ces revendications ont actuellement peu d'intérêt pratique du fait de la signature du traité sur l'Antarctique en 1961 par les nations en question, mais elles continuent généralement d'être observées par les cartographes.
  • Der politische Status der Antarktis wird seit 1961 durch das Antarktische Vertragssystem bestimmt. Gemäß Artikel IV des Antarktisvertrags werden bestehende Gebietsansprüche nicht berührt, es können während der Geltungsdauer auch keine neuen Ansprüche geltend gemacht werden. Diese Regelungen betreffen die Region südlich des 60. südlichen Breitengrads.
  • Территориальные претензии в Антарктике — претензии различных государств на территориальный суверенитет в южном полярном регионе Земли. В настоящее время территориальные претензии к югу от параллели 60° южной широты предъявляют и официально поддерживают семь государств, успевших их оформить до вступления в силу Договора об Антарктике: Великобритания, Норвегия, Австралия, Франция, Новая Зеландия, Чили и Аргентина.
  • Existen siete países que mantienen una reclamación territorial sobre ocho territorios en la Antártida. Estos países tienden a situar sus instalaciones de observación y estudio científico dentro del territorio que reclaman.El artículo IV del Tratado Antártico, que se refiere a la cuestión de las reclamaciones territoriales, especifica que las reclamaciones anteriormente presentadas no son afectadas por el tratado, que no las legitima ni invalida.
  • 현재 총 일곱 국가가 남극을 여덟 개의 영토로 나누어 영유권을 주장하고 있는 상태이다. 이 국가들의 영유권 주장 이유로는 남극의 자국 영토에서 과학적인 관측 목적이나, 조사 등의 목적이 있다.
  • このページでは、南極における領有権主張の一覧をしめす。南極は無人地帯であるが、一部の国は探検の成果により領有権を主張した。イギリス、オーストラリア、ニュージーランド、フランス、ノルウェーの5カ国は、それぞれの主張する地域を重ならないように調整したうえで相互に領有権を承認していた。これに対してアルゼンチンとチリがイギリスの主張する地域と重なる地域に独自の領有権を主張して対立を深めていた。これらの領有権主張は、1959年の南極条約により全て凍結されて今日に至っている。しかし、凍結のままであり、放棄・否定されたわけではない。 上記の「南極領」のうち、イギリス、フランス、オーストラリア、ニュージーランド(ロス海属領)は「南極用」の郵便切手を継続的に発行している。またチリも切手を発行したことがある。「本土」でも使用可能なオーストラリアを除けば、いずれも南極でしか使用できず、実際の使用例も少ない。
  • Oggi ci sono 7 nazioni che hanno rivendicazioni territoriali in 8 territori antartici. Questi paesi tendono a collocare le loro installazioni scientifiche antartiche dentro i territori rivendicati.Spesso è stato affermato che il Trattato Antartico ha rimandato o sospeso tali rivendicazioni; tuttavia l'articolo IV del trattato, che parla della questione delle rivendicazioni territoriali, specifica chiaramente che le rivendicazioni precedenti al trattato non riguardano il trattato stesso.
  • Na mocy art. 4 Traktatu Antarktycznego, który wszedł w życie w 1961, żadne z państw nie może zgłaszać w czasie obowiązywania traktatu roszczeń terytorialnych do obszarów znajdujących się na południe od 60°S.
  • K roku 2012 vznáší územní nároky na území v Antarktidě sedm různých států. Jejich požadavky jsou spíše formální, politický status Antarktidy upravuje Smlouva o Antarktidě (konkrétně článek 4), která byla uzavřena 1. prosince 1959 ve Washingtonu a vstoupila v platnost 23. června 1961. Smlouvě o Antarktidě podléhá veškerá pevná zem jižně od 60. rovnoběžky včetně plovoucích šelfových ledovců.
  • Niet-toegeëigend gebied in Antarctica staat voor de gebieden in het continent Antarctica, die nooit veroverd zijn door een land. Het continent is niet politiek verdeeld, maar verschillende landen hebben in de eerste helft van de 20e eeuw verschillende stukken opgeëist, landen die dicht bij het continent liggen: Argentinië, Australië, Chili, Nieuw-Zeeland en het Verenigd Koninkrijk (Falklandeilanden), Frankrijk (Franse Zuidelijke Gebieden) en Noorwegen (Bouvet).
  • Seven states maintain a territorial claim on eight territories in Antarctica. These countries have tended to site their scientific observation and study facilities in Antarctica within their claimed territory.It is sometimes said that the Antarctic Treaty defers or suspends these claims.
  • Revindicações territoriais da Antártida estão presentes no continente antártico desde a sua descoberta no século XIX e ao longo do século XX. Várias nações revindicaram territórios, o tema deu origem ao Tratado da Antártida.Atualmente há sete nações revindicantes que mantém uma revindicação territorial em oito territórios na Antártida .
rdfs:label
  • Revendications territoriales en Antarctique
  • Az Antarktisz területei
  • Niet-toegeëigend gebied in Antarctica
  • Politischer Status der Antarktis
  • Reclamaciones territoriales en la Antártida
  • Reivindicações territoriais da Antártida
  • Rivendicazioni territoriali in Antartide
  • Roszczenia terytorialne na Antarktydzie
  • Territorial claims in Antarctica
  • Территориальные претензии в Антарктике
  • Územní nároky na Antarktidu
  • 南極における領有権主張の一覧
  • 남극의 영유권 주장 목록
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:region of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:lienRégion of
is prop-fr:lienSubdivision of
is prop-fr:pays1NomSubdivision of
is prop-fr:région of
is prop-fr:statut of
is foaf:primaryTopic of