Pour Yves Lavandier (dans La Dramaturgie), une histoire est la succession chronologique de faits se rapportant à un sujet donné. Tandis que le récit (ou intrigue) est la mise dans un ordre arbitraire et spécifique des faits d’une histoire. La même histoire peut donc connaître plusieurs récits différents. L’exemple le plus célèbre est le mythe d’Œdipe, dont la pièce de Sophocle, Œdipe roi, constitue l’un des multiples récits possibles.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Pour Yves Lavandier (dans La Dramaturgie), une histoire est la succession chronologique de faits se rapportant à un sujet donné. Tandis que le récit (ou intrigue) est la mise dans un ordre arbitraire et spécifique des faits d’une histoire. La même histoire peut donc connaître plusieurs récits différents. L’exemple le plus célèbre est le mythe d’Œdipe, dont la pièce de Sophocle, Œdipe roi, constitue l’un des multiples récits possibles.
  • Наратив е термин в литературната теория и критика, също и във философията и семиотиката. Думата в българския език е чуждица, но в най-общия си смисъл терминът се превежда като история, разказ. Често се употребява в естетиката (наративи- сенсибилизиращи, ориентировъчни, съхранителни). В българската литература се използва терминът "нарация" (narration), чиито превод буквално е "повествование"."Narrative" във френската и в англииската научна терминология се използва по различен начин - във френската като прилагателно със значение "повествователна", а в английската се разбира като текст, за който е характерно обективно описание на поредица от хронологични и причинно-следствено свързани събития.Понятието е въведено през 1966 с "Природата на наратива", от американските литературни теоретици Робърт Келог и Робърт Едуард Скоулз, където те дават следното определение - "всички тези литературни произведения, които се различават по две характеристики- присъствието на сюжет и присъствието на разказвач".Терминът "наратив" и до днес е разбиран като повествователен текст, епически текст.Според речника на Фаулър английското понятие "narrative" е дадено като "подробен разказ на поредица от факти и събития и установяване на някаква връзка помежду им".Причина за попадането на термина "наратив" в българската научна терминология донякъде е в следсвтие липсата на специфичен термин за "епически текст", синоним на термините "лирически текст" и "драматичен текст".В своя тесен смисъл наративът е разбиран като вербален текст , който се характеризира с обeктивно описание, без значение устно или писмено, на поредица от хронологични събития.В широкия си смисъл наративът се разглежда като семиотично представяне на серия от събития, които са смислово свързани по темпорален и причинно-следствен начин. Пример за това са пиеси, филми, романи, дневници, хроники, комикси, кинопрегледи и други.
  • 이야기(narrative)란 어떤 사물이나 사실, 현상에 대하여 일정한 줄거리를 가지고 하는 말이나 글을 말한다. 이야기는 더 큰 이야기 속의 등장 인물이 말하는 방식으로 전해질 수도 있다. 이야기의 중요한 요소는 이야기 문체이다.
  • Istnieją dwa ściśle powiązane rozumienia tego pojęcia, rozróżniane jednak w językach obcych:
  • Per narrativa si intende una forma di organizzazione del discorso umano che nella comunicazione di proprie conoscenze scelga di raccontare, invece di rappresentare il mondo in altro modo. In questo senso la prima distinzione, posta da Aristotele, è quella tra narrazione (dove si assume la prima persona o più personalità e conseguenti punti di vista) e drammaturgia, dove diventano narratori i personaggi stessi, nelle loro parole e azioni, senza alcun commento esterno. Questa "qualità" del discorso, in teoria della letteratura viene indicata con il termine di diegesi, in quanto complementare e distinto da mimesi.Tutto ciò che comunica avvenimenti e trasformazioni le è specifico, almeno secondo un'altra distinzione centrale, quella tra narrazione e descrizione. A qualcosa di questo tipo fa riferimento anche la distinzione platonica tra mythos e logos.Davanti a una narrazione, in forma verbale o in altra forma, chi ascolta, guarda o legge un racconto non fa che ripetere mentalmente il contenuto del racconto stesso, in qualche modo facendone un sommario mentale che mette in ordine gli eventi narrati come successivi (o contemporanei), trasferendo il campo semantico all'interno di un sistema di azioni e funzioni che svolgono i personaggi del racconto (compreso il narratore).I formalisti russi, in particolare Boris Tomaševskij, hanno studiato le connessioni causali-temporali tra gli avvenimenti, mentre Vladimir Propp ha organizzato uno schema di funzioni che interpreta tali avvenimenti in relazione ai personaggi, centrando lo svolgimento delle vicende narrate sulla trasformazione del personaggio stesso. Partendo dagli studi di Émile Benveniste si è poi fatta la distinzione tra storia (oggetto della narrazione) e discorso (modo in cui la narrazione presenta gli avvenimenti). La narratologia ha quindi spiegato come queste due categorie entrano in correlazione, come le azioni possono essere distinte tra post hoc e propter hoc (ovvero come siano legate da successione più o meno coerente ma in fondo sempre casuale o consequenzialità delle azioni stesse)..Un testo di narrativa è una comunicazione e, in quanto tale, crea aspettative, conferme, tradimenti di attese, passaggio di informazioni tra un autore e un lettore (incluso un lettore modello, ossia quel che si immagina l'autore come proprio lettore). L'autore sceglie dunque gli eventi che considera "necessari" e "sufficienti" a mettere in azione la continuità del discorso narrativo e l'evoluzione del racconto, lasciando in sospeso, riprendendo, rimandando al senso comune, saltando, aggiungendo o levando verosimiglianza, parafrasando o dilungandosi secondo una strategia che vuol tenere più o meno legata (e paradossalmente in certe avanguardie anche respingere) l'attenzione del lettore.Quindi la narrativa ha gradi diversi di plausibilità, usa dosi diverse di suspense e di sorpresa, sancisce o esplora tipi di assertività variabilissime, con una gamma tra semplicità e sofisticazione assai vasta.
  • La narrativa forma part de la producció literària en la qual l'autor vol exposar fets històrics o reals, imaginaris o fantàstics. Es basa en un text que explica una història des d'un punt de vista determinat. La narrativa acostuma a estar escrita en prosa, és a dir, s'oposa a la poesia que usa el vers, tot i que hi ha prosa poètica i poemes en prosa. Per altra banda, els textos narratius s'oposen als descriptius (encara que la ficció acostuma a barrejar-los), als expositius (on hi ha una explicació, com als llibres de text), als instructius i als argumentatius. La narrativa, doncs, pot trobar-se en textos de no ficció. La unitat mínima de la naracció és un narrema.S'anomena "narrativisme" la teoria filosòfica i literària que analitza i destaca la importància de la narrativitat (les formes narratives) en totes les obres humanes, culturals i que construeixen sentit.
  • Anlatı; roman, hikâye, masal, senaryo vb. kurgusal veya kurgusal olmayan edebî türlerde bir olay dizisini anlatma biçimidir. Bazen "Hikâye" sözü "Anlatı"'nın eş anlamlısı olarak kullanılabilir. Ama aynı zamanda tasvir edilen olaylar dizisi de bir anlatıdır. Anlatı, bir karakterin anlatım tarzına göre geniş bir çeşitlilik gösterebilir. Hikâyeciliğin önemli bir parçası ise anlatıcıdır. Anlatıcının kullandığı iletişim yöntemleri dizisi, hikâyeleme diye isimlendirilen bir süreci gelişirtirir.
  • A narrative (or play) is any account of connected events, presented to a reader or listener in a sequence of written or spoken words, or in a sequence of (moving) pictures.Narrative can be organized in a number of thematic and/or formal/stylistic categories: non-fiction (e.g. New Journalism, creative non-fiction, biographies, and historiography); fictionalized accounts of historical events (e.g. anecdotes, myths, and legends); and fiction proper (i.e. literature in prose, such as short stories and novels, and sometimes in poetry and drama, although in drama the events are primarily being shown instead of told). Narrative is found in all forms of human creativity and art, including speech, writing, songs, film, television, games, photography, theatre, and visual arts such as painting (with the modern art movements refusing the narrative in favour of the abstract and conceptual) that describes a sequence of events. The word derives from the Latin verb narrare, "to tell", which is derived from the adjective gnarus, "knowing" or "skilled".The word "story" may be used as a synonym of "narrative". It can also be used to refer to the sequence of events described in a narrative. Narratives may also be nested within other narratives, such as narratives told by an unreliable narrator (a character) typically found in noir fiction genre. An important part of narration is the narrative mode, the set of methods used to communicate the narrative through a process narration (see also "Narrative Aesthetics" below).Along with exposition, argumentation, and description, narration, broadly defined, is one of four rhetorical modes of discourse. More narrowly defined, it is the fiction-writing mode whereby the narrator communicates directly to the reader.
  • ストーリーとは、小説、戯曲、映画、漫画等の創作物における筋のこと。 プロットと区別される。物語世界の中で起きている出来事が起った時間に沿って並べられたものがストーリーであるが、小説などの創作物の作者は、それら出来事の順序を入れ替えるなどして再構成する。そのため物語世界で順番に起きた出来事が、小説などの中で同じ順番で読者に提示されているとは限らない。推理小説で本当は最初に行われている犯罪のトリックが、再構成されて最後に明かされるのが良い例であるとされる。または、「妻が重い病気になった。夫は毎日泣き暮らすようになった」はストーリー、「夫は毎日泣き暮らすようになった。理由がわからなかったが、妻が重い病気になったからだとわかった」はプロットである、などと説明されることが多い。プロットとストーリーについては、イギリスの作家E・M・フォースターが1927年に発表した『小説の諸相』での解説が有名である。多くの物語に共通してみいだされる典型的なストーリーの類型があり、創作の指標、あるいは研究対象になる。
  • La narrativa es un género literario que engloba la novela y todo tipo de relatos. Estos escritos, generalmente en prosa, recogen una serie de hechos, explicados por un narrador, que suceden a uno o más personajes que son los que realizan las acciones. El autor puede o no estar directamente involucrado en la obra. Si se trata de un cuento o de una novela, la historia es imaginaria y, en el caso de una crónica, se trata de una historia real.Cuando se habla de narrativa es importante destacar que el término abarca otros campos además del literario, como el audiovisual (videojuegos, televisión, cine y recursos multimedia).El paradigma narrativo, según Walter Fisher, hace referencia a toda «comunicación con sentido» que refuerza la experiencia y ve esta comunicación en forma de una historia. La narrativa: Se compone de estructura de significado en una secuencia ordenada de sucesos; Circula por la cultura como válida y la cultura facilita su validación; Permite interpretar, estructurar y organizar la vida cotidiana.Con respecto al análisis narrativo, resulta interesante la propuesta de J. García Jiménez (1993) de distintos modelos.
  • Een verhaal is een weergave van al dan niet fictieve gebeurtenissen. Het vertellen ervan is naar alle waarschijnlijkheid de oudste vorm van vermaak die de mensheid kent. Maar ook tegenwoordig worden nog steeds sagen, sterke verhalen, sprookjes, moppen en andere verhaalsoorten verteld.Een verhaal vanuit de mondelinge traditie wordt ook wel volksverhaal of vertelling genoemd.
  • Narasi adalah salah satu jenis pengembangan paragraf dalam sebuah tulisan yang rangkaian peristiwa dari waktu ke waktu dijabarkan dengan urutan awal, tengah, dan akhir.
  • Eine Erzählung (lat.: narratio) ist eine Form der Darstellung. Man versteht darunter die Wiedergabe eines Geschehens in mündlicher oder schriftlicher Form. Deren Ergebnis, eine Geschichte im Sinne des englischen Begriffs story, nennt man Narration. Der Akt des Erzählens wird Narrativität genannt. Das Attribut narrativ wird auch für die Methode verwendet, Sachverhalte und Lehren in Form von stories zu vermitteln.Eine Minimaldefinition von Erzählung ist: Jemand erzählt jemand anderem, dass etwas geschehen ist. Wesentlich ist dabei die dynamische Verbindung zwischen dem, was erzählt wird und dem, wie es erzählt wird. Eine Erzählung lässt sich also daran erkennen, dass sie doppelwertig ist. Dies kann auch in zeitlicher Hinsicht formuliert werden. Dann geht es um den interaktiven Zusammenhang zwischen der Zeit, in der das Erzählte spielt, im Verhältnis zu derjenigen Zeit, in der erzählt wird, was geschehen ist. Sind keine Interaktionen zwischen zwei Faktoren dieser Art auszumachen, ist es keine Erzählung.Im Gegensatz zu den Produkten einer wissenschaftlichen Geschichtsschreibung (der Dokumentierung von history) gibt es bei der Einordnung von Gesagtem bzw. Geschriebenem als „Erzählung“ im Sinne von story eine starke Konnotation zu dem Begriff Fiktion, d. h. zu dem Verdacht, das Erzählte sei, auch wenn der Erzähler anderes beteuern sollte, (zumindest teilweise) frei erfunden. Dementsprechend wird im englischsprachigen Raum Literatur in fiction und non fiction eingeteilt. Insbesondere von Vertretern der Postmoderne wird die These in Frage gestellt, wonach die „Großen Erzählungen“ der Geschichtswissenschaft dem Anspruch auf „Wahrheit“ eher genügen als sogenannte „kleine Erzählungen“, die oft wissenschaftlichen Standards nicht genügen. Denn in einem Prozess, wo das historische Ereignis vermittelt werden solle, finde notwendig ein Erzählen statt, wobei man von den Quellen zur historischen Erkenntnis gelange, sei es dass die Quellen bereits erzählten, sei es dass ein Historiker nach nichterzählenden Quellen Geschichte erzähle. Demnach sei nicht nur die „figurative Narrativität“ (d.h. die Produktion literarischer Erzählungen), sondern auch die „historische Narrativität“ (d. h. die Produktion von Werken mit geschichtswissenschaftlichem Anspruch) nicht ohne poetische Elemente vorstellbar. Nach Martin Kreiswirth besteht die Ähnlichkeit der beiden Narrative darin, dass sie zeitlich zweiwertig sind. Er nimmt Bezug auf Meir Sternberg: Geschichtsschreibung dokumentiere keine Fakten, also nicht, was „wirklich passiert ist“, sondern stelle einen Diskurs dar, der lediglich beanspruche, Fakten zu dokumentieren. Und andererseits seien Geschichten nicht einfach ein Gewebe aus freien Erfindungen, sondern ein Diskurs, mit dem beansprucht wird, dass es diese Freiheit des Erfindens gebe. Bei diesem Gegensatz gehe es nicht darum, ob das Erzählte wahr sei oder nicht, sondern darum, ob das Erzählte Wahrheitswert beanspruchen können soll.Doris Lessing zeigt in ihrem Werk Die Kluft, wie ein Mythos zu einem bestimmten Zeitpunkt in der Geschichte der Menschheit aus einer bestimmten Perspektive als spekulativ wahr nacherzählt wird, Rolf Dobelli kritisiert generell die Methode, reale Sachverhalte mit Hilfe von „stories“ zu veranschaulichen.Mit Erzählungen beschäftigen sich verschiedene Geistes- und Sozialwissenschaften, darunter die Sprach- und Literaturwissenschaf, die Kommunikations- und Medienwissenschaft sowie die Qualitative Sozialforschung. Eine interdisziplinäres Gebiet stellt dabei die Erzähltheorie (Narratologie) dar.
  • Наррати́в (англ. и фр. — narrative) — изложение взаимосвязанных событий, представленных читателю или слушателю в виде последовательности слов или образов . Синонимами сравнительно нового для русского языка термина «нарратив» являются более традиционные «повествование» и «рассказ». Учение о нарративе — нарратология.
  • Narratiba literaturaz edo ikus-entzunezko komunikazioa erabiliz gertaerak kontatzen dituen genero artistikoa da. Narratiba lan bati narrazio deritzo. Gertaerak errealak (kronika, esaterako) zein fikziozkoak (eleberria, esaterako) izan daitezke eta lanaren argumentua osatzen dute, gehienetan pertsonaia batzuk tartean. Narratzailea gertaerak kontatu egiten dituena da eta hirugarren pertsonatik (maiz narratzaile orojakile baten ikuspuntutik, gertaera guztien berri zehatza duena: Bere etxera sartu zen. Bertan bizi zen neska ez zen konturatu eta lo jarraitu zuen.), lehenengo pertsonatik (narratzailea bera protagonista edo pertsonaia denean: Bere etxera sartu nintzen.) nahiz gutxitan gertatzen den bigarren pertsonatik (bigarren pertsona bati zuzenean kontatzen zaionean: Lo zinen bitartean, ez zinen konturatu zure etxera sartu zela).Narrazioan estilo zuzena eta zeharkakoa ere bereizten dira: estilo zuzenean narratzaileak pertsonaien esanak hitzez hitz aipatzen ditu: "Alde hemendik!" - ihardetsi zion.. Zeharkako estiloan, berriz, pertsonaien esanak kontatu egiten dira (Alde egiteko esan zion). Beste estilo mota bat monologoa da.Narratiban zenbait azpigenero bereizten dira: literaturan, eleberria kontakizun luzeak dira eta ipuinak laburrak; kronikak eta gutunak ere narrazioaren azpigenerotzat har daitezke.ar:قصة (أدب)bg:Наративda:Narrativde:Erzählungen:Narrativeeo:Rakontoet:Narratiivfa:روایتfr:Narrationgan:敘事he:סיפרja:ストーリーnl:Verhaalnn:Forteljingpl:Narracjaru:Нарративsv:Berättelsetl:Salaysaytr:Anlatıuk:Наративur:حکایتzh:叙事
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 256548 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 8734 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 61 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 111077576 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:wikisource
  • Catégorie:Récits
prop-fr:wikisourceTitre
  • Récits
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Pour Yves Lavandier (dans La Dramaturgie), une histoire est la succession chronologique de faits se rapportant à un sujet donné. Tandis que le récit (ou intrigue) est la mise dans un ordre arbitraire et spécifique des faits d’une histoire. La même histoire peut donc connaître plusieurs récits différents. L’exemple le plus célèbre est le mythe d’Œdipe, dont la pièce de Sophocle, Œdipe roi, constitue l’un des multiples récits possibles.
  • 이야기(narrative)란 어떤 사물이나 사실, 현상에 대하여 일정한 줄거리를 가지고 하는 말이나 글을 말한다. 이야기는 더 큰 이야기 속의 등장 인물이 말하는 방식으로 전해질 수도 있다. 이야기의 중요한 요소는 이야기 문체이다.
  • Istnieją dwa ściśle powiązane rozumienia tego pojęcia, rozróżniane jednak w językach obcych:
  • Anlatı; roman, hikâye, masal, senaryo vb. kurgusal veya kurgusal olmayan edebî türlerde bir olay dizisini anlatma biçimidir. Bazen "Hikâye" sözü "Anlatı"'nın eş anlamlısı olarak kullanılabilir. Ama aynı zamanda tasvir edilen olaylar dizisi de bir anlatıdır. Anlatı, bir karakterin anlatım tarzına göre geniş bir çeşitlilik gösterebilir. Hikâyeciliğin önemli bir parçası ise anlatıcıdır. Anlatıcının kullandığı iletişim yöntemleri dizisi, hikâyeleme diye isimlendirilen bir süreci gelişirtirir.
  • ストーリーとは、小説、戯曲、映画、漫画等の創作物における筋のこと。 プロットと区別される。物語世界の中で起きている出来事が起った時間に沿って並べられたものがストーリーであるが、小説などの創作物の作者は、それら出来事の順序を入れ替えるなどして再構成する。そのため物語世界で順番に起きた出来事が、小説などの中で同じ順番で読者に提示されているとは限らない。推理小説で本当は最初に行われている犯罪のトリックが、再構成されて最後に明かされるのが良い例であるとされる。または、「妻が重い病気になった。夫は毎日泣き暮らすようになった」はストーリー、「夫は毎日泣き暮らすようになった。理由がわからなかったが、妻が重い病気になったからだとわかった」はプロットである、などと説明されることが多い。プロットとストーリーについては、イギリスの作家E・M・フォースターが1927年に発表した『小説の諸相』での解説が有名である。多くの物語に共通してみいだされる典型的なストーリーの類型があり、創作の指標、あるいは研究対象になる。
  • Een verhaal is een weergave van al dan niet fictieve gebeurtenissen. Het vertellen ervan is naar alle waarschijnlijkheid de oudste vorm van vermaak die de mensheid kent. Maar ook tegenwoordig worden nog steeds sagen, sterke verhalen, sprookjes, moppen en andere verhaalsoorten verteld.Een verhaal vanuit de mondelinge traditie wordt ook wel volksverhaal of vertelling genoemd.
  • Narasi adalah salah satu jenis pengembangan paragraf dalam sebuah tulisan yang rangkaian peristiwa dari waktu ke waktu dijabarkan dengan urutan awal, tengah, dan akhir.
  • Наррати́в (англ. и фр. — narrative) — изложение взаимосвязанных событий, представленных читателю или слушателю в виде последовательности слов или образов . Синонимами сравнительно нового для русского языка термина «нарратив» являются более традиционные «повествование» и «рассказ». Учение о нарративе — нарратология.
  • La narrativa forma part de la producció literària en la qual l'autor vol exposar fets històrics o reals, imaginaris o fantàstics. Es basa en un text que explica una història des d'un punt de vista determinat. La narrativa acostuma a estar escrita en prosa, és a dir, s'oposa a la poesia que usa el vers, tot i que hi ha prosa poètica i poemes en prosa.
  • Per narrativa si intende una forma di organizzazione del discorso umano che nella comunicazione di proprie conoscenze scelga di raccontare, invece di rappresentare il mondo in altro modo. In questo senso la prima distinzione, posta da Aristotele, è quella tra narrazione (dove si assume la prima persona o più personalità e conseguenti punti di vista) e drammaturgia, dove diventano narratori i personaggi stessi, nelle loro parole e azioni, senza alcun commento esterno.
  • La narrativa es un género literario que engloba la novela y todo tipo de relatos. Estos escritos, generalmente en prosa, recogen una serie de hechos, explicados por un narrador, que suceden a uno o más personajes que son los que realizan las acciones. El autor puede o no estar directamente involucrado en la obra.
  • Eine Erzählung (lat.: narratio) ist eine Form der Darstellung. Man versteht darunter die Wiedergabe eines Geschehens in mündlicher oder schriftlicher Form. Deren Ergebnis, eine Geschichte im Sinne des englischen Begriffs story, nennt man Narration. Der Akt des Erzählens wird Narrativität genannt.
  • Наратив е термин в литературната теория и критика, също и във философията и семиотиката. Думата в българския език е чуждица, но в най-общия си смисъл терминът се превежда като история, разказ. Често се употребява в естетиката (наративи- сенсибилизиращи, ориентировъчни, съхранителни).
  • A narrative (or play) is any account of connected events, presented to a reader or listener in a sequence of written or spoken words, or in a sequence of (moving) pictures.Narrative can be organized in a number of thematic and/or formal/stylistic categories: non-fiction (e.g. New Journalism, creative non-fiction, biographies, and historiography); fictionalized accounts of historical events (e.g. anecdotes, myths, and legends); and fiction proper (i.e.
  • Narratiba literaturaz edo ikus-entzunezko komunikazioa erabiliz gertaerak kontatzen dituen genero artistikoa da. Narratiba lan bati narrazio deritzo. Gertaerak errealak (kronika, esaterako) zein fikziozkoak (eleberria, esaterako) izan daitezke eta lanaren argumentua osatzen dute, gehienetan pertsonaia batzuk tartean.
rdfs:label
  • Récit
  • Anlatı
  • Erzählung
  • Narasi
  • Narracja
  • Narratiba
  • Narrativa
  • Narrativa
  • Narrativa
  • Narrative
  • Verhaal
  • Наратив
  • Нарратив
  • ストーリー
  • 이야기
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:genre of
is dbpedia-owl:literaryGenre of
is dbpedia-owl:notableWork of
is dbpedia-owl:product of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:genre of
is foaf:primaryTopic of