Qianlong, Kien-long, K'ien-long ou Khian-loung, en chinois 乾隆, (25 septembre 1711 - 7 février 1799), est le quatrième empereur de la dynastie Qing. Il régna officiellement sur la Chine du 18 octobre 1735 au 9 février 1796. Son nom de naissance était Àixīnjuéluó Hónglì (愛新覺羅弘曆), aussi nommé « Prince Bǎo » (寶親王) ; son nom de temple fut Gāozōng (高宗) et son titre posthume Chúndì (純帝).

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Qianlong, Kien-long, K'ien-long ou Khian-loung, en chinois 乾隆, (25 septembre 1711 - 7 février 1799), est le quatrième empereur de la dynastie Qing. Il régna officiellement sur la Chine du 18 octobre 1735 au 9 février 1796. Son nom de naissance était Àixīnjuéluó Hónglì (愛新覺羅弘曆), aussi nommé « Prince Bǎo » (寶親王) ; son nom de temple fut Gāozōng (高宗) et son titre posthume Chúndì (純帝). Qianlong est le fils de l'empereur Yongzheng (雍正帝) et de la concubine impériale Xiao Sheng Xian (孝聖憲).Le règne de l'empereur Qianlong est considéré comme l'âge d'or de la civilisation chinoise, l'apogée de la dynastie Qing. L'empereur, homme d'état ambitieux et conscient de son devoir, élargit les frontières de l'empire chinois en direction de l'Asie centrale. Poète, peintre accompli et maître de la calligraphie, il promut le développement de la culture chinoise dans tout l'empire. Collectionneur averti, il rassembla une des plus importantes collections d'art au monde. Il fonda la bibliothèque des quatre trésors, Siku Quanshu, afin d'établir la plus grande collection de livres de toute l’Histoire de la Chine. Ce fut pour la Chine une période faste d'expansion territoriale et de stabilité intérieure. Cependant, à la fin de son règne, les premiers signes de faiblesse de la dynastie Qing apparurent.
  • Qianlong, chin. 乾隆, pinyin Qiánlóng; imię prywatne 弘曆, Hongli (ur. 25 września 1711, zm. 7 lutego 1799) – cesarz Chin z dynastii Qing, panujący w latach 1735–1796.
  • Император Цянлун (роден Хонли, китайски: 弘曆, манджурски език: ᡥᡠᠩ ᠯᡳ ; транслитерация от манджурски: hung li, 25 септември 1711 – 7 февруари 1799) е бил шестият император на манджурската династия Цин и четвъртият император управляващ Вътрешността на Китай. Четвърти син на император Юнчжен, той управлява официално от 11 октомври 1735 до 8 февруари 1796, като на 8 февруари 1796 абдикира в полза на сина си Император Цзяцин – синовен акт с цел да не управлява по-дълго от дядо си, знаменития император Канси. Въпреки своето оттегляне, той все пак запазва пълна власт след това. Макар ранните години на неговото управление да са продължителен период на просперитет за Китай, към края на неговото управление е имало проблеми както вътре в Китай, така и в състедните нему територии и страни.
  • Qiánlóng (chinesisch 乾隆, IPA (hochchinesisch) [ʨʰjɛ̌nlʊ̌ŋ], * 25. September 1711 in Beijing; † 7. Februar 1799, ebenda, Verbotene Stadt) war der vierte chinesische Kaiser der Qing-Dynastie und regierte offiziell vom 18. Oktober 1735 bis zum 9. Februar 1796, inoffiziell bis zu seinem Tod im Jahre 1799. Sein Geburtsname war Àixīnjuéluó Hónglì (愛新覺羅弘曆), genannt „Prinz Bǎo“ (寶親王); sein Tempelname lautet Gāozōng (高宗, „Hoher Ahne“) und sein Ehrenname Chúndì (純帝, „Reiner Kaiser“). Qianlong war Sohn des Yongzheng-Kaisers (雍正帝) und der kaiserlichen Gemahlin Xiao Sheng Xian (孝聖憲).Die Herrschaft des Qianlong-Kaisers gilt als Höhepunkt der Qing-Dynastie und ist im Rückblick als eines der „Goldenen Zeitalter“ der chinesischen Zivilisation verklärt worden. Der Kaiser zeigte sich als ambitionierter und pflichtbewusster Staatsmann, der die Grenzen Chinas weit nach Zentralasien ausdehnte und die eigene Kultur nachhaltig förderte. Qianlong betätigte sich selbst als Dichter, Maler und Meister der Kalligrafie, darüber hinaus trug er eine der größten bekannten Kunstkollektionen der Welt zusammen. Resultat dieser Sammelleidenschaft war ebenfalls die sogenannte Vollständige Bibliothek der Vier Schätze, die umfangreichste Zusammenstellung der chinesischen Literaturgeschichte. Qianlongs ungewöhnlich lange Regierungszeit war maßgeblich von politischer Stabilität, wirtschaftlichem Wohlstand sowie dem allgemeinen Hang zur Prachtentfaltung geprägt. Am Ende seiner Amtszeit wurden jedoch auch die ersten Anzeichen für die Probleme des darauf folgenden Jahrhunderts deutlich.
  • 건륭제(乾隆帝, 강희(康熙) 50년 음력 8월 13일 (1711년 9월 25일) ~ 가경(嘉慶) 4년 음력 1월 3일 (1799년 2월 7일))는 청나라의 제6대 황제(재위 1735년 ~ 1796년)이다. 1644년 명나라가 멸망한 직후 청나라의 팔기군이 산해관으로 들어간 다음 중국 대륙을 실질적으로 통치한 정통 황조로는 네 번째의 중국 청나라 황제이기도 하다. 성과 휘는 애신각라홍력(愛新覺羅弘曆), 묘호는 고종(高宗), 시호는 법천융운지성선각체원입극부문분무흠명효자신성순황제(法天隆運至誠先覺體元立極敷文奮武欽明孝慈神聖純皇帝), 짧은 시호로는 순황제(純皇帝)이며, 연호는 건륭(乾隆)이다. 또한 만주어로는 압카이 워히여허 한(Abkai Wehiyehe Han), 몽골어로는 텡게린 테트게센 칸(Tengerin Tetgesen Khaan)이라 불리기도 한다. 제4대 황제 강희제(康熙帝)의 손자이자 제5대 황제인 옹정제(雍正帝)의 넷째 아들이며, 옹정제의 후궁 출신인 효성헌황후 뉴호록씨(孝聖憲皇后 鈕祜祿氏)의 소생이다. 어릴 때부터 제왕으로서의 자질이 보여 할아버지 강희제와 아버지 옹정제에게 인정을 받았다. 1735년(옹정 13년), 옹정제가 급사하자 저위비건법에 따라 황위에 올라 먼저 만주족과 한족 대신들의 갈등을 조정하며 내치를 다진 후 대규모 정복 사업과 문화 사업을 펼쳤다. 문화 사업으로는 옹정제 때 마카오로 추방된 예수회 선교사들을 다시 불러들여 북경에 서양식 건물을 짓도록 허락한 것과, 특히 예수회 수도사인 주세페 카스틸리오네에게 서양식 궁전인 원명원을 개·보수를 감독하게 한 것이 있다. 그 자신 역시 문화와 예술에 관심이 많아 시와 서화를 즐겼고 각지의 시인과 화가들을 독려하였다. 특히 10년의 세월을 들여 고금의 도서를 수집하여 중국 역사상 최대의 대편찬 사업인 《사고전서》를 편찬함으로써 고서적들을 많이 발굴케 하였으나 문자의 옥도 단행하여 청나라의 정통성을 부정하는 책들은 모두 금서로 만들었다. 또한 10차례에 걸친 정복 사업을 펼쳐 준가르와 위구르를 복속시키고 티베트, 버마, 베트남, 네팔까지 진출하는 등 현재 중국 영토의 틀을 만들었다. 그러나 집권 후반기에 들어서면서 시대착오적인 정책을 내놓고 여기에 사치, 반란, 서방과의 부실한 외교, 그리고 희대의 탐관오리로 평가받는 화신을 20여년간 총애하여 말년엔 매관매직과 부정부패가 빈번히 일어나고 국고가 비어 결국 청나라는 쇠락의 길로 접어들었다. 1795년(건륭 60년) 말, 자신은 감히 할아버지인 강희제의 재위 기간을 넘을 수 없다며 재위 60년 째에 태상황제로 물러났지만 막후에서 정책 최고 결정권을 행사하여 여전히 실권을 쥐고 있었다. 재위기간 60년에 태상황제로서 실권을 장악한 4년까지 합치면 건륭제는 중국 역사상 가장 오랫동안 실권을 장악한 황제였다. 스스로를 십전노인(十全老人, 열 번의 원정을 모두 승리로 이끈 노인)이라 칭하고 그렇게 불리기를 좋아하였으며, 중국 최후의 태평성세인 강건성세(康乾盛世)의 마지막을 장식한 황제이다. 중국의 역대 황제 중 가장 장수한 황제이며 중국 최후의 태상황제로 그의 생모와 신분, 즉 한족의 피가 흐르는지에 대한 의문이 있어서 중국의 역대 황제 중 가장 민간의 전설과 야사가 많은 황제이기도 하다.
  • Qianlong (cinese: 乾隆, pr. ʨɪ'ɛːn'lʊŋ; Pechino, 25 settembre 1711 – 7 febbraio 1799) fu imperatore della Cina, il quinto della dinastia manciù dei Qing e il quarto della stessa dinastia a governare sulla Cina.Nato con il nome di Hongli, quarto figlio dell'imperatore Yongzheng regnò ufficialmente dal 18 ottobre 1735 al 9 febbraio 1796, momento in cui abdicò in favore di suo figlio, l'imperatore Jiaqing - un atto filiale allo scopo di non regnare più a lungo di suo nonno, l'illustre imperatore Kangxi. Malgrado il suo ritiro, tuttavia, mantenne il potere supremo fino alla sua morte nel 1799. Sebbene i suoi primi anni abbiano visto la continuità di un'era di prosperità in Cina, fu inflessibile nei suoi atteggiamenti conservatori e sinocentrici. Il risultato di tale comportamento fu un successivo declino della dinastia Qing.
  • Kaisar Qianlong (Chinese: 乾隆帝, pinyin: Qiánlóngdì, Wade-Giles: Ch'ien-lung Ti, Mongolian: Tengeriin Tetgesen Khaan, Manchu: Abkai Wehiyehe, Tibetan: lha skyong rgyal po, 25 September 1711 – 7 Februari 1799) telahir dengan nama Hongli adalah kaisar bangsa Manchu, Dinasti Qing yang keenam dan merupakan kaisar Qing keempat yang memerintah Tiongkok. Qianlong adalah putra keempat dari Kaisar Yongzheng, dia memerintah secara resmi dari 11 Oktober 1736 sampai dengan 7 Februari 1795. Pada tanggal 8 Februari Qianlong pensiunkan diri dan digantikan oleh anaknya, Kaisar Jiaqing dengan alasan bahwa tidak etis bagi dirinya untuk memerintah lebih lama dari kakeknya, Kaisar Kangxi. Walaupun Qianlong sudah pensiun, akan tetapi dia masih memerintah di balik layar sampai kematiannya pada tahun 1799. Walaupun kesejahteraan menyertai Tiongkok pada awal pemerintahannya, hal tersebut tidak bertahan lama dan Tiongkok begitu halnya Dinasti Qing mengalami kemunduran pada masa akhir pemerintahannya.
  • Qianlong (hanzi: 乾隆, Mantsjoe: Aisin-Gioro Hongli) (27 september 1711 - 7 februari 1799) was van 1735 tot 1796 keizer van China. Hij was de zesde Qing keizer en vijfde Mantsjoe keizer die over China regeerde. Daarna zou hij nog zestig jaar op de troon zitten. Deze lange 'Qianlong-periode' staat bekend als de meest succesvolle tijdens de Qing-dynastie. Het was namelijk een periode van grote economische voorspoed. Qianlong was de meest ontwikkelde en belezen keizer.
  • Qianlong (népszerű magyar átírás: Csien-lung, élt 1711–1799, uralkodott 1735–1796) a Kínában 1644-1911 között uralkodó mandzsu Csing-dinasztia (Qing-dinasztia) császára.A dinasztia egyik legjelentősebb császára volt, hosszú uralma alatt érte el csúcspontját a mandzsu dinasztia uralma. Uralkodása alatt tíz nagy hadjáratot vezetett, és ezzel kiterjesztette birodalma határait: bekebelezte Hszincsiangot (Xinjiangot), Külső-Mongóliát, megszilárdította a mandzsu befolyást Tibetben, valamint Délkelet-Ázsia egyes területein. Támogatta a művészeteket és a kultúrát: védnöksége alatt hatalmas gyűjteményeket és enciklopédiákat adtak ki. Ugyanakkor alatta zajlott le a nagy "irodalmi inkvizíció", amelynek során a dinasztiára nézve sértő vagy veszélyes könyveket – összesen 3000 címet – megsemmisítették, szerzőiket pedig meghurcolták, esetenként kivégezték. A mezőgazdaság, az ipar és a kereskedelem fejlődött, a népesség dinamikusan növekedett. Csien-lung (Qianlong) uralma végére azonban az igazgatási szervezet megmerevedett, s a stagnálás és hanyatlás jelei mutatkoztak. Az utolsó években a hatalom nagyrész a császár Hö-sen (Heshen) nevű korrupt kegyence kezébe került. 1793-ban Csien-lung (Qianlong) arrogáns hangon utasította vissza Macartney angol követnek a kereskedelem megkönnyítését célzó kéréseit, s a követet megalázta. 1796-ban Csien-lung (Qianlong) névlegesen lemondott a trónról fia javára, de a hatalmat halálig ő tartotta a kezében.
  • Imperador Qianlong (乾隆 Qiánlóng) (Hongli (弘历), 25 de setembro de 1711 - 7 de fevereiro de 1799) foi o quinto imperador manchu da Dinastia Qing, e o quarto imperador Qing da China. Quarto filho do imperador Yongzheng, ele reinou oficialmente a partir de 18 de outubro de 1735 até 9 de fevereiro de 1796, quando abdicou em favor de seu filho, Jiaqing. Apesar de sua abdicação, ele reteve o poder até a sua morte em 1799. Escreveu mais de 40 mil poemas, embora não fosse particularmente talentoso, cuidava das questões de estado de manhã e a tarde pintava e escrevia poemas, era a imagem do governante chinês ideal.== Referências ==
  • El Emperador Qianlong (chino: 乾隆, pinyin: Qiánlóng, Wade-Giles: Ch'ieng-lung, Pekín, 25 de septiembre de 1711 - 7 de febrero de 1799) fue el quinto emperador de la dinastía Qing, la última dinastía imperial china, de origen y el cuarto que reinó sobre toda China, sucediendo a su padre el Emperador Yongzheng.Su nombre real era Hónglì (chino tradicional: 弘曆, chino simplificado: 弘历, manchú: Hung Li), pero, como a los demás emperadores de esta dinastía, se le conoce habitualmente por el nombre de su reinado, Qianlong. Esta costumbre se debe al tabú sobre los nombres en la cultura china, por el cual se considera irrespetuosa la mención del nombre propio de un emperador.Su largo reinado de 60 años fue el segundo más largo de la historia de China, después del de su abuelo el Emperador Kangxi. De no haber sido por su abdicación oficial en 1796, su reinado habría sido el más largo de toda la historia imperial china. Su etapa en el poder estuvo caracterizada por la consolidación de las conquistas territoriales llevadas a cabo por su abuelo y su padre, completando la época de esplendor de la dinastía marcada por estos tres emperadores. Sin embargo, en la segunda mitad de su reinado se empezaron a revelar las debilidades del estado Qing, que llevarían al declive de la dinastía en el siglo XIX.Tras su fallecimiento , su decimoquinto hijo le sucedió : el emperador Jiaqing
  • Айсиньгёро Хунли (кит. 爱新觉罗 弘历; 25 сентября 1711 — 7 февраля 1799) — шестой маньчжурский император династии Цин. В течение 59 лет (1736—1795) правил под девизом «Цяньлун» (Непоколебимое и славное) (乾隆). Четвёртый сын Айсиньгёро Иньчжэня, правившего под девизом «Юнчжэн».
  • Čchien-lung (čínsky 乾隆 pchin-jin Qiánlōng) (* 25. září 1711 - † 7. února 1799) byl pátý císař mandžuské Dynastie Čching a čtvrtý císař této dynastie, který vládl nad Čínou. Byl čtvrtým synem svého předchůdce císaře Jung-čenga.
  • The Qianlong Emperor (Chien-lung Emperor; born Hongli (Hung-li; Chinese: 弘曆; Möllendorff transliteration hung li); 25 September 1711 – 7 February 1799) was the sixth emperor of the Manchu-led Qing Dynasty, and the fourth Qing emperor to rule over China proper. The fourth son of the Yongzheng Emperor, he reigned officially from 11 October 1735 to 8 February 1796. On 8 February, he abdicated in favor of his son, the Jiaqing Emperor – a filial act in order not to reign longer than his grandfather, the illustrious Kangxi Emperor. Despite his retirement, however, he retained ultimate power until his death in 1799. Although his early years saw the continuation of an era of prosperity in China, his final years saw troubles at home and abroad converge on the Qing Empire.
  • 乾隆帝(けんりゅうてい)は、清の第6代皇帝。清王朝の最盛期を創出する。諱は弘暦(こうれき)、廟号は高宗(こうそう)。在世時の元号の乾隆を取って乾隆帝と呼ばれる。
  • L'emperador Qianlong (en xinès 乾隆 i en pinyin: Qiánlóng) ; nascut el 25 de setembre de 1711 a Pequín i mort el 7 de febrer de 1799. Va ser el cinquè emperador de la dinastia Qing . Fill de l'Emperador Yongzheng. El seu cognom era Aisin Gioro, d'origen manxú, i el seu nom, Hongli i anomenat Qianlong quan va pujar al tron. El seu successor va ser l'emperador Jiaqing.El seu regnat va ser un dels més llargs de la Història. Va assegurar les conquestes del seu avi i del seu pare ( anys coneguts com “L'Edat Pròspera]). Va incrementar el territori a Occident Xinjiang, va assegurar la presència xinesa al Tíbet i una de les lleis que va emetre el 1792 va obligar a canviar la manera d'elegir el Dalai Lama, ja que els successors no eren políticament ben vistos per l'emperador. I va estendre la seva influència a Birmània. En el seu regnat es va produir el primer contacte oficial amb occidentals. Finalment, va arribar el moment en què es van fer evidents les debilitats del seu govern i el 1796 va abdicar.Va fomentar l'agricultura i treballs d'irrigació i l'economia i la població van créixer. Amant de la cultura clàssica xinesa fou un poeta que compongué molts poemes. S'ha considerat que la famosa [Òpera de Pequín] va néixer arran del 80 aniversari de Qianlong.Va incrementar els jardins de l'Antic Palau d'Estiu situat als environs de Pequín que representen l'obra cimera de la jardineria xinesa,.
dbpedia-owl:birthDate
  • 1711-09-25 (xsd:date)
dbpedia-owl:child
dbpedia-owl:deathDate
  • 1799-02-07 (xsd:date)
dbpedia-owl:dynasty
dbpedia-owl:occupation
dbpedia-owl:parent
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:thumbnailCaption
  • Qianlong en habits de cérémonie.
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 42631 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 20376 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 110 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110898929 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:après
prop-fr:avant
prop-fr:charte
  • Monarque
prop-fr:couleur
  • Orange
  • white
prop-fr:couronnement
  • 1735-10-18 (xsd:date)
prop-fr:dateDeDécès
  • 1799-02-07 (xsd:date)
prop-fr:dateDeNaissance
  • 1711-09-25 (xsd:date)
prop-fr:dynastie
prop-fr:emblème
  • Chinese_Dragon_Banner.svg
prop-fr:enfants
prop-fr:fonction
prop-fr:légende
  • Qianlong en habits de cérémonie.
prop-fr:nom
prop-fr:prédécesseur
prop-fr:père
prop-fr:période
  • 1735 (xsd:integer)
prop-fr:successeur
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Qianlong, Kien-long, K'ien-long ou Khian-loung, en chinois 乾隆, (25 septembre 1711 - 7 février 1799), est le quatrième empereur de la dynastie Qing. Il régna officiellement sur la Chine du 18 octobre 1735 au 9 février 1796. Son nom de naissance était Àixīnjuéluó Hónglì (愛新覺羅弘曆), aussi nommé « Prince Bǎo » (寶親王) ; son nom de temple fut Gāozōng (高宗) et son titre posthume Chúndì (純帝).
  • Qianlong, chin. 乾隆, pinyin Qiánlóng; imię prywatne 弘曆, Hongli (ur. 25 września 1711, zm. 7 lutego 1799) – cesarz Chin z dynastii Qing, panujący w latach 1735–1796.
  • Qianlong (hanzi: 乾隆, Mantsjoe: Aisin-Gioro Hongli) (27 september 1711 - 7 februari 1799) was van 1735 tot 1796 keizer van China. Hij was de zesde Qing keizer en vijfde Mantsjoe keizer die over China regeerde. Daarna zou hij nog zestig jaar op de troon zitten. Deze lange 'Qianlong-periode' staat bekend als de meest succesvolle tijdens de Qing-dynastie. Het was namelijk een periode van grote economische voorspoed. Qianlong was de meest ontwikkelde en belezen keizer.
  • Айсиньгёро Хунли (кит. 爱新觉罗 弘历; 25 сентября 1711 — 7 февраля 1799) — шестой маньчжурский император династии Цин. В течение 59 лет (1736—1795) правил под девизом «Цяньлун» (Непоколебимое и славное) (乾隆). Четвёртый сын Айсиньгёро Иньчжэня, правившего под девизом «Юнчжэн».
  • Čchien-lung (čínsky 乾隆 pchin-jin Qiánlōng) (* 25. září 1711 - † 7. února 1799) byl pátý císař mandžuské Dynastie Čching a čtvrtý císař této dynastie, který vládl nad Čínou. Byl čtvrtým synem svého předchůdce císaře Jung-čenga.
  • 乾隆帝(けんりゅうてい)は、清の第6代皇帝。清王朝の最盛期を創出する。諱は弘暦(こうれき)、廟号は高宗(こうそう)。在世時の元号の乾隆を取って乾隆帝と呼ばれる。
  • El Emperador Qianlong (chino: 乾隆, pinyin: Qiánlóng, Wade-Giles: Ch'ieng-lung, Pekín, 25 de septiembre de 1711 - 7 de febrero de 1799) fue el quinto emperador de la dinastía Qing, la última dinastía imperial china, de origen y el cuarto que reinó sobre toda China, sucediendo a su padre el Emperador Yongzheng.Su nombre real era Hónglì (chino tradicional: 弘曆, chino simplificado: 弘历, manchú: Hung Li), pero, como a los demás emperadores de esta dinastía, se le conoce habitualmente por el nombre de su reinado, Qianlong.
  • Qianlong (cinese: 乾隆, pr.
  • Imperador Qianlong (乾隆 Qiánlóng) (Hongli (弘历), 25 de setembro de 1711 - 7 de fevereiro de 1799) foi o quinto imperador manchu da Dinastia Qing, e o quarto imperador Qing da China. Quarto filho do imperador Yongzheng, ele reinou oficialmente a partir de 18 de outubro de 1735 até 9 de fevereiro de 1796, quando abdicou em favor de seu filho, Jiaqing. Apesar de sua abdicação, ele reteve o poder até a sua morte em 1799.
  • L'emperador Qianlong (en xinès 乾隆 i en pinyin: Qiánlóng) ; nascut el 25 de setembre de 1711 a Pequín i mort el 7 de febrer de 1799. Va ser el cinquè emperador de la dinastia Qing . Fill de l'Emperador Yongzheng. El seu cognom era Aisin Gioro, d'origen manxú, i el seu nom, Hongli i anomenat Qianlong quan va pujar al tron. El seu successor va ser l'emperador Jiaqing.El seu regnat va ser un dels més llargs de la Història.
  • 건륭제(乾隆帝, 강희(康熙) 50년 음력 8월 13일 (1711년 9월 25일) ~ 가경(嘉慶) 4년 음력 1월 3일 (1799년 2월 7일))는 청나라의 제6대 황제(재위 1735년 ~ 1796년)이다. 1644년 명나라가 멸망한 직후 청나라의 팔기군이 산해관으로 들어간 다음 중국 대륙을 실질적으로 통치한 정통 황조로는 네 번째의 중국 청나라 황제이기도 하다. 성과 휘는 애신각라홍력(愛新覺羅弘曆), 묘호는 고종(高宗), 시호는 법천융운지성선각체원입극부문분무흠명효자신성순황제(法天隆運至誠先覺體元立極敷文奮武欽明孝慈神聖純皇帝), 짧은 시호로는 순황제(純皇帝)이며, 연호는 건륭(乾隆)이다. 또한 만주어로는 압카이 워히여허 한(Abkai Wehiyehe Han), 몽골어로는 텡게린 테트게센 칸(Tengerin Tetgesen Khaan)이라 불리기도 한다.
  • Kaisar Qianlong (Chinese: 乾隆帝, pinyin: Qiánlóngdì, Wade-Giles: Ch'ien-lung Ti, Mongolian: Tengeriin Tetgesen Khaan, Manchu: Abkai Wehiyehe, Tibetan: lha skyong rgyal po, 25 September 1711 – 7 Februari 1799) telahir dengan nama Hongli adalah kaisar bangsa Manchu, Dinasti Qing yang keenam dan merupakan kaisar Qing keempat yang memerintah Tiongkok. Qianlong adalah putra keempat dari Kaisar Yongzheng, dia memerintah secara resmi dari 11 Oktober 1736 sampai dengan 7 Februari 1795.
  • Qiánlóng (chinesisch 乾隆, IPA (hochchinesisch) [ʨʰjɛ̌nlʊ̌ŋ], * 25. September 1711 in Beijing; † 7. Februar 1799, ebenda, Verbotene Stadt) war der vierte chinesische Kaiser der Qing-Dynastie und regierte offiziell vom 18. Oktober 1735 bis zum 9. Februar 1796, inoffiziell bis zu seinem Tod im Jahre 1799. Sein Geburtsname war Àixīnjuéluó Hónglì (愛新覺羅弘曆), genannt „Prinz Bǎo“ (寶親王); sein Tempelname lautet Gāozōng (高宗, „Hoher Ahne“) und sein Ehrenname Chúndì (純帝, „Reiner Kaiser“).
  • The Qianlong Emperor (Chien-lung Emperor; born Hongli (Hung-li; Chinese: 弘曆; Möllendorff transliteration hung li); 25 September 1711 – 7 February 1799) was the sixth emperor of the Manchu-led Qing Dynasty, and the fourth Qing emperor to rule over China proper. The fourth son of the Yongzheng Emperor, he reigned officially from 11 October 1735 to 8 February 1796.
  • Qianlong (népszerű magyar átírás: Csien-lung, élt 1711–1799, uralkodott 1735–1796) a Kínában 1644-1911 között uralkodó mandzsu Csing-dinasztia (Qing-dinasztia) császára.A dinasztia egyik legjelentősebb császára volt, hosszú uralma alatt érte el csúcspontját a mandzsu dinasztia uralma.
  • Император Цянлун (роден Хонли, китайски: 弘曆, манджурски език: ᡥᡠᠩ ᠯᡳ ; транслитерация от манджурски: hung li, 25 септември 1711 – 7 февруари 1799) е бил шестият император на манджурската династия Цин и четвъртият император управляващ Вътрешността на Китай.
rdfs:label
  • Qianlong
  • Csien-lung kínai császár
  • Emperador Qianlong
  • Kaisar Qianlong
  • Qianlong
  • Qianlong
  • Qianlong
  • Qianlong
  • Qianlong
  • Qianlong
  • Qianlong Emperor
  • Čchien-lung
  • Цянлун
  • Цяньлун
  • 乾隆帝
  • 건륭제
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Qianlong 乾隆帝
is dbpedia-owl:child of
is dbpedia-owl:parent of
is dbpedia-owl:predecessor of
is dbpedia-owl:successor of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:après of
is prop-fr:architecte of
is prop-fr:avant of
is prop-fr:enfants of
is prop-fr:prédécesseur of
is prop-fr:père of
is prop-fr:successeur of
is foaf:primaryTopic of