Karakojunluská říše (též Kara Koyunlu nebo Qara Qoyunlu) byla turkmenským státním útvarem v oblasti Blízkého východu, který v době svého největšího rozmachu zahrnoval území dnešní Arménie, Ázerbájdžánu, Iráku, východního Turecka a západního Íránu. Říše existovala v letech 1375 až 1468 a její konec přivodil rivalský, akkojunluský stát ze západu.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Los Kara Koyunlu o Qara Qoyunlu, también llamados los turcos de ovejas negras (turco قه ره قویونلو}} / Garagoýunly; Azerí: قرا قویونلو / Qaraqoyunlu; persa قرا قویونلو), fueron una federación tribal chii turcómana que gobernó sobre el territorio comprendido lo que hoy es Armenia, República de Azerbaiyán, Azerbaiyán Meridional, Irán occidental, Turquía oriental e Irak desde alrededor de 1375 hasta 1468.Los turcómanos Kara Koyunlu en un momento dado establecieron su capital en Herat en Persia oriental, y eran vasallos de la dinastía jalayirida en Bagdad y Tabriz desde alrededor de 1375, cuando el líder de su tribu principal, gobernaba Mosul. Sin embargo, se rebelaron contra los jalayiridas, y aseguraron su independencia de la dinastía con la conquista de Tabriz por Qara Yusuf.En 1400, los ejércitos de Tamerlán derrotaron a Kara Koyunlu, y Qara Yusuf huyó a Egipto buscando refugio con los mamelucos. Reunió un ejército y para 1406 había recuperado Tabriz. En 1410, los Kara Koyunlu capturaron Bagdad. La instalación de una línea de turcomanos de oveja negra subsidiaria allí aceleró la caída de los jalayiridas a los que en el pasado habían servido. A pesar de la lucha interna entre los descendientes de Kara Yusuf después de su muerte en 1420, y la creciente amenaza de los timúridas, los turcomanos de oveja negra mantuvieron fuertemente sujetas las regiones que controlaban.Jahān Shāh hizo la paz con el timúrida Shāh Rukh Mirzā, sin embargo, esto pronto se desbarató. Cuando Shāh Rukh murió en 1447, los turcomanos de oveja negra anexionaronse porciones de Irak y la costa oriental de la Península Arábiga, así como los timúridas controlaban el oeste de Irán.Aunque gran parte del territorio se ganó durante su gobierno, el reinado de Jahān Shāh estuvo lleno de tribulaciones por sus rebeldes hijos y los casi autónomos gobernantes de Bagdad, a los que expulsó en 1464.En 1466, Jahān Shāh intentó tomar Diyarbakır a los turcomanos de oveja blanca, sin embargo, esto fue un fracaso catastrófico que dio como resultado la muerte de Jahān Shāh y el colapso del control de los turcomanos de oveja negra en el Oriente Medio. Para 1468, en su cúspide con Uzun Hasan (1452-1478), los turcomanos Ak Koyunlu "oveja blanca" derrotaron a los Kara Koyunli y conquistaron Irak, Azerbaiyán y el oeste de Irán.
  • 카라 코윤루(Kara Koyunlu 혹은 Qara Koyunlu)는 흑양(黑羊) 왕조(Persian/Azeri: قرا قویونلو)라고도 하는 중세 아제르바이잔과 페르시아에 걸쳐 있던 나라이다. 시아파 이슬람 국가로서 민족적으로는 오구즈 계통이었다. 카라 코윤루는 1375년 무렵에 성립하여 1468년 멸망하였다.카라 코윤루의 투르크멘(Turkoman) 부족들은 한때 헤라트를 중심으로 세력을 형성하여 잘라이르 왕조의 속국으로 지냈다. 그러나 부족들은 곧 반기를 들고 타브리즈를 점령한 카라 유수프(Qara Yusuf)의 지도 하에 독립을 쟁취한다.1400년 티무르의 군대가 침공하자 카라 유수프는 이집트로 망명하여 맘루크 왕조의 망명객이 되었다. 그는 세력을 끌어 모은 후 1406년 타브리즈를 탈환했다. 4년 후 카라 코윤루의 군대는 바그다드를 함락시켰다. 카라 코윤루의 성장은 한때 그들이 섬겼던 잘라이르 왕조의 몰락을 부추겼다. 1420년 카라 유수프 사후에 벌어진 권력 다툼과 티무르 왕조로부터의 위협에도 불구하고 카라 코윤루는 영토에 대한 통제를 잃지 않았다.
  • Karakojunluská říše (též Kara Koyunlu nebo Qara Qoyunlu) byla turkmenským státním útvarem v oblasti Blízkého východu, který v době svého největšího rozmachu zahrnoval území dnešní Arménie, Ázerbájdžánu, Iráku, východního Turecka a západního Íránu. Říše existovala v letech 1375 až 1468 a její konec přivodil rivalský, akkojunluský stát ze západu.
  • Els Kara Koyunlu o Qara Qoyunlu (en àzeri: Qaraqoyunlu; en turc: Karakoyunlu; en persa: قرا قویونلو, "els xais negres") foren un grup o federació de tribus turcmanes que va governar a part de les actuals Iran, Turquia, Iraq, Armènia i Azerbaidjan del 1375 al 1468. La pròpia tribu Qara Qoyunlu (Baranlu) era d'origen oghuz i després se li van unir altres tribus com els sadlu del Nakhitxevan, els dhukarlu d'Erzurum, els alpaghut de Marash, els baharlu de Hamadan, els karamanlu de Gandja i Bardaa, els djakirlu d'Ardabil, els ayinlu i algunes menors així com la comunitat turcmana coneguda com a Kara Ulus. La història s'estén sobre un període que comença a la meitat del segle XIV, quan era una tribu dependent d'uns vassalls dels djalayàrides, i el 1469 quan el darrer emir fou eliminat pels Aq Qoyunlu dirigits per Uzun Hasan. Entremig van dominar un gran imperi ocupant des del Caucas al golf Pèrsic i des de Anatòlia Oriental al Gran Khorasan.
  • 黒羊朝黒羊朝の位置黒羊朝(こくようちょう)(ペルシャ/アゼリー語: قرا قویونلو), は、イラク北部から東部アナトリアを経てアゼルバイジャン、イラン西部に広がる遊牧地帯を支配したテュルク系のイスラム王朝(1375年 - 1468年)。トゥルクマーンと呼ばれるテュルク系遊牧民の部族連合をもととする遊牧国家であり、王朝名はトルコ語でこの部族連合がカラ・コユンル(Karakoyunlu/Qara Qoyunlu)、すなわち「『黒い羊』に属する者」と呼ばれたことに由来する直訳名称であるが、語源は不明である。
  • Kara Koyunlu atau Qara Qoyunlu (bahasa Turkmenistan: قه ره قویونلو / Garagoýunly; Azeri: قرا قویونلو / Qaraqoyunlu; bahasa Turki: Karakoyunlu; bahasa Persia: قرا قویونلو) adalah federasi suku Turkoman Syiah yang berkuasa atas wilayah yang meliputi Armenia, Azerbaijan, Azerbaijan Iran, Iran barat, Turki timur dan Irak dari tahun 1375 hingga 1468.
  • Karakoyunlular, (Azerice: Qaraqoyunlu, Farsça: قره قویونلي) başkenti Tebriz olan ve 1380-1469 yılları arasında bugünkü Doğu Anadolu, Güney Kafkasya, İran Azerbaycanı ve Kuzey Irak arazilerinde egemenlik sürmüş bir Oğuz boyudur. Kösedağ Savaşı'ndan (1243) sonra Anadolu'ya hakim olmaya başlayan İlhanlılar'ın etkisinin azalmaya başladığı dönemlerde Bayram Hoca Celayirîler'e bağlı kalarak yöresel yönetimini kurmuştu. Kardeşi Murad Hoca ise Celayirîler'in Musul valisi idi. 1365'ten 1382'ye dek adı geçen bu devlete tâbi oldular.Toprakları 1380'de Musul ve Erzurum arasında uzanırken, 1387'de Tebriz'i fethettiler. 1408'de Mardin, Kazvin ve Sultaniye'yi , 30 Ağustos 1410'da Celayirîler'den Irak-ı Arab ve Bağdat'ı da aldılar ve çeşitli milletlere hükmeden bir imparatorluk haline geldiler. Başkenti Erciş olan devletin bu yükselişi üçüncü hükümdarı Kara Yusuf dönemine denk gelir. Kara Yusuf 1400'de Celayirîler ile birlikte Timur İmparatorluğu tarafından yenilgiye uğrayarak Osmanlı Devleti'ne sığınmıştı. Ancak Timur'un ölümünden sonra 1404'de Timur İmparatorluğundan Tebriz'i geri almış ve Celayirîler'i de yıkmıştı. Karakoyunlular, Timur İmparatorluğu'nu kargaşadan çıkararak yeniden toparlamaya muvaffak olan Şahruh tarafından 1420'de tekrar yenilgiye uğratıldıysa da, Şah Ruh'un dönüşünden Karakoyunlu Hâkimi Kara İskender tekrar güçlenmiş ve Akkoyunlu Hâkimi Kara Yülük Osman Bey'i yerenek Doğu Anadolu'nun hakimiyetini tamamen elde etmişti. Fakat Şah Ruh 1435-36'da Kara İskender Bey'in üzerine yürüyerek adıgeçeni tahttan indirdi. Yerine kendine sadık Cihan Şah'ı getirerek Tebriz valiliğine tayin etti. 1447'de Şah Ruh ölüp 1449'da Uluğ Bey suikast sonucu öldürülünce Timur İmparatorluğu'nda kargaşalar başgösterdi. Cihan Şah da bu durumundan istifade ederek isyan ett. Timurlu baskısının azaldığı 1437'den itibaren tekrar genişlemeye başlayan devlet, 1440'ta Gürcistan ve Tiflis'i, 1445'te İsfahan'ı, 1447'de Fars ve Kirman'ı, 1450'de Cürcan ve Mazenderan'ı, 1458'de Herat (sadece beş aylığına), Nişabur ve batı Horasan'ı fethederek geniş bir sahayı yönetimi altına aldı.Karakoyunlular'ın bu dönemde en önemli rakipleri Osmanlı Devleti ve Timur olmasına rağmen devleti yıkan darbe Akkoyunlular'dan geldi. Devlet 11 Kasım 1467'de Akkoyunlular'ın önderi Uzun Hasan'ın gerçekleştirdiği ani bir baskın sonucu Cihan Şah'ın ölümüyle yıkıldı ve toprakları bu devletin eline geçti.Van'daki Ulu Cami, İsfahan'daki Cuma Camisi ve Tebriz'de Gök Mescid ile medresesi Karakoyunlular'ın dini mimarisinin örnekleridir.
  • Die Qara Qoyunlu (osmanisch und persisch ‏قراقویونلو‎; turkmenisch Garagoýunly - „[jene] mit schwarzen Hammeln“) waren eine turkmenische Stammesföderation in Ostanatolien, Aserbaidschan und weiten Teilen des Iraks und des Irans (ca.1380–1469). Als Hauptstadt kann Täbris angesehen werden. Das Herrscherhaus der Qara Qoyunlu gehörte dem oghusischen Clan der Salur an.
  • Karakojunlu (Qara Qoyunlu, magyarul Fekete Ürü, azerbajdzsáni قهره قویونلو / Qaraqoyunlular, perzsa قرا قویونلو; török Karakoyunlu) oguz török törzsszövetség a Kaukázus környékén a középkor legvégén. Ismert még Baráni, illetve Báránlu nevekkel is. Magában foglalta a a mai Örményország, Azerbajdzsán, Irán, Kelet-Törökország és Irak területeit. Az iszlám síita ágához tartoztak.
  • De Kara Koyunlu (of Qara Qoyunlu), ook wel het Rijk der Zwarte Schapen, was een Sjiitische Oguzisch-Turks tribale federatie die over het huidige Armenië, Azerbeidzjan, Iraans Azerbeidzjan, West-Iran, Oost-Turkije en Irak heerste van 1375 tot 1468.
  • Кара́-Коюнлу́ (тюрк. «чернобаранные» по изображению на знамени тамги кара-коюн) — объединение (племенная конфедерация) огузских тюркских кочевых племён во главе с шиитской туркоманской династией из огузского рода Ивэ, существовавшее в XIV—XV веках в Передней Азии, на территории современных Азербайджана, Армении, Ирака, северо-западного Ирана и восточной Турции.
  • Kara Kojunlu (albo Kara-Kojunlu, Karakojunlu, Kara Kojunłu) – turkmeńska federacja plemienna, od połowy XIV wieku do roku 1469 tworząca państwo u szczytu potęgi obejmujące część wschodniej Anatolii, Dżezirę, Irak i większość Iranu.„Kara Kojunlu” oznacza dosłownie „czarna owca” (co można przekładać także jako „te (plemiona) z czarną owcą”, „czarno-barani” ). Zgodnie z jedną z hipotez nazwa ta pochodzi od totemicznego zwierzęcia plemienia. Jednak przynajmniej według Raszid ad-Dina Turcy nie mogli jeść mięsa swoich zwierząt totemicznych, wyjaśnienie to wydaje się zatem nieprawdopodobne. Według innej interpretacji nazwa ta pochodzi po prostu od przeważającego koloru trzód plemienia. W sumie nie wiadomo skąd Kara Kojunlu wzięli swoją nazwę, ale musiała ona mieć charakter antytetyczny do nazwy Ak Kojunlu („biała owca”), używanej przez konkurencyjną turkmeńską federacją plemienną.Samo plemię Kara Kojunlu było jednym ze szczepów (‘’oba’’) Oguzów. Prawdopodobnie należało ono do Jiwa, jednego z pierwotnych plemion Oguzów wymienionych przez Raszida ad-Dina, co potwierdza m.in. fakt, że dynastyczny emblemat Kara Kojunlu był identyczny z emblematem Jiwa. Późniejsze sukcesy Kara Kojunlu sprawiły, że w ich służbę wstapiło wiele innych plemion. Nazwa Kara Kojunlu nie pojawia się przed okresem mongolskim, jednak istnieją wcześniejsze wzmianki na temat jego rodu panującego, „Barani” (albo „Baharlu”), mającego siedzibę w miejscowości Bahar w pobliżu Hamadanu i reprezentowanego na terytorium od basenu jeziora Urmia do Jeziora Wan. Być może mongolska inwazja doprowadziła do przemieszczenia się Barani całkowicie w rejon jeziora Wan, gdzie później uformowała się federacja Kara Kojunlu.W czasach Ilchanidów Kara Kojunlu podlegali Ojratom. W roku 1337 terytoria tych ostatnich we wschodniej Anatolii zajęli Sutajlidzi i przejęli zwierzchnictwo nad Kara Kojunlu. W roku 1350 przywódca Sutajlidów zginął z reki jednego ze swoich emirów, Husejn Bega, którego z kolei rok później zabił Bajram Chodża (1351 – 1380), „człowiek odpowiedzialny za wprowadzenie Kara Kojunlu na scenę historii”. Bajramowi Chodży udało się zdobyć Mosul i podporządkować sobie większość lokalnych dynastii w regionie Diyarbakıru, Achlatu i Erzurumu, jednak w roku 1366 został on pokonany przez sułtana Uwajsa (1356 – 1374) z dynastii Dżalajrydów. Wydaje się że po tym zdarzeniu Kara Kojunlu stali się wasalami Dżalajrydów i chociaż Bajram Chodża zerwał ten stosunek po śmierci Uwajsa, to w roku 1377 musiał ponownie uznać zwierzchność sułtanatu na lżejszych warunkach. Niemniej nie zmniejszyło to jego aktywności w ciągłym poszerzaniu bezpośrednio podległych Kara Kojunlu terytoriów i w chwili jego śmierci rozciągały się one od Mosulu do Erzurumu. Jego następca, Kara Mehmed (1380 – 1389), w roku 1382 pokonał dżalajrydzką armię zapewniając tron sułtanatu Ahmadowi (1382 – 1410) i kończąc tym samym zależność Kara Kojunlu od Dżalajrydów. Po serii sukcesów w walce z lokalnymi dynastiami i plemionami w roku 1387 Kara Mehmed musiał bronić się przed atakiem Timura (1370 – 1405). Wykorzystał jednak jego odejście do zajęcia rok później Tebrizu. Kara Mehmed zginął w wyniku buntu Pir Hasana, syna zabitego niegdyś przez Bajrama Chodżę Husejn Bega.Pir Hasan musiał walczyć o władzę nad Kara Kojunlu z synem Kara Mehmeda, Kara Jusufem (1389 – 1420), i ostatecznie zmarł w roku 1391. Wkrótce Kara Jusuf stanął jednak w obliczu kolejnych najazdów Timura i chociaż wykorzystując jego odejście udało mu się kilkakrotnie odbić Tebriz, to w obliczu przewagi przeciwnika udał się on w roku 1400 na wygnanie do Osmanów, a gdy w roku 1402 Timur pokonał Bajazyda (1389 – 1402) pod Ankarą do Iraku i ostatecznie mameluckiej Syrii. W roku 1406 Kara Jusuf powrócił do wschodniej Anatolii i pokonał pod Nachiczewanem panującego w Azerbejdżanie wnuka Timura, Aba Bakra (1405 – 1408). Zdobycie Azerbejdżanu zostało przypieczętowane zwycięstwem pod Sard Rud w pobliżu Tebrizu w roku 1408, w której to bitwie zginął syn Timura Miranszah (1405 – 1408). Te sukcesy Kara Jusufa wywołały zazdrość Dżalajrydy Ahmada, który zajął Tebriz, jednak w roku 1410 został pokonany przez przywódcę Kara Kojunlu i zabity. Jego terytoria w Iraku zostały zdobyte przez syna Kara Jusufa Szaha Mehmeda (1412 – 1433), który rządził nimi, początkowo w imieniu ojca, aż do roku 1433. W kolejnych latach Kara Jusuf prowadząc zwycięskie walki z lokalnymi dynastiami poszerzał terytoria Kara Kojunlu, jednak na drodze jego dalszej ekspansji we wschodniej Anatolii stanął przywódca Ak Kojunlu Kara Jülük Osman (1403 – 1435). Mimo że Kara Jülük został pokonany w kilku bitwach, a nawet zmuszony do ucieczki na terytorium mameluckie, to Kara Jusuf nie był w stanie go sobie podporządkować.W roku 1419 Kara Jusuf zajął część Iraku Perskiego, w odpowiedzi na co w roku 1420 wyruszył przeciwko niemu władca Timurydów Szahruch (1405 – 1447). 17 października 1420 roku Kara Jusuf zmarł, a Kara Kojunlu wpadli w panikę. W tej sytuacji Szahruch bez trudu zajął Soltanije i w ciągu zimy 1420/1421 wielu miejscowych władców złożyło mu hołd. W międzyczasie Kara Kojunlu skupili się jednak wokół syna Kara Jusufa, Iskandara (1421 - 1438), który pobił Kara Jülüka i rzucił wyzwanie Szahruchowi. Ten pokonał go dopiero po trzydniowej bitwie stoczonej na równinie Alaszgird w dniach 29 lipca do 1 sierpnia 1421 roku. Zadowolony z tego zwycięstwa Szahruch wyruszył w drogę powrotną do Heratu, w rezultacie czego Azerbejdżan pozostał w rękach Kara Kojunlu. W ciągu kilku następnych lat Iskandar ukarał emirów, którzy podporządkowali się Szahruchowi, by w roku 1428 splądrować terytoria Timurydów, a w następnym zająć szereg ich zachodnich miast, włącznie z Soltanije i Kazwinem. W odpowiedzi Szahruch wyruszył przeciwko niemu z wielką armią i pokonał go w dwudniowej bitwie stoczonej 17 i 18 września pod Salmas. Zdał on sobie jednak sprawę, że nie pokona całkowicie Kara Kojunlu, i ustanowił najmłodszego syna Kara Jusufa, Abu Sa'ida, namiestnikiem Azerbejdżanu w swoim imieniu. Jednak niedługo po tym jak Szahruch wiosną 1430 roku wycofał się z Azerbejdżanu Iskandar pokonał i zabił Abu Sa'ida. Niemniej walki pomiędzy synami Kara Jusufa nadal wstrząsały Kara Kojunlu. Do roku 1433 Aspand (1433 – 1445) wyparł Szaha Mehmeda z Iraku. W latach 1433 i 1434 walczący z Iskandarem bracia, Szah Mehmed, Aspand i Dżahanszah (1438 - 1467) kolejno uznawali się za wasali Szahrucha. W roku 1434 uznał on Dżahanszaha za przywódcę Kara Kojunlu i wyruszył przeciwko Iskandarowi. Ten wycofał się w kierunku Erzurumu i po krwawej choć zwycięskiej bitwie z Kara Jülükiem, którego zabił, uciekł na terytorium Osmanów, co pozwoliło Szahruchowi zainstalować Dżahanszaha w Azerbejdżanie. Po odejściu Szahrucha Iskandar zaatakował Dżahanszaha, jednak w roku 1438 został przez niego pokonany w bitwie w pobliżu Tebrizu. Oblężony przez swojego brata w niedostępnej twierdzy Alindżak Iskandar zginął z ręki własnego syna w tym samym roku.Aspand zmarł w roku 1445 i Dżahanszah w następnym roku zajął jego terytoria w Iraku. W roku 1447 zmarł Szahruch i wśród Timurydów wybuchła wojna o sukcesję. Dżahanszah natychmiast zajął Soltanije i Kazwin, w roku 1452 także Isfahan, a Fars i Kerman w roku 1453. Przejściowo w czerwcu 1458 roku Dżahanszah okupował nawet Herat, ostatecznie jednak wycofał się z Chorasanu w obliczu armii Abu Sa'ida (1451 – 1469) i zawarł z nim pokój, potwierdzający jego dotychczasowe zdobycze. Po śmierci Kara Jülüka Ak Kojunlu pogrążyli się w walce o sukcesję po nim. Wykorzystując tą sytuację przy poparciu niektórych ich wodzów plemiennych w roku 1450 Dżahanszah zaatakował przywódcę Ak Kojunlu Dżahangira (1444 – 1452) i po podboju znacznej części Armenii obległ go w Amidzie. W roku 1452 Dżahangir poddał się i uznał zwierzchność Dżahanszaha. Tego faktu nie uznał jednak brat Dżahangira, Uzun Hasan (1452 – 1478), który jesienią tego samego roku podczas jego nieobecności w drodze bezkrwawego przewrotu opanował Amidę i stanął na czele Ak Kojunlu. Dżahanszah przekazał Dżahangirowi Erzincan i cały region Pontu od Wyżyny Armeńskiej po Morze Czarne, jednak mimo tego ten ostatecznie został pokonany przez Uzun Hasana w roku 1457. W roku 1467 Dżahanszah wyruszył na wyprawę przeciwko Uzun Hasanowi, jednak kiedy w październiku dotarł do wschodniej Anatolii z powodu nadejścia wyjątkowo wczesnej zimy rozpuścił większość swoich wojsk na leża zimowe. Tymczasem Uzun Hasan bacznie obserwował jego ruchy i 11 listopada 1467 roku zaatakował jego obóz w pobliżu Sandżaru w regionie Czapakczur. Według Samarkandiego Dżahanszah miał wówczas przy sobie tylko trzystu ludzi. On i jego syn Muhammadi zginęli podczas ucieczki, a jego kolejny syn, Jusuf, został schwytany i oślepiony. Ponieważ w roku 1466 Dżahanszah kazał stracić swojego najzdolniejszego syna Pir Budaka za kolejny bunt, Kara Kojunlu zostali pozbawieni skutecznego przywództwa. Władzę nad nimi przejął inny syn Dżahanszaha, uwolniony z więzienia Hasan Ali (1467 - 1469), który był człowiekiem niewielkiej inteligencji i słabego charakteru. Nie był on w stanie przeciwstawić się Uzun Hasanowi, który pokonał go w Marandzie, i schronił się u Abu Sa’ida, którego prosił o pomoc. Kiedy i ten został pokonany przez Ak Kojunlu Hasan Ali uciekł w stronę Hamadanu i po tym jak zorientował się, że nie uniknie pojmania, w kwietniu 1469 roku popełnił samobójstwo. Begowie rodu Barani zabrali oślepionego Jusufa do Farsu i osadzili go na tronie Kara Kojunlu, ale jeszcze w tym samym roku został on zabity przez syna Uzun Hasana, Ughurlu Mehmeda. Wszystkie terytoria Kara Kojunlu przeszły w ręce Ak Kojunlu i ich państwo upadło. Nie był to jednak koniec historii rodu Barani, ponieważ jeden z potomków Iskandara, Kuli Kutb al-Mulk (1512 – 1543), jako młody człowiek wyemigrował do Indii, gdzie wstąpił na służbę Bahmanidów, i po rozpadzie ich państwa założył dynastię Kutbszahów, panującą w Golkondzie aż do roku 1687.Pod względem organizacyjnym państwo Kara Kojunlu było kontynuacją państwa Dżalajrydów. Kara Kojunlu uważali się za ich prawowitych spadkobierców, a poprzez nich nawiązywali do tradycji Ilchanidów. Nie jest pewne czy Dżahanszah rzeczywiście przyjął tytuł ilchana, ale Kara Kojunlu używali takich związanych z Imperium Mongolskim tytułów jak "kagan", "nojon", czy "bahadur". Fakt że ostatni członkowie dynastii nosili takie imiona jak Jar Ali, Pir Ali, Hasan Ali, Husejn Ali i Ali Szeker może być uznany za świadectwo wpływów szyickich wśród Kara Kojunlu. Co więcej Aspand miał wypuszczać monety w imieniu dwunastu imamów podczas swoich rządów w Iraku. Z drugiej jednak strony na monetach Dżahanszaha pojawiają się imiona czterech kalifów prawowiernych i żaden współczesny historyk nie przypisywał mu inklinacji szyickich. Dzahanszah był także człowiekiem wysokiej kultury, patronującym uczonym i poetom. Najznaczniejszym świadectwem tego mecenatu są dzisiaj ruiny Błękitnego Meczetu w Tebrizie. Pod jego imieniem zachował się także dywan poezji w języku tureckim i perskim.
  • I Kara Koyunlu (in lingua azera: Qaraqoyunlular o Karakoyunlular), o "Turcomanni della Pecora Nera", erano una federazione tribale turcomanna che dominò l'attuale Azerbaijan, inclusi gli attuali Iran nordoccidentale e Iraq dal 1375 al 1468. Questa popolazione era in stato di vassallaggio alla dinastia jalayride di Baghdad e Tabriz dal 1375, quando il capo della loro tribù regnante governava Mossul, ma si ribellò e guadagnò la propria indipendenza sotto la guida di Kara Yusuf. Nel 1400 Tamerlano sconfisse i Kara Koyunlu, costringendo Kara Yusuf alla fuga in Egitto, dove trovò la protezione dei Mamelucchi. Egli radunò un esercito e nel 1406 riconquistò Tabriz. Nel 1410 essi catturarono Baghdad, dove l'insediamento di una dinastia turcomanna sancì la caduta dei Jalairidi. Nonostante le lotte di successione tra gli eredi di Kara Yusuf, morto nel 1420, e la crescente minaccia dei Timuridi, i Kara Koyunlu mantennero una forte presa sui territori in loro possesso.Jihan Shah stipulò una pace col Timuride Shah Rukh, ma questa fu presto ignorata: quando Shah Rukh morì nel 1447, i Kara Koyunlu annetterono parte dell'Iraq e la costa orientale della penisola arabica, mentre i Timuridi l'Iran orientale. Nonostante la gran parte delle conquiste fossero avvenute sotto il suo governo, il regno di Jihan Shah fu turbato dalle ribellioni dei suoi figli e i governatori di Baghdad, diventati quasi del tutto autonomi fin quando egli si decise ad espellerli nel 1464. Nel 1466 egli tentò di prendere Diyar Bakr agli Ak Koyunlu, ma questo tentativo si risolse con la morte dello stesso Jihan Shah e col crollo del regno dei Kara Koyunlu. Nel 1468 gli Ak Koyunlu avevano ormai spazzato via i resti dei rivali.
  • The Kara Koyunlu or Qara Qoyunlu, also called the Black Sheep Turkomans (Persian/Azerbaijani: Qara Qoyunlu, قرا قویونلو, Armenian: Կարակոյունլու), were a Shia Oghuz Turkic tribal federation that ruled over the territory comprising the present-day Azerbaijan, Armenia (1406), north-western Iran, eastern Turkey and Iraq from about 1375 to 1468.
dbpedia-owl:capital
dbpedia-owl:description
  • http://fr.dbpedia.org/resource/Qara_Qoyunlu__1
  • http://fr.dbpedia.org/resource/Qara_Qoyunlu__2
  • http://fr.dbpedia.org/resource/Qara_Qoyunlu__3
dbpedia-owl:event
dbpedia-owl:existence
dbpedia-owl:flag
  • KarakoyunluFlag.png
dbpedia-owl:government
dbpedia-owl:mapCaption
  • Domaine des Moutons Noirs
dbpedia-owl:nextEntity
dbpedia-owl:previousEntity
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 378786 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 6121 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 120 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109503272 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:annéeDébut
  • 1375 (xsd:integer)
prop-fr:annéeFin
  • 1468 (xsd:integer)
prop-fr:capitale
prop-fr:carte
  • Qara Qoyunlu Turcomans 1407–1468.png
prop-fr:drapeau
  • KarakoyunluFlag.png
prop-fr:drapeauLien
  • Emblême des Qara Qoyunlu
prop-fr:evt
  • Prise de Bagdad
  • Mort du dernier souverain
  • Défaite contre Tamerlan
  • Défaite contre les Aq Qoyunlu
  • Établissement à l'Est de la Perse, vassal des Jalayirides
prop-fr:evt1Date
  • 1375 (xsd:integer)
prop-fr:evt2Date
  • 1400 (xsd:integer)
prop-fr:evt3Date
  • 1410 (xsd:integer)
prop-fr:evt4Date
  • 1466 (xsd:integer)
prop-fr:evt5Date
  • 1469 (xsd:integer)
prop-fr:gouvernement
  • Fédération tribale
prop-fr:leadera
prop-fr:leadera1Date
  • v. 1351-1380
prop-fr:leadera2Date
  • 1467 (xsd:integer)
prop-fr:leaderb
prop-fr:leaderb1Date
  • v. 1410-1434
prop-fr:leaderb2Date
  • 1469 (xsd:integer)
prop-fr:légende
  • Domaine des Moutons Noirs
prop-fr:nom
  • Garagoýunly
  • Karakoyunlu
  • قراقویونلی
prop-fr:nomFrançais
  • Qara Qoyunlu
prop-fr:p
prop-fr:s
  • 20 (xsd:integer)
prop-fr:titreLeadera
  • Souverains Qara Qoyunlu
prop-fr:titreLeaderb
  • Princes de Bagdad
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Karakojunluská říše (též Kara Koyunlu nebo Qara Qoyunlu) byla turkmenským státním útvarem v oblasti Blízkého východu, který v době svého největšího rozmachu zahrnoval území dnešní Arménie, Ázerbájdžánu, Iráku, východního Turecka a západního Íránu. Říše existovala v letech 1375 až 1468 a její konec přivodil rivalský, akkojunluský stát ze západu.
  • 黒羊朝黒羊朝の位置黒羊朝(こくようちょう)(ペルシャ/アゼリー語: قرا قویونلو), は、イラク北部から東部アナトリアを経てアゼルバイジャン、イラン西部に広がる遊牧地帯を支配したテュルク系のイスラム王朝(1375年 - 1468年)。トゥルクマーンと呼ばれるテュルク系遊牧民の部族連合をもととする遊牧国家であり、王朝名はトルコ語でこの部族連合がカラ・コユンル(Karakoyunlu/Qara Qoyunlu)、すなわち「『黒い羊』に属する者」と呼ばれたことに由来する直訳名称であるが、語源は不明である。
  • Kara Koyunlu atau Qara Qoyunlu (bahasa Turkmenistan: قه ره قویونلو / Garagoýunly; Azeri: قرا قویونلو / Qaraqoyunlu; bahasa Turki: Karakoyunlu; bahasa Persia: قرا قویونلو) adalah federasi suku Turkoman Syiah yang berkuasa atas wilayah yang meliputi Armenia, Azerbaijan, Azerbaijan Iran, Iran barat, Turki timur dan Irak dari tahun 1375 hingga 1468.
  • Die Qara Qoyunlu (osmanisch und persisch ‏قراقویونلو‎; turkmenisch Garagoýunly - „[jene] mit schwarzen Hammeln“) waren eine turkmenische Stammesföderation in Ostanatolien, Aserbaidschan und weiten Teilen des Iraks und des Irans (ca.1380–1469). Als Hauptstadt kann Täbris angesehen werden. Das Herrscherhaus der Qara Qoyunlu gehörte dem oghusischen Clan der Salur an.
  • Karakojunlu (Qara Qoyunlu, magyarul Fekete Ürü, azerbajdzsáni قهره قویونلو / Qaraqoyunlular, perzsa قرا قویونلو; török Karakoyunlu) oguz török törzsszövetség a Kaukázus környékén a középkor legvégén. Ismert még Baráni, illetve Báránlu nevekkel is. Magában foglalta a a mai Örményország, Azerbajdzsán, Irán, Kelet-Törökország és Irak területeit. Az iszlám síita ágához tartoztak.
  • De Kara Koyunlu (of Qara Qoyunlu), ook wel het Rijk der Zwarte Schapen, was een Sjiitische Oguzisch-Turks tribale federatie die over het huidige Armenië, Azerbeidzjan, Iraans Azerbeidzjan, West-Iran, Oost-Turkije en Irak heerste van 1375 tot 1468.
  • Кара́-Коюнлу́ (тюрк. «чернобаранные» по изображению на знамени тамги кара-коюн) — объединение (племенная конфедерация) огузских тюркских кочевых племён во главе с шиитской туркоманской династией из огузского рода Ивэ, существовавшее в XIV—XV веках в Передней Азии, на территории современных Азербайджана, Армении, Ирака, северо-западного Ирана и восточной Турции.
  • The Kara Koyunlu or Qara Qoyunlu, also called the Black Sheep Turkomans (Persian/Azerbaijani: Qara Qoyunlu, قرا قویونلو, Armenian: Կարակոյունլու), were a Shia Oghuz Turkic tribal federation that ruled over the territory comprising the present-day Azerbaijan, Armenia (1406), north-western Iran, eastern Turkey and Iraq from about 1375 to 1468.
  • Karakoyunlular, (Azerice: Qaraqoyunlu, Farsça: قره قویونلي) başkenti Tebriz olan ve 1380-1469 yılları arasında bugünkü Doğu Anadolu, Güney Kafkasya, İran Azerbaycanı ve Kuzey Irak arazilerinde egemenlik sürmüş bir Oğuz boyudur. Kösedağ Savaşı'ndan (1243) sonra Anadolu'ya hakim olmaya başlayan İlhanlılar'ın etkisinin azalmaya başladığı dönemlerde Bayram Hoca Celayirîler'e bağlı kalarak yöresel yönetimini kurmuştu. Kardeşi Murad Hoca ise Celayirîler'in Musul valisi idi.
  • Els Kara Koyunlu o Qara Qoyunlu (en àzeri: Qaraqoyunlu; en turc: Karakoyunlu; en persa: قرا قویونلو, "els xais negres") foren un grup o federació de tribus turcmanes que va governar a part de les actuals Iran, Turquia, Iraq, Armènia i Azerbaidjan del 1375 al 1468.
  • 카라 코윤루(Kara Koyunlu 혹은 Qara Koyunlu)는 흑양(黑羊) 왕조(Persian/Azeri: قرا قویونلو)라고도 하는 중세 아제르바이잔과 페르시아에 걸쳐 있던 나라이다. 시아파 이슬람 국가로서 민족적으로는 오구즈 계통이었다. 카라 코윤루는 1375년 무렵에 성립하여 1468년 멸망하였다.카라 코윤루의 투르크멘(Turkoman) 부족들은 한때 헤라트를 중심으로 세력을 형성하여 잘라이르 왕조의 속국으로 지냈다. 그러나 부족들은 곧 반기를 들고 타브리즈를 점령한 카라 유수프(Qara Yusuf)의 지도 하에 독립을 쟁취한다.1400년 티무르의 군대가 침공하자 카라 유수프는 이집트로 망명하여 맘루크 왕조의 망명객이 되었다. 그는 세력을 끌어 모은 후 1406년 타브리즈를 탈환했다. 4년 후 카라 코윤루의 군대는 바그다드를 함락시켰다. 카라 코윤루의 성장은 한때 그들이 섬겼던 잘라이르 왕조의 몰락을 부추겼다.
  • Los Kara Koyunlu o Qara Qoyunlu, también llamados los turcos de ovejas negras (turco قه ره قویونلو}} / Garagoýunly; Azerí: قرا قویونلو / Qaraqoyunlu; persa قرا قویونلو), fueron una federación tribal chii turcómana que gobernó sobre el territorio comprendido lo que hoy es Armenia, República de Azerbaiyán, Azerbaiyán Meridional, Irán occidental, Turquía oriental e Irak desde alrededor de 1375 hasta 1468.Los turcómanos Kara Koyunlu en un momento dado establecieron su capital en Herat en Persia oriental, y eran vasallos de la dinastía jalayirida en Bagdad y Tabriz desde alrededor de 1375, cuando el líder de su tribu principal, gobernaba Mosul.
  • Kara Kojunlu (albo Kara-Kojunlu, Karakojunlu, Kara Kojunłu) – turkmeńska federacja plemienna, od połowy XIV wieku do roku 1469 tworząca państwo u szczytu potęgi obejmujące część wschodniej Anatolii, Dżezirę, Irak i większość Iranu.„Kara Kojunlu” oznacza dosłownie „czarna owca” (co można przekładać także jako „te (plemiona) z czarną owcą”, „czarno-barani” ). Zgodnie z jedną z hipotez nazwa ta pochodzi od totemicznego zwierzęcia plemienia.
  • I Kara Koyunlu (in lingua azera: Qaraqoyunlular o Karakoyunlular), o "Turcomanni della Pecora Nera", erano una federazione tribale turcomanna che dominò l'attuale Azerbaijan, inclusi gli attuali Iran nordoccidentale e Iraq dal 1375 al 1468. Questa popolazione era in stato di vassallaggio alla dinastia jalayride di Baghdad e Tabriz dal 1375, quando il capo della loro tribù regnante governava Mossul, ma si ribellò e guadagnò la propria indipendenza sotto la guida di Kara Yusuf.
rdfs:label
  • Qara Qoyunlu
  • Kara Kojunlu
  • Kara Koyunlu
  • Kara Koyunlu
  • Kara Koyunlu
  • Kara Koyunlu
  • Kara Koyunlu
  • Karakojunlu
  • Karakojunluská říše
  • Karakoyunlular
  • Qara Qoyunlu
  • Qara Qoyunlu
  • Кара-Коюнлу
  • 黒羊朝
  • 카라 코윤루
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Qara Qoyunlu (Moutons noirs)
is dbpedia-owl:nextEntity of
is dbpedia-owl:previousEntity of
is dbpedia-owl:type of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of