Le Propre (du latin proprium) est la partie de la liturgie chrétienne qui change selon la date, que cela soit en rapport avec le calendrier de l'année liturgique, avec la célébration d'un saint particulier ou avec un autre événement important.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le Propre (du latin proprium) est la partie de la liturgie chrétienne qui change selon la date, que cela soit en rapport avec le calendrier de l'année liturgique, avec la célébration d'un saint particulier ou avec un autre événement important. Le terme est utilisé par opposition à celui d'« ordinaire », qui est la partie de la liturgie qui demeure constante ou au moins choisie indépendamment de la date, et à celui de « commun » , qui désigne les parties de la liturgie communes à certaines catégories de saints, comme les apôtres ou les martyrs.Les propres peuvent comporter des hymnes, des prières dans les heures canoniques et dans l'eucharistie.Portail du christianisme Portail du christianisme
  • Про́прий (позднелат. proprium, от proprius — особый, характерный) в католическом богослужении римского обряда — изменяемые в зависимости от праздника данного дня (церковного календаря) тексты и основанные на этих текстах распевы. Хотя проприальными могут быть песнопения и мессы и оффиция (службы часов), на практике термин проприй чаще относят только к мессе (лат. proprium missae).Проприальными песнопениями мессы являются: интроит, градуал, аллилуйя, офферторий, тракт, секвенция, коммунио (причастный антифон).При том что в многоголосной музыке западноевропейского Средневековья и Возрождения чаще распевались тексты ординария, известны и многоголосные распевы проприя, например, в сборнике XIII века «Magnus liber organi», составление которого приписывают композиторам школы Нотр-Дам. В XVI веке особенно значительны сборники О. Лассо («Patrocinium musices», 1574) и «Choralis Constantinus» Г. Изака (1550—1555); последний представляет собой 99 (!) циклов проприальных песнопений. В начале XVII века У. Бёрд опубликовал 2 тома многоголосных обработок градуалов (1605 и 1607). В Новое время широчайшее распространение получили мелодия и текст секвенции Dies irae.
  • Los Propios de la Misa (Latin: proprium) son las partes variables de la liturgia que cambia en cada fiesta u ocasión. Esto contrasta con el Ordinario de la Misa, parte que no cambia según el día. También contrasta con los Comunes, esas partes del Rito que son comunes a algún grupo de santos, como los Apóstoles o Mártires.
  • The proper (Latin proprium) is a part of the Christian liturgy that varies according to the date, either representing an observance within the liturgical year, or of a particular saint or significant event. The term is used in contrast to the ordinary, which is that part of the liturgy that is reasonably constant, or at least selected without regard to date, or to the common, which contains those parts of the liturgy that are common to an entire category of saints, such as apostles or martyrs.Propers may include hymns and prayers in the canonical hours and in the Eucharist.
  • Als Proprium (lat.: „das Eigene“, „das Wesentliche“) werden die nach dem Kirchenjahr (de tempore) oder Anlass wechselnden Elemente des christlichen Gottesdienstes bezeichnet. Im Unterschied dazu umfasst das Ordinarium die gleichbleibenden Teile der Liturgie.
  • Het proprium van de mis (Proprium Missae in het Latijn) is de reeks wisselende gezangen van de mis. Ordinarium en proprium vormen samen de misgezangen.Het proprium (vertaling: tijdeigen) bevat de gezangen die liturgisch horen bij een bepaalde dag. De tekst wisselt afhankelijk van de (feest)dag, in tegenstelling tot het ordinarium. In Nederland en België is het, na de liturgiehervorming na het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965), lange tijd niet gelukt tot een Nederlandstalig proprium te komen. In 2012 werd echter aangekondigd dat een Nederlandstalige editie van het Graduale Simplex, gemaakt naar aanleiding van de liturgiehervorming, op komst was[1].
  • Il Proprio (latino proprium) è l'insieme delle parti della Messa (Proprium missae) o della Liturgia delle ore (Proprium officii) della Chiesa cattolica il cui testo varia secondo i periodi dell'anno liturgico o della commemorazione di un santo o di un evento significativo. Il termine si usa in contrapposizione a ordinario che è l'insieme delle parti della liturgia il cui testo rimane costante o comunque non subisce modifiche in base alla data.Le parti del proprio sono dette anche parti mobili, proprio perché cambiano a seconda della celebrazione e conferiscono alla celebrazione e ai tempi liturgici di cui fanno parte una qualità particolare ed una caratteristica unica.I canti del proprium sono la parte più autentica ed originale del repertorio gregoriano. In essi si distinguono i canti della Schola:IntroitoSequenzaOffertorioCommuniodai canti riservati al solista:GradualeAlleluiaTratto.Nel canto gregoriano autentico, i canti del proprium detenevano la supremazia. Con l'avvento della polifonia si è creato uno squilibrio a favore dell'ordinarium. Anche attualmente, in una prassi oramai consolidata, comporre una Messa significa comporre solo le parti fisse dell'ordinario: il Kyrie, il Gloria, raramente il Credo, il Sanctus e l'Agnus Dei.I canti del proprium erano raccolti nel libro liturgico detto Graduale; recentemente vi vengono raccolti anche i canti dell'ordinario, che anticamente venivano raccolti in un libro chiamato Kyriale.I canti riservati al solista erano raccolti nel Cantatorium, che conteneva anche gli incipit degli altri canti.
  • 고유문(proprium)은 주로 가톨릭 교회 전례에서 미사의 일부분(미사 고유문)과 성무일도의 일부분(성무일도 고유문)을 한꺼번에 일컫는 말로, 전례 주년이나 성인의 기념이나 어떤 특별한 거행에 따라 바뀌는 기도문과 전례문을 가리킨다. 고유문에 반대되는 용어는 통상문이다. 통상문은 날짜가 바뀌어도 변경되지 않고 공통적으로 사용되는 기도문과 전례문을 한꺼번에 일컫는 말이다. 참조 미사통상문.고유문은 또한 변화하는 부분이라고 불리는데 해당 전례에 따라 바뀌는 부분이기 때문이다. 바로 그런 이유에서 고유문은 해당 전례와 해당 전례 시기의 특별한 성격과 고유한 특징을 드러내는 요소이다.
  • Proprium (łac. proprius znaczy własny) – w liturgii katolickiej zbiorcze określenie tych jej części (tekstów), które - w odróżnieniu od ordinarium - z zasady podlegają zmianie w zależności od różnych okresów roku liturgicznego i okazji dla których sprawowany jest obrzęd. Polskim odpowiednikiem tego łacińskiego terminu jest określenie części zmienne.Duża część z nich jest unikalna, to znaczy właściwa tylko danemu świętu (a zatem używa się ich tylko raz do roku), inne bywają wykorzystywane przy różnych świętach zbliżonych do siebie w charakterze (np. świętych męczenników, biskupów).Mianem proprium określa się na przykład części zmienne Mszy świętej: te które są właściwe danemu okresowi bądź świętu pańskiemu w roku liturgicznym - po łacinie jako proprium de tempore te które są właściwe wspomnieniom świętych pańskich - po łacinie jako proprium de sanctis.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 4376514 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 5084 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 10 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 97381299 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Le Propre (du latin proprium) est la partie de la liturgie chrétienne qui change selon la date, que cela soit en rapport avec le calendrier de l'année liturgique, avec la célébration d'un saint particulier ou avec un autre événement important.
  • Los Propios de la Misa (Latin: proprium) son las partes variables de la liturgia que cambia en cada fiesta u ocasión. Esto contrasta con el Ordinario de la Misa, parte que no cambia según el día. También contrasta con los Comunes, esas partes del Rito que son comunes a algún grupo de santos, como los Apóstoles o Mártires.
  • Als Proprium (lat.: „das Eigene“, „das Wesentliche“) werden die nach dem Kirchenjahr (de tempore) oder Anlass wechselnden Elemente des christlichen Gottesdienstes bezeichnet. Im Unterschied dazu umfasst das Ordinarium die gleichbleibenden Teile der Liturgie.
  • 고유문(proprium)은 주로 가톨릭 교회 전례에서 미사의 일부분(미사 고유문)과 성무일도의 일부분(성무일도 고유문)을 한꺼번에 일컫는 말로, 전례 주년이나 성인의 기념이나 어떤 특별한 거행에 따라 바뀌는 기도문과 전례문을 가리킨다. 고유문에 반대되는 용어는 통상문이다. 통상문은 날짜가 바뀌어도 변경되지 않고 공통적으로 사용되는 기도문과 전례문을 한꺼번에 일컫는 말이다. 참조 미사통상문.고유문은 또한 변화하는 부분이라고 불리는데 해당 전례에 따라 바뀌는 부분이기 때문이다. 바로 그런 이유에서 고유문은 해당 전례와 해당 전례 시기의 특별한 성격과 고유한 특징을 드러내는 요소이다.
  • Про́прий (позднелат. proprium, от proprius — особый, характерный) в католическом богослужении римского обряда — изменяемые в зависимости от праздника данного дня (церковного календаря) тексты и основанные на этих текстах распевы. Хотя проприальными могут быть песнопения и мессы и оффиция (службы часов), на практике термин проприй чаще относят только к мессе (лат.
  • Proprium (łac. proprius znaczy własny) – w liturgii katolickiej zbiorcze określenie tych jej części (tekstów), które - w odróżnieniu od ordinarium - z zasady podlegają zmianie w zależności od różnych okresów roku liturgicznego i okazji dla których sprawowany jest obrzęd.
  • Het proprium van de mis (Proprium Missae in het Latijn) is de reeks wisselende gezangen van de mis. Ordinarium en proprium vormen samen de misgezangen.Het proprium (vertaling: tijdeigen) bevat de gezangen die liturgisch horen bij een bepaalde dag. De tekst wisselt afhankelijk van de (feest)dag, in tegenstelling tot het ordinarium.
  • The proper (Latin proprium) is a part of the Christian liturgy that varies according to the date, either representing an observance within the liturgical year, or of a particular saint or significant event.
  • Il Proprio (latino proprium) è l'insieme delle parti della Messa (Proprium missae) o della Liturgia delle ore (Proprium officii) della Chiesa cattolica il cui testo varia secondo i periodi dell'anno liturgico o della commemorazione di un santo o di un evento significativo.
rdfs:label
  • Propre (liturgie)
  • Proper (liturgy)
  • Propios de la Misa
  • Proprio
  • Proprium
  • Proprium (Liturgie)
  • Proprium (liturgie)
  • Проприй
  • 고유문
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of