En grammaire, la proposition relative est une proposition subordonnée complexe servant le plus souvent d'expansion nominale. Dotée obligatoirement d'un verbe, elle est reliée à sa proposition principale (le cas échéant) au moyen d'un pronom relatif.Toutes les langues ne possédant pas de propositions relatives, leur existence ou leur non-existence peut donc constituer un critère pertinent pour la typologie linguistique. On étudiera ci-après plusieurs cas notables.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • En grammaire, la proposition relative est une proposition subordonnée complexe servant le plus souvent d'expansion nominale. Dotée obligatoirement d'un verbe, elle est reliée à sa proposition principale (le cas échéant) au moyen d'un pronom relatif.Toutes les langues ne possédant pas de propositions relatives, leur existence ou leur non-existence peut donc constituer un critère pertinent pour la typologie linguistique. On étudiera ci-après plusieurs cas notables.
  • Der Relativsatz (von lat. relativus „sich beziehend auf etwas, bezüglich“) gehört zur Gruppe der Nebensätze und dient in der Regel dazu, eine Eigenschaft eines Individuums anzugeben; er ist daher von einem Substantiv abhängig (attributiver Relativsatz) oder hat selbst denselben Status wie eine Substantivgruppe im Satz (freier Relativsatz). Daneben gibt es weitere Sonderformen.Relativsätze, bzw. Satzteile in entsprechender Funktion, werden in den Sprachen der Welt auf sehr unterschiedliche Weise gebildet; im Deutschen herrscht die Bildung mit einem Relativpronomen vor.
  • Una oración de relativo es un tipo de oración subordinada que complementa a un nombre (o más exactamente a un sintagma nominal o un sintagma determinante). Por ejemplo:(1) [el hombre [que no estaba aquí]](2) [él [a quien yo había escrito]] (3) [el [que te dije ayer]]La oración (1) contiene un nombre hombre cuya referencia es precisada o limitada por la oración que no estaba aquí. Una oración de relativo puede modificar a un pronombre como en (2) o un determinante como en (3).En muchas lenguas europeas, una oración de relativo es introducida por un tipo especial de pronombre llamado pronombre relativo. En español que, cual, quien, cuando, donde son pronombres relativos. En otras lenguas del mundo las oraciones de relativo pueden señalarse de formas más diversas, por ejemplo, pueden ser introducidos por una clase especial de nexos subordinantes llamados relativizadores, en algunas lenguas también se da el caso de que el verbo principal de la oración de relativo tome una forma morfológica especial. Finalmente también se han testimoniado lenguas en las que la oración de relativo se indica sólo mediante orden sintáctico especial. En algunas lenguas pueden aparecer simultáneamente varios de los mecanismos anteriores para introducir una oración de relativo.
  • Perpaus erlatiboa izenlagun-funtzioa duten perpaus txertatu (mendeko perpaus) mota bat da. Perpaus bakunean adjektiboak betetzen duen funtzioa betetzen du perpaus erlatiboak.Perpaus erlatibo arruntek -EN atzizkia hartzen dute. Atzizki hori, gainerako perpaus txertatuetan bezala, aditzari itsasten zaio, eta aditza perpausaren azken muturrean uzten da: Lehen ikusi dudan mutila autobusera igo da. Pintore horrek bihar jasoko duen saria ez da txantxetakoa.Perpaus erlatiboa izen-sintagma baten barruan kokatua agertzen da. Normalean, izen-sintagmaren ardatz den izenaren ezkerretara kokatzen da: goiko adibideetan argi ikusten da hori, mutil eta sari izenen ezkerretara kokatuak agertzen baitira perpaus erlatiboak:Hala ere, zilegi da, gainerako adjektiboei ematen zaien kokagune bera ematea erlatiboei, hots: izenaren eskuinetara: Gizon diru asko zuen batekin ezkondu zen Miriam.Perpaus hori zilegi da, nahiz eta normalena erlatiboa ezkerretara kokatzea izango litzatekeen: Diru asko zuen gizon batekin ezkondu zen Miriam.
  • A relative clause is a kind of subordinate clause, one of whose arguments shares a referent with a main clause element on which the subordinate clause is grammatically dependent.Typically, a relative clause modifies a noun or noun phrase, and uses some grammatical device to indicate that one of the arguments within the relative clause has the same referent as that noun or noun phrase. For example, in the sentence I met a man who wasn't there, the subordinate clause who wasn't there is a relative clause, since it modifies the noun man, and uses the pronoun who to indicate that the same "man" is referred to within the subordinate clause (in this case, as its subject).In many European languages, relative clauses are introduced by a special class of pronouns called relative pronouns; such as who in the example just given. In other languages, relative clauses may be marked in different ways: they may be introduced by a special class of conjunctions called relativizers; the main verb of the relative clause may appear in a special morphological variant; or a relative clause may be indicated by word order alone. In some languages, more than one of these mechanisms may be possible.
  • Een bijvoeglijke bijzin, relatieve bijzin of betrekkelijke bijzin is een bijzin die dienst doet als bijvoeglijke bepaling. Net als elke andere bijvoeglijke bepaling staat de bijvoeglijke bijzin bij voorkeur onmiddellijk na het woord waar naar verwezen wordt, het antecedent. Uitzonderingen zijn de zelfstandignaamwoordgroepen. Bijvoorbeeld: De man (antecedent)/ uit het tehuis /die gisteren zo dronken was. Ook wordt een bijvoeglijke bijzin in het Nederlands altijd ingeleid door een betrekkelijk voornaamwoord (in bijvoorbeeld het Engels is dit niet verplicht: vergelijk the man that I saw met the man I saw).Het antecedent van een bijvoeglijke bijzin kan in principe elk zinsdeel zijn, behalve het gezegde. Een bijvoeglijke bijzin kan beperkend of uitbreidend zijn met betrekking tot het antecedent. Vergelijk ter illustratie de volgende twee zinnen.De eik, die al eeuwen oud is, is door de bliksem geveld. (uitbreidende bijvoeglijke bijzin: het gaat over één eik, waarover twee dingen worden gezegd)De eik die al eeuwen oud is, is door de bliksem geveld. (beperkende bijvoeglijke bijzin: het gaat over een aantal eiken, waarvan er één wordt geïdentificeerd)Een bijvoeglijke bijzin kan ook beknopt zijn, bijvoorbeeld: De door de alcohol benevelde stamgast beging een stommiteit (deze bijvoeglijke bijzin bevat geen persoonsvorm).↑
  • Una proposizione relativa è una proposizione subordinata alla principale (o reggente); essa, in generale, è introdotta da pronomi relativi (il quale, la quale, i quali, le quali, cui, che, chi). Anche dove può fungere da pronome relativo.La proposizione relativa ha una funzione simile a quella degli aggettivi: può infatti avere valore di attributo o apposizione: Piero, che è il figlio di Martino, è un bravo ragazzo;oppure, come un aggettivo, può avere funzione distintiva, come nel seguente esempio: Cerco il figlio di Martino che è venuto qui ieri, non l'altro.Si distingue tra questi due casi parlando di frase relativa appositiva e frase relativa determinativa.Esistono delle proposizioni relative improprie, dato che indicano un desiderio o una condizione, e che per questo vengono formate con il congiuntivo: Andrea chiamò degli artisti che dipingessero dei quadri. La proposizione relativa non va confusa con quella consecutiva e con l'oggettiva, nelle quali che funge da congiunzione e non da pronome relativo: Era talmente triste che piangeva. So che piangeva. In aggiunta, le relative hanno forma esplicita qualora siano formate con un verbo coniugato:Il cane che abbaia, non morde.Giovanni, la cui ragazza ti piace tanto, è felicemente innamorato. È stato condannato chi ha commesso il reato. Hanno ucciso Pablo, il quale era stato minacciato in precedenza.Le proposizioni relative implicite vengono invece formate con l'ausilio del participio (presente o passato) o dell'infinito (introdotto da "a" o "da" oppure da un pronome relativo): Participio: Invitiamo alla seduta tutti i soci aventi diritto di voto (=che hanno diritto di voto) Possono votare tutti i soci arrivati prima delle sedici (=che sono arrivati prima delle sedici) Infinito: Questa è la maglia da cambiare (= che va cambiata) Sono stato il primo a notare l'accaduto (= che ha notato) Tutti hanno bisogno di qualcuno di cui fidarsi (= del quale possano fidarsi) Sto cercando qualcuno (a) cui affidare il mio gatto durante le mie vacanze (= al quale io possa affidare)Le forme del participio andranno accordate per genere e numero al nome.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 85148 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageInterLanguageLink
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 19172 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 65 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110848645 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:wikibooks
  • Grammaire néerlandaise/La phrase relative/Théorie
prop-fr:wikibooksTitre
  • La proposition relative en néerlandais
prop-fr:wikiversity
  • Proposition subordonnée/Proposition subordonnée relative
prop-fr:wikiversityTitre
  • Proposition subordonnée relative
dcterms:subject
rdfs:comment
  • En grammaire, la proposition relative est une proposition subordonnée complexe servant le plus souvent d'expansion nominale. Dotée obligatoirement d'un verbe, elle est reliée à sa proposition principale (le cas échéant) au moyen d'un pronom relatif.Toutes les langues ne possédant pas de propositions relatives, leur existence ou leur non-existence peut donc constituer un critère pertinent pour la typologie linguistique. On étudiera ci-après plusieurs cas notables.
  • Der Relativsatz (von lat. relativus „sich beziehend auf etwas, bezüglich“) gehört zur Gruppe der Nebensätze und dient in der Regel dazu, eine Eigenschaft eines Individuums anzugeben; er ist daher von einem Substantiv abhängig (attributiver Relativsatz) oder hat selbst denselben Status wie eine Substantivgruppe im Satz (freier Relativsatz). Daneben gibt es weitere Sonderformen.Relativsätze, bzw.
  • Una proposizione relativa è una proposizione subordinata alla principale (o reggente); essa, in generale, è introdotta da pronomi relativi (il quale, la quale, i quali, le quali, cui, che, chi).
  • A relative clause is a kind of subordinate clause, one of whose arguments shares a referent with a main clause element on which the subordinate clause is grammatically dependent.Typically, a relative clause modifies a noun or noun phrase, and uses some grammatical device to indicate that one of the arguments within the relative clause has the same referent as that noun or noun phrase.
  • Een bijvoeglijke bijzin, relatieve bijzin of betrekkelijke bijzin is een bijzin die dienst doet als bijvoeglijke bepaling. Net als elke andere bijvoeglijke bepaling staat de bijvoeglijke bijzin bij voorkeur onmiddellijk na het woord waar naar verwezen wordt, het antecedent. Uitzonderingen zijn de zelfstandignaamwoordgroepen. Bijvoorbeeld: De man (antecedent)/ uit het tehuis /die gisteren zo dronken was.
  • Una oración de relativo es un tipo de oración subordinada que complementa a un nombre (o más exactamente a un sintagma nominal o un sintagma determinante). Por ejemplo:(1) [el hombre [que no estaba aquí]](2) [él [a quien yo había escrito]] (3) [el [que te dije ayer]]La oración (1) contiene un nombre hombre cuya referencia es precisada o limitada por la oración que no estaba aquí.
  • Perpaus erlatiboa izenlagun-funtzioa duten perpaus txertatu (mendeko perpaus) mota bat da. Perpaus bakunean adjektiboak betetzen duen funtzioa betetzen du perpaus erlatiboak.Perpaus erlatibo arruntek -EN atzizkia hartzen dute. Atzizki hori, gainerako perpaus txertatuetan bezala, aditzari itsasten zaio, eta aditza perpausaren azken muturrean uzten da: Lehen ikusi dudan mutila autobusera igo da.
rdfs:label
  • Proposition relative
  • Bijvoeglijke bijzin
  • Oración de relativo
  • Perpaus erlatibo
  • Proposizione relativa
  • Relative clause
  • Relativsatz
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of