La preuve définit tout moyen utilisé pour établir l'existence d'un fait ou droit dont on se prévaut.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • La preuve définit tout moyen utilisé pour établir l'existence d'un fait ou droit dont on se prévaut. C'est une notion fondamentale en droit, car en cas de contestation, « ne pas pouvoir prouver son droit revient à ne pas en avoir ».Il existe deux systèmes de preuve en droit civil français: le système dit de preuve libre ou morale (qui permet l'utilisation de tous les modes de preuves) et le système de la preuve légale (qui reconnaît surtout les preuves par écrit).En droit civil, le système de preuve libre est employé lorsqu'il s'agit de prouver des faits juridiques (à l'exception de la naissance et du décès) alors que lorsqu'il s'agit de prouver des actes juridiques (contrats, testament…), le régime est dominé par le système de preuve légale (au-delà d'un certain montant fixé par décret, actuellement 1 500 €).Mais en droit administratif, en droit pénal ou en droit commercial la preuve est en principe libre.
  • Delil ya da Kanıt; bir davanın, en basit olarak, mahkeme önüne gelen bir olayın (cinayet, kiranın ödenmemesi, satılan malın bozuk çıkması, bir trafik kazası gibi akla gelebilecek hemen her şey), kanunda o olayla ilgili olarak gösterilen duruma (adam öldürme suçu, kiracının temerrüdü, satım akdinde ayıpla ilgili hükümler, haksız fiil ve tazminat hükümleri) uyup uymadığını belirlemeye yarayan araçların genel adıdır. Delillerle yapılan somut olayı soyut kanun hükmüne uydurma faaliyetine ise ispat denir.Mahkemeler iki hususu tespit etme yükümlülüğüne sahiptirler. Bu iki husus şunlardır.
  • 증거(證據)란 형사재판이 공정하게 진행되려면 먼저 범죄에 대한 사실관계가 확정되어야 하는데, 사실관계를 확실하게 하기 위하여 사용되는 자료를 말한다.형사소송법에서는 사실의 인정은 증거에 의한다고 규정하고 있는데 이를 증거재판주의라 한다(형사소송법 제307조).증거에는 증거방법과 증거자료의 두 가지 의미가 포함된다.증거방법이란 사실인정의 자료가 되는 유형물 자체를 말하는 것으로 증인·증거서류 또는 증거물이 이에 속한다. 이에 대하여 증거자료란 증거방법을 조사하면서 알게 된 내용을 말하는 것으로, 예컨대 증인신문에 의하여 얻게 된 증언·증거물의 조사에 의하여 알게 된 증언·증거물의 조사에 의하여 알게 된 증거물의 성질이 그것이다.
  • The law of evidence encompasses the rules and legal principles that govern the proof of facts in a legal proceeding. These rules determine what evidence must or must not be considered by the trier of fact in reaching its decision and, sometimes, the weight that may be given to that evidence. The law of evidence is also concerned with the quantum (amount), quality, and type of proof needed to prevail in litigation.The quantum of evidence is the amount of evidence needed; the quality of proof is how reliable such evidence should be considered. This includes such concepts as hearsay, authentication, admissibility, reasonable doubt, and clear and convincing evidence.There are several types of evidence, depending on the form or source. Evidence governs the use of testimony (e.g., oral or written statements, such as an affidavit), exhibits (e.g., physical objects), documentary material, or demonstrative evidence, which are admissible (i.e., allowed to be considered by the trier of fact, such as jury) in a judicial or administrative proceeding (e.g., a court of law).When a dispute, whether relating to a civil or criminal matter, reaches the court there will always be a number of issues which one party will have to prove in order to persuade the court to find in his or her favour. The law must ensure certain guidelines are set out in order to ensure that evidence presented to the court can be regarded as trustworthy.In Scots law the rule of corroboration in criminal cases, requires that there must be two pieces of evidence, to prove each essential fact. For example, DNA evidence could corroborate an eye witness testimony, proving person X committed a crime. This corroboration requirement no longer applies in civil cases, with the exception of some areas of family law, such as divorce, when another individual, not party to the marriage, must act as 'witness', however this is not referred to as corroboration.
  • La prueba, en Derecho, es la actividad necesaria que implica demostrar la verdad de un hecho, su existencia o contenido según los medios establecidos por la ley.La prueba recae sobre quien alega algo, ya que el principio establece que quien alega debe probar. El que afirma algo debe acreditar lo que afirma mediante un hecho positivo, si se trata de un hecho negativo el que afirma deberá acreditarlo mediante un hecho positivo. Peirano sostiene que la prueba recae sobre ambas partes, se trate o no de un hecho positivo. Si no, puede recaer sobre quien esté en mejores condiciones de probar. Aquí se produce una distribución de la carga de la prueba.En síntesis, la obligación de probar dependerá de la situación adquirida por las partes en un proceso. Cada una de ellas deberá probar los hechos sobre los que funda su defensa.
  • Доказательства (в юриспруденции) — сведения о фактах, полученные в предусмотренном законом порядке, на основании которых устанавливается наличие или отсутствие обстоятельств, имеющих значение для правильного рассмотрения и разрешения дела (ч. 1 ст. 74 УПК РФ, ч. 1 ст. 26.2 КоАП РФ, ч. 1 ст. 55 ГПК РФ, ч. 1 ст. 64 АПК РФ).Таким образом, в юриспруденции под доказательствами понимаются сведения, то есть результат познавательной деятельности, тогда как в логике доказательство — это обоснование истинности, то есть действие.Познавательная деятельность, направленная на получение доказательств в целях установления истины, в юриспруденции именуется доказыванием. Доказывание состоит в собирании, закреплении, проверке и оценке доказательств.Важнейшими понятиями в доказательственном праве являются предмет доказывания и пределы доказывания, которые по-разному определяются для различных категорий дел.
  • Доказателствата (в наказателния процес) са фактически данни от обективната действителност, които са свързани с определени обстоятелства от наказателното дело, допринасят за тяхното изясняване и са установени по предвидения в закона ред. Основната същност на доказателствата е безспорното доказване на факта, че конкретно лице е извършило конкретното престъпление.
  • 証拠(しょうこ)とは、ある命題(真偽不明の主張や存否不明の事実)の真偽や存否を判断する根拠となるものをいう。
  • Der Beweis bezeichnet die Feststellung eines Sachverhalts als Tatsache in einem Gerichtsverfahren aufgrund richterlicher Überzeugung.
  • Důkaz je v případě soudního i správního řízení věc nebo postup, které mohou přispět k objasnění projednávané věci v rámci dokazování, například výpověď, ohledání či rekonstrukce atd. Důkazní prostředek je pak přímo konkrétní věc, která slouží k prokázání určité skutečnosti, je tedy prostředkem k získání důkazu.Pokud důkaz přímo potvrzuje nebo vyvrací dokazovanou skutečnost, jde o důkaz přímý. Nepřímý důkaz, jinak též indicie, má důkazní význam jen ve spojení s jinými důkazy, sám o sobě ke kvalifikovanému závěru nestačí. Jestliže je dokazovaná skutečnost vyvrácena, jde o důkaz vyviňující, v opačném případě o důkaz usvědčující.
  • A palavra prova no processo, bem como em outros ramos das ciências, pode assumir diferentes conotações. Tanto o é que possui vários sentidos tanto na linguagem popular quanto no uso técnico, e dentre eles, o dos juristas.Em direito, prova é todo meio destinado a convencer o juiz, seu destinatário, a respeito da verdade de um fato levado a julgamento. As provas fornecem elementos para que o juiz forme convencimento a respeito de fatos controvertidos relevantes para o processo.
  • In het strafrecht is het bewijs de informatie die aantoont dat de verdachte datgene heeft gedaan waarvan hij beschuldigd wordt. De beschuldiging staat normaal gesproken in de tenlastelegging. Een bewijs kan onder meer bestaan uit: Sprekende getuigen: verklaringen van mensen die vertellen wat ze hebben gezien of gehoord. Die kan bestaan uit: proces-verbaal van een politieagent of andere opsporingsambtenaar aangifte van slachtoffers getuigenverklaringen verklaring van de verdachte zelf, verklaringen van deskundigen Stille getuigen: schriftelijke documenten, foto's, geluids- en beeldopnamen voorwerpen, die aanwijzingen omtrent de toedracht bevatten, bijvoorbeeld een moordwapen, enzovoortAan de hand van de bewijsmiddelen moet de toedracht worden aangetoond.
  • La prova in senso giuridico, ed in particolare processuale, è la dimostrazione dell'esistenza di determinati fatti giuridici, anche attraverso la dimostrazione dell'esistenza di altri fatti da cui si possa arguire l'esistenza di quelli che s'intendono provare.
  • Dowód – każda okoliczność, która w przypisanej przez prawo formie potwierdza lub wyklucza fakt popełnienia przestępstwa, wskazuje na winę lub niewinność osób, wpływa na stopień odpowiedzialności karnej.Dowody odgrywają zasadniczą rolę w sferze poznania i ustalania faktów mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy; stanowią one podstawę ustaleń faktycznych. Przedmiotem dowodu mogą być wszelkie okoliczności mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Fakty stanowiące przedmiot postępowania dowodowego mogą być ustalane wyłącznie za pomocą środków dowodowych przewidzianych przez ustawę.Rodzaje dowodów – w zależności od tego jakie kryterium weźmiemy pod uwagę: z uwagi na źródło osobowe rzeczowe z dokumentów ze względu na związek ze zdarzeniem przestępczym pierwotne – ze źródła które zetknęło się bezpośrednio z faktem udowadnianym – świadek naoczny, oryginał dokumentu pochodne – ze źródła pośredniczącego między pierwotnym a udowadnianym ze względu na stosunek do faktu głównego bezpośrednie – które dotyczą wprost faktu głównego pośrednie – zwane poszlakami – dotyczą faktu dowodowego (ubocznego) ze względu na interes podejrzanego obciążające – udowadniające przedstawiony zarzut odciążające – dostarczające faktów korzystnych dla podejrzanego
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 885569 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 17501 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 41 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109951410 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:année
  • 2008 (xsd:integer)
prop-fr:base
  • CC
prop-fr:collection
  • Nouvelle Bibliothèque Thèses
prop-fr:isbn
  • 978 (xsd:integer)
prop-fr:langue
  • fr
prop-fr:lieu
  • Paris
prop-fr:nom
  • Vial
prop-fr:numéro
  • 1315 (xsd:integer)
  • 1317 (xsd:integer)
  • 1354 (xsd:integer)
  • 1357 (xsd:integer)
  • 1366 (xsd:integer)
prop-fr:prénom
  • Géraldine
prop-fr:texte
  • 1357 (xsd:integer)
  • 1366 (xsd:integer)
  • article 1315 du code civil
  • article 1317 du code civil
  • article 1354 du code civil
prop-fr:titre
  • La preuve en droit extrapatrimonial de la famille
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:éditeur
dcterms:subject
rdfs:comment
  • La preuve définit tout moyen utilisé pour établir l'existence d'un fait ou droit dont on se prévaut.
  • 증거(證據)란 형사재판이 공정하게 진행되려면 먼저 범죄에 대한 사실관계가 확정되어야 하는데, 사실관계를 확실하게 하기 위하여 사용되는 자료를 말한다.형사소송법에서는 사실의 인정은 증거에 의한다고 규정하고 있는데 이를 증거재판주의라 한다(형사소송법 제307조).증거에는 증거방법과 증거자료의 두 가지 의미가 포함된다.증거방법이란 사실인정의 자료가 되는 유형물 자체를 말하는 것으로 증인·증거서류 또는 증거물이 이에 속한다. 이에 대하여 증거자료란 증거방법을 조사하면서 알게 된 내용을 말하는 것으로, 예컨대 증인신문에 의하여 얻게 된 증언·증거물의 조사에 의하여 알게 된 증언·증거물의 조사에 의하여 알게 된 증거물의 성질이 그것이다.
  • Доказателствата (в наказателния процес) са фактически данни от обективната действителност, които са свързани с определени обстоятелства от наказателното дело, допринасят за тяхното изясняване и са установени по предвидения в закона ред. Основната същност на доказателствата е безспорното доказване на факта, че конкретно лице е извършило конкретното престъпление.
  • 証拠(しょうこ)とは、ある命題(真偽不明の主張や存否不明の事実)の真偽や存否を判断する根拠となるものをいう。
  • Der Beweis bezeichnet die Feststellung eines Sachverhalts als Tatsache in einem Gerichtsverfahren aufgrund richterlicher Überzeugung.
  • A palavra prova no processo, bem como em outros ramos das ciências, pode assumir diferentes conotações. Tanto o é que possui vários sentidos tanto na linguagem popular quanto no uso técnico, e dentre eles, o dos juristas.Em direito, prova é todo meio destinado a convencer o juiz, seu destinatário, a respeito da verdade de um fato levado a julgamento. As provas fornecem elementos para que o juiz forme convencimento a respeito de fatos controvertidos relevantes para o processo.
  • La prova in senso giuridico, ed in particolare processuale, è la dimostrazione dell'esistenza di determinati fatti giuridici, anche attraverso la dimostrazione dell'esistenza di altri fatti da cui si possa arguire l'esistenza di quelli che s'intendono provare.
  • In het strafrecht is het bewijs de informatie die aantoont dat de verdachte datgene heeft gedaan waarvan hij beschuldigd wordt. De beschuldiging staat normaal gesproken in de tenlastelegging. Een bewijs kan onder meer bestaan uit: Sprekende getuigen: verklaringen van mensen die vertellen wat ze hebben gezien of gehoord.
  • Delil ya da Kanıt; bir davanın, en basit olarak, mahkeme önüne gelen bir olayın (cinayet, kiranın ödenmemesi, satılan malın bozuk çıkması, bir trafik kazası gibi akla gelebilecek hemen her şey), kanunda o olayla ilgili olarak gösterilen duruma (adam öldürme suçu, kiracının temerrüdü, satım akdinde ayıpla ilgili hükümler, haksız fiil ve tazminat hükümleri) uyup uymadığını belirlemeye yarayan araçların genel adıdır.
  • The law of evidence encompasses the rules and legal principles that govern the proof of facts in a legal proceeding. These rules determine what evidence must or must not be considered by the trier of fact in reaching its decision and, sometimes, the weight that may be given to that evidence.
  • Důkaz je v případě soudního i správního řízení věc nebo postup, které mohou přispět k objasnění projednávané věci v rámci dokazování, například výpověď, ohledání či rekonstrukce atd. Důkazní prostředek je pak přímo konkrétní věc, která slouží k prokázání určité skutečnosti, je tedy prostředkem k získání důkazu.Pokud důkaz přímo potvrzuje nebo vyvrací dokazovanou skutečnost, jde o důkaz přímý.
  • Dowód – każda okoliczność, która w przypisanej przez prawo formie potwierdza lub wyklucza fakt popełnienia przestępstwa, wskazuje na winę lub niewinność osób, wpływa na stopień odpowiedzialności karnej.Dowody odgrywają zasadniczą rolę w sferze poznania i ustalania faktów mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy; stanowią one podstawę ustaleń faktycznych. Przedmiotem dowodu mogą być wszelkie okoliczności mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.
  • La prueba, en Derecho, es la actividad necesaria que implica demostrar la verdad de un hecho, su existencia o contenido según los medios establecidos por la ley.La prueba recae sobre quien alega algo, ya que el principio establece que quien alega debe probar. El que afirma algo debe acreditar lo que afirma mediante un hecho positivo, si se trata de un hecho negativo el que afirma deberá acreditarlo mediante un hecho positivo.
  • Доказательства (в юриспруденции) — сведения о фактах, полученные в предусмотренном законом порядке, на основании которых устанавливается наличие или отсутствие обстоятельств, имеющих значение для правильного рассмотрения и разрешения дела (ч. 1 ст. 74 УПК РФ, ч. 1 ст. 26.2 КоАП РФ, ч. 1 ст. 55 ГПК РФ, ч. 1 ст.
rdfs:label
  • Preuve en droit civil français
  • Beweis (Rechtswesen)
  • Bewijs (strafrecht)
  • Delil (hukuk)
  • Dowód (prawo)
  • Důkaz (právo)
  • Evidence (law)
  • Prova
  • Prova (diritto)
  • Prueba (Derecho)
  • Доказателство
  • Доказательство (юриспруденция)
  • 証拠
  • 증거
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of