Les présocratiques sont des philosophes qui, dans la Grèce antique, ont participé aux origines de la philosophie et ont vécu du milieu du VIIe siècle av. J.-C. jusqu'au IVe siècle av. J.-C., c'est-à-dire pour la plupart avant Socrate (470-399 av. J.-C.).

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Les présocratiques sont des philosophes qui, dans la Grèce antique, ont participé aux origines de la philosophie et ont vécu du milieu du VIIe siècle av. J.-C. jusqu'au IVe siècle av. J.-C., c'est-à-dire pour la plupart avant Socrate (470-399 av. J.-C.). Certains penseurs considérés comme présocratiques étaient toutefois contemporains de Socrate, comme les atomistes et certains sophistes (voir plus bas : “Critique du mot présocratique”).On considère les Présocratiques comme les initiateurs de plusieurs aspects de la spéculation philosophique. Leurs réflexions, qui relèvent en grande partie de ce qu'on appela ensuite « philosophie de la nature » (astronomie, origine et reproduction de la vie, etc. — soit ce que les Grecs nommaient phusis, la nature —, présentent des concepts et une exigence de rationalité (en grec : logos) qui tranchent avec ce qui constituait la culture commune en Grèce, c'est-à-dire les légendes et les fables (muthos) de la mythologie, comme celles qu'on trouve chez Homère et Hésiode. Certains Présocratiques ont proposé, en outre, des réflexions d'ordre moral, politique ou métaphysique.Leurs doctrines et leur vie ne sont que partiellement connues. En effet, il ne nous reste souvent d'eux que des fragments et citations transmises par des auteurs ultérieurs. Lorsqu'ils sont évoqués par un philosophe ultérieur, leur pensée peut donc faire l'objet d'une présentation tendancieuse. Originaires pour la plupart des colonies grecques de l'époque situées dans l'actuelle Turquie (Ionie) et l'actuelle Italie (Grande-Grèce), les auteurs présocratiques les plus célèbres sont, chronologiquement, Thalès, Anaximandre, Pythagore, Héraclite, Parménide, Anaxagore, Empédocle, Zénon et Démocrite.
  • Filosofiaren historian, filosofo presokratikoak Antzinako Greziako pentsalari multzo bat dira, greziar filosofiaren aitzindaritzat jotzen direnak. Kronologikoki K. a. VI. mendeko Tales Miletokoarekin hasi eta Sokratesen pentsamenduaren eraginpean izan ez ziren Diogenes Apoloniakoa eta Demokrito pentsalarienganaino zabaltzen dira, K. a. IV. mendean (hortik presokratiko izenondoa, orohar Sokratesen aurretikoak izan baitziren). Filosofo hauen ekarpen garrantzitsuena munduaren ikuspegi mitologikoa alde batera utzi eta unibertso eta naturari buruz emandako azalpen arrazionala izan zen, mitotik logos delakora aldatuz. Hori dela eta, mendebaldeko tradizioan lehenengo filosofo eta zientzialaritzat jo izan dira filosofo presokratikoak. Bereziki unibertsoaren eta naturaren printzipioak aztertu zituzten eta horregatik greziar filosofiaren aldi honi garai kosmologiko ere deitu izan zaio, baina erlijioaz, etikaz eta matematikaz ere aritu ziren.Presokratikoetan pentsalari heterogenoak biltzen dira, ordea, eta horregatik askotan eskola ezberdinetan sailkatzen dira: Miletoko eskolakoak ziren Tales, Anaximandro eta Anaximenes; eskola eleatikoan biltzen dira Parmenides, Zenon Eleakoa eta Meliso; Efesoko eskola; atomistak pluralistak eta pitagorikoak deritzen eskolak ere badaude eta sofistak izeneko filosofo taldean, azkenik, Protagoras, Gorgias eta Hipias biltzen ziren, besteak beste. Filosofiaren historian aitzindariak badira ere, pentsalari horiei buruz egun ezagutzen dena, ordea, oso gutxi da: idatzi zutenaren zati bakan batzuk besterik ez dira geratzen, Aristoteles eta Teofrastok beraiei buruz idatzitakoarekin batera. Presokratikoak terminoa Hermann Diels hizkuntzalariari esker zabaldu zen, 1903 urtean Die Fragmente der Vorsokratiker ("Presokratikoen zatiak") lana argitaratu zuenean. Egun, gainera, lan hori presokratikoengandik gorde diren idazkietarako funtsezko iturri bateratua da.
  • Als Vorsokratiker werden seit der deutschen Romantik diejenigen Philosophen der Antike bezeichnet, die vor Sokrates lebten oder von dessen Philosophie noch nicht beeinflusst waren. Mit ihnen begann die abendländische Philosophie. Sie lebten im Zeitraum von etwa 600 bis 350 v. Chr. Die Zentren der vorsokratischen Philosophie waren die griechischen Städte im Westen Kleinasiens und in Süditalien.Von den zahlreichen Schriften der Vorsokratiker ist keine einzige zur Gänze erhalten. Fast alles, was heute über ihr Leben und ihre Lehren bekannt ist, geht aus Schriften späterer antiker Autoren hervor, die entweder Äußerungen von Vorsokratikern zitieren oder deren Lehren zusammenfassend beschreiben oder kritisieren. Die wichtigsten dieser Autoren sind Aristoteles und der Philosophiehistoriker Diogenes Laertios.Ein Hauptthema der Vorsokratiker war die Frage nach dem Ursprung aller Dinge, nach der arché, die sie unterschiedlich beantworteten. Weitere Themengebiete waren Ethik, Theologie und Politische Philosophie. Zahlreiche Vorsokratiker betrieben auch Mathematik und Naturwissenschaften.
  • Предсократическата философия се нарича античната гръцка философия от времето преди Сократ, но към нея се причисляват и негови съвременници, останали извън влиянието му. В класическата древност предсократиците са наричани 'физически' или 'природни' философи. Названието 'предсократици' става общоупотребимо през 1903 г. , когато Херман Дилс публикува Фрагментите на Предсократици , книга съдържаща оригиналните текстуални следи, запазени от тях. Тези философи включват: Талес, Анаксимандър - натурални философи от школата на Милет Хераклит Питагор от Самос, основател на Питагорейската школа, към която принадлежат: Тимей Ксенофан Парменид Емпедокъл и Анаксагор Диоген Протагор и софисти.
  • Filósofos pré-socráticos é o nome pelo qual são conhecidos aqueles filósofos da Grécia Antiga que, como sugere o nome, antecederam a Sócrates. Essa divisão propriamente, se dá mais devido ao objeto de sua filosofia, em relação à novidade introduzida por Platão, do que à cronologia - visto que, temporalmente, alguns dos ditos pré-socráticos são contemporâneos a Sócrates, ou mesmo posteriores a ele (como no caso de alguns sofistas).Primeiramente, os pré-socráticos, também chamados naturalistas ou filósofos da physis (natureza - entendendo-se este termo não em seu sentido corriqueiro, mas como realidade primeira, originária e fundamental¹, ou o que é primário,fundamental e persistente, em oposição ao que é secundário, derivado e transitório²), tinham como escopo especulativo o problema cosmológico, ou cosmo-ontológico, e buscavam o princípio (ou arché) das coisas.Posteriormente, com a questão do princípio fundamental único entrando em crise, surge a sofística, e o foco muda do cosmo para o homem e o problema moral.Os principais filósofos pré-socráticos (e suas escolas) foram: Escola Jônica: Tales de Mileto, Anaximenes de Mileto, Anaximandro de Mileto e Heráclito de Éfeso; Escola Itálica: Pitágoras de Samos, Filolau de Crotona e Árquitas de Tarento; Escola Eleática: Xenófanes, Parmênides de Eleia, Zenão de Eleia e Melisso de Samos. Escola da Pluralidade: Empédocles de Agrigento, Anaxágoras de Clazômena, Leucipo de Abdera e Demócrito de Abdera. Escola eclética: Diógenes de Apolônia, Arquelau de Atenas.
  • 소크라테스 이전 철학자(독일어: Vorsokratiker, 영어: Presocratics)란 문자 그대로 소크라테스 이전에 살았던 고대 그리스의 철학자를 한데 묶어서 쓰는 낱말이다. 이 낱말은 처음 독일의 고전 문헌학자 헤르만 딜스가 이들 철학자의 단편들을 한데 모아 엮은 책의 제목에서 비롯된다. 그 뒤, 영어와 프랑스어에서 독일어를 직역하여 그대로 쓰고 있으며, 오늘날 서양 철학사에서 굳어진 낱말이라고 볼 수 있다. 이들은 흔히 고대 그리스의 자연 철학자라고 불리기도 하며, 또는 그들이 태어난 지방의 이름을 따서 이오니아, 엘레아 철학자 등으로 일컫기도 한다. 소크라테스 이전 사상에 대한 중요한 분석들은 그레고리 블라스토스, 조너선 번스, 고든 클라크 그리고 프리드리히 니체의 책 《그리스 비극 시대의 철학》에 의해 다루어졌다.그들 대부분은 중요한 문헌들을 남겼다고는 하지만, 그 문헌들이 완성된 형태로 남아 있지는 않다. 우리가 알고 있는 모든 것들은 후대의 철학자들과 역사학자들에 의해 인용되었던 것들과 단편적으로 남아 있는 문헌들뿐이다. 소크라테스 이전 철학자들은 그들 주위에서 벌어지는 현상에 대해 전통적으로 행해지던 신화적 해석들을 거부했으며, 대신 좀 더 이성적인 해석을 내놓았다. 그들 대부분은 다음과 같이 물었다: 만물은 어디에서 유래하는가? 만물은 무엇으로부터 창조되었는가? 자연에서 발견되는 사물들의 다수성은 어떻게 설명해야 하는가? 자연은 수학적으로 어떻게 기술해야 하는가?일부는 나중에 수학적, 과학적 그리고 철학적 연구의 기초가 되는 문제들과 역설들을 정의하는 데 집중했다. 물론, 초기의 그리스 철학자들에 의해 제기된 우주론은 근대 과학에서 기초된 관점에 의해 수정되었다. 그 이후의 철학자들은 대부분 그들이 내놓은 대답들은 받아들이지 않았지만, 그들이 물었던 질문들은 이후 철학자들에게도 여전히 중요한 문제였다.
  • Pre-Socratic philosophy is Greek philosophy before Socrates (and includes schools contemporary with Socrates that were not influenced by him). In Classical antiquity, the Presocratic philosophers were called physiologoi (Greek: φυσιολόγοι; in English, physical or natural philosophers). Aristotle called them physikoi (physicists after physis or "nature") because they sought natural explanations for phenomena, as opposed to the earlier theologoi (theologians), whose philosophical basis was supernatural. Diogenes Laërtius divides the physiologoi into two groups, Ionian and Italiote, led by Anaximander and Pythagoras, respectively.Hermann Diels popularized the term pre-socratic in Die Fragmente der Vorsokratiker (The Fragments of the Pre-Socratics) in 1903. However, the term pre-Sokratic was in use as early as George Grote's Plato and the Other Companions of Sokrates in 1865. Major analyses of pre-Socratic thought have been made by Gregory Vlastos, Jonathan Barnes, and Friedrich Nietzsche in his Philosophy in the Tragic Age of the Greeks.It may sometimes be difficult to determine the actual line of argument some Presocratics used in supporting their particular views. While most of them produced significant texts, none of the texts has survived in complete form. All that is available are quotations by later philosophers (often biased) and historians, and the occasional textual fragment.The Presocratic philosophers rejected traditional mythological explanations of the phenomena they saw around them in favor of more rational explanations. These philosophers asked questions about "the essence of things":From where does everything come?From what is everything created?How do we explain the plurality of things found in nature?How might we describe nature mathematically?Others concentrated on defining problems and paradoxes that became the basis for later mathematical, scientific and philosophic study.Later philosophers rejected many of the answers the early Greek philosophers provided, but continued to place importance on their questions. Furthermore, the cosmologies proposed by them have been updated by later developments in science.
  • Presocratische filosofie is de naam die gegeven wordt aan de oud-Griekse wijsbegeerte die aan Socrates (469 - 399 v.Chr.) voorafging. Daartoe behoren overigens ook enkele tijdgenoten vanSocrates (zoals Democritus) die wegens hun denken toch gerekend worden tot deze groep van presocraten of presocratici. (Oudgrieks: "προσωκρατικοι φιλόσοφοι" - prosôkratikoì philósophoi = voorsocratische filosofen.)
  • Con l'espressione "filosofia presocratica" si designa, comunemente e a partire dalla fine XVIII secolo, la filosofia greca precedente a Socrate. Essa include tuttavia anche quelle scuole contemporanee di Socrate che non furono da lui influenzate.
  • La filosofía presocrática es el período de la historia de la filosofía griega que se extiende desde el comienzo mismo de ésta, con Tales de Mileto (nacido en el siglo VII a. C.), hasta las últimas manifestaciones del pensamiento griego no influidas por el pensamiento de Sócrates, aún cuando sean cronológicamente posteriores a él. Tales y los filósofos griegos posteriores a él se incluyen dentro de los llamados «presocráticos» hasta la época de Platón, cuyas obras más importantes corresponden a la primera mitad del siglo IV a. C. y afirman estar basadas directamente en las enseñanzas de Sócrates.La obra de estos pensadores antiguos no nos ha llegado sino fragmentariamente, en citas de autores posteriores, por lo que el estudio de sus doctrinas debe tener presente constantemente la forma de transmisión textual y la valoración de las fuentes.
  • Досокра́тики — условное название древнегреческих философов раннего периода (VI—V века до н. э.), а также их преемников IV в. до н. э., творивших вне русла аттической сократической и софистической традиций.
  • A preszókratikus filozófia jelentése: Szókratész (Kr. e. 5-4 sz.) előtti filozófia. A Kr. e. VI. sz.-tól Szókratészig tartó gondolkodást jelenti. Pl.: Xenophanész, Püthagorasz, Anaximenész, Anaximandrosz és Thalész görög filozófusok. A két legfontosabb preszókratikus filozófiai iskola a milétoszi (Thalész, Anaximandrosz, Anaximenész) és az eleai (Parmenidész, Zénón, Melisszosz).A preszókratikus filozófusok Szókratész előtt avagy az ő kortársaként tevékenykedtek, de mindenképp az őt megelőző korszak világképét értelmezték.Számos preszókratikus filozófus esetében nehéz az érvelés tényleges menetét meghatározni, amelyek végső nézeteikhez vezettek. Annak ellénre, hogy legtöbbjük jelentős szövegeket hozott létre (általában " A természetről ' címmel), ezek közül egyik sem maradt fenn teljes formában. Csupán későbbi gondolkodók vagy történetírók által használt idézetek, és esetenként rövid töredékek (fragmentumok) maradtak ránk. A preszókratikusok első és legfontosabb értelmezője Arisztotelész.A preszókratikus filozófusok elvetették a világ és jelenségei hagyományos mitológiai magyarázatát, egy racionálisabb magyarázat javára. Legtöbbjük a következő alapvető kérdéseket fogalmazta meg: Honnan származik minden? Milyen anyagból áll valójában; mi az elsődleges anyag: princípium? Hogyan magyarázható a természetben található dolgok sokfélesége (pluralitás)? Hogyan írható le a természet matematikailag? Mások problémák és paradoxonok meghatározására koncentráltak, amelyek a későbbi matematikai, tudományos, és filozófiai vizsgálódások tárgyai lettek. Természetesen a korai görög gondolkodók kozmológiáját a modern tudományon alapuló nézetek felülbírálták. Az utókor számos magyarázatukat visszautasította, de folyamatos hangsúlyt helyezett a legkorábbi kérdésfeltevések jelentőségére. Platón számos nézetét a preszókratikusok véleményével párbeszédben fejtette ki (például Parmenidész c dialógus), Arisztotelész pedig elsőként tulajdonított történeti jeletnőséget a Szókratész előtti gondolkodóknak, akiknek maga is sokat köszönhetett.
  • ソクラテス以前の哲学者(ソクラテスいぜんのてつがくしゃ)は、ソクラテス以前の初期ギリシア(紀元前6世紀から前4世紀)の哲学者のことである。しかしソクラテス以前には「哲学」という概念はなく、彼らを哲学者と表記するには異議が多いため、しばしば独語を用いてフォアゾクラティカーVorsokratiker ともいう。
  • Se sol anomenar presocràtics als filòsofs grecs anteriors a Sòcrates, tot i que aquesta denominació tampoc és absolutament exacta, ja que alguns serien contemporanis d'ell i no anteriors (els pluralistes). La seva preocupació bàsica és ontològica, busquen l'essència o arché de les coses, del món, així com explicar el seu origen. Aquest terme va adquirir popularitat amb la publicació de l'obra Fragmente der Vorsokratiker de Herman Alexander Diels el 1903, tot i que existeix des del segle XIX.Són els primers pensadors que intenten donar una explicació racional i no a partir de mites (encara que els puguin usar com a metàfores puntuals) sobre el perquè del que ens envolta.Hi ha qui adopta l'opinió segons la qual, els filòsofs sofistes potser haurien de ser inclosos com a "filòsofs presocràtics", tot i que la pràctica totalitat dels sofistes importants foren, de fet, contemporanis de Sòcrates. En general, no se'ls sol incloure, ja que és justament la preocupació per la natura d'uns (presocràtics) i la preocupació política, social o humana dels altres (sofistes) la que marca una diferència destacable.
  • Předsókratici, také předsókratovci nebo presokratici je souhrnné označení pro rané řecké filosofy před Sókratovým obratem a novým založením filosofie zhruba v polovině 4. století př. n. l. Představují různé pokusy o racionální výklad skutečnosti v období krize starších, tradičních společností a jejich mýtů. Z jejich spisů se vesměs zachovaly pouze zlomky, citáty v dílech pozdějších autorů, které se obvykle citují podle vydání Diels-Kranz jako: DK [číslo autora] A/B a [číslo zlomku] ("A" znamená nepřímá svědectví, "B" přímé citáty.)Dělí se obvykle na několik skupin, například: Míléťané (přírodní filosofové), tj. Thalés z Milétu Anaximandros Anaximenés Pythagorejci: Pýthagorás Alkmaión Filolaos Timaios Eleaté: Xenofanés Parmenidés Zénón z Eleje Hérakleitos Anaxagorás Empedoklés Atomisté: Leukippos Démokritos Sofisté: Prótagorás Prodikos Gorgiás Hippiás Kritiás
  • Filozofia przedsokratejska – okres w filozofii starożytnej przed wystąpieniem Sokratesa, obejmujący filozofów przyrody i często ujmowanych w osobną kategorię sofistów.Przedsokratyków łączą zainteresowania filozofią przyrody. Odrzucają jednocześnie tradycyjne, mityczne wyjaśnienia zjawisk fizycznych. Postawili oni pytanie o pratworzywo - arché, z którego został zbudowany świat. Pierwszą odpowiedź – zasadą świata jest woda - dał Tales z Miletu. Podawano także inne stany materii: Anaksymenes zaproponował powietrze, a Heraklit – ogień. Wielka synteza, którą opracował Empedokles przyjmowała cztery żywioły, wodę, ogień, powietrze i ziemię, jako podstawowe elementy (substancje), z których zbudowane są wszystkie rzeczy materialne. Teoria ta dominowała w antycznej i średniowiecznej fizyce. Alternatywna teoria Anaksagorasa przyjmowała nieskończenie wielką liczbę podstawowych substancji obecnych w każdej rzeczy. Bardziej abstrakcyjnym ujęciem natury rzeczy była filozofia Anaksymandra, który za prazasadę ujął bezkres i pitagorejczyków, którzy za zasadę uznali liczbę. Następnie presokratycy postawili problem powstawania i przemijania rzeczy. Proponowaną przez Empedoklesa przyczynę tych zmian były kosmiczne siły miłości i nienawiści, zbliżające do siebie albo oddalające cztery żywioły, z których zbudowany był świat. Zdaniem Anaksagorasa przyczyną zmian na świecie był poruszający rzeczy rozumny duch. Warunkiem ruchu na świecie była zdaniem Leucypa próżnia, która otaczała cząstki materii – atomy. Atomy miały różne właściwości, bo różniły się od siebie kształtem, położeniem, prędkością i porządkiem, ale stale się mechanicznie zderzając i łącząc tworzą nowe rzeczy. Idee Leucypa rozwinął w system materialistyczny Demokryt. Ostatnim wielkim problemem filozofii presokratycznej był problem bytu, który zdawał się być harmonijny i stały w opozycji do zmiennych i chaotycznych zjawisk przyrody. Taki obraz świata pochodzący od pitagorejczyków rozwinął eleata Parmenides doktryną jedności bytu: "Byt jest, a niebytu nie ma". Byt uzyskał takie atrybuty jak: wieczność, ciągłość, nieruchomość, niepodzielność i niezmienność. Doświadczenie zmysłowe oszukuje nas pokazując przejawy zmienności, ale do prawdy o bycie można dojść wyłącznie na podstawie dociekań rozumowych. Filozofowie szkoły elejskiej prześcigali się w wynajdowaniu sprzeczności w rozumowaniu opartego na założeniu, że ruch w świecie jest możliwy (najbardziej znanymi argumentami były paradoksy Zenona z Elei). Zasadę jedności bytu odrzucił Heraklit, który za podstawowe zasady świata uznał nieprzerwany ciąg stawania się i przemijania, nieodwracalność czasu oraz wojnę przeciwieństw, którym jednak rządzi pozaświatowy logos – mądrość. Człowiek rozumem nie może poznawać bezpośrednio bytu, ale może osiągnąć myślenie zgodne z logosem.Poglądy filozofów przedsokratejskich są trudne do odtworzenia, ponieważ nie mamy kompletnej wersji żadnego ważniejszego tekstu. Wszystko, czym dysponujemy, to zapytania późniejszych filozofów i historyków oraz drobne fragmenty tekstów oryginalnych.
  • Batı felsefesi MÖ 6. yüzyılda Antik Yunan'da başladı. Sokrates öncesi düşünürler çoğunlukla Yunan dünyasının batı veya doğu çevrelerindendiler. Felsefi projeleri asıl, nihai ilkeyi bulmaya ve dış dünyanın doğasını çözmeye yönelikti. Şeylerin maddi ilkesini, kökenlerini ve yok oluşlarını algılamaya çalıştılar. İlk düşünürler olarak şeylerin ussal briliğini vurgulayarak dış dünyanın mitolojik açıklamalarını reddettiler. Cevap aradıkları başlıca meseleler şunlardır:Her şey nereden geliyor?Her şeyin yaratılış kaynağı nedir?Doğada bulunan şeylerin çoğul oluşlarını nasıl açıklarız?Matematiksel olarak doğayı nasıl tanımlarız?Sokrates öncesi düşünürlerin çalışmalarından sadece çok azı günümüze gelebilmiştir. Onlar hakkında bildiklerimiz sonraki düşünürlerin ve bazı dinbilimcilerin yazdıklarından ibarettir.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 2406 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 27670 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 161 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110906778 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:année
  • 1844 (xsd:integer)
  • 1903 (xsd:integer)
  • 1908 (xsd:integer)
  • 1964 (xsd:integer)
  • 1968 (xsd:integer)
  • 1975 (xsd:integer)
  • 1988 (xsd:integer)
  • 1989 (xsd:integer)
prop-fr:auteur
prop-fr:commentaire
prop-fr:langue
  • de
prop-fr:lieu
  • Berlin
  • Paris
prop-fr:publi
  • 1882 (xsd:integer)
  • 1960 (xsd:integer)
prop-fr:titre
  • Dictionnaire des philosophes antiques
  • La Philosophie des Grecs, vol. I et II
  • Les Penseurs grecs, tome 1
  • Les Présocratiques
  • Les présocratiques
  • La Philosophie à l'époque tragique des Grecs in. Œuvres I.
  • Les penseurs grecs avant Socrate de Thalès de Milet à Prodicos
  • Die Fragmente der Vorsokratiker. Griechisch und Deutsch
prop-fr:trad
  • Aug. Reymond
  • Michel Haar et Marc de Launay
  • Émile Boutroux
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:wikisource
  • catégorie:Présocratiques
prop-fr:wikiversity
  • Département:Philosophie ancienne
prop-fr:wikiversityTitre
  • Département:Philosophie ancienne
  • Département:Philosophie ancienne
prop-fr:wiktionary
  • présocratique
prop-fr:éditeur
  • CNRS
  • F. Alcan
  • Gallimard
  • Gallimard, « Bibliothèque de la Pléiade »
  • Garnier Frères, rééd. GF-Flammarion
  • Hachette
  • Kranz W. en 3 vol., 10e éd.
  • PUF, « Que sais-je ? »
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Les présocratiques sont des philosophes qui, dans la Grèce antique, ont participé aux origines de la philosophie et ont vécu du milieu du VIIe siècle av. J.-C. jusqu'au IVe siècle av. J.-C., c'est-à-dire pour la plupart avant Socrate (470-399 av. J.-C.).
  • Presocratische filosofie is de naam die gegeven wordt aan de oud-Griekse wijsbegeerte die aan Socrates (469 - 399 v.Chr.) voorafging. Daartoe behoren overigens ook enkele tijdgenoten vanSocrates (zoals Democritus) die wegens hun denken toch gerekend worden tot deze groep van presocraten of presocratici. (Oudgrieks: "προσωκρατικοι φιλόσοφοι" - prosôkratikoì philósophoi = voorsocratische filosofen.)
  • Con l'espressione "filosofia presocratica" si designa, comunemente e a partire dalla fine XVIII secolo, la filosofia greca precedente a Socrate. Essa include tuttavia anche quelle scuole contemporanee di Socrate che non furono da lui influenzate.
  • Досокра́тики — условное название древнегреческих философов раннего периода (VI—V века до н. э.), а также их преемников IV в. до н. э., творивших вне русла аттической сократической и софистической традиций.
  • ソクラテス以前の哲学者(ソクラテスいぜんのてつがくしゃ)は、ソクラテス以前の初期ギリシア(紀元前6世紀から前4世紀)の哲学者のことである。しかしソクラテス以前には「哲学」という概念はなく、彼らを哲学者と表記するには異議が多いため、しばしば独語を用いてフォアゾクラティカーVorsokratiker ともいう。
  • 소크라테스 이전 철학자(독일어: Vorsokratiker, 영어: Presocratics)란 문자 그대로 소크라테스 이전에 살았던 고대 그리스의 철학자를 한데 묶어서 쓰는 낱말이다. 이 낱말은 처음 독일의 고전 문헌학자 헤르만 딜스가 이들 철학자의 단편들을 한데 모아 엮은 책의 제목에서 비롯된다. 그 뒤, 영어와 프랑스어에서 독일어를 직역하여 그대로 쓰고 있으며, 오늘날 서양 철학사에서 굳어진 낱말이라고 볼 수 있다. 이들은 흔히 고대 그리스의 자연 철학자라고 불리기도 하며, 또는 그들이 태어난 지방의 이름을 따서 이오니아, 엘레아 철학자 등으로 일컫기도 한다. 소크라테스 이전 사상에 대한 중요한 분석들은 그레고리 블라스토스, 조너선 번스, 고든 클라크 그리고 프리드리히 니체의 책 《그리스 비극 시대의 철학》에 의해 다루어졌다.그들 대부분은 중요한 문헌들을 남겼다고는 하지만, 그 문헌들이 완성된 형태로 남아 있지는 않다.
  • Предсократическата философия се нарича античната гръцка философия от времето преди Сократ, но към нея се причисляват и негови съвременници, останали извън влиянието му. В класическата древност предсократиците са наричани 'физически' или 'природни' философи. Названието 'предсократици' става общоупотребимо през 1903 г. , когато Херман Дилс публикува Фрагментите на Предсократици , книга съдържаща оригиналните текстуални следи, запазени от тях.
  • Als Vorsokratiker werden seit der deutschen Romantik diejenigen Philosophen der Antike bezeichnet, die vor Sokrates lebten oder von dessen Philosophie noch nicht beeinflusst waren. Mit ihnen begann die abendländische Philosophie. Sie lebten im Zeitraum von etwa 600 bis 350 v. Chr. Die Zentren der vorsokratischen Philosophie waren die griechischen Städte im Westen Kleinasiens und in Süditalien.Von den zahlreichen Schriften der Vorsokratiker ist keine einzige zur Gänze erhalten.
  • Filósofos pré-socráticos é o nome pelo qual são conhecidos aqueles filósofos da Grécia Antiga que, como sugere o nome, antecederam a Sócrates.
  • La filosofía presocrática es el período de la historia de la filosofía griega que se extiende desde el comienzo mismo de ésta, con Tales de Mileto (nacido en el siglo VII a. C.), hasta las últimas manifestaciones del pensamiento griego no influidas por el pensamiento de Sócrates, aún cuando sean cronológicamente posteriores a él.
  • Předsókratici, také předsókratovci nebo presokratici je souhrnné označení pro rané řecké filosofy před Sókratovým obratem a novým založením filosofie zhruba v polovině 4. století př. n. l. Představují různé pokusy o racionální výklad skutečnosti v období krize starších, tradičních společností a jejich mýtů.
  • Filozofia przedsokratejska – okres w filozofii starożytnej przed wystąpieniem Sokratesa, obejmujący filozofów przyrody i często ujmowanych w osobną kategorię sofistów.Przedsokratyków łączą zainteresowania filozofią przyrody. Odrzucają jednocześnie tradycyjne, mityczne wyjaśnienia zjawisk fizycznych. Postawili oni pytanie o pratworzywo - arché, z którego został zbudowany świat. Pierwszą odpowiedź – zasadą świata jest woda - dał Tales z Miletu.
  • A preszókratikus filozófia jelentése: Szókratész (Kr. e. 5-4 sz.) előtti filozófia. A Kr. e. VI. sz.-tól Szókratészig tartó gondolkodást jelenti. Pl.: Xenophanész, Püthagorasz, Anaximenész, Anaximandrosz és Thalész görög filozófusok.
  • Se sol anomenar presocràtics als filòsofs grecs anteriors a Sòcrates, tot i que aquesta denominació tampoc és absolutament exacta, ja que alguns serien contemporanis d'ell i no anteriors (els pluralistes). La seva preocupació bàsica és ontològica, busquen l'essència o arché de les coses, del món, així com explicar el seu origen.
  • Pre-Socratic philosophy is Greek philosophy before Socrates (and includes schools contemporary with Socrates that were not influenced by him). In Classical antiquity, the Presocratic philosophers were called physiologoi (Greek: φυσιολόγοι; in English, physical or natural philosophers).
  • Batı felsefesi MÖ 6. yüzyılda Antik Yunan'da başladı. Sokrates öncesi düşünürler çoğunlukla Yunan dünyasının batı veya doğu çevrelerindendiler. Felsefi projeleri asıl, nihai ilkeyi bulmaya ve dış dünyanın doğasını çözmeye yönelikti. Şeylerin maddi ilkesini, kökenlerini ve yok oluşlarını algılamaya çalıştılar. İlk düşünürler olarak şeylerin ussal briliğini vurgulayarak dış dünyanın mitolojik açıklamalarını reddettiler.
  • Filosofiaren historian, filosofo presokratikoak Antzinako Greziako pentsalari multzo bat dira, greziar filosofiaren aitzindaritzat jotzen direnak. Kronologikoki K. a. VI. mendeko Tales Miletokoarekin hasi eta Sokratesen pentsamenduaren eraginpean izan ez ziren Diogenes Apoloniakoa eta Demokrito pentsalarienganaino zabaltzen dira, K. a. IV. mendean (hortik presokratiko izenondoa, orohar Sokratesen aurretikoak izan baitziren).
rdfs:label
  • Présocratiques
  • Filosofo presokratikoak
  • Filosofía presocrática
  • Filozofia przedsokratejska
  • Pre-Socratic philosophy
  • Presocratici
  • Presocratische filosofie
  • Presocràtic
  • Preszókratikus filozófia
  • Pré-socráticos
  • Předsókratici
  • Sokrates öncesi düşünürler
  • Vorsokratiker
  • Досократики
  • Предсократици
  • ソクラテス以前の哲学者
  • 소크라테스 이전 철학자
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:influencedBy of
is dbpedia-owl:philosophicalSchool of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:influencéPar of
is prop-fr:principauxIntérêts of
is prop-fr:traditionPhilosophique of
is foaf:primaryTopic of