Le prénom est un nom personnel qui précède le patronyme ou le nom de famille. Il est utilisé pour désigner une personne de façon unique, par opposition au nom de famille qui est partagé et hérité. Dans certaines cultures, il n’y pas de prénom mais un ou plusieurs postnoms.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le prénom est un nom personnel qui précède le patronyme ou le nom de famille. Il est utilisé pour désigner une personne de façon unique, par opposition au nom de famille qui est partagé et hérité. Dans certaines cultures, il n’y pas de prénom mais un ou plusieurs postnoms.
  • Личное имя — социолингвистическая единица, разновидность имени собственного, один из главных персональных языковых идентификаторов человека или какого-либо одушевлённого существа.
  • Un nombre de pila (o sencillamente nombre) diferencia a diferentes miembros de una misma familia. La expresión «nombre de pila» se refiere a la pila bautismal. Los nombres de pila son antropónimos, frecuentemente derivados de nombres comunes. La etimología de los nombres de pila puede incluir: Cualidades físicas: p. ej. Linda Ocupaciones: p. ej. Jorge (campesino, agricultor) Circunstancias de nacimiento: p. ej. Tomás (gemelo) Objetos: p. ej. Pedro (piedra) Personajes literarios: p. ej. Wendy Otro nombre (generalmente por cambio de género): p. ej. Andrea, Paula Lugares: p. ej. Lorena Reconocimiento: p. ej. Víctor (El que ha vencido)Los nombres se pueden clasificar según su origen: Los nombres hebreos vienen casi siempre del Antiguo Testamento. Ejemplos: Daniel, David, Gabriel, Israel, José, Miguel, Rafael; Abigail, Raquel, Rebeca, Sara, etc. También existen nombres de origen arameo, como Tomás; María o Marta. Los nombres germánicos se refieren en ocasiones a la guerra. El frecuente sufijo -berto proviene de -beraht, que quiere decir "brillante". Ejemplos: Alberto, Alfredo, Álvaro, Carlos, Eduardo, Gerardo, Guillermo, Gonzalo, Luis, Roberto, Rodolfo, Rodrigo, etc. Los nombres griegos y latinos provienen en ocasiones de la mitología greco-romana. Muchos pertenecen a las tradiciones cristianas primitivas. Ejemplos griegos: Alejandro, Andrés, Cristóbal, Esteban, Felipe, Jorge, Pedro, Sebastián; Melisa, Mónica, etc. Ejemplos romanos: Antonio, Augusto, César, Fabio, Marcos, Pablo; Beatriz, Diana, Laura, Sergio, Victoria, etc. Además en muchos lugares de América Latina existe un número significativo de nombres procedentes de las culturas que sobrevivieron la expansión planetaria de la civilización europea. Ejemplos: en mapudungun (lengua del pueblo mapuche originario de la zona centro-sur de Chile y del sudoeste de Argentina): Caupolicán 'pedernal azul', Galvarino, Lautaro 'traro veloz', Nahuel 'jaguar', Sacha 'árbol', Pacha 'tierra'; en náhuatl (lengua del pueblo mexica): Cuauhtémoc 'águila que descendió'; Xicoténcatl 'boca de jicote', Citlalli 'estrella', Xóchitl 'flor', Tonatiuh 'sol'; o en maya como Lolbé 'Camino de flores', Sacnicté 'Flor blanca'.
  • O prenome (do latim praenōmen, composto de prae- «pre-» e nomen «nome») é o elemento onomástico que precede o apelido de família (sobrenome) na forma de designar as pessoas. Na língua coloquial, são mais comuns as expressões "nome próprio" ou "nome de batismo".Na Roma Antiga, o prenome precedia o gentilício. No início da Idade Média, o nome pessoal era o nome principal da identidade. Era acompanhado de diferentes determinantes: origem geográfica, filiação (patronímico), de parentesco, de profissão. Durante a segunda metade da Idade Média na Europa, e mais tarde em outros lugares, o nome de família que acompanhava o nome da pessoa, passou a ter uma importância maior na identificação do indivíduo. Então o nome pelo qual a pessoa era conhecida passou a ser o prenome, que deveria vir acompanhado pelo nome de família. Exemplos de prenomes comuns são José, João, Carlos, Antônio, Maria, Joana, Paula etc. A cada pessoa podem ser atribuídos um ou mais prenomes quando nasce ou quando é batizada. Em algumas culturas e idiomas (por exemplo em húngaro, vietnamita, chinês, japonês ou coreano), o apelido de família precede o prenome na ordem do nome completo, como Deng Xiaoping, sendo Deng o apelido de família e Xiaoping o prenome.== Referências ==
  • A person's given name, or in Western contexts a first name, forename or Christian name, is a part of his or her personal name and identifies and differentiates the person between members of a group, especially in a family, all of whose members usually share the same family name (surname). A given name is purposefully given, usually by a child's parents at or near birth, in contrast to an inherited one such as a family name. A given name is sometimes legally changed through a name change.Given names are often used in a familiar and friendly manner in informal situations. In more formal situations the surname is more commonly used, unless it is necessary to distinguish between people with the same surname. The idiom "on a first-name basis" (or "on first-name terms") alludes to the familiarity of addressing another by a given name.The western style of having both a family name (surname) and a given name is far from universal. In many countries it is common for people to have only one name (a mononym).
  • Prenom és la designació científica del nom de fonts, també anomenat nom de pila, nom de baptisme o nom de bateig, perquè és el que els cristians imposen en el baptisme. És el nom que fem servir en les situacions familiars i col·loquials. El trien els pares o altres familiars (la tradició catalana és que el triïn els padrins). A les Balears, tradicionalment es donava al primer nen i nena nascuts el nom dels avis paterns i al segon nen i nena el dels avis materns (que normalment eren també els padrins). Els posteriors fills rebien el nom dels oncles.Dels noms oficials que duu una persona, el prenom és el nom propi que va en primer lloc. N'hi ha amb variabilitat de gènere (és a dir, amb forma per a home i forma per a dona, com "Joan" / "Joana") i també n'hi ha d'específics per a home ("Abel") i dona ("Marta"); els que poden servir –sense canvis- tant per a home com per a dona són rars (però n'hi ha algun, com "Bonaventura", "Jovita", "Montserrat" o "Trinitat").El prenom va seguit d'un o, en el cas dels Països Catalans, Espanya i Portugal, dos cognoms.
  • Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana osobie przez grupę, do której należy. Wraz (z ewentualnym drugim i następnymi imionami oraz) z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество (trans.) otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.
  • Der Vorname einer Person ist der Teil des Namens, der nicht die Zugehörigkeit zu einer Familie ausdrückt, sondern individuell identifiziert.Die Vornamen eines Menschen werden nach seiner Geburt von seinen Eltern bestimmt. In manchen Ländern, so in den deutschsprachigen Ländern, gibt es Reglementierungen, die die Freiheit der Wahl des Vornamens einschränken.Im Deutschen und in den meisten anderen europäischen Sprachen stehen die Vornamen (als individuelle Namen) vor dem Familiennamen (von regionalen Ausnahmen abgesehen), während beispielsweise im Ungarischen, Vietnamesischen, Chinesischen, Japanischen oder Koreanischen der von den Eltern bestimmte individuelle Name hinter dem Familiennamen steht. In Deutschland bezeichnet man als Rufnamen den- oder diejenigen Vornamen, unter denen eine Person angesprochen wird.Im anglo-amerikanischen Sprachraum sind Zwischennamen gebräuchlich, die auch Mittelnamen (middle names) genannt und meistens mit dem Anfangsbuchstaben abgekürzt werden (middle initials). Auch im Ostfriesischen gibt es Zwischennamen. Im Russischen steht der Vatersname zwischen dem Vor- und dem Familiennamen.
  • Il prenome è il nome individuale di una persona, che, assieme al cognome (o nome di famiglia), forma l'antroponimo. Il termine è usato perlopiù in contesti accademici e giuridici, mentre nel linguaggio parlato si utilizzano più di frequente i sinonimi nome di battesimo, primo nome, nome proprio di persona o soltanto nome.Negli antroponimi dell'antica Roma il praenomen precedeva il gentilizio, e nell'italiano moderno precede il cognome. In alcuni paesi, tuttavia, soprattutto dell'Estremo Oriente o, per l'Europa, in Ungheria, l'ordine può essere differente, con il cognome che precede il nome.
  • Nama kecil atau nama pemberian (bahasa Inggris: given name) adalah nama yang diberikan ketika masih kecil. Dalam konteks Barat, nama kecil disebut sebagai nama depan (bahasa Inggris: forename) atau nama pertama (bahasa Inggris: first name) yang merupakan bagian dari nama diri (nama pribadi) dan dipakai untuk membedakan dan mengidentifikasi seseorang dari anggota sebuah kelompok, terutama di dalam sebuah keluarga karena semua anggota keluarga umumnya memiliki nama keluarga/marga (bahasa Inggris: family name/surname) yang sama. Nama kecil diberikan dengan sengaja, biasanya oleh kedua orang tua atau sebelum/ketika anak itu lahir atau nama ketika baptisan, dan berbeda dari nama keluarga yang diwarisi turun temurun. Nama kecil kadang-kadang dapat diganti melalui penetapan pengadilan.Nama kecil sering hanya digunakan dalam situasi informal untuk memanggil orang terdekat atau telah terjalin hubungan akrab. Teman baru atau orang lain dipanggil memakai nama keluarga dengan gelar sosial yang sesuai. Dalam situasi lebih formal, nama keluarga lebih umum dipakai, kecuali bila perlu membedakan dua orang atau lebih yang bernama keluarga sama. Sebuah keluarga tidak jarang memiliki lebih dari satu orang anak yang bernama sama. Biasanya ini terjadi bila anak pertama yang memakai nama itu meninggal, dan keluarga itu memutuskan untuk memakai nama kecil dari anak yang telah meninggal itu untuk anak yang lahir berikutnya.Sistem penulisan nama kecil diikuti nama keluarga seperti cara Barat bukanlah cara universal. Di banyak negara di dunia, orang memakai nama tunggal (hanya terdiri dari satu kata atau mononim), seperti pada nama Burma dan nama Jawa.
  • Rodné jméno je u Čechů, Slováků a v mnoha dalších národech, které uplatňují vícejmennou antroponymickou soustavu, nedědičné osobní jméno, které spolu s děděným příjmením tvoří povinné oficiální dvoučlenné (popř. vícečlenné) osobní jméno, sloužící k občanskoprávní identifikaci každého jedince.V minulosti plnilo a u mnoha lidí dodnes plní funkci rodného jména zpravidla křestní jméno, jeho udělením při křtu se dítěti zároveň vybíral křestní patron, tedy světec, podle nějž dítě bylo pojmenováno. Proto také někteří lidé se jménem, které neslo více světců, rozlišovali nebo rozlišují, podle kterého z nich jsou pojmenováni, a podle toho také slaví příslušný svátek a mnohdy toto rozlišení uvádějí společně se jménem (např. Jan mohl být podle Jana Křtitele, Jana Nepomuckého nebo Jana Evangelisty, František podle Františka Saleského nebo Františka z Assisi, Štěpán podle Štěpána prvomučedníka nebo Štěpána Uherského atd.). Z této funkce vyplýval i zvyk dávat lidem více křestních jmen najednou (získali tím více patronů), přičemž lidé s více křestními jmény mnohdy v běžném životě používají jen jedno z nich. V rámci sekularizace společnosti se však v občanském a veřejnosprávním kontextu prosadil[zdroj?] nábožensky neutrální výraz rodné jméno.Výběr rodného jména obvykle podléhá určitým zákonem upraveným konvencím a pravidlům pro pojmenování osoby. Tato pravidla se v různých zemích liší. Jméno zpravidla pro dítě vybírají rodiče. V minulosti dítě často dostávalo takové jméno, které připadalo na den, kdy se narodilo. I rodná jména podléhají módě, a proto se v čase mění podíl jednotlivých rodných jmen v populaci. Jména, která byla v minulosti velmi populární a častá, se dnes moc nepoužívají a naopak, vrací se zpět jména, která byla v minulosti téměř zapomenutá.Podle gramatického i přirozeného rodu rozlišujeme rodná jména mužská (Jan, Ivo), ženská (Hana, Ester) a obourodá (Míla, Jára, Vlasta, René, Jindra, Nikola, Saša).
  • 명(名)은 성씨를 제외한 이름을 말한다. 영어로는 Given name이라고 한다. 어떤 이름은 어떤 성별에서만 많이 쓰이거나 성별을 암시하기도 한다.
  • Een voornaam is een eigennaam die een kind bij de geboorte gegeven wordt en die geplaatst wordt voor de achternaam.De voornaam is, historisch gezien, iemands eigenlijke naam. Vanouds heeft iedereen een voornaam, maar in een land zoals Nederland stamt het algemeen gebruik van achternamen uit de tijd van Napoleon, waarin iedereen in de Westerse wereld een achternaam moest kiezen, hoewel velen (vooral de adel en burgerij) in de praktijk al een achternaam hadden. Afhankelijk van de streek ziet men het gebruik van een achter- of familienaam eerder opduiken dan elders. Achternamen bestonden bijvoorbeeld in West-Vlaanderen eerder dan in Limburg, de bevolkingsdichtheid speelde daarin een rol. De oudste familienamen in Vlaanderen dateren uit de 13de eeuw. Tegen het begin van de 18de eeuw hadden vrijwel alle families in het huidige België een stabiele achternaam.Tegenwoordig is het zo dat de achternaam in het openbare leven de belangrijkste functie vervult. Een adreslijst is meestal gesorteerd op achternaam; voornamen worden zelfs afgekort tot voorletters. Iemand die men niet goed kent spreekt men aan met de achternaam voorafgegaan door meneer, mevrouw of in een enkel geval een titulaire aanspreekvorm.Een uitzondering geldt voor leden van de koninklijke families: voor hen is de voornaam belangrijker. Verder is het gebruikelijk dat leden van de lagere Britse adel met de titel plus voornaam worden aangesproken (zie Sir).Soms komt het voor dat een vreemdeling zich meldt bij de Nederlandse burgerlijke stand en geen aparte voor- en achternaam kan opgeven. De regel is in dat geval dat voor deze persoon de opgegeven naam zowel voor- als achternaam is. Bij aangifte van nieuw geboren kinderen is de regel anders. Geeft iemand bij de aangifte van een kind geen voornaam op, dan moet de ambtenaar van de burgerlijke stand het kind één of meer voornamen geven, wat ook gebeurt als de opgegeven voorna(a)m(en) worden geweigerd wegens ongepastheid of overeenstemming met een geslachtsnaam die niet ook een gebruikelijke voornaam is. In al deze gevallen wordt in de geboorteakte uitdrukkelijk aangegeven dat de voornamen ambtshalve zijn gegeven.Een voordeel van achternamen is dat ze onveranderlijk zijn. De officiële voornaam wordt nog wel eens veranderd in een roepnaam of koosnaam, wat met de achternaam zelden gebeurt. Enige uitzonderingen hierop zijn de geslachtsnaamwijziging die aangevraagd wordt bij het hof of het verzoek tot wijziging van de voornaam bij de rechter. In beide gevallen is een goede argumentatie nodig, zoals in geval van hinderlijke, aanstootgevende namen.De voornamen (het kunnen er meer zijn) onderscheiden in de westerse culturen iemand van anderen met dezelfde achternaam. Dit gaat niet geheel op: mensen met dezelfde achternaam (naamgenoten) kunnen immers ook identieke voornamen hebben. Verder is een achternaam over het algemeen unieker dan een voornaam: twee willekeurig gekozen personen (niet uit dezelfde familie) zullen vaker dezelfde voornaam dan dezelfde achternaam hebben.In sommige gemeenschappen is de voornaam gebaseerd op de doopnaam.
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 79126 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 24856 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 125 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110464194 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:année
  • 1975 (xsd:integer)
prop-fr:auteur
  • Henri-Daniel Cosnard
prop-fr:langue
  • fr
prop-fr:lireEnLigne
prop-fr:pages
  • 40 (xsd:integer)
prop-fr:périodique
  • Études et dossiers
prop-fr:titre
  • Les prénoms bretons
prop-fr:volume
  • 4 (xsd:integer)
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Le prénom est un nom personnel qui précède le patronyme ou le nom de famille. Il est utilisé pour désigner une personne de façon unique, par opposition au nom de famille qui est partagé et hérité. Dans certaines cultures, il n’y pas de prénom mais un ou plusieurs postnoms.
  • Личное имя — социолингвистическая единица, разновидность имени собственного, один из главных персональных языковых идентификаторов человека или какого-либо одушевлённого существа.
  • Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana osobie przez grupę, do której należy. Wraz (z ewentualnym drugim i następnymi imionami oraz) z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество (trans.) otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.
  • 명(名)은 성씨를 제외한 이름을 말한다. 영어로는 Given name이라고 한다. 어떤 이름은 어떤 성별에서만 많이 쓰이거나 성별을 암시하기도 한다.
  • Nama kecil atau nama pemberian (bahasa Inggris: given name) adalah nama yang diberikan ketika masih kecil.
  • O prenome (do latim praenōmen, composto de prae- «pre-» e nomen «nome») é o elemento onomástico que precede o apelido de família (sobrenome) na forma de designar as pessoas. Na língua coloquial, são mais comuns as expressões "nome próprio" ou "nome de batismo".Na Roma Antiga, o prenome precedia o gentilício. No início da Idade Média, o nome pessoal era o nome principal da identidade.
  • A person's given name, or in Western contexts a first name, forename or Christian name, is a part of his or her personal name and identifies and differentiates the person between members of a group, especially in a family, all of whose members usually share the same family name (surname). A given name is purposefully given, usually by a child's parents at or near birth, in contrast to an inherited one such as a family name.
  • Der Vorname einer Person ist der Teil des Namens, der nicht die Zugehörigkeit zu einer Familie ausdrückt, sondern individuell identifiziert.Die Vornamen eines Menschen werden nach seiner Geburt von seinen Eltern bestimmt.
  • Il prenome è il nome individuale di una persona, che, assieme al cognome (o nome di famiglia), forma l'antroponimo. Il termine è usato perlopiù in contesti accademici e giuridici, mentre nel linguaggio parlato si utilizzano più di frequente i sinonimi nome di battesimo, primo nome, nome proprio di persona o soltanto nome.Negli antroponimi dell'antica Roma il praenomen precedeva il gentilizio, e nell'italiano moderno precede il cognome.
  • Un nombre de pila (o sencillamente nombre) diferencia a diferentes miembros de una misma familia. La expresión «nombre de pila» se refiere a la pila bautismal. Los nombres de pila son antropónimos, frecuentemente derivados de nombres comunes. La etimología de los nombres de pila puede incluir: Cualidades físicas: p. ej. Linda Ocupaciones: p. ej. Jorge (campesino, agricultor) Circunstancias de nacimiento: p. ej. Tomás (gemelo) Objetos: p. ej. Pedro (piedra) Personajes literarios: p. ej.
  • Rodné jméno je u Čechů, Slováků a v mnoha dalších národech, které uplatňují vícejmennou antroponymickou soustavu, nedědičné osobní jméno, které spolu s děděným příjmením tvoří povinné oficiální dvoučlenné (popř. vícečlenné) osobní jméno, sloužící k občanskoprávní identifikaci každého jedince.V minulosti plnilo a u mnoha lidí dodnes plní funkci rodného jména zpravidla křestní jméno, jeho udělením při křtu se dítěti zároveň vybíral křestní patron, tedy světec, podle nějž dítě bylo pojmenováno.
  • Prenom és la designació científica del nom de fonts, també anomenat nom de pila, nom de baptisme o nom de bateig, perquè és el que els cristians imposen en el baptisme. És el nom que fem servir en les situacions familiars i col·loquials. El trien els pares o altres familiars (la tradició catalana és que el triïn els padrins).
  • Een voornaam is een eigennaam die een kind bij de geboorte gegeven wordt en die geplaatst wordt voor de achternaam.De voornaam is, historisch gezien, iemands eigenlijke naam. Vanouds heeft iedereen een voornaam, maar in een land zoals Nederland stamt het algemeen gebruik van achternamen uit de tijd van Napoleon, waarin iedereen in de Westerse wereld een achternaam moest kiezen, hoewel velen (vooral de adel en burgerij) in de praktijk al een achternaam hadden.
rdfs:label
  • Prénom
  • Given name
  • Imię
  • Nama kecil
  • Nombre de pila
  • Prenom
  • Prenome
  • Prenome
  • Rodné jméno
  • Voornaam
  • Vorname
  • Личное имя
  • 명 (이름)
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is skos:subject of
is foaf:primaryTopic of