On nomme parfois prébendes les distributions de vivres qui furent effectuées quelque temps à Rome au milieu de la décadence de l'Empire, puis disparurent peu à peu à mesure que le Trésor romain s'épuisait.[réf. nécessaire]Une prébende désigne cependant stricto sensu un revenu, partage de la mense épiscopale, strictement attaché à un canonicat, charge ecclésiastique du chanoine, et qui représente son bénéfice ecclésiastique,.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • On nomme parfois prébendes les distributions de vivres qui furent effectuées quelque temps à Rome au milieu de la décadence de l'Empire, puis disparurent peu à peu à mesure que le Trésor romain s'épuisait.[réf. nécessaire]Une prébende désigne cependant stricto sensu un revenu, partage de la mense épiscopale, strictement attaché à un canonicat, charge ecclésiastique du chanoine, et qui représente son bénéfice ecclésiastique,. Par extension, le terme s'est peu à peu appliqué à tout revenu découlant d'une charge ou fonction rémunérée de façon forfaitaire. Le terme de prébendier, ou bénéficiaire d'une prébende, peut également désigner un ecclésiastique servant au Chœur, c'est-à-dire au-dessous du chanoine.Au Royaume-Uni, à compter du XVIe siècle, les professeurs titulaires d'une chaire universitaire sont également dits prébendiers, leurs revenus étant versés par l'Église. Le terme était également utilisé pour désigner certains pauvres qui étaient nourris des revenus d'une église.[réf. nécessaire]
  • Se llama prebenda a una porción de los bienes de una iglesia catedral o colegial, asignada a un eclesiástico con el cargo de que desempeñe ciertas funciones.Aunque ordinariamente se confunda la palabra prebenda con la de canonicato o canonjía, no obstante, se diferencian en que la prebenda es el derecho que tiene un eclesiástico a percibir ciertas rentas de una iglesia catedral o colegial mientras que el canonicato es un titulo espiritual independiente de las rentas temporales; de modo que, la prebenda puede subsistir sin el canonicato y este por el contrario es inseparable de la prebenda. La prebenda solo es el derecho del sufragio y demás derechos espirituales inherentes. Cuando la prebenda está unida al canonicato se hace espiritual por razón de ir aneja a este.En la Edad Media, la palabra prebenda significaba las distribuciones de víveres que se hacían a los soldados, de donde paso después a las distribuciones que se daban a los canónigos y monjes; mas tarde a las porciones de rentas de los bienes de la Iglesia que tuvieron los eclesiásticos después de la distribución que se hizo de estos bienes.
  • Il termine prebenda indica un beneficio ecclesiastico, solitamente derivante dalla gestione di un canonicato.In alcuni casi viene intesa come 'beneficio privo di cura d'anime' o alla latina sine cura animarum. In epoca medioevale rappresentavano elementi di prestigio offerti in dono da signorotti e nobili per ingraziarsi personaggi potenti o per dimostrare riconoscenza a loro alleati.Per estensione è venuta ad indicare un regalo od un omaggio fatto a qualcuno.
  • Prebenda ( do baixo latim præbenda,æ: 'o que o Estado deve fornecer aos particulares em troca dos seus serviços', ou 'o que é devido aos magistrados enviados em serviço público a uma província, ajuda de custo'), do latim clássico præbere 'apresentar, oferecer, fornecer', de præ 'antes' e 'habere' "ter") designa stricto sensu uma renda ligada a um canonicato (dignidade atribuída a um cônego), e que representa seu benefício eclesiástico. O termo foi utilizado por Max Weber, ao analisar os tipos de dominação. No patrimonialismo, que é uma forma de dominação tradicional, o aparelho de Estado funciona como uma extensão do poder do soberano, de modo que a separação entre assuntos públicos e privados, entre patrimônio público e privado desaparece. O quadro administrativo é constituído de dependentes pessoais do governante - familiares ou agregados, amigos, pessoas ligadas a ele através de vínculos de fidelidade e troca de favores. Assim, os cargos na administração são considerados como prebendas conferidas individualmente e posteriormente renovadas, sem todavia se tornarem hereditárias. Por derivação, em sentido figurado, o termo adquiriu o significado de ocupação rentável e de pouco trabalho ou sinecura.comportamento receptivo e defensivo== Referências ==
  • Una prebenda designa un benefici eclesiàstic, lligat amb un càrrec de canonge. Per extensió el terma va eixamplar-se a cada renda lligada a preu fet. El mot prebendat refereix a la persona que frueix d'una prebenda. A l'antic règim, era de costum dels sobirans de distribuir les prebendes als amics, parents i relacions polítiques. Era lícit atorgar prebendes a eclesiàstics que no havien d'exercir de fet el mandat. El mot va evolucionar vers «ofici o ocupació lucrativa i de poca feina»
  • Пребенда (лат. prebenda) — особый вид церковного бенефиция с XII века; право на доход с церковной должности; название материальных благ, получаемых духовными лицами всех категорий в виде земельных владений, домов для жительства клира, доходов по церкви, денежного жалованья.В каждой европейской стране пребенда имеет свою обширную историю, включающую ряд государственных и церковных законов, борьбу между властью светской и духовной, постановления соборов (Констанцского, Базельского, Тридентского, Лионского), конкордаты государей с папами и т. д.
  • Die Pfründe (von mittellateinisch praebenda für ‚Unterhalt‘ abgeleitet), Plural Pfründen, auch Präbende, in der Schweiz auch Pfrund, in Norddeutschland auch Pröven genannt, bezeichnet ursprünglich eine Schenkung, dann das Einkommen aus einem weltlichen oder kirchlichen Amt, im Besonderen die durch eine natürliche oder juristische Person gewährte Verköstigung oder Unterhaltszahlung. Übertragen wird der Begriff auch für das Amt selbst mit einem selbstständigen Einkommen für den Amtsinhaber oder für eine Abgabe zur Finanzierung dieses Amtes gebraucht. Dieses System der indirekten Finanzierung eines Amtes war im frühen und hohen Mittelalter, vor der allgemeinen Durchsetzung der Geldwirtschaft, die einzig sinnvolle Möglichkeit der unabhängigen und langfristigen Finanzierung solcher Stellen. Pfründer nannte man auch Pensionäre in Spitälern, die sich durch Einbringen eines Legats eine dauernde Unterkunft und Pflege gesichert hatten.Schon im Mittelalter wandten sich Päpste und Konzilien gegen die Vereinigung mehrerer Pfründen auf eine Person („Pfründenkumulation“), wobei die fehlende persönliche Verrichtung der Amtspflichten (siehe auch Residenzpflicht) der Annahme mehrerer Einkünfte gleichzeitig gegenüberstand. Daher wurden die Pfründen nach und nach zugunsten einer direkten Besoldung der Amtsträger eingezogen.Eine Pfründe ist heute in Deutschland häufig eine rechtsfähige Stiftung, die aber zum kirchlichen Vermögen gehört und in der Regel durch kirchliche Organe rechtlich vertreten wird (z. B. Ordinariat, Kirchenvorstand). Den rechtlichen Charakter einer Pfründe haben auch die vielerorts noch vorhandenen Küsterschulstiftungen und Kirchschullehne, bspw. in Sachsen. Pfründen gibt es also auch heute noch in evangelischen Landeskirchen. Ob Pfründen Stiftungen kirchlichen, öffentlichen oder privaten Rechts sind, hängt von ihrer Entstehungszeit und dem örtlich geltenden (Landes-) Recht ab.Auch ein für Träger öffentlicher Ämter oft zu günstigen Bedingungen durch Einkauf oder eine Stiftung gesicherter Unterhalt in einem Kloster, Heim oder Krankenhaus kann als Pfründe bezeichnet werden. Personen, die diese Leistungen in Anspruch nehmen, werden Pfründner genannt.Heute wird das Wort jedoch meist negativ als fette Pfründe verwendet im Sinne eines Amts, das wesentlich mehr einbringt, als man Leistung dafür erbringen muss.
  • Obročí čili beneficium, také prebenda, je výraz církevního práva a znamená příjem, spojený s určitou službou (officium), postavením nebo úřadem, případně i toto postavení samo. Obročí může získat jen ten, kdo pro ně má předpoklady a kdo se o ně uchází; držení více obročí neboli mnohoobročnictví církevní kodex zakazuje. Obročí vznikla v raném středověku, kdy výnos z pozemkového majetku byl jediný způsob, jak v naturálním hospodářství obživu kněze nebo faráře trvale zajistit. Mohl to být podíl z výnosu majetku biskupství, anebo výnos z odkazu (nadace), spojené s určitou církevní službou. Typická nadace pozdního středověku byl oltářník (kněz, který byl povinen pravidelně sloužit mši za duši zemřelého).O obsazení obročí rozhodoval biskup, případně papež, podobně jako panovník uděloval léna. V pozdním středověku se papeži i biskupovi za udělení obročí často platilo (viz svatokupectví), což bylo předmětem mnoha kritik, zejména v reformaci.S přechodem k peněžnímu hospodářství a po konfiskaci církevního majetku se většinou přešlo na přímé platby, které zajišťoval biskup nebo patron kostela, v Rakousku od josefinských reforem stát, a to z výnosu majetku zrušených klášterů.Titul prebendář (prebendary) dodnes užívají kněží a kanovníci některých anglických katedrál.
  • Prebenda – uposażenie duchownych niepołączone zasadniczo ze sprawowaniem obowiązków duszpasterskich. Osobę czerpiącą dochody z prebendy zwano prebendarzem lub prebendariuszem.Prebendy powstały w średniowieczu, w celu zapewnienia utrzymania duchownym nieposiadającym dochodów z działalności duszpasterskiej. Dotyczyło to przede wszystkim kanoników kapituł katedralnych sprawujących funkcje administracyjne w diecezji. Prebendy zastąpiły wcześniejszą wspólnotę dochodów członków kapituły. W Polsce już w XIII wieku każdy kanonik miał swoje odrębne uposażenie, czyli prebendę. Prebendy ustanawiano na dochodach kościoła, w szczególności pochodzących z dziesięcin. Stopniowo przekształciły się one w szczególnego rodzaju fundacje, których dochody przypisane były konkretnemu stanowisku czy urzędowi kościelnemu. Liczba urzędów, którym przynależały prebendy również stale rosła i często były to urzędy honorowe, których piastowanie nie wiązało się ze szczególnymi obowiązkami. Pojawili się prawdziwi łowcy prebend, którzy potrafili zgromadzić do dziesięciu takich beneficjów i zapewnić sobie w ten sposób znaczne dochody (np. Bodzanta czy Uriel Górka, mający więcej niż pięć prebend, nie byli wcale wyjątkami). Często rozdawnictwo prebend wiązało się z nepotyzmem dostojników kościelnych, dbających w ten sposób o zabezpieczenie materialne swych krewnych. Instytucja prebend spełniała również cały czas swą podstawową funkcję. Z czasem pojawiły się prebendy związane z utrzymaniem ośrodków czy miejsc kultu, które same nie mogły zapewnić wystarczających dochodów dla duchownych je obsługujących. Osoby tworzące takie beneficja nazywane były patronami prebend. Na przykład Jan Długosz, sam zresztą dzierżący kilka prebend, ale raczej bez wątpienia zasłużenie, był patronem prebendy służącej na utrzymanie opiekunowi kościoła pod wezwaniem świętego Marcina w Wiślicy. Patronami prebend były również osoby świeckie, ustanawiając je na przeznaczonym przez siebie na ten cel majątku. Intencją tego typu prebend było stworzenie gwarantowanych, często dodatkowych dochodów dla duchownych pełniących funkcje duszpasterskie lub znajdujących się na emeryturze. Prebendy takie związane były z poszczególnymi kościołami lub nawet pojedynczymi ołtarzami, których opiekunowie (altaryści) mieli zapewnione w ten sposób uposażenie. Patronat prebendy łączył się z uprawnieniem powołania na funkcję czy stanowisko z nią związane. Prebendy tworzone przez osoby indywidualne pozostawały zasadniczo pod ich patronatem. Prebendy oficjalne (urzędowe), ze względu na ich liczbę i przynoszone dochody, stały się poważnym narzędziem władzy. Osobom nimi dysponującym pozwalały stworzyć szeroki system klienteli i w ten sposób umacniać swoje wpływy. Stąd częste spory pomiędzy biskupami a władcami świeckimi o prawo patronatu nad prebendami.W Polsce prawo do rozdawania wakujących kanonii i związanych z nimi prebend rościli sobie panujący. Często nadawali te stanowiska i związane z nimi dochody urzędnikom, wśród których znaczną część stanowili duchowni, traktując to jako formę ich wynagrodzenia za pracę lub dodatkowej nagrody za wierną służbę. Przekształcenia instytucji prebend spowodowały, że słowo prebenda było często używane w pojęciu ogólnym – gratyfikacji czy zysku.
  • Een prebende (van het Latijn praebenda pars = te schenken deel) is het jaarlijkse inkomen van een geestelijke.
  • A prebendary is a senior member of clergy, normally supported by the revenues from an estate or parish.The holder of the post is connected to an Anglican or Roman Catholic cathedral or collegiate church and is a type of canon who has a role in the administration of the cathedral. A prebend is the form of benefice held by a prebendary, and historically the stipend attached to it was usually drawn from specific sources in the income of the cathedral's estates. When attending cathedral services, prebendaries sit in particular seats, usually at the back of the choir stalls, known as prebendal stalls.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 1182676 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 1851 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 13 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 107571534 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:wiktionary
  • prébende
prop-fr:wiktionaryTitre
  • prébende
  • prébende
dcterms:subject
rdfs:comment
  • On nomme parfois prébendes les distributions de vivres qui furent effectuées quelque temps à Rome au milieu de la décadence de l'Empire, puis disparurent peu à peu à mesure que le Trésor romain s'épuisait.[réf. nécessaire]Une prébende désigne cependant stricto sensu un revenu, partage de la mense épiscopale, strictement attaché à un canonicat, charge ecclésiastique du chanoine, et qui représente son bénéfice ecclésiastique,.
  • Il termine prebenda indica un beneficio ecclesiastico, solitamente derivante dalla gestione di un canonicato.In alcuni casi viene intesa come 'beneficio privo di cura d'anime' o alla latina sine cura animarum. In epoca medioevale rappresentavano elementi di prestigio offerti in dono da signorotti e nobili per ingraziarsi personaggi potenti o per dimostrare riconoscenza a loro alleati.Per estensione è venuta ad indicare un regalo od un omaggio fatto a qualcuno.
  • Una prebenda designa un benefici eclesiàstic, lligat amb un càrrec de canonge. Per extensió el terma va eixamplar-se a cada renda lligada a preu fet. El mot prebendat refereix a la persona que frueix d'una prebenda. A l'antic règim, era de costum dels sobirans de distribuir les prebendes als amics, parents i relacions polítiques. Era lícit atorgar prebendes a eclesiàstics que no havien d'exercir de fet el mandat. El mot va evolucionar vers «ofici o ocupació lucrativa i de poca feina»
  • Een prebende (van het Latijn praebenda pars = te schenken deel) is het jaarlijkse inkomen van een geestelijke.
  • A prebendary is a senior member of clergy, normally supported by the revenues from an estate or parish.The holder of the post is connected to an Anglican or Roman Catholic cathedral or collegiate church and is a type of canon who has a role in the administration of the cathedral. A prebend is the form of benefice held by a prebendary, and historically the stipend attached to it was usually drawn from specific sources in the income of the cathedral's estates.
  • Se llama prebenda a una porción de los bienes de una iglesia catedral o colegial, asignada a un eclesiástico con el cargo de que desempeñe ciertas funciones.Aunque ordinariamente se confunda la palabra prebenda con la de canonicato o canonjía, no obstante, se diferencian en que la prebenda es el derecho que tiene un eclesiástico a percibir ciertas rentas de una iglesia catedral o colegial mientras que el canonicato es un titulo espiritual independiente de las rentas temporales; de modo que, la prebenda puede subsistir sin el canonicato y este por el contrario es inseparable de la prebenda.
  • Prebenda – uposażenie duchownych niepołączone zasadniczo ze sprawowaniem obowiązków duszpasterskich. Osobę czerpiącą dochody z prebendy zwano prebendarzem lub prebendariuszem.Prebendy powstały w średniowieczu, w celu zapewnienia utrzymania duchownym nieposiadającym dochodów z działalności duszpasterskiej. Dotyczyło to przede wszystkim kanoników kapituł katedralnych sprawujących funkcje administracyjne w diecezji. Prebendy zastąpiły wcześniejszą wspólnotę dochodów członków kapituły.
  • Obročí čili beneficium, také prebenda, je výraz církevního práva a znamená příjem, spojený s určitou službou (officium), postavením nebo úřadem, případně i toto postavení samo. Obročí může získat jen ten, kdo pro ně má předpoklady a kdo se o ně uchází; držení více obročí neboli mnohoobročnictví církevní kodex zakazuje. Obročí vznikla v raném středověku, kdy výnos z pozemkového majetku byl jediný způsob, jak v naturálním hospodářství obživu kněze nebo faráře trvale zajistit.
  • Prebenda ( do baixo latim præbenda,æ: 'o que o Estado deve fornecer aos particulares em troca dos seus serviços', ou 'o que é devido aos magistrados enviados em serviço público a uma província, ajuda de custo'), do latim clássico præbere 'apresentar, oferecer, fornecer', de præ 'antes' e 'habere' "ter") designa stricto sensu uma renda ligada a um canonicato (dignidade atribuída a um cônego), e que representa seu benefício eclesiástico.
  • Пребенда (лат.
  • Die Pfründe (von mittellateinisch praebenda für ‚Unterhalt‘ abgeleitet), Plural Pfründen, auch Präbende, in der Schweiz auch Pfrund, in Norddeutschland auch Pröven genannt, bezeichnet ursprünglich eine Schenkung, dann das Einkommen aus einem weltlichen oder kirchlichen Amt, im Besonderen die durch eine natürliche oder juristische Person gewährte Verköstigung oder Unterhaltszahlung.
rdfs:label
  • Prébende
  • Obročí
  • Pfründe
  • Prebenda
  • Prebenda
  • Prebenda
  • Prebenda
  • Prebenda
  • Prebendary
  • Prebende
  • Пребенда
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of