Le système des plantations en Irlande recouvre en fait les différentes politiques de colonisation de l'île d'Irlande par la royauté anglaise.Les plantations ont été installées aux XVIe et XVIIe siècles en Irlande par confiscation des terres occupées par les clans gaéliques et les dynasties hiberno-normandes, principalement en Munster et en Ulster. Ces terres ont été attribuées à des colons (planters) venus de Grande-Bretagne par la couronne britannique.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le système des plantations en Irlande recouvre en fait les différentes politiques de colonisation de l'île d'Irlande par la royauté anglaise.Les plantations ont été installées aux XVIe et XVIIe siècles en Irlande par confiscation des terres occupées par les clans gaéliques et les dynasties hiberno-normandes, principalement en Munster et en Ulster. Ces terres ont été attribuées à des colons (planters) venus de Grande-Bretagne par la couronne britannique. Ce processus commence sous le règne d'Henri VIII d'Angleterre et continue sous les règnes de Marie Ire d'Angleterre et Élisabeth Ire d'Angleterre. Il s'accéléra ensuite sous le règne de Jacques Ier d'Angleterre.L'apogée des Plantations en Irlande fut atteint dans les années 1630 sous Charles II d'Angleterre. Expropriés, des milliers d'irlandais ont dû migrer, comme engagés volontaires, sur les petites îles antillaises de la Barbade et Montserrat. Le gouverneur de cette île depuis 1632, Anthony Brisket, se rend en Angleterre en 1636 pour y trouver de la main d'œuvre irlandaise. Grâce à ses relations à la cour d'Angleterre, en la personne de John Withe, du comté de Cork, sa famille avait obtenu des terres lors des Plantations en Irlande. Près de 125 000 colons anglais s'installent en Irlande, au cours de la seule année 1641, ce qui déclenche la Rébellion irlandaise de 1641. Thomas Wentworth (1593-1641), proche de Charles Ier et Lord Deputy d'Irlande depuis 1632, les accéléra, imposant en particulier les plantations dans le Connacht, qui avaient été auparavant différées. Dans une pétition au roi de 1636, le gouverneur de Montserrat Anthony Brisket lui demande de bénéficier de "contrats sur le tabac au même taux" que ceux du capitaine Thomas Warner, l'un des fondateurs de l'île. En attisant les rancœurs des catholiques et les craintes des protestants installés en Ulster, ces plantations dans le Connacht contribuent à déclencher en 1639 les guerres des évêques en Écosse et conduisent à l'exécution de Wentworth en 1641 par le parlement britannique, puis à la guerre des trois royaumes. Si les premières plantations, au XVIe siècle, sont créées sur la base de petites colonies modèles, les suivantes sont basées sur des confiscations en masse des terres et par l'implantation d'un très grand nombre de colons en provenance d'Angleterre, d'Écosse et du Pays de Galles. Les dernières plantations officielles sont créées dans les années 1650, quand les troupes Parlementaires sont installées en Irlande après la conquête de l'île par Oliver Cromwell.En dehors de ces plantations, une immigration significative continua en Irlande jusqu'au milieu du XVIIIe siècle en provenance de Grande-Bretagne et d'Europe continentale.Les plantations ont changé la démographie de l'Irlande en créant de grandes communautés ayant une identité anglaise et protestante. Ces communautés s'opposèrent de fait aux intérêts des habitants originels, d'identité gaélique et catholique. La société irlandaise changea elle aussi avec l'introduction de nouveaux concepts: droit de propriété, de commerce et de crédit. Ces changements engendrèrent la création d'une classe dirigeante anglo-protestante qui assura la pérennité de la couronne britannique en Irlande au XVIIe siècle.
  • İrlanda Plantasyonları, 16. ve 17. yüzyıllarda İrlanda'da İngiltere kraliyeti tarafından topraklara el konulması ve bu toprakların İngiltere'yle İskoçya'nın Lowlands yöresinden yerleşen yerleşimcilerle sömürgeleştirilmesidir.Plantasyonlar 12. yüzyıldan beridir İrlanda'ya gerçekleşmekte olan ve "Old English" adlı ayrı bir etnik grubun oluşmasına yol açan küçük ölçekli göçü müteakiben gerçekleşti.Plantasyonlar ada çapında İrlanda kabilelerinden ve Hiberno-Norman krallıklarından alınan topraklar üzerinde gerçekleşse de, en büyük yerleşimler İrlanda'nın Munster ve Ulster illerine kuruldu. Bunun ardından topraklar kraliyet tarafından İngiltere'den gelen kolonicileri verildi. Bu süreç VII. Henry döneminde başladı ve I. Mary ile I. Elizabeth dönemlerinde devam etti. I. James, I. Charles ve Oliver Cromwell dönemlerindeyse süreç hız kazandı, bu dönemlerde İskoçya'dan da yerleşimciler geldi.Son plantasyonlar 1650'larda, Oliver Cromwell liderliğindeki İngiltere Commonwealth'i döneminde parlamento destekçisi binlerce askerin yerleştirilmesiyle kuruldu. Plantasyonların kurulması durmasına rağmen hem Büyük Britanya, hem de Kıta Avrupasından adaya göç 18. yüzyılda da devam etti.Plantasyonlar Britanyalı ve Protestan kimliğine sahip olan büyük topluluklar yaratarak İrlanda'nın demografisini değiştirdi. Bu topluluklar genel nüfusla İrlandalı kimliğini ve aynı siyasi yaklaşımları paylaşan eski Katolik yönetici sınıfının yerini aldı. İrlanda toplumunun maddi ve ekonomik yapısı da yeni mülkiyet, ticaret ve borç anlayışlarının getirilmesiyle değişti. Bu 17. yüzyılda kraliyetin İrlanda üzerindeki hakimiyetini güvence altına alan Protestan bir yönetici sınıfının oluşmasına yol açtı.Günümüzde İrlanda adasının İrlanda Cumhuriyeti ve Kuzey İrlanda arasında bölünmüş olması da büyük ölçüde plantasyonlardaki yerleşimlerin sonucudur. İngiliz ve İskoç Protestan yerleşimcilerin soylarından gelenler Büyük Britanya'yla birliğin devamını isterken yerli İrlandalı Katoliklerin soylarından gelenler bağımsızlık istemekteydiler. 1922 yılı itibarıyla Büyük Britanya'yla birlik yanlıları Ulster bölgesinde çoğunluktaydı. Bunun sonucu olarak 1921 yılındaki İngiliz-İrlanda Antlaşması'nın ardından bu bölgeler Birleşik Krallık'a bağlı kalmayı ve Kuzey İrlanda'yı oluşturmayı tercih etti.
  • Les colonitzacions d'Irlanda (gaèlic irlandès Plandálacha na hÉireann) van tenir lloc al llarg del país durant els segles XVI i XVII, mitjançant la confiscació de les terres ocupades pels clans gaèlics i les dinasties hiberno-normandes, principalment a les províncies de Munster i Ulster. Les terres van ser concedides per la corona als colonitzadors de Gran Bretanya. El procés va iniciar durant el regnat de Enric VIII i va ser perllongat per Maria I i Elisabet I; no obstant això, es va accelerar sota el comandament de Jaume I, Carles I, i finalment pel comandant parlamentarista anglès Oliver Cromwell, al comandament del seu Nou Exèrcit Model.Les primeres colonitzacions del segle XVI tenien la tendència d'estar establertes en petites colònies exemplars. Les colonitzacions posteriors es van basar en confiscacions massives de la terra pertanyent a terratinents irlandesos i la importació de grans nombres de colons procedents de Anglaterra, Escòcia, i Gal·les.L'última colonització oficial va ocórrer durant 1650, sota la mancomunitat anglesa d'Oliver Cromwell, i mitjançant la qual milers de soldats Parlamentaristes es van establir a Irlanda. A part de les colonitzacions, en el segle XVIII es va estendre una significant migració cap a Irlanda, des de Gran Bretanya i Europa continental. Les colonitzacions van canviar la demografia d'Irlanda pel fet que es van crear àmplies comunitats amb identitat britànica i protestant. Aquestes comunitats efectivament es van oposar als interessos dels primers habitants, els quals tenien identitat irlandesa i catòlica. La naturalesa física i econòmica de la societat irlandesa també va sofrir canvis a partir de la instauració dels nous conceptes de propietat, comerç i crèdit. Aquests canvis van causar la creació d'una nova classe governant de protestants britànics, la qual va protegir durant el segle XVII l'autoritat del govern de la corona anglesa a Irlanda.
  • Las colonizaciones de Irlanda tuvieron lugar a lo largo del país durante los siglos XVI y XVII, mediante la confiscación de las tierras ocupadas por los clanes gaélicos y las dinastías hiberno-normandas, principalmente en las provincias de Munster y Ulster. Las tierras fueron concedidas por la corona a los colonistas (o colonizadores) de Gran Bretaña. El proceso inició durante el reinado de Enrique VIII y fue prolongado por María I e Isabel I; sin embargo, se aceleró bajo el mando de Jacobo I, Carlos I, y finalmente por el comandante parlamentarista inglés Oliver Cromwell, al mando de su Nuevo Ejército Modelo.Las primeras colonizaciones del siglo XVI tenían la tendencia de estar establecidas en pequeñas colonias ejemplares. Las colonizaciones posteriores se basaron en confiscaciones masivas de la tierra perteneciente a terratenientes irlandeses y la subsecuente importación de grandes números de colonos procedentes de Inglaterra, Escocia, y Gales.La última colonización oficial ocurrió durante 1650, bajo la mancomunidad inglesa de Oliver Cromwell, y mediante la cual miles de soldados Parlamentaristas se establecieron en Irlanda. Aparte de las colonizaciones, en el siglo XVIII se extendió una significante migración hacia Irlanda, desde Gran Bretaña y Europa continental. Las colonizaciones cambiaron la demografía de Irlanda por el hecho de que se crearon amplias comunidades con identidad británica y protestante. Estas comunidades efectivamente se opusieron a los intereses de los primeros habitantes, los cuales tenían identidad irlandesa y católica. La naturaleza física y económica de la sociedad irlandesa también sufrió cambios a partir de la instauración de los nuevos conceptos de propiedad, comercio y crédito. Estos cambios causaron la creación de una nueva clase gobernante de protestantes británicos, la cual resguardó durante el siglo XVII la autoridad del gobierno de la corona inglesa en Irlanda.
  • Английская колонизация Ирландии в XVI и XVII веках (англ. Plantations of Ireland) сопровождалась конфискацией земли, принадлежавшей ирландцам и передачей её колонистам (англ. planters) из Англии. Этот процесс начался в царствование Генриха VIII и продолжался при Елизавете I, Якове I и Карле I. Наиболее массовыми были конфискации земель у землевладельцев-ирландцев в Мунстере и Ольстере, которые заселялись колонистами из Англии, Шотландии и Уэльса.Оливер Кромвель, покоривший Ирландию во главе парламентского войска, считал всех ирландских католиков ответственными за восстание 1641 года. Долгий Парламент утвердил конфискацию ирландских земель «актом о поселениях» в 1652 году, согласно которому даже ирландцы, не выступавшие с оружием против британского парламента, лишались большей части своих земель. Они подлежали депортации в течение двух лет всех ирландцев в бесплодную и пустынную область Коннахт на западе Ирландии, обрекая тем самым их на голодную смерть. Если же к 1 мая 1654 г. кто-либо из переселенцев вдруг оказывался вне этой области, его ждала смертная казнь. Все земельные владения ирландцев конфисковывались в пользу завоевателей. В народе этот акт получил название «Ад или Коннахт». Значительная часть жителей острова, включая женщин и детей, была депортирована в английские колонии в Вест-Индии и обращена там в «белых рабов». На население велась настоящая охота. Английскому солдату платили 5 фунтов за голову «бунтаря или священника» и 6 фунтов — за волчью.С 1691 г. был принят ряд законов, которые лишили католиков и протестантов, не принадлежащих к Англиканской церкви, свободы вероисповедания, права на образование, на голос и на государственную службу.Колонизация продолжалась и в XVIII веке. Этот процесс существенно изменил этнический состав населения Ирландии, увеличился процент англичан и шотландцев-протестантов. В Ирландии был создан протестантский правящий класс, британское правительство установило полный контроль над островом. К 1775 году католики владели лишь 5 процентами земель.Католикам запрещалось давать своим детям католическое образование, заниматься профессиональной деятельностью (прежде всего торговлей) в ряде областей. В 1719 британский парламент принял закон, передававший права на апелляцию от ирландской палаты лордов в ведение британской Палаты лордов. В 1751 ирландской Палате общин было отказано в праве распоряжаться налоговыми поступлениями. Кроме того, предпринималось все возможное для того, чтобы не допустить конкуренции со стороны ирландских предпринимателей. В 1766 был запрещен экспорт скота в Англию, теперь такой же закон был принят в отношении продовольственных товаров и одежды. Ирландии была предписана роль экономически зависимой колонии. В 1801 г. парламент Ирландии был ликвидирован.Малоземельность ирландских крестьян стала причиной голода, поразившего Ирландию в 1740-х годах и столетием позже, в 1845—1849. В результате катастрофического голода погибло полтора миллиона ирландцев, началась массовая эмиграция за океан (главным образом, в США).
  • Plantations in 16th and 17th century Ireland were the confiscation of land by the English crown and the colonisation of this land with settlers from England and the Scottish Lowlands.They followed smaller-scale immigration to Ireland as far back as the 12th century, which had resulted in a distinct ethnicity in Ireland known as the Old English.The 16th century plantations were established throughout the country by the confiscation of lands occupied by Gaelic clans and Hiberno-Norman dynasties, but principally in the provinces of Munster and Ulster. The lands were then granted by Crown authority to colonists ("planters") from England. This process began during the reign of Henry VIII and continued under Mary I and Elizabeth I. It was accelerated under James I, Charles I and Oliver Cromwell, and in their time the planters also came from Scotland.The early plantations in the 16th century tended to be based on small "exemplary" colonies. The later plantations were based on mass confiscations of land from Irish landowners and the subsequent importation of large numbers of settlers from England and Wales, later also from Scotland.The final official plantations took place under the English Commonwealth and Cromwell's Protectorate during the 1650s, when thousands of Parliamentarian soldiers were settled in Ireland. Apart from the plantations, significant migration into Ireland continued well into the 18th century, from both Great Britain and continental Europe.The plantations changed the demography of Ireland by creating large communities with a British and Protestant identity. These communities replaced the older Catholic ruling class, which shared with the general population a common Irish identity and set of political attitudes. The physical and economic nature of Irish society was also changed, as new concepts of ownership, trade and credit were introduced. These changes led to the creation of a Protestant ruling class, which secured the authority of Crown government in Ireland during the 17th century.
  • De Engelse volksplantingen in Ierland (Engels: Plantations of Ireland) behelzen een aantal pogingen van achtereenvolgende Engelse heersers in de 16e en 17e eeuw om hun greep op Ierland te verstevigen door het stichten van kolonies. Hierbij werden van het Engelse en Schotse vasteland duizenden voornamelijk protestantse kolonisten aangevoerd. Ze werden gevestigd op lokale grond die afgenomen was van, meest katholieke, edelen. De gevolgen van de volksplantingen, met name die van de grootste en succesvolste, de Ulster Volksplanting, zijn eeuwen na dato nog steeds merkbaar in het huidige (Noord)-Ierland en vormen een achtergrond voor the troubles.De eerste volksplantingen vonden plaats op initiatief van de Tudor-dynastie die na hun herovering van het eiland het definitief in hun greep wilden krijgen. Door het eiland te pacificeren, te verengelsen en de heersende klasse op te nemen in de Engelse aristocratie wilde men ervoor zorgen dat Ierland een vredige en betrouwbare bezitting van de Engelse kroon werd. De volksplantingen hadden een belangrijk aandeel in dit beleid. In de eerste helft van de 16e eeuw ontstonden twee vormen van volksplantingen.De eerste volksplantingen waren nog kleinschalige door Engelse kolonisten opgezette voorbeeldkolonies, model-boerengemeenschappen op gepacht land met de bedoeling dat de Ieren dit model over zouden nemen. De latere, veel grotere volksplantingen zoals die van Munster en Ulster, brachten grootschalige confiscatie van het land van opstandige Ierse landeigenaren en de aanvoer van een groot aantal kolonisten uit Engeland, Schotland en Wales met zich mee.Deze laatste vorm en het bestraffende karakter ervan, onder meer dankzij zogenaamde Penal Laws, zouden de norm zetten voor het Engelse beleid ten opzichte van Ierland in de daaropvolgende eeuwen; in het geval van Penal Laws was de vestiging van kolonies mogelijk dankzij massale inbeslagname van land na opstand tegen de kroon.De laatste officiële volksplantingen van staatswege, ofwel het vestigen van duizenden veteranen uit de Engelse burgeroorlog, vonden al rond 1650 plaats onder het bewind van Cromwell. Niettemin bleef er tot in de 18e eeuw een stroom immigranten uit Engeland en het vasteland van Europa Ierland binnen komen.Door de volksplantingen ontstond er naast de Ierse, katholieke bewoners een grote gemeenschap van mensen met een Britse, protestantse achtergrond, hoewel het een minderheid bleef ten opzichte van de katholieke bevolking. De Britse protestanten hadden naast deze demografische invloed ook een grote invloed op het bestuur. Zij vormden een nieuwe heersende klasse die de controle van de Londense overheid op het land versterkte. Ook het landschap en de economie van Ierland kregen door de volksplantingen een nieuw aangezicht; een gesloten economie die gericht was op zelfvoorzienendheid veranderde in een openere economie die gericht was op intensieve commerciële landbouw en handel.
  • Als Plantation (engl. plantation „Pflanzung“, „Ansiedlung“) werden in Irland historische Maßnahmen Englands bezeichnet, die die Ansiedlung englischer, schottischer und walisischer Einwanderer auf Großbritanniens Nachbarinsel zum Ziel hatten.Erste Versuche, Briten in Irland anzusiedeln, gab es bereits unter Heinrich VIII. und vor allem unter Elisabeth I. Diese fanden auf dem Gebiet der heutigen Counties Offaly und Laois statt. Weitere Plantations waren im späten 16. Jahrhundert die Munster Plantation und vor allem die Ulster Plantation im frühen 17. Jahrhundert.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 865490 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 28244 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 205 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109564466 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Le système des plantations en Irlande recouvre en fait les différentes politiques de colonisation de l'île d'Irlande par la royauté anglaise.Les plantations ont été installées aux XVIe et XVIIe siècles en Irlande par confiscation des terres occupées par les clans gaéliques et les dynasties hiberno-normandes, principalement en Munster et en Ulster. Ces terres ont été attribuées à des colons (planters) venus de Grande-Bretagne par la couronne britannique.
  • De Engelse volksplantingen in Ierland (Engels: Plantations of Ireland) behelzen een aantal pogingen van achtereenvolgende Engelse heersers in de 16e en 17e eeuw om hun greep op Ierland te verstevigen door het stichten van kolonies. Hierbij werden van het Engelse en Schotse vasteland duizenden voornamelijk protestantse kolonisten aangevoerd. Ze werden gevestigd op lokale grond die afgenomen was van, meest katholieke, edelen.
  • Als Plantation (engl. plantation „Pflanzung“, „Ansiedlung“) werden in Irland historische Maßnahmen Englands bezeichnet, die die Ansiedlung englischer, schottischer und walisischer Einwanderer auf Großbritanniens Nachbarinsel zum Ziel hatten.Erste Versuche, Briten in Irland anzusiedeln, gab es bereits unter Heinrich VIII. und vor allem unter Elisabeth I. Diese fanden auf dem Gebiet der heutigen Counties Offaly und Laois statt. Weitere Plantations waren im späten 16.
  • Plantations in 16th and 17th century Ireland were the confiscation of land by the English crown and the colonisation of this land with settlers from England and the Scottish Lowlands.They followed smaller-scale immigration to Ireland as far back as the 12th century, which had resulted in a distinct ethnicity in Ireland known as the Old English.The 16th century plantations were established throughout the country by the confiscation of lands occupied by Gaelic clans and Hiberno-Norman dynasties, but principally in the provinces of Munster and Ulster.
  • Les colonitzacions d'Irlanda (gaèlic irlandès Plandálacha na hÉireann) van tenir lloc al llarg del país durant els segles XVI i XVII, mitjançant la confiscació de les terres ocupades pels clans gaèlics i les dinasties hiberno-normandes, principalment a les províncies de Munster i Ulster. Les terres van ser concedides per la corona als colonitzadors de Gran Bretanya.
  • İrlanda Plantasyonları, 16. ve 17. yüzyıllarda İrlanda'da İngiltere kraliyeti tarafından topraklara el konulması ve bu toprakların İngiltere'yle İskoçya'nın Lowlands yöresinden yerleşen yerleşimcilerle sömürgeleştirilmesidir.Plantasyonlar 12.
  • Las colonizaciones de Irlanda tuvieron lugar a lo largo del país durante los siglos XVI y XVII, mediante la confiscación de las tierras ocupadas por los clanes gaélicos y las dinastías hiberno-normandas, principalmente en las provincias de Munster y Ulster. Las tierras fueron concedidas por la corona a los colonistas (o colonizadores) de Gran Bretaña.
  • Английская колонизация Ирландии в XVI и XVII веках (англ. Plantations of Ireland) сопровождалась конфискацией земли, принадлежавшей ирландцам и передачей её колонистам (англ. planters) из Англии. Этот процесс начался в царствование Генриха VIII и продолжался при Елизавете I, Якове I и Карле I.
rdfs:label
  • Plantations en Irlande
  • Английская колонизация Ирландии
  • Colonitzacions d'Irlanda
  • Colonizaciones de Irlanda
  • Engelse volksplantingen in Ierland
  • Plantation (Irland)
  • Plantations of Ireland
  • İrlanda Plantasyonları
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of