Pietro Ottoboni, né le 2 juillet 1667 à Venise, alors dans la République de Venise, et mort le 29 février 1740 à Rome), est un cardinal italien de l'Église catholique de la seconde moitié du XVIIe et du début du XVIIIe siècle, nommé par le pape Alexandre VIII dont il est le petit-neveu.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Pietro Ottoboni, né le 2 juillet 1667 à Venise, alors dans la République de Venise, et mort le 29 février 1740 à Rome), est un cardinal italien de l'Église catholique de la seconde moitié du XVIIe et du début du XVIIIe siècle, nommé par le pape Alexandre VIII dont il est le petit-neveu. Pietro Ottoboni exerce diverses fonctions au sein de la Curie romaine, notamment au Tribunal suprême de la Signature apostolique.Le cardinal Ottoboni est un grand mécène d'arts, surtout de compositeurs comme Arcangelo Corelli, Georg Friedrich Haendel et Antonio Vivaldi et écrit même des textes pour des cantates mises en musique par ceux-ci. Il fut le dernier à porter le titre curial de cardinal-neveu, qui fut aboli dès 1692 par le pape Innocent XII, successeur d'Alexandre VIII sur le siège pontifical. Ottoboni aimait la pompe, la munificence, les plaisirs sensuels tout en étant aimable, prêt à servir et charitable.
  • Pietro Ottoboni (Veneza, 2 de julho de 1667 - Roma, 29 de fevereiro de 1740) foi um cardeal e mecenas italiano. É especialmente relembrado como um generoso e importante patrono da música e arte da sua época. Ottoboni foi o último homem a deter o ofício curial de cardeal-sobrinho, que seria abolido pelo sucessor do seu tio Alexandre VIII, o Papa Inocêncio XII, em 1692. Ottoboni "amava a pompa, o desperdício, e o prazer sensual, mas era simultaneamente gentil, pronto a servir e caridoso".
  • Pietro Ottoboni (Venecia, 2 de julio de 1667 - Roma, 29 de febrero de 1740) fue un cardenal y mecenas italiano.Sobrino del papa Alejandro VIII, fue erigido al cardenalato con el título de San Lorenzo in Damaso inmediatamente después de haber recibido las órdenes menores en 1689. Rápidamente fue nombrado Secretario de Estado y gobernador de Fermo, Tívoli y Capranica. Enseguida destacó en el ambiente romano por su munificencia y su mecenazgo de artistas, poetas y músicos. Miembro de la Accademia dell'Arcadia, Ottoboni atrajo a su pequeña corte -situada en el Palacio de la Cancillería-, a compositores importantísimos, tales como Arcangelo Corelli, Alessandro Scarlatti y Georg Friedrich Haendel.Su regreso a Venecia en 1726 fue celebrado triunfalmente con festejos y conciertos musicales, entre los cuales destacó una colección de arias que se tituló L'Andromeda liberata, una de las cuales fue escrita por Antonio Vivaldi.En las artes figurativas, se preocupó del sepulcro de su tío, el papa Alejandro VIII, en la Basílica de San Pedro del Vaticano (1695-1725) y encargó a Filippo Juvarra el teatro (hoy perdido) del Palacio de la Cancillería.Pietro Ottoboni también fue responsable de la ola de neovenecianismo que caracterizó la pintura romana a finales del siglo XVII y comienzos del XVIII: trabajaron para él Francesco Trevisani y Sebastiano Ricci. Encargó en 1712 la importantísima serie de los Siete Sacramentos al boloñés Giuseppe Maria Crespi (actualmente en Dresde). Otro artista a su servicio fue Sebastiano Conca.Además de Filippo Juvarra, el cardenal Ottoboni tenía en sus dependencias a otros arquitectos de la calidad de Ludovico Rusconi Sassi, Giovanni Battista Vaccarini, Pietro Passalaqua y Domenico Gregorini. Sin embargo, su crónica carencia de fondos le impidió hacer obras importantes en la basílica de la que, como cardenal, era titular, San Lorenzo in Damaso.En 1735 donó su colección de antigüedades a los Museos Capitolinos de Roma.Pietro Ottoboni fue también obispo de Sabina y de Frascati y arcipreste de las basílicas romanas de San Juan de Letrán y Santa Maria Maggiore. Se preocupó de que los restos mortales del compositor Arcangelo Corelli se sepultaran en el Panteón de Roma.
  • Pietro Ottoboni (2 July 1667 – 29 February 1740) was an Italian cardinal and grandnephew of Pope Alexander VIII (who was also born Pietro Ottoboni). He is remembered especially as a great patron of music and art. Ottoboni was the last person to hold the curial office of Cardinal-nephew, which was abolished by Alexander VIII's successor, Pope Innocent XII, in 1692. Ottoboni "loved pomp, prodigality and sensual pleasure, but was in the same time kind, ready to serve and charitable".
  • Его Высокопреосвященство кардинал Пьетро Оттобони (итал. Pietro Ottoboni), 2 июля 1667, Венеция, Венецианская республика — 29 февраля 1740, Рим, Папская область) — итальянский куриальный кардинал. Вице-канцлер Святой Римской Церкви с 14 ноября 1689 по 29 февраля 1740. Секретарь Верховной Священной Конгрегации Римской и Вселенской Инквизиции с 14 июня 1726 по 29 февраля 1740. Архипресвитер патриаршей Либерийской базилики и патриаршей Латеранской базилики с 1730 по 1740. Вице-декан Священной Коллегии Кардиналов с 15 декабря 1734 по 3 сентября 1738. Декан Священной Коллегии Кардиналов и префект Священной Конгрегации Церемониала с 3 сентября 1738 по 29 февраля 1740. Кардинал-дьякон с дьяконством S. Lorenzo in Damaso с 7 ноября 1689 по 26 июня 1724. Кардинал-священник с титулом церкви S. Lorenzo in Damaso с 26 июня 1724. Кардинал-епископ Сабины с 29 января 1725 по 24 июля 1730. Кардинал-епископ Фраскати с 24 июля 1730 по 15 декабря 1734. Кардинал-епископ Порто и Санта-Руфина с 15 декабря 1734 по 3 сентября 1738. Кардинал-епископ Остии и Веллетри с 3 сентября 1738.Внучатый племянник папы римского Александра VIII. Скончался во время проведения Конклава 1740 года.
  • Pietro Ottoboni (* 2. Juli 1667 in Venedig; † 28. Februar 1740 in Rom) war ein italienischer Kardinal, Mäzen und Librettist. Er gilt als der letzte Kardinalnepot.
  • Pietro Kardinaal Ottoboni (Venetië, 2 juli 1667 - Rome, 29 februari 1740) was een Italiaans (Venetiaans) edelman. Ottoboni was een van de rijkste mannen in Europa en een van de grote maecenassen van zijn tijd. In 1687 werd hij door zijn oom paus Alexander VIII benoemd tot kardinaal en vicekanselier van de Rooms-katholieke Kerk. Hij betrok het Palazzo della Cancelleria, en Domenico Paradisi was verantwoordelijk voor de decoratie in het paleis. In 1689 gaf hij opdracht een theater bouwen. Tussen 1709 en 1710 kwam Filippo Javarra aan het hof werken en vergrootte het theater. Schilders als Sebastiano Conca, Sebastiano Ricci en Francesco Trevisani, bijna veertig jaar werkzaam aan het hof, kregen zijn bescherming. In zijn paleis organiseerde hij wekelijks concerten en operavoorstellingen. Hij had de beschikking over een eerste klas orkest. Alessandro Scarlatti was bij hem in dienst, en Arcangelo Corelli woonde bij hem in. Georg Friedrich Händel schreef voor deze "Arcadische" bijeenkomsten zijn eerste oratoria. Op zijn aandrang gingen Händel en Domenico Scarlatti een wedstrijd aan in improvisatie op klavecimbel en orgel. Ook Antonio Vivaldi had opdrachten aan hem te danken. In 1740 werd Ottoboni beschouwd als papabile, een mogelijke opvolger voor de paus, maar verliet het conclaaf met koorts. Hij stierf drie dagen later. De erfgenamen namen de gelegenheid te baat en omdat er nog geen paus was gekozen, verhuisden ze alles wat niet vast zat. Er bestaat een lijst met een volledige beschrijving van zijn schilderijen, 530 stuks, en per kamer genoteerd. De werken waren van Benedetto Luti, Guido Reni, Giovanni Batista Gaulli, Tintoretto, Gaspard Dughet, Giuseppe Chiari, Pietro da Cortona, Francesco Albani, Jacopo Bassano, Giovanni Baglione, Giacinto Brandi, Giuseppe Cesari, en Paolo Veronese. Ottoboni had ook belangstelling voor Noord-Europese schilderijen, zoals van Caspar van Wittel en Gerrit van Honthorst. De nalatenschap van Ottoboni werd verkocht op vier veilingen, de twee laatste waren gewijd aan zijn boekenverzameling en zijn als gevolg over de gehele wereld verspreid. Pas in 1752 was alles geregeld en waren zijn de schulden afbetaald.Pietro Ottoboni had - volgens Charles Montesquieu - tussen de zestig en zeventig kinderen. Portretten van zijn maîtresses hingen aan de wand van zijn slaapkamer. Pietro Metastasio was zijn petekind.
  • Pietro Ottoboni (Venezia, 2 luglio 1667 – Roma, 29 febbraio 1740) è stato un cardinale, grande mecenate artistico italiano.
  • Pietro Ottoboni (ur. 2 lipca 1667 w Wenecji – zm. 29 lutego 1740 w Rzymie) – włoski kardynał.
dbpedia-owl:birthDate
  • 1667-07-02 (xsd:date)
dbpedia-owl:birthPlace
dbpedia-owl:consecration
  • 4 février1725
dbpedia-owl:creationChristianBishop
  • par lepapeAlexandre VIII
dbpedia-owl:deathDate
  • 1740-02-29 (xsd:date)
dbpedia-owl:deathPlace
dbpedia-owl:otherFunction
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:thumbnailCaption
  • Pietro Ottoboni, portrait parFrancesco Trevisani. TheBowes Museum,Barnard Castle,Comté de Durham,Angleterre.
dbpedia-owl:title
  • Doyen du Collège des cardinaux
  • Cardinal-évêquede Frascati
  • Cardinal-prêtrede S. Lorenzo in Damaso
  • Cardinal-évêquede Sabina
  • Cardinal-diacrede S. Lorenzo in Damaso
  • Secrétaire de laCongrégation de l'Inquisition
  • Cardinal-évêqued' Ostia e Velletri
  • Cardinal-évêquedePorto e Santa Rufina
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 4939867 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 11203 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 133 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 108139993 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:après
prop-fr:avant
prop-fr:ch
  • ottop
prop-fr:consécration
  • 1725-02-04 (xsd:date)
prop-fr:couleur
  • #ffffff
  • yellow
prop-fr:création
  • 1689-11-13 (xsd:date)
  • par le pape Alexandre VIII
prop-fr:dateDeDécès
  • 1740-02-29 (xsd:date)
prop-fr:dateDeNaissance
  • 1667-07-02 (xsd:date)
prop-fr:lieuDeDécès
  • Rome,
prop-fr:lieuDeNaissance
prop-fr:légende
  • Pietro Ottoboni, portrait par Francesco Trevisani. The Bowes Museum, Barnard Castle, Comté de Durham, Angleterre.
prop-fr:nom
prop-fr:ordination
  • 1724-07-14 (xsd:date)
prop-fr:période
  • 1738 (xsd:integer)
prop-fr:tailleImage
  • 220 (xsd:integer)
prop-fr:titre
  • Cardinal
prop-fr:titreCardinalice
  • Cardinal-évêque de Frascati
  • Cardinal-prêtre de S. Lorenzo in Damaso
  • Cardinal-évêque de Porto e Santa Rufina
  • Cardinal-évêque de Sabina
  • Cardinal-diacre de S. Lorenzo in Damaso
  • Cardinal-évêque d' Ostia e Velletri
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:évêque
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Pietro Ottoboni, né le 2 juillet 1667 à Venise, alors dans la République de Venise, et mort le 29 février 1740 à Rome), est un cardinal italien de l'Église catholique de la seconde moitié du XVIIe et du début du XVIIIe siècle, nommé par le pape Alexandre VIII dont il est le petit-neveu.
  • Pietro Ottoboni (Veneza, 2 de julho de 1667 - Roma, 29 de fevereiro de 1740) foi um cardeal e mecenas italiano. É especialmente relembrado como um generoso e importante patrono da música e arte da sua época. Ottoboni foi o último homem a deter o ofício curial de cardeal-sobrinho, que seria abolido pelo sucessor do seu tio Alexandre VIII, o Papa Inocêncio XII, em 1692. Ottoboni "amava a pompa, o desperdício, e o prazer sensual, mas era simultaneamente gentil, pronto a servir e caridoso".
  • Pietro Ottoboni (2 July 1667 – 29 February 1740) was an Italian cardinal and grandnephew of Pope Alexander VIII (who was also born Pietro Ottoboni). He is remembered especially as a great patron of music and art. Ottoboni was the last person to hold the curial office of Cardinal-nephew, which was abolished by Alexander VIII's successor, Pope Innocent XII, in 1692. Ottoboni "loved pomp, prodigality and sensual pleasure, but was in the same time kind, ready to serve and charitable".
  • Pietro Ottoboni (* 2. Juli 1667 in Venedig; † 28. Februar 1740 in Rom) war ein italienischer Kardinal, Mäzen und Librettist. Er gilt als der letzte Kardinalnepot.
  • Pietro Ottoboni (Venezia, 2 luglio 1667 – Roma, 29 febbraio 1740) è stato un cardinale, grande mecenate artistico italiano.
  • Pietro Ottoboni (ur. 2 lipca 1667 w Wenecji – zm. 29 lutego 1740 w Rzymie) – włoski kardynał.
  • Pietro Kardinaal Ottoboni (Venetië, 2 juli 1667 - Rome, 29 februari 1740) was een Italiaans (Venetiaans) edelman. Ottoboni was een van de rijkste mannen in Europa en een van de grote maecenassen van zijn tijd. In 1687 werd hij door zijn oom paus Alexander VIII benoemd tot kardinaal en vicekanselier van de Rooms-katholieke Kerk. Hij betrok het Palazzo della Cancelleria, en Domenico Paradisi was verantwoordelijk voor de decoratie in het paleis. In 1689 gaf hij opdracht een theater bouwen.
  • Его Высокопреосвященство кардинал Пьетро Оттобони (итал. Pietro Ottoboni), 2 июля 1667, Венеция, Венецианская республика — 29 февраля 1740, Рим, Папская область) — итальянский куриальный кардинал. Вице-канцлер Святой Римской Церкви с 14 ноября 1689 по 29 февраля 1740. Секретарь Верховной Священной Конгрегации Римской и Вселенской Инквизиции с 14 июня 1726 по 29 февраля 1740. Архипресвитер патриаршей Либерийской базилики и патриаршей Латеранской базилики с 1730 по 1740.
  • Pietro Ottoboni (Venecia, 2 de julio de 1667 - Roma, 29 de febrero de 1740) fue un cardenal y mecenas italiano.Sobrino del papa Alejandro VIII, fue erigido al cardenalato con el título de San Lorenzo in Damaso inmediatamente después de haber recibido las órdenes menores en 1689. Rápidamente fue nombrado Secretario de Estado y gobernador de Fermo, Tívoli y Capranica. Enseguida destacó en el ambiente romano por su munificencia y su mecenazgo de artistas, poetas y músicos.
rdfs:label
  • Pietro Ottoboni (1667-1740)
  • Pietro Ottoboni
  • Pietro Ottoboni
  • Pietro Ottoboni
  • Pietro Ottoboni
  • Pietro Ottoboni (Kardinal)
  • Pietro Ottoboni (cardeal)
  • Pietro Ottoboni (cardinal)
  • Оттобони, Пьетро
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Pietro Ottoboni
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:avant of
is foaf:primaryTopic of