Pikola je dřevěný dechový nástroj, menší sopraninová varianta sopránové příčné flétny. Oproti ní má poloviční délku a zní o oktávu výše; dosahuje nejvyšších tónů ze všech v současnosti používaných dechových nástrojů. Český název je odvozen z italského „flauto piccolo“, čili „malá flétna“.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • El flautí (anomenat també piccolo, de l'italià flauto piccolo o flauta petita) és un instrument aeròfon i pertany a la família del vent fusta. S'utilitza habitualment en bandes de música i és un dels instruments de l'orquestra.Físicament, el flautí és com la flauta travessera però de mida més petita. El timbre és semblant, però pot sonar una octava més alta. És un instrument transpositor, és a dir, la nota que sona és diferent de la nota escrita: les notes d'una partitura per a flautí s'escriuen una octava més baixa que el seu so real. El so del flautí és penetrant i es caracteritza pel seu to agut. De fet, el flautí té el registre més agut de tots els instruments de l'orquestra. La sonoritat del flautí, especialment en les notes més altes, és molt penetrant, per la qual cosa el podem sentir clarament encara que tots els altres instruments estiguin sonant. Malgrat aquesta presència constant del so del flautí, és un instrument que també pot ser adequat per interpretar peces delicades i tranquil·les.
  • L'ottavino, chiamato anche flauto piccolo o piccolino, è la più piccola taglia del flauto traverso. Viene realizzato in metallo, in legno duro (ebano) o in grenadilla.Le sue dimensioni sono pari alla metà di un flauto traverso. La sua estensione comprende il Re4 come nota più grave (gli ottavini moderni sono privi di trombino) e si estende per tre ottave. È uno strumento traspositore, in quanto lo strumentista, pur leggendo la partitura ed impostando le posizioni delle chiavi nella stessa maniera del flauto traverso, porta l'altezza delle note stesse all'ottava superiore. Inoltre, possiede l'ottava più alta in assoluto fra tutti gli strumenti musicali.È lo strumento più agile ed acuto dell'orchestra. Viene generalmente suonato da un flautista, come strumento principale o come secondo strumento (alternato al flauto). Questa soluzione (utilizzata spesso nei piccoli organici) richiede un particolare allenamento al flautista per adattarsi rapidamente allo strumento in quanto il foro della testata dell'ottavino è più piccolo rispetto a quella del flauto e le chiavi sono molto più piccole e ravvicinate.L'ottavino è uno strumento difficile dal punto di vista dell'emissione del suono e dell'intonazione: occorre molta maestria ed allenamento da parte dell'esecutore. Il carattere dello strumento è estremamente brillante e si adatta perfettamente all'esecuzione di passaggi virtuosistici, meno alle melodie cantabili. La sonorità è esile nel registro medio grave, mentre acquista di forza e chiarezza salendo: la terza ottava è potente e penetrante al punto da "bucare" qualsiasi sonorità orchestrale.Il suo timbro non possiede la dolcezza del flauto, ma ne conserva il carattere brillante e penetrante. Tra i più celebri esempi in cui l'ottavino emerge in tutta la sua personalità ricordiamo lo Scherzo dalla Ouverture de L'Italiana in Algeri di Gioacchino Rossini, l'ultimo movimento della Sinfonia n. 9 in re minore di Ludwig Van Beethoven, la Danza cinese dal balletto Lo schiaccianoci di Pëtr Il'ič Čajkovskij, il Concerto per ottavino in do maggiore di Antonio Lucio Vivaldi e nell'ambito della musica leggera in È Festa della Premiata Forneria Marconi, suonato da Mauro Pagani
  • Pikola je dřevěný dechový nástroj, menší sopraninová varianta sopránové příčné flétny. Oproti ní má poloviční délku a zní o oktávu výše; dosahuje nejvyšších tónů ze všech v současnosti používaných dechových nástrojů. Český název je odvozen z italského „flauto piccolo“, čili „malá flétna“.
  • Piccoloa (italieraz flauto piccolo, "txirula txikia"), pifanoa ere deitua izan dena, zurezko haize instrumentua da, zehar txirula, oboea, klarinetea, fagota, saxofoia eta korno ingelesa bezala. Azpifamilia zehar txirularena du, azken hau bezala jotzen baita. Ez da mihi bakarrekoa, klarinetea eta saxofoia bezala, ezta mihi bikoitzekoa ere, oboea, korno ingelesa eta fagota bezala. Aldiz, mutur batean, zulotxo bat du, interpretatzaileak haizea bertatik bota dezan. Bere erregistroa, zehar txirularena baino altuago heltzen da.
  • 피콜로(이탈리아어: piccolo ‘작은’[*])는 작은 플루트이다. 플루트의 정확히 한옥타브 위 소리가 나지만 기보는 플루트와 똑같이 한다. 길이는 플루트의 약 절반이고 구조는 대략 플루트와 같다.
  • Die Piccoloflöte (auch: das Piccolo) ist eine kleinere Bauform der Querflöte. Sie ist eine Oktave höher gestimmt und ist das höchste klassische Holzblasinstrument.Das Piccolo ist ca. 32 cm lang, etwa halb so groß wie die Querflöte und hat einen Durchmesser von 1 cm. Das Piccolo kann aus Holz oder Metall sein, manchmal finden sich auch Piccolos aus Kunststoff. Die Klappen sind meist aus Neusilber gefertigt und werden versilbert oder auch vernickelt.
  • A piccolo vagy pikoló, más nevén kisfuvola vagy ottavino fúvós hangszer, nevét az olasz piccolo (kicsi) szóról kapta. Ajaksípos instrumentum, a fuvola kicsinyített mása.
  • ピッコロはフルートの派生楽器であり、フルートと同じ指使いでちょうど1オクターブ高い音が出る移高楽器である。イタリア語で「小さい」を意味し、音域の異なる同一の楽器群のなかで、高音域をカバーする楽器をさして用いられる。英語にもそのまま入り、ピッコロ・トランペットなどといった言い方がなされる。イタリア語でフラウト・ピッコロ(小形フルート)とよんでいたものが省略され、一般化したもの。
  • De piccolo of kleine fluit is de - niet geheel correcte maar wel veelgebruikte - naam voor de sopranino-dwarsfluit en wordt evenals de dwarsfluit bespeeld door dwars over het mondstuk te blazen. De oorspronkelijke Italiaanse naam luidt flauto piccolo (in modern Italiaans heet de piccolo ottavino - "octaaf(fluit)je").De tegenwoordig gebouwde piccolo's zijn net als de gewone dwarsfluit C-instrumenten. Het is een octaverend instrument: noten voor piccolo worden een octaaf lager genoteerd dan ze klinken. Daardoor kan de piccolo in principe met dezelfde grepen bespeeld worden als de dwarsfluit, maar klinkt dan een octaaf hoger. Er zijn ook piccolo's in D♭, die met name in militaire muziek gebruikt werden. De beroemde piccolosolo in de laatste herhaling van het trio van de mars Stars and Stripes Forever van John Philip Sousa is voor zo'n des-piccolo geschreven.
  • Piccolo, flet piccolo, pikolo, pikulina – instrument dęty drewniany z grupy aerofonów wargowych. Mała odmiana fletu poprzecznego, charakteryzująca się wysokim i przenikliwym dźwiękiem. Skala piccolo wynosi trzy oktawy, od d2 do c5 i jest o oktawę wyższa niż zwykłego fletu. W orkiestrze jest to instrument o najwyższym rejestrze (oprócz skrzypiec).Pierwszy raz użyty w orkiestrze symfonicznej w symfoniach V, VI, IX Beethovena (wszędzie tylko w czwartych częściach), choć koncerty solowe na ten instrument napisał już Antonio Vivaldi (koncerty: C-dur RV 443, C-dur RV 444, a-moll RV 445). Używany jako instrument charakterystyczny: do oddania trwogi, strachu (Burza w VI symfonii Beethovena) lub do uzyskania egzotycznego kolorytu (często łącznie z perkusją; finał IX symfonii Beethovena, Uprowadzenie z Seraju Mozarta).
  • O flautim ou piccolo (pequeno em italiano) é um instrumento musical da família da flauta, soando uma oitava acima da flauta soprano, da qual possui igual digitação. É constituído por um pequeno tubo de cerca de 33 cm de comprimento e um bocal. Este instrumento foi introduzido na orquestra no século XIX, sendo usado na música erudita moderna. Produz o som mais agudo da orquestra.É um instrumento de execução difícil, já que a dimensão pequena do tubo exigem uma embocadura e um sopro precisos. Além disso, suas chaves se encontram a uma distância extremamente pequena umas das outras.
  • El flautín (llamado también piccolo, del italiano flauto piccolo: ‘flauta pequeña’) es un instrumento de viento madera en tonalidad de Do. Se trata de una flauta pequeña. Físicamente, el flautín es como la flauta travesera pero con un menor tamaño. El timbre es parecido, pero una octava más alto. Por ello, se dice que el flautín es un instrumento transpositor; es decir, su sonido real es diferente al escrito: las notas a interpretar en el flautín se escriben una octava más baja que su sonido real, para evitar demasiadas líneas adicionales en el pentagrama.El sonido del flautín es penetrante y se caracteriza por su tono agudo. De hecho, el flautín tiene el timbre más agudo de todos los instrumentos orquestales. La sonoridad del flautín, especialmente en las notas más altas, es muy penetrante, por lo que sobresale aunque todos los instrumentos estén siendo ejecutados.Puede ser fabricado todo de metal o de madera el cuerpo y las llaves y embocadura de metal.A pesar de esta presencia constante del flautín, producida por su agudo sonido, el flautín puede utilizarse para interpretar tanto piezas delicadas y tranquilas como alegres y poderosas. Se utiliza en las orquestas, aunque más frecuentemente en las bandas militares. Es uno de los instrumentos típicos del Basler Fasnacht (carnaval de Basilea, Suiza).
  • The piccolo (Italian for small, but named ottavino in Italy) is a half-size flute, and a member of the woodwind family of musical instruments. The piccolo has most of the same fingerings as its larger sibling, the standard transverse flute, but the sound it produces is an octave higher than written. This gave rise to the name "ottavino," the name by which the instrument is referred to in the scores of Italian composers.Piccolos are now only manufactured in the key of C[citation needed]; however, they were once also available in D♭. It was for this D♭ piccolo that John Philip Sousa wrote the famous solo in the final repeat of the closing section (trio) of his march "The Stars and Stripes Forever".In the orchestral setting, the piccolo player is often designated as "piccolo/flute III", or even "assistant principal". The larger orchestras have designated this position as a solo position due to the demands of the literature. Piccolos are often orchestrated to double (play together with) the violins or the flutes, adding sparkle and brilliance to the overall sound because of the aforementioned one-octave transposition upwards. In concert band settings, the piccolo is almost always used and a piccolo part is almost always available.The first known use of the word piccolo was in 1856, though the English were using the term already some fifteen years earlier.
  • Фле́йта-пи́кколо (часто называется просто пикколо или малая флейта; итал. flauto piccolo или ottavino, фр. petite flûte, нем. kleine Flöte) — деревянный духовой музыкальный инструмент, разновидность поперечной флейты. Обладает блестящим, в форте — пронзительным и свистящим тембром; звучит на октаву выше обыкновенной (большой) флейты, причём ряд низких звуков извлечь невозможно. Диапазон пикколо — от d² до c5 (ре второй октавы — до пятой октавы), встречаются также инструменты, обладающие возможностью брать c² и cis². Ноты для удобства чтения пишутся на октаву ниже.Конструкция флейты-пикколо в целом такая же, как и у большой флейты, однако отверстие амбушюра (головки) меньше диаметром, отсутствует колено и отверстия в теле инструмента расположены ближе друг к другу. Длина пикколо около 32 сантиметров, что практически в два раза короче большой флейты, диаметр сверления — 1 сантиметр. Флейты-пикколо бывают деревянные, металлические, реже из других композитных материалов. Техника игры на флейте-пикколо такая же, как и на большой, но для полного владения инструментом требуется продолжительный целенаправленный период освоения со стороны исполнителя (в отличие от, например, альтовой флейты).Основная сфера применения малой флейты — симфонический и духовой оркестры, использование её в качестве солирующего инструмента относится к единичным случаям (Вивальди — Концерт C-dur).Предшественником флейты-пикколо является флажолет, который широко использовался в средние века в военной музыке. Собственно флейта-пикколо была сконструирована в XVIII веке и на рубеже XVIII—XIX веков вошла в состав симфонического оркестра, где стала одним из самых высоких по регистру инструментов. В военных и духовых оркестрах XIX века часто использовались флейты-пикколо в строе ре-бемоль (повсеместно в американских духовых оркестрах) или ми-бемоль, сегодня такие инструменты встречаются крайне редко.Обычно в симфоническом оркестре используется одна малая флейта (реже две), партия которой в партитуре помещается на отдельной строчке над партиями больших флейт (то есть над всеми остальными инструментами оркестра). Нередко партия малой флейты представляет собой временную замену партии одной из больших флейт. Наиболее частая функция флейты-пикколо в оркестре — поддержка верхних голосов в общем звучании, но иногда композиторы доверяют этому инструменту и сольные эпизоды (Равель — Фортепианный концерт № 1, Щедрин — Фортепианный концерт № 4, Шостакович ― симфонии № 9 и № 10).
  • Pikolo flüt, büyük flütün hemen hemen yarısı kadar uzunluktadır. Büyük flütteki kuyruk bölümü pikolo flütte yoktur. Bu nedenle de büyük flütün en kalın sesleri olan Do ve Do diyez sesleri küçük flütte bulunmaz. Bunun dışında ses genişliği, mekanizması ve çalınış yöntemi büyük flütle aynıdır. Tek farkı yazılan notaları bir oktav inceden çalar. En ince sesleri çok parlak ve rahatsız edicidir. Bu sesler orkestranın bütün olarak çaldığı gür kısımlarda kullanılır. En kalın seslerinin tınısı ise soluk ve zatıf olduğundan, ancak özel bir tını istenildiği takdirde kullanılır ve orkestrasyon buna göre sağlanır.Flütün çalabileceği her türlü pasajı rahatlıkla çalar. Orkestrada ayrı bir pikolo flüt çalıcısı bulunmaz, çalınış tekniği aynı olduğu için ikinci ya da üçüncü flüt partisini çalan kişi pikolo partisini de gerekli yerlerde çalabilir. Orkestrada genellikle orta ses bölgesinden yararlanılır. Çoğunlukla da normal flütün en ince oktavındaki sesleri unison olarak katlar. (Büyük flüt ve pikolo flütün unison çalabilmesi için, pikolo flütün partisi bir oktav aşağıdan yazılır.) Zaman zaman, tahta nefesli çalgılardan herhangi birinde (Flüt, Obua, Kor angle, Klarinet, Fagot) bulunan bir ezgiyi, oktav veya bazen iki oktav inceden çalarak kendine özgü parlak sesleri ile orkestra tınısını zenginleştirir. Tutti içinde ise, en üstte duyulan yırtıcı sesleri ile orkestranın doruk noktasını oluşturur, bu durumlarde genellikle birinci kemanlarla unison olarak ya da onları bir oktav inceden katlayarak çalar.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 210737 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 2801 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 24 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 103452824 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Pikola je dřevěný dechový nástroj, menší sopraninová varianta sopránové příčné flétny. Oproti ní má poloviční délku a zní o oktávu výše; dosahuje nejvyšších tónů ze všech v současnosti používaných dechových nástrojů. Český název je odvozen z italského „flauto piccolo“, čili „malá flétna“.
  • 피콜로(이탈리아어: piccolo ‘작은’[*])는 작은 플루트이다. 플루트의 정확히 한옥타브 위 소리가 나지만 기보는 플루트와 똑같이 한다. 길이는 플루트의 약 절반이고 구조는 대략 플루트와 같다.
  • Die Piccoloflöte (auch: das Piccolo) ist eine kleinere Bauform der Querflöte. Sie ist eine Oktave höher gestimmt und ist das höchste klassische Holzblasinstrument.Das Piccolo ist ca. 32 cm lang, etwa halb so groß wie die Querflöte und hat einen Durchmesser von 1 cm. Das Piccolo kann aus Holz oder Metall sein, manchmal finden sich auch Piccolos aus Kunststoff. Die Klappen sind meist aus Neusilber gefertigt und werden versilbert oder auch vernickelt.
  • A piccolo vagy pikoló, más nevén kisfuvola vagy ottavino fúvós hangszer, nevét az olasz piccolo (kicsi) szóról kapta. Ajaksípos instrumentum, a fuvola kicsinyített mása.
  • ピッコロはフルートの派生楽器であり、フルートと同じ指使いでちょうど1オクターブ高い音が出る移高楽器である。イタリア語で「小さい」を意味し、音域の異なる同一の楽器群のなかで、高音域をカバーする楽器をさして用いられる。英語にもそのまま入り、ピッコロ・トランペットなどといった言い方がなされる。イタリア語でフラウト・ピッコロ(小形フルート)とよんでいたものが省略され、一般化したもの。
  • El flautín (llamado también piccolo, del italiano flauto piccolo: ‘flauta pequeña’) es un instrumento de viento madera en tonalidad de Do. Se trata de una flauta pequeña. Físicamente, el flautín es como la flauta travesera pero con un menor tamaño. El timbre es parecido, pero una octava más alto.
  • Piccolo, flet piccolo, pikolo, pikulina – instrument dęty drewniany z grupy aerofonów wargowych. Mała odmiana fletu poprzecznego, charakteryzująca się wysokim i przenikliwym dźwiękiem. Skala piccolo wynosi trzy oktawy, od d2 do c5 i jest o oktawę wyższa niż zwykłego fletu.
  • Piccoloa (italieraz flauto piccolo, "txirula txikia"), pifanoa ere deitua izan dena, zurezko haize instrumentua da, zehar txirula, oboea, klarinetea, fagota, saxofoia eta korno ingelesa bezala. Azpifamilia zehar txirularena du, azken hau bezala jotzen baita. Ez da mihi bakarrekoa, klarinetea eta saxofoia bezala, ezta mihi bikoitzekoa ere, oboea, korno ingelesa eta fagota bezala. Aldiz, mutur batean, zulotxo bat du, interpretatzaileak haizea bertatik bota dezan.
  • The piccolo (Italian for small, but named ottavino in Italy) is a half-size flute, and a member of the woodwind family of musical instruments. The piccolo has most of the same fingerings as its larger sibling, the standard transverse flute, but the sound it produces is an octave higher than written.
  • L'ottavino, chiamato anche flauto piccolo o piccolino, è la più piccola taglia del flauto traverso. Viene realizzato in metallo, in legno duro (ebano) o in grenadilla.Le sue dimensioni sono pari alla metà di un flauto traverso. La sua estensione comprende il Re4 come nota più grave (gli ottavini moderni sono privi di trombino) e si estende per tre ottave.
  • El flautí (anomenat també piccolo, de l'italià flauto piccolo o flauta petita) és un instrument aeròfon i pertany a la família del vent fusta. S'utilitza habitualment en bandes de música i és un dels instruments de l'orquestra.Físicament, el flautí és com la flauta travessera però de mida més petita. El timbre és semblant, però pot sonar una octava més alta.
  • De piccolo of kleine fluit is de - niet geheel correcte maar wel veelgebruikte - naam voor de sopranino-dwarsfluit en wordt evenals de dwarsfluit bespeeld door dwars over het mondstuk te blazen. De oorspronkelijke Italiaanse naam luidt flauto piccolo (in modern Italiaans heet de piccolo ottavino - "octaaf(fluit)je").De tegenwoordig gebouwde piccolo's zijn net als de gewone dwarsfluit C-instrumenten.
  • Pikolo flüt, büyük flütün hemen hemen yarısı kadar uzunluktadır. Büyük flütteki kuyruk bölümü pikolo flütte yoktur. Bu nedenle de büyük flütün en kalın sesleri olan Do ve Do diyez sesleri küçük flütte bulunmaz. Bunun dışında ses genişliği, mekanizması ve çalınış yöntemi büyük flütle aynıdır. Tek farkı yazılan notaları bir oktav inceden çalar. En ince sesleri çok parlak ve rahatsız edicidir. Bu sesler orkestranın bütün olarak çaldığı gür kısımlarda kullanılır.
  • Фле́йта-пи́кколо (часто называется просто пикколо или малая флейта; итал. flauto piccolo или ottavino, фр. petite flûte, нем. kleine Flöte) — деревянный духовой музыкальный инструмент, разновидность поперечной флейты. Обладает блестящим, в форте — пронзительным и свистящим тембром; звучит на октаву выше обыкновенной (большой) флейты, причём ряд низких звуков извлечь невозможно.
  • O flautim ou piccolo (pequeno em italiano) é um instrumento musical da família da flauta, soando uma oitava acima da flauta soprano, da qual possui igual digitação. É constituído por um pequeno tubo de cerca de 33 cm de comprimento e um bocal. Este instrumento foi introduzido na orquestra no século XIX, sendo usado na música erudita moderna. Produz o som mais agudo da orquestra.É um instrumento de execução difícil, já que a dimensão pequena do tubo exigem uma embocadura e um sopro precisos.
rdfs:label
  • Piccolo (musique)
  • Flautim
  • Flautí
  • Flautín
  • Flet piccolo
  • Ottavino
  • Piccolo
  • Piccolo
  • Piccolo
  • Piccolo (fluit)
  • Piccoloflöte
  • Pikola
  • Pikolo flüt
  • Флейта-пикколо
  • ピッコロ
  • 피콜로
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:instrument of
is dbpedia-owl:profession of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:instrument of
is prop-fr:profession of
is foaf:primaryTopic of