Paul L. D. Blair est un joueur de baseball américain né le 1er février 1944 et mort le 6 décembre 2013. Joueur de champ extérieur droitier, il a évolué dans les ligues majeures de baseball de 1964 à 1980, respectivement pour les Orioles de Baltimore (1964-76), les Yankees de New York (1977-79 puis 1980) et les Reds de Cincinnati (1979).

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Paul L. D. Blair est un joueur de baseball américain né le 1er février 1944 et mort le 6 décembre 2013. Joueur de champ extérieur droitier, il a évolué dans les ligues majeures de baseball de 1964 à 1980, respectivement pour les Orioles de Baltimore (1964-76), les Yankees de New York (1977-79 puis 1980) et les Reds de Cincinnati (1979).
  • Paul L. D. Blair (February 1, 1944 – December 26, 2013) was an outfielder who spent seventeen seasons in Major League Baseball (MLB) with the Baltimore Orioles (1964–76), New York Yankees (1977–79, 1980) and Cincinnati Reds (1979). He was the starting center fielder for the Orioles when they won two World Series Championships, four American League (AL) pennants and five American League East titles from 1966 to 1974. One of baseball's best defensive players at his position, he earned the Gold Glove Award eight times, including seven consecutive from 1969 to 1975. One of the best defensive oufielders of his era, he had excellent range and was brilliant at tracking fly balls. He seemed to taunt hitters by playing shallow, then running down balls hit over his head.
  • Paul L. D. Blair (ur. 1 lutego 1944, zm. 26 grudnia 2013) – amerykański baseballista, który występował na pozycji środkowozapolowego.Blair w 1961 podpisał kontrakt jako wolny agent z New York Mets i po roku występów w klubach farmerskich tego zespołu, został wybrany w drafcie przez Baltimore Orioles, w którym zadebiutował 9 września 1964 w meczu przeciwko Washington Senators jako pinch runner. W 1966 zagrał we wszystkich meczach World Series, w których Orioles pokonali Los Angeles Dodgers 4–0 w serii best-of-seven. Rok później zaliczył najwięcej triple'ów (13) w American League i po raz pierwszy otrzymał Złotą Rękawicę. W 1969 po raz pierwszy wystąpił w All-Star Game.29 kwietnia 1970 w wygranym przez Orioles 18–2 meczu z Chicago White Sox zdobył 3 home runy i zaliczył 6 RBI. W tym samym roku w zwycięskich dla Orioles World Series, w których przeciwnikiem był zespół Cincinnati Reds, zagrał we wszystkich pięciu meczach, uzyskując średnią uderzeń 0,474. 26 sierpnia 1973 w spotkaniu z Kansas City Royals zdobył inside-the-park grand slama. W styczniu 1977 w ramach wymiany zawodników przeszedł do New York Yankees.Jako zawodnik Yankees dwukrotnie zdobywał mistrzostwo w 1978 i 1979 roku. W maju 1979 podpisał roczny kontrakt z Cincinnati Reds. W 1980 ponownie został zawodnikiem Yankees, w którym zakończył zawodniczą karierę. W późniejszym okresie był między innymi trenerem drużyny baseballowej na Fordham University i trenerem zapolowych w Houston Astros. W 1984 został uhonorowany w klubowej Hall of Fame zespołu Baltimore Orioles. == Przypisy ==
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 7769932 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 978 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 18 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 106615364 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Paul L. D. Blair est un joueur de baseball américain né le 1er février 1944 et mort le 6 décembre 2013. Joueur de champ extérieur droitier, il a évolué dans les ligues majeures de baseball de 1964 à 1980, respectivement pour les Orioles de Baltimore (1964-76), les Yankees de New York (1977-79 puis 1980) et les Reds de Cincinnati (1979).
  • Paul L. D. Blair (ur. 1 lutego 1944, zm. 26 grudnia 2013) – amerykański baseballista, który występował na pozycji środkowozapolowego.Blair w 1961 podpisał kontrakt jako wolny agent z New York Mets i po roku występów w klubach farmerskich tego zespołu, został wybrany w drafcie przez Baltimore Orioles, w którym zadebiutował 9 września 1964 w meczu przeciwko Washington Senators jako pinch runner.
  • Paul L. D. Blair (February 1, 1944 – December 26, 2013) was an outfielder who spent seventeen seasons in Major League Baseball (MLB) with the Baltimore Orioles (1964–76), New York Yankees (1977–79, 1980) and Cincinnati Reds (1979). He was the starting center fielder for the Orioles when they won two World Series Championships, four American League (AL) pennants and five American League East titles from 1966 to 1974.
rdfs:label
  • Paul Blair (baseball)
  • Paul Blair
  • Paul Blair (baseball)
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of