Le panarabisme est un mouvement politique, culturel, et idéologique fortement séculier qui vise à réunir et à unifier les peuples arabes. Il se propose de défendre l'identité arabe, et le destin partagé. Le chérif de La Mecque Hussein ben Ali est fréquemment considéré comme le fondateur du panarabisme.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le panarabisme est un mouvement politique, culturel, et idéologique fortement séculier qui vise à réunir et à unifier les peuples arabes. Il se propose de défendre l'identité arabe, et le destin partagé. Le chérif de La Mecque Hussein ben Ali est fréquemment considéré comme le fondateur du panarabisme.
  • El panarabisme és una ideologia política pròpia del nacionalisme àrab que propugna que tots els pobles àrabs conformen una única nació i que han de caminar cap a la seva unitat política.
  • Il panarabismo è sia un movimento politico sia un'ideologia: lo scopo principale è la visibilità sulla scena mondiale come soggetto politico autonomo dell'insieme dei popoli arabofoni.Questo movimento è stato partorito dalle menti di alcuni intellettuali nel decennio compreso tra il 1870 - 1880 nella zona allora occupata dall'Impero ottomano ed abitata da arabi ed arabofoni.Nacque in primo luogo come reazione contro il comunitarismo islamico turco con l'esigenza di riscoprire una nuova identità, diversa dalla semplice caratterizzazione religiosa.Tanto è vero è che il suo più celebre manifesto (Le Réveil de la nation arabe dans l'Asie turque), è stato scritto nel 1905 da un intellettuale arabo libanese di fede cristiano maronita: Negib Azoury.Il panarabismo è stato a lungo un'ideologia utopistica a causa delle profonde divergenze interpretative sia della scena politica sia delle parole stesse del Profeta: essendo diverse e divergenti le interpretazioni della fede islamica, ed essendo la politica diretta conseguenza di questa, le differenze religiose si sono trasformate col tempo in divergenze politiche.Queste a loro volta hanno dato luogo a guerre sanguinarie come il conflitto Iran-Iraq o le lotte per la conquista del potere in Arabia Saudita, nazione che contiene le principali risorse petrolifere del pianeta.Paradossalmente la più compiuta espressione partitica del panarabismo è stata costituita negli anni '80 dal Ba'th, il partito formalmente al potere in Iraq durante la dittatura di Saddam Hussein. La ragione di questo risiede nel fatto che i principali vettori sociali di diffusione della cultura panaraba, nella seconda metà del secolo scorso, si sono trovati principalmente tra i sunniti iracheni, le popolazioni giordano-palestinesi e la piccola borghesia siriana.Infatti se è corretto asserire che i primi sostenitori del panarabismo siano state le gerarchie ecclesiastiche della Mecca, da queste discesero poi le dinastie regnanti in Iraq (fino al 1958) e in Giordania (sino ad oggi): gli Hascemiti.Nella sua storia il panarabismo ha avuto molteplici aspetti: dopo la prima guerra mondiale si trasformò in una "bandiera" dell'irredentismo anti-francese e anti-britannico. Infatti in quegli anni la Francia e la Gran Bretagna si erano sostituiti alla dominazione turca dopo il dissolvimento dell'Impero ottomano.Sempre il Panarabismo, dopo il secondo conflitto mondiale, fu la base ideale su cui si fondò nel 1945 la Lega araba al Cairo e su cui per due volte fu fondata la RAU (Repubblica Araba Unita) nata il 1º febbraio 1958 su ispirazione di Gamāl ʿAbd el-Nāṣer che federò fino al 1961 Egitto e Siria (la Siria ne uscì in seguito a un colpo di Stato). La RAU continuò solo con la presenza dell'Egitto ed ebbe successivamente l'adesione dello Yemen del nord. In risposta alla RAU nacque anche l'Unione araba, federazione fra Giordania ed Iraq costituita due settimane dopo.Più recentemente la Libia ha dato luogo a intese e trattati per rafforzare l'unione tra i paesi magrebini dell'Africa Occidentale, più vicini all'Occidente e di origine etnica non araba.
  • 汎アラブ主義(はんあらぶしゅぎ、Pan-Arabism)は、中東における国家を超えたアラブ民族の連帯をめざす思想運動。パンアラブ主義、アラブ民族主義ともいう。
  • Панарабизъм е движение за обединяване на всички арабски държави в съюз, подобен на днешния Европейски съюз.
  • O Pan-arabismo é um movimento político tendente a reunir os países de língua árabe e de civilização árabe numa grande comunidade de interesses. É um movimento para unificação entre as populações e nações árabes do Oriente Médio. Possui estreita vinculação com o nacionalismo árabe. Baseado em preceitos nacionalistas, seculares e estatizantes. Opôs-se ao colonialismo e à política ocidental de envolvimento no mundo árabe.Cumpre destacar que suas origens podem ser encontradas desde o início da história contemporânea do Oriente Médio, com o desmembramento do Império Turco ao final da Primeira Guerra Mundial. Assim, passando-se pela ulterior criação da Liga Árabe, em 1945, chega-se ao Nasserismo, movimento político populista, laico, modernizador e vagamente "socialista". Com a conquista do poder na Síria, em 1961, e no Iraque, em 1963, o Partido Baas (Partido Pan-Árabe Socialista), reformista, modernizador, pan-árabe, que pregava a unificação dos Estados árabes, passa a competir com o Nasserismo, suplantando-o, gradativamente, como alternativa mais consistente, tanto em termos ideológicos como programáticos.
  • Het panarabisme (of Qawmiya) is een beweging die ijvert voor het verenigen van de Arabische volkeren en naties van het Midden-Oosten en Noord-Afrika. Panarabisme wordt meestal omschreven als seculier, socialistisch en anti-Westers. Als uiting van het nationalisme van het Arabische volk wordt het als variant op het meestal als Westers getypeerde volksnationalisme ook wel Arabisch nationalisme genoemd.Het panarabisme werd voor het eerst verdedigd door Hoessein ibn Ali, de Sjarif van Mekka, die streefde naar onafhankelijkheid van het Ottomaanse Rijk en de oprichting van een Arabische staat. Tijdens de Eerste Wereldoorlog kreeg hij steun van de Entente (met name de Britten), die Arabië maar al te graag wilden losmaken van het Ottomaanse Rijk, dat met de Centralen meevocht. Al in 1916 hadden zij in het geheim het Sykes-Picotverdrag gesloten, krachtens hetwelk de meeste Arabische gebieden onder hen en de Fransen verdeeld zouden worden. Het beloofde Arabië, het latere Saoedi-Arabië, werd gecreëerd in het meer zuidelijk gelegen woestijngebied. De Balfour-verklaring werd door Groot-Brittannië gebruikt om hun inpalming van Palestina als Brits mandaatgebied te rechtvaardigen. De idealen van het panarabisme werden na de Eerste Wereldoorlog nog lang niet gerealiseerd, en het gebied begon zelfs aan een lange periode van Britse en Franse bezetting.Een meer formele panarabische ideologie werd geformuleerd door Michel Aflaq, een stichter van de Ba'ath Partij, rond 1940 in Syrië. De Ba'ath partij combineerde socialisme met Italiaans fascisme. Het panarabisme inspireerde verschillende unificatiepogingen, met als meest in het oog springende voorbeeld in 1958 de Verenigde Arabische Republiek, een unie van Egypte en Syrië en de confederatie van deze VAR met Noord-Jemen, genaamde de Verenigde Arabische Staten. Beiden hielden het maar drie jaar vol.De oprichting van de nog steeds bestaande Arabische Liga op 22 maart 1945 was ook een poging om tot een panarabische eenheid te komen. De Syrische Ba'ath-regering, evenals de voormalige Ba'ath-regering van Irak tot de val van Saddam Hoessein in 2003, ondersteunden het panarabistische gedachtegoed. Zij twistten met elkaar wie de zuiverste vorm van de Ba'ath-ideologie had.Panarabisme kreeg een stevige deuk toen een verenigd Arabisch leger in 1967 werd verslagen door Israël tijdens de Zesdaagse Oorlog en door de onmacht om in enig Arabisch land stevige economische groei te creëren. In de loop van de jaren '80 werd panarabisme overschaduwd door panislamitische gedachten.In Europa is met name de Arabisch-Europese Liga (AEL) een Arabisch-nationalistische beweging. Het richt zich primair op Arabische minderheden in Nederland en België. Het verzet zich tegen assimilatie en probeert een Arabisch bewustzijn te stimuleren.
  • Panarabismoa arabiarren eta arabiar mundua osatzen duten herrien batasuna aldarrikatzen duen mugimendu politikoa da. Arabiar nazionalismoari guztiz loturik dago, zeinak arabiarrek nazio bat osatzen dutela aldarrikatzen baitu. Panarabismoak indar handia izan zuen 1960ko hamarkadan. Halaber, panarabismoak kutsu sekular eta sozialista du. Horrela, panarabismoaren ideiak bere egin zituzten arabiar erregimenak AEBetatik hurrun mantendu eta lotura estuak izan zituzten kasu batzuetan Sobiet Batasunarekin.Gamal Abdel Nasser panarabismoarekin bat egin zuten estatu-buruzagi ezagunenetakoa dugu.
  • El panarabismo es una ideología política perteneciente al ámbito del nacionalismo árabe que propone que todos los pueblos árabes sin exclusión, tanto de Asia como de África, conforman una única nación y que deben por tanto caminar hacia su unidad política.[cita requerida]A mediados de los años sesenta, y con el egipcio Gamal Abdel Nasser como principal cabeza visible, el nacionalismo árabe llegó a ser un planteamiento político asentado en la gran mayoría de los países del Magreb y de Oriente Próximo. Ayudado en ocasiones por la Unión Soviética, el sentimiento de unidad árabe, muy vinculado al de revolución social en algunos casos, cobró relevancia internacional al ser Nasser uno de los líderes destacados del movimiento de los no alineados.
  • Pan-Arabizm, Arap halkları arasında birlik ve beraberlik hedefine sahip büyük oranda seküler ve sıklıkla sosyalist bir hareket. Genelde farklı, zengin ve çarpıcı bir Arap dili, tarihi ve kültürünün varlığından köken alır ve bu nedenle bir kültürel milliyetçilik biçimidir. Türkçe Pan-Arapçılık olarak da anılır.Pan-Arabizm bugün Arap milliyetçiliği ve Batı karşıtlığı ile ilişkilendirilse de geçmişte kökeni Osmanlı Devleti'nin egemenliğindeki Arap halklarına kadar uzanır. Şerif Hüseyin ibn Ali, Mekke Şerifi Osmanlı Devleti idaresinden bağımsızlık istemekteydi, bu kişi pan-Arabizm söyleminin kurucusu sayılabilir. Yine de pan-Arabizm asıl gelişimini I. Dünya Savaşı sonrasında yaşamış, özellikle Batı mandacılığı gelişimini hızlandırmıştır. Bağımsız Arap devletlerinin kurulmasıyla beraber Arap birliği elde edilemeyince hareket Arapların birlikte bir duruşu benimsemeleri ve ortak hareket etmeleri amacına yakınlaşmıştır. Özellikle İsrail'e karşıtlık ile 1950-1960'larda yükselişe geçmiştir.
  • Панарабизм — общественно-политическое ирредентистическое движение, направленное на консолидацию арабов Ближнего востока.Панарабизм зародился в начале XX века, когда большая часть Арабского мира находилась в колониальной зависимости от Османской империи, а затем — от европейских держав. Колыбелью панарабизма стал Аравийский полуостров. В 1916 шериф Мекки Хусейн ибн Али аль-Хашими основал объединённое арабское королевство Хиджаз со столицей в Джидде, наследницей которого стала Саудовская Аравия. На волне арабской солидарности проходила также борьба за независимость государств Северной Африки после окончания Второй мировой войны. В 1958 Египет и Сирия основали Объединенную Арабскую Республику, однако разногласия лидеров привели к тому, что государство не просуществовало и трёх лет.Панарабская идеология исповедуется некоторыми политическими партиями, в частности, Баас (арабский социализм). К наиболее выдающимся деятелям панарабского движения относятся Гамаль Абдель Насер, Хафез аль-Ассад, Саддам Хусейн, Ясир Арафат, Муаммар Каддафи.
  • Pan-Arabism is an ideology espousing the unification of the countries of North Africa and West Asia from the Atlantic Ocean to the Arabian Sea, referred to as the Arab World. It is closely connected to Arab nationalism, which asserts that the Arabs constitute a single nation. Its popularity was at its height during the 1950s and 1960s. Advocates of pan-Arabism have often espoused socialist principles and strongly opposed Western political involvement in the Arab world. It also sought to empower Arab states from outside forces by forming alliances and, to a lesser extent, economic co-operation.
  • 범(汎)아랍주의는 아랍 민족을 중심으로 통일된 국가를 이루려는 운동을 말한다. 범아랍주의를 주창한 근대의 유명한 정치가로는 이집트의 가말 압델 나세르가 대표적이다. 나세르는 단명하기는 하였으나 시리아와 연합해 아랍 연합 공화국을 이루기도 하였다. 현대의 아랍 연맹 또한 이러한 범아랍주의의 연장선상에 있다.
  • Panarabizm (z gr. pan = 'wszystko' + 'Arabowie') – doktryna polityczna głosząca zjednoczenie wszystkich ludów arabskojęzycznych. Jego początki wiążą się z rozwojem arabskiego nacjonalizmu w XIX wieku. Ruch ten przyczynił się do powstania w 1945 roku Ligi Państw Arabskich.
  • Panarabismus je hnutí usilující o sjednocení zemí arabského světa sahajících od Atlantiku k Arabskému moři. Je úzce navázán na myšlenky arabského nacionalismu, který prosazuje ideu jednotného arabského národního státu. Panarabismus inklinoval k sekularismu a často také socialismu, ostře se vymezuje proti kolonialismu a vměšování západních zemí do politického vývoje arabského světa.
  • Unter Panarabismus oder auch Arabischem Nationalismus versteht man eine nationalistische Bewegung, die die arabische Kulturnation, im Sinne von gemeinsamer Sprache und Kultur, das heißt alle Araber vom Atlantik bis zum Persischen Golf, in einen gemeinsamen Nationalstaat vereinen will, anstatt der heutigen vielen arabischen Staaten. Der arabische Nationalgedanke entstand in der Zeit des Osmanischen Reiches. Islamische Reformer unter der osmanischen Herrschaft (also noch vor dem Ersten Weltkrieg) übersetzten das französische „patrie“ mit dem Begriff „Watan“. So wurde die Vision von der islamischen Umma (islamische Gemeinde) unter dem osmanischen Reich erschüttert und durch die „Nation“ ersetzt.Der aus einer christlich-orthodoxen Familie stammende Syrer Michel Aflaq, Vordenker des Baathismus als eine panarabische Gedanken- und politische Richtung und Mitgründer der Baath-Partei nimmt dabei eine gewichtige Rolle ein. Gamal Abdel Nasser wurde nach seiner Machtübernahme 1954 zu einem glühenden Verfechter des arabischen Nationalismus im Sinne des Nasserismus. Auf ihn orientierte sich auch die Bewegung Arabischer Nationalisten. Nasser schaffte es für kurze Zeit, die Staaten Ägypten und Syrien zur Vereinigten Arabischen Republik zu vereinen. Als Reaktion darauf gründeten der irakische König Faisal II. und sein jordanischer Cousin Hussein I. im Februar 1958 die Arabische Föderation, welche jedoch nur sechs Monate bestand. Ein weiterer Vertreter der panarabischen Idee war auch Libyens Revolustionsführer Muammar Gaddafi, der sich als Schüler Nassers sah und u.a. für die Föderation Arabischer Republiken aussprach, aber auch zahlreiche weitere Einigungsprojekte vorschlug.Der Panarabismus wurde zu einer Ideologie, die eine Identität schuf, nämlich die arabisch-islamische Identität. Dieser neugebildeten Nationalidentität verliehen Denker des Panarabismus eine Bedeutung, die vom Islam nicht zu trennen ist, was auch Aflaq bestätigt. Nach dem Sechstagekrieg 1967 geriet der arabische Nationalismus mehr und mehr in eine Krise und musste über weite Strecken dem islamischen Fundamentalismus Platz machen. Der arabische Nationalismus entwickelte sich durch die zunehmende Macht der Nasseristen und später der Baathisten zu einem Unterdrückungsinstrument gegen die nationalen Minderheiten in den arabischen Ländern.Der Panarabismus sieht die Spaltung der arabischen Einheit als Folge der Kolonialisierung durch unterschiedliche Besetzer.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 324706 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 5450 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 75 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 107509533 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Le panarabisme est un mouvement politique, culturel, et idéologique fortement séculier qui vise à réunir et à unifier les peuples arabes. Il se propose de défendre l'identité arabe, et le destin partagé. Le chérif de La Mecque Hussein ben Ali est fréquemment considéré comme le fondateur du panarabisme.
  • El panarabisme és una ideologia política pròpia del nacionalisme àrab que propugna que tots els pobles àrabs conformen una única nació i que han de caminar cap a la seva unitat política.
  • 汎アラブ主義(はんあらぶしゅぎ、Pan-Arabism)は、中東における国家を超えたアラブ民族の連帯をめざす思想運動。パンアラブ主義、アラブ民族主義ともいう。
  • Панарабизъм е движение за обединяване на всички арабски държави в съюз, подобен на днешния Европейски съюз.
  • 범(汎)아랍주의는 아랍 민족을 중심으로 통일된 국가를 이루려는 운동을 말한다. 범아랍주의를 주창한 근대의 유명한 정치가로는 이집트의 가말 압델 나세르가 대표적이다. 나세르는 단명하기는 하였으나 시리아와 연합해 아랍 연합 공화국을 이루기도 하였다. 현대의 아랍 연맹 또한 이러한 범아랍주의의 연장선상에 있다.
  • Panarabizm (z gr. pan = 'wszystko' + 'Arabowie') – doktryna polityczna głosząca zjednoczenie wszystkich ludów arabskojęzycznych. Jego początki wiążą się z rozwojem arabskiego nacjonalizmu w XIX wieku. Ruch ten przyczynił się do powstania w 1945 roku Ligi Państw Arabskich.
  • Panarabismus je hnutí usilující o sjednocení zemí arabského světa sahajících od Atlantiku k Arabskému moři. Je úzce navázán na myšlenky arabského nacionalismu, který prosazuje ideu jednotného arabského národního státu. Panarabismus inklinoval k sekularismu a často také socialismu, ostře se vymezuje proti kolonialismu a vměšování západních zemí do politického vývoje arabského světa.
  • Pan-Arabizm, Arap halkları arasında birlik ve beraberlik hedefine sahip büyük oranda seküler ve sıklıkla sosyalist bir hareket. Genelde farklı, zengin ve çarpıcı bir Arap dili, tarihi ve kültürünün varlığından köken alır ve bu nedenle bir kültürel milliyetçilik biçimidir. Türkçe Pan-Arapçılık olarak da anılır.Pan-Arabizm bugün Arap milliyetçiliği ve Batı karşıtlığı ile ilişkilendirilse de geçmişte kökeni Osmanlı Devleti'nin egemenliğindeki Arap halklarına kadar uzanır.
  • Unter Panarabismus oder auch Arabischem Nationalismus versteht man eine nationalistische Bewegung, die die arabische Kulturnation, im Sinne von gemeinsamer Sprache und Kultur, das heißt alle Araber vom Atlantik bis zum Persischen Golf, in einen gemeinsamen Nationalstaat vereinen will, anstatt der heutigen vielen arabischen Staaten. Der arabische Nationalgedanke entstand in der Zeit des Osmanischen Reiches.
  • Панарабизм — общественно-политическое ирредентистическое движение, направленное на консолидацию арабов Ближнего востока.Панарабизм зародился в начале XX века, когда большая часть Арабского мира находилась в колониальной зависимости от Османской империи, а затем — от европейских держав. Колыбелью панарабизма стал Аравийский полуостров. В 1916 шериф Мекки Хусейн ибн Али аль-Хашими основал объединённое арабское королевство Хиджаз со столицей в Джидде, наследницей которого стала Саудовская Аравия.
  • El panarabismo es una ideología política perteneciente al ámbito del nacionalismo árabe que propone que todos los pueblos árabes sin exclusión, tanto de Asia como de África, conforman una única nación y que deben por tanto caminar hacia su unidad política.[cita requerida]A mediados de los años sesenta, y con el egipcio Gamal Abdel Nasser como principal cabeza visible, el nacionalismo árabe llegó a ser un planteamiento político asentado en la gran mayoría de los países del Magreb y de Oriente Próximo.
  • Panarabismoa arabiarren eta arabiar mundua osatzen duten herrien batasuna aldarrikatzen duen mugimendu politikoa da. Arabiar nazionalismoari guztiz loturik dago, zeinak arabiarrek nazio bat osatzen dutela aldarrikatzen baitu. Panarabismoak indar handia izan zuen 1960ko hamarkadan. Halaber, panarabismoak kutsu sekular eta sozialista du.
  • Pan-Arabism is an ideology espousing the unification of the countries of North Africa and West Asia from the Atlantic Ocean to the Arabian Sea, referred to as the Arab World. It is closely connected to Arab nationalism, which asserts that the Arabs constitute a single nation. Its popularity was at its height during the 1950s and 1960s. Advocates of pan-Arabism have often espoused socialist principles and strongly opposed Western political involvement in the Arab world.
  • O Pan-arabismo é um movimento político tendente a reunir os países de língua árabe e de civilização árabe numa grande comunidade de interesses. É um movimento para unificação entre as populações e nações árabes do Oriente Médio. Possui estreita vinculação com o nacionalismo árabe. Baseado em preceitos nacionalistas, seculares e estatizantes.
  • Het panarabisme (of Qawmiya) is een beweging die ijvert voor het verenigen van de Arabische volkeren en naties van het Midden-Oosten en Noord-Afrika. Panarabisme wordt meestal omschreven als seculier, socialistisch en anti-Westers.
  • Il panarabismo è sia un movimento politico sia un'ideologia: lo scopo principale è la visibilità sulla scena mondiale come soggetto politico autonomo dell'insieme dei popoli arabofoni.Questo movimento è stato partorito dalle menti di alcuni intellettuali nel decennio compreso tra il 1870 - 1880 nella zona allora occupata dall'Impero ottomano ed abitata da arabi ed arabofoni.Nacque in primo luogo come reazione contro il comunitarismo islamico turco con l'esigenza di riscoprire una nuova identità, diversa dalla semplice caratterizzazione religiosa.Tanto è vero è che il suo più celebre manifesto (Le Réveil de la nation arabe dans l'Asie turque), è stato scritto nel 1905 da un intellettuale arabo libanese di fede cristiano maronita: Negib Azoury.Il panarabismo è stato a lungo un'ideologia utopistica a causa delle profonde divergenze interpretative sia della scena politica sia delle parole stesse del Profeta: essendo diverse e divergenti le interpretazioni della fede islamica, ed essendo la politica diretta conseguenza di questa, le differenze religiose si sono trasformate col tempo in divergenze politiche.Queste a loro volta hanno dato luogo a guerre sanguinarie come il conflitto Iran-Iraq o le lotte per la conquista del potere in Arabia Saudita, nazione che contiene le principali risorse petrolifere del pianeta.Paradossalmente la più compiuta espressione partitica del panarabismo è stata costituita negli anni '80 dal Ba'th, il partito formalmente al potere in Iraq durante la dittatura di Saddam Hussein.
rdfs:label
  • Panarabisme
  • Pan-Arabism
  • Pan-Arabizm
  • Pan-arabismo
  • Panarabisme
  • Panarabisme
  • Panarabismo
  • Panarabismo
  • Panarabismo
  • Panarabismus
  • Panarabismus
  • Panarabizm
  • Панарабизм
  • Панарабизъм
  • 汎アラブ主義
  • 범아랍주의
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:ideology of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:idéologie of
is foaf:primaryTopic of