En botanique, un pétiole (du latin petiolus : petit pied) désigne la pièce foliaire, reliant le limbe à la tige. Le pétiole a la structure interne d'une tige. C'est l'équivalent du pédoncule pour le fruit.Lorsque le pétiole est élargi jusqu'à remplacer la feuille dans sa fonction, on parle de phyllode. À l'opposé, une feuille sans pétiole ou à pétiole très court, est dite sessile ou quasi-sessile.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • En botanique, un pétiole (du latin petiolus : petit pied) désigne la pièce foliaire, reliant le limbe à la tige. Le pétiole a la structure interne d'une tige. C'est l'équivalent du pédoncule pour le fruit.Lorsque le pétiole est élargi jusqu'à remplacer la feuille dans sa fonction, on parle de phyllode. À l'opposé, une feuille sans pétiole ou à pétiole très court, est dite sessile ou quasi-sessile. Le limbe est alors rattaché directement à la tige ou se prolonge sous la forme d'une gaine foliaire.Certains pétioles peuvent avoir une taille importante par rapport au limbe ; cette taille peut être encore amplifiée par culture lorsque le pétiole a un intérêt culinaire ou économique (blette, cardon, céleri, rhubarbe...). Dans ce cas, le pétiole prend souvent un nom spécifique d'usage (carde, branche…)Chez certaines plantes, le pétiole possède des fonctions spécifiques : chez la sensitive : il permet le mouvement des feuilles. chez la châtaigne d'eau : il permet la flottaison de la plante.
  • In botany, the petiole /ˈpiːtɨoʊl/ is the stalk attaching the leaf blade to the stem. The petiole is the transition between the stem and the leaf blade, and usually has the same internal structure as the stem. Outgrowths appearing on each side of the petiole are called stipules. Leaves lacking a petiole are called sessile or epetiolate, in which case the blade attaches directly to the stem, or clasping when they partly surround the stem. Subpetiolate leaves are nearly petiolate, or have an extremely short petiole, and appear sessile. Clasping leaves of the Poaceae have an extra structure called the ligule. Petiolate leaves are ones where the petiole connects to the leaf before its apex.
  • Botanikte yaprak sapı ya da petiyol (Latince: petiolus) yaprak ayasını dala ya da gövdeye bağlayan parçadır. Genellikle bağlandığı dal ile aynı iç yapıya sahiptir. Yaprak sapının her iki yanında görülen küçük oluşumlara kulacık denir. Yaprak sapı olan yapraklar "saplı" ya da "petioalat", yaprak sapı olmayan yapraklara da "sapsız" ya da "sesil" yapraklar denir.
  • De bladsteel of petiool is de steel waarmee het blad aan de stengel bevestigd is. Meestal heeft deze dezelfde interne structuur als de stengel. Soms bevinden zich steunblaadjes aan beide zijden van de bladsteel. Ook kan er zich aan de bladsteel een tongetje of vliesje bevinden dat ligula genoemd wordt. Als de bladsteel erg verbreed is en de bladschijf bijna afwezig is, heet deze een fyllodium. Soms zijn de bladstelen hol, bijvoorbeeld bij de reuzenberenklauw.Bladstelen van sommige planten worden als groente gegeten, het bekendste voorbeeld is de rabarber.
  • El pecíol (del llatí "petiolus", forma diminutiva de "pes", "pedis", peu, tronc d'una planta) és la cueta que uneix la làmina o limbe d'una fulla amb la base foliar d'aquesta a la tija. És absent a les fulles sèssils. Els pecíols poden tenir un apèndix laminar, que apareix a banda i banda del punt d'inserció de la fulla, anomenat cadascun d'ells estípula.Les característiques del pecíol, i sobretot la seva presència o absència, poden ser determinants per a la identificació de la planta. Els pecíols poden ser acanalats o no i de diferents gruixos, colors i formes i poden servir per caracteritzar una espècie o una varietat.La morfogènesi del pecíol prové del teixit embrionari anomenat hipocòtil que un cop allargat sorgeix el cotilèdon i el meristem apical. Les cèl·lules externes es converteixen en una capa epidèrmica i algunes de les cèl·lules interiors es converteixen en colènquimes que sostenen el recent format pecíol.Les funcions bàsiques del pecíol són: el manteniment estructural, l'engruiximent i elongació i el transport de fluids entre la tija i el limbe de la fulla.Les fulles que contenen pecíol se les anomena peciolades.
  • Em botânica, chama-se pecíolo (por vezes também denominado estipe) a um caule que fica entre a bainha e o limbo ou lâmina das folhas das plantas vasculares.Em muitas espécies de plantas, as folhas não possuem pecíolo e chamam-se folhas sésseis, já em outras o pecíolo se liga diretamente ao centro do limbo chamando de peltada.
  • 葉柄(ようへい、英語:Petiole)は、植物において葉と茎を接続している小さな柄である。通常は茎と同じ内部構造を持つ。葉柄の両側に伸長した部分は托葉と呼ばれる。また葉柄を欠いた葉は無柄と呼ばれ、部分的に茎を取り巻いている場合は抱茎と呼ばれる。イネ科の抱茎の葉は小舌と呼ばれる外部構造を持つ。偽葉は、修飾された葉柄である。いくつかの植物では、葉柄は平たく幅広くなり、真の葉は数が少なくなる。そのため偽葉は葉の機能を果たすようになる。偽葉はアカシア属、特にオーストラリアの若い木で一般的に見られる。コア(Acacia koa)では、偽葉は固く厚くなり、樹木はストレスの多い環境でも生きられるようになる。葉柄は、水草が異なる深さに葉を沈めるのにも役立っている。he:פטוטרתfi:Lehtiruoti
  • Pezioloa (latinez "petiolus", oina esan nahi duen "pes" edo "pedis"en era txikigarria, eta, kasu honetan, landare baten enborra edo zurtoina esan nahi duena), hosto baten lamina bere oinarrira edo zurtoinera lotzen duen txorten txikia da. Peziolorik ez duten landareak sesilak direla esaten da. Pezioloa funtsezko ezaugarria izaten da landare bat identifikatzeko.Pezioloa plantularen ernetze fasean garatzen da, hipokotilo deritzon enbrioi ehunean. Hipokotiloaren luzapenetik kotiledoia sortzen da (hostoaren ehun aitzindaria), baita zurtoinaren meristemo apikala ere. Kanpoaldeko zelulak ezberdindu eta heldu egiten dira, geruza epidermiko bihurtuz. Barnealdeko zeluletako batzuk kolenkima bihurtzen dira, peziolo gazteari euskarria emanez. Zelula luzanga taldeek hari probaskularrak sortzen dituzte. Pezioloaren gainontzekoa epidermisa eta hari probaskularren artean dauden zelula parenkimatikoek osatzen dute, kortexa osatuz, hari hauen barnean daudenekin batera, bihotza eratzen dutenak.Talde baskularren aitzindarien artean barreiatzen duen parenkimak bihotz izpiak deritzenak eratzen ditu.Ehun hauek peziolo ehun helduaren aitzindariak dira, eta pezioloaren oinarrizko funtzioak definitzen dituzte: Sendotzea eta luzatzea Fluidoen garraioa zurtoina eta lamina edo hosto linboaren artean.
  • El peciolo o pecíolo (del latín petiolus, forma diminutiva de pes pedis, pie, tronco de una planta) es el rabillo que une la lámina de una hoja a su base foliar o al tallo. Falta en las hojas sésiles.El peciolo puede ser una característica determinante para la identificación de la planta.El peciolo se desarrolla en la fase germinativa de la plántula, en el tejido embrionario llamado hipocótilo. Del alargamiento del hipocótilo surge el cotiledón o plúmula (tejido precursor de la hoja) y el terminal o meristemo apical. Las células externas se diferencian y maduran convirtiéndose en una capa epidérmica. Algunas de las células interiores se convierten en colénquimas, proporcionando el sostén al joven pecíolo. Los grupos de células alargadas forman las hebras provasculares. El resto del peciolo está compuesto por células parenquimáticas situadas entre la epidermis y las hebras provasculares formando el córtex, junto con las situadas dentro de estas hebras, que forman la médula.El parénquima que irradia entre los precursores de los manojos vasculares forma los llamados rayos de médula.Estos tejidos son los predecesores de prolongación. Transporte de fluidos entre el tallo y la lámina o limbo foliar.
  • Picciolo, o picciuolo, è un termine relativo alla botanica e che deriva dal latino petìolus. Costituisce la struttura che sostiene la foglia.La sua funzione è duplice: meccanica, in quanto permette il movimento della foglia che viene mossa dal soffiare del vento; e da collegamento, perché unisce la foglia al fusto permettendo la connessione dei fasci vascolari che, diramandosi, formano la sua nervatura. Il picciuolo ha forma più o meno cilindrica che si allarga alla base e può essere più o meno lungo a seconda del tipo di pianta; a volte è di diversa lunghezza anche nella stessa pianta: in tal caso si presenta più lungo nella parte inferiore - in modo da dare più luminosità al tessuto fogliare - e più corto nella sua parte superiore.L'anatomia del picciolo è piuttosto semplice, dall'esterno si trovano i seguenti tessuti: epidermide parenchima fasci cribro-vascolari (uno o pochi, di tipo collaterale chiuso o aperto nel caso in cui si verifichi un debole accrescimento secondario. Il picciolo presenta inoltre elementi di tessuto meccanico, principalmente collenchima.In alcuni tipi di piante il picciuolo subisce delle trasformazioni, ad esempio: in alcune piante acquatiche (es. Eichhornia crassipes) può arricchirsi di parenchimi aeriferi funzionando da organo di galleggiamento in altre ha alla base un cuscinetto (rigonfiamento basale parenchimatico detto pulvino) che consente alla foglia quei movimenti caratteristici (nastie) in altri casi ancora il picciuolo può assumere aspetto di foglia e viene perciò detto fillodio.de:Blatt (Pflanze)#Blattstiel
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 152909 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 1578 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 21 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 94761083 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • En botanique, un pétiole (du latin petiolus : petit pied) désigne la pièce foliaire, reliant le limbe à la tige. Le pétiole a la structure interne d'une tige. C'est l'équivalent du pédoncule pour le fruit.Lorsque le pétiole est élargi jusqu'à remplacer la feuille dans sa fonction, on parle de phyllode. À l'opposé, une feuille sans pétiole ou à pétiole très court, est dite sessile ou quasi-sessile.
  • Botanikte yaprak sapı ya da petiyol (Latince: petiolus) yaprak ayasını dala ya da gövdeye bağlayan parçadır. Genellikle bağlandığı dal ile aynı iç yapıya sahiptir. Yaprak sapının her iki yanında görülen küçük oluşumlara kulacık denir. Yaprak sapı olan yapraklar "saplı" ya da "petioalat", yaprak sapı olmayan yapraklara da "sapsız" ya da "sesil" yapraklar denir.
  • Em botânica, chama-se pecíolo (por vezes também denominado estipe) a um caule que fica entre a bainha e o limbo ou lâmina das folhas das plantas vasculares.Em muitas espécies de plantas, as folhas não possuem pecíolo e chamam-se folhas sésseis, já em outras o pecíolo se liga diretamente ao centro do limbo chamando de peltada.
  • 葉柄(ようへい、英語:Petiole)は、植物において葉と茎を接続している小さな柄である。通常は茎と同じ内部構造を持つ。葉柄の両側に伸長した部分は托葉と呼ばれる。また葉柄を欠いた葉は無柄と呼ばれ、部分的に茎を取り巻いている場合は抱茎と呼ばれる。イネ科の抱茎の葉は小舌と呼ばれる外部構造を持つ。偽葉は、修飾された葉柄である。いくつかの植物では、葉柄は平たく幅広くなり、真の葉は数が少なくなる。そのため偽葉は葉の機能を果たすようになる。偽葉はアカシア属、特にオーストラリアの若い木で一般的に見られる。コア(Acacia koa)では、偽葉は固く厚くなり、樹木はストレスの多い環境でも生きられるようになる。葉柄は、水草が異なる深さに葉を沈めるのにも役立っている。he:פטוטרתfi:Lehtiruoti
  • In botany, the petiole /ˈpiːtɨoʊl/ is the stalk attaching the leaf blade to the stem. The petiole is the transition between the stem and the leaf blade, and usually has the same internal structure as the stem. Outgrowths appearing on each side of the petiole are called stipules. Leaves lacking a petiole are called sessile or epetiolate, in which case the blade attaches directly to the stem, or clasping when they partly surround the stem.
  • El pecíol (del llatí "petiolus", forma diminutiva de "pes", "pedis", peu, tronc d'una planta) és la cueta que uneix la làmina o limbe d'una fulla amb la base foliar d'aquesta a la tija. És absent a les fulles sèssils. Els pecíols poden tenir un apèndix laminar, que apareix a banda i banda del punt d'inserció de la fulla, anomenat cadascun d'ells estípula.Les característiques del pecíol, i sobretot la seva presència o absència, poden ser determinants per a la identificació de la planta.
  • De bladsteel of petiool is de steel waarmee het blad aan de stengel bevestigd is. Meestal heeft deze dezelfde interne structuur als de stengel. Soms bevinden zich steunblaadjes aan beide zijden van de bladsteel. Ook kan er zich aan de bladsteel een tongetje of vliesje bevinden dat ligula genoemd wordt. Als de bladsteel erg verbreed is en de bladschijf bijna afwezig is, heet deze een fyllodium.
  • Pezioloa (latinez "petiolus", oina esan nahi duen "pes" edo "pedis"en era txikigarria, eta, kasu honetan, landare baten enborra edo zurtoina esan nahi duena), hosto baten lamina bere oinarrira edo zurtoinera lotzen duen txorten txikia da. Peziolorik ez duten landareak sesilak direla esaten da. Pezioloa funtsezko ezaugarria izaten da landare bat identifikatzeko.Pezioloa plantularen ernetze fasean garatzen da, hipokotilo deritzon enbrioi ehunean.
  • El peciolo o pecíolo (del latín petiolus, forma diminutiva de pes pedis, pie, tronco de una planta) es el rabillo que une la lámina de una hoja a su base foliar o al tallo. Falta en las hojas sésiles.El peciolo puede ser una característica determinante para la identificación de la planta.El peciolo se desarrolla en la fase germinativa de la plántula, en el tejido embrionario llamado hipocótilo.
  • Picciolo, o picciuolo, è un termine relativo alla botanica e che deriva dal latino petìolus. Costituisce la struttura che sostiene la foglia.La sua funzione è duplice: meccanica, in quanto permette il movimento della foglia che viene mossa dal soffiare del vento; e da collegamento, perché unisce la foglia al fusto permettendo la connessione dei fasci vascolari che, diramandosi, formano la sua nervatura.
rdfs:label
  • Pétiole
  • Bladsteel
  • Peciolo
  • Pecíol
  • Pecíolo
  • Petiole (botany)
  • Peziolo
  • Picciolo
  • Yaprak sapı
  • 葉柄
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of