Pál Kitaibel est un botaniste et un chimiste hongrois, né en 1757 à Mattersburg (ville de la frontière hongroise connue aussi son le nom hongrois de Nagymarton et mort en 1817 à Budapest.Il étudie la chimie et la botanique à l’université de Buda. Il devient professeur et enseigne ces deux disciplines à Pest en 1794.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Pál Kitaibel est un botaniste et un chimiste hongrois, né en 1757 à Mattersburg (ville de la frontière hongroise connue aussi son le nom hongrois de Nagymarton et mort en 1817 à Budapest.Il étudie la chimie et la botanique à l’université de Buda. Il devient professeur et enseigne ces deux disciplines à Pest en 1794. Outre des travaux sur la flore et l’hydrographie de la Hongrie, il découvre le tellure presque simultanément avec Franz-Joseph Müller von Reichenstein (1740-1825).Il est notamment l’auteur, avec Franz de Paula Adam von Waldstein (1759-1823), de Francisci comitis Waldstein (M. A. Schmidt, Vienne, trois volumes, 1802-1812).Portail de la chimie Portail de la chimie Portail de l’histoire de la zoologie et de la botanique Portail de l’histoire de la zoologie et de la botanique Portail de la Hongrie Portail de la Hongrie
  • Пауль Китайбель (венг. Pal Kitaibel; 3 февраля 1757, Маттерсбург — 13 декабря 1817, Будапешт) — австрийский химик и ботаник.Профессор ботаники и медицины, директор ботанического сада в Пеште (ныне — Будапешт). Главные научные интересы Китайбеля были связаны с венгерской природой: он объездил всю Венгрию, собирая образцы растительности и минералов (коллекция Китайбеля легла в основу коллекции Венгерского национального музея). Итогом этих странствий стал выпущенный Китайбелем вместе с графом Францем Вальдштейном фундаментальный и замечательно иллюстрированный трехтомный труд «Описания и рисунки редких растений Венгрии» (лат. «Descriptiones et icones plantarum rariarum Hungariae», Вена, 1803—1812); собственно, томов должно было быть четыре, но завершающая фаза Наполеоновских войн сделала продолжение издания невозможным).Как химик Китайбель был одним из первооткрывателей теллура, выделив его в 1786 г. из минерала верлита.
  • Pál Kitaibel (3 February 1757– 13 December 1817) was a Hungarian botanist and chemist.He was born at Mattersburg and studied botany and chemistry at the University of Buda. In 1794 he became Professor and taught these subjects at Pest. As well as studying the flora and hydrography of Hungary, in 1789 he discovered the element tellurium, but later gave the credit to fellow Hungarian Franz-Joseph Müller von Reichenstein (1740–1825) who had actually discovered it in 1782.Together with Franz de Paula Adam von Waldstein (1759–1823), he wrote Descriptiones et icones plantarum rariorum Hungariae ("descriptions and pictures of the rare plants of Hungary"; M. A. Schmidt, Vienna, three volumes, 1802–1812).He died in 1817 at Pest.The genus Kitaibelia of mallows was named after him by Carl Ludwig von Willdenow.Species named after him: Ablepharus kitaibelii Cardamine kitaibelii Kitaibela vitifolia Knautia kitaibelii Aquilegia kitaibelii
  • Pál Kitaibel (někdy také Paul Kitaibel nebo Paulus Kitaibelius, 3. únor 1757 ve městě Mattersburg – 13. prosinec 1817 v Budapešti) byl maďarský botanik a chemik. Jeho standardní zkratka za vědeckými jmény je Kit.Vystudoval botaniku a chemii v Budíně a tyto 2 obory později vyučoval na universitě v Pešti. Zabýval se flórou a hydrografií Maďarska. V roce 1789 objevil chemický prvek tellur, ale tento objev byl později připsán Franz Joseph Müller von Reichensteinovi, který ho objevil už roku 1782. Byl po něm pojmenován rod Kitaibelia z čeledi slézovité (Malvaceae), rod popsal Carl Ludwig von Willdenow. Z druhů pak například chrastavec Kitaibelův (Knautia kitaibelii), vrba Kitaibelova (Salix kitaibeliana) nebo violka nejmenší (Viola kitaibeliana).
  • キタイベル・パール、パウル・キタイベル(Kitaibel Pál, Pál(Paul) Kitaibel, 1757年2月3日 ショプロン県マタースブルク(現在ブルゲンラント州) - 1817年12月13日 ブダペシュト)はハンガリーの化学・植物学者、医師。1789年、エルデーイのミュラー・フォン・ライヒェンシュタインとは別にテルルを発見。
  • Pál Kitaibel (ur. 3 lutego 1757 r. w Nagymarton, w komitacie Sopron — dziś Mattersburg w austriackim Burgenlandzie; zm. 13 grudnia 1817 r. w Peszt) – botanik i chemik węgierski.Studiował chemię i botanikę na uniwersytecie w Budzie. Od 1794 r. pracował jako profesor tych dwóch przedmiotów na uniwersytecie w Peszcie. Zajmował się głównie badaniami flory ówczesnych Węgier. M. in. w roku 1795 wraz z Franzem Adamem von Waldstein i Thomasem Maukschem badał roślinność Tatr, próbując jednocześnie (bezskutecznie) wejść na szczyt Łomnicy. W 1804 r. podczas ponownego pobytu w Tatrach wszedł na Krywań, a także poznał Dolinę Zuberską i (prawdopodobnie jako pierwszy znany z nazwiska zdobywca) wszedł na Rohacza Płaczliwego. Zwiedził wówczas też Orawę oraz zdobył Babią Górę i Wielki Chocz. Był autorem pierwszch opisów niektórych roślin tatrzańskich, m.in. skalnicy tatrzańskiej (Saxifraga wahlenbergii).Wraz z Franzem Adamem von Waldstein był autorem trzytomowej pracy pt. Descriptiones et icones plantarum rariorum Hungariae (wyd. Wiedeń, 1802-1812), której pierwszy tom dotyczy m.in. Tatr. Dzienniki z podróży P. Kitaibela (pobyty w Tatrach opisany jest w ich II tomie) zostały opublikowane dopiero w 1945 r. pod nazwą Diaria itinerum Pauli Kitaibelii. Wiele wiadomości o florze regionu tatrzańskiego miało zawierać planowane przez Kitaibela dzieło pt. Botanica geografica Hungariae. Autor jednak nie zdążył go napisać, a zgromadzone materiały uległy później rozproszeniu (zielnik, znacznie uszczuplony, przechowywany jest w Budapeszcie).Kitaibel prowadził również badania z zakresu chemii i prawie równocześnie z Franzem-Josephem Müllerem von Reichenstein odkrył (w 1789 r.) pierwiastek tellur. Zajmował się też hydrografią i balneologią. W 1795 r. dokonał analizy wód z wszystkich 7 źródeł mineralnych uzdrowiska w Bardiowie (słow. Bardejovské Kúpele) i zestawił wskazania co do ich leczniczego wykorzystania. Analizował i opisał wody mineralne w Nowej Lubowni (słow. Nová Ľubovňa), stawiając je na równi z bardiowskimi „kyselkami”, a w 1796 r. zbadał źródła mineralne w Starym Smokowcu pod Tatrami. Osobną pracę poświęcił leczniczym właściwościom wód mineralnych w słynnych już wówczas Turczańskich Cieplicach. W latach 1795 i 1803 prowadził analizy wód ze źródeł w Herľanach znanych z jedynego w tej części Europy czynnego gejzeru.
  • Pál Kitaibel (auch Paul Kitaibel oder Paulus Kitaibelius; * 3. Februar 1757 in Mattersburg; † 13. Dezember 1817 in Budapest) war ein ungarischer Botaniker, Arzt und Chemiker. Sein offizielles botanisches Autorenkürzel lautet „Kit.“.
  • Pál Kitaibel ( 1757, Mattersburg (ciudad de la frontera húngara conocida también por su topónimo húngaro de Nagymarton - 1817, Budapest) fue un botánico y químico húngaro.Estudia Química y Botánica en la Universidad de Buda. Luego es profesor y enseña esas dos disciplinas en Pest en 1794. Trabaja sobre la flora y la Hidrografía de Hungría, descubriendo el telurio, simultáneamente con Franz-Joseph Müller von Reichenstein (1740-1825).Es autor, con Franz de Paula Adam von Waldstein (1759-1823), de Francisci comitis Waldstein (M. A. Schmidt, Viena, tres vols., 1802-1812).
  • Pál Kitaibel (Mattersburg (Nagymarton, perto da fronteira húngara), Áustria, 1757 - Budapeste, Hungria, 1817) foi um botânico e químico húngaro.
  • Pál Kitaibel, o Paul Kitaibel o anche Paulus Kitaibelius (Mattersburg, 3 febbraio 1757 – Budapest, 13 dicembre 1817), è stato un botanico, chimico e medico ungherese.
  • Kitaibel Pál (Nagymarton, 1757. február 3. – Pest, 1817. december 13.) magyar botanikus és kémikus. Összegyűjtötte és leírta Magyarország növényeit, kőzeteit és ásványvizeit. Kora természettudományainak szinte minden ágában dolgozott. Botanikai szakmunkákban nevének rövidítése: „Kit.”.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 428862 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 1076 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 22 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 89949419 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Pál Kitaibel est un botaniste et un chimiste hongrois, né en 1757 à Mattersburg (ville de la frontière hongroise connue aussi son le nom hongrois de Nagymarton et mort en 1817 à Budapest.Il étudie la chimie et la botanique à l’université de Buda. Il devient professeur et enseigne ces deux disciplines à Pest en 1794.
  • キタイベル・パール、パウル・キタイベル(Kitaibel Pál, Pál(Paul) Kitaibel, 1757年2月3日 ショプロン県マタースブルク(現在ブルゲンラント州) - 1817年12月13日 ブダペシュト)はハンガリーの化学・植物学者、医師。1789年、エルデーイのミュラー・フォン・ライヒェンシュタインとは別にテルルを発見。
  • Pál Kitaibel (auch Paul Kitaibel oder Paulus Kitaibelius; * 3. Februar 1757 in Mattersburg; † 13. Dezember 1817 in Budapest) war ein ungarischer Botaniker, Arzt und Chemiker. Sein offizielles botanisches Autorenkürzel lautet „Kit.“.
  • Pál Kitaibel (Mattersburg (Nagymarton, perto da fronteira húngara), Áustria, 1757 - Budapeste, Hungria, 1817) foi um botânico e químico húngaro.
  • Pál Kitaibel, o Paul Kitaibel o anche Paulus Kitaibelius (Mattersburg, 3 febbraio 1757 – Budapest, 13 dicembre 1817), è stato un botanico, chimico e medico ungherese.
  • Kitaibel Pál (Nagymarton, 1757. február 3. – Pest, 1817. december 13.) magyar botanikus és kémikus. Összegyűjtötte és leírta Magyarország növényeit, kőzeteit és ásványvizeit. Kora természettudományainak szinte minden ágában dolgozott. Botanikai szakmunkákban nevének rövidítése: „Kit.”.
  • Pál Kitaibel ( 1757, Mattersburg (ciudad de la frontera húngara conocida también por su topónimo húngaro de Nagymarton - 1817, Budapest) fue un botánico y químico húngaro.Estudia Química y Botánica en la Universidad de Buda. Luego es profesor y enseña esas dos disciplinas en Pest en 1794.
  • Pál Kitaibel (někdy také Paul Kitaibel nebo Paulus Kitaibelius, 3. únor 1757 ve městě Mattersburg – 13. prosinec 1817 v Budapešti) byl maďarský botanik a chemik. Jeho standardní zkratka za vědeckými jmény je Kit.Vystudoval botaniku a chemii v Budíně a tyto 2 obory později vyučoval na universitě v Pešti. Zabýval se flórou a hydrografií Maďarska. V roce 1789 objevil chemický prvek tellur, ale tento objev byl později připsán Franz Joseph Müller von Reichensteinovi, který ho objevil už roku 1782.
  • Pál Kitaibel (ur. 3 lutego 1757 r. w Nagymarton, w komitacie Sopron — dziś Mattersburg w austriackim Burgenlandzie; zm. 13 grudnia 1817 r. w Peszt) – botanik i chemik węgierski.Studiował chemię i botanikę na uniwersytecie w Budzie. Od 1794 r. pracował jako profesor tych dwóch przedmiotów na uniwersytecie w Peszcie. Zajmował się głównie badaniami flory ówczesnych Węgier. M. in.
  • Пауль Китайбель (венг. Pal Kitaibel; 3 февраля 1757, Маттерсбург — 13 декабря 1817, Будапешт) — австрийский химик и ботаник.Профессор ботаники и медицины, директор ботанического сада в Пеште (ныне — Будапешт). Главные научные интересы Китайбеля были связаны с венгерской природой: он объездил всю Венгрию, собирая образцы растительности и минералов (коллекция Китайбеля легла в основу коллекции Венгерского национального музея).
  • Pál Kitaibel (3 February 1757– 13 December 1817) was a Hungarian botanist and chemist.He was born at Mattersburg and studied botany and chemistry at the University of Buda. In 1794 he became Professor and taught these subjects at Pest.
rdfs:label
  • Pál Kitaibel
  • Kitaibel Pál
  • Pál Kitaibel
  • Pál Kitaibel
  • Pál Kitaibel
  • Pál Kitaibel
  • Pál Kitaibel
  • Pál Kitaibel
  • Pál Kitaibel
  • Китайбель, Пауль
  • キタイベル・パール
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of