L’orphisme était un courant religieux de la Grèce antique connu par un ensemble de textes et d'hymnes, ainsi que par quelques attestations archéologiques : outre Les Lamelles d'or, on en connaît certaines représentations ou descriptions au travers de gravures, tablettes ou autres vestiges retrouvées dans des tombes.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • L’orphisme était un courant religieux de la Grèce antique connu par un ensemble de textes et d'hymnes, ainsi que par quelques attestations archéologiques : outre Les Lamelles d'or, on en connaît certaines représentations ou descriptions au travers de gravures, tablettes ou autres vestiges retrouvées dans des tombes. Le mythe d'Orphée, d'origine obscure et très ancienne, dont l'épisode le plus célèbre est la descente aux Enfers du héros à la recherche de son épouse Eurydice, donna naissance à une théologie initiatique. La doctrine orphique est une doctrine de salut marquée par une souillure originelle ; l'âme est condamnée à un cycle de réincarnations dont seule l'initiation pourra la faire sortir, pour la conduire vers une survie bienheureuse où l'humain rejoint le divin. On entrevoit cette eschatologie à travers une littérature poétique apocryphe hellénistique, voire néoplatonicien, conservée sous le nom d'Orphée.Il semble que l'on puisse faire remonter ses origines au moins à 560 av. J.-C.. Les dernières œuvres « orphiques » datent du Ve siècle de notre ère. Son nom provient d'Orphée, initiateur mythique. Malgré sa célébrité, et toutes les théories que son caractère mystérieux a fait naître, la connaissance réelle de l'orphisme reste lacunaire et sa figure exacte sujette à caution. L'orphisme se présente comme un courant mystique tel que la pensée grecque en avait développé à partir du IVe siècle av. J.-C. L'orphisme est principalement tardo-hellénistique, voire néoplatonicien.
  • Az orfikus (orpheuszi) tanítás az ókori Görögországban és Thrákiában fellépő, ezoterikus jellegű vallás volt, követőiket orfikusoknak nevezik. Megjelenésük körülbelül az i. e. 3. századra tehető.Az orfikusok mint különálló csoport megjelenése idejében nem lehetünk biztosak. Az egyik nézet szerint, amit W. K. C. Guthrie képvisel (The Greeks and their Gods, London, 1950, XI. fejezet), az orfikus tanítás már az i. e. 6. század folyamán szent könyvekben le lett fektetve. Egy másik nézet szerint, amit I. M. Linforth képvisel (The art of Orpheus, Berkeley 1941) a szektariánus irodalom korpusza a római korból származik. Limforth azzal támasztja alá állítását, hogy bár orfikus tanokra, jóslatokra találunk utalásokat a korábbi századokból is (az i. e. 4. században tulajdonítottak Orpheusznak műveket, Hérodotosz az 5. században tud az orfikusokról, Platón ismer orfikus jóslatokat, Arisztotelész pedig úgynevezett „orfikus történeteket”) a szektariánus irodalom nem követhető visszafelé a hellenisztikus kornál korábbi időszakig.
  • Orfisme (disebut juga Orfikisme) (bahasa Yunani: Ὀρφικά) adalah nama yang diberikan pada seperangkat kepercayaan dan praktik keagamaan di dunia Yunani kuno dan Hellenistik, selain juga oleh orangorang Thrakia, dihubungkan dengan penyair mitis Orfeus, yang turun ke dunia bawah dan kembali. Orang-orang Orfik juga memuja Persefone (yang setahun sekali turun ke dunia bawah dan kembali) dan Dionisos atau Bakkhus (yang juga turun ke dunia bawah dan kembali). Orfeus dikatakan telah menciptakan Misteri Dionisos. Sajak yang megandung kepercayaan Orfik terlacak berasal dar abad ke-6 SM atau setidaknya abad ke-5 SM, dan grafiti yang dibuat pada abad ke-5 SM merujuk pada "Orfik".
  • Orphiker (griechisch Ὀρφικοί Orphikoí) ist die Bezeichnung für die Anhänger der Orphik, einer religiösen Strömung der Antike, die sich ab dem 6./5. Jahrhundert v. Chr. – vielleicht auch schon früher – in Griechenland, im griechisch besiedelten Süditalien und an der nördlichen Schwarzmeerküste ausbreitete. Die Orphiker waren keine einheitliche Religionsgemeinschaft mit einer in sich geschlossenen Lehre, sondern es gab eine Vielzahl von autonomen Gruppen. Gemeinsam war ihnen die Berufung auf den mythischen Sänger und Dichter Orpheus, in dem sie den Urheber ihrer Lehren und den Autor maßgeblicher orphischer Texte sahen. Ihr Bestreben war die Vorbereitung auf das von ihnen erwartete Fortleben der Seele nach dem Tod des Körpers.
  • Орфизъм е съвременен термин в историческата наука, с който се означава религиозно течение в древните средиземноморски култури. Произлиза от името на героя Орфей, който е тракиец според старогръцката митология, и на когото се приписва създаването на учението и авторството на свещени текстове. Последователите му се наричат орфици. Основната орфическа вяра е вярата в безсмъртието - в живот отвъд или в прераждане.Орфически вярвания и практики са засвидетелствани в древна Елада и древна Тракия. Има общи елементи между двата вида орфизъм, но има и съществени разлики. Гръцките орфици вярват в безсмъртието на душата и прераждането ѝ в други тела, практикуват аскетичен начин на живот и ползват свещени текстове. Тракийските орфици вярват в безсмъртието телом и духом, за тях смъртта е преминаване в отвъдна реалност, аскетизъм (в повечето случаи) не се практикува, липсват свещени книги.
  • Orphism (more rarely Orphicism) (Ancient Greek: Ὀρφικά) is the name given to a set of religious beliefs and practices originating in the ancient Greek and the Hellenistic world, as well as by the Thracians, associated with literature ascribed to the mythical poet Orpheus, who descended into Hades and returned. Orphics also revered Persephone (who annually descended into Hades for a season and then returned) and Dionysus or Bacchus (who also descended into Hades and returned). Orpheus was said to have invented the Mysteries of Dionysus. Poetry containing distinctly Orphic beliefs has been traced back to the 6th century BC or at least 5th century BC, and graffiti of the 5th century BC apparently refers to "Orphics".Classical sources, such as Plato, refer to "Orpheus-initiators" (Ὀρφεοτελεσταί), and associated rites, although how far "Orphic" literature in general related to these rites is not certain. As in the Eleusinian mysteries, initiation into Orphic mysteries promised advantages in the afterlife.
  • Orfismo (mais raramente Orficismo) (grego antigo: Ὀρφικά) é o nome dado a um conjunto de crenças e práticas religiosas originárias do mundo grego helenista bem como pelos trácios, associada com a literatura atribuída ao poeta mítico Orfeu, que desceu ao Hades e voltou. Poesia contendo crenças distintamente órficas foram rastreadas até o século 6 a.C. ou pelo menos até o século 5 a.C., e escritas do século 5 a.C. aparentemente se referem a "Órficos". Fontes clássicas, como Platão, referem-se a "iniciadores em Orfeu" (Ὀρφεοτελεσταί), e ritos associados, embora o quanto a literatura "órfica", em geral está relacionada a esses ritos ainda não é certo.
  • Orfismoa Antzinako Greziako misteriozko erlijioa da, Orfeori buruzko elezaharretan oinarri harturik sortu bide zena. Orfismoaren jarraitzaileek arimaren jainkozko izaeran eta metenpsikosian sinesten zuten, eta heriotza askapen gisa hartzen zuten. Halaber, giza izaera edo gaiztoa edo ona zela uste zuten; orobat, sinesten zuten herentziazko gaiztotasunetik askatu eta betiko zoriona irits zezakeela arimak, erritu jakin batzuen bidez, eta gorputz batetik bestera aldatuz. Orfismoa K. a. V. mendetik aurrera hasi zen hedatzen, eta kristautasunaren lehen urteetan izan zuen hedapen handiena. Dionisos zeukan jainko nagusitzat.
  • Orfizm (Orficyzm) – nurt religijny w starożytnej Grecji powstały w VII wieku p.n.e., związany z kultem Dionizosa, cechujący się wiarą w wędrówkę dusz i ich wyższości nad ciałem.
  • オルペウス教(Orphism、Orphicism)は、古代ギリシャ世界における密儀教。
  • L'orfisme fou un moviment religiós mistèric de l'antiga Grècia, l'origen del qual es remunta al segle VII o VIII a.C. La seva fundació es va atribuir al mític poeta i músic Orfeu (fill de la musa Cal·líope), que en els seus himnes (himnes òrfics) narra el nucli mític de la creença.L'orfisme consistia en no donar plaers al cos per purifícar l'ànima (ascetisme): eren vegetarians, no els importaven les coses materials. Feien això perquè creien en la reencarnació de l'ànima.L'orfisme defensà el que es coneix com a metempsicosi. Aquest concepte consisteix en la creença de la transmigració de l'ànima a altres cossos després de la mort. Aquesta migració de l'ànima es podia produir entre animals i humans. Aquesta secta va influir notablement en la filosofia, especialment en Pitàgores i els pitagòrics, també anomenats orficopitagòrics.tauleta òrfica:Es pensa que tenien diverses funcions, un d'elles era transmetre fragments importants de la doctrina òrfica. Una altra funció era que aquestes tauletes es col·locaven amb els morts per tal de servir de guia en el trànsit a l'altra vida.
  • Het orphisme (ook gespeld als orfisme) was de naam van een godsdienstig-wijsgerige beweging die zich in het oude Griekenland verspreidde aan het begin van de 6e eeuw v.Chr.De oorsprong van de leer ligt in Thracië, het geboorteland van de mythische dichter-zanger Orpheus. Deze zou volgens de overlevering de mysteriën van de Egyptenaren bekendheid gegeven hebben bij de Grieken. De orphisten legden de nadruk op de goddelijke natuur in de mens en dus op zijn onsterfelijkheid en zijn voortbestaan buiten de aarde. Volgens hun leer kan de mens door zijn levenswandel invloed uitoefenen op zijn lot na zijn dood. Een orphisch dogma was ook de reïncarnatie: het lichaam was een kerker voor de ziel, die door een reeks wedergeboorten gelouterd moest worden.Het orphisme stond ver buiten de ideologie en de praktijk van de traditionele Griekse godsdienst. De ingewijden noemden zich "de zuiveren" (in het Grieks katharoi, waarvan in latere tijden het woord "ketter(s)" is afgeleid), waren verenigd in broederschappen en beschouwden zich als uitverkorenen. De orphici onderhielden ook een geheime cultus, waarover wij slechts weinig weten, door de algemene plicht tot geheimhouding.De invloed van het Orphisme op het volksgeloof was gering, maar op filosofische stelsels heeft het wel ingrijpende invloed uitgeoefend. De leer van Pythagoras, Heraclitus en van Plato, maar ook van het christendom (althans wat de opvatting over de ziel betreft), lijkt op sommige punten erg beïnvloed door orphische denkbeelden.
  • Орфи́зм — мистическое учение в Древней Греции и Фракии, связанное с именем мифического поэта и певца Орфея. Возникло ориентировочно в VI веке до н. э. — к этому времени относятся первые орфические гимны. Учение носило подчёркнуто эзотерический характер, что сближает его с пифагорейством и элевсинскими мистериями.Орфики верили в воздаяние после смерти (также есть элементы метемпсихоза), бессмертие души («заточённой» в «темницу» тела), раздвоенность человеческой природы на доброе (естество Загрея-Диониса) и злое (естество растерзавших его титанов) начала. Первоначально орфизм воспринимался как сугубо низовой народный культ и осмеивался различными философскими школами, впоследствии его элементы использовались неоплатонизмом для создания собственной систематизированной космологии. Учение орфиков пришло в упадок ещё в античности, оставив после себя очень малое количество свидетельств.
  • El orfismo (de Orfeo) es una corriente religiosa de la antigua Grecia, relacionada con Orfeo, maestro de los encantamientos. Al poseer elementos propios de los cultos mistéricos, se le suele denominar también como misterios órficos.
  • 오르페우스교(Orphism, Orphicism)는 고대 그리스 세계의 밀교다.
  • L'orfismo è stato un movimento religioso sorto in Grecia presumibilmente verso il VI secolo a.C. intorno alla figura di Orfeo.. Per quanto le tradizioni recenziori lo indichino come "tracio", è opinione di alcuni autorevoli studiosi, come William Keith Chambers Guthrie, che la figura di Orfeo vada piuttosto collegata a quella, non si sa quanto "storica", di un antico "missionario" greco in terra tracia dove, nel tentativo di trasferire il culto di Apollo, perse la vita.È probabile che la figura di Orfeo possa essere precedente alla sua adozione da parte dei maestri religiosi orfici del VI secolo a.C., ma il suo inserimento nelle correnti che si fanno eredi del suo nome «era dovuta a qualcosa di più che non ad un vago sentimento di venerazione per un grande nome dell'antichità», frutto, piuttosto, da una parte della necessità di ereditare le credenze sulla "possessione" divina propria dell'esperienza dionisiaca, e dall'altra della convinzione di dover prolungare quelle pratiche di "purezza" proprie dei Misteri eleusini; tutto ciò corrisponde ai due elementi fondanti delle dottrine orfiche: la credenza nella divinità e quindi nell'immortalità dell'anima; da cui consegue, al fine di evitare la perdità di tale immortalità, la necessità di condurre un'intera vita di purezza.↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑
  • Orfizm veya nadir kullanımıyla Orfikizm, eski Yunanistan'da gizemli bir dindir. Orpheus tarafından kurulduğu söylenir. Orpheus, Hadesin yer altı dünyasına gitmiş ve dönmüştür. Bazı tarihçilerin bu din hakkında görüş ayrımı vardır. Hades'in dünyasına gidip de geri dönmeleri ve bu durumda öteki dünyanın avantajlarını savunmaları, erken Hristiyanlığı etkilemiş olabileceğini düşünmektedirler.
  • Orfismus byl různorodý mystický proud starověkého řeckého náboženství odvozující svou nauku od mytického pěvce Orfea. Vznikl nejspíše v Thrákii nejpozději v 6. století př. n. l.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 74006 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 30342 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 136 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109590209 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:fr
  • Giovanni Pugliese Carratelli
  • William K. Guthrie
prop-fr:lang
  • en
  • it
prop-fr:trad
  • Giovanni Pugliese Caratelli
  • W. K. C. Guthrie
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • L’orphisme était un courant religieux de la Grèce antique connu par un ensemble de textes et d'hymnes, ainsi que par quelques attestations archéologiques : outre Les Lamelles d'or, on en connaît certaines représentations ou descriptions au travers de gravures, tablettes ou autres vestiges retrouvées dans des tombes.
  • Orfizm (Orficyzm) – nurt religijny w starożytnej Grecji powstały w VII wieku p.n.e., związany z kultem Dionizosa, cechujący się wiarą w wędrówkę dusz i ich wyższości nad ciałem.
  • オルペウス教(Orphism、Orphicism)は、古代ギリシャ世界における密儀教。
  • El orfismo (de Orfeo) es una corriente religiosa de la antigua Grecia, relacionada con Orfeo, maestro de los encantamientos. Al poseer elementos propios de los cultos mistéricos, se le suele denominar también como misterios órficos.
  • 오르페우스교(Orphism, Orphicism)는 고대 그리스 세계의 밀교다.
  • Orfizm veya nadir kullanımıyla Orfikizm, eski Yunanistan'da gizemli bir dindir. Orpheus tarafından kurulduğu söylenir. Orpheus, Hadesin yer altı dünyasına gitmiş ve dönmüştür. Bazı tarihçilerin bu din hakkında görüş ayrımı vardır. Hades'in dünyasına gidip de geri dönmeleri ve bu durumda öteki dünyanın avantajlarını savunmaları, erken Hristiyanlığı etkilemiş olabileceğini düşünmektedirler.
  • Orfismus byl různorodý mystický proud starověkého řeckého náboženství odvozující svou nauku od mytického pěvce Orfea. Vznikl nejspíše v Thrákii nejpozději v 6. století př. n. l.
  • Az orfikus (orpheuszi) tanítás az ókori Görögországban és Thrákiában fellépő, ezoterikus jellegű vallás volt, követőiket orfikusoknak nevezik. Megjelenésük körülbelül az i. e. 3. századra tehető.Az orfikusok mint különálló csoport megjelenése idejében nem lehetünk biztosak. Az egyik nézet szerint, amit W. K. C. Guthrie képvisel (The Greeks and their Gods, London, 1950, XI. fejezet), az orfikus tanítás már az i. e. 6. század folyamán szent könyvekben le lett fektetve.
  • L'orfismo è stato un movimento religioso sorto in Grecia presumibilmente verso il VI secolo a.C. intorno alla figura di Orfeo..
  • Het orphisme (ook gespeld als orfisme) was de naam van een godsdienstig-wijsgerige beweging die zich in het oude Griekenland verspreidde aan het begin van de 6e eeuw v.Chr.De oorsprong van de leer ligt in Thracië, het geboorteland van de mythische dichter-zanger Orpheus. Deze zou volgens de overlevering de mysteriën van de Egyptenaren bekendheid gegeven hebben bij de Grieken.
  • L'orfisme fou un moviment religiós mistèric de l'antiga Grècia, l'origen del qual es remunta al segle VII o VIII a.C. La seva fundació es va atribuir al mític poeta i músic Orfeu (fill de la musa Cal·líope), que en els seus himnes (himnes òrfics) narra el nucli mític de la creença.L'orfisme consistia en no donar plaers al cos per purifícar l'ànima (ascetisme): eren vegetarians, no els importaven les coses materials.
  • Orfismoa Antzinako Greziako misteriozko erlijioa da, Orfeori buruzko elezaharretan oinarri harturik sortu bide zena. Orfismoaren jarraitzaileek arimaren jainkozko izaeran eta metenpsikosian sinesten zuten, eta heriotza askapen gisa hartzen zuten. Halaber, giza izaera edo gaiztoa edo ona zela uste zuten; orobat, sinesten zuten herentziazko gaiztotasunetik askatu eta betiko zoriona irits zezakeela arimak, erritu jakin batzuen bidez, eta gorputz batetik bestera aldatuz. Orfismoa K. a. V.
  • Orfismo (mais raramente Orficismo) (grego antigo: Ὀρφικά) é o nome dado a um conjunto de crenças e práticas religiosas originárias do mundo grego helenista bem como pelos trácios, associada com a literatura atribuída ao poeta mítico Orfeu, que desceu ao Hades e voltou. Poesia contendo crenças distintamente órficas foram rastreadas até o século 6 a.C. ou pelo menos até o século 5 a.C., e escritas do século 5 a.C. aparentemente se referem a "Órficos".
  • Orfisme (disebut juga Orfikisme) (bahasa Yunani: Ὀρφικά) adalah nama yang diberikan pada seperangkat kepercayaan dan praktik keagamaan di dunia Yunani kuno dan Hellenistik, selain juga oleh orangorang Thrakia, dihubungkan dengan penyair mitis Orfeus, yang turun ke dunia bawah dan kembali. Orang-orang Orfik juga memuja Persefone (yang setahun sekali turun ke dunia bawah dan kembali) dan Dionisos atau Bakkhus (yang juga turun ke dunia bawah dan kembali).
  • Orphiker (griechisch Ὀρφικοί Orphikoí) ist die Bezeichnung für die Anhänger der Orphik, einer religiösen Strömung der Antike, die sich ab dem 6./5. Jahrhundert v. Chr. – vielleicht auch schon früher – in Griechenland, im griechisch besiedelten Süditalien und an der nördlichen Schwarzmeerküste ausbreitete. Die Orphiker waren keine einheitliche Religionsgemeinschaft mit einer in sich geschlossenen Lehre, sondern es gab eine Vielzahl von autonomen Gruppen.
  • Орфи́зм — мистическое учение в Древней Греции и Фракии, связанное с именем мифического поэта и певца Орфея. Возникло ориентировочно в VI веке до н. э. — к этому времени относятся первые орфические гимны.
  • Орфизъм е съвременен термин в историческата наука, с който се означава религиозно течение в древните средиземноморски култури. Произлиза от името на героя Орфей, който е тракиец според старогръцката митология, и на когото се приписва създаването на учението и авторството на свещени текстове. Последователите му се наричат орфици. Основната орфическа вяра е вярата в безсмъртието - в живот отвъд или в прераждане.Орфически вярвания и практики са засвидетелствани в древна Елада и древна Тракия.
  • Orphism (more rarely Orphicism) (Ancient Greek: Ὀρφικά) is the name given to a set of religious beliefs and practices originating in the ancient Greek and the Hellenistic world, as well as by the Thracians, associated with literature ascribed to the mythical poet Orpheus, who descended into Hades and returned. Orphics also revered Persephone (who annually descended into Hades for a season and then returned) and Dionysus or Bacchus (who also descended into Hades and returned).
rdfs:label
  • Orphisme (religion)
  • Orfikusok
  • Orfisme
  • Orfisme
  • Orfismo
  • Orfismo
  • Orfismo
  • Orfismo (culto)
  • Orfismus (náboženství)
  • Orfizm
  • Orfizm (religia)
  • Orphiker
  • Orphism (religion)
  • Orphisme (godsdienst)
  • Орфизм
  • Орфизъм
  • オルペウス教
  • 오르페우스교
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:influencedBy of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:influencéPar of
is foaf:primaryTopic of