L'oriflamme (subt. fém., du latin aurea flamma, « flamme d'or ») désigne, dans la Chanson de Roland, l'étendard de Charlemagne, porté par Geoffroi d’Anjou.Puis, par confusion, l'oriflamme a désigné l'étendard de Saint-Denis que les rois de France levaient avant de partir en guerre.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • L'oriflamme (subt. fém., du latin aurea flamma, « flamme d'or ») désigne, dans la Chanson de Roland, l'étendard de Charlemagne, porté par Geoffroi d’Anjou.Puis, par confusion, l'oriflamme a désigné l'étendard de Saint-Denis que les rois de France levaient avant de partir en guerre. L'oriflamme était hissée sur le champ de bataille pour signifier aux troupes françaises qu'il ne fallait pas donner de quartier aux ennemis, d'où son appellation d'« oriflamme de la mort » (oriflamme of death) en anglais.Ultérieurement et par extension, on a appelé oriflamme toute bannière d'apparat terminée en pointes.
  • De Oriflamme (ook: auriflamme, van het Latijn aurum = goud en flamma = vlam) was een Frans hoofdvaandel (sedert 1124). Oorspronkelijk een lans van verguld koper met een wimpel van vuurrode zijde die in drie punten uitliep, elk van een gouden kwast voorzien. Op het vaandel gouden vlammen, waaraan de naam is ontleend.De Oriflamme was de heilige banier van de abdij van Saint Denis, een klooster nabij Parijs. De banier was rood of oranje-rood en wapperde aan een lans.In 1124 deden troepen van keizer Hendrik V van het Heilige Roomse Rijk een inval in Frankrijk. Daarop haalde de Franse koning Lodewijk VI de oriflamme van het altaar van de abdij, om die te gebruiken in de strijd tegen de keizerlijke troepen. Hij was hierbij de aanvoerder van zijn leenmannen, die normaal gesproken niet snel namens de Franse koning zouden willen strijden, maar voor de strijd tegen een 'buitenlands' leger graag een uitzondering maakten. Dit was een van de eerste momenten waarop sprake is van een Frans nationaal bewustzijn.Later werd de oriflamme de officiële standaard van de Franse koningen. In de Slag bij Poitiers werd de originele standaard, een gevorkte vlag die volgens een legende door Karel de Grote naar het Heilige Land zou zijn gebracht nadat een engel had voorspeld dat een ridder met een gouden lans met vlammen aan het uiteinde de Saracenen zou verslaan, door de Engelsen buitgemaakt.De Oriflamme werd door de Franse legers ook meegedragen in gevechten waar men geen gevangenen wenste te maken, en de vijand geen genade mocht verwachten. Dit gebeurde o.a. bij het beleg van Soissons en de slag bij Azincourt.
  • Oriflamme (łac. aurea flamma – złoty płomień) – nazwa bojowego proporca królów Francji.Pierwotnie był to kościelny proporzec opactwa Saint Denis. Ze względu na szczególną rolę św. Dionizego jako patrona Francji i znaczenie symboliczne samego opactwa od XII wieku przyjęty przez królów Francji jako bojowy proporzec. Pierwszy raz Oriflamme jako bojowego proporca użył Ludwik VI w 1121 roku w wojnie z cesarzem Henrykiem V. Niektórzy autorzy uważają jednak, że był to ten sam proporzec co gonfanon Karola Wielkiego, znany jako Montjoie.Oriflamme był związany z królami z dynastii Kapetyngów, ostatni raz był użyty w bitwie pod Azincourt w 1415 roku, podczas której niosący go chorąży poległ, a sam proporzec zaginął.Najstarsza forma tego proporca znana jest z opisów i ikonografii m.in. z miniatury w Kronice Froissarta przedstawiającej bitwę pod Crécy.Był to długi, wąski, jedwabny proporzec barwy jaskrawoczerwonej, o dwóch trójkątnych ogonach ozdobionych złotymi gwiazdami, ozdobiony tej samej barwy napisem S.DENIS.Późniejszą, najbardziej znaną formą Oriflamme jest proporzec o trzech, trójkątnych ogonach, również barwy jaskrawoczerwonej, z wąskim zielonym obramowaniem, ozdobiony w centrum płatu złotym słońcem i na ogonach złotymi płomieniami.Proporzec przechowywany był w opactwie Saint Denis, skąd zabierali go władcy Francji wyruszający na wojnę. Symboliczne podniesienie Oriflamme oznaczało początek wojny.W czasie bitwy proporzec niesiony był przed królem, jako symbol opieki św. Dionizego nad wojskami francuskimi.Niesienie w bitwie tego proporca było wielkim zaszczytem, wiążącym się też z niemałym niebezpieczeństwem, dlatego chorążymi Oriflamme byli zazwyczaj sławni rycerze, zwykle powierzano tę funkcję marszałkom i konetablom Francji.Z postacią patrona Francji, św. Dionizego, związane jest również zawołanie bojowe rycerstwa francuskiego Montjoie Saint Denis (fr., Góra chwały św. Dionizego).
  • Oriflamme (z latinského aurea flamma neboli zlatý plamen) byl královskou standartou francouzských králů.Původně se jednalo o posvátný praporec opatství Saint-Denis, kláštera, který dnes leží v metropolitní oblasti Paříže. Praporec byl oranžový a byl připevněn ke kopí. Převládá názor, že původně bylo oním významným předmětem kopí, během času však došlo k jejich prohození. Barva standarty má prý původ v legendě, jež praví, že byl namočen do krve svatého Diviše, který byl krátce předtím sťat.Oriflamme se později stal standartou francouzských králů a jako takový byl nošen v čele královských vojsk, kdykoli se střetla v boji s jinou armádou. Praporečník neboli Porte Oriflamme zastával obvykle vysokou vojenskou pozici, např. maršál či konetábl, neboť ochrana tak viditelného symbolu v bitvě byla velikou ctí. O Oriflamme se hovoří i ve středověkém eposu Píseň o Rolandovi z 11. století, kde je královská standarta nejprve nazývána Romaine a poté Montjoie. Ve svém díle Anna z Geiersteinu se o ní jako o praporci Karla Velikého zmiňuje i romantický skotský básník, prozaik a romanopisec Walter Scott.
  • L'Orifiamma (fr. Oriflamme, dal latino aurea flamma, fiamma d'oro) era lo stendardo reale dei Re di Francia.In origine la bandiera sacra dell'Abbazia di Saint-Denis, la bandiera era rossa o arancione-rosso e sventolava su una lancia. Si pensa che originariamente fosse la lancia l'oggetto importante, e che lo stendardo fosse solo una decorazione, tuttavia col tempo questo è cambiato. Pare che il suo colore derivi dal fatto che fosse stato bagnato dal sangue di San Dionigi, beatificato da poco. L'Orifiamma divenne in seguito lo stendardo dei Re di Francia e veniva portato in testa alle truppe reali ovunque esse incontrassero il nemico. Il portatore dello stendardo, Il Porte Oriflamme, divenne una carica (come il maresciallo di Francia o il connestabile) altamente onorifica, poiché era molto pericoloso reggere un vessillo tanto importante e vistoso in battaglia.Fu menzionato nella ballata della Chanson de Roland dell'XI secolo come bandiera reale, dapprima chiamata Romaine poi Montjoie.
  • Oriflamme (vom Lateinischen aurea flamma; deut: Goldflamme oder Goldfeuer) ist die vom 12. bis zum Anfang des 15. Jahrhunderts geführte Reichs- und Kriegsfahne der französischen Könige. Sie ist das Kirchenbanner der Abtei Saint-Denis und wurde im Mittelalter vor dem König in der Schlacht hergetragen, um die Anwesenheit des heiligen Dionysius von Paris zu symbolisieren.In mittelalterlichen Darstellungen variiert das Aussehen der Oriflamme. Mal wird sie als einfaches rotes Banner, mal mit einer goldenen Sonne sowie Flammen und Sternen oder auch mit dem Schriftzug S.DENIS dargestellt. Auf dem heute in Saint-Denis zu sehenden roten Banner sind neben einem goldenen Kreuz die Schriftzüge MONTJOIE und ST-DENIS aufgetragen. Es wird häufig vermutet, dass die Oriflamme mit dem Banner Kaiser Karls des Großen, dem Montjoie, identisch war.Unter den fränkischen Königen der Karolinger und der frühen Kapetinger diente zunächst das graublaue Banner der Abtei Saint-Martin von Tours (Chape de St. Martin - Mantel des heiligen Martin) als bevorzugtes Erkennungszeichen auf dem Schlachtfeld. Nachdem aber im Jahr 1077 ein Teil der Grafschaft Vexin (Vexin français) an die Krone fiel und damit die Schutzherrschaft über die Abtei Saint-Denis durch die Könige übernommen wurde, begann die ideologische Verbindung zwischen den beiden Institutionen. Gefördert wurde dies durch die Tatsache (bzw. Legende), dass der heilige Dionysius von Paris der himmlische Schutzpatron Frankreichs war und somit als natürlicher Verbündeter des französischen Königs gelten konnte.
  • Az oriflamme a középkori Franciaország Saint-Denis-i apátságában őrzött, megszentelt zászlaja volt. Az apátságból csak akkor hozták elő, ha lázadók vagy eretnekek fenyegették a királyságot. Neve a latin aurea flamma (aranyláng) elnevezés torzulásából ered, ami utal vörös vagy narancsvörös színére. A lándzsára függesztett lobogó 1124-től ismert, első leírása 1225-ből származik. Eredete kétséges, egyesek Nagy Károlyra, mások egyenesen Nagy Konstantinra vezetik vissza.Az oriflamme-ot a 15. századig használták a francia uralkodók, ha háborúra indultak: a lobogó került a sereg élére. Az oriflamme a nagy francia forradalom során pusztult el.
  • The Oriflamme (from Latin aurea flamma, "golden flame") was the battle standard of the King of France in the Middle Ages. It was originally the sacred banner of the Abbey of St. Denis, a monastery near Paris.In French, the term "oriflamme" has come to mean any banner with pointed ends; by association with the form of the original.
  • La oriflama es un estandarte, primeramente usado como enseña de la abadía francesa de Saint-Denis, y que más tarde pasó a ser pendón de guerra de los reyes de Francia.Du Cange, que escribió una voluminosa y curiosa disertación sobre ello, dice que el abad y los monjes de la real abadía de San Dioniso se servían de la oriflama en sus guerras particulares para recuperar sus bienes en poder de los usurpadores y para impedir que se los arrebatasen de sus manos y como su condición no les permitía hacer uso directo de las armas, confiaban su defensa y su enseña de guerra a un abogado o protector.El nombre de oriflama se deriva de la forma y el color de dicha enseña. Su forma primitiva era la de los pendones empleados por la Iglesia, o sea cuadrada, terminando en varias puntas y fija a un travesaño colocado perpendicularmente en lo alto de un asta dorada. Solía ser de seda o lana de color rojo y al ser ondeada por el viento daba la idea de una llama. Los abogados o protectores de la abadía eran los condes de Vexin y, por tanto, eran ellos los portadores de la oriflama en las guerras que emprendían los monjes en defensa de sus bienes. Al pasar dicho condado a manos de los reyes de Francia, en tiempo de Felipe I de Francia o de su hijo Luis el Gordo, fue adoptada la oriflama como enseña de la casa real, siendo el último de los reyes citados quien sacó el pendón de la basílica de Saint-Denis para enarbolarlo como bandera que tenía que proteger a su reino, particularmente al tener noticia de que Enrique V del Sacro Imperio Romano Germánico marchaba con sus tropas contra Francia (1124)Esta enseña, que los reyes de Francia cogían del altar de Saint-Denis, prestando cada vez el juramento que antes prestaban los condes de Vexin, era llevada al campo de batalla no sólo en casos de defensa, como han pretendido algunos autores, sino en toda clase de guerra, pues la oriflama constituía la enseña principal de los ejércitos franceses y venía a ser la bandera de los reyes de Francia.Durante el siglo XIII el cargo de portaoriflama fue uno de los más importantes de la corona y el caballero que lo ocupaba llevaba la bandera alrededor del cuello hasta el momento del combate, que la enarbolaba al extremo de la lanza. La última vez que se hizo uso de ella fue en la desastrosa batalla de Azincourt (1415), siendo rey de Francia Carlos VI, pues su sucesor, Carlos VII, al expulsar del suelo francés a los ingleses y reorganizar su reino, empleó la bandera blanca, que constituyó la nueva enseña de la casa real francesa.
  • Орифла́мма (фр. oriflamme от лат. aurum — золото, flamma — пламя) — небольшой штандарт французских королей, первоначально составлявший запрестольную хоругвь в аббатстве Сен-Дени. Орифламма была главнейшей воинской хоругвью королевских французских войск. Впервые была взята из Сен-Дени Филиппом I и употреблялась в войсках до 1415 года, когда в последний раз появилась в сражении при Азенкуре. Орифламма была потеряна в бою четыре раза: при Монс-ан-Певеле (1304), при Креси (1346), при Пуатье (1356) и при Азенкуре.Носилась почётным хоругвеносцем (фр. porte-oriflamme) и поднималась на копьё лишь в момент боя; до этого хоругвеносец носил орифламму на себе.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 720830 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 6210 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 36 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 108059571 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • L'oriflamme (subt. fém., du latin aurea flamma, « flamme d'or ») désigne, dans la Chanson de Roland, l'étendard de Charlemagne, porté par Geoffroi d’Anjou.Puis, par confusion, l'oriflamme a désigné l'étendard de Saint-Denis que les rois de France levaient avant de partir en guerre.
  • The Oriflamme (from Latin aurea flamma, "golden flame") was the battle standard of the King of France in the Middle Ages. It was originally the sacred banner of the Abbey of St. Denis, a monastery near Paris.In French, the term "oriflamme" has come to mean any banner with pointed ends; by association with the form of the original.
  • Oriflamme (z latinského aurea flamma neboli zlatý plamen) byl královskou standartou francouzských králů.Původně se jednalo o posvátný praporec opatství Saint-Denis, kláštera, který dnes leží v metropolitní oblasti Paříže. Praporec byl oranžový a byl připevněn ke kopí. Převládá názor, že původně bylo oním významným předmětem kopí, během času však došlo k jejich prohození.
  • La oriflama es un estandarte, primeramente usado como enseña de la abadía francesa de Saint-Denis, y que más tarde pasó a ser pendón de guerra de los reyes de Francia.Du Cange, que escribió una voluminosa y curiosa disertación sobre ello, dice que el abad y los monjes de la real abadía de San Dioniso se servían de la oriflama en sus guerras particulares para recuperar sus bienes en poder de los usurpadores y para impedir que se los arrebatasen de sus manos y como su condición no les permitía hacer uso directo de las armas, confiaban su defensa y su enseña de guerra a un abogado o protector.El nombre de oriflama se deriva de la forma y el color de dicha enseña.
  • Орифла́мма (фр. oriflamme от лат. aurum — золото, flamma — пламя) — небольшой штандарт французских королей, первоначально составлявший запрестольную хоругвь в аббатстве Сен-Дени. Орифламма была главнейшей воинской хоругвью королевских французских войск. Впервые была взята из Сен-Дени Филиппом I и употреблялась в войсках до 1415 года, когда в последний раз появилась в сражении при Азенкуре.
  • Oriflamme (vom Lateinischen aurea flamma; deut: Goldflamme oder Goldfeuer) ist die vom 12. bis zum Anfang des 15. Jahrhunderts geführte Reichs- und Kriegsfahne der französischen Könige. Sie ist das Kirchenbanner der Abtei Saint-Denis und wurde im Mittelalter vor dem König in der Schlacht hergetragen, um die Anwesenheit des heiligen Dionysius von Paris zu symbolisieren.In mittelalterlichen Darstellungen variiert das Aussehen der Oriflamme.
  • L'Orifiamma (fr. Oriflamme, dal latino aurea flamma, fiamma d'oro) era lo stendardo reale dei Re di Francia.In origine la bandiera sacra dell'Abbazia di Saint-Denis, la bandiera era rossa o arancione-rosso e sventolava su una lancia. Si pensa che originariamente fosse la lancia l'oggetto importante, e che lo stendardo fosse solo una decorazione, tuttavia col tempo questo è cambiato. Pare che il suo colore derivi dal fatto che fosse stato bagnato dal sangue di San Dionigi, beatificato da poco.
  • Az oriflamme a középkori Franciaország Saint-Denis-i apátságában őrzött, megszentelt zászlaja volt. Az apátságból csak akkor hozták elő, ha lázadók vagy eretnekek fenyegették a királyságot. Neve a latin aurea flamma (aranyláng) elnevezés torzulásából ered, ami utal vörös vagy narancsvörös színére. A lándzsára függesztett lobogó 1124-től ismert, első leírása 1225-ből származik. Eredete kétséges, egyesek Nagy Károlyra, mások egyenesen Nagy Konstantinra vezetik vissza.Az oriflamme-ot a 15.
  • Oriflamme (łac. aurea flamma – złoty płomień) – nazwa bojowego proporca królów Francji.Pierwotnie był to kościelny proporzec opactwa Saint Denis. Ze względu na szczególną rolę św. Dionizego jako patrona Francji i znaczenie symboliczne samego opactwa od XII wieku przyjęty przez królów Francji jako bojowy proporzec. Pierwszy raz Oriflamme jako bojowego proporca użył Ludwik VI w 1121 roku w wojnie z cesarzem Henrykiem V.
  • De Oriflamme (ook: auriflamme, van het Latijn aurum = goud en flamma = vlam) was een Frans hoofdvaandel (sedert 1124). Oorspronkelijk een lans van verguld koper met een wimpel van vuurrode zijde die in drie punten uitliep, elk van een gouden kwast voorzien. Op het vaandel gouden vlammen, waaraan de naam is ontleend.De Oriflamme was de heilige banier van de abdij van Saint Denis, een klooster nabij Parijs.
rdfs:label
  • Oriflamme
  • Orifiamma
  • Oriflama
  • Oriflamme
  • Oriflamme
  • Oriflamme
  • Oriflamme
  • Oriflamme
  • Oriflamme
  • Орифламма
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of