Un oppidum (du latin n. oppidum, pl. oppida : « ville », « ville fortifiée » ; le pluriel francisé donne : oppidums) est le nom donné par les historiens romains à un type d'agglomération protohistorique fortifié que l'on trouve en Europe occidentale et centrale.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Un oppidum (du latin n. oppidum, pl. oppida : « ville », « ville fortifiée » ; le pluriel francisé donne : oppidums) est le nom donné par les historiens romains à un type d'agglomération protohistorique fortifié que l'on trouve en Europe occidentale et centrale. C'est un centre à la fois économique, politique et parfois religieux, qui bénéficie souvent de défenses naturelles grâce à son implantation particulière sur des lieux élevés (collines ou plateaux), des îles, presqu'îles, caps, méandres de fleuves, marais, etc. Les oppida celtiques connaissent un âge d'or lors des IIeet Ier siècle av. J.-C., au cours de ce que l'on nomme la Civilisation des oppida. Après la conquête romaine, une bonne partie des oppida sont abandonnés tandis que d'autres continuent leur développement pour donner naissance à plusieurs grandes villes actuelles telles que Bourges (Avaricum) ou Besançon (Vesontio). Durant le Haut Moyen Âge, certains sont également réoccupés à l'image de l'oppidum de Saint-Blaise et peuvent servir de lieu de refuge temporaire en cas de conflit comme ce fut le cas de Meroliacense (Chastel-Marlhac).
  • Опидум (на латински: oppidum; мн. ч.: oppida) е временен град — крепост или обградено с ров и земен вал селище, подобно на град от Латенската култура (късната Желязна епоха). Конфигурацията и планировката на опидума зависят от ландшафта, в който е разположен. В древността това определение най-често се прилага към укрепените келтски градове. Първите келтски опидуми започват да се издигат през 5-6 в. пр. н. е. Отличават се от по-старите селища по това, че предлагат възможност за по-сигурна защита на населението при вражеска заплаха и бързо се превръщат в центрове на търговията и занаятчийството. Например опидумите Хойнебург (Германия) и Антремон (Франция), възникнали през 6 в. пр. н. е., се състоят от кралска резиденция, заобиколена от групи къщи и с улици на които са разположени занаятчийски работилници и търговски средища, като всичко е зад укрепени стени.Понятието идва от произведението De Bello Gallico на Гай Юлий Цезар. Опидумите са разпространени из цяла Западна и Средна Европа.
  • Een oppidum (Latijn: oppidum (mv.: oppida): verhoogde plaats, versterking) is een hoger gelegen plaats (meestal op een heuvel of plateau gelegen) waarvan de natuurlijke verdediging versterkt is door de mens ten tijde van de Kelten.De oppida zijn voornamelijk bekend dankzij de beschrijvingen van Gaius Iulius Caesar in zijn Commentarii de bello Gallico. Karakteristiek zijn de muren van aarde en steen, verstevigd door dwarsbalken in hout. Dit muurtype, specifiek voor de Keltische (Gallische) oppida wordt murus gallicus genoemd. Op de Britse eilanden daarentegen waar vele versterkte omheiningen bekend zijn, werden simpele grondophopingen of stenen muren gebruikt.De naam oppidum wordt gewoonlijk gebruikt om sites van verschillende grootte aan te duiden, gaande van 1 of 2 tot verschillende honderden hectaren: de omheining van het oppidum van Manching, nabij Ingolstadt in Beieren (Duitsland), kon zo een terrein van 350 hectare omvatten. Langs de andere kant, werden de sites, onder die naam bekend, gebruikt van het begin van de ijzertijd tot de eerste eeuw van onze jaartelling.De meeste oppida hadden geen grote permanente bevolking. Het waren goed verdedigbare vluchtoorden, waar de plattelandsbevolking in een tamelijk wijde omtrek zich schuilhield wanneer een vijandig leger hun grondgebied teisterde.In de Romeinse tijd werd onder andere in Gallia Belgica de civitas gevestigd in een bevriende oppidum. Deze was het orgaan van de administratie op het lokale niveau, en het bestuur hiervan was verantwoordelijk voor het uitvoeren van de wet, het behouden van de orde, en het regelen van de financiën.De benaming oppidum is in gebruik gebleven tot ver in de middeleeuwen, om een plaats als stad aan te duiden. Dit met het onderscheid tot villa of locus. In werd de villa Zautbomele op 13 december 1315 verheven tot een oppidum.
  • An oppidum (plural oppida) is a large defended Iron Age settlement. They are associated with the Celtic La Tène culture, emerging during the 2nd and 1st centuries BC, spread across Europe, stretching from Britain and Iberia in the west to the edge of the Hungarian plain in the east. They continued in use until the Romans began conquering Europe. North of the River Danube, where the population remained independent from Rome, oppida continued to be used into the 1st century.
  • Oppiduma (latinezkoa, pl. oppida, harresitutako eremua, gotorlekua) babesleku naturalak (dela muino bat, goi-ordoki bat, haitz gain bat edota erreka bideak erdi-inguratutako eremu bat) baliatuz gizakiak harresiz itxi duen eremua da.Oppidum hitza, ohikoan, Burdin Aroa eta I. mendea bitartean eraikitako izaera eta tamaina arras ezberdinetako gotorlekuak izendatzeko erabiltzen da.
  • I Latini chiamavano oppidum (plurale latino: oppida) una città fortificata priva di un confine sacro (il pomerio), proprio invece dell'urbe. È in uso anche l'adattamento italiano del termine: òppido (plurale: òppidi)..Con l'espansione dello Stato romano e la trasformazione di Roma in Urbe per antonomasia, vennero individuati come oppida gli insediamenti cittadini fortificati, più grandi del semplice vicus, ma non ancora abbastanza estesi per essere indicati come civitas.
  • El terme oppidum (del llatí n. oppidum, pl. oppida: lloc elevat, fortificació) és un terme genèric que designa un lloc elevat, un turó o meseta, les defenses naturals del qual s’han vist reforçades per la intervenció de l’home.
  • Oppidum (snad z latinského ob pedes, obydlené místo, které bylo kvůli hradbám nutné obejít) je obecně opevněné sídliště s výraznými rysy města.V užším historickém smyslu se pod tímto pojmem nejčastěji rozumí protourbánní opevněné výšinné sídliště Keltů. Oppida se nacházela v západní a střední Evropě v 2. a 1. století př. n. l. (tj. podle Reineckovy periodizace laténské období C2 – D1).Je to označení, kterého užívali Římané, vlastní keltský výraz se nedochoval, ve střední Evropě názvy těchto sídlišť končily na -dunon (-dunum), -igium, -durum.
  • Оппидум (лат. Oppidum) — временный город-крепость периода Римской империи, окруженный рвом и земляным валом. Конфигурация и планировка оппидума зависели от ландшафта, в котором он располагался. Оппидумами назывались также кельтские крепости 2—1 вв. до н. э., имевшие каменные стены и прямоугольную планировку.Оппидум по-латински означает город, этот термин заимствован у Цезаря из его «Записок о галльской войне». Время с конца II века до н. э. — I века н. э. период наивысшего расцвета оппидумов. В настоящее время термин оппидум применяется к круглым укрепленным поселениям доримского времени.
  • Az oppidum kifejezés a történettudományi szakmunkákban a késő vaskori Európa többnyire erődített, városias kelta településeit jelöli. Az i. e. 3–2. század folyamán megjelenő, a korai urbanizáció egyik fontos állomását képviselő oppidumok kézműipari, kereskedelmi, ritkán regionális vagy törzsi politikai központként funkcionáltak. Fennállásuk és gazdasági virágzásuk időtartamát rövidre szabta az i. e. 1. századtól folyamatosan terjeszkedő Római Birodalom: a meghódított területek oppidumai az i. sz. 1. század közepéig elnéptelenedtek vagy helyükön romanizált jellegű városok alakultak ki.
  • オッピドゥム(oppidum)は町・城市(城砦都市)を意味するラテン語。複数形はoppida。とくに、近現代のケルト研究においては、ケルト人が築いた城市を指すことが多い。ケルト人・ガリア人の都市。丘の上などに造られていた自然の地形を生かした要塞のような都市。環濠集落を参考。ローマ属州の城市。ケルト人のオッピドゥムに由来するものも多い。カエサルはガリアのケルト人を攻め、オッピドゥムを征服した(ガリア戦争)。植民地としてローマ都市の拠点となった。ローマ時代には自治権は無く、城壁があった。
  • Un oppidum (en plural oppida) es un término genérico en latín que designa un lugar elevado, una colina o meseta, cuyas defensas naturales se han visto reforzadas por la intervención del hombre. Los oppida se establecían, generalmente, para el dominio de tierras aptas para el cultivo o como refugio fortificado que podía tener partes habitables.Los oppida son conocidos gracias a las descripciones hechas por Julio César en De Bello Gallico. Sus muros son de tierra y piedras, reforzados con unas traviesas de madera unidas perpendicularmente por unas largas clavijas de hierro (20 a 30 cm). Este tipo de muro característico de los oppida galos se denomina murus gallicus. El nombre de oppidum se utiliza, genéricamente, para designar lugares de diferente amplitud, que pueden ir desde 1 ó 2 hasta varias centenas de hectáreas: el recinto del oppidum de Manching, cercano a Ingolstadt en Baviera (Alemania) abarca hasta 350 hectáreas. Los lugares conocidos con este nombre pudieron ser utilizados desde principios de la primera Edad de Hierro hasta el siglo I. En la Península Ibérica, los oppida presentan algunas diferencias con los de la Europa central y también se los conoce como castros o citanias.
  • Unter einem Oppidum (lat. oppidum Befestigung, Schanzanlage, fester Platz; Plural: oppida) versteht man eine befestigte, stadtartig angelegte Siedlung der La-Tène-Zeit (späte Eisenzeit).
  • Ópido (em latim: oppidum; plural: em latim: oppida) era o termo em latim para a principal povoação em qualquer área administrativa do Império Romano.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 61729 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 22139 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 147 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109079360 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:commons
  • Category:Oppida
prop-fr:commonsTitre
  • Les oppida
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Un oppidum (du latin n. oppidum, pl. oppida : « ville », « ville fortifiée » ; le pluriel francisé donne : oppidums) est le nom donné par les historiens romains à un type d'agglomération protohistorique fortifié que l'on trouve en Europe occidentale et centrale.
  • An oppidum (plural oppida) is a large defended Iron Age settlement. They are associated with the Celtic La Tène culture, emerging during the 2nd and 1st centuries BC, spread across Europe, stretching from Britain and Iberia in the west to the edge of the Hungarian plain in the east. They continued in use until the Romans began conquering Europe. North of the River Danube, where the population remained independent from Rome, oppida continued to be used into the 1st century.
  • Oppiduma (latinezkoa, pl. oppida, harresitutako eremua, gotorlekua) babesleku naturalak (dela muino bat, goi-ordoki bat, haitz gain bat edota erreka bideak erdi-inguratutako eremu bat) baliatuz gizakiak harresiz itxi duen eremua da.Oppidum hitza, ohikoan, Burdin Aroa eta I. mendea bitartean eraikitako izaera eta tamaina arras ezberdinetako gotorlekuak izendatzeko erabiltzen da.
  • I Latini chiamavano oppidum (plurale latino: oppida) una città fortificata priva di un confine sacro (il pomerio), proprio invece dell'urbe. È in uso anche l'adattamento italiano del termine: òppido (plurale: òppidi)..Con l'espansione dello Stato romano e la trasformazione di Roma in Urbe per antonomasia, vennero individuati come oppida gli insediamenti cittadini fortificati, più grandi del semplice vicus, ma non ancora abbastanza estesi per essere indicati come civitas.
  • El terme oppidum (del llatí n. oppidum, pl. oppida: lloc elevat, fortificació) és un terme genèric que designa un lloc elevat, un turó o meseta, les defenses naturals del qual s’han vist reforçades per la intervenció de l’home.
  • オッピドゥム(oppidum)は町・城市(城砦都市)を意味するラテン語。複数形はoppida。とくに、近現代のケルト研究においては、ケルト人が築いた城市を指すことが多い。ケルト人・ガリア人の都市。丘の上などに造られていた自然の地形を生かした要塞のような都市。環濠集落を参考。ローマ属州の城市。ケルト人のオッピドゥムに由来するものも多い。カエサルはガリアのケルト人を攻め、オッピドゥムを征服した(ガリア戦争)。植民地としてローマ都市の拠点となった。ローマ時代には自治権は無く、城壁があった。
  • Unter einem Oppidum (lat. oppidum Befestigung, Schanzanlage, fester Platz; Plural: oppida) versteht man eine befestigte, stadtartig angelegte Siedlung der La-Tène-Zeit (späte Eisenzeit).
  • Ópido (em latim: oppidum; plural: em latim: oppida) era o termo em latim para a principal povoação em qualquer área administrativa do Império Romano.
  • Az oppidum kifejezés a történettudományi szakmunkákban a késő vaskori Európa többnyire erődített, városias kelta településeit jelöli. Az i. e. 3–2. század folyamán megjelenő, a korai urbanizáció egyik fontos állomását képviselő oppidumok kézműipari, kereskedelmi, ritkán regionális vagy törzsi politikai központként funkcionáltak. Fennállásuk és gazdasági virágzásuk időtartamát rövidre szabta az i. e. 1. századtól folyamatosan terjeszkedő Római Birodalom: a meghódított területek oppidumai az i.
  • Oppidum (snad z latinského ob pedes, obydlené místo, které bylo kvůli hradbám nutné obejít) je obecně opevněné sídliště s výraznými rysy města.V užším historickém smyslu se pod tímto pojmem nejčastěji rozumí protourbánní opevněné výšinné sídliště Keltů. Oppida se nacházela v západní a střední Evropě v 2. a 1. století př. n. l. (tj.
  • Un oppidum (en plural oppida) es un término genérico en latín que designa un lugar elevado, una colina o meseta, cuyas defensas naturales se han visto reforzadas por la intervención del hombre. Los oppida se establecían, generalmente, para el dominio de tierras aptas para el cultivo o como refugio fortificado que podía tener partes habitables.Los oppida son conocidos gracias a las descripciones hechas por Julio César en De Bello Gallico.
  • Опидум (на латински: oppidum; мн. ч.: oppida) е временен град — крепост или обградено с ров и земен вал селище, подобно на град от Латенската култура (късната Желязна епоха). Конфигурацията и планировката на опидума зависят от ландшафта, в който е разположен. В древността това определение най-често се прилага към укрепените келтски градове. Първите келтски опидуми започват да се издигат през 5-6 в. пр. н. е.
  • Een oppidum (Latijn: oppidum (mv.: oppida): verhoogde plaats, versterking) is een hoger gelegen plaats (meestal op een heuvel of plateau gelegen) waarvan de natuurlijke verdediging versterkt is door de mens ten tijde van de Kelten.De oppida zijn voornamelijk bekend dankzij de beschrijvingen van Gaius Iulius Caesar in zijn Commentarii de bello Gallico. Karakteristiek zijn de muren van aarde en steen, verstevigd door dwarsbalken in hout.
  • Оппидум (лат. Oppidum) — временный город-крепость периода Римской империи, окруженный рвом и земляным валом. Конфигурация и планировка оппидума зависели от ландшафта, в котором он располагался. Оппидумами назывались также кельтские крепости 2—1 вв. до н. э., имевшие каменные стены и прямоугольную планировку.Оппидум по-латински означает город, этот термин заимствован у Цезаря из его «Записок о галльской войне». Время с конца II века до н. э. — I века н. э. период наивысшего расцвета оппидумов.
rdfs:label
  • Oppidum
  • Oppidum
  • Oppidum
  • Oppidum
  • Oppidum
  • Oppidum
  • Oppidum
  • Oppidum
  • Oppidum
  • Oppidum (Kelten)
  • Ópido
  • Опидум
  • Оппидум
  • オッピドゥム
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:architecturalStyle of
is dbpedia-owl:type of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:destinationInitiale of
is prop-fr:style of
is prop-fr:type of
is foaf:primaryTopic of