L’onomatopée (du grec ancien ὀνοματοποιία (onomatopoiía), « création de mots » ) est une catégorie d'interjections émises pour simuler un bruit particulier associé à un être, un animal ou un objet, par l'imitation des sons que ceux-ci produisent.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • L’onomatopée (du grec ancien ὀνοματοποιία (onomatopoiía), « création de mots » ) est une catégorie d'interjections émises pour simuler un bruit particulier associé à un être, un animal ou un objet, par l'imitation des sons que ceux-ci produisent. Certaines onomatopées sont improvisées de manière spontanée, d'autres sont conventionnelles.Par exemple, les expressions « cui-cui » et « piou-piou » sont les onomatopées désignant le cri de l'oisillon, « crac » évoque le bruit d'une branche que l'on rompt ou d'un arbre qui tombe au sol.Les onomatopées, que certains pensent proches de l'extraction naturelle du langage, posent un sérieux problème de taxinomie linguistique : bien qu'un certain nombre d'onomatopées soient admises dans les dictionnaires, en fonction des pays, un grand nombre d'entre elles restent contextuelles, épisodiques, ou tributaires d'un certain humour de connivence. Certaines formes, considérées à tort comme des onomatopées, sont en réalité des idéophones, où une idée s'exprime par un son. Ainsi, « bling bling », qui ne reproduit pas le son des chaînes en or des chanteurs de hip hop ou des rappeurs (elles ne font pas de bruit), mais exprime l'idée du clinquant.Les études linguistiques ont toutefois renouvelé leur intérêt pour l'étude des onomatopées, notamment à cause de leur valeur phonologique : l'émission d'une onomatopée est déterminée par la configuration du système phonétique et de son utilisation en fonction des régions. Les onomatopées auraient été, avec le langage gestuel, une des premières manifestations des potentialités de communication linguistique de l'homme.Au Japon, il existe un nombre incalculable d'onomatopées qui, comme en anglais, ont aussi bien des fonctions verbales que nominales.Certains auteurs de bandes dessinées ont donné un relief nouveau au concept de l'onomatopée. Par exemple, Franquin a travaillé l'amélioration de la transcription sonore par des fantaisies typographiques expressives. Carali et Édika ont mis en place des onomatopées imaginaires, plus éloignées du bruit à reproduire mais chargées d'un comique en accord avec la bande (« balouza, kwika, woga chtonga, azlok » : poing dans la figure). Charlie Schlingo a parfois utilisé des onomatopées reprenant littéralement l'action : le bruit que fait l'action de couper du jambon est tout simplement « coupdujambon ». Le dessinateur américain Don Martin s'était également spécialisé dans les onomatopées incongrues, qui constituaient parfois les seuls « mots » de ses histoires.
  • Hizkuntzalaritzan onomatopeia soinu bat imitatzen duen hitza edo hitz taldea da. Horien adibide dira tas-tas, danba-danba edo plisti-plasta bezalakoak. Onomatopeiak erabiltzen dira animalien soinuak adierazteko ere, hala nola: Oilarra: Kukurruku Txerria: Kurrin-Kurrin Txoria: Txio-Txio Kukua: Ku-Ku Kilkerra: Kir-Kir Txakurra: Zaunk-Zaunk (txakur handien adausia) edo au-au (zaunka)Hizkuntza guztietan onomatopeiak existitzen diren arren, bakoitzak bereak izaten ditu orokorrean.
  • Onomatopeja (harmonia naśladowcza, wyraz dźwiękonaśladowczy) – figura retoryczna, używana w poezji jako środek stylistyczny polegający na takim dobieraniu wyrazów (istniejących w mowie lub neologizmów albo glosolalii), aby naśladowały one swym brzmieniem opisywane zjawisko lub dźwięki wydawane przez opisywany przedmiot. Dobrym przykładem jest "Lokomotywa" Juliana Tuwima: (...) I dudni, i stuka, łomocze i pędzi, A dokąd? A dokąd? A dokąd? Na wprost! (...) Do taktu turkoce i puka, i stuka to: Tak to to, tak to to, tak to to, tak to to. (...) Że pędzi, że wali, że bucha buch, buch? To para gorąca wprawiła to w ruch, (...) I koła turkocą, i puka, i stuka to: Tak to to tak, tak to to tak, tak to to tak, tak to to tak! (...)Onomatopeja to wyraz naśladujący dźwięki i odgłosy naturalne, w tym dźwięki wydawane przez zwierzęta. W języku polskim (i nie tylko) onomatopeja jest rdzeniem wielu wyrazów, również czasowników i rzeczowników (np. buczeć, buczenie, szumieć, szum).
  • 擬声語(ぎせいご)とは、擬音語と擬態語の総称。擬声語を擬音語の一部とする文献もある。
  • Una onomatopeia és la coincidència parcial entre el significant i el significat d'un signe lingüístic, és a dir, un so o conjunt de sons que recorden o evoquen el contingut mental associat a aquella paraula. Un exemple és atxim!, l'onomatopeia que correspon a l'esternut.Les onomatopeies referides al mateix fenòmens són diferents segons les llengües. Així, l'anglès fa woof per tal d'imitar el lladruc del gos, però fa bub-bub en la nostra llengua.
  • Ономатопея (на гръцки: ονοματοποιΐα; в българската литературна терминология е позната и като звукоподражателна дума) е дума, или съчетание от думи, за интерпретиране на звуци от всякакво естество, като най-често обозначава думи, с които се представя даден издаден звук от естествен, а понякога и изкуствен произход. Като част на речта в българския език в изречения ономатопеята обикновено изпълнява синтактичната функция на междуметие.Примери за ономатопея (звукоподражателни)в българския език: звук от часовник (тик-так); звук от звънци, камбани и т.н. (зън-зън, бзън, тин-тан и т.н.) звук от кихане (апчих и т.н.); звук за излизането на пушек от комин на влак (пуф-паф); звуци за удар(и) върху твърда повърхност (бум, прас, тряс, бум-бам и т.н.); звуци, издавани от различни видове животни (от птици (чик-чирик и т.н.), от кучета, вълци и т.н. (бау, уаф-уаф и т.н.) от котки и коткоподобни (мяу, хссс и т.н.)), и други.Ономатопеите (звукоподражателните)са различни в различните естествени езици, като при генетично близки езици от общи езикови семейства често съществуват общи (еднакви) или подобни (близки) по звучениe и/или изписване ономатопеи.
  • Onomatopoeia (zvukomalebná slova) jsou slova, foneticky napodobující různé přirozené zvuky, např. "brrr", "klap", "bác". V Máji od Máchy je uvedeno mnoho zvukomaleb, např. ...Řinčí řetězů hřmot..., kdy atmosféru umocňuje písmeno ř.
  • Yansıma veya yansıma ses; doğadaki seslerin bir nesne, olay veya durum ile bağdaştırılması. Sesleri betimlemeye yarayarak bir söz sanatı olarak şiir, düzyazı ve karikatürlerde kullanılabilir. Küçük çocukların ifadelerinde ve karikatürlerde sıkça rastlanılır. Yansıma sözcükleri tek başına anlam taşımaz. Kalıplaşmış yansıma sözcükler olduğu gibi (pat, çat, güm, bum, hav, miyav, ai vs.) yazar tarafından söz konusu durumu belirtmek için yeni sözcükler de yaratılabilir. Gösterge olarak; betimleyen ile betimlenen arasındaki ses benzerliği ilişkisinden ötürü ikon grubuna girer.
  • 의성어(擬聲語)는 소리가 나는 모양을 표시한 어휘이다. 예를 들어 "삐약삐약"과 같은 동물의 울음소리, "쾅"과 같은 폭발음도 의성어에 해당된다.의성어는 언어와 음운의 구조로 인해 언어에 따라 달라질 수 있다. 예를 들어 시계 소리를 나타내는 노르웨이어는 tikk takk이고 네덜란드어에서는 음절 끝에서 장음을 허용하지 않기 때문에 tik tak으로 표기된다.
  • Onomatopoesie ist die sprachliche Nachahmung von außersprachlichen Schallereignissen.Alternative Bezeichnungen sind Lautmalerei, Tonmalerei, Schallwort und Onomatopöie (von altgr. ὄνομα: ónoma: „Name“, und ποίησις: poíēsis: hier „Erschaffung, Herstellung“, folglich ὀνοματοποιεῖν: onomatopoiein: „einen Namen prägen, benennen“).Unterschieden werden wortbildende Lautmalereien („knallen, rumpeln, rauschen, klirren, bellen“), die Verbal- und Substantivstämme darstellen, und Interjektionen („Klipp-Klapp, Huhu, Au“).Außerdem gibt es Wörter, die auch dem Stamm nach einen Laut nicht nachahmen, ihn aber benennen und dadurch implizieren. In diesem Fall spricht man von umschreibenden Onomatopoetika („trompetend“, „flötend“, „metallisch [klingend]“).
  • Onomatopeia (primeiro falado pelo antigo greco "criar um nome", "fazer um nome" no sentido "afigurar um nome, afigurar um termo") é uma figura de linguagem na qual se reproduz um som com um fonema ou palavra. A forma adjetiva é onomatopaico. Ruídos, gritos, canto de animais, sons da natureza, barulho de máquinas, o timbre da voz humana fazem parte do universo das onomatopeias. Por exemplo, para os índios tupis tak e tatak significam dar estalo ou bater e tek é o som de algo quebrando.As onomatopeias, em geral, são de entendimento universal. Geralmente, as onomatopeias são usadas em histórias em quadrinhos, muitas dessas onomatopeias são derivadas de verbos da língua inglesa.Nos mangás, as onomatopeías ou giseigos 擬声語 (giseigo, 擬声語?) fazem parte da arte, no Brasil as editoras brasileiras deixam as onomatopeias ou em Hiragana e Katakana e no rodapé da página colocam legendas com a tradução.Nos EUA, a Shonen Jump local adapta essa onomatopeias.
  • An onomatopoeia (sometimes written as onomatopœia) (About this sound pronunciation (US) , from the Greek ὀνοματοποιία; ὄνομα for "name" and ποιέω for "I make", adjectival form: "onomatopoeic" or "onomatopoetic") is a word that phonetically imitates, resembles or suggests the source of the sound that it describes. Onomatopoeia (as an uncountable noun) refers to the property of such words. Common occurrences of onomatopoeias include animal noises such as "oink", "meow", "roar" or "chirp". Onomatopoeias are not the same across all languages; they conform to some extent to the broader linguistic system they are part of; hence the sound of a clock may be tick tock in English, dī dā in Mandarin, or katchin katchin in Japanese.Although in the English language the term onomatopoeia means the imitation of a sound, in the Greek language the compound word onomatopoeia (ονοματοποιία) means "making or creating names". For words that imitate sounds the term Ηχομιμητικό (echomimetico or echomimetic) is used. Ηχομιμητικό (echomimetico) from Ηχώ meaning "echo or sound" and μιμητικό meaning "mimetic or imitation".
  • Een onomatopee of klanknabootsing is een stijlfiguur waarbij in een of meerdere woorden een geluid wordt nagedaan. De term 'onomatopee' zelf is afkomstig van het Oud-Griekse ὄνομα (naam) + ποιέω (ik maak). Soms wordt ook de term onomatopoësis gebruikt.Zo kan iemand het geluid van een brullende leeuw of een piepende muis nadoen. Brullen, donderen, druppelen, fluisteren, gakken, gillen, klateren, knallen, knerpen, knetteren, knisteren, kwaken, kwekken, murmelen, piepen, plonzen, ritselen, rommelen, sissen, slurpen, spatten, tikken, tjilpen en zoemen zijn voorbeelden van dit soort onomatopeeën.Ook in andere talen komen onomatopeeën voor. Zo is piepen in het Latijn pipiare en in het Engels to beep. Vaak ook wordt reduplicatie toegepast; een voorbeeld uit het Turks is cırt cırt voor klittenband, evenals het Nieuwgrieks κρατς κρατς (krats krats). In de muziek vinden we in het arsenaal van instrumenten veel onomatopeeën zoals pauk, tomtom, kabassa, bongo, conga, maracas etcetera. Een opmerkelijk voorbeeld uit India is de tablataal, met voor elke slagwerkklank een eigen lettergreep. De koekoek, de tjiftjaf, de kievit, de oehoe, de grietjebie, de grutto, de tjitjak en de tokeh heten zo, omdat ze dat geluid maken. In de Indonesische volkstaal heet een paard tjeplok tjeplok en urineren is ketjing ketjing.Ouders die hun kinderen leren spreken maken vaak gebruik van onomatopeeën voordat ze de echte woorden leren. Een toetoet is een auto, een waf of woef is een hond, een mauw is een poes. Overigens is een kat in het Chinees daadwerkelijk "māo" (貓/猫).In de literatuur worden onomatopeeën ook toegepast: En dan aten we: smak, glap, slop, slok, slurp, sjiet (een kies). (Simon Vestdijk) Panda krulde haar lippen en liet de lollie haar mond inglijden. Toen er weer uit. En er weer in. Slip-slup. Sliep-slap. Sliep-sloep. (Remco Campert) Het galopperende paard in: "Quádrupedánte putrém sonitú quatit úngula cámpum" (Vergilius, Aeneis 8, vers 596) De Lycische boeren nadat ze veranderd zijn in kwakende kikkers: "Quámvis sínt sub aquá, sub aquá maledícere témptant" (Ovidius, Metamorphoses 6, vers 376)Er zijn ook technische termen die als onomatopee kunnen worden aangemerkt, zoals de hifi-term wow en flutter.
  • Onomatope (dari Bahasa Yunani ονοματοποιία) adalah kata atau sekelompok kata yang menirukan bunyi-bunyi dari sumber yang digambarkannya. Konsep ini berupa sintesis dari kata Yunani όνομα (onoma = nama) dan ποιέω (poieō, = "saya buat" atau "saya lakukan") sehingga artinya adalah "pembuatan nama" atau "menamai sebagaimana bunyinya". Bunyi-bunyi ini mecakup antara lain suara hewan, suara-suara lain, tetapi juga suara-suara manusia yang bukan merupakan kata, seperti suara orang tertawa.Beberapa contoh onomatope: Suara hewan: menggonggong, mendesis, mengeong dsb. Suara lain: tercebur Suara manusia: ha-ha-ha
  • Ономатопея (устаревшая форма XIX века — ономатопоя) (др.-греч. ὀνοματοποιΐα, в латинской транскрипции onomatopoeia — словотворчество, от ὄνομα, род. падеж ὀνόματος — имя и ποιέω — делаю, творю) — слово, являющееся звукоподражанием, возникшим на основе фонетического уподобления неречевым звукокомплексам. Чаще всего ономатопеической является лексика, прямо связанная с существами или предметами — источниками звука: например, глаголы типа «квакать», «мяукать», «кукарекать», «тарахтеть» и производные от них существительные.Ономатопеическая лексика различается в разных языках, причём эти различия лишь отчасти объясняются различиями фонологических систем. Особый интерес в этом отношении представляет передача звуков, издаваемых наиболее распространёнными животными, поскольку её можно проследить в большом числе языков разного состава и происхождения.Ещё в анонимной (иногда приписываемой Цицерону) «Риторике для Геренния» (I в. н. э.) говорится об использовании ономатопеи (тогда называемой лат. nominatio) в речи: «Путем подражания предки наши изобрели такие выражения, как „рычать“, „мычать“, „журчать“, „шипеть“. Этим видом украшений пользоваться стоит редко».
  • L'onomatopea è una figura retorica che riproduce, attraverso i suoni linguistici di una determinata lingua, il rumore o il suono associato a un oggetto o a un soggetto a cui si vuole fare riferimento, mediante un procedimento iconico tipico del fonosimbolismo.Ne sono esempi: "Gracchiare, strisciare, bisbiglio, rimbombo, ecc." e alcuni versi di animali diventati parole, come "il bau bau del cane, il miao del gatto, il pio pio del pulcino". Un esempio letterario è Frritt-Flacc, un breve racconto di Jules Verne, il cui titolo è appunto un'onomatopea del suono della pioggia scrosciante al suolo.
  • La onomatopeya es la imitación lingüística o representación de un sonido natural o de otro fenómeno acústico no discursivo. Según la Real Academia Española, es la imitación o recreación del sonido de algo en el vocablo que se forma para significarlo o vocablo que imita o recrea el sonido de la cosa o la acción nombrada. Ejemplos típicos de onomatopeyas son. También puede ser casos para referirse a fenómenos visuales como.Existen onomatopeyas en todos los idiomas aunque generalmente difieren de uno a otro, a veces radicalmente, ya que la mayoría de los sonidos no se pueden articular fonéticamente. El idioma japonés es posiblemente la lengua más rica en onomatopeyas, ya que éstas se encuentran incorporadas en el habla cotidiana y son utilizadas tanto para describir sonidos como figuras o para enriquecer acciones. Existen así, por ejemplo, alrededor de diecisiete onomatopeyas para describir el acto de caminar, permitiendo discernir entre pequeños pasos de bebé, un paso acelerado o un caminar arrastrando los pies.En la creación literaria, la onomatopeya busca reflejar algo más que el sonido; bien mediante palabras como en “el chasquido del látigo", el “borboteo de un líquido caliente", o el “chisporretear de la leña ardiendo", que además del sonido parecen reflejar la acción misma. Las onomatopeyas pueden ser visuales o auditivas. Las visuales, utilizadas en la poesía de vanguardias desde Apollinaire, pueden utilizar la metáfora gráfica o caligrama . Las auditivas, empero, son las más usadas en la poesía clásica: Las onomatopeyas son comúnmente utilizadas en historietas como efectos de sonido.
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 24657 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 19494 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 159 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110444055 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:fr
  • Yoshimo Takaaki
prop-fr:lang
  • en
prop-fr:trad
  • Takaaki Yoshimoto
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • L’onomatopée (du grec ancien ὀνοματοποιία (onomatopoiía), « création de mots » ) est une catégorie d'interjections émises pour simuler un bruit particulier associé à un être, un animal ou un objet, par l'imitation des sons que ceux-ci produisent.
  • Hizkuntzalaritzan onomatopeia soinu bat imitatzen duen hitza edo hitz taldea da. Horien adibide dira tas-tas, danba-danba edo plisti-plasta bezalakoak. Onomatopeiak erabiltzen dira animalien soinuak adierazteko ere, hala nola: Oilarra: Kukurruku Txerria: Kurrin-Kurrin Txoria: Txio-Txio Kukua: Ku-Ku Kilkerra: Kir-Kir Txakurra: Zaunk-Zaunk (txakur handien adausia) edo au-au (zaunka)Hizkuntza guztietan onomatopeiak existitzen diren arren, bakoitzak bereak izaten ditu orokorrean.
  • 擬声語(ぎせいご)とは、擬音語と擬態語の総称。擬声語を擬音語の一部とする文献もある。
  • Una onomatopeia és la coincidència parcial entre el significant i el significat d'un signe lingüístic, és a dir, un so o conjunt de sons que recorden o evoquen el contingut mental associat a aquella paraula. Un exemple és atxim!, l'onomatopeia que correspon a l'esternut.Les onomatopeies referides al mateix fenòmens són diferents segons les llengües. Així, l'anglès fa woof per tal d'imitar el lladruc del gos, però fa bub-bub en la nostra llengua.
  • Onomatopoeia (zvukomalebná slova) jsou slova, foneticky napodobující různé přirozené zvuky, např. "brrr", "klap", "bác". V Máji od Máchy je uvedeno mnoho zvukomaleb, např. ...Řinčí řetězů hřmot..., kdy atmosféru umocňuje písmeno ř.
  • 의성어(擬聲語)는 소리가 나는 모양을 표시한 어휘이다. 예를 들어 "삐약삐약"과 같은 동물의 울음소리, "쾅"과 같은 폭발음도 의성어에 해당된다.의성어는 언어와 음운의 구조로 인해 언어에 따라 달라질 수 있다. 예를 들어 시계 소리를 나타내는 노르웨이어는 tikk takk이고 네덜란드어에서는 음절 끝에서 장음을 허용하지 않기 때문에 tik tak으로 표기된다.
  • Ономатопея (на гръцки: ονοματοποιΐα; в българската литературна терминология е позната и като звукоподражателна дума) е дума, или съчетание от думи, за интерпретиране на звуци от всякакво естество, като най-често обозначава думи, с които се представя даден издаден звук от естествен, а понякога и изкуствен произход.
  • Onomatopeja (harmonia naśladowcza, wyraz dźwiękonaśladowczy) – figura retoryczna, używana w poezji jako środek stylistyczny polegający na takim dobieraniu wyrazów (istniejących w mowie lub neologizmów albo glosolalii), aby naśladowały one swym brzmieniem opisywane zjawisko lub dźwięki wydawane przez opisywany przedmiot.
  • L'onomatopea è una figura retorica che riproduce, attraverso i suoni linguistici di una determinata lingua, il rumore o il suono associato a un oggetto o a un soggetto a cui si vuole fare riferimento, mediante un procedimento iconico tipico del fonosimbolismo.Ne sono esempi: "Gracchiare, strisciare, bisbiglio, rimbombo, ecc." e alcuni versi di animali diventati parole, come "il bau bau del cane, il miao del gatto, il pio pio del pulcino".
  • Ономатопея (устаревшая форма XIX века — ономатопоя) (др.-греч. ὀνοματοποιΐα, в латинской транскрипции onomatopoeia — словотворчество, от ὄνομα, род. падеж ὀνόματος — имя и ποιέω — делаю, творю) — слово, являющееся звукоподражанием, возникшим на основе фонетического уподобления неречевым звукокомплексам.
  • Onomatope (dari Bahasa Yunani ονοματοποιία) adalah kata atau sekelompok kata yang menirukan bunyi-bunyi dari sumber yang digambarkannya. Konsep ini berupa sintesis dari kata Yunani όνομα (onoma = nama) dan ποιέω (poieō, = "saya buat" atau "saya lakukan") sehingga artinya adalah "pembuatan nama" atau "menamai sebagaimana bunyinya".
  • Onomatopoesie ist die sprachliche Nachahmung von außersprachlichen Schallereignissen.Alternative Bezeichnungen sind Lautmalerei, Tonmalerei, Schallwort und Onomatopöie (von altgr.
  • Onomatopeia (primeiro falado pelo antigo greco "criar um nome", "fazer um nome" no sentido "afigurar um nome, afigurar um termo") é uma figura de linguagem na qual se reproduz um som com um fonema ou palavra. A forma adjetiva é onomatopaico. Ruídos, gritos, canto de animais, sons da natureza, barulho de máquinas, o timbre da voz humana fazem parte do universo das onomatopeias.
  • An onomatopoeia (sometimes written as onomatopœia) (About this sound pronunciation (US) , from the Greek ὀνοματοποιία; ὄνομα for "name" and ποιέω for "I make", adjectival form: "onomatopoeic" or "onomatopoetic") is a word that phonetically imitates, resembles or suggests the source of the sound that it describes. Onomatopoeia (as an uncountable noun) refers to the property of such words. Common occurrences of onomatopoeias include animal noises such as "oink", "meow", "roar" or "chirp".
  • Yansıma veya yansıma ses; doğadaki seslerin bir nesne, olay veya durum ile bağdaştırılması. Sesleri betimlemeye yarayarak bir söz sanatı olarak şiir, düzyazı ve karikatürlerde kullanılabilir. Küçük çocukların ifadelerinde ve karikatürlerde sıkça rastlanılır. Yansıma sözcükleri tek başına anlam taşımaz. Kalıplaşmış yansıma sözcükler olduğu gibi (pat, çat, güm, bum, hav, miyav, ai vs.) yazar tarafından söz konusu durumu belirtmek için yeni sözcükler de yaratılabilir.
  • La onomatopeya es la imitación lingüística o representación de un sonido natural o de otro fenómeno acústico no discursivo. Según la Real Academia Española, es la imitación o recreación del sonido de algo en el vocablo que se forma para significarlo o vocablo que imita o recrea el sonido de la cosa o la acción nombrada. Ejemplos típicos de onomatopeyas son.
  • Een onomatopee of klanknabootsing is een stijlfiguur waarbij in een of meerdere woorden een geluid wordt nagedaan. De term 'onomatopee' zelf is afkomstig van het Oud-Griekse ὄνομα (naam) + ποιέω (ik maak). Soms wordt ook de term onomatopoësis gebruikt.Zo kan iemand het geluid van een brullende leeuw of een piepende muis nadoen.
rdfs:label
  • Onomatopée
  • Onomatope
  • Onomatopea
  • Onomatopee
  • Onomatopeia
  • Onomatopeia
  • Onomatopeia
  • Onomatopeja
  • Onomatopeya
  • Onomatopoeia
  • Onomatopoeia
  • Onomatopoesie
  • Yansıma (dil bilgisi)
  • Ономатопея
  • Ономатопея
  • 擬声語
  • 의성어
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of