Les obligations sécurisées (en anglais : Covered bonds) sont des obligations dont le service (versement des intérêts et remboursement du nominal) est garanti par des crédits hypothécaires ou des créances sur le secteur public (collectivités locales notamment).

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Les obligations sécurisées (en anglais : Covered bonds) sont des obligations dont le service (versement des intérêts et remboursement du nominal) est garanti par des crédits hypothécaires ou des créances sur le secteur public (collectivités locales notamment). Elles sont similaires sur plusieurs points aux actifs titrisés de type asset-backed securities, mais le collatéral (crédits et créances apportés en garantie) reste inscrit dans le bilan de la société émettrice, qui, en France, est obligatoirement un établissement de crédit.Ces obligations sécurisées sont semblables aux obligations classiques, à taux fixe, avec une amélioration importante : le recours à un pool d'actifs qui « sécurise » ou « couvre » l'obligation si l'émetteur devient insolvable. C'est pourquoi les obligations sécurisées sont souvent bien notées par les agences de notation financière.Le montant des émissions a considérablement augmenté depuis 2008. En effet, les investisseurs apprécient dans un contexte de forte aversion au risque, ces instruments garantis. Pour les émetteurs, les covered bonds constituent un outil de refinancement des crédits octroyés aux collectivités locales et aux ménages acquérant leur logement.Apparues historiquement en Allemagne en 1769, elles y sont appelées Pfandbriefe. Ces obligations sécurisées existent en France et au Portugal depuis le milieu du XIXe siècle.Estimant le marché mondial des obligations sécurisées à 2 300 milliards d'euros représentant 12,2% des bilans des institutions émettrices, les analystes tablent sur un volume d'émission entre 250 milliards d'euros en 2011.
  • Covered bonds are debt securities backed by cash flows from mortgages or public sector loans. They are similar in many ways to asset-backed securities created in securitization, but covered bond assets remain on the issuer’s consolidated balance sheet (usually with an appropriate capital charge). The covered bonds continue as obligations of the issuer (often a bank); in essence, the investor has recourse against the issuer and the collateral, sometimes known as "dual recourse." However, there exist other variable types where assets come off balance sheet. As of 2012 volume of outstanding covered bonds worldwide was euro2,813 billion, while largest markets were Germany (€525 bil.), Spain (€440 bil.), Denmark (€366 bil.) and France (€362 bil.).
  • De term covered bond is een aanduiding voor een bijzondere vorm van een obligatie, waarbij aan de houders van de obligatie in enige vorm een extra zekerheid is verschaft. Tegenover de schuld die de uitgever van de obligaties heeft aan de houders ervan, staat een vordering die hij op een of meer derden heeft. Hij heeft er bijvoorbeeld een portefeuille hypothecaire leningen mee gefinancierd. (Hieronder zal eerst uitgegaan worden van een dergelijke situatie.)De zekerheid bestaat hieruit, dat de uitgevende instelling (de bank) de houders van de obligaties een aparte claim heeft gegeven op hetgeen hij van die derden (hier: de huiseigenaren/hypotheekgevers) heeft te ontvangen, welke claim ze kunnen uitoefenen indien de uitgever van de obligaties zijn verplichtingen niet nakomt. Dat zou een surseance of een faillissement kunnen zijn.Er zijn in hoofdlijnen twee mogelijkheden om deze zekerheid vorm te geven: er wordt binnen de uitgevende bank een aparte positie gecreëerd voor de houders van de covered bonds (juridisch en ook organisatorisch), of er wordt voor het uitgeven van deze covered bonds een aparte rechtspersoon opgericht.In het eerste geval wordt aan de houders van de covered bonds een aparte, sterkere positie verleend doordat in de leningsvoorwaarden hen een preferentie wordt toegekend: zij ontvangen als eerste hun geld, en andere crediteuren komen eerst aan de beurt nadat zij voldaan zijn.Meestal wordt er in de leningsvoorwaarden van de obligatie een partij benoemd die in het geval van faillissement of surseance als vertegenwoordiger van de obligatiehouders zal optreden. In het geval van niet-tijdige betaling van rente en aflossing op de obligaties zou die vertegenwoordiger (meestal aangeduid als "trustee") de debiteuren van de bank verzoekt om voortaan hun betalingen niet meer aan de bank maar aan hem, de trustee, te doen. (De betalingen worden als het ware voorwaardelijk "omgeleid", onder de voorwaarde dat die surseance of faillissement plaatsvindt.)Voor die debiteuren (de huiseigenaren dus) verandert er, behalve dat ze de betalingen aan de trustee in plaats van aan de bank moeten doen, niets. Hun verplichtingen verzwaren er niet door.Voor de obligatiehouders heeft deze constructie het voordeel dat ze geen last hebben van de surseance of het faillissement van de bank ("bankruptcy remoteness"). Zolang er een positief verschil is tussen het totaal van wat de huiseigenaren aan de bank moeten betalen en wat de bank aan de obligatiehouders moet betalen, leiden de laatste geen schade (afgezien van wellicht enige schade door vertraagde betalingen). Dit voordeel wordt uiteraard verdisconteerd in het rendement van de obligatie, dat wat lager is dan voor een overigens vergelijkbare obligatie, zonder die zekerheidsconstructie, het geval zou zijn. De betere kwaliteit komt vaak tot uiting in de hogere rating van de covered bond.Opgemerkt moet worden dat de situatie dat die zekerheidsconstructie ook daadwerkelijk wordt ingeroepen, zich hoogst zelden voordoet. De constructie moet uiteraard wel juridisch "waterdicht" zijn. De leningsvoorwaarden zijn dan ook vaak tamelijk omvangrijk.Een andere methode om obligatiehouders de gewenste extra zekerheid te verschaffen bestaat hieruit dat er een aparte rechtspersoon wordt opgericht, waarin de verstrekte leningen worden ondergebracht, en die de obligaties uitgeeft. (De oprichtende entiteit (hier: de bank) zal vaak enige vorm van ondersteuning bieden, in de vorm van een achtergestelde lening of dergelijk, waarmee die rechtspersoon over enige liquiditeiten beschikt om in staat te zijn de verschuldigde betalingen op tijd te doen. Bij elke hypotheekportefeuille zullen zich immers wel eens vertragingen in de ontvangst van de maandelijkse rentebetalingen door de huiseigenaren voordoen.) Een faillissement van de bank raakt die aparte rechtspersoon dus niet. In het financiële jargon wordt die nieuwe rechtspersoon aangeduid als een "bankruptcy remote special purpose vehicle".Bij het "optuigen" van een dergelijke rechtspersoon en het voorbereiden van de financiering ervan, wordt normaliter gekozen voor een "staffel" van kwaliteiten van obligaties. Het overgrote deel van het te financieren bedrag (meestal rond 90% van de totale emissie) kan met covered bonds gefinancierd worden, doch "onderaan" zal dan een partij achtergestelde leningen staan. Deze plegen in Europa niet verkocht te worden, doch door de bank die de transactie organiseert zelf ingekocht en behouden te worden. In de VS is het verkopen van ook deze laagste tranche meer gebruikelijk: zie Collateralized debt obligation.Opgemerkt wordt dat covered bonds ook door een samenwerkingsverband van kleinere emittenten kunnen worden uitgegeven. De omstandigheid dat daarmee grotere bedragen met dezelfde modaliteiten kunnen worden geleend (tot meerdere miljarden euro's) komt de verhandelbaarheid van die lening ten goede, hetgeen ertoe leidt dat (ceteris paribus) tegen lagere tarieven geleend kan worden.Covered bonds hebben, zoals gezegd, vaak hypothecaire leningen als zekerheid (in het jargon aangeduid als "collateral".) Ook andere vorderingen komen echter veel voor, zoals creditcard vorderingen en persoonlijke leningen. In veel gevallen is aan te nemen dat de looptijd van de obligatie zal verschillen van de looptijd van het collateral: de meeste creditcard vorderingen, bijvoorbeeld, zullen na enige weken tot maanden betaald zijn, en ook in een hypotheekportefeuille zullen wegens verkopen van woningen etc. wijzigingen komen. Voor die situatie is bedongen dat er, na het verdwijnen van leningen vervangende leningen aan de "pool" van als zekerheid fungerende leningen moeten worden toegevoegd. Het behoort tot de taak van de trustee, er op toe te zien dat dit ook gebeurt. (En uiteraard dat de nieuwe leningen niet minder van kwaliteit zijn dan de uit de "pool" verdwenen leningen.)Voor een bank geeft het werken met een "special purpose vehicle" de mogelijkheid om leningen zowel economisch als juridisch van zijn balans te verwijderen. Er behoeft dan geen eigen vermogen meer voor de worden aangehouden. De rol van de bank bestaat dan uit het verstrekken van de hypothecaire geldleningen, het opzetten van die nieuwe rechtspersoon, en het voor deze voeren van de administratie met betrekking tot die hypotheken. De huiseigenaar/hypotheekgever zal meestal niets merken van die overdracht: voor hem blijft de bank waar hij zijn hypotheek heeft afgesloten degene met wie hij te maken heeft.In een aantal Europese landen is een wettelijke regeling getroffen voor covered bonds met hypotheken als zekerheid. Het voordeel is dat de belegger met één juridisch kader te maken heeft in plaats van een uitgebreid pakket aan leningsvoorwaarden te moeten beoordelen (indien tenminste de emittent heeft aangegeven, zich aan dat kader te willen conformeren). De positie van de obligatiehouders, de rol van de trustee en wie die rol vervult, en de procedure in geval van een faillissement is dan bij wet geregeld. De benamingen voor de onder een dergelijk regime uitgegeven leningen zijn: Pfandbrief (Duitsland), obligation foncière (Frankrijk), cedulas ipotecarias (Spanje), lettre de gage (Luxemburg), asset covered securities (Ierland). Tussen de diverse wettelijke regelingen zijn slechts kleine verschillen.Een aparte categorie covered bond is die, waarbij het onderpand bestaat uit leningen aan (meestal lagere) overheden. Deze komen voor in Duitsland (Öffentliche Pfandbriefe) en Spanje (cedulas territoriales).Al deze leningen zijn bestemd voor institutionele beleggers.
  • Las cédulas hipotecarias son títulos emitidos por entidades financieras que pagan un interés fijo y que tienen como garantía la totalidad de los créditos hipotecarios concedidos por la entidad que los emite. Su emisión está restringida a entidades de crédito oficial, sociedades de crédito hipotecario y cajas de ahorros. Se presentan en tres modalidades: nominativas, a la orden o al portador.
  • Una cèdula hipotecària o títol amb garantia hipotecària (en anglès: Covered bond, en alemany: Pfandbrief) és una bo mobiliari emès per una entitat financera i caracteritzat perquè el pagament dels interessos i l'amortització del nominal estant garantits per la totalitat dels crèdits hipotecaris concedits per l'entitat emissora. Es diferencien d'un bo hipotecari pel fet que aquests darrers estan garantits per un crèdit hipotecari, o grup de crèdits, concret i específic, i vinculat a la l'emissió d'aquests bons, mentre que les cèdules estan garantides per la totalitat dels crèdits hipotecaris concedits per l'entitat emissora. Això i els requisits que s'estableixen sobre les hipoteques que es poden acceptar com a garantia converteix les cèdules i bons hipotecaris en un dels productes més segurs i de més qualitat entre els títols de renda fixa.Segons definició del Banc d'Espanya, les cèdules hipotecàries són un «actiu financer o títol valor de renda fixa, que s'emet amb la garantia de la cartera de préstecs hipotecaris de l'entitat emissora». La seva emissió està restringida a les entitats de crèdit oficial, societats de crèdit hipotecari i caixes d'estalvi. Són assimilables a un «covered bond», però molt diferents quant a estructura dels «mortgage-backed securities» creats durant el procés de titulització del segle XXI, doncs l'origen de les cèdules hipotecàries es remunta al segle XIX tenint com a antecedent directe els «Pfandbrief» alemanys del segle XVIII.
  • Con il termine di obbligazioni garantite, definite anche covered bond, si indica un titolo di credito emesso da una banca o altro intermediario avente diritto caratterizzato da un profilo di rischio molto basso ed elevata liquidità.Le obbligazioni garantite sono state introdotte nell’ordinamento italiano dalla L. n. 80/2005 mediante il disposto dell’art. 7-bis della L. n.130/1999 ("Disposizioni sulla cartolarizzazione dei crediti"). Il legislatore ha introdotto questo strumento finanziario con l'intento di migliorare la raccolta delle banche italiane in termini di riduzione di costi e allungamento delle scadenze, offrire agli investitori titoli a basso profilo di rischio, riuscendo così ad ottenere capitale con costi bassissimi ed elevata liquidità, e garantire gli altri creditori della banca, primi fra tutti i depositanti.Si differenziano dalle obbligazioni bancarie ordinarie in quanto il loro rimborso, in caso di fallimento della banca emittente, è assicurato dalla possibilità di rivalersi su attività di elevata qualità appositamente segregate (crediti fondiari e ipotecari crediti nei confronti delle Pubbliche Amministrazioni o garantiti dalle medesime, nonché di titoli emessi nell'ambito di operazioni di cartolarizzazione aventi ad oggetto crediti della medesima natura).Il funzionamento di questo strumento di raccolta è regolato dalle Istruzioni di Vigilanza emesse dalla Banca d’Italia nel marzo del 2010 e dalle fonti normative da esse richiamate. L'iter operativo ricalca quello delle operazioni di cartolarizzazione e prevede: la cessione degli attivi da parte di una banca (cedente) a una società veicolo (cessionaria) (SPV - Special Purpose Vehicle) e la segregazione degli attivi stessi, da parte della società veicolo, in un patrimonio separato, a cui si applica la disciplina ex lege n. 130/1999; l’emissione delle obbligazioni bancarie garantite da parte di una banca emittente (che può essere anche diversa da quella cedente) e la prestazione, da parte della società cessionaria, di una garanzia a valere sugli attivi segregati in favore dei portatori di covered bonds; tale garanzia è irrevocabile, "a prima richiesta", incondizionata e autonoma rispetto alle obbligazioni assunte dalla banca emittente; l’erogazione alla cessionaria, da parte di una banca (eventualmente anche diversa sia dalla cedente che dall’emittente), di un finanziamento volto a fornire i mezzi per l’acquisto degli attivi il cui rimborso è subordinato all’integrale soddisfacimento dei diritti dei portatori delle obbligazioni garantite.Le Istruzioni di Vigilanza dispongono inoltre che l’emissione delle obbligazioni bancarie garantite e la cessione degli attivi possono essere effettuate solamente da banche di medio-grande dimensione, con elevati livelli di patrimonializzazione e solidi requisiti organizzativi al fine di evitare rischi legali e di reputazione e di contribuire al rafforzamento di tale mercato. In particolare, i requisiti dimensionali e patrimoniale prevedono che la banca disponga (o complessivamente le banche appartenenti a un gruppo) di un patrimonio non inferiore a 500 milioni di euro e un coefficiente di patrimonializzazione complessivo non inferiore al 9%.
  • カバードボンド(英: Covered bond)は、社債のうち住宅ローン債権などの資産の裏づけのあるもの。欧米で発行されているが、2008年1月現在、日本では発行されていない。通常の無担保社債は高い信用格付けを得ることが難しく、発行体のバランスシート上負債として計上される。これらの欠点に対処するため、資産担保証券が考案された。資産担保証券は資産の裏づけを元にSPVが発行する債券であり、オリジネータのバランスシートには載らない(オフバランス)。しかし、資産の価値が劣化すると元利支払が滞るため、2007年以降の信用収縮に伴い投資家の信頼を失った。カバードボンドはこれらの中間的存在であり、通常の無担保社債と同様、金融機関など自らが発行する(発行体のバランスシート上負債として計上される)が、資産の裏づけを受けるためSPVによる保証を受けているので高格付けが得られる。
  • Listy zastawne - dłużny papier wartościowy, imienny lub na okaziciela. Do emitowania listów zastawnych uprawnione są tylko banki hipoteczne oraz (od 23 lutego 2011) Bank Gospodarstwa Krajowego w celu realizacji programów rządowych dotyczących wspierania rozwoju budownictwa mieszkaniowego. Zasady emisji, zbywania, nabywania, wykupu i zabezpieczenia listów zastawnych reguluje w Polsce .Wyróżniamy dwa rodzaje listów zastawnych: hipoteczne listy zastawne, których podstawą emisji są hipoteki na kredytowanych nieruchomościach, publiczne listy zastawne, których podstawą emisji są wierzytelności banku z tytułu kredytów dla sektora publicznego.Listy zastawne są papierami wartościowymi charakteryzującymi się wysokim poziomem bezpieczeństwa oraz niskim ryzykiem inwestycyjnym. Służą refinansowaniu portfeli kredytowych w długim terminie. W Polsce ich udział w refinansowaniu banków sięga zaledwie 0,14% (wobec ok. 20% w całej Unii Europejskiej), a w odniesieniu do aktywów hipotecznych tylko 0,8%.== Przypisy ==
  • Ein Pfandbrief nach deutschem Recht ist eine von einer Pfandbriefbank ausgegebene Anleihe.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 3160299 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 2036 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 11 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109894131 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Les obligations sécurisées (en anglais : Covered bonds) sont des obligations dont le service (versement des intérêts et remboursement du nominal) est garanti par des crédits hypothécaires ou des créances sur le secteur public (collectivités locales notamment).
  • Las cédulas hipotecarias son títulos emitidos por entidades financieras que pagan un interés fijo y que tienen como garantía la totalidad de los créditos hipotecarios concedidos por la entidad que los emite. Su emisión está restringida a entidades de crédito oficial, sociedades de crédito hipotecario y cajas de ahorros. Se presentan en tres modalidades: nominativas, a la orden o al portador.
  • カバードボンド(英: Covered bond)は、社債のうち住宅ローン債権などの資産の裏づけのあるもの。欧米で発行されているが、2008年1月現在、日本では発行されていない。通常の無担保社債は高い信用格付けを得ることが難しく、発行体のバランスシート上負債として計上される。これらの欠点に対処するため、資産担保証券が考案された。資産担保証券は資産の裏づけを元にSPVが発行する債券であり、オリジネータのバランスシートには載らない(オフバランス)。しかし、資産の価値が劣化すると元利支払が滞るため、2007年以降の信用収縮に伴い投資家の信頼を失った。カバードボンドはこれらの中間的存在であり、通常の無担保社債と同様、金融機関など自らが発行する(発行体のバランスシート上負債として計上される)が、資産の裏づけを受けるためSPVによる保証を受けているので高格付けが得られる。
  • Ein Pfandbrief nach deutschem Recht ist eine von einer Pfandbriefbank ausgegebene Anleihe.
  • Listy zastawne - dłużny papier wartościowy, imienny lub na okaziciela. Do emitowania listów zastawnych uprawnione są tylko banki hipoteczne oraz (od 23 lutego 2011) Bank Gospodarstwa Krajowego w celu realizacji programów rządowych dotyczących wspierania rozwoju budownictwa mieszkaniowego.
  • Una cèdula hipotecària o títol amb garantia hipotecària (en anglès: Covered bond, en alemany: Pfandbrief) és una bo mobiliari emès per una entitat financera i caracteritzat perquè el pagament dels interessos i l'amortització del nominal estant garantits per la totalitat dels crèdits hipotecaris concedits per l'entitat emissora.
  • Con il termine di obbligazioni garantite, definite anche covered bond, si indica un titolo di credito emesso da una banca o altro intermediario avente diritto caratterizzato da un profilo di rischio molto basso ed elevata liquidità.Le obbligazioni garantite sono state introdotte nell’ordinamento italiano dalla L. n. 80/2005 mediante il disposto dell’art. 7-bis della L. n.130/1999 ("Disposizioni sulla cartolarizzazione dei crediti").
  • Covered bonds are debt securities backed by cash flows from mortgages or public sector loans. They are similar in many ways to asset-backed securities created in securitization, but covered bond assets remain on the issuer’s consolidated balance sheet (usually with an appropriate capital charge).
  • De term covered bond is een aanduiding voor een bijzondere vorm van een obligatie, waarbij aan de houders van de obligatie in enige vorm een extra zekerheid is verschaft. Tegenover de schuld die de uitgever van de obligaties heeft aan de houders ervan, staat een vordering die hij op een of meer derden heeft. Hij heeft er bijvoorbeeld een portefeuille hypothecaire leningen mee gefinancierd.
rdfs:label
  • Obligation sécurisée
  • Covered bond
  • Covered bond
  • Cèdula hipotecària
  • Cédula hipotecaria
  • List zastawny
  • Obbligazione garantita
  • Pfandbrief
  • カバードボンド
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of