Par l’expression « nouveaux philosophes » ou « nouvelle philosophie », on désigne un courant philosophique apparu au milieu des années 1970, représenté par des auteurs issus pour la plupart de la gauche radicale française, en rupture de ban et engagés dans la critique du totalitarisme : André Glucksmann, Bernard-Henri Lévy, Christian Jambet, Guy Lardreau, Jean-Paul Dollé, Gilles Susong, etc., auxquels s’associent Jean-Marie Benoist et Maurice Clavel, issus d’univers différents.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Par l’expression « nouveaux philosophes » ou « nouvelle philosophie », on désigne un courant philosophique apparu au milieu des années 1970, représenté par des auteurs issus pour la plupart de la gauche radicale française, en rupture de ban et engagés dans la critique du totalitarisme : André Glucksmann, Bernard-Henri Lévy, Christian Jambet, Guy Lardreau, Jean-Paul Dollé, Gilles Susong, etc., auxquels s’associent Jean-Marie Benoist et Maurice Clavel, issus d’univers différents.
  • Il termine Nouvelle Philosophie (francese: nuova filosofia) indica una corrente filosofica nata a metà degli anni settanta e rappresentata da autori usciti dalla sinistra radicale francese, in rottura polemica con il marxismo: André Glucksmann, Bernard-Henri Lévy, Christian Jambert, Guy Lardreau, Jean-Paul Dollé, Gilles Susong. A loro si aggiunsero anche Jean-Marie Benoist e Maurice Clavel, provenienti da un diverso retroterra filosofico.
  • Novos filósofos (Nouveaux philosophes) é a designação assumida por um grupo de jovens intelectuais franceses dos anos 1970, oriundos da extrema esquerda maoísta. Seus principais representantes foram André Glucksmann, Christian Jambet, Guy Lardreau, Bernard-Henri Lévy e Jean-Paul Dollé. Por um período, Alain Finkielkraut também esteve associado ao grupo. São os chamados "filhos de maio de 68" que, passado pouco mais de uma década, quando o "militantismo" reflui, tratam de repensar os fundamentos da respectiva ilusão revolucionária maoísta ou trotskista.Operam de fato uma guinada teórica de 180° e, embora citem frequentemente Michel Foucault como tendo sido uma das suas principais influências, o próprio Foucault nunca reconheceu isso completamente. Criticavam os pós-estruturalistas e Sartre, assim como a filosofia de Nietzsche e Heidegger.Em 1975, desencadeiam um vigoroso ataque aos fundamentos do próprio marxismo e denunciam os esquemas totalitários soviético e chinês que dele foram conseqüências, do mesmo modo que atacam os governos fascistas. Herdeiros do pessimismo de Theodor Adorno e Max Horkheimer, criticam Karl Marx e Saint-Just, invocando Sartre e Rousseau. Deste modo, assumem uma espécie de contra-poder que, apesar de ser originalmente de esquerda, como confessa Lévy, não os impediu de fazer uma profunda crítica, tanto do estalinismo quanto do próprio socialismo como formas institucionalizadas de poder. Glucksmann, Lévy e Jean-Marie Benoist assumem o regresso a Rousseau.E, afinal, descobrem o "discreto charme do liberalismo". Para Aubral e Decourt, A adesão ao liberalismo conservador dá uma grande notoriedade midiática aos recém-convertidos "novos filósofos". "O militantismo, o PC , as organizações maoístas, as massas, a revolução e a ciência fazem parte do capítulo 'ilusão' para nossos 'filósofos' [...]. Manda-se tudo para o diabo, sem procurar por que, nem tirar disso a menor conseqüência. Uma dificuldade se apresenta? É o domínio em que ela surge que é preciso rejeitar em seu conjunto. As coisas são ou todas boas, ou todas más. Os 'novos filósofos' são maniqueístas, de um maniqueísmo forjado na experiência de um stalinismo do qual o pensamento deles se acha ainda marcado".Como Herbert Marcuse, consideram que a imaginação pode conduzir, como na arte clássica, à reconciliação entre o princípio do prazer e o princípio da realidade, trazendo, deste modo, ao plano da filosofia, o slogan situacionista da revolta de maio de 1968: l’imagination au pouvoir (“a imaginação no poder”).Mas, enquanto os jovens filósofos rompem com o marxismo, Foucault reinterpreta Marx a partir de Freud, Deleuze e Lyotard se voltam para Marx e Nietzche, Poulantzas reassume a teoria marxista de Estado, reinterpretando Marx à luz de certas pistas de Leon Trótski e de Antonio Gramsci.== Referências ==
  • The New Philosophers (French: nouveaux philosophes) is a term which refers to a generation of French philosophers who broke with Marxism in the early 1970s. They include André Glucksmann, Pascal Bruckner, Bernard-Henri Lévy, Jean-Marie Benoist, Christian Jambet, Guy Lardreau, Claude Gandelman, Jean-Paul Dollé and Gilles Susong. They criticized Jean-Paul Sartre and post-structuralism, as well as the philosophy of Friedrich Nietzsche and Martin Heidegger.
  • Mit Nouvelle Philosophie (oft wird auch von den neuen Philosophen gesprochen) bezeichnet man eine Gruppe französischer Intellektueller um André Glucksmann, Alain Finkielkraut und Bernard Henri-Lévy. Diese traten in den 1970er Jahren hervor mit einer Kritik an „linkslastigen“ in Mode gekommen Philosophen, darunter Jean-Paul Sartre und verschiedene Poststrukturalisten. Diese „linken“ Philosophen würden – so die Kritik der neuen Philosophen – gemeinschaftliche und ideologische Ideale über humanistische Gesichtspunkte stellen, insbesondere über den Gesichtspunkt des einzelnen Individuums. Die „linken“ Philosophen wären derselben antihumanistischen Tradition zuzuordnen wie Friedrich Nietzsche und Martin Heidegger. In der jüngeren Zeit richtete sich die Kritik der neuen Philosophen auf den Multikulturalismus und eine Indifferenz, welche die „Linke“ den humanitären Bedürfnissen von Mitgliedern anderer Kulturen entgegenbringe. Dies sei eine rein westliche Erfindung. Insbesondere die diesbezügliche Polemik von Pascal Bruckner und Paul Cliteur wurde international verfolgt.Kennzeichen der neuen Philosophen ist ein grundsätzlicher Vorbehalt gegen Argumente „von links“. Diese würden die Autorität „linker“ Tradition prinzipiell zu hoch schätzen, insbesondere was das geistige Erbe des Linkshegelianismus und von Karl Marx betreffe. Dass der (französische) Intellektuelle ein „links“ eingestellter Denker sein müsse, wie dies Jean-Paul Sartre oder Michel Foucault manifestieren, sei nicht nur ein verbreiteter Stereotyp, sondern ein haltloses Klischee. Die Bewegung wurde vehement kritisiert u. a. von Gilles Deleuze. Dieser sprach von einer Rückkehr „großer Konzepte“ im Rahmen dualistischer Gegenüberstellungen – etwas, gegen das seine eigene Generation mit guten Gründen gekämpft habe.
  • De term nouveaux philosophes is een uitgeversetiket dat geplakt is op een bonte stoet van Franse denkers, onder meer op de bedenker van de term zelf, werkzaam bij uitgeverij Grasset, Bernard-Henri Lévy en voorts op André Glucksmann (die zich echter van begin af aan sterk tegen inlijving bij deze 'school' verzette), Jean-Paul Dollé, Christian Jambet, Guy Lardreau, Jean-Marie Benoist en Philippe Nemo.Zij hadden gemeenschappelijk - behalve dat zij bij Grasset werden uitgegeven - dat de meesten van hen begin jaren '70 in Frankrijk optraden als critici van een aanvankelijk door hen zelf aangehangen geloof in de "linkse" filosofie die toen (nog) in de mode was, zoals de filosofie van Sartre en het (post)-structuralisme. Zij klaagden deze denkwijzen - en de er vaak mee geassocieerde politieke standpunten - aan, omdat die collectivisme en ideologie hoger achtten dan het menselijk individu. Als zodanig werden deze "linkse" ideeën onder dezelfde noemer geplaatst als de antihumanistische traditie van Nietzsche en Heidegger.De nouveaux philosophes wierpen een nieuw licht op de waarde die traditioneel aan de machtsfactor werd toegekend en die was meegegeven door of toegedicht aan het van Hegel en Marx overgeërfde gedachtegoed. Aldus betwistten zij het (Franse) stereotype dat een intellectueel noodzakelijkerwijs links zou zijn, zoals geïllustreerd werd door Jean-Paul Sartre of, vanuit een geheel andere gezichtshoek, Michel Foucault.Belangrijk inspiratoren waren ten eerste de wel als peetvader geziene en tot het christendom teruggekeerde nouveau philosophe 'avant la lettre' Maurice Clavel en de joodse filosoof Emmanuel Lévinas.De affiniteit van sommige nieuwe filosofen lijkt groot te zijn met het - wellicht mede onder hun invloed - veranderende denken van een tijdgenoot als Philippe Sollers maar ook met Alain Finkielkraut en Pascal Bruckner.De aanduiding 'nieuwe filosofen' is misschien een verwijzing naar de filosofen van de toekomst die Nietzsche aankondigde in zijn boek Voorbij goed en kwaad. De 'beweging' werd scherp bekritiseerd door Gilles Deleuze, die sprak van de terugkeer naar het traditionele eenheidsdenken, ook wel aangeduid als identiteitsfilosofie, en dualistische tegenstellingen, waartegen zijn generatie gestreden had.Een introductie tot het denken van bovengenoemde filosofen alsmede tot dat van Maurice Clavel, Gilles Susong en Michel Guérin, bood Günther Schiwy al in een overzicht uit 1978, een jaar later in het Frans verschenen met als ondertitel op de cover: "terugkeer naar de metafysica".
  • Новите философи (френски: les nouveaux philosophes) е название, под което няколко френски философи добиват известност за кратко през 70-те години на ХХ в. Тяхното обединяване е главно медиен ефект, дължащ се на някои сходства в идеите, които те застъпват. Сближаването им е и биографично, доколкото повечето от тях преживяват разочрование от лявата идеология и се обръщат в нейни критици. Имената на най-често упоменаваните нови философи са тези на Бернар-Анри Леви, Андре Глюксман, Кристиан Жамбе и Ги Лардро. Нито историческите събития в Европа през следващото десетилетие, нито собственото им философско развитие не допринасят за преутвърждаване на някаква тяхна особена значимост.
  • 新哲学者 (フランス語: nouveaux philosophes)は、フランスの哲学者のある特定の世代を指して言う語で、この範疇に含められる哲学者たちは、1970年代初期にマルクス主義を打ち破った。新哲学者に含まれる哲学者にはアンドレ・グルックスマン、アラン・フィンケルクロート、パスカル・ブルックナー、ベルナール=アンリ・レヴィ、ジャン=マリー・ブノワ、 クリスチャン・ジャンベット、ギィ・ラルドロー、ジャン=ポール・ドレなどがいる。彼らはフリードリヒ・ニーチェやマルティン・ハイデガーの哲学と同様にジャン=ポール・サルトルやポスト構造主義を批判した。
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 691897 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 18274 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 110 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 103320556 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Par l’expression « nouveaux philosophes » ou « nouvelle philosophie », on désigne un courant philosophique apparu au milieu des années 1970, représenté par des auteurs issus pour la plupart de la gauche radicale française, en rupture de ban et engagés dans la critique du totalitarisme : André Glucksmann, Bernard-Henri Lévy, Christian Jambet, Guy Lardreau, Jean-Paul Dollé, Gilles Susong, etc., auxquels s’associent Jean-Marie Benoist et Maurice Clavel, issus d’univers différents.
  • Il termine Nouvelle Philosophie (francese: nuova filosofia) indica una corrente filosofica nata a metà degli anni settanta e rappresentata da autori usciti dalla sinistra radicale francese, in rottura polemica con il marxismo: André Glucksmann, Bernard-Henri Lévy, Christian Jambert, Guy Lardreau, Jean-Paul Dollé, Gilles Susong. A loro si aggiunsero anche Jean-Marie Benoist e Maurice Clavel, provenienti da un diverso retroterra filosofico.
  • The New Philosophers (French: nouveaux philosophes) is a term which refers to a generation of French philosophers who broke with Marxism in the early 1970s. They include André Glucksmann, Pascal Bruckner, Bernard-Henri Lévy, Jean-Marie Benoist, Christian Jambet, Guy Lardreau, Claude Gandelman, Jean-Paul Dollé and Gilles Susong. They criticized Jean-Paul Sartre and post-structuralism, as well as the philosophy of Friedrich Nietzsche and Martin Heidegger.
  • 新哲学者 (フランス語: nouveaux philosophes)は、フランスの哲学者のある特定の世代を指して言う語で、この範疇に含められる哲学者たちは、1970年代初期にマルクス主義を打ち破った。新哲学者に含まれる哲学者にはアンドレ・グルックスマン、アラン・フィンケルクロート、パスカル・ブルックナー、ベルナール=アンリ・レヴィ、ジャン=マリー・ブノワ、 クリスチャン・ジャンベット、ギィ・ラルドロー、ジャン=ポール・ドレなどがいる。彼らはフリードリヒ・ニーチェやマルティン・ハイデガーの哲学と同様にジャン=ポール・サルトルやポスト構造主義を批判した。
  • Mit Nouvelle Philosophie (oft wird auch von den neuen Philosophen gesprochen) bezeichnet man eine Gruppe französischer Intellektueller um André Glucksmann, Alain Finkielkraut und Bernard Henri-Lévy. Diese traten in den 1970er Jahren hervor mit einer Kritik an „linkslastigen“ in Mode gekommen Philosophen, darunter Jean-Paul Sartre und verschiedene Poststrukturalisten.
  • Новите философи (френски: les nouveaux philosophes) е название, под което няколко френски философи добиват известност за кратко през 70-те години на ХХ в. Тяхното обединяване е главно медиен ефект, дължащ се на някои сходства в идеите, които те застъпват. Сближаването им е и биографично, доколкото повечето от тях преживяват разочрование от лявата идеология и се обръщат в нейни критици.
  • De term nouveaux philosophes is een uitgeversetiket dat geplakt is op een bonte stoet van Franse denkers, onder meer op de bedenker van de term zelf, werkzaam bij uitgeverij Grasset, Bernard-Henri Lévy en voorts op André Glucksmann (die zich echter van begin af aan sterk tegen inlijving bij deze 'school' verzette), Jean-Paul Dollé, Christian Jambet, Guy Lardreau, Jean-Marie Benoist en Philippe Nemo.Zij hadden gemeenschappelijk - behalve dat zij bij Grasset werden uitgegeven - dat de meesten van hen begin jaren '70 in Frankrijk optraden als critici van een aanvankelijk door hen zelf aangehangen geloof in de "linkse" filosofie die toen (nog) in de mode was, zoals de filosofie van Sartre en het (post)-structuralisme.
  • Novos filósofos (Nouveaux philosophes) é a designação assumida por um grupo de jovens intelectuais franceses dos anos 1970, oriundos da extrema esquerda maoísta. Seus principais representantes foram André Glucksmann, Christian Jambet, Guy Lardreau, Bernard-Henri Lévy e Jean-Paul Dollé. Por um período, Alain Finkielkraut também esteve associado ao grupo.
rdfs:label
  • Nouveaux philosophes
  • New Philosophers
  • Nouveaux philosophes
  • Nouvelle Philosophie
  • Nouvelle Philosophie
  • Novos filósofos
  • Новите философи
  • 新哲学者
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:movement of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:mouvement of
is foaf:primaryTopic of