Niccolo Cabeo, également connu sous le nom Nicolaus Cabeus, né le 26 février 1586 à Ferrare et mort le 30 juin 1650 à Gênes, est un jésuite philosophe, théologien, ingénieur, physicien et mathématicien italien.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Niccolo Cabeo, également connu sous le nom Nicolaus Cabeus, né le 26 février 1586 à Ferrare et mort le 30 juin 1650 à Gênes, est un jésuite philosophe, théologien, ingénieur, physicien et mathématicien italien.
  • Niccolò Cabeo, latinisiert Nicolaus Cabeus, (* 26. Februar 1586 in Ferrara; † 30. Juni 1650 in Genua), war ein italienischer Jesuit, Physiker und Ingenieur.
  • Niccolò Cabeo, SJ (ur. 26 lutego 1586 w Ferrarze, zm. 30 czerwca 1650 w Genui) – włoski matematyk, fizyk, filozof i jezuita. Jest znany z prac dotyczących magnetyzmu i meteorologii. Do rozwoju fizyki wiele wniosły jego eksperymenty i obserwacje. Wielokrotnie powtarzając eksperymenty wzorowane na doświadczeniu Galileusza ze spadkiem swobodnym potwierdził, iż czas swobodnego spadku różnych ciał z tej samej wysokości nie zależy od ich masy. Jemu zawdzięczamy również pierwsze opisanie zjawiska odpychania się dwóch naelektryzowanych ciał[potrzebne źródło]. Jego imieniem został nazwany jeden z uderzeniowych kraterów Księżyca – Cabeus.Cabeo przyszedł na świat w Ferrarze w 1586. W 1602 roku zaczął naukę w kolegium jezuickim w Parmie. Następnie przeniósł się do Padwy. W latach 1606-1607 studiował w Piacenzie. W latach 1607-1610 studiował filozofię w Parmie. W 1612 roku rozpoczął studia teologiczne na tej samej uczelni, które trwały do 1616 roku. W czasie tych studiów przez rok przebywał w Mantui. Przypuszcza się również że studiował matematykę. Po zakończeniu nauki wykładał teologię i matematykę w Parmie. W 1622 został kaznodzieją. Jego patronami byli książęta Mantui i Ferrary. Cabeo był zaangażowany w realizację projektów hydraulicznych na ich ziemiach. Przez cały okres swojej kariery zajmował się naukami przyrodniczymi i matematyką. Był aktywnym uczestnikiem ówczesnego życia intelektualnego i naukowego, w obrębie jego zainteresowań leżała mechanika, swobodny spadek, i ruch. Znał się i korespondował z takimi uczonymi jak Giovanni Battista Baliani, Benedykt Castelli czy Giovanni Battista Riccioli. Wdał się w debatę z uczniem Galileusza, benedyktynem Castellim dotyczącą jego teorii spadającej wody. Obydwaj byli również zaangażowani w spór dotyczący regulacji wód rzeki Reno. Cabeo popierał mieszkańców Ferrary a Catselli należał do obozu papieża Urbana VIII. Po zakończeniu prac hydrograficznych i opuszczeniu dworu książęcego wrócił do pracy dydaktycznej. Nauczał matematyki w Genui, gdzie zmarł w 1650 roku.Jego dwiema najważniejszymi pracami są Philosophia magnetica i In quatuor libros meteorologicorum Aristotelis commentaria. W pierwszej z tych prac opisywał teorie i doświadczenia dotyczące zjawiska magnetyzmu. Często powoływał się na badaniach Williama Gilberta ale zawarł tam również własne obserwacje. Skupiał się przede wszystkim na zjawiskach związanych z ziemskim polem magnetycznym, namagnesowanym żelazie i magnetycie. Jednym z celów tego studium było usprawnienie kompasu magnetycznego. Cabeo, podobnie jak Gilbert nie zgadzał się z teorią mówiącą iż Ziemia posiada pole magnetyczne, podobne do tego jakie posiadają magnesy, choć twierdził że powoduje ona powstawanie niektórych zjawisk magnetycznych. Opisywał również właściwości magnetyczne jakie zyskują niektóre przedmioty w wyniku potarcia, twierdził że zachodzą tu podobne procesy jak w przypadku zwykłych magnesów i należy je rozpatrywać tak samo. W myśl głoszonych przez siebie poglądów, że nie wystarczy tylko opisać danego zjawiska a należy dążyć do odkrycia jego przyczyny, próbował wyjaśnić zjawiska elektryczne zachodzące w niektórych ciałach. Opisywał między innymi doświadczenia z wahadłem, odnotowując, iż naelektryzowane ciało może przyciągać nienaelektryzowane ciało. Uważał że każdą z głoszonych tez należy najpierw udowodnić, najlepiej za pomocą wielokrotnie powtarzanych eksperymentów. Próbował również opisywać niektóre ze zjawisk za pomocą matematyki. W Philosophia magnetica dużą uwagę poświęcał metodologii przeprowadzonych przez siebie badań i eksperymentów. W 1646 roku ukazała się druga z jego najważniejszych prac- In quatuor libros meteorologicorum Aristotelis commentaria. Nie zawierała ona jednak tylko komentarzy do dzieł Arystotelesa, jak mógłby sugerować tytuł. W wydaniu z 1686 roku został on zresztą zmieniony na Philosophia experimentalis. Cabeo przeprowadził te same doświadczenia co Galileusz, chcąc w sposób eksperymentalny obalić lub potwierdzić jego twierdzenia. Najbardziej znanym doświadczeniem Galileusza które opisał było to dotyczącespadku ciał. Cabeo potwierdził obserwacje poprzednika, stwierdzając iż spadek różnych ciał z tej samej wysokości nie zależy od ich masy. Był to pogląd sprzeczny z powszechnie przyjętymi wówczas tezami Arystotelesa ale Cabeo stwierdził iż musi to być prawda gdyż doświadczenie przeprowadził wielokrotnie i za każdym razem uzyskiwał zbliżone wyniki. Przypisywanie rozstrzygającego znaczenia eksperymentom było wówczas nowatorskim podejściem ale Cabeo rozpowszechnił ten pogląd wśród wielu innych uczonych ze swojego zakonu. Nie oznacza to jednak że Niccolò był zwolennikiem wszystkich nowych poglądów w nauce. W innych swoich pracach często prezentował się na przykład jako zwolennik geocentryzmu. Interesował się również alchemią i był przekonany co do słuszności literalnego rozumienia niektórych części Biblii.
  • Niccolò Cabeo (Ferrara, 26 februari 1586 – Genua, 30 juni 1650) was een Italiaans Jezuïtisch geestelijke en natuurfilosoof.
  • Niccolò Cabeo (February 26, 1586 – June 30, 1650), also known as Nicolaus Cabeus, was an Italian Jesuit philosopher, theologian, engineer and mathematician.
  • Niccolò Cabeo (26 de febrero de 1586 - 30 de junio de 1650) fue un filósofo jesuita italiano.Había nacido en Ferrara, Italia en 1586, y se educó en el colegio jesuita de Parma a partir de 1602. Pasó luego dos años en Padova y estudió en Piacenza durante 1606-07 antes de completar tres años (1607-10) en el estudio de la filosofía en Parma. Pasó otro período de cuatro años (1612-1616) con el estudio de la teología en Parma y otro año de aprendizaje en Mantova. Luego enseñó teología y las matemáticas en Parma, y luego en 1622 se convirtió en un predicador. Durante un tiempo recibió el patrocinio de los [[duques de Mantua y el Este, en Ferrara. Durante este tiempo, participó en proyectos hidráulicos. Más tarde regresa para enseñar las matemáticas de nuevo a Génova, la ciudad en la que moriría en 1650.Es conocido por sus contribuciones a la física, por sus experimentos y observaciones. Observó los experimentos de Giovanni Battista Baliani respecto a la caída de objetos, y escribió acerca de estos experimentos observando que dos objetos diferentes caen en la misma cantidad de tiempo, independientemente del medio. También realizó experimentos con péndulos, y observó que un cuerpo cargado eléctricamente puede atraer objetos no electrificados. También señaló que dos objetos cargados se repelen mutuamente.Sus observaciones fueron publicadas en la obra, Philosophia magnetica (1629) y En quatuor libros meteorologicorum Aristotelis commentaria (1646). La primera de estas obras examinaba la causa del magnetismo terrestre y se dedicaba a un estudio de la obra de William Gilbert. Cabeo pensaba que la Tierra estaba inmóvil, y así no aceptó su movimiento como la causa del campo magnético. Cabeo describió la atracción eléctrica en términos de emanaciones eléctricas, liberadas por el roce de ciertos materiales. Estas emanaciones se introducían en el aire circundante desplazándolo. Cuando el aire volvía a la ubicación original, se llevaba cuerpos ligeros con él haciéndolos avanzar hacia el material atractivo. La Accademia del Cimento y Robert Boyle realizaron experimentos con vacíos como intentos para confirmar o refutar las ideas de Cabeo.La segunda publicación de Cabeo fue un comentario sobre la Meteorología de Aristóteles. En este trabajo, examinaba cuidadosamente una serie de ideas propuestas por Galileo, incluidas el movimiento de la tierra y la ley de la caída de los cuerpos. Cabeo se oponía a las teorías de Galileo. Cabeo también discutió la teoría de flujo del agua propuesta por el estudiante de Galileo, Benedetto Castelli. Él y Castelli participaron en una controversia en el norte de Italia sobre el cambio de rutas del río Reno. El pueblo de Ferrara estaban de un lado de la controversia y Cabeo era su defensor. Castelli favored the other side of the dispute and was acting as an agent of the Pope, Urban VIII . Castelli favorecía la otra parte en la controversia y actuaba como un agente del Papa Urbano VIII. Cabeo examinó también algunas ideas acerca de la alquimia en este libro.El cráter Cabeus en la Luna fue nombrado en su memoria.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 6730728 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 2938 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 49 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110399056 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Niccolo Cabeo, également connu sous le nom Nicolaus Cabeus, né le 26 février 1586 à Ferrare et mort le 30 juin 1650 à Gênes, est un jésuite philosophe, théologien, ingénieur, physicien et mathématicien italien.
  • Niccolò Cabeo, latinisiert Nicolaus Cabeus, (* 26. Februar 1586 in Ferrara; † 30. Juni 1650 in Genua), war ein italienischer Jesuit, Physiker und Ingenieur.
  • Niccolò Cabeo (Ferrara, 26 februari 1586 – Genua, 30 juni 1650) was een Italiaans Jezuïtisch geestelijke en natuurfilosoof.
  • Niccolò Cabeo (February 26, 1586 – June 30, 1650), also known as Nicolaus Cabeus, was an Italian Jesuit philosopher, theologian, engineer and mathematician.
  • Niccolò Cabeo, SJ (ur. 26 lutego 1586 w Ferrarze, zm. 30 czerwca 1650 w Genui) – włoski matematyk, fizyk, filozof i jezuita. Jest znany z prac dotyczących magnetyzmu i meteorologii. Do rozwoju fizyki wiele wniosły jego eksperymenty i obserwacje. Wielokrotnie powtarzając eksperymenty wzorowane na doświadczeniu Galileusza ze spadkiem swobodnym potwierdził, iż czas swobodnego spadku różnych ciał z tej samej wysokości nie zależy od ich masy.
  • Niccolò Cabeo (26 de febrero de 1586 - 30 de junio de 1650) fue un filósofo jesuita italiano.Había nacido en Ferrara, Italia en 1586, y se educó en el colegio jesuita de Parma a partir de 1602. Pasó luego dos años en Padova y estudió en Piacenza durante 1606-07 antes de completar tres años (1607-10) en el estudio de la filosofía en Parma. Pasó otro período de cuatro años (1612-1616) con el estudio de la teología en Parma y otro año de aprendizaje en Mantova.
rdfs:label
  • Niccolo Cabeo
  • Niccolo Cabeo
  • Niccolò Cabeo
  • Niccolò Cabeo
  • Niccolò Cabeo
  • Niccolò Cabeo
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of