Le Nexum était une forme de garantie, sûrement solennelle, entre un débiteur et son créancier. Le droit romain l’a codifié lors de la rédaction de la Loi des Douze Tables.Avec l’acceptation du nexum, le débiteur fournissait comme garantie du prêt, son propre asservissement — ou celui d'un membre de sa famille sur lequel il eût la patrias potestas, un fils par exemple — pour le créancier jusqu'à l’extinction de la dette.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le Nexum était une forme de garantie, sûrement solennelle, entre un débiteur et son créancier. Le droit romain l’a codifié lors de la rédaction de la Loi des Douze Tables.Avec l’acceptation du nexum, le débiteur fournissait comme garantie du prêt, son propre asservissement — ou celui d'un membre de sa famille sur lequel il eût la patrias potestas, un fils par exemple — pour le créancier jusqu'à l’extinction de la dette. Le paiement de la dette pouvait être réglé comptant, par tranche ou même en nature, pour une durée déterminée ou non. Cependant ne disposant pas de son temps, le remboursement de la dette avec le peculium de l'esclave dépend du bon vouloir du maître. Sûrement par sa rareté, l'évènement de libération pouvait être célébré de façon officielle devant les magistrats de la ville, c'était le solutio per aes et libram.Le nexum, semble avoir été aboli vers -342 ou -326 ou encore vers -312 par Appius Claudius Caecus par la lex poetelia, cette réforme est concomitante avec une autre pour favoriser le recrutement de troupes pendant les guerres samnites.
  • Il Nexum era una forma di garanzia, forse la più solenne che fosse prevista nell'ordinamento legale di Roma ed era stato codificato in forma scritta nelle Leggi delle XII tavole. La sua solennità probabilmente derivava dal fatto che le garanzie sottintese al nexum erano della massima delicatezza per chi vi si sottoponeva. Con l'accettazione del nexum il debitore forniva come garanzia di un prestito l'asservimento di se stesso - o di un membro della sua famiglia su cui avesse la potestà (un figlio ad esempio) - in favore del creditore fino all'estinzione del debito.Il "nexum" trovò spesso applicazione anche come "negotium imaginarium": in questo caso il "nexus" chiedeva al creditore di un proprio debito rimasto insoluto di accettare la propria persona in qualità di "nexus"; questo accadeva perché nel sistema processuale romano arcaico il soggetto insolvente "iudicatus" era suscettibile di "addictio" definitiva al creditore, il quale poteva ridurlo in schiavitù od ucciderlo.L'estinzione del debito poteva avvenire con il pagamento in contanti, in beni oppure con servizi prestati per un determinato tempo che, naturalmente veniva fissato in relazione al debito.In genere, d'altronde, il nexus portava alla schiavitù perpetua di chi vi era sottoposto per le ovvie implicazioni dell'operatività di chi era asservito. Non potendo gestire la propria vita in modo da allargare i guadagni diventava sempre più difficile all'asservito poter raccogliere le somme necessarie a pagare il riscatto. Probabilmente per la rarità dell'evento la manomissione del soggetto avveniva in forma solenne e celebrata davanti alle magistrature della città. Si parlava, in questo caso di solutio per aes et libram.Nel 352 l'azione dei mensari nominati dai consoli Publio Valerio Publicola e Gaio Marcio Rutilo limitò l'azione del nexum il cui istituto, a Roma pare sia stato abolito nel 312 a.C. dopo che già dal 342 a.C. Appio Claudio Cieco aveva posto mano ad una prima riforma per favorire il reclutamento di truppe durante le Guerre sannitiche.
  • Nexum (łac., supinum czasownika necto, nectere - zawiązać, zobowiązać) w prawie rzymskim archaiczna czynność prawna, należąca do grupy uroczystych aktów prawnych dokonywanych per aes et libram (przy użyciu spiżu i wagi). Z nexum wywodzi się późniejsza instytucja pożyczki (mutuum).Nexum, podobnie jak inne formalne czynności prawne w prawie rzymskim, musiało zostać dokonane w obecności pięciu świadków oraz libripensa, osoby trzymającą wagę. Pożyczkodawca przenosił na własność pożyczkobiorcy określoną ilość kruszcu odważaną przez libripensa na wadze (w czasach późniejszych kruszec został zastąpiony przez bity pieniądz). Pożyczkobiorca w uroczystych, ściśle określonych formą słowach zobowiązywał się zwrócić pożyczkodawcy taką samą ilość kruszcu (pieniędzy), jaką otrzymał. Nexum jako akt ściśle formalny, wywodzący się z najstarszego ius civile był dostępny wyłącznie dla pełnoprawnych obywateli rzymskich i musiał być dokonany z pełnym zachowaniem przewidzianej prawem formy.Wierzycielowi przeciwko dłużnikowi, który nie zwrócił otrzymanej pożyczki, przysługiwała legis actio per manus iniectionem, prawdopodobnie najstarsza z actiones in personam (skarg służących dochodzeniu praw podmiotowych względnych wynikających ze zobowiązań). Wierzyciel przed pretorem dokonywał aktu nałożenia ręki na osobę dłużnika (manus iniectio), wypowiadając przy tym odpowiednią formułę. Akt ten stanowił symboliczne wzięcie dłużnika pod władzę (manus) wierzyciela. Dłużnik mógł odtrącić rękę wierzyciela rozpoczynając w ten sposób postępowanie sądowe. Jeżeli dłużnik nie odtrącił ręki wierzyciela lub proces przegrał, pretor zezwalał wierzycielowi na zabranie dłużnika w celu dokonania egzekucji osobistej. W dawniejszych czasach dłużnik mógł zostać sprzedany przez wierzyciela w niewolę "za Tyber" (trans Tiberim), czyli poza granice państwa rzymskiego, a nawet zabity (Ustawa XII tablic dopuszczała podział ciała dłużnika między kilku wierzycieli - Tertis nundinis partis secanto). Po 326 p.n.e. (lex Pœtelia) sytuacja niewypłacalnego dłużnika poprawiła się, pozostawał w stanie zależności u wierzyciela jako nexus, do czasu odpracowania lub darowania długu. == Przypisy ==
  • Nexum, abgeleitet von nectere (binden), ist ein Begriff aus dem Römischen Recht. Es beschreibt ein schuldbegründendes Geschäft, welches im Zwölftafelgesetz normiert war.Bei einem Nexum begab sich der Schuldner durch Manzipationsakt zudem in die Gewalt des Gläubigers.Hieraus konnte bei Zahlungsunfähigkeit die Vollstreckungshaft folgen. Wenn kein anderer Ausgleich zustande kam, drohte die ultima ratio, nämlich der Verkauf des Schuldners in die Sklaverei (trans tiberim), als finale Rechtsfolge. Das Nexum wurde im Verlauf des ausgehenden 4. Jh. v. Chr nicht mehr angewendet; künftig war die Forderungsbegründung nur noch durch Stipulation möglich.
  • Nexum — в римском праве — юридический термин, который в широком смысле означает всякого рода юридические сделки, известные под именем манципаций, в тесном смысле (более употребительном) — договоры займа и другие, предметом которых служили деньги.Стороны, участвующие в договоре, называются nexi, так как они связаны заключённым обязательством. Как договор, nexum принадлежит к числу так называемых формальных контрактов, при которых обязательство возникает в силу одного лишь совершения установленных действий и произнесения определённых словесных формул. Являясь в начале римской истории одной из немногих договорных сделок квиритского права, nexum впоследствии совершенно выходит из употребления и, подобно другим мансипационным сделкам, обращается в один формальный обряд.
  • Nexum was a debt bondage contract in the early Roman Republic. The debtor pledged his person as collateral should he default on his loan. Nexum was abolished by the Lex Poetelia Papiria in 326 BC.
  • El Nexum era la figura contractual en el derecho Romano. Si bien las referencias históricas son escasas y confusas, con lo que la opinión de los historiadores no es unánime, parece que por ese compromiso, el llamado nexum, el deudor o nexi cedía legal (e incluso con fórmulas rituales) poder de dominio sobre su persona al acreedor, fuera de efectos inmediatos o aplazados hasta el momento de quedar incumplida la deuda. Los nexi eran ciudadanos empobrecidos, en general plebeyos en tanto que carecían de otras redes de contención, que así se habían dado ellos mismos en prenda de acreedor. El compromiso implicaba dominio, incluyendo la posibilidad de que el acreedor lo vendiera como esclavo, le diera cárcel o incluso muerte. Gradualmente atenuado (con medidas de garantes, contra la usura, etc.) sólo con la Ley Poetelia Papiria se pondría fin al nexum.
  • Формални сделки са тези, които пораждат правно действие само, ако са сключени в установената от закона форма. Институтът идва от древното римско право и има отражения в съвременното право.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 1297173 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 1618 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 16 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 90214473 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Le Nexum était une forme de garantie, sûrement solennelle, entre un débiteur et son créancier. Le droit romain l’a codifié lors de la rédaction de la Loi des Douze Tables.Avec l’acceptation du nexum, le débiteur fournissait comme garantie du prêt, son propre asservissement — ou celui d'un membre de sa famille sur lequel il eût la patrias potestas, un fils par exemple — pour le créancier jusqu'à l’extinction de la dette.
  • Nexum was a debt bondage contract in the early Roman Republic. The debtor pledged his person as collateral should he default on his loan. Nexum was abolished by the Lex Poetelia Papiria in 326 BC.
  • Формални сделки са тези, които пораждат правно действие само, ако са сключени в установената от закона форма. Институтът идва от древното римско право и има отражения в съвременното право.
  • Nexum — в римском праве — юридический термин, который в широком смысле означает всякого рода юридические сделки, известные под именем манципаций, в тесном смысле (более употребительном) — договоры займа и другие, предметом которых служили деньги.Стороны, участвующие в договоре, называются nexi, так как они связаны заключённым обязательством.
  • Nexum, abgeleitet von nectere (binden), ist ein Begriff aus dem Römischen Recht. Es beschreibt ein schuldbegründendes Geschäft, welches im Zwölftafelgesetz normiert war.Bei einem Nexum begab sich der Schuldner durch Manzipationsakt zudem in die Gewalt des Gläubigers.Hieraus konnte bei Zahlungsunfähigkeit die Vollstreckungshaft folgen. Wenn kein anderer Ausgleich zustande kam, drohte die ultima ratio, nämlich der Verkauf des Schuldners in die Sklaverei (trans tiberim), als finale Rechtsfolge.
  • Il Nexum era una forma di garanzia, forse la più solenne che fosse prevista nell'ordinamento legale di Roma ed era stato codificato in forma scritta nelle Leggi delle XII tavole. La sua solennità probabilmente derivava dal fatto che le garanzie sottintese al nexum erano della massima delicatezza per chi vi si sottoponeva.
  • Nexum (łac., supinum czasownika necto, nectere - zawiązać, zobowiązać) w prawie rzymskim archaiczna czynność prawna, należąca do grupy uroczystych aktów prawnych dokonywanych per aes et libram (przy użyciu spiżu i wagi). Z nexum wywodzi się późniejsza instytucja pożyczki (mutuum).Nexum, podobnie jak inne formalne czynności prawne w prawie rzymskim, musiało zostać dokonane w obecności pięciu świadków oraz libripensa, osoby trzymającą wagę.
  • El Nexum era la figura contractual en el derecho Romano. Si bien las referencias históricas son escasas y confusas, con lo que la opinión de los historiadores no es unánime, parece que por ese compromiso, el llamado nexum, el deudor o nexi cedía legal (e incluso con fórmulas rituales) poder de dominio sobre su persona al acreedor, fuera de efectos inmediatos o aplazados hasta el momento de quedar incumplida la deuda.
rdfs:label
  • Nexum
  • Nexum
  • Nexum
  • Nexum
  • Nexum
  • Nexum
  • Nexum
  • Nexum
  • Формални сделки
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of