La Neuvième croisade, menée par le prince Édouard d'Angleterre (futur Édouard Ier) en 1271-1272, est généralement considérée comme la dernière des croisades médiévales.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • La Neuvième croisade, menée par le prince Édouard d'Angleterre (futur Édouard Ier) en 1271-1272, est généralement considérée comme la dernière des croisades médiévales.
  • Paus Gregorius X riep in 1274 het Tweede concilie van Lyon bijeen en kondigde de Negende Kruistocht aan. Deze kruistocht wordt gezien als de laatste middeleeuwse kruistocht tegen de moslims in het Heilige Land.Prins Eduard I van Engeland was te laat gearriveerd in Tunis om bij te dragen aan de Achtste Kruistocht van Lodewijk IX van Frankrijk, maar samen met diens broer Karel van Anjou ging hij toch door tot Akko, de hoofdstad van de overblijfselen van het Koninkrijk Jeruzalem. Ze arriveerden aldaar in 1271, net nadat de Mamelukse sultan Baibars Tripoli had belegerd. In 1269 had deze sultan ook al Antiochië belegerd, de laatst overgebleven stad van het vorstendom Antiochië.Sultan Baibars was ook de eerste sultan die een soort van Mammelukse marine oprichtte. Hiermee probeerde hij in 1271 Cyprus binnen te vallen, waarmee hij Hugo III van Cyprus, ook koning van Jeruzalem, wilde weglokken, maar zijn vloot werd vernietigd. Eduard van Engeland deed niet veel meer in zijn tijd in Akko dan onderhandelen met Hugo en de niet erg enthousiaste ridders van de Ibelinfamilie uit Cyprus. Ook onderhandelde hij met Baibars, en zo ontstond de elfjarige wapenstilstand met deze sultan. Baibars probeerde echter Eduard niet lang daarna te vermoorden door een groep mannen te sturen die zich voordeden als christenen die gedoopt wilden worden. Verzwakt door een dolksteek keerde Eduard keerde terug naar Sicilië in 1272, waar hij de dood van zijn vader Hendrik III vernam.Eduard was tijdens zijn reis naar het "Heilige Land" begeleid door Theobald Visconti, die in 1271 als Gregorius X paus was geworden. Gregorius riep in 1274 op voor een nieuwe kruistocht, tijdens het Tweede concilie van Lyon in 1274, maar zijn oproep werd niet beantwoord. Karel van Anjou wilde wel, en hij greep voordeel uit een ruzie tussen Hugo III van Cyprus, de Tempeliers en de Venetianen over het wel of niet heroveren van Akko. Hij kocht de rechten van Maria van Antiochië op het Koninkrijk van Jeruzalem, en viel Hugo III aan, die ook rechten op het koninkrijk had. In 1277 veroverde Hugo van San Severino Akko in de naam van Karel van Anjou.Venetië had ondertussen gepleit voor een kruistocht tegen Constantinopel, waar Michaël VIII Palaiologos recent het Byzantijnse Rijk nieuw leven had ingeblazen. In 1281 gaf paus Martinus IV hier toestemming voor; de Fransen namen de landroute langs Durrës, en de Venetianen gingen over zee. Maar na de opstand in Sicilië (Siciliaanse Vespers) op 31 maart 1282, opgezet door Michael VIII, was Karel gedwongen om terug te keren.Deze kruistocht was de laatste actie die werd ondernomen tegen de Byzantijnen of de moslims. Hoewel de Mongoolse heersers van het Il-kanaat vertwijfeld probeerden een Franco-Mongools bondgenootschap tot stand te brengen en gezamenlijk de machtsuitbreiding van de Mamelukken een halt toe te roepen werd er alleen maar beleefd maar ontwijkend gereageerd op de vier gezantschappen die Arghun naar het westen stuurde. In 1291 veroverden de Mammelukken de laatste van de gebieden van de kruisvaarders, de stad Akko.
  • A Nona Cruzada é, muitas vezes, considerada como parte da Oitava Cruzada. Alguns meses depois da Oitava Cruzada, o príncipe Eduardo da Inglaterra, depois Eduardo I, comandou os seus seguidores até Acre embora sem resultados.Em 1268, Baybars, sultão mameluco de Egito, reduziu o Reino de Jerusalém, o mais importante dos estados cruzados, a uma pequena faixa de terra entre Sidão e Acre. A paz era mantida pelos esforços do rei Eduardo I, apoiado pelo Papa Nicolau IV. Em 1271 e inícios de 1272, Eduardo conseguiu combater Baybars, após firmar alianças com alguns de seus adversários. Em 1272, estabeleceu contatos para firmar uma trégua, mas Baybars tentou assassiná-lo, enviando homens que fingiam buscar o batismo como cristãos. Eduardo, então, começou preparativos para atacar Jerusalém, quando chegaram notícias da morte de seu pai, Henrique III. Eduardo, como herdeiro ao trono, decidiu retornar à Inglaterra e assinou um tratado com Baybars, que possibilitou seu retorno e assim terminou a Nona Cruzada.
  • Бъдещият крал на Англия Едуард Първи предприел деветия кръстоносен поход през 1271г., след като участвал в осмия на Луи Девети. Постигнал съвсем малко в Сирия и се оттеглил на следващата година след сключване на примирие. Все пак кръстоностците не били така ентусиазирани, както при първите походи, а и християнската армия не можела да се мери по многочисленност с тази на мюсюлманите.С падането на Антиохия (1268), Триполи (1289) и Акра (1291) последните следи от християнската окупация на Сирия изчезват.
  • The Ninth Crusade, which is sometimes grouped with the Eighth Crusade, is commonly considered to be the last major medieval Crusade to the Holy Land. It took place in 1271–1272.Louis IX of France's failure to capture Tunis in the Eighth Crusade led Prince Edward of England to sail to Acre in what is known as the Ninth Crusade. The Ninth Crusade saw several impressive victories for Edward over Baibars. Ultimately the Crusade did not so much fail as withdraw, since Edward had pressing concerns at home and felt unable to resolve the internal conflicts within the remnant Outremer territories. It is arguable that the Crusading spirit was nearly "extinct," by this period as well. It also foreshadowed the imminent collapse of the last remaining crusader strongholds along the Mediterranean coast.
  • Devátá křížová výprava v letech 1271-1272 byla poslední křížovou výpravou do Svaté země. Skončila vítězstvím muslimů, kteří postupně dobyli a obsadili všechna křižácká území na Blízkém východě.
  • Der Kreuzzug des Prinzen Eduard (August 1270 bis April 1272) war die letzte von der römisch-katholischen Kirche sanktionierte „bewaffnete Pilgerfahrt“, die in das heilige Land zog. Angeführt wurde der Kreuzzug vom Kronprinzen Eduard Plantagenet, dem späteren König Eduard I. von England.Prinz Eduard beabsichtigte ursprünglich am Kreuzzug des französischen Königs Ludwig IX. dem Heiligen (Siebter Kreuzzug) teilzunehmen. Nachdem dieser aber am 25. August 1270 bei der Belagerung von Tunis gestorben war und das französische Kreuzfahrerheer darauf zum Rückmarsch in seine Heimat aufbrach, führte Eduard sein englisches Kontingent weiter in die Levante. Besonders in der Geschichtsliteratur des deutschsprachigen Raums wird sein Kreuzzug daher häufig als ein Teil des siebten Kreuzzuges betrachtet. In der englischen und französischen Literatur wird er hingegen als separates Unternehmen geführt und hier als neunter Kreuzzug gezählt.Ziel des Kreuzzuges war eine Entlastung der wenigen verbliebenen christlichen Kreuzfahrerstaaten, die sich seit 1263 unablässiger Angriffe seitens des ägyptisch-syrischen Mamelukensultans as-Zahir Baibars ausgesetzt sahen und schon mehrere Burgen und Städte, vor allem Antiochia (1268), an ihn verloren hatten. Sultan Baibars stand im Begriff, die letzten Überbleibsel der infolge des ersten Kreuzzugs (1099) begründeten christlichen Herrschaft im heiligen Land zu beseitigen.
  • La Novena Cruzada es muchas veces considerada como parte de la Octava Cruzada. Algunos meses después de la Octava Cruzada, el príncipe Eduardo de Inglaterra, después Eduardo I, comandó sus seguidores hasta Acre aunque sin resultados.En 1268 Baybars, un sultán mameluco de Egipto, redujo el Reino de Jerusalén, el más importante Estado cristiano establecido por los cruzados, a una pequeña franja de tierra entre Sidón y Acre. La paz era mantenida por los esfuerzos del rey Eduardo I, apoyado por el Papa Nicolás IV.El equilibrio que mantenía la región bajo control era frágil. Ese equilibrio se desmoronó cuando un grupo de soldados italianos católicos degollaron a un grupo de campesinos musulmanes y en su confusión también dieron cuenta cristianos sirios. Cuando la historia de la matanza llegó a los oídos del sultán egipcio al-Ashraf Jalil, él inmediatamente exigió la cabeza de los asesinos. Cogida en medio de la disputa por la sucesión del trono de Jerusalén, Acre dijo no al sultán, pese a que los más prudentes aconsejaron la entrega de los culpables. En abril de 1291, la ciudad se despertó cercada por miles de soldados musulmanes. La cristandad corrió en socorro de uno de sus puntos más estratégicos en la Tierra Santa. Caballeros hospitalarios, teutónicos y templarios, sumados a las tropas inglesas e italianas, partieron para defender el puerto de Acre. El 18 de mayo, las fuerzas turcas y egipcias, tomaron finalmente la ciudad. Caía el último bastion de los europeos en Tierra Santa. La historia de las cruzadas terminó como había empezado, con una gran matanza, en este caso por parte de los musulmanes. Los habitantes de la ciudad que sobrevivieron al saqueo fueron reducidos a la esclavitud.
  • Bederatzigarren Gurutzada (1271 - 1272) Ekialde Hurbila asaldatu zuen azken kanpaina izan zen.Zortzigarren Gurutzada bukatu eta zenbait hilabete aurrerago, Ingalaterrako Eduardo Printzeak, gero Eduardo I.a Ingalaterrakoa izango zena, bere armada eraman zuen Akreraino lorpenik izan gabe.1268an Baibars sultan mameluko egiptoarrak, Jerusalemgo erresuma Sidon eta Akre arteko lurralde estura bilakatu zuen. Nahiz eta mongoliarren laguntza jaso, Eduardok eta Nikolas IV.a aita santuak barnealdean bakea mantentzea eta kanpoaldean mugak babestea besterik ez zituzten lortu. Baina printzea errege bilakatu zenean, Ekialde Hurbila utzi eta ordena militarren arteko tirabirek jatorrizko izpiritua desagerrarazi zuten.1291an italiar gudaroste batek nekazari musulman talde bati eta siriar kristauei zintzurra moztu zietenean. al-Ashraf Jalil mamelukoak, aitzakia aprobetxatuz, Akre eraso eta maiatzaren 18an hiria lortu zuen. 208 urte pasa ondoren gurutzatuek Lur Santua utzi zuten behin betiko.
  • La Nona Crociata è solitamente considerata l'ultima Crociata medievale ad essere stata condotta contro i musulmani in Terra Santa. Per molti storici non si tratta di una crociata a sé stante, ma della continuazione della precedente.Edoardo I d'Inghilterra giunse a Tunisi troppo tardi e non riuscì dunque a soccorrere Luigi IX di Francia morto mesi prima; tuttavia, insieme al fratello di quest'ultimo, Carlo d'Angiò re di Sicilia, proseguì verso Acri, capitale di quel che restava del Regno di Gerusalemme. I due giunsero a destinazione nel 1271, proprio mentre il sultano mamelucco Baybars stava ponendo sotto assedio Tripoli del Libano, l'ultimo territorio rimasto della Contea di Tripoli. Tre anni prima, nel 1268, Baybars aveva conquistato Antiochia, ultimo possedimento del Principato d'Antiochia e, dopo aver costruito la prima flotta mamelucca, proprio nel 1271 era sbarcato a Cipro, mettendo sotto assedio Ugo III di Cipro (formalmente re di Gerusalemme). La sua flotta venne tuttavia distrutta.Edoardo, in realtà, fece ben poco: si limitò infatti a negoziare una tregua di undici anni tra Ugo (appoggiato dai cavalieri della famiglia Ibelin di Cipro) e Baybars, sebbene questi avesse inizialmente tentato di assassinarlo inviandogli alcuni suoi uomini con la scusa di voler ricevere il battesimo cristiano. Viene, inoltre, negoziato il libero accesso dei pellegrini a Gerusalemme. Edoardo tornò in Inghilterra nell'anno seguente (1272) per essere incoronato re dopo la morte del padre Enrico III.Durante la crociata, Edoardo fu accompagnato da Teobaldo Visconti, destinato a diventare papa nel 1271 con il nome di Gregorio X. Lo stesso Gregorio proclamò una nuova crociata (sarebbe stata la decima) durante il Concilio di Lione nel 1274, ma il suo appello rimase inascoltato.
  • Dokuzuncu Haçlı seferi 1271-1272 yıllarında yapılan ve bazan Sekizinci Haçlı seferi ile birlikte olduğu kabul edilen Kudüs'ün bulunduğu Hristiyanlar için Kutsal Topraklar'a Ortaçağlar Haçlı seferlerinden sonucusu.Sonradan İngiltere Kralı olacak Prens Edward, çoğunluğu İngilizlerden oluşan Haçlı ordusu ile Fransa Kralı Sen Lui'nin Tunus'a karşı Yedinci Haçlı seferi'ne katılmak üzere Tunus'a gitmişti. Fakat bu Haçlı seferinin başında çıkan salgın IX. Louis'in ölmesine neden olmuş; bu Haçlı seferi komutansız kalmıştı. Çoğunluğu İngilizlerden oluşan Haçlı ordusu ile Tunus'a gelen Prens Edward kendi komutanlığı altında giriştiği Haçlı Seferi'ne devam etmeye yemin etmişti. Tunus'a çıkan Fransız Haçlı ordusu Tunus'dan çekilmek zorunda kaldı. 1271'de sefere devam etmek isteyen Prens Edward ordusunu Tunus'dan Memluk Sultanı Baybars'a karşı savaşmak üzere Akka'ya getirdi. Buradan Kudüs'e taarruz etmek istediyse de Prens Edward'ın ve ordusunu girişimleri de öncekiler gibi başarısız oldu. Bu Haçlıların Orta Doğu'ya düzenledikleri Haçlı Seferleri'nin sonuncusu oldu.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 156727 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 9076 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 104 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 106179128 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:casus
  • Menaces mamelouks
prop-fr:chefsCroisés
prop-fr:chefsHérétiques
prop-fr:croisés
prop-fr:date
  • 1271 (xsd:integer)
prop-fr:hérétiques
  • Mamelouks baharites
prop-fr:issue
  • néant
prop-fr:lieu
prop-fr:légende
  • Opérations de la Neuvième croisade.
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • La Neuvième croisade, menée par le prince Édouard d'Angleterre (futur Édouard Ier) en 1271-1272, est généralement considérée comme la dernière des croisades médiévales.
  • Devátá křížová výprava v letech 1271-1272 byla poslední křížovou výpravou do Svaté země. Skončila vítězstvím muslimů, kteří postupně dobyli a obsadili všechna křižácká území na Blízkém východě.
  • The Ninth Crusade, which is sometimes grouped with the Eighth Crusade, is commonly considered to be the last major medieval Crusade to the Holy Land. It took place in 1271–1272.Louis IX of France's failure to capture Tunis in the Eighth Crusade led Prince Edward of England to sail to Acre in what is known as the Ninth Crusade. The Ninth Crusade saw several impressive victories for Edward over Baibars.
  • Bederatzigarren Gurutzada (1271 - 1272) Ekialde Hurbila asaldatu zuen azken kanpaina izan zen.Zortzigarren Gurutzada bukatu eta zenbait hilabete aurrerago, Ingalaterrako Eduardo Printzeak, gero Eduardo I.a Ingalaterrakoa izango zena, bere armada eraman zuen Akreraino lorpenik izan gabe.1268an Baibars sultan mameluko egiptoarrak, Jerusalemgo erresuma Sidon eta Akre arteko lurralde estura bilakatu zuen.
  • Бъдещият крал на Англия Едуард Първи предприел деветия кръстоносен поход през 1271г., след като участвал в осмия на Луи Девети. Постигнал съвсем малко в Сирия и се оттеглил на следващата година след сключване на примирие.
  • Paus Gregorius X riep in 1274 het Tweede concilie van Lyon bijeen en kondigde de Negende Kruistocht aan. Deze kruistocht wordt gezien als de laatste middeleeuwse kruistocht tegen de moslims in het Heilige Land.Prins Eduard I van Engeland was te laat gearriveerd in Tunis om bij te dragen aan de Achtste Kruistocht van Lodewijk IX van Frankrijk, maar samen met diens broer Karel van Anjou ging hij toch door tot Akko, de hoofdstad van de overblijfselen van het Koninkrijk Jeruzalem.
  • La Novena Cruzada es muchas veces considerada como parte de la Octava Cruzada. Algunos meses después de la Octava Cruzada, el príncipe Eduardo de Inglaterra, después Eduardo I, comandó sus seguidores hasta Acre aunque sin resultados.En 1268 Baybars, un sultán mameluco de Egipto, redujo el Reino de Jerusalén, el más importante Estado cristiano establecido por los cruzados, a una pequeña franja de tierra entre Sidón y Acre.
  • A Nona Cruzada é, muitas vezes, considerada como parte da Oitava Cruzada. Alguns meses depois da Oitava Cruzada, o príncipe Eduardo da Inglaterra, depois Eduardo I, comandou os seus seguidores até Acre embora sem resultados.Em 1268, Baybars, sultão mameluco de Egito, reduziu o Reino de Jerusalém, o mais importante dos estados cruzados, a uma pequena faixa de terra entre Sidão e Acre. A paz era mantida pelos esforços do rei Eduardo I, apoiado pelo Papa Nicolau IV.
  • La Nona Crociata è solitamente considerata l'ultima Crociata medievale ad essere stata condotta contro i musulmani in Terra Santa.
  • Dokuzuncu Haçlı seferi 1271-1272 yıllarında yapılan ve bazan Sekizinci Haçlı seferi ile birlikte olduğu kabul edilen Kudüs'ün bulunduğu Hristiyanlar için Kutsal Topraklar'a Ortaçağlar Haçlı seferlerinden sonucusu.Sonradan İngiltere Kralı olacak Prens Edward, çoğunluğu İngilizlerden oluşan Haçlı ordusu ile Fransa Kralı Sen Lui'nin Tunus'a karşı Yedinci Haçlı seferi'ne katılmak üzere Tunus'a gitmişti. Fakat bu Haçlı seferinin başında çıkan salgın IX.
  • Der Kreuzzug des Prinzen Eduard (August 1270 bis April 1272) war die letzte von der römisch-katholischen Kirche sanktionierte „bewaffnete Pilgerfahrt“, die in das heilige Land zog. Angeführt wurde der Kreuzzug vom Kronprinzen Eduard Plantagenet, dem späteren König Eduard I. von England.Prinz Eduard beabsichtigte ursprünglich am Kreuzzug des französischen Königs Ludwig IX. dem Heiligen (Siebter Kreuzzug) teilzunehmen. Nachdem dieser aber am 25.
rdfs:label
  • Neuvième croisade
  • Bederatzigarren Gurutzada
  • Devátá křížová výprava
  • Dokuzuncu Haçlı Seferi
  • Kreuzzug des Prinzen Eduard
  • Negende Kruistocht
  • Ninth Crusade
  • Nona Cruzada
  • Nona crociata
  • Novena Cruzada
  • Девети кръстоносен поход
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:faitsD'armes of
is skos:subject of
is foaf:primaryTopic of