La néoglucogenèse, aussi appelée gluconéogenèse est la synthèse du glucose à partir de précurseurs non-glucidiques. On pourrait penser que c'est l'inverse de la glycolyse, mais les voies biochimiques empruntées, bien que comportant des points communs, ne sont pas identiques (en effet les étapes de la néoglucogenèse contournent les étapes irréversibles que l'on retrouve dans la glycolyse).

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • La néoglucogenèse, aussi appelée gluconéogenèse est la synthèse du glucose à partir de précurseurs non-glucidiques. On pourrait penser que c'est l'inverse de la glycolyse, mais les voies biochimiques empruntées, bien que comportant des points communs, ne sont pas identiques (en effet les étapes de la néoglucogenèse contournent les étapes irréversibles que l'on retrouve dans la glycolyse).
  • Die Gluconeogenese (latinisierte Schreibung der Glukoneogenese, eines Kompositums aus altgriechisch γλυκύς glykys „süß“, νέος neos „neu“ und γένεσις genesis „Erzeugung“) ist eine Neusynthese von D-Glucose aus organischen Nicht-Kohlenhydratvorstufen wie Pyruvat, Oxalacetat und Dihydroxyacetonphosphat. Dieser Stoffwechselweg ist ubiquitär verbreitet. Pflanzen können durch den Glyoxylatzyklus Glucose aber auch aus Acetyl-CoA, Bakterien zusätzlich auch aus dem Ethylmalonyl-CoA-Weg herstellen.
  • Gliconeogênese ou neoglicogénese ou ainda neoglucogénese("formação de novo açúcar") é a rota pela qual é produzida glicose a partir de compostos aglicanos (não-açúcares ou não-carboidratos), sendo a maior parte deste processo realizado no fígado (principalmente sob condições de jejum) e uma menor parte no córtex dos rins. Em humanos, os principais precursores são: lactato, glicerol e aminoácidos, principalmente alanina. Exceto por três sequências específicas, as reações da gliconeogênese são inversas às da glicólise. Em mamíferos, a maioria dos tecidos é capaz de suprir suas necessidades energéticas a partir da oxidação de vários compostos, tais como aminoácidos, açúcares e ácidos graxos, porém alguns tecidos dependem quase completamente de glicose como fonte de energia metabólica. Para o cérebro humano e o sistema nervoso, assim como os eritrócitos, testículos, medula renal e tecidos embriônicos, a glicose sanguínea é a única ou principal fonte de energa. Apenas o cérebro requer cerca de 120g de glicose a cada dia - mais do que metade de toda a glicose armazenada como glicogênio em músculos e fígado. A longo prazo, todos os tecidos também requerem glicose para outras funções, tais como a síntese da ribose dos nucleotídeos ou da porção carboidrato de glicoproteínas e glicoproteínas. Portanto, para sobreviver, os organismos precisam ter mecanismos para manutenção dos níveis sanguíneos de glicose. Quando a concentração de glicose circulante vinda da alimentação diminui, o glicogênio hepático e muscular é degradado (glicogenólise) fazendo com que a glicemia volte a valores normais. Entretanto, o suprimento de glicose desses reservatórios não é sempre suficiente; entre as refeições e durante longos jejuns, ou após exercícios vigorosos, o glicogênio é depletado (consumido), situação que também ocorre quando há deficiência do suprimento de glicose pela dieta ou por dificuldade na absorção pelas células. Nessas situações, os organismos necessitam de um método para sintetizar glicose a partir de precursores não-carboidratos. Isso é realizado pela via chamada gliconeogênese, a qual converte piruvato e compostos relacionados de três e quatro carbonos em glicose.As modificações que ocorrem no metabolismo da glicose durante a mudança do estado alimentado para o estado de jejum são reguladas pelos hormônios insulina e glucagon. A insulina está elevada no estado alimentado, e o glucagon se eleva durante o jejum. A insulina estimula o transporte de glicose para certas células, tais como as dos músculos e tecido adiposo, e também altera a atividade de enzimas chave que regulam o metabolismo, estimulando o armazenamento de combustível. O glucagon contrarregula os efeitos da insulina, estimulando a liberação dos combustíveis armazenados e a conversão de lactato, aminoácidos e glicerol em glicose.A gliconeogênese é um processo ubíquo, presente em plantas, animais, fungos e outros microrganismos, sendo que as reações são praticamente as mesmas em todos os tecidos e todas as espécies.Nas mudas de plantas, gorduras e proteínas armazenadas são convertidas, através de rotas que incluem a gliconeogênese, no dissacarídeo sacarose para transporte através da planta em desenvolvimento. A glicose e seus derivados são precursores da síntese das paredes celulares das plantas, nucleotídeos e coenzimas, e uma variedade de outros metabólitos essenciais. Em muitos microorganismos, a gliconeogênese inicia a partir de compostos orgânicos simples de dois ou três carbonoso, tais como acetato, lactato e propionato no seu meio de crescimento. Embora as reações da gliconeogênese sejam as mesmas em todos os organismos, o contexto metabólico e a regulação da rota diferem de uma espécie para outra e de tecido para tecido.
  • Glukoneogeneze je sled reakcí při kterém se v játrech a méně v ledvinách (v ledvinách především při dlouhodobém hladovění) syntetizuje glukóza, která je nezbytným palivem v organismu. Glukoneogeneze zdánlivě připomíná obrácenou glykolýzu, ale všechny její reakce nejsou přesně opačné od těch v glykolýze, poněvadž tomu brání termodynamické bariéry, konkrétně nepříznivé hodnoty Gibbsovy volné energie. Tyto bariéry se překonávají tzv. objížďkami (angl. by-pass).
  • 포도당신생합성(葡萄糖新生合成, Gluconeogenesis, 줄여서 GNG)은 젖산이나 글리세롤같은 탄수화물이 아닌 물질로 포도당을 만드는 대사경로이다.포도당신생합성은 사람과 다른 많은 동물들이 혈당량이 떨어지는 것을 방지하기 위해 사용하는 두 가지 방법 중의 하나이다. 다른 방법으로 혈당을 떨어지는 것을 막는 것은 글루코겐의 분해로 당을 만드는 당합성(glycogenesis)이다. Gluconeogenesis(포도당신생합성)와 Glycogenesis(당합성)는 구별한다.포도당신생합성은 어디서나 일어나는 과정으로, 식물, 동물, 균류, 박테리아, 그리고 다른 미생물에서도 일어난다. 척추동물에서, 포도당신생합성은 대부분이 간에서 일어나고 일부분은 신장의 피질에서 일어난다. 반추동물에서는 포도당신생합성과정이 끊임없이 일어난다. 다른 많은 동물들에서, 이 과정은 공복, 굶기, 단식, 저탄수화물식단, 또는 격렬한 운동을 할 경우 발생한다. 이 과정은 매우 흡열반응이다. 예를 들어, 피루브산을 포도당-6인산으로 만드는 과정은 ATP 4분자와 GTP 2분자가 필요하다. 포도당신생합성은 종종 케토시스(Ketosis)와 연관되어있다. 포도당신생합성은 또한 이형당뇨병(type II diabetes)의 치료를 목표로 하고 있다. 메트포민(metformin)은 포도당의 합성을 막고 세포에 포도당을 흡수하는 것을 촉진한다. 반추동물에서는, 대사작용이 가능한 탄수화물이 제일위(第一胃, rumen)에서 일어나기 때문에, 포도당신생합성은 단식, 저탄수화물식단, 운동에도 불구하고 일어나게 된다.
  • Глюконеогенез — процесс образования в печени и отчасти в корковом веществе почек (около 10 %) молекул глюкозы из молекул других органических соединений — источников энергии, например свободных аминокислот, молочной кислоты, глицерина. Свободные жирные кислоты у млекопитающих для глюконеогенеза не используются.
  • Gluconeogenese betekent het opnieuw vormen van glucose. Bij de Gluconeogenese wordt glucose uit niet-koolhydraatbronnen zoals aminozuren en glycerol, maar vooral uit pyrodruivenzuur, gemaakt. Verder kunnen naast pyrodruivenzuur ook glycerine, di- of tricarbonzuren als uitgangsstof dienen. De glycerine (ook glycerol genaamd) is van de afbraak van vetten afkomstig en de di- en tricarbonzuren van afbraak van aminozuren uit het voedsel of bij onvoldoende voedsel (honger) uit het spierweefsel.Gluconeogenese is niet de omgekeerde glycolyse. Bij de gluconeogenese worden de drie onomkeerbare reactiestappen omzeild. Dit voorkomt dat glycolyse en gluconeogenese tegelijkertijd in de cel optreden. Bij dit proces kunnen enkele tussenstappen van de glycolyse in omgekeerde richting verlopen. Drie reactiestappen zijn veranderd om het proces energetisch mogelijk te maken. De belangrijkste enzymen die nodig zijn bij de gluconeogenese bevinden zich in het cytoplasma van de cel. Een uitzondering hierop is pyrodruivenzuur-carboxylase dat zich in het mitochondrium bevindt. De snelheid van de gluconeogenese wordt bepaald door het sleutelenzym fructose 1,6-difosfatase voor de omzetting van fructose 1,6-difosfaat (F-1.6BP). Acetyl-CoA beïnvloedt de activiteit van het enzym pyrodruivenzuur-carboxylase in het mitochondrium en citroenzuur doet dat bij het enzym fructose 1,6-difosfatase.De gluconeogenese gebeurt bij de mens vooral in de lever en in mindere mate in de nieren. Ze is vooral belangrijk als er door zware inspanning veel melkzuur gevormd wordt en bij honger om de bloedsuikerspiegel op peil te houden. Dit melkzuur kan gemakkelijk omgezet worden in pyrodruivenzuur dat in de gluconeogenese gebruikt wordt. De gluconeogenese staat onder invloed van het hormoon cortisol uit de bijnierschors en voorziet in glucose als er te weinig glucose in de cellen aanwezig is en als de hoeveelheid melkzuur in het bloed toeneemt. De keuze in het lichaam van gluconeogenese in plaats van glycolyse is zeer belangrijk, omdat de gluconeogenese energie kost en de glycolyse energie oplevert. Het hormoon glucagon stopt bij een te laag glucosegehalte in het bloed de glycolyse en start de gluconeogenese.De specifieke stappen in de gluconeogenese zijn: de regulerende stap van de (indirecte) omzetting van pyrodruivenzuur in enolpyrodruivenzuurfosfaat; vindt gedeeltelijk plaats in de mitochondriën. Hiervoor is een Shuttle-System (de Malat-Aspartat-Shuttle) beschikbaar: de carboxylering van pyrodruivenzuur in oxaalazijnzuur (OA) in het mitochondrium, waarbij 1 molecuul ATP-verbruikt wordt, door het enzym pyrodruivenzuur-carboxylase; de fosforylerende decarboxylering van oxaalazijnzuur (OA) in enolpyrodruivenzuurfosfaat (PEP) in het mitochondrium, waarbij 1 molecuul GTP verbruikt wordt, door het enzym enoldruivezuurfosfaat carboxykinase of kortweg PEP-carboxykinase; oxaalazijnzuur wordt tijdelijk omgezet in appelzuur voor transport uit het mitochondrium; de laatste stap is de vorming van glucose-6-fosfaat (G-6P) uit fructose 6-fosfaat (F-6P) door het enzym fosfoglucose-isomerase. Vrije glucose wordt niet direct gevormd, omdat glucose - in tegenstelling tot glucose 6-fosfaat - makkelijk uit de cel diffundeert. De laatste stap in de reactie vindt daarom plaats in de lumen van het endoplasmatisch reticulum. Hier bevindt zich het membraangebonden enzym glucose-6-fosfatase dat glucose-6-fosfaat omzet in glucose. Glucose wordt vervolgens voor het transport tijdelijk omgezet in cytosol.
  • Glukoneogenesia organismo heterotrofoengan glukosa sortzen duen bide metabolikoa da.Organismo autotrofoek glukosaren sintesia, jakina denez, fotosintesi eta Calvin zikloaren bidez burutzen dute. Heterotrofoengan glukosaren sintesia ez da autotrofoengan bezain funtsezkoa, dietaren bidez hartzen baitute. Horretaz gain, heterotrofoek glukosaren erreserba bat dute (glukogeno moduan), glukosaren eskaera asetzen duena. Organismoak glukosa asko behar duenean (ariketa fisikoan, esaterako) gibeleko glukogenoa hidrolizatzen du. Aparteko egoera batzuetan, hala ere, ohiko glukosa kantitatea ez da nahikoa izaten eta organismoak glukoneogenesiaren bidez glukosa sintetizatu behar du (baraualdian, esaterako).Animaliengan glukoneogenesi edo glukosaren sintesiaren ostean glukogenesi dator (glukogenoaren sintesia).Autotrofoen aldean, heterotrofoek ez dute CO2 eta H2O molekuletatik glukosa sortzen, molekula organiko txiki batzuetatik baizik (aminoazidoak, pirubatoa, azetil-CoA, oxalazetatoa...). Pirubatoa abiapuntu moduan erabiltzen duen glukoneogenesia da garrantzitsuena: bide horretan glukosa sortzen da glukolisiaren alderantiziko bide batetik, nahiz eta urrats batzuetan bi bide metaboliko horiek berdinak ez izan.
  • Глюконеогенезата е метаболитен път, при който се образува глюкоза от невъглехидратни въглеродни субстрати като лактат, глицерол и глюкогенни аминокиселини.Това е един от двата основни механизма, които хората и много други животни използват, за да поддържат нивата на глюкоза в кръвта и да предотвратяват хипогликемия. Друго средство за поддържане на нивата на кръвната захар е разграждането на гликоген - гликогенолизата. Глюконеогенезата е повсеместен процес, застъпен в растения, животни, гъби, бактерии и други микроорганизми. При животни, глюконеогенезата се извършва главно в черния дроб и в по-малка степен в кортекса на бъбрека. Този процес се осъществява през периоди на гладуване, нисковъглехидратни диети или интензивна тренировка и е силно ендергоничен. Пътят, водещ от пируват до глюкозо-6-фосфат изисква 4 молекули АТФ и 2 молекули на ГТФ. Глюконеогенезата често е свързана с кетоза. Глюконеогенезата също е мишена при терапията на диабет тип II, като например метформин, който инхибира образуването на глюкоза и стимулира поемането на глюкозата от клетките.
  • 糖新生(とうしんせい、gluconeogenesis)とは、飢餓状態に陥った動物が、グルカゴンの分泌をシグナルとして、ピルビン酸、乳酸、糖原性アミノ酸、プロピオン酸、グリセロールなどの糖質以外の物質から、グルコースを生産する経路である。肉食に偏っている場合、摂取栄養がタンパク質と脂肪に偏り、同じく三大栄養素のひとつである糖分の摂取が不足することになる。猫のような肉食動物は、犬のような雑食性動物よりも糖新生の酵素活性が高く、タンパク質から分解されて得られた糖原性アミノ酸から糖新生を行って体内で必要な糖分を生成している。反芻動物の場合は、セルロースを分解するバクテリアが胃の中で糖を揮発性脂肪酸にしてしまうのでプロピオン酸からの糖新生は特に重要な代謝である。1分子のグルコースを新生するのに、ATPを6分子必要とする。ほとんどは肝臓の細胞で、一部は腎臓で行われる。ほとんどの細胞では、グルコースの取り込みと異化に関わる唯一の酵素であるグルコース-6-ホスファターゼの発現が欠如しているために、遊離のグルコースを生成することができない。グルコース-6-ホスファターゼを有する肝細胞と、激しい飢餓条件の下での小腸と腎臓のみが、糖新生反応に従って生成したグルコース-6-リン酸のリン酸基を外して遊離のグルコースを生成し、血管中に遊離のグルコースを放出することが可能である。なお、グルコースが細胞に取り込まれると直ちにリン酸化が起こりグルコース-6-リン酸が生成されるのは、グルコースが細胞膜を超えて拡散してしまうのを防ぐためである。リン酸化により電荷が導入されるので、グルコース-6-リン酸は容易に細胞膜を通過することができない。糖新生が急激に起こったため高血糖をもたらす現象をソモギー効果という。1850年代に、フランスの生理学者、クロード・ベルナールにより明らかにされた。また、絶食を行うと糖不足を補うため筋肉が分解されて糖新生が起こり、筋肉が減少することにより新陳代謝が減少することが、絶食によるダイエットが成功しにくい原因の一つでもある。
  • La gliconeogènesi (o gluconeogènesi ) (abreujat GNG) és una ruta metabòlica que resulta en la generació de glucosa a partir de substrats carbònics no carbohidrats, com ara el piruvat, l'àcid làctic, el glicerol o els aminoàcids glicogènics.La immensa majoria de la gliconeogènesi es produeix al fetge i, en menor mesura, a l'escorça dels ronyons. Aquest procés es produeix durant període de dejuni, fam o exercici intens, i és altament endergònic. La gliconeogènesi sovint està associada amb la cetosi. També és un objectiu de la teràpia de la diabetis mellitus de tipus II, com ara la metformina, que inhibeix la formació de glucosa i estimula l'absorció de glucosa per les cèl·lules.En els mamífers alguns teixits depenen quasi totalment de la glucosa per a produir energia. Per exemple, per al sistema nerviós, els testicles, la medul·la renal, els eritròcits o els teixits embrionaris, la glucosa és l'única o la principal font d'energia. Com s'ha esmentat anteriorment la glucosa s'emmagatzema a l'organisme en forma de glucogen al fetge i al múscul. Tot i així, durant període de dejuni, fam o exercici intens el glucogen s'esgota. És per això, que es necessita un mètode per sintetitzar glucosa a partir de precursors no glucídics. En aquest moment entra en acció la via de la GNG.Tots els animals, plantes, fongs i microorganismes duen a terme GNG. Les reacciones de la GNG són les mateixes, però no ho són tant el context metabòlic i la regulació de la via, que, fins i tot, poden diferir entre teixits diferents. En els següents apartats s'explicarà la via de la GNG que té lloc al fetge dels mamífers.
  • Gluconeogenesis (abbreviated GNG) is a metabolic pathway that results in the generation of glucose from non-carbohydrate carbon substrates such as pyruvate, lactate, glycerol, glucogenic amino acids, and fatty acids (both even-chain and odd-chain).It is one of the two main mechanisms humans and many other animals use to keep blood glucose levels from dropping too low (hypoglycemia). The other means of maintaining blood glucose levels is through the degradation of glycogen (glycogenolysis).Gluconeogenesis is a ubiquitous process, present in plants, animals, fungi, bacteria, and other microorganisms. In vertebrates, gluconeogenesis takes place mainly in the liver and, to a lesser extent, in the cortex of kidneys. In ruminants, this tends to be a continuous process. In many other animals, the process occurs during periods of fasting, starvation, low-carbohydrate diets, or intense exercise. The process is highly exergonic until ATP or GTP are utilized, effectively making the process endergonic. For example, the pathway leading from pyruvate to glucose-6-phosphate requires 4 molecules of ATP and 2 molecules of GTP. Gluconeogenesis is often associated with ketosis. Gluconeogenesis is also a target of therapy for type II diabetes, such as metformin, which inhibits glucose formation and stimulates glucose uptake by cells. In ruminants, because metabolizable dietary carbohydrates tend to be metabolized by rumen organisms, gluconeogenesis occurs regardless of fasting, low-carbohydrate diets, exercise, etc.
  • Es una ruta metabólica anabólica que permite la biosíntesis de glucosa a partir de precursores no glucídicos. Incluye la utilización de varios aminoácidos, lactato, piruvato, glicerol y cualquiera de los intermediarios del ciclo de los ácidos tricarboxílicos (o ciclo de Krebs) como fuentes de carbono para la vía metabólica. Todos los aminoácidos, excepto la leucina y la lisina, pueden suministrar carbono para la síntesis de glucosa. Los Ácidos grasos de cadena par no proporcionan carbonos para la síntesis de glucosa, pues el resultado de su β-oxidación (Acetil-CoA) no es un sustrato gluconeogénico; mientras que los ácidos grasos de cadena impar proporcionarán un esqueleto de carbonos que derivarán en Acetil-CoA y Succinil-CoA (que sí es un sustrato gluconeogénico por ser un intermediario del ciclo de Krebs).Algunos tejidos, como el cerebro, los eritrocitos, el riñón, la córnea del ojo y el músculo, cuando el individuo realiza actividad extenuante, requieren de un aporte continuo de glucosa, obteniéndola a partir del glucógeno proveniente del hígado, el cual solo puede satisfacer estas necesidades durante 10 a 18 horas como máximo, lo que tarda en agotarse el glucógeno almacenado en el hígado. Posteriormente comienza la formación de glucosa a partir de sustratos diferentes al glucógeno.La gluconeogénesis tiene lugar casi exclusivamente en el hígado (10% en los riñones). Es un proceso clave pues permite a los organismos superiores obtener glucosa en estados metabólicos como el ayuno.
  • La gluconeogenesi o neoglucogenesi è un processo metabolico mediante il quale, in caso di necessità dovuta ad una carenza di glucosio nel flusso ematico, un composto non glucidico viene convertito in glucosio, seguendo sostanzialmente le tappe inverse delle glicolisi, eccezione per quelle dove la differenza di energia libera è negativa (1-3-10). Permette di produrre glucosio a partire da precursori non saccaridici, quali piruvato, lattato, glicerolo e amminoacidi. Avviene quasi interamente nel citosol, a parte la prima tappa iniziale che serve per traslocare il piruvato dal mitocondrio al citosol appunto. Il piruvato subisce modificazioni (prima ad ossalacetato poi a malato) e viene trasportato nel citosol. Qui verrà formato il PEP e poi si susseguono tutte le altre reazioni come se fosse una glicolisi inversa.Si basa su 3 deviazioni, corrispondenti alle 3 reazioni irreversibili della glicolisi. Nella prima deviazione si registra formazione di fosfoenolpiruvato a partire da piruvato, passando attraverso reazioni intermedie. Dal piruvato si ottiene ossalacetato grazie all'enzima piruvato carbossilasi. L'ossalacetato così prodotto viene ridotto a malato grazie all'enzima malato deidrogenasi. Nella reazione successiva il malato viene riossidato ad ossalacetato e infine quest'ultimo viene convertito in fosfoenolpiruvato dalla fosfoenolpiruvato carbossichinasi. La seconda deviazione permette di ricavare fruttosio-6-fosfato a partire dal reagente fruttosio-1,6-bisfosfato. L'enzima catalizzante di questa reazione è la fruttosio-1,6-bisfosfatasi.Infine la terza deviazione, che consente di ottenere la molecola di glucosio a partire dal glucosio-6-fosfato è catalizzata dalla glucosio-6-fosfatasi.La gluconeogenesi è energeticamente dispendiosa; la cellula infatti usa 6 legami altamente energetici forniti da ATP per formare una molecola di glucosio a partire da lattato o piruvato. Proprio per questo, tale processo attivo durante il digiuno è svolto unicamente dal fegato, il quale ha gli enzimi necessari e l'energia fornita dalla demolizione di Acetil-CoA (proveniente dalla beta ossidazione) nel ciclo di Krebs.Le fasi della Gluconeogenesi quindi sono 10, e procedono in senso inverso alla glicolisi, secondo il seguente schema:Reazione 1 (reazione irreversibile della glicolisi nella quale il piruvato è convertito in ossalacetato dalla piruvato carbossilasi):Il piruvato viene convertito in ossalacetato, aggiungendo CO2, dall'enzima piruvato carbossilasi, che richiede ATP e ione bicarbonato come substrati e la biotina come coenzima (l'enzima è un tetramero e ad ogni subunità è legata covalentemente una biotina ad un residuo di lisina).La piruvato carbossilasi inoltre richiede Acetil-CoA come attivato allosterico.Questa reazione avviene nel mitocondrioReazione 2: l'ossalacetato è convertito in fosfoenolpiruvato (PEP) ad opera dell'enzima PEP carbossichinasi che è dipendente da GTPReazione 3: il PEP grazie all'enolasi viene convertito in 2-fosfoglicerato.Reazione 4: il 2-fosfoglicerato grazie all'enzima fosfoglicerato mutasi diventa 3-fosfogliceratoReazione 5: il 3-fosfoglicerato tramite l'enzima fosfoglicerato chinasi viene trasformato in 1-3 bisfosfoglicerato.Reazione 6: l' 1-3 bisfosfoglicerato subisce l'azione dell'enzima gliceraldeide 3 fosfato deidrogenasi e diviene gliceraldeide 3 fosfatoReazione 7: la gliceraldeide 3 fosfato grazie all'enzima trioso fosfato isomerasi è resa diidrossiacetone fosfatoReazione 8: il diidrossiacetone fosfato diventa fruttosio 1-6 bisfosfato grazie alla fruttosio 1-6 bisfosfato aldolasi.Reazione 9: (nella glicolisi l'enzima fosfuttochinasi 1 agisce trasformando il fruttosio 6 fosfato in fruttosio 1-6 bisfosfato)il fruttosio 1-6 bisfosfato viene convertito a fruttosio 6 fostato dall'enzima fruttosio 1-6 bisfosfatasi enzima controllato allostericamente dal citrato. Il fruttosio 6 fosfato grazie alla fosfo-glucoisomerasi diventa glucosio 6 fosfato.Reazione 10: (nella glicolisi il glucosio viene convertito in glucosio 6 fosfato dalla esochinasi/glucochinasi)Il glucosio 6 fosfato diventa glucosio tramite l'azione della glucosio 6 fosfatasi con formazione di fosfoistidina come intermedio.La reazione complessiva della gluconeogenesi è la seguente:2 Piruvato + 4 ATP + 2 GTP + 2 NADH + 2 H+ + 6 H2O → glucosio + 4 ADP + 2 GDP + 6 Pi + 2 NAD+Il ΔG° in condizioni fisiologiche è pari a -15 kJ/mol.
  • Glukoneogeneza (ang. Gluconeogenesis) – enzymatyczny proces przekształcania niecukrowcowych prekursorów, np. aminokwasów, glicerolu czy mleczanu w glukozę. Resynteza glukozy następuje głównie w hepatocytach i w mniejszym stopniu w komórkach nerek, a głównym punktem wejścia substratów do tego szlaku jest pirogronian. Szybkość zachodzenia procesu jest zwiększana podczas wysiłku fizycznego i głodu. W wyniku glukoneogenezy wydzielają się duże ilości energii.Niecukrowcowe substraty przekształcane są najpierw w pirogronian lub wchodzą do szlaku na etapie późniejszych intermediatów, takich jak fosfodihydroksyaceton lub szczawiooctan, w który pirogronian jest przekształcany w reakcji karboksylacji zachodzącej w mitochondriach, kosztem jednej cząsteczki ATP.Ostatnim krokiem glukoneogenezy jest z reguły wytworzenie glukozo-6-fosforanu z fruktozo-6-fosforanu przez izomerazę fosfoglukozy. Wolna glukoza nie jest tworzona od razu, gdyż wydyfundowałaby z komórki. Fosforyloglukoza jest hydrolizowana do glukozy przez enzym znajdujący się w membranie retikulum endoplazmatycznego. Stamtąd glukoza jest wysyłana do cytozolu.Glukoneogeneza nie może być traktowana jako proces odwrotny do glikolizy, gdyż trzy występujące w niej reakcje nieodwracalne są zastąpione przez inne. Dzięki temu synteza i rozkład glukozy muszą podlegać oddzielnym systemom regulacji i nie mogą zachodzić jednocześnie w jednej komórce. Szybkość procesu zależy w głównej mierze od 1,6-bisfosfatazy fruktozy. Większość czynników wpływających na aktywność szlaku glukoneogenezy to substancje powodujące inhibicję wykorzystywanych w nim enzymów, jednak zarówno acetylo-CoA jak i cytrynian działają na nie aktywująco (pierwszy na karboksylazę pirogronianu, drugi na bisfosfatazę fruktozy).Zjawisko syntetyzowania glukozy z mleczanów nosi nazwę cyklu Corich.== Przypisy ==
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 5271 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 9002 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 148 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109825127 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • La néoglucogenèse, aussi appelée gluconéogenèse est la synthèse du glucose à partir de précurseurs non-glucidiques. On pourrait penser que c'est l'inverse de la glycolyse, mais les voies biochimiques empruntées, bien que comportant des points communs, ne sont pas identiques (en effet les étapes de la néoglucogenèse contournent les étapes irréversibles que l'on retrouve dans la glycolyse).
  • Die Gluconeogenese (latinisierte Schreibung der Glukoneogenese, eines Kompositums aus altgriechisch γλυκύς glykys „süß“, νέος neos „neu“ und γένεσις genesis „Erzeugung“) ist eine Neusynthese von D-Glucose aus organischen Nicht-Kohlenhydratvorstufen wie Pyruvat, Oxalacetat und Dihydroxyacetonphosphat. Dieser Stoffwechselweg ist ubiquitär verbreitet. Pflanzen können durch den Glyoxylatzyklus Glucose aber auch aus Acetyl-CoA, Bakterien zusätzlich auch aus dem Ethylmalonyl-CoA-Weg herstellen.
  • Glukoneogeneze je sled reakcí při kterém se v játrech a méně v ledvinách (v ledvinách především při dlouhodobém hladovění) syntetizuje glukóza, která je nezbytným palivem v organismu. Glukoneogeneze zdánlivě připomíná obrácenou glykolýzu, ale všechny její reakce nejsou přesně opačné od těch v glykolýze, poněvadž tomu brání termodynamické bariéry, konkrétně nepříznivé hodnoty Gibbsovy volné energie. Tyto bariéry se překonávají tzv. objížďkami (angl. by-pass).
  • Глюконеогенез — процесс образования в печени и отчасти в корковом веществе почек (около 10 %) молекул глюкозы из молекул других органических соединений — источников энергии, например свободных аминокислот, молочной кислоты, глицерина. Свободные жирные кислоты у млекопитающих для глюконеогенеза не используются.
  • 糖新生(とうしんせい、gluconeogenesis)とは、飢餓状態に陥った動物が、グルカゴンの分泌をシグナルとして、ピルビン酸、乳酸、糖原性アミノ酸、プロピオン酸、グリセロールなどの糖質以外の物質から、グルコースを生産する経路である。肉食に偏っている場合、摂取栄養がタンパク質と脂肪に偏り、同じく三大栄養素のひとつである糖分の摂取が不足することになる。猫のような肉食動物は、犬のような雑食性動物よりも糖新生の酵素活性が高く、タンパク質から分解されて得られた糖原性アミノ酸から糖新生を行って体内で必要な糖分を生成している。反芻動物の場合は、セルロースを分解するバクテリアが胃の中で糖を揮発性脂肪酸にしてしまうのでプロピオン酸からの糖新生は特に重要な代謝である。1分子のグルコースを新生するのに、ATPを6分子必要とする。ほとんどは肝臓の細胞で、一部は腎臓で行われる。ほとんどの細胞では、グルコースの取り込みと異化に関わる唯一の酵素であるグルコース-6-ホスファターゼの発現が欠如しているために、遊離のグルコースを生成することができない。グルコース-6-ホスファターゼを有する肝細胞と、激しい飢餓条件の下での小腸と腎臓のみが、糖新生反応に従って生成したグルコース-6-リン酸のリン酸基を外して遊離のグルコースを生成し、血管中に遊離のグルコースを放出することが可能である。なお、グルコースが細胞に取り込まれると直ちにリン酸化が起こりグルコース-6-リン酸が生成されるのは、グルコースが細胞膜を超えて拡散してしまうのを防ぐためである。リン酸化により電荷が導入されるので、グルコース-6-リン酸は容易に細胞膜を通過することができない。糖新生が急激に起こったため高血糖をもたらす現象をソモギー効果という。1850年代に、フランスの生理学者、クロード・ベルナールにより明らかにされた。また、絶食を行うと糖不足を補うため筋肉が分解されて糖新生が起こり、筋肉が減少することにより新陳代謝が減少することが、絶食によるダイエットが成功しにくい原因の一つでもある。
  • Glukoneogeneza (ang. Gluconeogenesis) – enzymatyczny proces przekształcania niecukrowcowych prekursorów, np. aminokwasów, glicerolu czy mleczanu w glukozę. Resynteza glukozy następuje głównie w hepatocytach i w mniejszym stopniu w komórkach nerek, a głównym punktem wejścia substratów do tego szlaku jest pirogronian. Szybkość zachodzenia procesu jest zwiększana podczas wysiłku fizycznego i głodu.
  • La gluconeogenesi o neoglucogenesi è un processo metabolico mediante il quale, in caso di necessità dovuta ad una carenza di glucosio nel flusso ematico, un composto non glucidico viene convertito in glucosio, seguendo sostanzialmente le tappe inverse delle glicolisi, eccezione per quelle dove la differenza di energia libera è negativa (1-3-10). Permette di produrre glucosio a partire da precursori non saccaridici, quali piruvato, lattato, glicerolo e amminoacidi.
  • Es una ruta metabólica anabólica que permite la biosíntesis de glucosa a partir de precursores no glucídicos. Incluye la utilización de varios aminoácidos, lactato, piruvato, glicerol y cualquiera de los intermediarios del ciclo de los ácidos tricarboxílicos (o ciclo de Krebs) como fuentes de carbono para la vía metabólica. Todos los aminoácidos, excepto la leucina y la lisina, pueden suministrar carbono para la síntesis de glucosa.
  • Glukoneogenesia organismo heterotrofoengan glukosa sortzen duen bide metabolikoa da.Organismo autotrofoek glukosaren sintesia, jakina denez, fotosintesi eta Calvin zikloaren bidez burutzen dute. Heterotrofoengan glukosaren sintesia ez da autotrofoengan bezain funtsezkoa, dietaren bidez hartzen baitute. Horretaz gain, heterotrofoek glukosaren erreserba bat dute (glukogeno moduan), glukosaren eskaera asetzen duena.
  • Gluconeogenesis (abbreviated GNG) is a metabolic pathway that results in the generation of glucose from non-carbohydrate carbon substrates such as pyruvate, lactate, glycerol, glucogenic amino acids, and fatty acids (both even-chain and odd-chain).It is one of the two main mechanisms humans and many other animals use to keep blood glucose levels from dropping too low (hypoglycemia).
  • Gluconeogenese betekent het opnieuw vormen van glucose. Bij de Gluconeogenese wordt glucose uit niet-koolhydraatbronnen zoals aminozuren en glycerol, maar vooral uit pyrodruivenzuur, gemaakt. Verder kunnen naast pyrodruivenzuur ook glycerine, di- of tricarbonzuren als uitgangsstof dienen.
  • 포도당신생합성(葡萄糖新生合成, Gluconeogenesis, 줄여서 GNG)은 젖산이나 글리세롤같은 탄수화물이 아닌 물질로 포도당을 만드는 대사경로이다.포도당신생합성은 사람과 다른 많은 동물들이 혈당량이 떨어지는 것을 방지하기 위해 사용하는 두 가지 방법 중의 하나이다. 다른 방법으로 혈당을 떨어지는 것을 막는 것은 글루코겐의 분해로 당을 만드는 당합성(glycogenesis)이다. Gluconeogenesis(포도당신생합성)와 Glycogenesis(당합성)는 구별한다.포도당신생합성은 어디서나 일어나는 과정으로, 식물, 동물, 균류, 박테리아, 그리고 다른 미생물에서도 일어난다. 척추동물에서, 포도당신생합성은 대부분이 간에서 일어나고 일부분은 신장의 피질에서 일어난다. 반추동물에서는 포도당신생합성과정이 끊임없이 일어난다. 다른 많은 동물들에서, 이 과정은 공복, 굶기, 단식, 저탄수화물식단, 또는 격렬한 운동을 할 경우 발생한다. 이 과정은 매우 흡열반응이다.
  • Глюконеогенезата е метаболитен път, при който се образува глюкоза от невъглехидратни въглеродни субстрати като лактат, глицерол и глюкогенни аминокиселини.Това е един от двата основни механизма, които хората и много други животни използват, за да поддържат нивата на глюкоза в кръвта и да предотвратяват хипогликемия. Друго средство за поддържане на нивата на кръвната захар е разграждането на гликоген - гликогенолизата.
  • Gliconeogênese ou neoglicogénese ou ainda neoglucogénese("formação de novo açúcar") é a rota pela qual é produzida glicose a partir de compostos aglicanos (não-açúcares ou não-carboidratos), sendo a maior parte deste processo realizado no fígado (principalmente sob condições de jejum) e uma menor parte no córtex dos rins. Em humanos, os principais precursores são: lactato, glicerol e aminoácidos, principalmente alanina.
  • La gliconeogènesi (o gluconeogènesi ) (abreujat GNG) és una ruta metabòlica que resulta en la generació de glucosa a partir de substrats carbònics no carbohidrats, com ara el piruvat, l'àcid làctic, el glicerol o els aminoàcids glicogènics.La immensa majoria de la gliconeogènesi es produeix al fetge i, en menor mesura, a l'escorça dels ronyons. Aquest procés es produeix durant període de dejuni, fam o exercici intens, i és altament endergònic.
rdfs:label
  • Néoglucogenèse
  • Gliconeogènesi
  • Gliconeogênese
  • Gluconeogenese
  • Gluconeogenese
  • Gluconeogenesi
  • Gluconeogenesis
  • Gluconeogénesis
  • Glukoneogenesi
  • Glukoneogenesis
  • Glukoneogeneza
  • Glukoneogeneze
  • Глюконеогенез
  • Глюконеогенеза
  • 糖新生
  • 포도당신생합성
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of