Dans la musique tonale, un mode se définit par « l'étendue précise de l'intervalle séparant chaque degré d'une tonalité donnée, de sa tonique ». Autrement dit, le mode concerne la répartition des intervalles conjoints depuis la tonique.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Dans la musique tonale, un mode se définit par « l'étendue précise de l'intervalle séparant chaque degré d'une tonalité donnée, de sa tonique ». Autrement dit, le mode concerne la répartition des intervalles conjoints depuis la tonique. Le mot « mode » ayant d'autres sens en musique, notamment dans la musique médiévale, certains musicologues préfèrent ne pas utiliser ce terme dans le système tonal et préconisent l'emploi des expressions « tonalité majeure » et « tonalité mineure », ou encore, « gamme majeure » et « gamme mineure ». Les appellations « mode majeur » et « mode mineur » sont cependant couramment utilisées. Selon que l'on prend pour tonique l'un ou l'autre des sept degrés de l'échelle diatonique naturelle (les seules touches blanches du piano), on obtient sept répartitions possibles des tons et des demi-tons, soit sept modes différents :
  • Tongeschlecht (ital. modo, frz. mode) ist eine Eigenschaft von Tonarten, Tonleitern, Akkorden, aber auch von Musikstücken oder musikalischen Abschnitten, die deren Zuordnung zu Dur oder Moll beschreibt. Hauptunterscheidungsmerkmal zwischen Dur und Moll ist die Art der Terz über dem Grundton: Die große Terz steht für Dur (engl. major), die kleine für Moll (engl. minor). Es besteht heute die Konvention, bei Tonarten das Dur-Geschlecht durch Großbuchstaben, das Moll-Geschlecht durch Kleinbuchstaben zu kennzeichnen, z. B. C-Dur (oder kurz: C) und c-Moll (oder kurz: c).
  • In Western music, the adjectives major and minor can describe a musical composition, movement, section, scale, key, chord, or interval. Major and minor are frequently referred to in the titles of classical compositions, especially in reference to the key of a piece.
  • System dur-moll (harmonia funkcyjna) – system tonalny opierający się na pokrewieństwie skal durowych i molowych.Ukształtowany został w muzyce europejskiej na przełomie renesansu i baroku. W drugiej połowie XIX stulecia kompozytorzy, poszukując nowych środków ekspresji, wprowadzali coraz więcej dźwięków pobocznych, co w XX wieku doprowadziło do powstania nowych systemów tonalnych i muzyki atonalnej.Każda gama składa się z dwóch tetrachordów, przy czym pierwszy tetrachord gamy C-dur (opartej na naturalnym szeregu diatonicznym) jest drugim tetrachordem gamy F-dur (1 bemol), a drugi tetrachord gamy C-dur jest pierwszym tetrachordem gamy G-dur (1 krzyżyk). Analogicznie pierwszy tetrachord gamy F-dur jest drugim tetrachordem gamy B-dur (2 bemole), pierwszy tetrachord gamy B-dur jest drugim tetrachordem gamy Es-dur (3 bemole). Podobnie drugi tetrachord gamy G-dur jest pierwszym tetrachordem gamy D-dur (2 krzyżyki), a drugi tetrachord gamy D-dur jest pierwszym tetrachordem gamy A-dur (3 krzyżyki). Taka prawidłowość ma miejsce również w przypadku gam molowych (w trybie naturalnym). Następstwo kolejnych gam zamyka koło kwintowe. Pokrewieństwo pomiędzy gamami durowymi i molowymi oparte jest na zasadzie paralelizmu, przy czym o paralelnym charakterze tonacji decyduje zbieżność materiału dźwiękowego, a więc także liczba przykluczowych znaków chromatycznych. Na przykład: gamie C-dur odpowiada a-moll (brak znaków przykluczowych), G-dur – e-moll (krzyżyk fis), D-dur – h-moll (dwa krzyżyki: fis i cis), F-dur – d-moll (bemol b), B-dur – g-moll (dwa bemole: b i es).System dur-moll określa się również jako system funkcyjny. Konsekwencją organizacji materiału dźwiękowego na bazie skal opartych na interwałach sekundowych było wytworzenie napięć pomiędzy centrum tonalnym i dźwiękami składowymi akordów tercjowych budowanych na kolejnych stopniach tych skal. Na tej podstawie w epoce klasycyzmu ukształtował się system harmonii funkcyjnej.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 167072 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 4932 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 38 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 108126649 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Dans la musique tonale, un mode se définit par « l'étendue précise de l'intervalle séparant chaque degré d'une tonalité donnée, de sa tonique ». Autrement dit, le mode concerne la répartition des intervalles conjoints depuis la tonique.
  • In Western music, the adjectives major and minor can describe a musical composition, movement, section, scale, key, chord, or interval. Major and minor are frequently referred to in the titles of classical compositions, especially in reference to the key of a piece.
  • Tongeschlecht (ital. modo, frz. mode) ist eine Eigenschaft von Tonarten, Tonleitern, Akkorden, aber auch von Musikstücken oder musikalischen Abschnitten, die deren Zuordnung zu Dur oder Moll beschreibt. Hauptunterscheidungsmerkmal zwischen Dur und Moll ist die Art der Terz über dem Grundton: Die große Terz steht für Dur (engl. major), die kleine für Moll (engl. minor).
  • System dur-moll (harmonia funkcyjna) – system tonalny opierający się na pokrewieństwie skal durowych i molowych.Ukształtowany został w muzyce europejskiej na przełomie renesansu i baroku.
rdfs:label
  • Mode (musique tonale)
  • Major and minor
  • System dur-moll
  • Tongeschlecht
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of