La miniature arménienne est l'expression particulière de la miniature en Grande-Arménie, en Petite-Arménie et dans la diaspora arménienne. Son apparition remonte à la création de l'alphabet arménien en Arménie, soit en l'an 405. Très peu de fragments de manuscrits enluminés des VIe et VIIe siècles ont survécu, le plus ancien conservé en entier datant du IXe siècle.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • La miniature arménienne est l'expression particulière de la miniature en Grande-Arménie, en Petite-Arménie et dans la diaspora arménienne. Son apparition remonte à la création de l'alphabet arménien en Arménie, soit en l'an 405. Très peu de fragments de manuscrits enluminés des VIe et VIIe siècles ont survécu, le plus ancien conservé en entier datant du IXe siècle. L'âge d'or se situe aux XIIIe et XIVe siècles, période de la formation définitive des principales écoles et tendances (quinze cents centres d'écriture et d'enluminure). Les plus éclatantes sont celles de Siounie, du Vaspourakan et de Cilicie. De nombreux manuscrits arméniens enluminés hors du pays d'Arménie ont aussi traversé les siècles. Malgré l'apparition de l'imprimerie arménienne au XVIe siècle, la production de miniatures s'est prolongée jusqu'au XIXe siècle et survit à travers la peinture et le cinéma arméniens modernes.Le peuple d'Arménie a toujours été en relation avec les autres peuples de l'Orient et de l'Occident dont l'art a influencé en profondeur et en richesses l'enluminure arménienne. Selon le poète russe Valéry Brioussov, « se croisant et s'entrelaçant avant de fusionner en un tout unique et entièrement neuf, deux forces, deux principes opposés ont, au cours des siècles, régi le destin de l'Arménie et façonné le caractère de son peuple : le principe de l'Occident et celui de l'Orient, l'esprit de l'Europe et l'esprit de l'Asie ». Les plus belles œuvres des miniaturistes arméniens se distinguent par une grande habileté d'exécution, l'originalité de la composition et du traitement des couleurs, à la brillance due à l'utilisation de pigments principalement préparés à base d'oxydes métalliques, ainsi que par une perception du monde extrêmement personnalisée.Sur les 30 000 manuscrits arméniens actuellement répertoriés dans le monde, environ 10 000 sont ornementés, et entre 5 000 et 7 000 d'entre eux renferment des miniatures. La majeure partie est conservée au Matenadaran d'Erevan (plus de dix mille manuscrits et fragments de manuscrits).
  • Miniatury manuskryptów ormiańskich stanowią ważną część dziedzictwa kulturalnego narodu ormiańskiego. Gdy Armenia w roku 301 przyjmowała chrześcijaństwo – pierwsza w świecie – jako religię państwową, jej historia liczyła już ponad tysiąc lat. Święty Mesrop Masztoc stworzył w roku 406 alfabet ormiański. W klasztorach mnisi mogli przepisywać ewangeliarze i inne święte księgi w ojczystym języku ormiańskim. Pisano na pergaminie, częściej dwustronnie, rzadko jednostronnie. Mnisi-miniaturzyści zdobili księgi iluminacjami. Farby zagęszczano spoiwem z białka jaj kurzych, stosowano zdobienie złotem listkowym. Stylistycznie miniatury zgodne były z wymaganiami ikonografii chrześcijańskiej, wykazywały jednak wpływy miniatur perskich. Oprócz postaci biblijnych ukazywały fantastyczne stworzenia, bogate ornamenty roślinne. Wiele pomysłowości widać w kompozycjach inicjałów, otaczających litery bogatą dekoracją. Stylistycznie wyróżnia się kilka szkół, związanych z klasztorami. Szczyt rozwoju sztuki miniatury ormiańskiej przypada na XIII wiek. Za najwybitniejszego twórcę miniatury ormiańskiej tego okresu krytycy sztuki uważają Torosa Roslina (ur. 1210-1216, zm. 1270-1288). Zachowało się kilkanaście manuskryptów z sygnaturą Roslina. Jego dzieła charakteryzuje niezwykła precyzja. Na marginesach wokół głównych miniatur rozmieszczał niezwiązane z tematem rysunki fantastycznych roślin i zwierząt. Twarze osób miały wyraziste rysy, wyrażające różne uczucia. Roslin znał twórczość mistrzów miniatury Europy i Bizancjum, ale zachował własny styl.Malarstwem miniaturowym zajmowali się również artyści diaspory ormiańskiej w Europie i na Bliskim Wschodzie, także we Lwowie.Podczas częstych najazdów mongolskich, arabskich, potem osmańskich na ziemie Armenii święte księgi ukrywano i chroniono przed zniszczeniem. Największy księgozbiór zgromadzono przez stulecia w Katolikacie Autokefalicznego Kościoła Apostolskiego Armenii w Eczmiadzinie. Wiele rękopisów zgromadzono również w klasztorze mechitarystów na wyspie św. Łazarza w Wenecji i w klasztorze św. Akopa (Jakuba) w Jerozolimie. Księgozbiór Katolikatu został w roku 1920 skonfiskowany i upaństwowiony. Dopiero w roku 1939 przewieziono go do Erewanu, tworząc Instytut Matenadaran (orm. "księgozbiór") nazwany w roku 1962 imieniem twórcy pisma ormiańskiego – Mesropa Masztoca. W latach 1945 – 1957 zbudowano według projektu architekta Marka Grigoriana budynek Instytutu.Do naukowego opracowania księgozbioru Matenadaranu przyczyniła się szczególnie historyczka sztuki ze Smoleńska – Lidia Durnowo (1885-1963). Skazana w roku 1934 w Leningradzie jako rzekomy „aktywny członek kontrrewolucyjnej organizacji faszystowskiej” na zesłanie, przedostała się do Armenii i zajęła w latach 1937-1951 m.in. badaniami nad miniaturami rękopisów ormiańskich. Prace naukowe mogła jednak publikować tylko pod pseudonimem.
  • Die Armenische Buchmalerei stand, wie die Armenische Kunst im Allgemeinen, in byzantinischer aber auch syrischer Tradition. Der bekannteste armenische Buchmaler, Toros Roslin, lebte im 13. Jahrhundert.Die Bibliothek Matenadaran in Jerewan beherbergt die größte Sammlung armenischer Prachthandschriften, die seit 1997 zum Weltdokumentenerbe der UNESCO gehört. Zu den bedeutendsten Objekten zählen das Etschmiadzin-Evangeliar von 989 mit Elfenbein-Buchdeckeln aus dem 6. Jahrhundert und das Mughni-Evangeliar um 1060. Die zweitgrößte Sammlung armenischer Handschriften wird in der Jakobuskirche im armenischen Viertel von Jerusalem aufbewahrt. Weitere armenische illuminierte Handschriften gibt es in der British Library, der Bibliothèque nationale de France, den Bibliotheken der Mechitaristen in Venedig und Wien und in anderen großen Sammlungen in Europa und in den Vereinigten Staaten. Die University of California, Los Angeles (UCLA) bewahrt unter anderem eine armenische Prachthandschrift aus dem 14. Jahrhundert auf.
  • Armenian illuminated manuscripts form a separate tradition, related to other forms of Medieval Armenian art, but also to the Byzantine tradition. The earliest surviving examples date from the Golden Age of Armenian art and literature in the 5th century. Early Armenian Illuminated manuscripts are remarkable for their festive designs to the Armenian culture; they make one feel the power of art and the universality of its language. The greatest Armenian miniaturist, Toros Roslin, lived in the 13th century.The Library at Yerevan, has the largest collection of Armenian manuscripts, including the Mugni Gospels and Echmiadzin Gospel. The second largest collection of Armenian illuminated manuscripts is stored in the depository of St. James, in the Armenian Quarter of Jerusalem, of the Patriarchate of Jerusalem of Armenia's Holy Apostolic Church. Other collections exist in the British Library, Bibliotheque nationale de France, and other large collections at the Mechitarist establishments in Venice and Vienna, as well as in the United States. The University of California, Los Angeles (UCLA) keeps an Armenian illuminated manuscript dating back to the 14th century among its collection of Armenian manuscripts, which is one of the largest in the world. They also have a manuscript of the Gladzor Gospels.
  • Армянская миниатюра — национальная миниатюрная живопись средневековой Армении, Киликийского армянского царства и некоторых армянских колоний. Армянская миниатюра имеет несколько основных групп и этапов развития: до XI в.; школы Великой и Малой Армении XI—XII вв.; Киликийской Армении XII—XIV вв.; школы Бардзр-Айка, Ани, Арцаха, Гладзора, Татева, Васпуракана с XIII в.; после XIII в. также в колониях армянской диаспоры.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 3426512 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 106585 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 490 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109631481 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:auteur
  • Dickran Kouymjian
prop-fr:commons
  • Category:Armenian manuscripts
prop-fr:consultéLe
  • 2008-11-30 (xsd:date)
  • 2010-01-19 (xsd:date)
prop-fr:date
  • 2009-01-02 (xsd:date)
prop-fr:oldid
  • 36581884 (xsd:integer)
prop-fr:site
  • Index of Armenian Art
  • http://www.armenica.org/
prop-fr:titre
  • Arts of Armenia
  • Database of Armenian Manuscript Illuminations
  • Manuscripts
prop-fr:url
  • http://www.armenica.org/cgi-bin/armenica.cgi?732111860140324=2=l=========1=1
  • http://armenianstudies.csufresno.edu/arts_of_armenia/miniatures.htm
  • http://armenianstudies.csufresno.edu/iaa_miniatures/index.htm
prop-fr:vote
  • BA
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:éditeur
  • Armenian Studies Program, California State University
dcterms:subject
rdfs:comment
  • La miniature arménienne est l'expression particulière de la miniature en Grande-Arménie, en Petite-Arménie et dans la diaspora arménienne. Son apparition remonte à la création de l'alphabet arménien en Arménie, soit en l'an 405. Très peu de fragments de manuscrits enluminés des VIe et VIIe siècles ont survécu, le plus ancien conservé en entier datant du IXe siècle.
  • Армянская миниатюра — национальная миниатюрная живопись средневековой Армении, Киликийского армянского царства и некоторых армянских колоний. Армянская миниатюра имеет несколько основных групп и этапов развития: до XI в.; школы Великой и Малой Армении XI—XII вв.; Киликийской Армении XII—XIV вв.; школы Бардзр-Айка, Ани, Арцаха, Гладзора, Татева, Васпуракана с XIII в.; после XIII в. также в колониях армянской диаспоры.
  • Die Armenische Buchmalerei stand, wie die Armenische Kunst im Allgemeinen, in byzantinischer aber auch syrischer Tradition. Der bekannteste armenische Buchmaler, Toros Roslin, lebte im 13. Jahrhundert.Die Bibliothek Matenadaran in Jerewan beherbergt die größte Sammlung armenischer Prachthandschriften, die seit 1997 zum Weltdokumentenerbe der UNESCO gehört. Zu den bedeutendsten Objekten zählen das Etschmiadzin-Evangeliar von 989 mit Elfenbein-Buchdeckeln aus dem 6.
  • Miniatury manuskryptów ormiańskich stanowią ważną część dziedzictwa kulturalnego narodu ormiańskiego. Gdy Armenia w roku 301 przyjmowała chrześcijaństwo – pierwsza w świecie – jako religię państwową, jej historia liczyła już ponad tysiąc lat. Święty Mesrop Masztoc stworzył w roku 406 alfabet ormiański. W klasztorach mnisi mogli przepisywać ewangeliarze i inne święte księgi w ojczystym języku ormiańskim. Pisano na pergaminie, częściej dwustronnie, rzadko jednostronnie.
  • Armenian illuminated manuscripts form a separate tradition, related to other forms of Medieval Armenian art, but also to the Byzantine tradition. The earliest surviving examples date from the Golden Age of Armenian art and literature in the 5th century. Early Armenian Illuminated manuscripts are remarkable for their festive designs to the Armenian culture; they make one feel the power of art and the universality of its language.
rdfs:label
  • Miniature arménienne
  • Armenian illuminated manuscripts
  • Armenische Buchmalerei
  • Miniatury manuskryptów ormiańskich
  • Армянская миниатюра
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:homepage
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:activités of
is foaf:primaryTopic of