La mimèsis (ou mêmée) est un terme grec signifiant l'imitation, dont le sens a évolué au cours des siècles. Platon (La République, livres III et X) et Aristote (Poétique) emploient le mot mimèsis pour désigner les arts d'imitation, c'est-à-dire les différentes formes poétiques et la représentation du réel par la littérature.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • La mimèsis (ou mêmée) est un terme grec signifiant l'imitation, dont le sens a évolué au cours des siècles. Platon (La République, livres III et X) et Aristote (Poétique) emploient le mot mimèsis pour désigner les arts d'imitation, c'est-à-dire les différentes formes poétiques et la représentation du réel par la littérature. Le mot est utilisé par divers chercheurs pour désigner des types variés d'imitation.Le terme s'applique tout d'abord dans un contexte religieux à la danse, au mime et à la musique. Il ne s'agit pas de reproduire l'apparence du réel mais d'en exprimer la réalité cachée. Plus tard, il désigne au contraire l'imitation du réel, ainsi pour Démocrite l'imitation de la nature par la technique (le tissage qui imite celui de l'araignée). Le terme est ensuite utilisé par Socrate à propos des arts plastiques qui copient la nature.
  • Мимезисът означава подражание и е термин от Античността.За Аристотел поезията е мимезис на природата, на реалността, а него подражанието като цяло е нещо хубаво и необходимо, а и нещо чисто човешко - човек прави първите си стъпки в света именно подражавайки на тези, които са най-близко до него - родителите.За Платон материалният свят е само подражание на неизменния свят на Велики и Божествени идеи (ейдос). Поетите подражавали от своя страна на материалния свят и в този смисъл те били доста далеч от Истината. Тези твърдения на Платон са в основата на виждането му, че в идеалната държава поети не трябва да има, защото са "носители" на лъжи.
  • La mimesi (del grec clàssic μίμησις mīmēsis; μιμεῖσθαι mīmeisthai "imitar", de μῖμος, mīmos, "actor") és el concepte grec d'imitació, pel qual l'art copia o representa la natura (la vida). Aquesta relació entre art i realitat va ocupar el centre de moltes poètiques o obres prescriptives sobre estètica. Plató considerava la mimesi negativa, ja que allunyava les persones de la veritat, en oferir una falsa representació d'allò que les envolta i per tant va condemnar els poetes, especialment al seu diàleg Ió.Aristòtil, per contra, creia que la mimesi era una necessitat humana, igual que els nens petits aprenen imitant els adults, els artistes volen simbolitzar la realitat amb les seves obres. La mimesi, com que apropa ficció i vida, permet al receptor experimentar la catarsi de determinats sentiments, és a dir, com que sent emocions provocades per la versemblança de l'art, pot purgar aquestes passions sense haver de patir els fets en la pròpia pell.
  • Mimesis adalah sebuah proses peniruan. Mimesis ada di dalam diri setiap manusia sehingga proses peniruan ini juga menjadi proses terciptanya budaya. Secara sistematis, Mimesis terjadi karena kita menjadikan orang lain sebagai model.
  • Mimésis (řec. μίμησις, odvozeno od slova μιμεîσθαι, mimeisthai, napodobovat) znamená napodobení nebo znázornění.
  • Mimesis (Ancient Greek: μίμησις (mīmēsis), from μιμεῖσθαι (mīmeisthai), "to imitate," from μῖμος (mimos), "imitator, actor") is a critical and philosophical term that carries a wide range of meanings, which include imitation, representation, mimicry, imitatio, receptivity, nonsensuous similarity, the act of resembling, the act of expression, and the presentation of the self.In ancient Greece, mimesis was an idea that governed the creation of works of art, in particular, with correspondence to the physical world understood as a model for beauty, truth, and the good. Plato contrasted mimesis, or imitation, with diegesis, or narrative. After Plato, the meaning of mimesis eventually shifted toward a specifically literary function in ancient Greek society, and its use has changed and been reinterpreted many times since then.One of the best-known modern studies of mimesis, understood as a form of realism in literature, is Erich Auerbach's Mimesis: The Representation of Reality in Western Literature, which opens with a famous comparison between the way the world is represented in Homer's Odyssey and the way it appears in the Bible. From these two seminal Western texts, Auerbach builds the foundation for a unified theory of representation that spans the entire history of Western literature, including the Modernist novels being written at the time Auerbach began his study. In art history, "mimesis", "realism" and "naturalism" are used, often interchangeably, as terms for the accurate, even "illusionistic", representation of the visual appearance of things. The Frankfurt school critical theorist T. W. Adorno made use of mimesis as a central philosophical term, interpreting it as a way in which works of art embodied a form of reason that was non-repressive and non-violent.Mimesis has been theorised by thinkers as diverse as Plato, Aristotle, Philip Sidney, Samuel Taylor Coleridge, Adam Smith, Sigmund Freud, Walter Benjamin, Paul Ross, Theodor Adorno, Erich Auerbach, Luce Irigaray, Jacques Derrida, René Girard, Nikolas Kompridis, Philippe Lacoue-Labarthe, Michael Taussig, Merlin Donald, and Homi Bhabha.[citation needed]
  • Mimesi viene dalla parola greca μίμησις (derivata a sua volta dal verbo μιμεîσθαι), che significa imitazione. In particolar modo ci si riferisce all'imitazione della realtà e della natura che è il fondamento, secondo l'estetica classica, della creazione artistica. Ogni forma d'arte sarebbe così un'attività di mimesi.
  • Mimesis (μίμησις de μιμεîσθαι), ou mimese, simplificando, significa imitação ou representação em grego.
  • Mimesis (altgriechisch μίμησις mīmēsis „Nachahmung“, neugriech. μίμηση mímisi) bezeichnet ursprünglich das Vermögen, mittels einer körperlichen Geste eine Wirkung zu erzielen.Als Mimesis bezeichnet man in den Künsten das Prinzip der Nachahmung im Sinne der Poetik des griechischen Philosophen Aristoteles, im Unterschied zur imitatio, der kunstgerechten Nachahmung älterer, meist antiker Vorbilder. Platon verstand unter Mimesis die „nachahmende Rede“ (die wir heute als direkte Rede bezeichnen) im Gegensatz zur Diegesis, der Erzählung: „Sich einem andern in Sprache und Haltung anzugleichen, heißt doch, jenen nachzuahmen [...] In einem solchen Fall gestalten also Homer und andere Dichter die Erzählung [diêgêsis] in der Form der Nachahmung [mimêsis] (also der unmittelbaren Wiedergabe) [...] Wenn sich aber der Dichter nirgends verbirgt, dann entsteht eine Dichtung oder Erzählung ohne Nachahmung, in mittelbarer Wiedergabe [...] somit einfache Erzählung [haplê diêgêsis].“Erst später wurden in der Erzähltheorie die Begriffe Mimesis und Diegesis im Sinne von Zeigen und Erzählen benutzt.
  • Mimesis (stgr. μιμήσις - imitacja, podobieństwo) – zasada twórczego naśladownictwa natury bądź dzieł mistrzów, którym udało się tę naturę odtworzyć. Zasada ta powstała w antyku, po raz pierwszy opisał ją Platon w swoich dialogach Ion i Państwo, Arystoteles natomiast poświęcił jej dzieło Poetyka. Później przejął ją renesans, gdzie wzorem do naśladowania stała się sztuka klasyczna. Postępowali oni według formuły Horacego, który uważał, że poeta jest jak pszczoła zbierająca nektar z różnych kwiatów i przetwarzająca go na własny, niepowtarzalny miód.
  • Mimesis, doğa ve insan davranışının sanatta ve edebiyatta taklide dayanan temsilidir. Aristoteles tarafından sanatın rolünün “doğanın taklidi” olduğunu ileri sürerken kullanılmıştır. Yunanca taklit anlamına gelir. Aslında Platon (M.Ö. 427-347)’nun eserlerinde ve felsefesinde de, her şeyin aslının idealar dünyasında bulunduğu, bu dünyadakilerin hepsinin onun iyi ve kötü taklitleri olduğu şeklinde bir görüş vardır. Aristoteles ise insanda bir taklit (mimesis) yeteneği ve hazzının bulunduğunu, sanatçının olayların ve varlıkların özündeki ideali, fikri taklit ettiğini söyler. Sanatçı, adeta tabiatın eksik bıraktığı şeyleri tamamlar. Estetiği bağımsız bir bilim haline getiren Alman filozof Alexander Gottlieb Baumgarten’e göre de evrende madde ve ruh öylesine ahenkli bir şekilde birleşmiş ve kaynaşmıştır ki, sanatın ve sanatçının amacı tabiatı taklit olmalıdır. Maddeci estetikçilerden H. Koch’a göre ise, sanat, özel bir gerçekliği yansıtma biçimidir. Ancak bu yansıtma biçimini toplumsal değerler belirler. Belki bazı sanat dallarında, mesela resimde, heykelde, tiyatroda taklidin daha fazla yer aldığını, ama mimari, edebi sanatlar gibi alanlarda hayal gücünün taklidi aştığını söylemek daha gerçekçi olur. Zaten eski Yunan düşünürlerinden Philostratus taklidi ikinci plana atarak hayal gücü ve yaratma ilkesini savunmuştur. Hayal gücü taklitten daha kuvvetlidir. Eski Yunan Tanrılarının heykellerini yapanlar onları görerek yapmamışlardır. Alman filozofu G.W.Fr. Hegel (1770-1831) de tabiat güzelliğini reddederek sanat güzelliğini tabiat güzelliğinden üstün tutar. Fr.W.-J. Shelling (1775-1854) de sanatı tabiatın taklidi sayanlara karşıdır. Sanatçı, yaratıcı Tanrının ruhunu bilinçsizce izler; onun yaptıklarını taklit etmez, tabiatı canlandıran Tanrısal ruh gibi o da yeniden, orijinal olarak yaratır, kullandığı eşyaya can verir. Taklit; resim, heykel gibi bazı sanatların vasıtası olabilir ama birçok sanatlarda vasıta bile olamaz. Kaldı ki, birçok fotoğrafta, plastik ve balmumundan yapılmış gerçeği aynen taklit eden eserlerde bir sanatçı ruhu, bir estetik heyecan duyulmuyor.
  • Mímesis o mimesis es un concepto estético. A partir de Aristóteles se denomina así a la imitación de la naturaleza como fin esencial del arte. El vocablo castellano proviene directamente del latino mimēsis, que a su vez deriva del griego μίμησις [mímesis], y puede también traducirse como ‘imitación’.Se diferencia del concepto de “representación” principalmente en la naturaleza de su mecánica, donde la mímesis se resiste a la comparación con el referente y a convertirse en algo equivalente al original. Sin embargo, el ejercicio mimético obliga el uso de rasgos representativos. Si bien “mímesis” es un sinónimo adecuado para “analogía”, en general se habla de mímesis cuando existe un parecido o semejanza más exacto con su original.
  • Mimesis Grieks: μίμησις, nabootsing. Een nabootsing wordt niet alleen bepaald door gelijkenis: serieproducten of eenëige tweelingen zijn geen nabootsingen van elkaar. Er moet ook een verschil zijn: de nabootsing moet gelijken op het origineel voor enkele zintuigen, maar niet voor alle.Heel wat nabootsingen geven een werkelijkheid weer die niet bestaat: denk aan de centaur. De centaur is samengesteld uit elementen van de bestaande werkelijkheid: paard en mens zijn de modellen. De centaur is het origineel dat zijn bestaan alleen te danken heeft aan de nabootsing. Mimesis weerspiegelt dus niet slaafs de bestaande werkelijkheid, ze schept een nieuwe werkelijkheid. De nabootsing van die zelfgeschapen wereld blijkt echter wel getrouw. En dat geldt ook als de weergave slechts suggestief is: wat in de nabootsing slechts wordt gesuggereerd, wordt in de geest vaak aangevuld.Een spiegelbeeld lijkt visueel punt voor punt op het origineel, maar je kunt het niet aanraken of horen. Daarom is aan elke nabootsing meteen te zien dat het een nabootsing is. En dat onderscheidt de nabootsing van bedrog en trompe-l'oeil. Het tegenovergestelde van mimesis is diëgesis.
  • ミメーシスとは西洋哲学の概念の一つ。直訳すれば模倣という意味であり、これはプラトンの提唱した自然界の個物はイデアの模造であるというティマイオスという概念からの由来である。アリストテレスがこの概念を受け継ぎ、ミメーシスこそが人間の本来の心であり、諸芸術の様式となっているとした。
  • Ми́месис, или мимезис, (др.-греч. μίμησις — подобие, воспроизведение, подражание) — один из основных принципов эстетики, в самом общем смысле — подражание искусства действительности.
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 232634 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 8506 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 68 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110547674 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • La mimèsis (ou mêmée) est un terme grec signifiant l'imitation, dont le sens a évolué au cours des siècles. Platon (La République, livres III et X) et Aristote (Poétique) emploient le mot mimèsis pour désigner les arts d'imitation, c'est-à-dire les différentes formes poétiques et la représentation du réel par la littérature.
  • Mimesis adalah sebuah proses peniruan. Mimesis ada di dalam diri setiap manusia sehingga proses peniruan ini juga menjadi proses terciptanya budaya. Secara sistematis, Mimesis terjadi karena kita menjadikan orang lain sebagai model.
  • Mimésis (řec. μίμησις, odvozeno od slova μιμεîσθαι, mimeisthai, napodobovat) znamená napodobení nebo znázornění.
  • Mimesi viene dalla parola greca μίμησις (derivata a sua volta dal verbo μιμεîσθαι), che significa imitazione. In particolar modo ci si riferisce all'imitazione della realtà e della natura che è il fondamento, secondo l'estetica classica, della creazione artistica. Ogni forma d'arte sarebbe così un'attività di mimesi.
  • Mimesis (μίμησις de μιμεîσθαι), ou mimese, simplificando, significa imitação ou representação em grego.
  • ミメーシスとは西洋哲学の概念の一つ。直訳すれば模倣という意味であり、これはプラトンの提唱した自然界の個物はイデアの模造であるというティマイオスという概念からの由来である。アリストテレスがこの概念を受け継ぎ、ミメーシスこそが人間の本来の心であり、諸芸術の様式となっているとした。
  • Ми́месис, или мимезис, (др.-греч. μίμησις — подобие, воспроизведение, подражание) — один из основных принципов эстетики, в самом общем смысле — подражание искусства действительности.
  • Mimesis, doğa ve insan davranışının sanatta ve edebiyatta taklide dayanan temsilidir. Aristoteles tarafından sanatın rolünün “doğanın taklidi” olduğunu ileri sürerken kullanılmıştır. Yunanca taklit anlamına gelir. Aslında Platon (M.Ö. 427-347)’nun eserlerinde ve felsefesinde de, her şeyin aslının idealar dünyasında bulunduğu, bu dünyadakilerin hepsinin onun iyi ve kötü taklitleri olduğu şeklinde bir görüş vardır.
  • Mimesis (altgriechisch μίμησις mīmēsis „Nachahmung“, neugriech. μίμηση mímisi) bezeichnet ursprünglich das Vermögen, mittels einer körperlichen Geste eine Wirkung zu erzielen.Als Mimesis bezeichnet man in den Künsten das Prinzip der Nachahmung im Sinne der Poetik des griechischen Philosophen Aristoteles, im Unterschied zur imitatio, der kunstgerechten Nachahmung älterer, meist antiker Vorbilder.
  • Mímesis o mimesis es un concepto estético. A partir de Aristóteles se denomina así a la imitación de la naturaleza como fin esencial del arte.
  • Mimesis (stgr. μιμήσις - imitacja, podobieństwo) – zasada twórczego naśladownictwa natury bądź dzieł mistrzów, którym udało się tę naturę odtworzyć. Zasada ta powstała w antyku, po raz pierwszy opisał ją Platon w swoich dialogach Ion i Państwo, Arystoteles natomiast poświęcił jej dzieło Poetyka. Później przejął ją renesans, gdzie wzorem do naśladowania stała się sztuka klasyczna.
  • Mimesis (Ancient Greek: μίμησις (mīmēsis), from μιμεῖσθαι (mīmeisthai), "to imitate," from μῖμος (mimos), "imitator, actor") is a critical and philosophical term that carries a wide range of meanings, which include imitation, representation, mimicry, imitatio, receptivity, nonsensuous similarity, the act of resembling, the act of expression, and the presentation of the self.In ancient Greece, mimesis was an idea that governed the creation of works of art, in particular, with correspondence to the physical world understood as a model for beauty, truth, and the good.
  • Мимезисът означава подражание и е термин от Античността.За Аристотел поезията е мимезис на природата, на реалността, а него подражанието като цяло е нещо хубаво и необходимо, а и нещо чисто човешко - човек прави първите си стъпки в света именно подражавайки на тези, които са най-близко до него - родителите.За Платон материалният свят е само подражание на неизменния свят на Велики и Божествени идеи (ейдос).
  • La mimesi (del grec clàssic μίμησις mīmēsis; μιμεῖσθαι mīmeisthai "imitar", de μῖμος, mīmos, "actor") és el concepte grec d'imitació, pel qual l'art copia o representa la natura (la vida). Aquesta relació entre art i realitat va ocupar el centre de moltes poètiques o obres prescriptives sobre estètica.
  • Mimesis Grieks: μίμησις, nabootsing. Een nabootsing wordt niet alleen bepaald door gelijkenis: serieproducten of eenëige tweelingen zijn geen nabootsingen van elkaar. Er moet ook een verschil zijn: de nabootsing moet gelijken op het origineel voor enkele zintuigen, maar niet voor alle.Heel wat nabootsingen geven een werkelijkheid weer die niet bestaat: denk aan de centaur. De centaur is samengesteld uit elementen van de bestaande werkelijkheid: paard en mens zijn de modellen.
rdfs:label
  • Mimesis
  • Mimesi
  • Mimesi
  • Mimesis
  • Mimesis
  • Mimesis
  • Mimesis
  • Mimesis
  • Mimesis
  • Mimesis
  • Mimesis
  • Mimésis
  • Мимезис
  • Мимесис
  • ミメーシス
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:notableIdea of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:idéesRemarquables of
is foaf:primaryTopic of