La miction (du latin mingere, « uriner »), l'action d'uriner, désigne l'élimination d'urine par la vidange de la vessie.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • La miction (du latin mingere, « uriner »), l'action d'uriner, désigne l'élimination d'urine par la vidange de la vessie.
  • La micción es un proceso por el que la vejiga urinaria se vacía de orina cuando está llena. La vejiga (que en estado vacío se encuentra comprimida por los demás órganos) se llena poco a poco hasta que la tensión de sus paredes se eleva por encima de un valor umbral y entonces se desencadena un reflejo neurógeno llamado reflejo miccional que provoca la micción (orinar), y si no se consigue, al menos produce el deseo consciente de orinar.El proceso de la micción es, en la mayoría de las veces, controlado voluntariamente. La incontinencia urinaria es el control pobre o ausente de la micción.
  • İşeme, idrar kesesinde (mesane) biriken idrarın vücuttan dışarı atılması. İşeme omurilik, beyin sapı ve beyin kabuğunda (korteks) yer alan sinir merkezleri ile bu merkezlerden çıkan sinirlerin uyardığı istemli ve istemsiz kaslarla denetlenir.
  • Urineren, ook wel plassen, wateren of mictie genoemd, is het lozen van urine via de urinebuis.Urine is een vloeistof die bij zoogdieren (waaronder de mens) door de nieren wordt geproduceerd. De urine wordt eerst in de urineblaas opgeslagen en daarna periodiek geloosd.
  • La minzione (dal latino tardo minctio, e da mingere) è l'insieme degli atti fisiologici, volontari e involontari, che determinano l'espulsione dell'urina raccolta nella vescica, attraverso l'uretra.
  • Micção é o ato de expelir urina, voluntariamente ou não.A micção é controlada pelo sistema nervoso, que possui vários pontos envolvidos na coordenação dos órgãos do sistema urinário. Estes diferentes núcleos localizam-se no cérebro e medula espinhal e estão conectados entre si e com os diferentes órgãos do sistema urinário.O controle da continência é realizado por músculos chamados esfíncteres, localizados na base da bexiga (colo vesical) e na parede da uretra. Na maior parte do tempo, estes músculos atuam fechando o colo vesical e a uretra (como um barbante amarrado ao redor da boca de um balão) de forma a impedir a saída de urina. Podem ser contraídos voluntariamente para impedir a saída de urina. Os músculos do assoalho pélvico são importantes para o controle da micção especialmente nas mulheres, em quem são responsáveis por sustentar os órgãos pélvicos. Quando enfraquecidos, levam ao prolapso (descida) destes órgãos e à condição denominada "bexiga caída". Na micção, os esfíncteres se relaxam e a uretra abre-se para a livre passagem da urina. Ao mesmo tempo o músculo da parede vesical contrai-se e força a urina para fora da bexiga. Ao final da micção, quando a bexiga já se esvaziou, os esfíncteres se contraem novamente e a bexiga interrompe sua contração e relaxa.O ciclo normal da micção pode ser dividido em duas fases: a primeira de enchimento vesical onde a bexiga acomoda quantidade crescentes de urina sem aumentar a pressão no seu interior. Isto permite a livre drenagem de urina proveniente dos rins através dos ureteres. Durante esta fase o esfíncter uretral se mantém contraído para evitar vazamento da urina conforme demonstra a figura a seguir: ureter bexiga esfíncter. Quando a bexiga está cheia, receptores transmitem esta informação para o cérebro e, desde que possamos ir ao banheiro, o cérebro desencadeia o processo de micção com contração da bexiga e relaxamento do esfíncter resultando no ato de urinar com bom jato, pequena elevação da pressão dentro da bexiga e esvaziamento completo da mesma.Esta segunda fase é denominada fase miccional e ao seu final reiniciamos todo o ciclo da micção. O esfíncter urinário além deste mecanismo automático também possui controle voluntário. Por esta razão podemos interromper o fluxo urinário durante a micção sempre que desejarmos. Além disto, a contração persistente do esfíncter inibe a contração da bexiga. Como podemos notar, todo o controle das duas fases da micção é realizado pelo sistema nervoso a partir do cérebro através da medula espinhal e posteriormente através dos nervos que vão para a bexiga. Por esta razão, as doenças neurológicas geralmente afetam a micção. Os recém nascidos ainda não tem o sistema nervoso completamente desenvolvido e, por isto, não tem ainda o controle voluntário da micção. Por esta razão urinam de forma reflexa ou seja, cada vez que a bexiga se enche ela se contrai, o esfíncter relaxa e ela se esvazia. Este controle só é adquirido por volta de 2 a 4 anos de idade. A bexiga serve como um regulador para a urina continuamente formados nos rins. Esta deve ser esvaziada, em uma ingestão normal de líquidos, geralmente de duas a seis vezes por dia através da uretra. A eliminação de urina é geralmente de 300 a 400 ml, mas não há valores universalmente aceites - algumas pessoas excretam até um litro de urina. A capacidade vesical máxima é que o volume de enchimento, momento em que há uma necessidade imperiosa de urinar ou chamado urinar involuntário. Para as mulheres, o valor padrão de 300 a 400 ml, para os homens 400-600 ml. Esses valores variam muito de pessoa para pessoa e não há confirmação de valores máximos.
  • La micció és el procés d'emissió d'orina des de la bufeta urinària a l'exterior del cos, a través de la uretra. En adults sans, el procés de micció esdevé per control voluntari; en nens i individus amb patologies neurològiques, la micció pot ocórrer com un reflex involuntari.
  • Močení, též zvané urinace nebo mikce, je proces zbavování se moči z močového měchýře přes močovou trubici ven z těla. Proces močení je obvykle ovládán vůlí. Pokud člověk nad močením ztrácí kontrolu, označuje se stav jako inkontinence. Hovorově se moči též říká chcánky.
  • Als Miktion (lat. mingere ‚harnen‘) wird die Entleerung der Harnblase bezeichnet. Dieser Vorgang wird durch komplexe Regelkreise des autonomen und willkürlichen Nervensystems gesteuert.
  • Urination is the release of urine from the urinary bladder through the urethra to the urinary meatus outside of the body. It is also known medically as micturition, voiding, uresis, or, rarely, emiction, and known colloquially by various names including tinkling, peeing, weeing, and pissing. In healthy humans (and many other animals) the process of urination is under voluntary control. In infants, some elderly individuals, and those with neurological injury, urination may occur as an involuntary reflex. In some animals, in addition to expelling waste material, urination can mark territory or express submissiveness. Physiologically, urination involves coordination between the central, autonomic, and somatic nervous systems. Brain centers that regulate urination include the pontine micturition center, periaqueductal gray, and the cerebral cortex.[citation needed] In male placental mammals, urine is ejected through the penis. In female placental mammals (with some exceptions, including female galagos, female spider monkeys, and female spotted hyenas, which urinate through a pseudo-penis), urine is ejected through the vulva.
  • Mikcja (łac. mictio) – medyczne określenie aktu oddawania moczu, polegające na świadomym (kontrola kory mózgu) wydaleniu zebranego w pęcherzu moczowym moczu przez cewkę moczową na zewnątrz.Mocz, stopniowo zbierając się w pęcherzu moczowym, powoduje naprężenie jego ściany, co z kolei skutkuje wysłaniem informacji do mózgu o potrzebie jego opróżnienia. Sam akt mikcji jest wynikiem świadomego wysłania informacji do mięśni kurczących pęcherz moczowy i jednocześnie rozluźniających cewkę moczową.Mikcja jest kontrolowana, oprócz ośrodka korowego, odpowiedzialnego za świadomą kontrolę oddawania moczu, również przez ośrodek w moście mózgu, gdzie znajduje się ośrodek odpowiedzialny za odruch bezwarunkowy mikcji, co oznacza, że nie możemy w nieskończoność zatrzymywać aktu mikcji.W rdzeniu kręgowym natomiast znajdują się ośrodki współczulne (na wysokości Th10-Th12) oraz przywspółczulne (na wysokości S2-S4).Oddawanie moczu jest jednym z nielicznych przykładów sprzężenia zwrotnego dodatniego w organizmie człowieka. Polega ono na tym, że podczas początkowego skurczu mięśni przy oddawaniu moczu mięśnie opróżniające pęcherz moczowy na skutek impulsacji z ośrodkowego układu nerwowego kurczą się coraz silniej aż do całkowitego opróżnienia pęcherza.W rozwoju osobniczym dopiero odpowiedni rozwój kory mózgu pozwala na świadome kontrolowanie oddawania moczu, dlatego małe dzieci (kontrola rozwija się pomiędzy 1.-3. rokiem życia) nie potrafią kontrolować tej czynności.Po tym okresie, brak kontroli mikcji jest objawem chorobowym i przyjmuje postać np. moczenia nocnego, nietrzymania moczu, moczenia paradoksalnego.Inne pojęcia medyczne, mające zastosowanie w określaniu patologii oddawania moczu: poliuria - czyli wielomocz (wydalanie zwiększonej ilości moczu np. w cukrzycy, moczówce prostej), polakisuria - czyli częstomocz (częste oddawania zmniejszonych objętości moczu). oliguria - czyli skąpomocz (niewystarczające wydalanie moczu np. w niewydolności nerek, odwodnieniu), anuria - czyli bezmocz związany z uszkodzeniem aparatu filtrującego nerek (brak powstawania moczu np. z powodu wstrząsu), zatrzymanie moczu - brak wydalania moczu, mimo jego powstawania (przeszkoda popęcherzowa np. w przeroście prostaty), dysuria - czyli bolesne oddawanie moczu, nykturia - czyli konieczność oddawania moczu w nocy. paruresis - lęk przed oddawaniem moczu w obecności ludzi np. w toalecie publicznej
  • Уринѝрането (на латински: minctio, разговорно: пика̀енето) е физиологичен процес изразяващ се в изхвърляне на урина от пикочния мехур през пикочния канал извън тялото. Обикновено уринирането се извършва волево след позив за уриниране. При малки деца и при различни заболявания и увреждания контрол над уринирането липсва. Медицинският термин за това е инконтиненция (разговорно: напикаване).Количеството на отделената урина за денонощие се нарича диуреза. Нормалното количество отделена урина за 24 часа при жените е 1000—1500 ml, а при мъжете е до 1800 ml. Състоянието, при което се отделя малко количество (под 500 ml/24h) урина се нарича олигурия. Това може да бъде симптом на обезводняване, десностранна сърдечна или бъбречна недостатъчност и др. или в следствие на претърпяна кръвозагуба (например след операция). Липсата или изключително оскъдната диуреза (под 150 ml/24h) се нарича анурия. Когато диурезата е повече от нормалното, състоянието се нарича полиурия. Може да се наблюдава при нефрогенен безвкусен диабет. Нормално е през деня да се отделя повече урина отколкото през нощта. Когато това равновесие е нарушено се използва терминът никтурия. Наблюдава се при сърдечна недостатъчност. Невъзможността да се проведе урината през пикочопровода се нарича ретенция (задържане).
  • 排尿(はいにょう)あるいは放尿(ほうにょう)とは、体外に尿を放出する行為である。自分の意に反して尿を漏らしてしまう行為は、失禁と呼ばれる。
  • 배뇨(排尿)은 소변이 방광을 통해 나오는 일을 말한다.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 293966 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 5922 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 40 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 106808594 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:commons
  • Category:Urination
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:wiktionary
  • miction
dcterms:subject
rdfs:comment
  • La miction (du latin mingere, « uriner »), l'action d'uriner, désigne l'élimination d'urine par la vidange de la vessie.
  • İşeme, idrar kesesinde (mesane) biriken idrarın vücuttan dışarı atılması. İşeme omurilik, beyin sapı ve beyin kabuğunda (korteks) yer alan sinir merkezleri ile bu merkezlerden çıkan sinirlerin uyardığı istemli ve istemsiz kaslarla denetlenir.
  • Urineren, ook wel plassen, wateren of mictie genoemd, is het lozen van urine via de urinebuis.Urine is een vloeistof die bij zoogdieren (waaronder de mens) door de nieren wordt geproduceerd. De urine wordt eerst in de urineblaas opgeslagen en daarna periodiek geloosd.
  • La minzione (dal latino tardo minctio, e da mingere) è l'insieme degli atti fisiologici, volontari e involontari, che determinano l'espulsione dell'urina raccolta nella vescica, attraverso l'uretra.
  • La micció és el procés d'emissió d'orina des de la bufeta urinària a l'exterior del cos, a través de la uretra. En adults sans, el procés de micció esdevé per control voluntari; en nens i individus amb patologies neurològiques, la micció pot ocórrer com un reflex involuntari.
  • Močení, též zvané urinace nebo mikce, je proces zbavování se moči z močového měchýře přes močovou trubici ven z těla. Proces močení je obvykle ovládán vůlí. Pokud člověk nad močením ztrácí kontrolu, označuje se stav jako inkontinence. Hovorově se moči též říká chcánky.
  • Als Miktion (lat. mingere ‚harnen‘) wird die Entleerung der Harnblase bezeichnet. Dieser Vorgang wird durch komplexe Regelkreise des autonomen und willkürlichen Nervensystems gesteuert.
  • 排尿(はいにょう)あるいは放尿(ほうにょう)とは、体外に尿を放出する行為である。自分の意に反して尿を漏らしてしまう行為は、失禁と呼ばれる。
  • 배뇨(排尿)은 소변이 방광을 통해 나오는 일을 말한다.
  • Urination is the release of urine from the urinary bladder through the urethra to the urinary meatus outside of the body. It is also known medically as micturition, voiding, uresis, or, rarely, emiction, and known colloquially by various names including tinkling, peeing, weeing, and pissing. In healthy humans (and many other animals) the process of urination is under voluntary control.
  • Уринѝрането (на латински: minctio, разговорно: пика̀енето) е физиологичен процес изразяващ се в изхвърляне на урина от пикочния мехур през пикочния канал извън тялото. Обикновено уринирането се извършва волево след позив за уриниране. При малки деца и при различни заболявания и увреждания контрол над уринирането липсва. Медицинският термин за това е инконтиненция (разговорно: напикаване).Количеството на отделената урина за денонощие се нарича диуреза.
  • Micção é o ato de expelir urina, voluntariamente ou não.A micção é controlada pelo sistema nervoso, que possui vários pontos envolvidos na coordenação dos órgãos do sistema urinário. Estes diferentes núcleos localizam-se no cérebro e medula espinhal e estão conectados entre si e com os diferentes órgãos do sistema urinário.O controle da continência é realizado por músculos chamados esfíncteres, localizados na base da bexiga (colo vesical) e na parede da uretra.
  • Mikcja (łac. mictio) – medyczne określenie aktu oddawania moczu, polegające na świadomym (kontrola kory mózgu) wydaleniu zebranego w pęcherzu moczowym moczu przez cewkę moczową na zewnątrz.Mocz, stopniowo zbierając się w pęcherzu moczowym, powoduje naprężenie jego ściany, co z kolei skutkuje wysłaniem informacji do mózgu o potrzebie jego opróżnienia.
  • La micción es un proceso por el que la vejiga urinaria se vacía de orina cuando está llena.
rdfs:label
  • Miction
  • Micció
  • Micción
  • Micção
  • Mikcja
  • Miktion
  • Minzione
  • Močení
  • Urination
  • Urineren
  • İşeme
  • Уриниране
  • 排尿
  • 배뇨
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of