Les méthodes de Maximum de Parcimonie, ou plus simplement méthodes de parcimonie ou encore parcimonie de Wagner, sont une méthode statistique non-paramétrique très utilisée, notamment pour l'inférence phylogénétique. Cette méthode permet de construire des arbres de classification hiérarchique après enracinement, lesquels permettent d'obtenir des informations sur la structure de parenté d'un ensemble de taxons.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Les méthodes de Maximum de Parcimonie, ou plus simplement méthodes de parcimonie ou encore parcimonie de Wagner, sont une méthode statistique non-paramétrique très utilisée, notamment pour l'inférence phylogénétique. Cette méthode permet de construire des arbres de classification hiérarchique après enracinement, lesquels permettent d'obtenir des informations sur la structure de parenté d'un ensemble de taxons. Sous l'hypothèse du Maximum de Parcimonie, l'arbre phylogénétique « préféré » est celui qui requiert le plus petit nombre de changements évolutifs. Ce mode de regroupement est aussi utilisé en écologie sur du matériel actuel ou fossile, ainsi qu'en synécologie entre autres [réf. nécessaire].
  • Der Begriff Maximale Sparsamkeit (englisch maximum parsimony) bezeichnet eine Methode der parameterfreien Statistik innerhalb der Phylogenetik zur Bestimmung von Phylogenese. Hierbei bezieht sich die Sparsamkeit darauf, den phylogenetischen Baum zu bevorzugen, der am wenigsten evolutionären Wandel benötigt, um die beobachteten Daten zu erklären.Häufig tritt hierbei das Problem der Bildung eines Baumbildungsartefakts (engl. long-branch attraction artefact) auf. Wenn die Taxa, die einzelnen Ästen zugrunde liegen, eine relativ hohe Rate an Mutationen aufweisen, so werden die entsprechenden Äste fälschlicherweise an basaler Stelle im Kladogramm platziert und verzerren dadurch die Ergebnisse. Noch bis kurz vor der Jahrtausendwende galt das Auftreten von Long-branch-attraction-Artefakten als unwahrscheinlich, mittlerweile sind zahlreiche Beispiele dafür bekannt. Viele Methoden dienen seither zur Entdeckung bzw. Vermeidung dieses Effekts.
  • Parcimônia é um método estatístico não-paramétrico comumente usado em filogenética computacional para estimar filogenias. De acordo com o método da parcimônia, a árvore filogenética preferida é a árvore que requer a menor mudança evolutiva para explicar alguns dados observados. A base teórica deste método é a noção filosófica de William Ockham de que a melhor hipótese para explicar um processo é aquela que requer o menor número de suposições.
  • 最大節約法(さいだいせつやくほう,Maximum parsimony)は生物の系統を解析し系統樹を作製するのに用いられる方法で、単純であるが繁用される方法である。この方法で用いられる入力データはある範囲のタクソンの形質である。形質としてはある性質の有無という二分法の値(たとえば尾の有無)、あるいはゲノムの特定部位におけるDNA塩基や、タンパク質のアミノ酸残基も用いられる。系統樹を作製するための確率論的または決定論的なアルゴリズムは多数あるが、最大節約法はその答を求めるためのアルゴリズムではなく、複数の候補の中から最適な系統樹を選択するのに使う方法である。最大節約法で用いられる系統樹は一般に無根系統樹(時間経過を考慮せずタクソン間の関係だけを示す系統樹)である。この方法で用いられるすべてのタクソンは木の中の葉に当たる末端のノードである(従ってそれに至るエッジは各1本しかない)。木の内部のノードは推定される祖先種である。各内部ノードには3本のエッジがある。各形質間の変化はいずれかのエッジに相当する。最大節約法は、考えられるすべての系統樹の中から、形質の変化の数が最も少ない(または他のものと等しくてもよい)ものを選択する方法である。このために、すべての系統樹について、それを説明できる最小限の変化の数を「長さ」として与え、この長さが一番小さいのが最大節約系統樹である。この「一番単純な説明が一番優れている」という仮定はオッカムの剃刀による考え方である。
  • Els mètodes de màxima parsimònia o més simplement mètodes de parsimònia o fins i tot parsimònia de Wagner, són un mètode estadístic no paramètric molt utilitzat, especialment per a la inferència filogenètica. Aquest mètode permet construir arbres de classificació jerarquitzats els quals permeten obtenir una informació sobre l'estructura dels ecosistemes d'una espècie donada. Sota la hipòtesi del màxim de parsimònia , l'arbre filogenètic « prefereix » aquell que requereix el nombre més reduït de canvis evolutius. Aquest mode de reagrupament també es fa servir en ecologia sobre material actual o fòssil i en altres casos.
  • The maximization of parsimony (preferring the simpler of two otherwise equally adequate theorizations) has proven useful in many fields, and this article concerns its application to phylogenetics. Occam's razor, a principle of theoretical parsimony suggested by William of Ockham in the 1320s, asserted that it is vain to give an explanation which involves more assumptions than necessary. When applied to computational phylogenetics, maximum parsimony describes a particular non-parametric statistical method for constructing phylogenies. In this application, the preferred phylogenetic tree is the tree that supposes the least evolutionary change to explain observed data (hence maximally parsimonious). The basic idea was presented by Walter M. Fitch in 1971.While evolution is not an inherently parsimonious process, centuries of scientific experience lend support to the aforementioned principle of parsimony (Occam's razor). Namely, the supposition of a simpler, more parsimonious chain of events is preferable to the supposition of a more complicated, less parsimonious chain of events. Hence, parsimony (sensu lato) is typically sought in constructing phylogenetic trees, and in scientific explanation generally. However, complications in both actual evolutionary processes and in the methods used to reconstruct them make the science of phylogenetics difficult, relying more and more on advanced genomics and computational and statistical methods to complement traditional field research and morphological methods. In both principle and practice, parsimony helps guide this work.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 870599 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 16981 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 71 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 90084852 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Les méthodes de Maximum de Parcimonie, ou plus simplement méthodes de parcimonie ou encore parcimonie de Wagner, sont une méthode statistique non-paramétrique très utilisée, notamment pour l'inférence phylogénétique. Cette méthode permet de construire des arbres de classification hiérarchique après enracinement, lesquels permettent d'obtenir des informations sur la structure de parenté d'un ensemble de taxons.
  • Parcimônia é um método estatístico não-paramétrico comumente usado em filogenética computacional para estimar filogenias. De acordo com o método da parcimônia, a árvore filogenética preferida é a árvore que requer a menor mudança evolutiva para explicar alguns dados observados. A base teórica deste método é a noção filosófica de William Ockham de que a melhor hipótese para explicar um processo é aquela que requer o menor número de suposições.
  • 最大節約法(さいだいせつやくほう,Maximum parsimony)は生物の系統を解析し系統樹を作製するのに用いられる方法で、単純であるが繁用される方法である。この方法で用いられる入力データはある範囲のタクソンの形質である。形質としてはある性質の有無という二分法の値(たとえば尾の有無)、あるいはゲノムの特定部位におけるDNA塩基や、タンパク質のアミノ酸残基も用いられる。系統樹を作製するための確率論的または決定論的なアルゴリズムは多数あるが、最大節約法はその答を求めるためのアルゴリズムではなく、複数の候補の中から最適な系統樹を選択するのに使う方法である。最大節約法で用いられる系統樹は一般に無根系統樹(時間経過を考慮せずタクソン間の関係だけを示す系統樹)である。この方法で用いられるすべてのタクソンは木の中の葉に当たる末端のノードである(従ってそれに至るエッジは各1本しかない)。木の内部のノードは推定される祖先種である。各内部ノードには3本のエッジがある。各形質間の変化はいずれかのエッジに相当する。最大節約法は、考えられるすべての系統樹の中から、形質の変化の数が最も少ない(または他のものと等しくてもよい)ものを選択する方法である。このために、すべての系統樹について、それを説明できる最小限の変化の数を「長さ」として与え、この長さが一番小さいのが最大節約系統樹である。この「一番単純な説明が一番優れている」という仮定はオッカムの剃刀による考え方である。
  • Els mètodes de màxima parsimònia o més simplement mètodes de parsimònia o fins i tot parsimònia de Wagner, són un mètode estadístic no paramètric molt utilitzat, especialment per a la inferència filogenètica. Aquest mètode permet construir arbres de classificació jerarquitzats els quals permeten obtenir una informació sobre l'estructura dels ecosistemes d'una espècie donada.
  • The maximization of parsimony (preferring the simpler of two otherwise equally adequate theorizations) has proven useful in many fields, and this article concerns its application to phylogenetics. Occam's razor, a principle of theoretical parsimony suggested by William of Ockham in the 1320s, asserted that it is vain to give an explanation which involves more assumptions than necessary.
  • Der Begriff Maximale Sparsamkeit (englisch maximum parsimony) bezeichnet eine Methode der parameterfreien Statistik innerhalb der Phylogenetik zur Bestimmung von Phylogenese. Hierbei bezieht sich die Sparsamkeit darauf, den phylogenetischen Baum zu bevorzugen, der am wenigsten evolutionären Wandel benötigt, um die beobachteten Daten zu erklären.Häufig tritt hierbei das Problem der Bildung eines Baumbildungsartefakts (engl. long-branch attraction artefact) auf.
rdfs:label
  • Maximum de Parcimonie
  • Maximale Sparsamkeit
  • Maximum parsimony (phylogenetics)
  • Màxima parsimònia
  • Máxima parcimônia
  • 最大節約法
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of