Le matérialisme dialectique, ou dialectique matérialiste, ou diamat, est l'emploi, dans la pensée marxiste, de la méthode dialectique pour analyser la réalité à travers un prisme matérialiste.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le matérialisme dialectique, ou dialectique matérialiste, ou diamat, est l'emploi, dans la pensée marxiste, de la méthode dialectique pour analyser la réalité à travers un prisme matérialiste. L'élaboration matérialiste de la dialectique se situe dans le prolongement du matérialisme historique, conçu par Marx et Engels sous le nom de conception matérialiste de l'histoire pour aboutir à une « connaissance scientifique de l'histoire », soit une évaluation objective des formations de la conscience en les rapportant à leur fondement réel et social ; la dialectique marxiste unifie deux éléments que Marx trouve séparés dans la vie intellectuelle de son époque : le matérialisme philosophique basé sur la science de la nature d'une part, et la dialectique de Hegel, soit la théorie des contradictions, d'autre part. Appliquant au processus historique les lois de la nature, le matérialisme dialectique vise à analyser les évolutions des sociétés humaines, y compris les périodes révolutionnaires où l'évolution naturelle s'accélère.L'expression « matérialisme dialectique » n'apparaît cependant jamais chez Marx ; Engels lui-même n'utilise le terme qu'en 1886. Le concept de matérialisme dialectique semble avoir été ensuite forgé par Joseph Dietzgen et Gueorgui Plekhanov, afin de développer l'idée d'un matérialisme ayant su assimiler et intégrer les enseignements de la dialectique idéaliste de Hegel. A posteriori, l'expression a parfois été utilisée pour désigner dans son ensemble la dimension philosophique du marxisme ,Dans l'optique du matérialisme historique, les conditions matérielles déterminent les relations de production - soit la technologie, les inventions, les formes de propriété, lesquelles déterminent à leur tour les philosophies, les formes de gouvernement, les lois, la culture et les principes moraux des organisations sociales. L'évolution quantitative des conditions matérielles conduit à des évolutions qualitatives : le matérialisme dialectique, se présentant comme prolongation du matérialisme historique, consiste à étendre la méthode dialectique au-delà de l'étude de la société, pour l'appliquer à celle de la nature. La pensée matérialiste de Marx et Engels s'approprierait la « forme » de la dialectique de Hegel, mais en la dépouillant de son « idéalisme » : alors que la dialectique hégélienne consistait en une dialectique de la pure pensée, Marx et Engels aspirent à une connaissance scientifique de la réalité, leur conception de la dialectique devant représenter le mouvement du réel dans son développement immanent. Pour le philosophe Henri Lefebvre, le terme de matérialisme dialectique englobe la conception marxiste du monde prise dans toute son ampleur. Récupéré par le stalinisme et érigé au rang de philosophie fondamentale et obligatoire pour tout communiste, le matérialisme dialectique est ensuite utilisé dans les régimes communistes, non plus comme une méthode d'analyse, mais comme une doctrine à laquelle sont subordonnées les sciences dans leur ensemble. La déstalinisation, puis le déclin de l'idéologie communiste, entraînent un discrédit progressif du matérialisme dialectique, remis en cause jusque dans les écrits d'intellectuels marxistes ou marxiens contemporains,.
  • Dialektický materialismus je část marxismu, která pojednává základní filozofické otázky: vztah bytí a vědomí, otázka pohybu, problém hmoty. (idealismus – prvotní je vědomí x materialismus – prvotní je hmota). Marxismus chápe hmotu za prvotní: Teprve na určitém vyspělém stupni organizace hmoty může dojít ke vzniku vědomí – totiž lidského mozku. A tak všechno duchovno lze zredukovat (převést) na materiálno. To je původní.Takovýto monismus (výklad světa z jedné substance – u marxismu: z hmoty) modifikuje i otázku poznání. Marx odmítá veškerý agnosticismus či gnozeologický skepticismus a tvrdí, že svět je poznatelný proto, že bytí i vědomí jsou stejné substance (materie, hmota). Proto není problém poznatelnosti světa. Otázkou je – protože se jedná o dějinný proces – kolik je toho už poznaného a kolik je ještě třeba poznat. Bylo by však mylné si představovat, že před námi je hotový svět a naše vědomí má jej pouze poznat v jeho neměnnosti. Naopak svět je neustálá změna, neboť člověk je ve světě jako činný subjekt. Praxe je ústředním pojmem marxismu. Svět je sice řízen přírodními zákonitostmi, ale člověk jako společenská bytost je svobodný, tudíž v rámci oněch zákonitostí je schopen realitu měnit. Pravda se nenachází hotová, ale musí se vydobývat praxí (prací). Praxe (otázka „K čemu?“) je jediným kritériem pro otázku pravdivosti. Pravdivé je to, co slouží společenskému růstu a rozvoji. Spojením bytí a vědomí (vzájemné působení hmoty na vědomí a zároveň vědomí na hmotu), které jsou v podstatě tímtéž, se překonává Kantovo dělení na svět jevů a svět o sobě, protože skutečný svět v dialektickém marxismu je zde pro vědomí. (Mluví-li se o dialektice, myslí se právě na onen vztah mezi bytím a vědomím, kdy dochází k neustálému vzájemnému střetávání a působení.)
  • Materialismo dialético é uma concepção filosófica que defende que o ambiente, o organismo e fenômenos físicos tanto modelam os animais e os seres humanos, sua sociedade e sua cultura quanto são modelados por eles. Ou seja, que a matéria está em uma relação dialética com o psicológico e social. Se opõe ao idealismo, que acredita que o ambiente e a sociedade com base no mundo das ideias, como criações divinas seguindo as vontades das divindades ou por outra força sobrenatural.No século XIX, houve a efetivação da sociedade burguesa e a implantação do capitalismo industrial. Porém, da crítica a sociedade capitalista destacam-se dois pensadores: Karl Marx e Friedrich Engels. Ambos elaboram uma nova concepção filosófica do mundo, o “materialismo histórico e dialético”, e ao fazerem a crítica da sociedade em que vivem, apresentam propostas para sua transformação: o socialismo científico. Seu método de explicação da sociedade, aplicado à história é o “materialismo histórico e dialético”.
  • Materialismo dialéctico es la corriente del materialismo filosófico de acuerdo con los planteamientos originales de Friedrich Engels y Karl Marx que posteriormente fueron enriquecidos por Vladimir I. Lenin y después sistematizados por miembros de la Academia de las Ciencias de la Unión Soviética principalmente. Esta corriente filosófica define la materia como el sustrato de toda realidad sea concreta o abstracta (pensamientos), emancipa la primacía e independencia de la materia ante la conciencia y lo espiritual, declara la cognoscibilidad del mundo en virtud de su naturaleza material, y aplica la dialéctica –basada en las leyes dialécticas propuestas por Georg Wilhelm Friedrich Hegel– para interpretar el mundo, superando así al materialismo mecanicista. El materialismo dialéctico es uno de los tres componentes –la base filosófica– del comunismo marxista-leninista. Denominado “Diamat”, el materialismo dialéctico fue también la filosofía oficial de la antigua Unión Soviética.El materialismo dialéctico, como sistema filosófico, es opuesto al idealismo filosófico que concibe al espíritu como el principio de la realidad. Para el materialismo dialéctico las ideas tienen un origen físico, esto es, lo primero es la materia y la conciencia lo derivado. Como tal, el materialismo dialéctico se apoya en los datos, resultados y avances de las ciencias y su esencia se mantiene en correspondencia y vigencia con la tradicional orientación progresista del pensamiento racional científico. Asimismo está opuesto a la corriente filosófica del agnosticismo, pues declara la cognoscibilidad del mundo en virtud de su materialidad y de su existencia objetiva en el tiempo y en el espacio. Engels lo manifestó de esta manera: “Las formas fundamentales de todo ser son el espacio y el tiempo, y un ser concebido fuera del tiempo es tan absurdo como lo sería un ser concebido fuera del espacio”.Engels y Marx sintetizaron su materialismo dialéctico a partir de su demoledora crítica del materialismo mecánico de Ludwig Feuerbach y a la dialéctica idealista de Hegel. Al materialismo de Feuerbach lo consideraron como un materialismo influido por corrientes del pensamiento filosófico metafísico e idealista. Famosas son las 11 tesis sobre Feuerbach de Marx y Engels, en particular la undécima que reza así: “Los filósofos no han hecho más que interpretar de diversos modos el mundo, pero de lo que se trata es de transformarlo”. De la dialéctica hegeliana Engels dice que ésta se encontraba cabeza abajo con Hegel y que fue Marx quien la colocó sobre sus pies. Posteriormente, Engels describió las leyes de la dialéctica en su Anti-Dühring (obra polémica contra las teorías propugnadas por el filósofo y economista alemán, Karl Eugen Dühring).Luego en el siglo XX en Rusia, Lenin contribuyó a las ideas materialistas dialécticas al desarrollar polémicas con sus adversarios, particularmente con filósofos (idealistas) positivistas como el austriaco Ernst Mach y los rusos Alexander M. Bogdanov y V. Bazarov (nombre real: Vladimir A. Rudnev), y, por sobre todo, su empiro-monismo. La principal razón de la disputa entre Lenin y estos filósofos era su afirmación de que el positivismo idealista estaba por encima del debate filosófico entre idealismo y materialismo. A estos, Lenin les afirmó lo siguiente: “Materialismo es reconocer los «objetos a sí mismos» o fuera de la mente; las ideas y las sensaciones son copias o imágenes de éstos objetos. La doctrina opuesta (idealismo) afirma que los objetos no existen «sin la mente»; los objetos son «combinaciones de sensaciones»”.
  • 唯物弁証法(ゆいぶつべんしょうほう、Materialistische Dialektik)または、弁証法的唯物論(べんしょうほうてきゆいぶつろん、Dialektischer Materialismus)は、弁証法的に運動する物質が精神の根源であるという考え方。カール・マルクスによって定式化された歴史発展の法則である唯物史観の哲学的根拠となった。「階級闘争」の理論でもある。
  • Диалектическият материализъм (наричан още диамат) е философско направление, изучаващо закономерностите и същността на битието, отношението на човека към света и историческите изменения на това отношение в процеса на практически и теоретически действия. Диалектическият материализъм е създаден от Карл Маркс и Фридрих Енгелс през 19-ти век и след това доразвит от Ленин през 20-ти век. Той се счита за идеологическа основа на марксизма.
  • Der dialektische Materialismus (Diamat) ist eine Form der philosophischen Weltanschauung. Sie verwendet die Methode der Dialektik – des Denkens in Widersprüchen, um die Welt auf materieller Grundlage zu erklären. Er grenzt sich damit deutlich vom dialektischen Idealismus des Friedrich Hegel ab. Der dialektische Materialismus wurde von Karl Marx und Friedrich Engels begründet. Der Hauptgedanke ist, dass die Einheit der Welt in der Materie, die ewig und unendlich ist, begründet ist. Damit wird es möglich, die Unterschiede von Bewusstsein und Sein, von belebten und unbelebten Dingen anzuerkennen und trotzdem an einem gemeinsamen Ursprung – der Materie – festzuhalten. Der dialektische Materialismus wird oft als die philosophische Grundlage des Marxismus gesehen, wo er zur Ableitung von Entwicklungsgesetzmäßigkeiten in Natur und Gesellschaft genutzt wird.
  • Dialectisch materialisme of materialistische dialectiek wordt door velen beschouwd als de filosofische grondslag van het marxisme. Karl Marx combineerde het dialectische denken van Georg Wilhelm Friedrich Hegel met het materialisme van Ludwig Feuerbach.
  • Materialismo dialektikoa metodo dialektikoa baliatuz eta ikuspuntu materialista batetik errealitatea aztertzeko metodo marxista da. Marxismotik sakonki aztertzen diren gizartea eta historia materialismo historikoa materialismo dialektikotik errealitateko fenomenoetara egiten den hedapena litzateke. Louis Althusserentzat, materialismo dialektiboa ezagueraren teoria (materialismoa) eta metodo (dialektikoa) marxista da, oinarriko printzipio hauekin: errealaren eta horren pezaguera edo pentsamenduaren arteko bereizketa eta errealaren nagusitasuna. Ohartu behar da Martxek eta Engelsek ez zutela terminoa erabili eta 1887 urtean aipatu zela lehen aldiz Marxen lankide baten eskutik.
  • 변증법적 유물론(辨證法的唯物論)은 헤겔이 최종적으로 발전시킨 유물론 이론에 해당하며, 계승은 마르크스와 엥겔스 그리고 20세기에서는 레닌이 주도하였다. 마르크스·엥겔스 사상의 철학적 부분을 레닌과 스탈린이 당적 교조(黨的敎條)로서, 소련의 고정세계관으로서 공식화한 관제철학(官制哲學)이다. 유물 변증법(唯物辨證法) 또는 유물론적 변증법(唯物論的辨證法)이라고도 부른다.마르크스나 엥겔스는 18세기 프랑스의 유물론이나 이를 계승한 독일의 유물론자 포이어바흐에게서 학설을 배우고, 헤겔의 철학에서 변증법이라는 방법을 배웠다. 그래서 변증법을 유물론적으로 고쳐 만들어서 종래의 기계론적(機械論的) 유물론, 형이상학적 유물론을 '변증법적 유물론'의 형태로 변형시켰다고 할 수 있다. 변증법이란 우리가 사물을 볼 때에 사물을 고정적인 상태에서 보는 것이 아니라, 사물의 전체적인 연관과 함께 그 끊임없는 발전을 본다는 데에 핵심이 있다.
  • Materializm dialektyczny, diamat – kierunek filozoficzny zapoczątkowany w II poł. XIX wieku przez Karola Marksa i Fryderyka Engelsa, a następnie rozwinięty przez W. I. Lenina, Lwa Trockiego i Różę Luksemburg. W XX wieku stał się podstawą filozoficzną stalinizmu, trockizmu i maoizmu. Kierunek ten jest połączeniem i syntezą wcześniejszych nurtów materializmu, pewnych elementów darwinizmu, pozytywizmu, naturalizmu i heglizmu. Istotną cechą odróżniającą marksizm od innych rodzajów materializmu jest przyjęcie, że jedną z niezbywalnych cech materii jest jej charakter ewolucyjny i dialektyczny. Forma "diamat" to skrótowiec pochodzenia rosyjskiego (rusycyzm), używany w latach 50. XX wieku.Jako podstawa filozoficzna marksizmu odegrał i nadal odgrywa znaczącą rolę w historii, stanowiąc fragment oficjalnej ideologii państwowej Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, Chin, Kuby, Korei Północnej, Wietnamu i ogólnie całego ruchu komunistycznego i części bardziej umiarkowanych nurtów lewicowych na świecie.
  • Dialectical materialism is a philosophy of science and nature, based on the writings of Karl Marx and Friedrich Engels, and developed largely in Russia and the Soviet Union. The main idea of dialectical materialism lies in the concept of the evolution of the natural world and the emergence of new qualities of being at new stages of evolution. As Z. A. Jordan notes, "Engels made constant use of the metaphysical insight that the higher level of existence emerges from and has its roots in the lower; that the higher level constitutes a new order of being with its irreducible laws; and that this process of evolutionary advance is governed by laws of development which reflect basic properties of 'matter in motion as a whole'."A Soviet philosophical encyclopedia of the 1960s speaks of the evolution of complexity in nature as follows: "This whole series of forms (mechanical, physical, chemical, biological and social) is distributed according to complexity from lower to higher. This seriation expresses their mutual bonds in terms of structure and in terms of history. The general laws of the lower forms of the motion of matter keep their validity for all the higher forms but they are subject to the higher laws and do not have a prominent role. They change their activity because of changed circumstances. Laws can be general or specific, depending on their range of applicability. The specific laws fall under the special sciences and the general laws are the province of diamat." Each level of matter exists as a type of organization, in which the elements that make up a whole, or system, are marked by a specific type of interconnection.
  • Диалекти́ческий материали́зм (Диама́т) — направление в философии, материалистически интерпретированная Марксом диалектика Гегеля, является философской основой марксизма.Диалектический материализм исходит из первичности материи относительно сознания и непрекращающегося развития.Согласно диалектическому материализму: материя — это мир как он существует вне сознания; сознание — отражение материи в голове человека (в этой связи Энгельс в работе «Людвиг Фейербах и конец классической немецкой философии» (1888) определил основной вопрос философии как вопрос об отношении мышления к бытию); движение и развитие мира понимаются, главным образом, как самодвижение.Отсюда задача выявить источник движения в каждом конкретном случае.Диалектический материализм понимает развитие, главным образом, как результат преодоления противоречий, присущих изучаемому предмету.
  • Diyalektik materyalizm (diğer adları: eytişimsel maddecilik, eytişimsel özdekçilik). Marksist felsefenin adlandırılma biçimi ya da Marksizmin felsefi öğretisi.Marx'ın ve Engels'in öncülük ettiği, ancak Marx'tan çok -sistematik bir felsefe olarak- Engels'te açılımları bulunabilecek felsefe akımı. Engels, Marx daha hayattayken söz konusu kuramı şekillendirmeye başlamıştır ve Marx'ın bunlara yönelik bilinen itirazlari yoktur. Bununla birlikte, Marx kendi felsefi çalışmalarını bu şekilde adlandırmaya ve kategorize etmeye çok eğilim göstermemiştir.Marx, Diyalektik yöntemin üstünlüğünü ve Hegel'de "idealist bir kabuk" içinde saklı ve "başaşağı çevrilmiş" olarak bulunan diyalektiğin rasyonel özünü ortaya çıkarabilmek için onu tamamen materyalist temelde yeniden ele almak gerektiğini savunmuştur. Bu anlamda, Marx'ın diyalektik materyalizmden söz ettiği ve onu calışmalarında kullandığı bilinir, ancak sistematize edilmiş bir disiplin ya da yöntem olarak diyalektik materyalizm daha çok Marx'ın ardılları tarafından onun teorik çalışmalarından ve analizlerinden yararlanılarak geliştirilmiştir. "Benim diyalektik yöntemim, Hegelci yöntemden yalnızca farklı değil, onun tam karşıtıdır da. Hegel için insan beyninin yaşam-süreci, yani düşünme süreci —Hegel bunu "Fikir" ("Idea") adı altında bağımsız bir özneye dönüştürür— gerçek dünyanın yaratıcısı ve mimarı olup, gerçek dünya, yalnızca "Fikir"in dışsal ve görüngüsel (Phenomenal) biçimidir. Benim için ise tersine, fikir, maddi dünyanın insan aklında yansımasından ve düşünce biçimlerine dönüşmesinden başka bir şey değildir." (Das Kapital,Almanca İkinci Baskıya Önsöz)Diyalektik Materyalizm uzun bir felsefi geleneği, karşıt eğilimleri ve çatışmalarıyla birlikte mas ettiği ve onu aştığı iddiasındadır. Bir yandan Hegel'den diyalektiği, öte yandan Feuerbach'tan materyalizmi almıştır. Bunlar belirli bir anlamda işlemlerden geçirilmiş ve birleştirilerek her iki eğilimin kendinde taşıdıkları teorik sorunların bu şekilde aşıldığı ve yepyeni bir felsefi düzleme ulaşıldığı savunulmuştur. Böylece teorik düzlemde, diyalektiğin değişimci teorisi ile materyalizmin maddeci açıklaması birleştirilmek istenmiştir. Buradan da bilginin, düşüncenin, doğanın ve toplumun açıklanmasında başka tür bir teorik modellemeye gidilmiştir. Buna göre sürekli bir değişkenlik içindeki madde bu değişkenliği ile birlikte bilinebilmekte, ve bilgi bu süreçlerin akışı içinde maddi gerçekliğe her gecen gün daha çok yaklaşmaktadır. Dolayısıyla tek ve biricik olan gerçeğin, biricik yöntemi ve teorisi de diyalektik materyalizmdir. Diyalektik materyalizmin bu noktada hem bir yöntem hem de teori niteliğini kazanır.
  • Il materialismo dialettico è una teoria dialettica della natura e della storia, fondata sul metodo dialettico di Hegel, utilizzato però in chiave materialista. Essa è la "concezione filosofica" del marxismo così come sviluppata soprattutto da Engels e Lenin ed era considerata la "filosofia ufficiale" dell'Unione Sovietica e di altri Paesi. Essa può definirsi come dottrina della materia in movimento e logica della contraddizione.Il termine "dialettico" esprime l'inclusione nel punto di vista materialista della consapevolezza della dinamica interconnessione tra i processi e dell'universalità del mutamento: qualsiasi ente è, secondo questa dottrina, soggetto ad un processo di autotrasformazione, dovuto al fatto che il suo contenuto è costituito da forze in opposizione (o "contraddittorie" nel gergo hegeliano); ciascuna cosa si muta insomma costantemente in qualcosa di diverso da sé. In tale contesto, pertanto, si ripudiano il meccanicismo inteso come materialismo non dialettico e la metafisica nel senso dell'ontologia idealista.Il materialismo storico da questo punto vista non è altro che l'applicazione del materialismo dialettico alla storia delle società umane. Sebbene i marxisti, e specialmente Marx stesso, si siano occupati soprattutto del materialismo storico, è possibile rintracciare un'importante elaborazione teorica di carattere marxista anche riguardo alla storia naturale (di cui secondo la filosofia materialista la storia dell'umanità è una parte).
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 1701154 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 58875 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 279 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109016546 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:année
  • 1940 (xsd:integer)
  • 1948 (xsd:integer)
  • 1966 (xsd:integer)
  • 1982 (xsd:integer)
  • 1987 (xsd:integer)
  • 2007 (xsd:integer)
  • 2013 (xsd:integer)
prop-fr:isbn
  • 978 (xsd:integer)
  • 2130434274 (xsd:integer)
prop-fr:langue
  • fr
prop-fr:lienAuteur
  • Dominique Colas
  • Georges Labica
  • Gérard Bensussan
  • André Piettre
  • Henri Lefebvre
prop-fr:nom
  • Lefebvre
  • Bensussan
  • Colas
  • Labica
  • Charbonnat
  • Piettre
prop-fr:plume
  • oui
prop-fr:prénom
  • Dominique
  • Gérard
  • André
  • Georges
  • Henri
  • Pascal
prop-fr:titre
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:édition
  • Presses universitaires de France
  • Syllepse
  • Kimé
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Le matérialisme dialectique, ou dialectique matérialiste, ou diamat, est l'emploi, dans la pensée marxiste, de la méthode dialectique pour analyser la réalité à travers un prisme matérialiste.
  • 唯物弁証法(ゆいぶつべんしょうほう、Materialistische Dialektik)または、弁証法的唯物論(べんしょうほうてきゆいぶつろん、Dialektischer Materialismus)は、弁証法的に運動する物質が精神の根源であるという考え方。カール・マルクスによって定式化された歴史発展の法則である唯物史観の哲学的根拠となった。「階級闘争」の理論でもある。
  • Диалектическият материализъм (наричан още диамат) е философско направление, изучаващо закономерностите и същността на битието, отношението на човека към света и историческите изменения на това отношение в процеса на практически и теоретически действия. Диалектическият материализъм е създаден от Карл Маркс и Фридрих Енгелс през 19-ти век и след това доразвит от Ленин през 20-ти век. Той се счита за идеологическа основа на марксизма.
  • Dialectisch materialisme of materialistische dialectiek wordt door velen beschouwd als de filosofische grondslag van het marxisme. Karl Marx combineerde het dialectische denken van Georg Wilhelm Friedrich Hegel met het materialisme van Ludwig Feuerbach.
  • 변증법적 유물론(辨證法的唯物論)은 헤겔이 최종적으로 발전시킨 유물론 이론에 해당하며, 계승은 마르크스와 엥겔스 그리고 20세기에서는 레닌이 주도하였다. 마르크스·엥겔스 사상의 철학적 부분을 레닌과 스탈린이 당적 교조(黨的敎條)로서, 소련의 고정세계관으로서 공식화한 관제철학(官制哲學)이다. 유물 변증법(唯物辨證法) 또는 유물론적 변증법(唯物論的辨證法)이라고도 부른다.마르크스나 엥겔스는 18세기 프랑스의 유물론이나 이를 계승한 독일의 유물론자 포이어바흐에게서 학설을 배우고, 헤겔의 철학에서 변증법이라는 방법을 배웠다. 그래서 변증법을 유물론적으로 고쳐 만들어서 종래의 기계론적(機械論的) 유물론, 형이상학적 유물론을 '변증법적 유물론'의 형태로 변형시켰다고 할 수 있다. 변증법이란 우리가 사물을 볼 때에 사물을 고정적인 상태에서 보는 것이 아니라, 사물의 전체적인 연관과 함께 그 끊임없는 발전을 본다는 데에 핵심이 있다.
  • Диалекти́ческий материали́зм (Диама́т) — направление в философии, материалистически интерпретированная Марксом диалектика Гегеля, является философской основой марксизма.Диалектический материализм исходит из первичности материи относительно сознания и непрекращающегося развития.Согласно диалектическому материализму: материя — это мир как он существует вне сознания; сознание — отражение материи в голове человека (в этой связи Энгельс в работе «Людвиг Фейербах и конец классической немецкой философии» (1888) определил основной вопрос философии как вопрос об отношении мышления к бытию); движение и развитие мира понимаются, главным образом, как самодвижение.Отсюда задача выявить источник движения в каждом конкретном случае.Диалектический материализм понимает развитие, главным образом, как результат преодоления противоречий, присущих изучаемому предмету.
  • Materialismo dialéctico es la corriente del materialismo filosófico de acuerdo con los planteamientos originales de Friedrich Engels y Karl Marx que posteriormente fueron enriquecidos por Vladimir I. Lenin y después sistematizados por miembros de la Academia de las Ciencias de la Unión Soviética principalmente.
  • Il materialismo dialettico è una teoria dialettica della natura e della storia, fondata sul metodo dialettico di Hegel, utilizzato però in chiave materialista. Essa è la "concezione filosofica" del marxismo così come sviluppata soprattutto da Engels e Lenin ed era considerata la "filosofia ufficiale" dell'Unione Sovietica e di altri Paesi.
  • Dialectical materialism is a philosophy of science and nature, based on the writings of Karl Marx and Friedrich Engels, and developed largely in Russia and the Soviet Union. The main idea of dialectical materialism lies in the concept of the evolution of the natural world and the emergence of new qualities of being at new stages of evolution. As Z. A.
  • Materializm dialektyczny, diamat – kierunek filozoficzny zapoczątkowany w II poł. XIX wieku przez Karola Marksa i Fryderyka Engelsa, a następnie rozwinięty przez W. I. Lenina, Lwa Trockiego i Różę Luksemburg. W XX wieku stał się podstawą filozoficzną stalinizmu, trockizmu i maoizmu. Kierunek ten jest połączeniem i syntezą wcześniejszych nurtów materializmu, pewnych elementów darwinizmu, pozytywizmu, naturalizmu i heglizmu.
  • Materialismo dialético é uma concepção filosófica que defende que o ambiente, o organismo e fenômenos físicos tanto modelam os animais e os seres humanos, sua sociedade e sua cultura quanto são modelados por eles. Ou seja, que a matéria está em uma relação dialética com o psicológico e social.
  • Materialismo dialektikoa metodo dialektikoa baliatuz eta ikuspuntu materialista batetik errealitatea aztertzeko metodo marxista da. Marxismotik sakonki aztertzen diren gizartea eta historia materialismo historikoa materialismo dialektikotik errealitateko fenomenoetara egiten den hedapena litzateke.
  • Der dialektische Materialismus (Diamat) ist eine Form der philosophischen Weltanschauung. Sie verwendet die Methode der Dialektik – des Denkens in Widersprüchen, um die Welt auf materieller Grundlage zu erklären. Er grenzt sich damit deutlich vom dialektischen Idealismus des Friedrich Hegel ab. Der dialektische Materialismus wurde von Karl Marx und Friedrich Engels begründet. Der Hauptgedanke ist, dass die Einheit der Welt in der Materie, die ewig und unendlich ist, begründet ist.
  • Dialektický materialismus je část marxismu, která pojednává základní filozofické otázky: vztah bytí a vědomí, otázka pohybu, problém hmoty. (idealismus – prvotní je vědomí x materialismus – prvotní je hmota). Marxismus chápe hmotu za prvotní: Teprve na určitém vyspělém stupni organizace hmoty může dojít ke vzniku vědomí – totiž lidského mozku. A tak všechno duchovno lze zredukovat (převést) na materiálno.
  • Diyalektik materyalizm (diğer adları: eytişimsel maddecilik, eytişimsel özdekçilik). Marksist felsefenin adlandırılma biçimi ya da Marksizmin felsefi öğretisi.Marx'ın ve Engels'in öncülük ettiği, ancak Marx'tan çok -sistematik bir felsefe olarak- Engels'te açılımları bulunabilecek felsefe akımı. Engels, Marx daha hayattayken söz konusu kuramı şekillendirmeye başlamıştır ve Marx'ın bunlara yönelik bilinen itirazlari yoktur.
rdfs:label
  • Matérialisme dialectique
  • Dialectical materialism
  • Dialectisch materialisme
  • Dialektický materialismus
  • Dialektischer Materialismus
  • Diyalektik Materyalizm
  • Materialisme dialèctic
  • Materialismo dialektiko
  • Materialismo dialettico
  • Materialismo dialéctico
  • Materialismo dialético
  • Materializm dialektyczny
  • Диалектически материализъм
  • Диалектический материализм
  • 唯物弁証法
  • 변증법적 유물론
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of