PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Marguerite d'Anjou (23/24 mars 1430, probablement à Pont-à-Mousson ou Nancy – 25 août 1482 à Dampierre-sur-Loire), princesse de Lorraine et de Bar, fut l'épouse du roi Henri VI d'Angleterre. Elle fut donc reine consort d'Angleterre de 1445 à 1461 puis de 1470 à 1471.
  • Margarete von Anjou (* 23. März oder 24. März 1430 in Pont-à-Mousson; † 25. August 1482 auf Schloss La Vignolle) war die Tochter von Renatus von Anjou, dem späteren König von Neapel und Titularkönig von Jerusalem, und von Isabella von Lothringen. Sie war verheiratet mit Heinrich VI., König von England.Am 23. April 1445 wurde sie, dem Vertrag von Tours (1444) zwischen Karl VII., König von Frankreich, und Heinrich VI. gemäß, mit letzterem vermählt. 1453 gebar sie diesem einen Sohn, der Edward genannt wurde. Schön, geistvoll und unternehmend, wusste sie sich bald einen großen Einfluss zu verschaffen. Sie entmachtete Humphrey, Duke of Gloucester, den Onkel ihres Mannes. Da Heinrich oft geistig umnachtet war, übernahm sie die Regierung zusammen mit dem Duke of Suffolk, nach dessen Tod mit Edmund Beaufort, 2. Duke of Somerset. 1448 gründete sie außerdem das Queens’ College in Cambridge.Ab 1455 in die Rosenkriege zwischen dem Haus Lancaster, dem ihr Gemahl angehörte, und dem Haus York verwickelt, welches ihr vorwarf, dass ihr Sohn Edward untergeschoben sei, entwickelte Margarete eine außergewöhnliche Geisteskraft und beherrschte auf gleiche Weise die Politik wie das Heer. Richard Plantagenet, 3. Duke of York und Führer des Hauses York, verlor am 30. Dezember 1460 gegen ihre Truppen in der Schlacht von Wakefield das Leben. Desgleichen überwand sie am 22. Februar 1461 Richard Neville, 16. Earl of Warwick in der Zweiten Schlacht von St. Albans. Ihre Versuche, den von Warwick auf den Thron erhobenen Sohn Richard Plantagenets, Eduard IV. zu verdrängen und den rechtmäßigen Thronanspruch ihres Sohnes durchzusetzen, liefen aber erfolglos ab. Nach der furchtbaren Niederlage der Lancaster-Partei bei Towton (28. März 1461) floh sie über Schottland nach Frankreich zu Ludwig XI., der ihr unter der Bedingung der Auslieferung von Calais 2.000 Soldaten bewilligte. Mit dieser durch englische Flüchtlinge verstärkten Armee, drang sie mit ihrem Sohn Edward aus Schottland in Northumberland ein, konnte aber nichts ausrichten und musste 1463 wieder auf das Festland flüchten. Hier söhnte Ludwig XI. sie 1470 mit ihrem Todfeind Warwick aus, der die Seiten gewechselt hatte. Warwick, genannt der Königsmacher, vertrieb daraufhin Eduard IV. und setzte Heinrich VI. wieder auf den ThronAm Tag der Schlacht von Barnet (14. April 1471), in der Warwick fiel, landete Margarete bei Weymouth in England, wurde aber in der Schlacht von Tewkesbury (4. Mai) mit ihrem Anhang von Eduard IV. völlig geschlagen und fiel durch Sir William Stanley in die Hände ihres Gegners. Ihr Sohn war auf der Flucht getötet worden, ihr in Gefangenschaft geraterer Gemahl Heinrich VI. wurde am 21. Mai im Tower of London ermordet. Später wurde sie in Wallingford Castle eingesperrt. Erst 1474 wurde sie auf Verwendung Ludwigs XI. aus der Haft befreit, kehrte nach Frankreich zurück und starb dort. Sie liegt in der Kathedrale von Angers begraben.
  • Margarita de Anjou, (en francés: Marguerite d'Anjou), (Pont-à-Mousson, Lorena, 23 de marzo de 1429 - Castillo de Dampierre, Saumur, 25 de agosto de 1482), noble francesa que llegó a ser reina de Inglaterra (1445-1471) como esposa de Enrique VI. Es una figura relevante por ser una de las líderes del bando Lancaster en la Guerra de las Dos Rosas.
  • Margherita d'Angiò (Pont-à-Mousson, 23 marzo 1430 – Dampierre-sur-Loire, 25 agosto 1482) fu regina consorte di Enrico VI di Lancaster, re d'Inghilterra dal 1445 al 1461 e poi ancora dal 1470 al 1471. Reclamò anche il diritto alla corona di Francia dal 1445 al 1453, ma senza risultato. Margherita nacque nel Ducato di Lorena all'interno della famiglia degli Angioini (Valois).Era figlia di Renato d'Angiò e d'Isabella di Lorena e nipote di Carlo VII di Francia. Sposando Enrico VI d'Inghilterra divenne una delle figure cardine della Guerra delle due rose e fu una guida per la fazione del Casato di Lancaster. Quando nel 1455 Enrico cadde malato fu Margherita a subentrare, di fatto, al governo e quando il concilio si riunì nel maggio dello stesso anno ed ella scelse di escludere dagli affari di governo il Casato di York guidato da Riccardo Plantageneto, III duca di York si gettarono i semi del conflitto che sarebbe scoppiato entro l'anno. La guerra durò quasi trent'anni dilaniando il paese dall'interno, decimando intere famiglie e procurando la morte a centinaia di nobili fra cui anche quella di suo figlio Edoardo di Lancaster che morì in battaglia nel 1471. Dopo la Battaglia di Tewkesbury Margherita venne presa dagli yorkisti e solo nel 1475 suo cugino Luigi XI di Francia ne pagò il riscatto, ella quindi andò a vivere in Francia dove morì nel 1482.
  • Markéta z Anjou (23. březen 1430, Point-a-Mousson– 25. srpen 1482 Zámek Dampierre) byla anglická královna v letech 1445 až 1471 a vůdčí postava Lancasterů ve válce růží.
  • マーガレット・オブ・アンジュー(Margaret of Anjou, 1429年3月23日 - 1482年8月25日)は、イングランド王ヘンリー6世の王妃。フランス語名はマルグリット・ダンジュー(Marguerite d'Anjou)。ロレーヌ公国のポンタ=ムッソンの生まれ。ロレーヌ公・アンジュー公兼ナポリ王ルネ・ダンジューとロレーヌ女公イザベルの娘。フランス王シャルル7世の王妃マリー・ダンジューの姪に当たり、ヴァロワ家の一族であるが傍系のヴァロワ=アンジュー家の出身である。1445年4月23日ヘンリー6世と結婚した。王の側近サフォーク公の肝煎りで百年戦争の和平の一環として行われた政略結婚であったが、フランス側からの持参金は一切無く、むしろイングランド側がアンジューとメーヌを割譲する(アンジュー家に返還する)という条件の下に行われた。この内容にイングランド宮廷内では不満が鬱積し、薔薇戦争の原因の一つとなった。マーガレットは、精神的に不安定であったヘンリー6世に代わってランカスター家を支えた。エドワード4世の即位によってヘンリー6世とともに追放されたが、1470年、キング・メーカーのウォリック伯リチャード・ネヴィルを取り込んでヘンリー6世を復位させた。精神不安定な夫を差し置いて、ランカスター派の旗印となって自ら戦争の指揮をとり、王はヘンリーではなくマーガレットだとすら言われた。捕虜としたヨーク派の騎士や歩兵らへの処罰は凄惨を極め、のちにシェイクスピアは戯曲「ヘンリー六世」で、「あのフランスの雌狼め!」とマーガレットをののしる言葉を織り込んだ。翌1471年、巻き返したエドワード4世に敗れ、夫と世嗣エドワードを殺された。ロンドン塔などに幽閉された後、1478年に従兄のフランス王ルイ11世による身代金支払いにより釈放され、1482年8月25日、アンジューで死亡して葬られた。
  • Anjou Margit (Pont-á-Mousson, 1430. március 23. – 1482. augusztus 25.) angol királyné, gúnynevén ,, Franciaország nőstényfarkasa ".I. René nápolyi király és I. Izabella lotaringiai hercegnő gyermeke, szülei második leánya. Az akkor hatalmon lévő francia uralkodódinasztia, a Valois-Anjou-ház tagja. Margitot idegen nemzetiségűként legalább akkora ellenszenv és kétkedés fogadta új hazájában, mint 137 évvel korábban Izabellát, a szintén francia királyi hercegnőt, II. Eduárd angol király hitvesét. Kilenc édestestvére volt: János, később II. János néven Lotaringia hercege, felesége Marie de Bourbon, öt közös gyermekük született, Izabella, René, Mária, János és Miklós (1424. augusztus 2. – 1470. december 16.), azon kívül öt gyermeke (János, Albert, Johanna, Margit és egy ismeretlen nevű leánygyermek) született házasságon kívül a hercegnek René (született: 1426-ban) Lajos, Pont-à-Mousson márkija (1427. október 16 -1444. május 22. és október 16. között) Miklós (1428. november 2. – 1430) Jolanda (Miklós ikertestvére), 1445-től Frigyes, Vaudémont grófjának hitvese, házasságukból hat gyermek származott, René, Miklós, Péter, Johanna, Jolanda és Margit (1428. november 2. – 1483. március 23.) Károly, Guise grófja (1431–1432) Izabella (született 1420 és 1425 között) Lujza (1436–1438) Anna (1437–1450)I. René három törvénytelen gyermek édesapja is volt egyben, akik tíz törvényes gyermeke féltestvérei voltak: Johanna Blanka (1438–1470/1471), Mirabeau úrnője, 1467-től Beauvau-i Bertalan (Précigné bárója) felesége, ám gyermekeik sajnos nem születtek János (meghalt 1536-ban), Pont-au-Mousson őrgrófja, aki 1500-ban feleségül vette Glandèves-Faucon-i Margitot, a frigyből három leánygyermek jött világra Magdolna (meghalt 1515 után), Montferrand grófnője, 1496-tól Lajos János (Bellenaves ura) hitvese, házasságukból születtek gyermekek
  • 앙주의 마거릿(Margaret of Anjou, 1430년 3월 23일 - 1482년 8월 25일)은 랭커스터 왕가의 국왕 헨리 6세의 아내이다. 발루아-앙주 가문의 로렌 영지에서 나폴리 국왕 르네 1세와 로렌 여공작 이사벨라 사이에서 차녀로 출생하여 영국 국왕 헨리 6세와 혼인한 뒤 1445년에서 1461년, 이후 1470년에서 1471년간 영국의 왕비로 재임하였다. 헨리 6세가 프랑스 국왕으로 자처한 1445년에서 1453년간은 프랑스 왕비로도 불렸다. 1453년 이후 헨리 6세가 신경쇠약 증세를 보이며 국왕으로서의 직무를 이행하지 못하는 처지에 놓이자 남편을 대리하여 국정을 운영하였다. 1455년 장미 전쟁이 발발한 후에는 병약한 남편과 어린 아들을 대신해 랭커스터 세력의 수장이 되어 요크 세력인 요크 공작 리처드 플랜태저넷, 에드워드 4세 등과 격돌하였다. 1460년 웨이크필드 전투에서 리처드 플랜태저넷을 전사시키고 1470년 워릭 백작 리처드 네빌(Richard Neville, 16th Earl of Warwick)과 힘을 합쳐 에드워드 4세에게 빼앗긴 왕위를 되찾는 등 공을 세웠으나 1471년 최후의 전투인 튜크스베리 전투에서 대패하고 아들이자 후계자인 웨스트민스터의 에드워드가 살해당하였으며 본인도 요크 왕가의 포로가 되었다. 1475년 친척인 프랑스 국왕 루이 11세의 힘으로 풀려나 프랑스로 되돌아간 뒤 1482년 사망하였다.
  • Маргарита Анжуйская (фр. Marguerite d'Anjou, англ. Margaret of Anjou 23 марта 1429 — 25 августа 1482) — королева Англии, дочь Рене I Доброго, герцога Анжуйского (1409—1480), троюродного брата французского короля Карла VII.
  • Margarida de Anjou (Marguerite d'Anjou) (23 de março de 1430 — 25 de agosto de 1482) foi rainha consorte de Inglaterra, através do seu casamento com Henrique VI, a 23 de abril de 1445. Era filha do rei Renato I de Nápoles, também Duque de Anjou, e de Isabel da Lorena. Apesar de mulher e estrangeira, Margarida foi uma das personagens mais influentes na Guerra das Rosas como uma das líderes da Casa de Lencastre.Num período chave da história de Inglaterra, Henrique VI não foi um rei bem sucedido. Bastante inseguro e sem capacidade de resposta, deixou que a política interna fosse dominada por diversas facções criando a falta de unidade diplomática que custou à Inglaterra a derrota na Guerra dos Cem Anos. Em 1453, Henrique VI era um líder impopular, alvo de conspirações e com uma condição mental de tal modo instável que Ricardo, Duque de York se tornou regente do reino. Para piorar a situação, corria então o rumor que o único filho de Henrique e Margarida, Eduardo de Westminster nascido nesse ano, era ilegítimo e que o rei era impotente. Em 1455, Henrique VI retirou a regência ao Duque de York e reassumiu a governação do reino. Esta decisão foi obviamente contestada pela casa de York que logo pegou em armas contra o rei. Era o início da guerra das rosas.Margarida foi uma rainha consorte afastada dos eventos políticos até ver a posição do seu marido, bem como a do seu filho e sua própria, ameaçada. Quando os York capturaram Henrique VI, Margarida pegou Eduardo de Westminster e conseguiu fugir para o País de Gales. Assistida por Jasper Tudor, meio irmão de Henrique, organizou a resistência e mobilizou um exército. Após alguns revezes iniciais, Margarida foi a grande vencedora da batalha de Wakefield, travada a 30 de dezembro de 1460, onde os exércitos combinados do Duque de York e do Conde de Salisbury foram destruídos e os seus líderes capturados. Sem mostrar misericórdia, a rainha condenou Ricardo de York e Salisbury por alta traição, mandou executá-los e ordenou que as suas cabeças fossem exibidas nas muralhas de York. Os lancastrianos de Margarida obtiveram novo sucesso na batalha de St. Albans (22 de fevereiro de 1461), contra o exército de Richard Neville, Conde de Warwick, e conseguiram reaver Henrique VI até então sob a custódia dos York. No entanto, pouco tempo depois, Eduardo de York (filho do decapitado Ricardo) vence a batalha de Towton a 4 de março. Henrique VI é uma vez mais capturado, mas desta vez é deposto e aprisionado na Torre de Londres.Sem assumir derrota, foge uma vez mais e, depois de passar por Gales e Escócia, encontra refúgio na corte do rei Luís XI de França. A sorte parecia agora contra os seus propósitos, mas Margarida soube esperar a sua oportunidade. Esta surgiu após uma discussão entre Richard Neville e Eduardo IV de Inglaterra, que causou o afastamento de Warwick da corte. Margarida procurou recrutá-lo como aliado casando o Eduardo de Westminster como Anne Neville, a filha mais nova de Warwick. Agora ao serviço dos Lencastre, Richard Neville invadiu Inglaterra com Margarida e Westminster, com vista em devolver a coroa a Henrique VI. Em 1470, Warwick derrotou Eduardo IV e coloca a casa de Lencastre de novo no poder. Foi, no entanto, uma vitória de pouca consistência. No ano seguinte Eduardo IV, assistido pelo ducado da Borgonha derrotou Warwick, que foi morto em batalha. Sem nunca desistir, Margarida reuniu todas as suas tropas e assistida pelo seu inexperiente filho, lançou um último ataque aos York. A batalha de Tewkesbury foi uma derrota pesada para o seu lado que custo a morte de Eduardo de Westminster.Margarida foi poupada a uma acusação de alta traição e consequente condenação à morte, sendo apenas encarcerada na Torre de Londres. Mais tarde, foi aprisionada no castelo de Wallingford. Anos depois, o rei de França pagou uma soma pela sua libertação e Margarida regressou ao Anjou natal, onde morreu em 1482.
  • Małgorzata Andegaweńska fr. Marguerite d’Anjou (ur. 23 marca 1430, zm. 25 sierpnia 1482) – córka René I Andegaweńskiego, księcia Andegawenii, de Bar, hrabiego Prowansji i tytularnego króla Neapolu oraz Izabeli Lotaryńskiej. Królowa Anglii jako żona Henryka VI w latach 1445-1471.23 kwietnia 1445 w Titchfield w Hampshire poślubiła Henryka VI (1421-1471). Odegrała ogromną rolę w polityce swojego męża i podczas wojny dwóch róż.Henryk był królem, odkąd skończył kilka miesięcy (jego ojciec, Henryk V, zmarł młodo) i jego poczynania zawsze kontrolowali regenci. Kiedy poślubiał Małgorzatę, jego stan psychiczny już był „niestabilny”. Kiedy 13 października 1453 na świat przyszedł ich jedyny syn – Edward Westminster – Henryk cierpiał na poważne załamanie nerwowe. Dla jego wrogów było jasne, że Edward nie jest jego synem (podobno Henryk nie mógł mieć dzieci, a królowa miała stałego kochanka).Henryk VI zgodził się na odsunięcie syna od tronu i wyznaczył swoim następcą Ryszarda, księcia Yorku. Małgorzata zebrała armię i rozpoczęła walkę z yorkistami. Razem z młodym synem uciekła do Szkocji i Walii, a ostatecznie do Francji. Zawarła przymierze z Ryszardem Neville’em, hrabią Warwick, i książę Edward został zaręczony z córką Warwicka – Anną Neville (późniejszą żoną króla Ryszarda III).Warwick osadził znowu na tronie Henryka VI. Małgorzata wróciła do Anglii, a wtedy nagle Warwick został pokonany w bitwie pod Barnet i królem został znowu Edward IV. Małgorzata i jej syn zebrali ostatnie wojsko i zostali pokonani w bitwie pod Tewkesbury w 1471 – młody Edward Westminsterski zginął w tej bitwie. Królowa była więziona w Wallingford Castle, a potem w Tower, do czasu kiedy wstawił się za nią król Francji.Zmarła 25 sierpnia 1482 w rodzinnej Andegawenii, tam też została pochowana.
  • Margaretha van Anjou (Pont-à-Mousson, 23 maart 1430 - Anjou, 25 augustus 1482) was een dochter van René I van Anjou en van Isabella van Lotharingen. Op 23 april 1445 huwde zij met Hendrik VI van Engeland,. die al vrij snel begon te lijden aan geestesziekte en bij wie zij een zoon had, Eduard van Westminster.Margaretha speelde een politieke en militaire belangrijke rol tijdens de Engelse Rozenoorlogen. Zij bekampte zonder ophouden en hardnekkig haar tegenstander Richard van York en trachtte zonder succes haar zoon Eduard op de Engelse troon te krijgen. Zij behaalde een belangrijke overwinning in de slag bij Wakefield in 1460, waarna Richard van York werd terechtgesteld. In 1461 leed zij echter een nederlaag in de slag bij Towton. Margaretha werd na de slag Tewkesbury van 1471 ten slotte opgesloten in het kasteel van Wallingford en vervolgens in de Tower of London, waar zij in 1475 werd vrijgelaten door tussenkomst van de Franse koning.
  • Margaret of Anjou (French: Marguerite d'Anjou) (23 March 1430 – 25 August 1482) was the wife of King Henry VI of England. As such, she was Queen consort of England from 1445 to 1461 and again from 1470 to 1471. She also claimed to be Queen consort of France from 1445 to 1453. Born in the Duchy of Lorraine, into the House of Valois-Anjou, Margaret was the second eldest daughter of René I of Naples and Isabella, Duchess of Lorraine.She was one of the principal figures in the series of dynastic civil wars known as the Wars of the Roses and at times personally led the Lancastrian faction. Due to her husband's frequent bouts of insanity, Margaret ruled the kingdom in his place. It was she who called for a Great Council in May 1455 that excluded the Yorkist faction headed by Richard, Duke of York, and thus provided the spark that ignited a civil conflict that lasted for over thirty years, decimated the old nobility of England, and caused the deaths of thousands of men, including her only son Edward of Westminster, Prince of Wales, at the Battle of Tewkesbury in 1471.Margaret was taken prisoner by the victorious Yorkists after the Lancastrian defeat at Tewkesbury. In 1475, she was ransomed by her cousin, King Louis XI of France. She went to live in France as a poor relation of the French king, and she died there at the age of 52.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 153945 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 8245 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 76 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 105132864 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:après
prop-fr:avant
prop-fr:couleur
  • #ffffff
  • #FFDF80
prop-fr:lien
  • http://www.cairn.info/article.php?ID_ARTICLE=RHIS_044_0843#pa115
prop-fr:nom
prop-fr:texte
  • compte-rendu
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Marguerite d'Anjou (23/24 mars 1430, probablement à Pont-à-Mousson ou Nancy – 25 août 1482 à Dampierre-sur-Loire), princesse de Lorraine et de Bar, fut l'épouse du roi Henri VI d'Angleterre. Elle fut donc reine consort d'Angleterre de 1445 à 1461 puis de 1470 à 1471.↑
  • Margarita de Anjou, (en francés: Marguerite d'Anjou), (Pont-à-Mousson, Lorena, 23 de marzo de 1429 - Castillo de Dampierre, Saumur, 25 de agosto de 1482), noble francesa que llegó a ser reina de Inglaterra (1445-1471) como esposa de Enrique VI. Es una figura relevante por ser una de las líderes del bando Lancaster en la Guerra de las Dos Rosas.
  • Markéta z Anjou (23. březen 1430, Point-a-Mousson– 25. srpen 1482 Zámek Dampierre) byla anglická královna v letech 1445 až 1471 a vůdčí postava Lancasterů ve válce růží.
  • マーガレット・オブ・アンジュー(Margaret of Anjou, 1429年3月23日 - 1482年8月25日)は、イングランド王ヘンリー6世の王妃。フランス語名はマルグリット・ダンジュー(Marguerite d'Anjou)。ロレーヌ公国のポンタ=ムッソンの生まれ。ロレーヌ公・アンジュー公兼ナポリ王ルネ・ダンジューとロレーヌ女公イザベルの娘。フランス王シャルル7世の王妃マリー・ダンジューの姪に当たり、ヴァロワ家の一族であるが傍系のヴァロワ=アンジュー家の出身である。1445年4月23日ヘンリー6世と結婚した。王の側近サフォーク公の肝煎りで百年戦争の和平の一環として行われた政略結婚であったが、フランス側からの持参金は一切無く、むしろイングランド側がアンジューとメーヌを割譲する(アンジュー家に返還する)という条件の下に行われた。この内容にイングランド宮廷内では不満が鬱積し、薔薇戦争の原因の一つとなった。マーガレットは、精神的に不安定であったヘンリー6世に代わってランカスター家を支えた。エドワード4世の即位によってヘンリー6世とともに追放されたが、1470年、キング・メーカーのウォリック伯リチャード・ネヴィルを取り込んでヘンリー6世を復位させた。精神不安定な夫を差し置いて、ランカスター派の旗印となって自ら戦争の指揮をとり、王はヘンリーではなくマーガレットだとすら言われた。捕虜としたヨーク派の騎士や歩兵らへの処罰は凄惨を極め、のちにシェイクスピアは戯曲「ヘンリー六世」で、「あのフランスの雌狼め!」とマーガレットをののしる言葉を織り込んだ。翌1471年、巻き返したエドワード4世に敗れ、夫と世嗣エドワードを殺された。ロンドン塔などに幽閉された後、1478年に従兄のフランス王ルイ11世による身代金支払いにより釈放され、1482年8月25日、アンジューで死亡して葬られた。
  • Маргарита Анжуйская (фр. Marguerite d'Anjou, англ. Margaret of Anjou 23 марта 1429 — 25 августа 1482) — королева Англии, дочь Рене I Доброго, герцога Анжуйского (1409—1480), троюродного брата французского короля Карла VII.
  • Margaretha van Anjou (Pont-à-Mousson, 23 maart 1430 - Anjou, 25 augustus 1482) was een dochter van René I van Anjou en van Isabella van Lotharingen. Op 23 april 1445 huwde zij met Hendrik VI van Engeland,. die al vrij snel begon te lijden aan geestesziekte en bij wie zij een zoon had, Eduard van Westminster.Margaretha speelde een politieke en militaire belangrijke rol tijdens de Engelse Rozenoorlogen.
  • Małgorzata Andegaweńska fr. Marguerite d’Anjou (ur. 23 marca 1430, zm. 25 sierpnia 1482) – córka René I Andegaweńskiego, księcia Andegawenii, de Bar, hrabiego Prowansji i tytularnego króla Neapolu oraz Izabeli Lotaryńskiej. Królowa Anglii jako żona Henryka VI w latach 1445-1471.23 kwietnia 1445 w Titchfield w Hampshire poślubiła Henryka VI (1421-1471).
  • Margherita d'Angiò (Pont-à-Mousson, 23 marzo 1430 – Dampierre-sur-Loire, 25 agosto 1482) fu regina consorte di Enrico VI di Lancaster, re d'Inghilterra dal 1445 al 1461 e poi ancora dal 1470 al 1471. Reclamò anche il diritto alla corona di Francia dal 1445 al 1453, ma senza risultato. Margherita nacque nel Ducato di Lorena all'interno della famiglia degli Angioini (Valois).Era figlia di Renato d'Angiò e d'Isabella di Lorena e nipote di Carlo VII di Francia.
  • Margaret of Anjou (French: Marguerite d'Anjou) (23 March 1430 – 25 August 1482) was the wife of King Henry VI of England. As such, she was Queen consort of England from 1445 to 1461 and again from 1470 to 1471. She also claimed to be Queen consort of France from 1445 to 1453.
  • Margarida de Anjou (Marguerite d'Anjou) (23 de março de 1430 — 25 de agosto de 1482) foi rainha consorte de Inglaterra, através do seu casamento com Henrique VI, a 23 de abril de 1445. Era filha do rei Renato I de Nápoles, também Duque de Anjou, e de Isabel da Lorena. Apesar de mulher e estrangeira, Margarida foi uma das personagens mais influentes na Guerra das Rosas como uma das líderes da Casa de Lencastre.Num período chave da história de Inglaterra, Henrique VI não foi um rei bem sucedido.
  • 앙주의 마거릿(Margaret of Anjou, 1430년 3월 23일 - 1482년 8월 25일)은 랭커스터 왕가의 국왕 헨리 6세의 아내이다. 발루아-앙주 가문의 로렌 영지에서 나폴리 국왕 르네 1세와 로렌 여공작 이사벨라 사이에서 차녀로 출생하여 영국 국왕 헨리 6세와 혼인한 뒤 1445년에서 1461년, 이후 1470년에서 1471년간 영국의 왕비로 재임하였다. 헨리 6세가 프랑스 국왕으로 자처한 1445년에서 1453년간은 프랑스 왕비로도 불렸다. 1453년 이후 헨리 6세가 신경쇠약 증세를 보이며 국왕으로서의 직무를 이행하지 못하는 처지에 놓이자 남편을 대리하여 국정을 운영하였다. 1455년 장미 전쟁이 발발한 후에는 병약한 남편과 어린 아들을 대신해 랭커스터 세력의 수장이 되어 요크 세력인 요크 공작 리처드 플랜태저넷, 에드워드 4세 등과 격돌하였다.
  • Anjou Margit (Pont-á-Mousson, 1430. március 23. – 1482. augusztus 25.) angol királyné, gúnynevén ,, Franciaország nőstényfarkasa ".I. René nápolyi király és I. Izabella lotaringiai hercegnő gyermeke, szülei második leánya. Az akkor hatalmon lévő francia uralkodódinasztia, a Valois-Anjou-ház tagja. Margitot idegen nemzetiségűként legalább akkora ellenszenv és kétkedés fogadta új hazájában, mint 137 évvel korábban Izabellát, a szintén francia királyi hercegnőt, II. Eduárd angol király hitvesét.
  • Margarete von Anjou (* 23. März oder 24. März 1430 in Pont-à-Mousson; † 25. August 1482 auf Schloss La Vignolle) war die Tochter von Renatus von Anjou, dem späteren König von Neapel und Titularkönig von Jerusalem, und von Isabella von Lothringen. Sie war verheiratet mit Heinrich VI., König von England.Am 23. April 1445 wurde sie, dem Vertrag von Tours (1444) zwischen Karl VII., König von Frankreich, und Heinrich VI. gemäß, mit letzterem vermählt.
rdfs:label
  • Marguerite d'Anjou (1430-1482)
  • Anjou Margit angol királyné
  • Margaret of Anjou
  • Margarete von Anjou
  • Margaretha van Anjou (1430-1482)
  • Margarida de Anjou
  • Margarita de Anjou
  • Margherita d'Angiò
  • Markéta z Anjou
  • Małgorzata Andegaweńska (królowa Anglii)
  • Маргарита Анжуйская
  • マーガレット・オブ・アンジュー
  • 앙주의 마거릿
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:spouse of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:conjoint of
is foaf:primaryTopic of