Marcus Atilius Regulus est un personnage politique et militaire de la République romaine, appartenant à la gens Atilia, originaire de Campanie. Commandant malheureux durant la première guerre punique, il est une figure mythique parmi les Romains célèbres.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Marcus Atilius Regulus est un personnage politique et militaire de la République romaine, appartenant à la gens Atilia, originaire de Campanie. Commandant malheureux durant la première guerre punique, il est une figure mythique parmi les Romains célèbres.
  • Marcus Atilius Regulus was een Romeins staatsman en militair.Hij was consul in 267 en 256 v.Chr.. Tijdens zijn eerste consulaat onderwierp hij Brundisium en tijdens zijn tweede consulaat in 256, in de Eerste Punische Oorlog, won hij samen met zijn ambtgenoot Manlius de zeeslag bij Kaap Ecnomus (Sicilië). Gebruik makend van dit succes wilde hij toen de Carthagers op eigen terrein aanvallen. Manlius werd echter naar Rome teruggeroepen… Ondanks het protest van zijn manschappen (er werden allerlei onheilspellende verhalen verteld over Africa!) voerde Regulus het bevel over een landingsexpeditie in Carthaags gebied. Weldra bleek ook dat de vrees van de Romeinse soldaten ongegrond was. Regulus liet zijn mannen dan ook ongehinderd plunderen en vernielen. Naar verluidt ging hij er prat op dat hij meer dan driehonderd dorpen heeft geplunderd. De ellende van de lokale bevolking werd nog vergroot doordat wilde stammen uit de woestijn, gebruik makend van de zwakheid van de Carthagers, ook het kustland binnenvielen om te plunderen. De lokale bevolking vluchtte massaal naar Carthago om er bescherming te zoeken, tot de stad zo overbevolkt raakte dat er nauwelijks nog voedsel te vinden was.Ten einde raad zond de Carthaagse overheid vredesgezanten naar Regulus, die echter onmenselijk hoge eisen stelde. Toen zocht Carthago zijn toevlucht tot Griekse huursoldaten onder het bevel van de ervaren Spartaanse officier Xanthippus).Deze wist het geschokte zelfvertrouwen van Carthago te herstellen. Het duurde dan ook niet lang of de Romeinen werden verpletterend verslagen. Slechts 2000 Romeinse soldaten overleefden de slachting. Regulus zelf werd gevangengenomen en bracht vier jaar in gevangenschap door te Carthago. Intussen werd de oorlog voortgezet op Sicilië, dat uiteindelijk geheel in handen van de Romeinen viel.Volgens de Romeinse overlevering zonden de Carthagers Regulus toen op zijn erewoord naar Rome om over uitwisseling van gevangenen en over vredesvoorwaarden te onderhandelen. Hij bevestigde onder ede dat hij terug zou keren indien hij de senaat niet kon bewegen tot het sluiten van vrede. Maar eenmaal in Rome aangekomen adviseerde hij de senaat níét op deze voorstellen in te gaan, ook al wist hij dat hij daardoor in moeilijkheden zou komen. Trouw aan zijn gegeven woord keerde hij terug naar Carthago, waar hem een gruwelijke marteldood wachtte. Regulus werd te Rome als nationale held gevierd, en zijn moedige dood werd een nationaal epos (zie bij vb. Horatius, Ode III, 5). Er wordt ook verteld dat de Romeinse overheid, toen ze het lot van Regulus vernamen, twee voorname Carthaagse gijzelaars aan zijn weduwe en zonen gaven, zodat zij hun woede op hen konden koelen. De historische betrouwbaarheid van deze overlevering wordt tegenwoordig echter sterk in twijfel getrokken. De hele geschiedenis kan mogelijk vervalst zijn, om de folteringen van Carthaagse gevangenen in Rome te rechtvaardigen…
  • Marko Atilio Regulo K. a. III. mendeko erromatar jenerala eta estatu-gizona. Manlio Vulsoren kontsula izan zen K. a. 256. urtean. Hainbatetan garaitu zituen kartagotarrak, baina gudu batean atxilotu egin zuten haiek. Kartagotarrek Erromara bidali zuten bakea eta kartagotar presoen askatasuna negozia zitzan, Kartagora itzuliko zela zin egitera behartu ondoren. Erroman, ordea, kartagotarren aurkako gerran segitzeko gomendatu zien Regulok hiritarrei. Kartagora itzuli zenean hil zuten.
  • Marcus Atilius Regulus († um 250 v. Chr.) war ein römischer Politiker und Feldherr während des Ersten Punischen Krieges.Regulus war Konsul 267 v. Chr., besiegte die Sallentiner in Unteritalien und eroberte Brundisium (Brindisi). Während des Krieges zwischen Rom und Karthago wurde er 256 v. Chr. wieder zum (Suffekt)-Konsul gewählt und setzte mit einer Flotte nach Nordafrika über, um die Karthager in ihrer Heimat zu bedrohen. Eine karthagische Flotte, die sich ihm in den Weg stellte, schlug er gemeinsam mit seinem Mitkonsul Lucius Manlius Vulso Longus in der Schlacht am Kap Ecnomus vor der Küste Siziliens. In Afrika konnte Regulus zunächst einige Erfolge gegen die Karthager erringen, bis sie sein Heer mit Hilfe des Spartaners Xanthippus vernichtend schlugen. Regulus wurde gefangengenommen.Mehrere antike Autoren (vor allem Marcus Tullius Cicero und Titus Livius) berichten, dass Regulus auf Ehrenwort freigelassen und als Unterhändler nach Rom geschickt wurde; dort habe er den Senat entgegen seinem Auftrag aufgefordert, den Kampf fortzusetzen, sei pflichtgetreu nach Karthago zurückgekehrt und dort getötet worden. Ob sich dies wirklich so zugetragen hat, lässt sich kaum feststellen. Andere Autoren (z. B. Diodor) erwähnen nur, dass Regulus in Gefangenschaft starb und seine Witwe Marcia sich an karthagischen Gefangenen rächte. In der Fassung von Cicero und Livius erscheint Regulus als Verkörperung klassischer Römertugenden, weil er die res publica über sein persönliches Wohlergehen stellte.
  • This is about the Roman general and consul; for other Romans of that name, see Marcus Atilius Regulus (disambiguation).Marcus Atilius Regulus (born probably before 307 BC–250 BC) was a Roman statesman and general who was a consul of the Roman Republic in 267 BC and 256 BC.Regulus first became consul in 267 BC, where he fought the Messapians. Elected as a consul again in 256 BC, he served as a general in the First Punic War (256 BC), where he defeated the Carthaginians in a naval battle at Cape Ecnomus near Sicily and invaded North Africa, winning victories at Aspis and Adys, until he was defeated and captured at Tunis in 255 BC. After he was released on parole to negotiate a peace, he is supposed to have urged the Roman Senate to refuse the proposals and then, over the protests of his own people, to have fulfilled the terms of his parole by returning to Carthage, where, according to Roman tradition, he was tortured to death. He was posthumously seen by the Romans as a model of civic virtue.
  • Marek Atyliusz Regulus, Marcus Atilius Regulus (III wiek p.n.e.), rzymski bohater, wzór patrioty, będący uosobieniem rzymskich cnót moralności i bezwzględnego dotrzymywania słowa. Polityk i wódz z czasów I wojny punickiej, konsul roku 267/266 p.n.e. i 256 p.n.e.Podczas drugiego konsulatu dowodził wspólnie z Lucjuszem Manliuszem Wulsonem w czasie I wojny punickiej. Rozbił flotę kartagińską koło przylądka Eknomos u wybrzeży Sycylii. Pozwoliło mu to przenieść wojnę na teren Północnej Afryki. Na czele dwóch legionów gromił Kartagińczyków, m.in. pod Abydos, i zagroził ich stolicy. Postawione przez niego warunki pokoju były tak twarde, że zdesperowani Kartagińczycy postanowili walczyć nadal. Z pomocą zaciężnych wojsk greckich udało im się pokonać Regulusa pod Tunesem, a on sam dostał się do punickiej niewoli.
  • Marco Atilio Regolo, noto anche come Marco Attilio Regolo (in latino: Marcus Atilius Regulus; Sora, 299 a.C. – Cartagine, 246 a.C.), è stato un politico e militare romano vissuto nel III secolo a.C..Attilio Regolo nacque nel territorio della città volsca di Sora, in un luogo attualmente compreso fra Sora e la finitima Balsorano (etimologicamente legata a Sora: Vallis Sorana). L'esatta data di nascita non è nota ma si pone attorno al 299 a.C. Fu il comandante dell'esercito romano durante la prima parte della Prima Guerra Punica.
  • Marco Atílio Régulo (em latim Marcus Atilius M.f. L.n. Regulus; morto circa 250 a.C.[carece de fontes?]) eleito cônsul romano em 267 a.C., com Lúcio Júlio Libão, e, pela segunda vez em 256 a.C, como cônsul sufecto no lugar de Quinto Cedício, tendo como colega Lúcio Mânlio Vulso Longino, foi um general romano de origem plebeia.Durante o seu primeiro mandato consular, em 267 a.C., derrotou os Salentinos e capturou Brundísio (a atual Brindisi), sendo-lhe concedida em consequência a honra de um triunfo.Ocupou o segundo consulado durante o nono ano da Primeira Guerra Púnica (256 a.C.).Foi um dos comandantes da expedição naval que destroçou a frota cartaginesa no Cabo Ecnomo, desembarcou com o seu exército em território cartaginês. A invasão foi tão bem-sucedida que o cônsul que o acompanhava, Lúcio Mânlio Vulso Longo, foi chamado de volta para Roma. Régulo permaneceu na África para finalizar a guerra.Após infligir uma grande derrota aos cartagineses na Batalha de Adis, perto de Cartago, estes eram prestes a assinarem a paz. No entanto, as condições propostas por Régulo resultavam tão duras que decidiram continuar lutando. Os cartagineses contrataram um general mercenário grego, Xantipo, para substituir o general Amílcar Barca. Xantipo reestruturou o exército e, no ano de 255 a.C., derrotou Régulo na batalha de Tunes, na qual trinta mil legionaros romanos morreram, e apenas dois mil escaparam para Clypea; na batalha, Régulo foi feito prisioneiro, junto com quinhentos mais.Régulo permaneceu em catividade até 250 a.C., quando foi enviado a Roma para negociar a paz ou uma troca de prisioneiros após a derrota cartaginesa em Panormus (Sicília).À sua chegada, urgiu o Senado Romano para recusar ambas as propostas, honrando a sua palavra ao regressar depois a Cartago, onde foi torturado até a morte . Esta história tornou Régulo no protótipo de resistência heroica, posto de exemplo para gerações posteriores de romanos. Muitos historiadores duvidam da sua veracidade, ao carecerem de provas fidedignas (o mesmo Políbio guarda silêncio sobre a mesma). Talvez fosse uma história inventada por analistas romanos para incutir moral às tropas e alimentar o ódio a Cartago, desculpando assim o cruel tratamento dos prisioneiros cartagineses.== Referências ==Este artigo incorpora texto da Encyclopædia Britannica (11ª edição), publicação em domínio público. Este artigo foi inicialmente traduzido do artigo da Wikipédia em espanhol, cujo título é «Marco Atilio Régulo». Caixa de sucessão baseada no Fasti Capitolini:
  • Марк Атилий Регул (Marcus Atilius Regulus; + 250 пр.н.е.) e политик и генерал на Римската република през първата пуническа война.Той е син на Марк Атилий Регул (консул 294 пр.н.е.) и внук на Марк Атилий Регул Кален (консул 335 пр.н.е.). Той е женен за Марция и е баща на Марк (консул 227 пр.н.е.) и на Гай (консул 225 пр.н.е.). Негов брат или братовчед e Гай (консул през 257 и 250 пр.н.е.).През 267 пр.н.е. Регул е консул с Луций Юлий Либон, побеждава салентините в Долна Италия и завладява Брундизиум (Бриндизи). През 256 пр.н.е., по време на Първата пуническа война, той е избран за суфектконсул, този път заедно с Луций Манлий Вулзон Лонг. Двамата повеждат морска експедиция срещу Картаген в Северна Африка. В битката при нос Екном (на южния бряг на Сицилия) побеждават картагенската флота. В Африка Регул има в началото успехи, но в битката при Тунис през 255 пр. н. е. войската му е разбита от картагенците с помощта на спартанеца Ксантип. Регул попада в плен и e убит пет години по-късно.
  • Marc Atili Règul (llatí: Marcus Atilius M. F. L. N. Regulus) fou un magistrat romà. Fou cònsol el 267 aC amb Luci Juli Libó i va derrotar els sal·lentins als que va conquerir la ciutat de Brundusium, cosa per la que va obtenir els honors del triomf. Onze anys després, el 256 aC fou altre cop cònsol amb Luci Manli Vulsó Llong, com a suplent de Quint Cedici que havia mort al poc d'iniciar el període. Aquest any es va decidir envair Àfrica i els dos cònsols foren enviats amb 330 vaixells des de Ecnomos a Sicília, però els cartaginesos els estaven esperant a Heraclea Minoa sota la direcció d'Amílcar i Hannó; en la batalla que va seguir els romans van sortir victoriosos perdent només 24 vaixells mentre els cartaginesos en van perdre 30 enfonsats i 64 capturats; els cartaginesos que es van salvar es van dirigir llavors a Cartago per defensar la seva capital, però els romans van desembarcar a Clipea on van establir el seu camp i des d'on van devastar territori cartaginès.En acostar-se l'hivern el cònsol Manli va tornar a Roma amb la meitat de les forces i Règul va restar a Àfrica amb l'altra meitat; amb la incompetència dels generals cartaginesos va poder fer incursions devastadores; els generals púnics Àsdrubal, Bostar i Amílcar, que disposaven de superioritat de cavalleria i elefants es van fer forts a les muntanyes on les seves forces no eren operatives plenament i foren atacats per Règul i derrotats amb grans pèrdues (15.000 homes, 5.000 presoners, 8 elefants); la resta dels cartaginesos es va retirar darrere les muralles de Cartago i Règul va saquejar el país sense oposició, ocupant nombroses ciutats incloent Tunis; els númides es van revoltar i van completar les destruccions.Els cartaginesos van demanar la pau, però Règul els hi va oferir unes condicions inacceptables i la guerra va seguir. Un mercenari grec dels cartaginesos, de nom Xàntip (que era espartà), va assenyalar que les seves derrotes eren degudes a la mala direcció de la guerra i les seves explicacions van convèncer les autoritats i el poble i fou posat al capdavant de l'exèrcit cartaginès. Xàntip va actuar bé, i va enfrontar l'enemic amb la cavalleria (4.000 homes) i els elefants (uns 100) en camp obert; tot i que les seves forces eren inferiors a les dels romans, els va derrotar amb gran mortaldat; trenta mil romans van morir, i només dos mil van arribar a Clipea; Règul fou fet presoner junt amb 500 oficials i soldats (255 aC).Va romandre captiu 5 anys fins que els cartaginesos, derrotats completament per Metel, van sol·licitar la pau i el canvi de presoners. Va acompanyar els ambaixadors cartaginesos, sota paraula d'honor de què tornaria si la proposta de pau no era acceptada, pensant que Règul, per obtenir la seva llibertat, convenceria el senat a fer la pau a canvi dels presoners. Al contrari Règul no va voler donar la seva opinió al·legant que ja no era membre del senat, i quan fou restablert com a senador, va convèncer el senat de no fer la pau ni intercanviar presoners. Va revelar al senat que havia estat enverinat a poc a poc pels cartaginesos i que igualment moriria; el senat va refusar l'acord i Règul va refusar els oferiments de restar a Roma i va tornar a Cartago on només arribar fou suposadament torturat i executat. El senat romà va entregar dos nobles cartaginesos presoners, Amílcar i Bostar, a la família de Règul, amb llicència per turmentar-los i matar-los, però sembla que tota la part final de la història sobre Règul i els presoners cartaginesos no va passar en realitat i que fou una invenció per justificar el tractament degradant fet per familiars de Règul als presoners púnics al seu càrrec.
  • Marco Atilio Régulo (en latín, Marcus Atilius Regulus) (muerto 250 a. C.) general y cónsul en dos ocasiones, de origen plebeyo, ocupando segundo consulado durante el noveno año de la Primera Guerra Púnica (256 a. C.). Durante su primer mandato consular, en 267 a. C., derrotó a los salentinos, capturó Brundisium (hoy Brindisi); y obtuvo, en consecuencia, el honor de un triunfo.
  • Марк Ати́лий Ре́гул — римский полководец и флотоводец времен Первой Пунической войны. Происходил из знатного плебейского рода Атилиев.
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 1657583 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 21227 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 147 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109233571 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:actuel
  • puis *M. Atilius Regulus II
  • L. Manlius Vulso I et Q. Caedicius*
  • M. Atilius Regulus I avec L. Iulius Libo
prop-fr:année
  • 1997 (xsd:integer)
prop-fr:après
  • M. Aemilius Paullus et Ser. Fulvius Paetinus
  • N. Fabius Pictor et D. Iunius Pera
prop-fr:avant
  • Ap. Claudius Russus et P. Sempronius Sophus
  • C. Atilius Regulus I et Cn. Cornelius Blasio II
prop-fr:fonction
  • Consul de la République romaine
prop-fr:liste
  • Liste des consuls de la République romaine
prop-fr:nom
  • Le Bohec
prop-fr:numéro
  • 33 (xsd:integer)
prop-fr:pages
  • 87 (xsd:integer)
prop-fr:prénom
  • Yann
prop-fr:périodique
  • Antiquités africaines
prop-fr:titre
  • L'honneur de Régulus
prop-fr:urlTexte
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:étatboîte
  • uncollapsed
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Marcus Atilius Regulus est un personnage politique et militaire de la République romaine, appartenant à la gens Atilia, originaire de Campanie. Commandant malheureux durant la première guerre punique, il est une figure mythique parmi les Romains célèbres.
  • Marko Atilio Regulo K. a. III. mendeko erromatar jenerala eta estatu-gizona. Manlio Vulsoren kontsula izan zen K. a. 256. urtean. Hainbatetan garaitu zituen kartagotarrak, baina gudu batean atxilotu egin zuten haiek. Kartagotarrek Erromara bidali zuten bakea eta kartagotar presoen askatasuna negozia zitzan, Kartagora itzuliko zela zin egitera behartu ondoren. Erroman, ordea, kartagotarren aurkako gerran segitzeko gomendatu zien Regulok hiritarrei. Kartagora itzuli zenean hil zuten.
  • Marco Atilio Régulo (en latín, Marcus Atilius Regulus) (muerto 250 a. C.) general y cónsul en dos ocasiones, de origen plebeyo, ocupando segundo consulado durante el noveno año de la Primera Guerra Púnica (256 a. C.). Durante su primer mandato consular, en 267 a. C., derrotó a los salentinos, capturó Brundisium (hoy Brindisi); y obtuvo, en consecuencia, el honor de un triunfo.
  • Марк Ати́лий Ре́гул — римский полководец и флотоводец времен Первой Пунической войны. Происходил из знатного плебейского рода Атилиев.
  • Marc Atili Règul (llatí: Marcus Atilius M. F. L. N. Regulus) fou un magistrat romà. Fou cònsol el 267 aC amb Luci Juli Libó i va derrotar els sal·lentins als que va conquerir la ciutat de Brundusium, cosa per la que va obtenir els honors del triomf. Onze anys després, el 256 aC fou altre cop cònsol amb Luci Manli Vulsó Llong, com a suplent de Quint Cedici que havia mort al poc d'iniciar el període.
  • Marek Atyliusz Regulus, Marcus Atilius Regulus (III wiek p.n.e.), rzymski bohater, wzór patrioty, będący uosobieniem rzymskich cnót moralności i bezwzględnego dotrzymywania słowa. Polityk i wódz z czasów I wojny punickiej, konsul roku 267/266 p.n.e. i 256 p.n.e.Podczas drugiego konsulatu dowodził wspólnie z Lucjuszem Manliuszem Wulsonem w czasie I wojny punickiej. Rozbił flotę kartagińską koło przylądka Eknomos u wybrzeży Sycylii. Pozwoliło mu to przenieść wojnę na teren Północnej Afryki.
  • Marcus Atilius Regulus († um 250 v. Chr.) war ein römischer Politiker und Feldherr während des Ersten Punischen Krieges.Regulus war Konsul 267 v. Chr., besiegte die Sallentiner in Unteritalien und eroberte Brundisium (Brindisi). Während des Krieges zwischen Rom und Karthago wurde er 256 v. Chr. wieder zum (Suffekt)-Konsul gewählt und setzte mit einer Flotte nach Nordafrika über, um die Karthager in ihrer Heimat zu bedrohen.
  • Марк Атилий Регул (Marcus Atilius Regulus; + 250 пр.н.е.) e политик и генерал на Римската република през първата пуническа война.Той е син на Марк Атилий Регул (консул 294 пр.н.е.) и внук на Марк Атилий Регул Кален (консул 335 пр.н.е.). Той е женен за Марция и е баща на Марк (консул 227 пр.н.е.) и на Гай (консул 225 пр.н.е.). Негов брат или братовчед e Гай (консул през 257 и 250 пр.н.е.).През 267 пр.н.е.
  • This is about the Roman general and consul; for other Romans of that name, see Marcus Atilius Regulus (disambiguation).Marcus Atilius Regulus (born probably before 307 BC–250 BC) was a Roman statesman and general who was a consul of the Roman Republic in 267 BC and 256 BC.Regulus first became consul in 267 BC, where he fought the Messapians.
  • Marco Atílio Régulo (em latim Marcus Atilius M.f. L.n.
  • Marcus Atilius Regulus was een Romeins staatsman en militair.Hij was consul in 267 en 256 v.Chr.. Tijdens zijn eerste consulaat onderwierp hij Brundisium en tijdens zijn tweede consulaat in 256, in de Eerste Punische Oorlog, won hij samen met zijn ambtgenoot Manlius de zeeslag bij Kaap Ecnomus (Sicilië). Gebruik makend van dit succes wilde hij toen de Carthagers op eigen terrein aanvallen.
  • Marco Atilio Regolo, noto anche come Marco Attilio Regolo (in latino: Marcus Atilius Regulus; Sora, 299 a.C. – Cartagine, 246 a.C.), è stato un politico e militare romano vissuto nel III secolo a.C..Attilio Regolo nacque nel territorio della città volsca di Sora, in un luogo attualmente compreso fra Sora e la finitima Balsorano (etimologicamente legata a Sora: Vallis Sorana). L'esatta data di nascita non è nota ma si pone attorno al 299 a.C.
rdfs:label
  • Marcus Atilius Regulus (consul en -267)
  • Марк Атилий Регул (консул 267 пр.н.е.)
  • Marc Atili Règul (cònsol 267 i 256 aC)
  • Marco Atilio Regolo
  • Marco Atilio Régulo
  • Marco Atílio Régulo
  • Marcus Atilius Regulus
  • Marcus Atilius Regulus (Konsul 267 v. Chr.)
  • Marcus Atilius Regulus (consul in 267 v.Chr.)
  • Marek Atyliusz Regulus
  • Marko Atilio Regulo
  • Марк Атилий Регул (консул 267 года до н. э.)
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:commandant of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:commandant of
is foaf:primaryTopic of