PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Ma mère l'Oye est une œuvre de Maurice Ravel d'après des contes de Charles Perrault (La Belle au bois dormant et Le Petit Poucet extraits des Contes de ma mère l'Oye, 1697), de Madame Leprince de Beaumont (La Belle et la Bête, 1757) et de Madame d'Aulnoy (Le Serpentin vert, 1697). Il existe trois versions principales de cette suite : la première, à l'origine de l'œuvre, est écrite pour piano à quatre mains (entre 1908 et 1910), la deuxième, dans la tradition des orchestrations raveliennes, est une partition pour orchestre symphonique (1911), la dernière, plus étoffée, est une adaptation pour ballet, avec une chorégraphie de Jeanne Hugard (1912).
  • Moja matka gęś (fr. Ma Mère l'Oye) – suita Maurice'a Ravela skomponowana w 1908 roku.Tytuł kompozycji nawiązuje do pochodzących z 1697 roku barokowych baśni francuskich napisanych przez Charles'a Perraulta, wydanych pod tytułem Contes de ma Mère l'Oye (w Polsce znanych jako Bajki Babci Gąski). Części suity, nazwane przez Ravela pięcioma utworami dziecięcymi, oparte są na fragmentach utworów zamieszczonych w zbiorze Perraulta. Kompozytor sam nadał tytuły miniaturom instrumentalnym, uzupełniając trzy z nich komentarzami zaczerpniętymi z tekstów bajek.Moja matka gęś, miniaturowe baśnie muzyczne, napisane na fortepian w układzie na cztery ręce, zadedykowane były wnukom polskiego rzeźbiarza, Cypriana Godebskiego. Ravela łączyła bliska przyjaźń z rodzicami dzieci.W 1912 roku Ravel zinstrumentował Ma Mère l'Oye, a w siedem lat później choreograf Baletów Rosyjskich Diagilewa Michaił Fokin zaproponował dzieło w układzie baletowym, włączając trzy dodatkowe kompozycje napisane specjalnie na orkiestrę: Preludium, Taniec kołowrotka (Danse du rouet), Zakończenie.Forma sceniczna Ma Mère l'Oye nie zyskała popularności. Sukces odniosła natomiast suita orkiestrowa.Części suity (z trzema zamieszczonymi przez Ravela cytatami i nazwiskami autorów bajek): 1. Pawana Śpiącej Królewny (Pavane de la Belle au bois dormant) 2. Tomcio Paluch (Petit Poucet)Zdawało mu się, że z łatwością odnajdzie drogę przy pomocy okruszyn chleba, które rozsypywał wszędzie, gdzie przechodził. Ale był bardzo zaskoczony, nie mogąc odnaleźć ani jednej okruszynki; oto przyfrunęły ptaki, które zjadły wszystko. (Ch. Perrault) 3. Brzydulka, Cesarzowa Pagód (Laideronette, Impératrice des Pagodes)Rozebrała się i weszła do kąpieli. Natychmiast wszystkie pagody zaczęły śpiewać i grać na instrumentach; jedne miały teorbany zrobione ze skorupki orzecha, inne miały wiole sporządzone z łupek migdała, bo trzeba było dostosować instrumenty do ich wzrostu. (M-me d'Aulnoy) 4. Rozmowy Pięknotki z Potworem (Les entrétiens de la Belle et de la Bête)Gdy myślę o twym dobrym sercu, nie wydajesz mi się taki brzydki – Ach, ja mam wprawdzie dobre serce, ale jestem potworem – Jest wiele ludzi, którzy są gorszymi potworami od ciebie – Gdybym był mądry, ułożyłbym na podziękowanie piękny komplement, ale jestem przecież tylko głupim zwierzęciem. Umieram szczęśliwy, ponieważ widzę cię jeszcze raz. – Nie, mój najdroższy, nie umrzesz. Będziesz żyć, by zostać moim mężem. – I oto zniknął Potwór, a ona ujrzała u swych stóp księcia pięknego jak miłość, który dziękował jej za uwolnienie od czarów. (M-me de Beaumont). 5. Zaczarowany ogród (Le jardin féeerique)W zaczarowanym świecie baśni Ravel czuł się bardzo dobrze, były one bliskie jego psychice. Całe życie zbierał różnego rodzaju bibeloty, zabawki mechaniczne, zachowując odczuwanie i fantazję małego dziecka. Dlatego kompozycja jego zachowuje dziecięcą świeżość i prostotę, wzmocnioną mistrzostwem instrumentacji i bogactwem harmoniki.
  • Ma mère l'oye (Mother Goose) is a musical work by French composer Maurice Ravel.
  • Ma Mère l'Oye is een reeks van vijf stukken voor piano-vierhandig, gecomponeerd tussen 1908 en 1910 door de Franse componist Maurice Ravel.Ravel schreef zijn 'suite', die voor een groot deel gebaseerd is op de Sprookjes van Moeder de Gans, voor de kinderen Jean en Mimie van zijn vrienden Ida en Cipa Godebski. In dit stuk laat Ravel duidelijk zien, zich volledig in de kinderziel te kunnen verplaatsen. Een prestatie voor iemand die altijd vrijgezel is gebleven en geen kinderen heeft gehad. Later zou hij dat nog eens doen toen hij L'Enfant et les sortilèges componeerde: naar eigen zeggen is dit zijn beste compositie.In hetzelfde jaar (1910) zette Ravel de vierhandige stukken om voor solopiano ten behoeve van zijn vriend Jacques Charlot. Beide pianoversies dragen de subtitel "cinq pièces enfantines", met de volgende vijf delen: Pavane de la Belle au bois dormant (Pavane van Doornroosje) Petit Poucet (Klein Duimpje) Laideronnette, Impératrice des pagodes (Laideronnette -lelijke heks-, Keizerin van de pagoden) Les entretiens de la Belle et de la Bête (Gesprek tussen de Schone en het Beest) Le jardin féerique (De toverachtige tuin)
  • 『マ・メール・ロワ』(仏: Ma Mère l'Oye)は、モーリス・ラヴェルが「マザー・グース」を題材にして作曲したピアノ四手連弾の組曲。また、それをベースとした管弦楽組曲およびバレエ音楽。
  • Ma Mère l'Oye (Mamá Oca), es una obra musical del pianista y compositor francés Maurice Ravel.Ravel originalmente escribió Ma Mère l'Oye como un dueto de piano para los niños tras haber dedicado un trabajo anterior, Sonatine, a sus padre. Jeanne Leleu y Geneviève Durony estrenaron la obra.Fue transcrita para solo de piano por Jacques Charlot, amigo de Ravel, el mismo año en que fue publicada (1910).Ambas versiones para piano llevan el subtítulo "Cinq pièces enfantines" (Cinco piezas infantiles). Las cinco piezas mencionadas son: I. Pavane de la Belle au bois dormant Pavana de la Bella Durmiente Lent II. Petit Poucet Pulgarcito Très modéré III. Laideronnette, Impératrice des pagodes Niñita fea, Emperatriz de las Pagodas Mouvt de Marche IV. Les entretiens de la Belle et de la Bête Conversación de la Bella y la Bestia Mouvt de Valse très modéré V. Le jardin féerique El Jardín encantado Lent et graveEn varias de las partituras, Ravel incluyó notas para indicar claramente lo que pretendía evocar.Por ejemplo, para la segunda pieza:"Il croyait trouver aisément son chemin par le moyen de son pain qu'il avait semé partout où il avait passé; mais il fut bien surpris lorsqu'il ne put retrouver une seule miette: les oiseaux étaient venus qui avaient tout mangé. (Ch. Perrault.)"["Creía poder encontrar con facilidad el camino, por el pan que había esparcido por donde había pasado; pero se sorprendió mucho al no encontrar siquiera una migaja: las aves se lo habían comido todo."]La Bella Duriente y Pulgarcito se basaron en fábulas de Charles Perrault, mientras que La Niñita fea, Emperatriz de las Pagodas se inspiró en una historia de la "rival" de Perrault, Marie-Catherine, Condesa de Aulnoy. En este movimiento, Ravel aprovecha la escala pentatónica. La Bella y la Bestia está basada en la versión de Jeanne-Marie Leprince de Beaumont. El origen de El Jardín de las Hadas se desconoce. El "Mouvement de Marche" de La Niñita fea usa la armonía de cuartos: En 1911, Ravel orquestó la obra. En 1912 la amplió a un ballet añadiendo nuevos movimientos e interludios: "Prélude" (Preludio) y "Danse du rouet et scène" (Escena y Danza de la rueca).
  • A Lúdanyó meséi (franciául Ma mère l'Oye) Maurice Ravel francia zeneszerző műve. Eredetileg négykezes zongoradarabnak íródott, majd balett készült belőle. Manapság leggyakrabban a zenekarra hangszerelt szvitváltozatát játsszák. A darab ősbemutatója 1910-ben volt Párizsban.
  • Ma mère l'oye (Mamãe Gansa) é uma obra musical do compositor erudito francês Maurice Ravel.
  • Ma mère l'oye (deutsch: Mutter Gans, siehe auch: Mother Goose) ist eine Komposition von Maurice Ravel, die in verschiedenen Fassungen vorliegt, die zwischen 1908 und 1911 entstanden.
  • Ma Mère l'Oye ("Mamma Oca") è una suite di Maurice Ravel, originalmente composta per pianoforte a quattro mani e successivamente ampliata e trascritta per orchestra. La versione pianistica, pubblicata nel 1910, è composta di cinque pezzi, ispirati da altrettante illustrazioni tratte da un libro di fiabe per l'infanzia (di qui il sottotitolo Cinq pièces enfantines). Ecco una breve descrizione dei pezzi: Pavane de la Belle au bois dormant ("Pavana della Bella addormentata nel bosco"): è una danza lenta in tempo di 4/4, basata su una semplice melodia dal tono misterioso. Petit poucet ("Pollicino"): è un brano moderato, che utilizza una lunga successione di accordi di terza per evocare l'immagine di una camminata solitaria nel bosco. Laideronnette, impératrice des pagodes ("Laideronnette, imperatrice delle pagode"): è una marcia veloce che alterna una sezione vivace, sviluppata nei registri acuti, a una sezione più lenta e riflessiva, nei registri gravi, secondo lo schema A-B-A. L'utilizzo dell'armonia quartale e della scala pentatonica le donano una sonorità tipicamente "orientaleggiante". Les Entretiens de la Belle et la Bête ("Le conversazioni della Bella e la Bestia"): è il brano strutturalmente più complesso della raccolta, nel quale la raffinatezza della scrittura armonica riesce a trasmettere la sensazione di una delicata serenità e al tempo stesso di una sottile inquietudine. Le Jardin féerique ("Il giardino fatato"): è un brano moderato, che esordisce come un corale sommesso e si sviluppa in crescendo fino allo sfolgorante finale, caratterizzato da ampi glissati nei registri alti.Solo i primi due pezzi derivano direttamente dalla raccolta di fiabe Ma Mère l'Oye di Charles Perrault, mentre gli altri discendono da altre fonti (Madame d'Aulnoy per "Laideronnette" e Jeanne-Marie Leprince de Beaumont per "La Bella e la Bestia"; rimane dubbia l'ispirazione del "Giardino fatato"). Questa versione fu scritta per i figli di Ida e Cipa Godebski (ai quali Ravel aveva in precedenza dedicato la propria Sonatine), Mimie e Jean, di sei e sette anni rispettivamente. Contrariamente alle speranze dell'autore, non fu possibile affidare la prima esecuzione pubblica ai due bambini, che furono perciò sostituiti da Jeanne Leleu e Geneviève Durony.Nei suoi appunti autobiografici, il compositore afferma: «Il proposito di evocare in questi pezzi la poesia dell'infanzia mi portò naturalmente a semplificare il mio stile e a raffinare i miei mezzi espressivi». Rispetto ad altre opere di Ravel, la suite è in effetti piuttosto semplice dal punto di vista tecnico, ma possiede lo stesso rigore formale e la stessa profondità di ispirazione delle opere più complesse. In questo può essere avvicinata a Children's Corner di Claude Debussy.La versione orchestrale, concepita come un balletto e datata 28 gennaio 1920, presenta due nuovi pezzi introduttivi, Prélude ("Preludio") e Danse du rouet et scène ("Danza del filatoio e scena"), seguiti da un diverso arrangiamento dei brani già esistenti (nell'ordine, Pavane de la Belle au bois dormant, Les Entretiens de la Belle et la Bête, Petit poucet, Laideronnette, impératrice des pagodes e infine Le Jardin féerique).Esiste anche una trascrizione dell'opera per pianoforte a due mani, realizzata nel 1910 da Jacques Charlot, amico di Ravel.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 65860 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageInterLanguageLink
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 9288 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 79 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110033833 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Ma mère l'Oye est une œuvre de Maurice Ravel d'après des contes de Charles Perrault (La Belle au bois dormant et Le Petit Poucet extraits des Contes de ma mère l'Oye, 1697), de Madame Leprince de Beaumont (La Belle et la Bête, 1757) et de Madame d'Aulnoy (Le Serpentin vert, 1697).
  • Ma mère l'oye (Mother Goose) is a musical work by French composer Maurice Ravel.
  • 『マ・メール・ロワ』(仏: Ma Mère l'Oye)は、モーリス・ラヴェルが「マザー・グース」を題材にして作曲したピアノ四手連弾の組曲。また、それをベースとした管弦楽組曲およびバレエ音楽。
  • A Lúdanyó meséi (franciául Ma mère l'Oye) Maurice Ravel francia zeneszerző műve. Eredetileg négykezes zongoradarabnak íródott, majd balett készült belőle. Manapság leggyakrabban a zenekarra hangszerelt szvitváltozatát játsszák. A darab ősbemutatója 1910-ben volt Párizsban.
  • Ma mère l'oye (Mamãe Gansa) é uma obra musical do compositor erudito francês Maurice Ravel.
  • Ma mère l'oye (deutsch: Mutter Gans, siehe auch: Mother Goose) ist eine Komposition von Maurice Ravel, die in verschiedenen Fassungen vorliegt, die zwischen 1908 und 1911 entstanden.
  • Ma Mère l'Oye (Mamá Oca), es una obra musical del pianista y compositor francés Maurice Ravel.Ravel originalmente escribió Ma Mère l'Oye como un dueto de piano para los niños tras haber dedicado un trabajo anterior, Sonatine, a sus padre.
  • Moja matka gęś (fr. Ma Mère l'Oye) – suita Maurice'a Ravela skomponowana w 1908 roku.Tytuł kompozycji nawiązuje do pochodzących z 1697 roku barokowych baśni francuskich napisanych przez Charles'a Perraulta, wydanych pod tytułem Contes de ma Mère l'Oye (w Polsce znanych jako Bajki Babci Gąski). Części suity, nazwane przez Ravela pięcioma utworami dziecięcymi, oparte są na fragmentach utworów zamieszczonych w zbiorze Perraulta.
  • Ma Mère l'Oye is een reeks van vijf stukken voor piano-vierhandig, gecomponeerd tussen 1908 en 1910 door de Franse componist Maurice Ravel.Ravel schreef zijn 'suite', die voor een groot deel gebaseerd is op de Sprookjes van Moeder de Gans, voor de kinderen Jean en Mimie van zijn vrienden Ida en Cipa Godebski. In dit stuk laat Ravel duidelijk zien, zich volledig in de kinderziel te kunnen verplaatsen. Een prestatie voor iemand die altijd vrijgezel is gebleven en geen kinderen heeft gehad.
  • Ma Mère l'Oye ("Mamma Oca") è una suite di Maurice Ravel, originalmente composta per pianoforte a quattro mani e successivamente ampliata e trascritta per orchestra. La versione pianistica, pubblicata nel 1910, è composta di cinque pezzi, ispirati da altrettante illustrazioni tratte da un libro di fiabe per l'infanzia (di qui il sottotitolo Cinq pièces enfantines).
rdfs:label
  • Ma mère l'Oye
  • Lúdanyó meséi
  • Ma Mère l'Oye
  • Ma Mère l'Oye
  • Ma Mère l'Oye
  • Ma Mère l'Oye
  • Ma mère l'oye
  • Ma mère l’oye
  • Moja matka gęś
  • マ・メール・ロワ
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of