Loup-garouUn lycanthrope [li.kɑ̃.tʁɔp], plus connu en français sous le nom de loup-garou [lu.ɡa.ʁu], est, dans les mythologies, les légendes et les folklores principalement issus de la civilisation européenne, un humain qui a la capacité de se transformer, partiellement ou complètement, en loup, ou en créature anthropomorphe proche du loup.Cette transformation peut être due à plusieurs causes, comme une malédiction ou un rituel volontaire, et plus récemment la morsure d’un loup ou d’un autre lycanthrope.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Loup-garouUn lycanthrope [li.kɑ̃.tʁɔp], plus connu en français sous le nom de loup-garou [lu.ɡa.ʁu], est, dans les mythologies, les légendes et les folklores principalement issus de la civilisation européenne, un humain qui a la capacité de se transformer, partiellement ou complètement, en loup, ou en créature anthropomorphe proche du loup.Cette transformation peut être due à plusieurs causes, comme une malédiction ou un rituel volontaire, et plus récemment la morsure d’un loup ou d’un autre lycanthrope. Elle se déclenche généralement durant la nuit et à chaque pleine lune, condamnant le lycanthrope à errer sous forme de loup jusqu’au matin. Les histoires de lycanthropes sont mentionnées depuis la mythologie grecque, elles sont étendues à de nombreux pays européens, et plus récemment au monde entier. Les lycanthropes sont majoritairement décrits comme des êtres maléfiques possédant les capacités du loup et de l’homme à la fois, une force colossale, et d'une grande férocité puisqu’ils sont capables de tuer de nombreuses personnes en une nuit. Ils se rappellent rarement leurs méfaits nocturnes après avoir repris forme humaine.Hormis par le recours à la chirurgie et l’utilisation de costumes, la transformation physique d’hommes en loups est impossible. Cependant, bon nombre de personnes, y compris érudites, y ont cru pendant des siècles et cette croyance perdure parfois encore. La lycanthropie est aujourd'hui scientifiquement reconnue comme symptôme d'une maladie mentale dans laquelle la personne se croit changée en loup, on parle alors de lycanthropie clinique.Le thème de la lycanthropie est devenu un sujet de fiction moderne fréquent, abondamment repris dans les arts, les littératures fantasy et fantastique ainsi que l’audiovisuel, il est au centre d’un très grand nombre de films d’horreur et de sagas, bien que ces lycanthropes modernes puissent avoir des caractéristiques différentes des anciens, notamment leur vulnérabilité aux balles en argent.
  • Волкола́к (волкодла́к) — в славянской мифологии оборотень, принимающий образ волка: это или колдун, принимающий звериный образ, или простой человек, чарами колдовства превращённый в волка.С волколаками у славян связано представление о существах, пожирающих Солнце и Луну.
  • Il licantropo, detto anche uomo lupo o lupo mannaro, è una delle creature mostruose della mitologia e del folclore poi divenute tipiche della letteratura dell'orrore e successivamente del cinema dell'orrore.Secondo la leggenda, il licantropo è un essere umano condannato da una maledizione a trasformarsi in una bestia feroce ad ogni plenilunio: la forma di cui si racconta più spesso è quella del lupo, ma in determinate culture prevalgono l'orso, il bue (Erchitu) o il gatto selvatico (si veda in seguito). Nella narrativa e nella cinematografia dell'orrore sono stati aggiunti altri elementi che invece mancavano nella tradizione popolare, quali il fatto che lo si possa uccidere solo con un'arma d'argento, oppure che il licantropo trasmetta la propria condizione ad un altro essere umano dopo averlo morso. Alcuni credevano che uccidendo il lupo prima della prima trasformazione la maledizione venisse infranta.È importante notare inoltre che lupo mannaro e licantropo non sempre sono sinonimi: infatti nelle leggende popolari il lupo mannaro è talvolta semplicemente un grosso lupo con abitudini antropofaghe, a cui può essere associata o no una natura mostruosa. Inoltre, nel caso del lupo mannaro come mutaforma, si può distinguere tra il lupo mannaro, che si trasforma contro la propria volontà, e il licantropo, che si può trasformare ogni volta che lo desidera e senza perdere la ragione (la componente umana).Nella letteratura medica e psichiatrica con licantropia è stata descritta una sindrome isterica che avrebbe colpito le persone, facendo sì che assumessero atteggiamenti da lupo durante particolari condizioni (come le notti di luna piena). In modo analogo un licantropo era semplicemente una persona affetta da questo disturbo ed è con questo unico significato che la voce è riportata su alcuni importanti dizionari della lingua italiana. In tempi recenti, l'esistenza di tale disturbo è stata considerata rarissima o addirittura messa in discussione dalla psichiatria stessa.
  • Ein Werwolf (von germanisch wer ‚Mann‘; vgl. auch lat vir, niederländisch weerwolf, altenglisch wer[e]wulf, schwedisch varulv) althochdeutsch auch Mannwolf genannt, ist in Mythologie, Sage und Dichtung ein Mensch, der sich in einen Wolf verwandeln kann. Als Phänomen gehört er zum großen Komplex der Wertiere (Therianthropie - von griech. therion: ‚wildes Tier‘ und anthropos: ‚Mensch‘), der sich in Religion und Mythologie weltweit findet.
  • Bir insanın bir hayvan, özellikle de kurt biçimine girebilmeye yetenekli olması, kurt adam söylencesinin çıkış kaynağı hakkında yeterli bir açıklama değildir. Çok eskiden beri çeşitli kaynaklarda ve toplumlarda kurt adam öykülerine rastlanmaktadır. Farklı coğrafyalarda yaşayan insan topluluklarında sadece kurt adamlık değil çeşitli insan hayvan karışımı yaratıklarada rastlanmaktadır. İskandinavların ayı adamları, Kızılderililerin bizon adamları, Afrikalıların sırtlan adamları, Türklerin itbarakları, ve İstanbul’un kedi kadınları bunlara örnektir.
  • 늑대인간(영어: werewolf 웨어울프[*], 독일어: werewolf 베어볼프[*]) 또는 리칸트로페(그리스어: λυκάνθρωπος = λύκος; lykos; wolf + ἄνθρωπος; anthrōpos; man, 영어: lycanthrope 라이칸스로프[*]) 또는 브리콜라카스(그리스어: βρυκόλακας) 은 신화 또는 민속에서 늑대와 반인반수 또는, 동시에 늑대와 같이 혼혈종이 되는 인간을 의미한다. 종종 민속에서 의도적으로 저주 또는 고통으로 설명되기도 한다(다른 늑대인간에 물려 변하는 예). 이 변환은 종종 보름달이 올랐을 때 변하는 것과 관련되기도 한다. 늑대인간 신화가 최초로 나온 것은 페트로니우스와 틸베리의 거베이스(Gervase of Tilbury)이다.늑대인간은 늑대와 인간 모두에게 내재된 자연의 특성 뿐 아니라, 종종 힘이 지금까지의 인간이나 늑대의 능력을 넘는 것으로 표현되기도 한다. 늑대인간의 일반적인 캐릭터는 유럽에서 만들어져 나왔고 나중에 전 세계로 퍼지게 되었다. 늑대인간과 비슷한 신화는 전 세계에 내제되어 있다.늑대인간은 현대의 환상이나 공포 소설에서 자주 나온다. 따라서, 늑대인간에게 취약하다는 은제 탄환 또는 다른 은제 무기나 늑대인간이 물린 상처에 늑대인간으로 변한다는 것은 20세기 현대 소설에서 파생된 개념이다.
  • Вълколакът (на гръцки: λυκάνθρωπος, на английски: Werewolf, на немски: Werwolf, на френски: loup-garou) е митологично същество имащо способността да се превръща от човек на животно и обратното.Вълколакът е особено разпостранен митологичен мотив в изкуството - литература, музика, киното, включително и в компютърните игри. Мотивът е залегнал в редица от най-известните произведения на световното изкуство, като романа на Брам Стокър - Дракула.Първото историческо споменаване на Вълколак е в Древния Рим - в романа на Петроний - Сатирикон. Особено разпостранен като мотив е Вълколакът в епоса на славянските и германски народи. Българският аналог на Вълколакът е Върколакът.
  • Lobisomem ou licantropo (do grego λυκάνθρωπος: λύκος, lykos, "lobo" e άνθρωπος, anthrōpos, "homem"), é um ser lendário, com origem dos folclores brasileiros, segundo as quais, um homem pode se transformar em lobo ou em algo semelhante a um lobo em noites de lua cheia, só voltando à forma humana ao amanhecer.Tais lendas são muito antigas e encontram a sua raiz na mitologia grega. Segundo As Metamorfoses de Ovídio, Licaão, o rei da Arcádia, serviu a carne de Árcade a Zeus e este, como castigo, transformou-o em lobo (Met. I. 237).Uma das personagens mais famosas foi o pugilista arcádio Damarco Parrásio, herói olímpico que assumiu a forma de lobo nove anos após um sacrifício a Zeus Liceu, lenda atestada pelo geógrafo Pausânias.Segundo lendas mais modernas, para matar um lobisomem é preciso acertá-lo com artefatos feitos de prata.
  • A farkasember vagy vérfarkas olyan ember, akit egy átok farkassá változtatott. Ilyenkor emberi mivoltából kivetkőzve viselkedik. Eredeti görög neve, a λυκάνθρωπος, a görög lükosz (farkas) és az anthróposz (ember) szavak összevonásából keletkezett. A csehek ősi mitológiájában vlkodlak, a lengyeleknél wilkolak a neve; egyéb szláv elnevezései vukodlak, vukodlak, vurkolak, kudlak; a germánoknál werwolf (ógermán emberfarkas jelentésű szó, ebből a mai angol werewolf); a románoknál priculici vagy a szláv névből származó vîrcolac. A farkasember legendája az emberiség egyik legősibb és legismertebb mítosza. A farkasemberekről szóló, alakváltó történeteket megtaláljuk mindenhol, ahol a világon írott történelem létezik. Elemeiben a samanizmusra megy vissza. Olyan területeken is találkozni párhuzamaival, ahol nem élnek farkasok (Brazíliában jaguárember, Japánban rókaember).
  • En el folklore i la mitologia, un home llop és una persona que es transforma en llop, ja sigui a propòsit utilitzant màgia o involuntàriament, a causa d'una maledicció o d'altre agent exterior. La licantropia és la malaltia associada a l'home llop.L'origen del mite sembla ser molt antic, ja que l'antropòleg Robert Eisler ha trobat antropònims amb derivats de "llop" a molts pobles indoeuropeus, fet que podria denotar que aquests s'assimilaven a homes llop pel fet de ser pobles caçadors. Aquesta comparació hauria adquirit tints màgics i així haurien nascut les primeres llegendes sobre transformacions reals en home llop (s'han trobat proves d'ingesta de carn de llop com a part de rituals propiciadors de la caça). Els berserker nòrdics podrien vestir-se d'acord amb aquests ritus primitius.El cronista medieval Gervase de Tilbury va associar la transformació amb l'aparició de la lluna plena, però aquest concepte va ser rarament associat amb l'home llop fins que la idea va ser presa pels escriptors de ficció moderna. La majoria de les referències modernes estan d'acord que un home llop pot ser assassinat si se li dispara una bala de plata, encara que això és producte de la narrativa moderna i no apareix en les llegendes tradicionals (potser ve per contaminació amb el mite del vampir).L'home llop apareix ja a Les metamorfosis d'Ovidi i va proliferar als relats medievals, associat al diable i posteriorment a un malefici, com per exemple al conte popular Blancaneu i Rosaroja. Aquests monstres són més freqüents a Europa de l'Est i al Nord i van expandir-se cap a Occident a partir del Renaixement, on es van començar a jutjar atacs suposats d'homes llops (el canibalisme d'alguns assassins en sèrie). La superstició popular creia que alguns excomunicats es podien transformar en home llop.Es troba també mencionat dins obres clàssiques com a Els treballs de Persiles i Sigismunda de Cervantes o algunes obres de Molière. Al Romanticisme va convertir-se en un ésser torturat, que no vol ser el que és, mentre proliferen els relats de terror que el tenen com a protagonista (i la lluna pren més relleu en la transformació). La saga juvenil de Stephenie Meyer, Crepuscle, el recull com un dels personatges principals.A Espanya, dins la història judicial només es coneix un cas de licantropia. Està recollit en el llibres esmentat en la bibliografia. Es tracta de la resenya del judici que es va fer en la causa formada en el Jutjat de 1a Instància d'Allariz, districte de La Corunya contra Manuel Blanco Romasanta, l'Home-llop acusat de l'assassinat de 10 persones i sospitós d'haver comès altres més.L'home llop és un clàssic del cinema de terror, amb títols com Werewolf of London (1935), The Curse of the Werewolf (1961) o Wolf (1994). La Marca del Hombre Lobo és una exitosa franquícia espanyola sobre els homes llop. Teen Wolf, per contra, torna el personatge en comèdia juvenil, amb una família que es pot transformar en llops. La sèrie d’animació japonesa Wolf's Rain, i l’escriptor satíric Sergi Durà al seu llibre Un home llop xangainés a Dubai (2011), mostren evolucionades versions de l’home llop del tercer mil·lenni.
  • Een weerwolf is een mens uit mythologieën en folklores van over heel de wereld, en vooral de Europese folklore, die 's nachts in een wolf verandert en mensen en dieren verslindt. De gedaanteverandering die deze mens ondergaat gebeurt vrijwillig of tegen zijn wil. De mythe van de weerwolf is onderwerp geweest van talrijke horrorverhalen en -films. Het geloof in weerwolven is verspreid over de hele wereld. Het dier komt dan ook in veel volksverhalen voor, maar net als bij de vampier is het hedendaagse beeld dat de meeste mensen van weerwolven hebben voor het overgrote deel bepaald door de entertainmentindustrie. In de meeste gevallen zijn weerwolven in hun wolfgedaante woeste monsters die dieren, mensen of lijken verscheuren vooraleer tot hun menselijke vorm terug te keren. De transformatie van mens tot wolf vindt in de meeste verhalen plaats bij volle maan, hoewel hier ook geregeld op gevarieerd wordt. Aan weerwolven wordt bovenmenselijke kracht toegeschreven, gekoppeld aan sterk ontwikkelde zintuigen. De psychiatrische conditie waarbij iemand gelooft dat hij een wolf is, is gekend onder de naam lycantropie.
  • Manusia serigala, likantrof, atau likan adalah sebuah mitos dari Eropa kuno berupa makhluk monster setengah manusia setengah serigala. Konon manusia serigala akan berubah pada saat bulan purnama tiba, yang mana kekuatan mistiknya mencapai puncaknya. Dalam mitologi tersebut, manusia serigala senantiasa akan memburu manusia dan barang siapa yang tergigit atau terkena cakarannya akan menjadi salah satu dari manusia serigala pula. Dia konon hanya bisa mati jika ditembak dengan peluru perak.
  • Vlkodlak (ze slovanských slov vlk a dlaka – kůže se srstí) je bájná bytost; člověk s možností proměnit se ve vlka či jiného antropomorfního tvora, který je vlku podoben.
  • Wilkołak – w wielu mitologiach (m.in. słowiańskiej i germańskiej) i legendach człowiek, który potrafił się przekształcić w wilka. Był wtedy groźny dla innych ludzi i zwierząt domowych, gdyż atakował je w morderczym szale. Wierzono, że wilkołakiem można stać się za sprawą rzuconego uroku lub po ukąszeniu przez innego wilkołaka. Przeistoczenie w wilka było również możliwe dzięki natarciu się specjalną maścią.Mit o Likaonie (Lykaonie) mówi o niesławnym królu Arkadii, który to powątpiewając w moce bogów, postanowił poddać ich próbie i zaprosił ich na ucztę. Wraz ze starszymi synami zamordowali najmłodszego syna. Obdarli go ze skóry, rozczłonkowali i ugotowali w kotle. Taką to upiorną potrawę Likaon podał Zeusowi. Ten natychmiast wyczuł, że to człowiek, i odmówił jedzenia. Wściekły Zeus postanowił ukarać Likaona i jego synów - zamienił ich w wilki. Inna wersja tego mitu mówi że w wilki pozamieniał ich Dionizos, jedyny z bogów Olimpu który nie miał nic przeciwko kanibalizmowi. Zaś jego celem było ocalenie Likaona i jego synów przed gniewem innych bogów.Od tamtej pory raz na dziesięć lat pasterze z Arkadii podczas dzikich orgii Dionizji niejako odtwarzali ten mit, mordując dziecko i gotując z niego zupę. Wybrany mężczyzna musiał zjeść ową zupę, a następnie przejść przez rzekę, gdzie przez dziesięć lat miał żyć z wilkami. Potem wolno mu było powrócić do ludzi. Rytuał ten miał na celu zabezpieczenie stad przed atakami wilków, wszak człowiek był wśród wilków i mógł je odciągać od ludzkich pastwisk. Zaś magiczną moc potrzebną do zmiany człowieka w wilka zapewniał fakt, że czynił to sam Dionizos – spersonifikowany w zamordowanym dziecku. Wierzono bowiem, że każde dziecko, które zostanie żywcem obdarte ze skóry, rozczłonkowane i przyrządzone, faktycznie staje się bogiem pijanego szału. To zaś odnosi się do mitu o dzieciństwie Dionizosa, którego zazdrosna Hera kazała zamordować. Wysłała więc tytanów by dokonali dzieła, ci odarli go ze skóry, upiekli i zjedli. Szczęściem w porę pojawił się Zeus, spalił tytanów piorunem i z popiołów odtworzył Winnego Boga.W szesnastym i siedemnastym stuleciu powszechnie wierzono, że człowiek mógł stać się wilkołakiem zawierając pakt z diabłem. Częste były procesy o wilkołactwo, bodaj najsłynniejszym z nich był proces niejakiego Gilles'a Garniera, który w roku 1573 zamordował kilkoro dzieci w okolicach burgundzkiego miasta Dole. Schwytany na gorącym uczynku zeznał, że zawarł pakt z diabłem, który pokazał mu, jak stać się wilkiem za pomocą magicznego pasa. Garnier po bardzo długich torturach został spalony na stosie 18 stycznia 1574 roku.Wierzono ponoć, że ludzie mający głębokie poczucie obowiązku dopełnienia jakiejś straszliwej zemsty, a nie posiadający dość siły godzili się dobrowolnie przyjąć klątwę. W głębokim lesie w kotle warzyli magiczne zioła i wygłaszali potężne inkantacje (zaklęcia). Na końcu zaś narzucali na siebie skórę wilka i zostawali przeklęci. Wierzono, że łączyła ich przez tą wilczą skórą magiczna więź, która sprawiała, że kiedy ją nałożyli, mogli zmienić się w wilka. Jednak w pełni odczuwali wszystko co, się dzieje z tą skórą, takoż cięcie jej nożem powodowało głębokie rany na plecach, zaś spalenie mogło wręcz zabić. Takich ludzi nazywano "Pasterzami wilków", gdyż mieli władzę nad tymi zwierzętami, mogli więc polować na ludzi całym stadem. Wierzono, że posiadali też dar wilczej mowy, w której to wydawali rozkazy.Również Herodot twierdził, iż wśród Neurów (których spotkał w V wieku p.n.e. w trakcie swej podróży w górę Bohu) według zwyczaju każdy raz do roku zamieniał się w wilka.Niekiedy w wilki zmieniali się Berserkowie u wikingów gdy upojeni morderczym szałem już zupełnie zatracali wszystko co ludzkie.Wilkołactwo niekiedy jest postrzegane też jako forma opętania przez zwierzę. Można się jej nabawić na przykład pijąc wodę z kałuż, w których odciśnięte są wilcze łapy bądź będąc pogryzionym przez wilka. Taki motyw został dość przewrotnie wykorzystany w postaci Catwoman w filmie Powrót Batmana, jak również w filmie Wilk z Jackiem Nicholsonem.Wilkołactwo jako likantropia figuruje zupełnie realnie w psychologii. Jest to głębokie przekonanie pacjenta, że jest wilkiem lub dzikim zwierzęciem. I choć nie następuje przemiana fizyczna, pacjent może wierzyć, iż miała ona miejsce, i stać się niebezpieczny dla postronnych.Wilkołactwo jest także bardzo popularnym motywem we współczesnej literaturze fantastycznej (Remus Lupin w cyklu Joanne Rowling) oraz filmie: od Wilkołaka z Lonem Chaneyem Jr z 1941 r., przez Wilka (1994) z Jackiem Nicholsonem i Michelle Pfeiffer, aż do komedii Amerykański wilkołak w Paryżu (1997).Wilkołaki (zwane w tym przypadku też wargami) pojawiają się także w stworzonym przez J.R.R. Tolkiena świecie Śródziemia. Zostają przedstawione jako złe potwory w postaci olbrzymich wilków, posiadające dużą inteligencję i umiejętność mowy, ale nie pada żadna uwaga o ludziach zamieniających się w nich.Motyw wilkołaka pojawiał się także w muzyce, zwłaszcza metalowej. Do przykładów należą album Wolfheart grupy Moonspell czy Nattens Madrigal grupy Ulver (z norw. ulver – wilki).
  • A werewolf, also known as a lycanthrope (from the Greek λυκάνθρωπος: λύκος, lykos, "wolf", and ἄνθρωπος, anthrōpos, "man"), is a mythological or folkloric human with the ability to shapeshift into a wolf or a therianthropic hybrid wolf-like creature, either purposely or after being placed under a curse or affliction (e.g. via a bite or scratch from another werewolf). Early sources for belief in lycanthropy are Petronius and Gervase of Tilbury.The werewolf is a widespread concept in European folklore, existing in many variants which are related by a common development of a Christian interpretation of underlying Indo-European mythology which developed during the medieval period. From the early modern period, werewolf beliefs also spread to the New World with colonialism.Belief in werewolf develops parallel to the belief in witches, in the course of the Late Middle Ages and the Early Modern period. Like the witchcraft trials as a whole, the trial of supposed werewolves emerges in what is now Switzerland (especially the Valais and Vaud) in the early 15th century and spreads throughout Europe in the 16th, peaking in the 17th and subsiding by the 18th century. The persecution of werewolves and the associated folklore is an integral part of the "witch-hunt" phenomenon, albeit a marginal one, accusations of werewolfery being involved in only a small fraction of witchcraft trials.During the early period, accusations of lycanthropy (transformation into a wolf) were mixed with accusations of wolf-riding or wolf-charming. The case of Peter Stumpp (1589) led to a significant peak in both interest in and persecution of supposed werewolves, primarily in French-speaking and German-speaking Europe. The phenomenon persisted longest in Bavaria and Austria, with persecution of wolf-charmers recorded until well after 1650, the final cases taking place in the early 18th century in Carinthia and Styria.After the end of the witch-trials, the werewolf became of interest in folklore studies and in the emerging Gothic horror genre; werewolf fiction as a genre has pre-modern precedents in medieval romances (e.g. Bisclavret and Guillaume de Palerme) and develops in the 18th century out of the "semi-fictional" chap book tradition. The trappings of horror literature in the 20th century became part of the horror and fantasy genre of modern pop culture.
  • El hombre lobo, también conocido como licántropo, es una criatura legendaria presente en muchas culturas independientes a lo largo del mundo. Se ha dicho que este es el más universal de todos los mitos (probablemente junto con el del vampiro), y aún hoy, mucha gente cree en la existencia de los hombres lobo o de otras clases de «hombres bestia». Todas las características típicas de aquel animal - como son la ferocidad, la fuerza, la astucia y la rapidez- son en ellos claramente manifiestas, para desgracia de todos aquellos que se cruzan en su camino. Según las creencias populares, este hombre lobo puede permanecer con su aspecto animal únicamente por espacio de unas cuantas horas, generalmente cuando sale la luna llena.En el folclore y la mitología, un hombre lobo es una persona que se transforma en lobo, ya sea a propósito o involuntariamente, a causa de una maldición o de otro agente exterior. El cronista medieval Gervase de Tilbury asoció la transformación con la aparición de la luna llena, pero este concepto fue raramente asociado con el hombre lobo hasta que la idea fue tomada por los escritores de ficción moderna. La mayoría de las referencias contemporáneas están de acuerdo en que un hombre lobo puede ser asesinado si se le dispara una bala de plata, aunque esto es producto de la narrativa moderna y no aparece en las leyendas tradicionales, aunque algunas clásicas dicen que se puede matar cortándole la cabeza y arrancándole el corazón.Nadie sabe con exactitud cuándo se originaron las leyendas sobre hombres lobo. Puede que se trate de una superstición tan antigua como la humanidad misma y la manifestación observada de diversas patologías. Así parecen indicarlo algunos casos datados en España, como alguno reseñado en el siglo XVI o el de Manuel Blanco Romasanta, siglo XIX, en cuya vida se basan las películas El bosque del lobo, y Romasanta. La caza de la bestia (2004).(...) y es, que en el reyno de Galicia se hallo un hombre, el cual andaba por los montes ascondido y de allí se salía a los caminos cubierto de un pellejo de lobo, y si hallaba algunos mozos pequeños desmandados, matavalos, y hartabase de comer en ellos, y era tanto el daño que hazia que los de la tierra procuraron quitar aquella bestia del mundo y prendieronle, y viendo que era hombre, le pusieron en una cárcel (...)
  • Gizotso edo likantropo izena mitologia antzina-antzinatik ehizatu folklore izan du gizakiak, guztiz galtzeraino ere bai hainbat tokitan. Europan elehazar abeltzaintza hain jarduera garrantzitsua zenez, gizakiak kultura arriskutsutzat ikusi izan du gizonezko otsoa, bere azienda hitzen mundu ziolako, eta ipuin eta alegia zaharretan gizakiei ere eraso egiten dien gaizto eta zitaltzat azaltzen da. Egiaz ordea gizoneko otsoak ihes egiten du gizakiarengandik, eta janaria falta zaionean baizik ez da hurbiltzen gizakiak bizi diren inguruetara.
  • 狼男(おおかみおとこ)は、獣人(伝説の生物)の一種で、狼または半狼半人の姿に変身したり、狼に憑依されるなどした人間の男性である。同様の女性は狼女(おおかみおんな)で、男女を特定せず狼人間(おおかみにんげん)・人狼(じんろう)ともいう。
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 66808 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 169912 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 1109 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110740049 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:année
  • 1986 (xsd:integer)
  • 2004 (xsd:integer)
prop-fr:auteur
  • Anthologie présentée par Alain Pozzuoli
prop-fr:autresNoms
  • Loup-garou
prop-fr:caractéristiques
  • Mangeur d'hommes
  • Métamorphose en loup
prop-fr:colonnes
  • 3 (xsd:integer)
prop-fr:commons
  • Category:Werewolf
prop-fr:consultéLe
  • 2013-03-29 (xsd:date)
prop-fr:contenu
  • Marolf
  • Vérfarkas, farkasember Termes dérivés de l’anglais et du germanique
  • , Termes slaves
  • Aswang
  • Babaou, Loup-paoume
  • Barboue
  • Birette
  • Bisclavet, Bisclavaret, Bisclaveret
  • Chin Grelin, Bête bigourne, Garache
  • Corognaou
  • Faoladh, conriocht Termes nordiques
  • Gairou
  • Galou, Galipaude
  • Garache, galouc, galipote, ganipote
  • Garelaut
  • Gareloup
  • Garewal, Garwalf, haire
  • Garu lö
  • Gherou
  • Guerou
  • Hogemann
  • Home llop
  • Ihmissusi, vironsusi Autres
  • Ilimu
  • Jé-rouges
  • Kurtadam
  • Kveld-ulf, varúlfur
  • Lacarou
  • Laou Arraou
  • Leberou
  • Leperou
  • Leu-voirou
  • Levrette
  • Lhiuberu
  • Libahunt
  • Limikkin
  • Lobishome
  • Loogaroo
  • Louarat
  • Loucarouss
  • Loueroux
  • Loup-berou
  • Loup-cervier
  • Loup-creu
  • Loup-garou
  • Loup-garoun, Loup-creu
  • Loup-verrou
  • Loup-voirou
  • L’brou
  • Ma lou, darou, dorou
  • Male bête
  • Mardagayl
  • Marie granete
  • Oik
  • Rougarou
  • Vain Laiwarou
  • Varkolak, върколак
  • Varrou
  • Varulv
  • Vaukalak, ваўкалак
  • Vilkatis et vilkacis
  • Vilkolakis, vilkatlakis
  • Vlkodlak
  • Voirloup
  • Volkodlak
  • Vourdalak,
  • Vovkulak, vurdalak, vovkun,
  • Vrkolak
  • Vukodlak
  • Vukodlak, вукодлак
  • Vârcolac, priculici
  • Weerwolf Termes dérivés du gaélique
  • Werewolf, wulver
  • Leberon, leberouno, liberon, liberou, loulerou, loup-brou, loup-garrud
  • Lycanthropos , premier pays à mentionner cette créature dans la mythologie. Termes romans
prop-fr:créaturesProches
prop-fr:date
  • 2009-06-17 (xsd:date)
prop-fr:groupe
  • "Note"
  • Mythologie, folklore
prop-fr:habitat
  • Généralement les forêts
prop-fr:isbn
  • 978 (xsd:integer)
  • 2950171400 (xsd:double)
prop-fr:langue
  • fr
prop-fr:lieu
prop-fr:légende
  • Un lycanthrope sur une gravure du .
prop-fr:nom
  • Lycanthrope
  • Caffin
prop-fr:oldid
  • 42008663 (xsd:integer)
prop-fr:origines
prop-fr:pages
  • 19 (xsd:integer)
prop-fr:premièreMention
  • Hérodote
prop-fr:prénom
  • Jacqueline
prop-fr:région
prop-fr:sousGroupe
prop-fr:titre
  • Lire en ligne
  • Les Morsures du loup-garou
  • Les légendes de Mortemer
  • Nom des lycanthropes selon leur pays d’origine
  • Nom des lycanthropes selon leur région francophone d'origine
prop-fr:url
  • http://www.malleusmaleficarum.org/
prop-fr:vote
  • BA
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:wiktionary
  • lycanthrope
prop-fr:éditeur
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Loup-garouUn lycanthrope [li.kɑ̃.tʁɔp], plus connu en français sous le nom de loup-garou [lu.ɡa.ʁu], est, dans les mythologies, les légendes et les folklores principalement issus de la civilisation européenne, un humain qui a la capacité de se transformer, partiellement ou complètement, en loup, ou en créature anthropomorphe proche du loup.Cette transformation peut être due à plusieurs causes, comme une malédiction ou un rituel volontaire, et plus récemment la morsure d’un loup ou d’un autre lycanthrope.
  • Волкола́к (волкодла́к) — в славянской мифологии оборотень, принимающий образ волка: это или колдун, принимающий звериный образ, или простой человек, чарами колдовства превращённый в волка.С волколаками у славян связано представление о существах, пожирающих Солнце и Луну.
  • Ein Werwolf (von germanisch wer ‚Mann‘; vgl. auch lat vir, niederländisch weerwolf, altenglisch wer[e]wulf, schwedisch varulv) althochdeutsch auch Mannwolf genannt, ist in Mythologie, Sage und Dichtung ein Mensch, der sich in einen Wolf verwandeln kann. Als Phänomen gehört er zum großen Komplex der Wertiere (Therianthropie - von griech. therion: ‚wildes Tier‘ und anthropos: ‚Mensch‘), der sich in Religion und Mythologie weltweit findet.
  • Manusia serigala, likantrof, atau likan adalah sebuah mitos dari Eropa kuno berupa makhluk monster setengah manusia setengah serigala. Konon manusia serigala akan berubah pada saat bulan purnama tiba, yang mana kekuatan mistiknya mencapai puncaknya. Dalam mitologi tersebut, manusia serigala senantiasa akan memburu manusia dan barang siapa yang tergigit atau terkena cakarannya akan menjadi salah satu dari manusia serigala pula. Dia konon hanya bisa mati jika ditembak dengan peluru perak.
  • Vlkodlak (ze slovanských slov vlk a dlaka – kůže se srstí) je bájná bytost; člověk s možností proměnit se ve vlka či jiného antropomorfního tvora, který je vlku podoben.
  • 狼男(おおかみおとこ)は、獣人(伝説の生物)の一種で、狼または半狼半人の姿に変身したり、狼に憑依されるなどした人間の男性である。同様の女性は狼女(おおかみおんな)で、男女を特定せず狼人間(おおかみにんげん)・人狼(じんろう)ともいう。
  • 늑대인간(영어: werewolf 웨어울프[*], 독일어: werewolf 베어볼프[*]) 또는 리칸트로페(그리스어: λυκάνθρωπος = λύκος; lykos; wolf + ἄνθρωπος; anthrōpos; man, 영어: lycanthrope 라이칸스로프[*]) 또는 브리콜라카스(그리스어: βρυκόλακας) 은 신화 또는 민속에서 늑대와 반인반수 또는, 동시에 늑대와 같이 혼혈종이 되는 인간을 의미한다. 종종 민속에서 의도적으로 저주 또는 고통으로 설명되기도 한다(다른 늑대인간에 물려 변하는 예). 이 변환은 종종 보름달이 올랐을 때 변하는 것과 관련되기도 한다. 늑대인간 신화가 최초로 나온 것은 페트로니우스와 틸베리의 거베이스(Gervase of Tilbury)이다.늑대인간은 늑대와 인간 모두에게 내재된 자연의 특성 뿐 아니라, 종종 힘이 지금까지의 인간이나 늑대의 능력을 넘는 것으로 표현되기도 한다.
  • Wilkołak – w wielu mitologiach (m.in. słowiańskiej i germańskiej) i legendach człowiek, który potrafił się przekształcić w wilka. Był wtedy groźny dla innych ludzi i zwierząt domowych, gdyż atakował je w morderczym szale. Wierzono, że wilkołakiem można stać się za sprawą rzuconego uroku lub po ukąszeniu przez innego wilkołaka.
  • El hombre lobo, también conocido como licántropo, es una criatura legendaria presente en muchas culturas independientes a lo largo del mundo. Se ha dicho que este es el más universal de todos los mitos (probablemente junto con el del vampiro), y aún hoy, mucha gente cree en la existencia de los hombres lobo o de otras clases de «hombres bestia».
  • Gizotso edo likantropo izena mitologia antzina-antzinatik ehizatu folklore izan du gizakiak, guztiz galtzeraino ere bai hainbat tokitan. Europan elehazar abeltzaintza hain jarduera garrantzitsua zenez, gizakiak kultura arriskutsutzat ikusi izan du gizonezko otsoa, bere azienda hitzen mundu ziolako, eta ipuin eta alegia zaharretan gizakiei ere eraso egiten dien gaizto eta zitaltzat azaltzen da.
  • Il licantropo, detto anche uomo lupo o lupo mannaro, è una delle creature mostruose della mitologia e del folclore poi divenute tipiche della letteratura dell'orrore e successivamente del cinema dell'orrore.Secondo la leggenda, il licantropo è un essere umano condannato da una maledizione a trasformarsi in una bestia feroce ad ogni plenilunio: la forma di cui si racconta più spesso è quella del lupo, ma in determinate culture prevalgono l'orso, il bue (Erchitu) o il gatto selvatico (si veda in seguito).
  • Een weerwolf is een mens uit mythologieën en folklores van over heel de wereld, en vooral de Europese folklore, die 's nachts in een wolf verandert en mensen en dieren verslindt. De gedaanteverandering die deze mens ondergaat gebeurt vrijwillig of tegen zijn wil. De mythe van de weerwolf is onderwerp geweest van talrijke horrorverhalen en -films. Het geloof in weerwolven is verspreid over de hele wereld.
  • Lobisomem ou licantropo (do grego λυκάνθρωπος: λύκος, lykos, "lobo" e άνθρωπος, anthrōpos, "homem"), é um ser lendário, com origem dos folclores brasileiros, segundo as quais, um homem pode se transformar em lobo ou em algo semelhante a um lobo em noites de lua cheia, só voltando à forma humana ao amanhecer.Tais lendas são muito antigas e encontram a sua raiz na mitologia grega.
  • A werewolf, also known as a lycanthrope (from the Greek λυκάνθρωπος: λύκος, lykos, "wolf", and ἄνθρωπος, anthrōpos, "man"), is a mythological or folkloric human with the ability to shapeshift into a wolf or a therianthropic hybrid wolf-like creature, either purposely or after being placed under a curse or affliction (e.g. via a bite or scratch from another werewolf).
  • A farkasember vagy vérfarkas olyan ember, akit egy átok farkassá változtatott. Ilyenkor emberi mivoltából kivetkőzve viselkedik. Eredeti görög neve, a λυκάνθρωπος, a görög lükosz (farkas) és az anthróposz (ember) szavak összevonásából keletkezett.
  • Вълколакът (на гръцки: λυκάνθρωπος, на английски: Werewolf, на немски: Werwolf, на френски: loup-garou) е митологично същество имащо способността да се превръща от човек на животно и обратното.Вълколакът е особено разпостранен митологичен мотив в изкуството - литература, музика, киното, включително и в компютърните игри.
  • En el folklore i la mitologia, un home llop és una persona que es transforma en llop, ja sigui a propòsit utilitzant màgia o involuntàriament, a causa d'una maledicció o d'altre agent exterior. La licantropia és la malaltia associada a l'home llop.L'origen del mite sembla ser molt antic, ja que l'antropòleg Robert Eisler ha trobat antropònims amb derivats de "llop" a molts pobles indoeuropeus, fet que podria denotar que aquests s'assimilaven a homes llop pel fet de ser pobles caçadors.
  • Bir insanın bir hayvan, özellikle de kurt biçimine girebilmeye yetenekli olması, kurt adam söylencesinin çıkış kaynağı hakkında yeterli bir açıklama değildir. Çok eskiden beri çeşitli kaynaklarda ve toplumlarda kurt adam öykülerine rastlanmaktadır. Farklı coğrafyalarda yaşayan insan topluluklarında sadece kurt adamlık değil çeşitli insan hayvan karışımı yaratıklarada rastlanmaktadır.
rdfs:label
  • Lycanthrope
  • Farkasember
  • Gizotso
  • Hombre lobo
  • Home llop
  • Kurt adam
  • Licantropo
  • Lobisomem
  • Manusia serigala
  • Vlkodlak
  • Weerwolf
  • Werewolf
  • Werwolf
  • Wilkołak
  • Волколак
  • Вълколак
  • 狼男
  • 늑대인간
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is skos:subject of
is foaf:primaryTopic of