Longchen Rabjampa, Drimé Özer (Wylie: Klong-chen rab-'byams-pa, Dri-med 'od-zer) "Longchenpa" (1308-1364) est un très grand maître bouddhiste tibétain de l'école nyingmapa. Il est souvent appelé simplement « l'omniscient » dans les textes nyingmapa.Il est souvent représenté en méditation les mains posées délicatement sur les genoux et pas en Mudrā de la méditation: il s'agit de la posture dite de « Longchenpa » ou posture « à l'aise ».

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Longchen Rabjampa, Drimé Özer (Wylie: Klong-chen rab-'byams-pa, Dri-med 'od-zer) "Longchenpa" (1308-1364) est un très grand maître bouddhiste tibétain de l'école nyingmapa. Il est souvent appelé simplement « l'omniscient » dans les textes nyingmapa.Il est souvent représenté en méditation les mains posées délicatement sur les genoux et pas en Mudrā de la méditation: il s'agit de la posture dite de « Longchenpa » ou posture « à l'aise ». Cette posture est devenue, depuis Longchenpa, celle de tous les pratiquants nyingmapa et du Dzogchen.
  • Longchen Rabjampa, Drimé Özer (Wylie: Klong-chen rab-'byams-pa, Dri-med 'od-zer) "Longchenpa" (1308–1364) was a major teacher in the Nyingma school of Tibetan Buddhism. Along with Sakya Pandita and Je Tsongkhapa, he is commonly recognized as one of the three main manifestations of Manjushri to have taught in Central Tibet. His major work is the Seven Treasures, which encapsulates the previous 600 years of Buddhist thought in Tibet. Longchenpa was a critical link in the exoteric and esoteric transmission of the Dzogchen teachings. He was abbot of Samye, one of Tibet's most important monasteries and the first Buddhist monastery established in the Himalaya, but spent most of his life travelling or in retreat.The date for Longchen Rabjampa's parinirvāṇa (his relinquishing of the appearance of his physically manifest form to others — or, in common parlance, his "death" or "demise") is often incorrectly given as having been during 1363. However, Longchen Rabjampa did not die in 1363; he died in 1364.Longchen Rabjampa was born at Gra-phu stod-gron in g.Yo-ru in Eastern dBus in Central Tibet on the eighth day of the second lunar month of the Earth-Male-Ape year (i.e., Friday, 1 March 1308; which was at the beginning of that Tibetan calendrical year) The date of Longchen Rabjampa's 'parinirvāṇa' was on the eighteenth day of the twelfth lunar month of the Water-Female-Hare year (i.e., Wednesday, 24 January 1364; which was at the end of that Tibetan calendrical year) at O-rgyan-rdzong in Gangs-ri thod-kar, Tibet.David Germano, in his doctoral thesis on the Tsigdön Dzö (tshigs don mdzod) (one of the Seven Treasuries), frames the brilliance of Longchenpa within the wider discourse of the Dzogchen tradition (found in the Bonpo Zhangzhung and Indo-Tibetan traditions of Buddhism):"Although at least five hundred years (800 CE - 1300 CE) of thought, contemplation and composition in this tradition (which may not have been a clearly self-conscious tradition in the beginning) preceded him such that all the major themes, structures, and terminology were in place prior to his birth (above all in the canonical Seventeen Tantras of the Great Perfection (rgyud bcu bdun)), it was Longchenpa (1308-1363) [sic] who systematically refined the terminology used by the tradition with a series of subtle yet clear distinctions; brilliantly revealed its relationships with mainstream exoteric Buddhist thought; clarified its internal structure; created from it masterpieces of poetic philosophy remarkable for their aesthetic beauty, philosophical rigor, and overall clarity; and overall pinpointed the inner quintessence of the tradition with writings that not only systematized every major topic, but also creatively explained each to render crystal clear the unprecedented revolution in the content, form, and structure of "philosophical" thought in Indo-Tibetan Buddhism that the Great Perfection teachings entail."
  • Longczenpa (tyb.: ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་པ, Wylie: klong chen rab ’byams pa, ZWPY: Longqên Rabjamba) – (1308-1364), Longczen Rabdziam, znany również jako Drime Yzer, był jednym z najbardziej znakomitych uczonych i mistrzów tradycji Ningma oraz odnowicielem Dzogczen. Ze względu na jego wkład dla historii Buddyzmu w Tybecie jest uważany obecnie wraz z Tsongkhapą i Sakja Panditą za główną postać Buddyzmu tybetańskiego, która jest niczym emanacją Mandziuśriego. Był autorem około 200 znamienitych dzieł, wśród których najbardziej znanymi są "Siedem Skarbnic" i "Trzy Trylogie" o tematyce Hinajany, Mahajany i Wadżrajany w ramach dziewięciu "pojazdów" przekazu "starożytnego (Ningma)". Longczenpa jest kluczową postacią obecnego pełnego przekazu nauk Dzogczen, gdyż był spadkobiercą Kumaradży, od którego posiadł pełny przekaz linii Wima Nyinthig Wimalamitry, a jako reinkarnacja Pema Lédrel Tsal posiadł pełen przekaz Khandro Nyinthig Padmasambhawy oraz oba te przekazy połączył w jeden system i skomponował do tego m.in. trzynastotomowy zbiór o nazwie Nyingtik Yabshyi (tłum. Cztery Działy Nyinthig, wylie. snying thig ya bzhi) oraz kompilację o nazwie Zabmo Yangtik, w której zawarte są dogłębne instrukcje z Wima i Khandro Nyinthig.
  • Longchenpa of Longchen Rabjampa (1308 - 1364 of 1369) was een leraar binnen de nyingmaschool van het Tibetaans boeddhisme en was de belangrijkste auteur van de Dzogchen leer. Zijn bekendste verhandeling is de Zeven schatten, een samenvatting van 600 jaar boeddhisme in Tibet.
  • Лонгченпа или Лонгчен Рабжампа (тиб. ཀློང་ཆེན་པ་, Вайли Klong-chen rab-'byams-pa) (2 марта 1308, У-Цанг, Тибет — 1363) — учитель тибетского буддизма, один из самых значимых писателей в истории школы ньингма, систематизатор учений о дзогчене. Оставил после себя огромное литературное наследие — серию философских поэтических текстов, отличающихся сбалансированной структурой и афористичностью. Самое известное произведение Лонгчепы — Семь Сокровищниц.
  • Longchen Rabjam (tib.: klong chen rab 'byams; kurz auch: Longchenpa, tib.: klong chen pa; * 1308; † 1363) war der bedeutendste Gelehrte und verwirklichte Meister der Nyingma-Tradition des tibetischen Buddhismus.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 5988458 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 19847 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 102 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 107753812 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:fr
  • Menngagde
prop-fr:lang
  • en
prop-fr:trad
  • Menngagde
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Longchen Rabjampa, Drimé Özer (Wylie: Klong-chen rab-'byams-pa, Dri-med 'od-zer) "Longchenpa" (1308-1364) est un très grand maître bouddhiste tibétain de l'école nyingmapa. Il est souvent appelé simplement « l'omniscient » dans les textes nyingmapa.Il est souvent représenté en méditation les mains posées délicatement sur les genoux et pas en Mudrā de la méditation: il s'agit de la posture dite de « Longchenpa » ou posture « à l'aise ».
  • Longchenpa of Longchen Rabjampa (1308 - 1364 of 1369) was een leraar binnen de nyingmaschool van het Tibetaans boeddhisme en was de belangrijkste auteur van de Dzogchen leer. Zijn bekendste verhandeling is de Zeven schatten, een samenvatting van 600 jaar boeddhisme in Tibet.
  • Лонгченпа или Лонгчен Рабжампа (тиб. ཀློང་ཆེན་པ་, Вайли Klong-chen rab-'byams-pa) (2 марта 1308, У-Цанг, Тибет — 1363) — учитель тибетского буддизма, один из самых значимых писателей в истории школы ньингма, систематизатор учений о дзогчене. Оставил после себя огромное литературное наследие — серию философских поэтических текстов, отличающихся сбалансированной структурой и афористичностью. Самое известное произведение Лонгчепы — Семь Сокровищниц.
  • Longchen Rabjam (tib.: klong chen rab 'byams; kurz auch: Longchenpa, tib.: klong chen pa; * 1308; † 1363) war der bedeutendste Gelehrte und verwirklichte Meister der Nyingma-Tradition des tibetischen Buddhismus.
  • Longczenpa (tyb.: ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་པ, Wylie: klong chen rab ’byams pa, ZWPY: Longqên Rabjamba) – (1308-1364), Longczen Rabdziam, znany również jako Drime Yzer, był jednym z najbardziej znakomitych uczonych i mistrzów tradycji Ningma oraz odnowicielem Dzogczen. Ze względu na jego wkład dla historii Buddyzmu w Tybecie jest uważany obecnie wraz z Tsongkhapą i Sakja Panditą za główną postać Buddyzmu tybetańskiego, która jest niczym emanacją Mandziuśriego.
  • Longchen Rabjampa, Drimé Özer (Wylie: Klong-chen rab-'byams-pa, Dri-med 'od-zer) "Longchenpa" (1308–1364) was a major teacher in the Nyingma school of Tibetan Buddhism. Along with Sakya Pandita and Je Tsongkhapa, he is commonly recognized as one of the three main manifestations of Manjushri to have taught in Central Tibet. His major work is the Seven Treasures, which encapsulates the previous 600 years of Buddhist thought in Tibet.
rdfs:label
  • Longchenpa
  • Longchen Rabjam
  • Longchenpa
  • Longchenpa
  • Longczenpa
  • Лонгченпа
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of