Les Lollards sont les membres ou sympathisants d'un mouvement de contestation religieuse et sociale apparu en Angleterre au XIVe siècle. — John Ball

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Les Lollards sont les membres ou sympathisants d'un mouvement de contestation religieuse et sociale apparu en Angleterre au XIVe siècle. — John Ball
  • Die Lollarden (Lollharden, englisch Lollards oder auch Matemans, Alexianer, Celliten, auch Wiklifiten) waren die Mitglieder einer religiösen Bewegung, die sich in England gegen Ende des 14. Jahrhunderts entwickelte. Sie widersetzten sich der Kirchenhierarchie und traten für die Rechtfertigung durch den Glauben ein. Sie lehnten viele katholische Lehrsätze (wie z. B. die Transsubstantiation) ab und traten für Predigten und Bibellesungen ein. Die Lollarden wurden als Häretiker verfolgt; viele widerriefen, doch andere gingen in den Untergrund, wo sie in kleinen Gruppen während des ganzen 15. Jahrhunderts fortbestanden. Den Lollarden gehörten meist Stadtarbeiter und Handwerker an; sie trugen (wenn auch nicht entscheidend) zur Annahme der Reformation in England bei.
  • Lollardy (Lollardry, Lollardism) was a political and religious movement that existed from the mid-14th century to the English Reformation. The term "Lollard" refers to the followers of John Wycliffe, a prominent theologian who was dismissed from the University of Oxford in 1381 for criticism of the Church, especially in his doctrine on the Eucharist. The Lollards' demands were primarily for reform of Western Christianity.
  • Lollards of Lollarden zijn aanhangers van een godsdienstig-maatschappelijke beweging, die vooral in Engeland rond 1400 groot succes had. Haar oorsprong vond de beweging in de prediking van John Wyclif (gestorven in 1384). De denkbeelden van de Lollards waren radicaal: zij verzetten zich tegen de boerenonderdrukkers en de rijke geestelijkheid. Zij verwierpen de biecht, heiligenbeelden, gebeden voor de doden, etc. en verkondigden dat de geestelijke moet leven in apostolische armoede; het celibaat achtten zij onnatuurlijk, de macht van de paus trokken zij in twijfel. De Lollards stonden veelvuldig bloot aan strenge vervolging. Men slaagde er niet in de groepering te onderdrukken, totdat in 1415, onder Hendrik V, de gevangenneming van hun leider John Oldcastle, Lord Cobham, tot een grote opstand van Lollards en boeren leidde. De opstand werd bloedig onderdrukt, Oldcastle werd terechtgesteld. Toch bleef de groepering in het geheim bestaan. Toen de Hervorming ook in Engeland snel voortgang maakte, vond dit mede zijn oorzaak in het nog lang niet uitgedoofde Lollardisme.
  • Lollardo edo lolardo (ingeles zaharretik, lollaert, "marmarti"), XIV. eta XV. mendeetan Ingalaterran zabaldu ziren kristau herese batzuei eman zitzaien izena da. John Wycliffe teologoaren jarraitzaileak ziren, eta eliz agintarien ohituren aurka jo zuten, pobreziara itzultzea aldarrikatzen zutela. Mugimendu horrek teologiazko oinarriak zituen hasieran, baina XIV. mendearen bukaeran gizarte-mugimendu bihurtu zen: ideia haietan aurkitu zuten funtsa herri-matxinadek XV. mendean, eta, zapalkuntza bortitzagatik ere, bizirik iraun zuen ideologia honek, erreforma protestantea herrian sustraitzeko ahalegina erraztu baitzuen XVI. mendearen hasieran.
  • Lollardi byli středověkým anglickým náboženským hnutím, které chtělo reformovat katolickou církev. Ta je však prohlásila za kacíře a pronásledovala.Lollardi se hlásili k Viklefovým reformním názorům, ale jeho učení si přizpůsobili a zjednodušili. Viklefovy radikální myšlenky byly dost silné, aby inspirovaly hnutí, které odolávalo perzekuci více než sto let a vytvořilo svou vlastní literaturu. Lidové hnutí anglických lollardů se podobalo valdenskému hnutí, ale nebyli jím nijak ovlivněni. Lollardi zprostředkovávali Viklefovy názory širší veřejnosti. Hnutí se rozvíjelo z univerzitních kruhů k méně vzdělaným vrstvám. Přibližně od roku 1380 podnikali někteří kněží, mezi nimi i členové oxfordské univerzity, kazatelské cesty po celé zemi. Ostentativně zachovávali chudobu a pravděpodobně již užívali překladů Písma svatého, do kterého se na Viklefovu žádost pustili dva jeho žáci Mikuláš Hereford a Jan Purvey. Univerzitní lollardství postupně vymizelo, protože v řadách profesorů už nemělo své zastánce. Kázat začali kaplané a laikové a lollardství se postupně radikalizovalo. To už byli kazatelé stíháni ze strany katolické církve, docházelo k jejich věznění nebo dokonce upalování. Aby se zaplnily mezery vzniklé jejich pronásledováním, docházelo až do počátku 15. století k tajným svěcením. Jako lollardi byli velmi brzy označováni věřící, které pro své přesvědčení získali Viklefovi žáci. Ve Flandrech a v Anglii se jednalo o pejorativní označení, které naráželo na jejich puritánskou přísnost a svědomitou zbožnost. Lollardi nakonec přisuzovali nejdůležitější místo morálce. Nekladli důraz na teologickou stavbu Viklefova učení, ale starali se pouze o praktické požadavky. Vyžadovali především zjednodušení obřadů, odstranění klerikální společnosti a sekularizaci majetku duchovních. Nejvýznamnějším světským vůdcem hnutí byl John Oldcastle (patřil např. mezi lollardy, kteří si dopisovali s Janem Husem). Byl zatčen pro své viklefovské názory, ale podařilo se mu s pomocí lollardů uprchnout. V roce 1414 připravoval povstání a chtěl také zajmout královskou rodinu. Povstání však bylo prozrazeno a skončilo neúspěchem. Povstalci byli pobiti, 69 zajatců bylo popraveno. Oldcastle uprchl na venkov. Král mu několikrát nabízel milost pokud odvolá své názory. V roce 1417 byl zatčen a popraven. Jiné povstání připravoval v roce 1431 Vilém Perkins, který hlásal konfiskaci všeho bohatství, ať už byli jeho držiteli laici nebo kněží. Také neměl úspěch. Tím se jenom prohlubovala nenávist vrchnosti vůči stoupencům Viklefova učení. Represe byla ještě tvrdší, hnutí které postihla se muselo stále obezřetněji skrývat. Přes pronásledování se udrželi až do reformace v 16. století a společně s vlivy německé reformace se stali podhoubím pro rychlý rozmach anglické reformace. Lollardské hnutí našlo odezvu Čechách, kde mělo prokazatelný vliv na husitství. Na začátku husitské revoluce přijel do Prahy významný viklefovec a příznivec lollardů Petr Payne (zvaný Engliš), který se zakrátko stal jedním z nejvýznamnějších představitelů české reformace.
  • I lollardi (cioè i "seminatori di zizzania", lolium in latino), anche detti alessiani, furono un gruppo religioso belga, derivante dai beghini, sorto ad Anversa nel XIV secolo, durante una forte pestilenza. Nell'occasione, dopo aver formato una sorta di confraternita ispirata a sant'Alessio, i lollardi si dedicarono alla cura degli appestati, al seppellimento dei cadaveri ed al conforto degli infermi mediante preghiere e canti religiosi. Nello stesso secolo, il termine "lollardi" venne poi utilizzato per definire, con intento dispregiativo, i poor preachers (poveri predicatori), un movimento politico-religioso inglese, rimasto attivo sino agli inizi dello scisma anglicano. I lollardi inglesi tra cui Nicholas Hereford e Philip Repyngdon abbracciarono le idee di John Wycliffe (1324 – 1384), importante teologo dell'Università di Oxford, il quale si batteva per la riforma della Chiesa romana. Wyclif pensava che la pietà fosse l'unico requisito per il prete che volesse impartire un sacramento e che, similmente, anche un laico avrebbe potuto fare altrettanto in quanto il potere e l'autorità derivano dalla pietà e non dalla gerarchia ecclesiastica.Analogamente, i lollardi davano maggiore risalto e autorità al testo delle scritture rispetto agli insegnamenti della Chiesa Cattolica. Essi pensavano che la "chiesa dei salvati" significasse l'intera comunità dei fedeli e non la chiesa ufficiale romana. Inoltre erano convinti della predestinazione e predicavano la povertà secondo l'esempio apostolico della Chiesa, opponendosi perciò, alla tassazione a favore degli ecclesiastici (anzi chiedendo che i beni della chiesa venissero assoggettati alla comune imposizione fiscale). Infine alla transustanziazione opponevano la consustanziazione.Wycliffe sosteneva la falsità e la corruttibilità della Chiesa, auspicando che si privasse di tutti i suoi beni materiali e abbandonasse la vendita delle indulgenze.I lollardi furono perseguitati a causa del carattere sovversivo delle loro idee: molti subirono il martirio, ma il movimento non si estinse del tutto.
  • O Lollardismo foi um movimento político e religioso dos finais do século XIV e inícios do século XV em Inglaterra. As suas exigências eram primeiramente a reforma da Igreja Católica. Entre as suas principais doutrinas estavam que a devoção era um requerimento para que um padre fosse um "verdadeiro" padre ou que levasse a cabo os sacramentos, e que o leigo devoto tinha o poder de executar os mesmos ritos, acreditando que o poder religioso e a autoridade resultam da devoção e não da hierarquia da Igreja. Ensinava o conceito da "Igreja dos salvados", significando que entre a verdadeira Igreja de Cristo era a comunidade dos fieis, que tinha muito em comum mas não era o mesmo que a Igreja oficial de Roma. Ensinou uma determinada forma de predestinação. Advogava a pobreza apostólica e a taxação das propriedades da Igreja. Negava a transubstaciação em favor da consubstanciação. As origens do movimento lollardo encontra-se nos ensinamentos de John Wycliffe, um teólogo proeminente da Universidade de Oxford por volta de 1350.Apesar de a origem do termo não ser conhecida, tem sido posta a hipótese de derivar do termo em Latim lolium ("tara" ou "erva daninha"). Se verdadeiro, isto deveria ter sido uma referência a heresia contra a Igreja Católica, como as ervas daninhas surgindo do grão, como na referência Bíblica.Outra hipótese é que venha do nome de Valter Lollard, um pregador holandês valdense, martirizado na primeira metade do século XIV.A palavra pode ser ainda derivada do neerlandês lollaerd (que significa "alguém que sussura") ou lull ou lollen, que significa "cantar".
  • ロラード派(英: Lollards)あるいはロラード主義(英: Lollardy)は、14世紀中頃から宗教改革の時代にかけて、イングランドで起こった政治的かつ宗教的な運動のこと。ロラード主義はオックスフォード大学の著名な神学者ジョン・ウィクリフの教えから発展し、その主張はローマ・カトリック教会の改革を要求するものであった。ロラード派はカトリックの事効論を否定し、信仰において「本物の」聖職者であるかどうかがサクラメントを行う者の必要条件であるとした。さらに信心深い俗人にも聖職者と同じ儀式を行う力があると説いた。つまりロラード派によれば、宗教的な力と権限は、聖職のヒエラルキーに基づくのではなく、信仰心に拠るものであった。同様に、ロラード主義は聖職者の権威が、聖書の権威に基づいていることを強調した。彼らは「救済された教会」の概念を説いた。それはキリストの本当の教会を意味し、敬虔な信者の共同体であり、公的なカトリック教会と重なりながらも同質ではないとされた。またロラード派は予定説を唱え、両体共存説に同意して全質変化を否定し、教皇には清貧を求め、教会財産への課税を主張した。
  • Lollardowie, lollardzi - członkowie ruchu plebejsko-religijnego w Anglii i Szkocji w XIV i XV w. powstałego pod wpływem nauk Jana Wiklefa. Nazwa lollardzi wywodzi się z języka średnioholenderskiego, gdzie lollen oznaczało mamrotać. Lollardzi występowali przeciwko nadużyciom kleru.Przywódcami tego ruchu byli wędrowni kaznodzieje i biedniejsi księża, jak John Ball. W swych wystąpieniach głośno i po cichu (stąd nazwa ruchu) nawoływali do równości społecznej, do likwidacji wielkich latyfundiów i majątków (zwłaszcza kościelnych), do ukrócenia samowoli urzędników i zamiany pańszczyzny na dzierżawę ziemi, czyli czynsz.W roku 1381 wywołali w Anglii groźne powstanie. Po początkowych sporych sukcesach jego przywódców, którymi byli m.in. Wat Tyler i John Ball (wcześniej uwolniony z więzienia), kiedy to wymusili na królu Ryszardzie zniesienie poddaństwa i obniżenie czynszu do 4 pensów z akra i wolnego handlu chłopów w miastach, zostało krwawo stłumione, ale hasła lollardów pozostały żywe po wiek XVI, kiedy to umożliwiły reformację na Wyspach.
  • El movimiento lolardo o wyclifista fue un movimiento político y religioso de finales del siglo XIV e inicios del siglo XV en Inglaterra, generalmente identificado como un precursor de la Reforma. Sus objetivos principales eran precisamente la reforma de la Iglesia. Los orígenes del movimiento lolardo (Lollardy) o wyclifista se encuentra en las enseñanzas de John Wyclif (de ahí el nombre de esta corriente), un teólogo prominente de la Universidad de Oxford hacia 1350.
  • Ло́лларды (от ср.-нидерл. lollaert(d) — бормочущий) — средневековая религиозная христианская община социально-уравнительного характера, возникшая из религиозно-благотворительных братств, появившихся в начале XIV в. в Германии и Нидерландах. Лолларды отрицательно относились к католической церкви и подвергались преследованиям.Группа фламандских ткачей, примкнувших к лоллардам, укрылась от преследований в Англии (г. Норич и др.), где они оказали влияние на движение Виклифа. Английские лолларды принимали участие в восстании Уота Тайлера, отстаивали социальное равенство. Их представителем в этом движении был Джон Болл. После подавления восстания лолларды подверглись в Англии преследованиям и вынуждены были бежать в Шотландию и на континент.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 556098 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 4021 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 40 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 95742821 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Les Lollards sont les membres ou sympathisants d'un mouvement de contestation religieuse et sociale apparu en Angleterre au XIVe siècle. — John Ball
  • Lollardy (Lollardry, Lollardism) was a political and religious movement that existed from the mid-14th century to the English Reformation. The term "Lollard" refers to the followers of John Wycliffe, a prominent theologian who was dismissed from the University of Oxford in 1381 for criticism of the Church, especially in his doctrine on the Eucharist. The Lollards' demands were primarily for reform of Western Christianity.
  • ロラード派(英: Lollards)あるいはロラード主義(英: Lollardy)は、14世紀中頃から宗教改革の時代にかけて、イングランドで起こった政治的かつ宗教的な運動のこと。ロラード主義はオックスフォード大学の著名な神学者ジョン・ウィクリフの教えから発展し、その主張はローマ・カトリック教会の改革を要求するものであった。ロラード派はカトリックの事効論を否定し、信仰において「本物の」聖職者であるかどうかがサクラメントを行う者の必要条件であるとした。さらに信心深い俗人にも聖職者と同じ儀式を行う力があると説いた。つまりロラード派によれば、宗教的な力と権限は、聖職のヒエラルキーに基づくのではなく、信仰心に拠るものであった。同様に、ロラード主義は聖職者の権威が、聖書の権威に基づいていることを強調した。彼らは「救済された教会」の概念を説いた。それはキリストの本当の教会を意味し、敬虔な信者の共同体であり、公的なカトリック教会と重なりながらも同質ではないとされた。またロラード派は予定説を唱え、両体共存説に同意して全質変化を否定し、教皇には清貧を求め、教会財産への課税を主張した。
  • El movimiento lolardo o wyclifista fue un movimiento político y religioso de finales del siglo XIV e inicios del siglo XV en Inglaterra, generalmente identificado como un precursor de la Reforma. Sus objetivos principales eran precisamente la reforma de la Iglesia. Los orígenes del movimiento lolardo (Lollardy) o wyclifista se encuentra en las enseñanzas de John Wyclif (de ahí el nombre de esta corriente), un teólogo prominente de la Universidad de Oxford hacia 1350.
  • Lollardi byli středověkým anglickým náboženským hnutím, které chtělo reformovat katolickou církev. Ta je však prohlásila za kacíře a pronásledovala.Lollardi se hlásili k Viklefovým reformním názorům, ale jeho učení si přizpůsobili a zjednodušili. Viklefovy radikální myšlenky byly dost silné, aby inspirovaly hnutí, které odolávalo perzekuci více než sto let a vytvořilo svou vlastní literaturu. Lidové hnutí anglických lollardů se podobalo valdenskému hnutí, ale nebyli jím nijak ovlivněni.
  • Die Lollarden (Lollharden, englisch Lollards oder auch Matemans, Alexianer, Celliten, auch Wiklifiten) waren die Mitglieder einer religiösen Bewegung, die sich in England gegen Ende des 14. Jahrhunderts entwickelte. Sie widersetzten sich der Kirchenhierarchie und traten für die Rechtfertigung durch den Glauben ein. Sie lehnten viele katholische Lehrsätze (wie z. B. die Transsubstantiation) ab und traten für Predigten und Bibellesungen ein.
  • Lollardowie, lollardzi - członkowie ruchu plebejsko-religijnego w Anglii i Szkocji w XIV i XV w. powstałego pod wpływem nauk Jana Wiklefa. Nazwa lollardzi wywodzi się z języka średnioholenderskiego, gdzie lollen oznaczało mamrotać. Lollardzi występowali przeciwko nadużyciom kleru.Przywódcami tego ruchu byli wędrowni kaznodzieje i biedniejsi księża, jak John Ball.
  • I lollardi (cioè i "seminatori di zizzania", lolium in latino), anche detti alessiani, furono un gruppo religioso belga, derivante dai beghini, sorto ad Anversa nel XIV secolo, durante una forte pestilenza. Nell'occasione, dopo aver formato una sorta di confraternita ispirata a sant'Alessio, i lollardi si dedicarono alla cura degli appestati, al seppellimento dei cadaveri ed al conforto degli infermi mediante preghiere e canti religiosi.
  • O Lollardismo foi um movimento político e religioso dos finais do século XIV e inícios do século XV em Inglaterra. As suas exigências eram primeiramente a reforma da Igreja Católica.
  • Ло́лларды (от ср.-нидерл. lollaert(d) — бормочущий) — средневековая религиозная христианская община социально-уравнительного характера, возникшая из религиозно-благотворительных братств, появившихся в начале XIV в. в Германии и Нидерландах. Лолларды отрицательно относились к католической церкви и подвергались преследованиям.Группа фламандских ткачей, примкнувших к лоллардам, укрылась от преследований в Англии (г. Норич и др.), где они оказали влияние на движение Виклифа.
  • Lollards of Lollarden zijn aanhangers van een godsdienstig-maatschappelijke beweging, die vooral in Engeland rond 1400 groot succes had. Haar oorsprong vond de beweging in de prediking van John Wyclif (gestorven in 1384). De denkbeelden van de Lollards waren radicaal: zij verzetten zich tegen de boerenonderdrukkers en de rijke geestelijkheid. Zij verwierpen de biecht, heiligenbeelden, gebeden voor de doden, etc.
  • Lollardo edo lolardo (ingeles zaharretik, lollaert, "marmarti"), XIV. eta XV. mendeetan Ingalaterran zabaldu ziren kristau herese batzuei eman zitzaien izena da. John Wycliffe teologoaren jarraitzaileak ziren, eta eliz agintarien ohituren aurka jo zuten, pobreziara itzultzea aldarrikatzen zutela. Mugimendu horrek teologiazko oinarriak zituen hasieran, baina XIV. mendearen bukaeran gizarte-mugimendu bihurtu zen: ideia haietan aurkitu zuten funtsa herri-matxinadek XV.
rdfs:label
  • Lollards
  • Lolardos
  • Lollarden
  • Lollardi
  • Lollardi
  • Lollardismo
  • Lollardo
  • Lollards
  • Lollardy
  • Lollardzi
  • Лолларды
  • ロラード派
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of