Une locomotive électrique est une locomotive mue par des moteurs électriques. Ceux-ci sont alimentés soit, cas le plus général, par une ligne de contact aérienne, soit par un troisième rail (notamment dans les métros), ou parfois par des accumulateurs de bord. Une locomotive électrique peut être monocourant (alimentée par un seul type de courant) ou bien polycourant, c'est-à-dire apte à utiliser plusieurs types de courant (le plus souvent bi- ou tricourant).

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Une locomotive électrique est une locomotive mue par des moteurs électriques. Ceux-ci sont alimentés soit, cas le plus général, par une ligne de contact aérienne, soit par un troisième rail (notamment dans les métros), ou parfois par des accumulateurs de bord. Une locomotive électrique peut être monocourant (alimentée par un seul type de courant) ou bien polycourant, c'est-à-dire apte à utiliser plusieurs types de courant (le plus souvent bi- ou tricourant). Les locomotives électriques actuelles vont de petites machines à piles utilisées dans les mines à de puissantes locomotives de ligne de 6 MW ou plus.En fait la plupart des locomotives modernes sont propulsées électriquement. Les locomotives électriques sont celles qui captent leur courant d'une ligne de tension extérieure alors que locomotives Diesel-électriques produisent leur propre électricité à l'aide d'un moteur à pistons.
  • Een elektrische locomotief is een locomotief die elektriciteit als energiebron gebruikt. De gebruikelijke afkorting is eloc. Bij locomotieven wordt de elektrische energie meestal aangevoerd door de bovenleiding die boven de spoorbaan hangt; in enkele gevallen ook wel door een derde rail, bij locomotieven wordt dit laatste echter weinig toegepast. De elektrische energie wordt opgenomen door middel van een pantograaf, of bij een derde rail met een sleepcontact. De elektrische energie wordt in de locomotief gebruikt om de elektromotoren te laten werken. De retourstroom verlaat via de wielen de trein, en vloeit via de rails terug naar het onderstation.Omwille van talrijke voordelen, zoals hoger rendement en dus minder energieverlies dan bij diesellocomotieven, zijn elocs vooral in Europese landen zeer populair. In Zwitserland zijn er vrijwel uitsluitend elocs in gebruik. Er zijn echter ook nadelen: vooral het aanleggen en exploiteren van een bovenleiding is vrij kostbaar. De bovenleidingspanning verschilt per land. Bovendien is er een essentieel onderscheid naar gelijkspanning en wisselspanning. Zie elektrificatie voor een lijst met bovenleidingspanningen.Bij de wisselstroomsystemen wordt de spanning met een transformator verlaagd naar een goed hanteerbare waarde. Er zijn locomotieven die geschikt zijn voor meerdere stroomsystemen: bicourante (2-stroomsystemen) of polycourante (meer spanningen) locomotieven. Om de snelheid van de trein te regelen, en om beschadiging van de motoren te voorkomen, is een eloc tegenwoordig voorzien van vermogenselektronica. Tot circa 1980 vond de vermogensregeling bij gelijkstroomlocomotieven plaats met voorschakelweerstanden, die ruim de helft van de elektrische energie omzetten in warmte als de regelaar niet in de eindstand stond. Daarbovenop werden de motoren nog stapsgewijs anders geschakeld. Bij het wegrijden eerst alle motoren in serie, vervolgens serie-parallel en uiteindelijk parallel (NS locomotiefserie 1100). Bij de locomotieven met 6 tractiemotoren waren er zelfs 2 serie-parallelstanden (2 groepen van 3 en 3 groepen van 2) zoals in de NS locomotieven-series 1200 en 1300. In de jaren na 1980 kwam de thyristor-sturing (choppers) in zwang, bijvoorbeeld de NS-locomotievenseries 1600, 1700 en 1800. Na 1990 werd er meer gekozen voor de inverter-draaistroomtractie. Deze systemen zijn ieder, met 20 à 35 % resp. 25 à 40 %, energiezuiniger dan hun voorganger.Zie ook: Elektrische tractieBij klassieke wisselstroomlocomotieven vond de vermogensregeling plaats door te schakelen tussen de verschillende aftakkingen van de transformator. Ook in landen met wisselstroomvoeding is men inmiddels overgestapt op thyristor- en IGBT-gestuurde draaistroomtractie.
  • Un tren elèctric normalment es considera que el forma una locomotora accionada per electricitat que empeny els vagons. També hi ha trens elèctrics sense locomotora. L'electricitat prové d'una font externa que inclouen unes línies situades per sobre del tren, un tercer rail o un emmagatzemament d'electricitat com són les bateries, un sistema flywheel o celes de combustible. Les locomotores elèctriques propulsades per un combustible que elles mateixes transporten es classifiquen com de transmissió dièsel-elèctrica o de turbina de gas elèctriques (segons el sistema de combustible que usin) perquè la combinació motor/generador només serveix com a sistema de transmissió d'energia.
  • La locomotiva elettrica è una macchina atta a trainare veicoli per trasporto di merci o di viaggiatori su linea ferrata che utilizza l'energia elettrica per alimentare i propri motori.
  • 電気機関車(でんききかんしゃ)は、電気を動力源とする機関車のこと。EL (Electric Locomotive) や、電関(でんかん)、電機(でんき。日本国有鉄道(国鉄)での電気機関車の略称)とも呼ばれる。
  • 전기 기관차(Electric locomotive)는 전기 모터로 구동되며 기관차 외부의 전선 또는 내부의 배터리에서 전기를 공급받는 기관차이다. 가스 터빈이나 디젤 터빈 등을 장착한 기관차들은 비록 전기를 일으켜서 구동된다 하더라도 발전기와 전기 모터가 동력 전달부의 일부로 존재하기 때문에 전기 기관차로 분류하지 않는다.
  • Elektrolokomotiven (kurz E-Loks oder Elektroloks, Abkürzung: Ellok) sind selbstfahrende Zugmaschinen der Eisenbahn. Der Antrieb ist bei ihnen rein elektrisch, im Gegensatz beispielsweise zu dieselelektrischen, dieselhydraulischen oder dampfelektrischen Lokomotiven.
  • An electric locomotive is a locomotive powered by electricity from overhead lines, a third rail or on-board energy storage such as a battery or fuel cell. Electric locomotives with on-board fuelled prime movers, such as diesel engines or gas turbines, are classed as diesel-electric or gas turbine-electric locomotives because the electric generator/motor combination serves only as a power transmission system. Electricity is used to eliminate smoke and take advantage of the high efficiency of electric motors, but the cost of electrification means that usually only heavily used lines can be electrified.
  • Elektrická lokomotiva je lokomotiva s elektrickým pohonem, napájeným z vnějšího zdroje nebo např. akumulátoru.Lokomotivy s elektrickým pohonem, napájeným zprostředkovaně ze zásoby jiného druhu energie (palivo) vezené na lokomotivě, označujeme jako lokomotivy s elektrickým přenosem výkonu a nejsou předmětem tohoto článku.Z hlediska historie jde o nejmodernější[zdroj?] typ lokomotiv, který především na hlavních tratích zcela vytlačil[zdroj?] lokomotivy dieselové a parní. Důvody jsou především ekonomické[zdroj?] a ekologické, nicméně v našich zemích hrála významnou roli také snaha o co nejmenší závislost na dovozu ropy v poválečném období[zdroj?].V současné době existuje celá řada různých typů elektrických lokomotiv, které se liší napájecí soustavou, typem motoru a regulací jeho pohonu, hmotností, výkonem, převodem (lokomotivy určené pro rychlíky mají menší převod, než lokomotivy určené pro nákladní vlaky), provozními podmínkami apod.
  • Lokomotywa elektryczna (również elektrowóz) – lokomotywa zasilana energią elektryczną z zewnętrznego źródła (w odróżnieniu od lokomotywy akumulatorowej), wyposażona w silnik lub silniki elektryczne. Zasadniczym przeznaczeniem elektrowozu jest ciągnięcie wagonów. Pierwsze, bardzo proste pojazdy o napędzie elektrycznym, zasilane jednak z baterii, powstawały w latach 30. XIX w., głównie w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii, jednak za pierwszy elektrowóz przyjmuje się małą lokomotywkę skonstruowaną w roku 1879 przez Wernera von Siemensa, która pobierając prąd z trzeciej szyny ciągnęła mały wagonik-ławkę po terenach wystawy powszechnej w Berlinie.Od tamtego czasu powstało wiele różnorodnych konstrukcji elektrowozów. Początkowo ich układ jezdny dość dokładnie odwzorowywał układ jezdny parowozów (przeniesienie napędu za pomocą ślepych wałów i wiązarów) a silniki były bardzo prymitywne – ciężkie i o niewielkiej mocy, jednak już na tym wczesnym etapie rozwoju lokomotywy elektryczne wykazywały szereg zalet w porównaniu z dominującymi wówczas parowozami. Przełomem okazało się zastosowanie trakcji elektrycznej na liniach górskich, m.in. w tunelu na przełęczy Simplon – był to z jednej strony poligon dla nowych konstrukcji, a z drugiej – jedyne dające się zastosować rozwiązanie napędu pociągów w tunelu. Powstawały konstrukcje do ciągnięcia ciężkich pociągów w trudnych warunkach (np. skandynawska linia do wywozu surowców z Kiruny z trójczłonowymi lokomotywami wiązarowymi o układzie osi 1'D+D+D1', pracującymi w warunkach arktycznych).Z czasem napęd korbowy został wyparty przez różne rodzaje systemów mniej lub bardziej elastycznego przeniesienia napędu. Postęp w konstrukcji silników elektrycznych spowodował ich znaczne zmniejszenie (ciężar i gabaryty) a jednocześnie wzrost mocy. Powstał używany do dziś tzw. tramwajowy system zawieszenia silnika, odznaczający się prostotą i pracujący poprawnie do prędkości ok. 100 km/h, ale też zapewniający pełne odsprężynowanie jedynie połowie masy silnika (silnik jest z jednej strony zawieszony na osi). Zarzucono stosowanie osi tocznych i wykształcił się obowiązujący do dziś układ osi lokomotyw – Co'Co', Bo'Bo'Bo', Bo'Bo' (ten ostatni zdecydowanie dominuje). Nie brakowało w tym czasie (połowa XX w.) różnych konstrukcji eksperymentalnych, np. lokomotywa z silnikami o osiach pionowych (próba udana – lokomotywa kolei austriackich wykazywała dobre własności trakcyjne, lecz konstrukcji tej nie rozwijano) czy próba zastosowania silników bezpośrednio na osi (okazało się, że lokomotywy w tym układzie pracują dobrze jedynie przy dużych prędkościach, natomiast wykazują małą moc rozruchową). Rezygnacja z wiązarów uwolniła lokomotywy od największej wady tego napędu – niezrównoważenia mas i związanego z tym niekorzystnego oddziaływania na tor. Następnie pojawiły się napędy z pełnym odsprężynowaniem – od bardzo prymitywnych z wirującymi sprężynami śrubowymi (konstrukcje amerykańskie), przez konstrukcje firmy Sécheron i Brown-Boveri (napędzanie koła poprzez elementy amortyzujące między szprychami koła), przeniesienie napędu za pomocą stalowej elastycznej tarczy czy konstrukcje z dźwigniami i popychaczmi (Alsthom – stosowany np. w lokomotywie EU07).Zasilanie lokomotyw odbywa się najczęściej za pośrednictwem przewodu jezdnego zawieszonego nad torem, odbieraka prądu (pantografu) i szyn jezdnych stanowiących przewód powrotny. Istnieją systemy zasilania z trzeciej szyny, bez sieci górnej (np. metro, koleje brytyjskie).Stosuje się różne systemy zasilania, najczęściej: prąd stały - napięcie 1.5 kV (Francja, Holandia) prąd stały - napięcie 3 kV (Polska, Włochy, Czechy, Belgia, Rosja) prąd przemienny 16,7 Hz - 15 kV (Niemcy, Austria, Szwajcaria) prąd przemienny 50 Hz - 25 kV (Francja, Czechy, Rumunia)Przetwornica przetwarza wysokie napięcie w niskie, potrzebne np. do zasilania instalacji oświetleniowej i sterowania lokomotywą.Elektrowóz posiada kilka systemów zabezpieczeń instalacji elektrycznej, np.: wyłącznik szybki, wyłącznik nadmiarowy, wyłącznik zanikowo-napięciowy.Lokomotywy elektryczne osiągają największe moce spośród wszystkich typów lokomotyw (parowe, spalinowe), w Polsce do ponad 6 MW (EuroSprinter ES64U4).
  • Una locomotora eléctrica es una locomotora alimentada por una fuente externa de energía eléctrica. La fuente externa puede ser catenaria, tercer riel, o por medio de un dispositivo de almacenamiento a bordo, como baterías, baterías inerciales o pilas de combustible.Locomotoras impulsadas por motores eléctricos con motores primarios a bordo de combustible líquido, como los motores diésel o turbinas de gas, son clasificadas como locomotoras Diésel-Eléctricas o locomotoras turbina de gas-eléctricas, debido a que la combinación de motor/generador sólo sirve como un sistema de transmisión de energía.
  • Электрово́з — неавтономный локомотив, приводимый в движение установленными на нем тяговыми электродвигателями, питаемыми электроэнергией из внешней электросети через контактную сеть, соединенные с тяговыми подстанциями (реже также от бортовых аккумуляторов).
  • A villamosmozdony, vagy villanymozdony olyan vasúti vontatójármű, amely a külön e célra épített helyhez kötött villamoshálózatból nyert (ritkábban a jármű saját akkumulátortelepében tárolt) villamosenergiát alakítja át a vontatáshoz szükséges mechanikai munkává.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 40511 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 14351 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 180 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110114173 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Une locomotive électrique est une locomotive mue par des moteurs électriques. Ceux-ci sont alimentés soit, cas le plus général, par une ligne de contact aérienne, soit par un troisième rail (notamment dans les métros), ou parfois par des accumulateurs de bord. Une locomotive électrique peut être monocourant (alimentée par un seul type de courant) ou bien polycourant, c'est-à-dire apte à utiliser plusieurs types de courant (le plus souvent bi- ou tricourant).
  • La locomotiva elettrica è una macchina atta a trainare veicoli per trasporto di merci o di viaggiatori su linea ferrata che utilizza l'energia elettrica per alimentare i propri motori.
  • 電気機関車(でんききかんしゃ)は、電気を動力源とする機関車のこと。EL (Electric Locomotive) や、電関(でんかん)、電機(でんき。日本国有鉄道(国鉄)での電気機関車の略称)とも呼ばれる。
  • 전기 기관차(Electric locomotive)는 전기 모터로 구동되며 기관차 외부의 전선 또는 내부의 배터리에서 전기를 공급받는 기관차이다. 가스 터빈이나 디젤 터빈 등을 장착한 기관차들은 비록 전기를 일으켜서 구동된다 하더라도 발전기와 전기 모터가 동력 전달부의 일부로 존재하기 때문에 전기 기관차로 분류하지 않는다.
  • Elektrolokomotiven (kurz E-Loks oder Elektroloks, Abkürzung: Ellok) sind selbstfahrende Zugmaschinen der Eisenbahn. Der Antrieb ist bei ihnen rein elektrisch, im Gegensatz beispielsweise zu dieselelektrischen, dieselhydraulischen oder dampfelektrischen Lokomotiven.
  • Электрово́з — неавтономный локомотив, приводимый в движение установленными на нем тяговыми электродвигателями, питаемыми электроэнергией из внешней электросети через контактную сеть, соединенные с тяговыми подстанциями (реже также от бортовых аккумуляторов).
  • A villamosmozdony, vagy villanymozdony olyan vasúti vontatójármű, amely a külön e célra épített helyhez kötött villamoshálózatból nyert (ritkábban a jármű saját akkumulátortelepében tárolt) villamosenergiát alakítja át a vontatáshoz szükséges mechanikai munkává.
  • Un tren elèctric normalment es considera que el forma una locomotora accionada per electricitat que empeny els vagons. També hi ha trens elèctrics sense locomotora. L'electricitat prové d'una font externa que inclouen unes línies situades per sobre del tren, un tercer rail o un emmagatzemament d'electricitat com són les bateries, un sistema flywheel o celes de combustible.
  • Elektrická lokomotiva je lokomotiva s elektrickým pohonem, napájeným z vnějšího zdroje nebo např. akumulátoru.Lokomotivy s elektrickým pohonem, napájeným zprostředkovaně ze zásoby jiného druhu energie (palivo) vezené na lokomotivě, označujeme jako lokomotivy s elektrickým přenosem výkonu a nejsou předmětem tohoto článku.Z hlediska historie jde o nejmodernější[zdroj?] typ lokomotiv, který především na hlavních tratích zcela vytlačil[zdroj?] lokomotivy dieselové a parní.
  • Een elektrische locomotief is een locomotief die elektriciteit als energiebron gebruikt. De gebruikelijke afkorting is eloc. Bij locomotieven wordt de elektrische energie meestal aangevoerd door de bovenleiding die boven de spoorbaan hangt; in enkele gevallen ook wel door een derde rail, bij locomotieven wordt dit laatste echter weinig toegepast. De elektrische energie wordt opgenomen door middel van een pantograaf, of bij een derde rail met een sleepcontact.
  • An electric locomotive is a locomotive powered by electricity from overhead lines, a third rail or on-board energy storage such as a battery or fuel cell. Electric locomotives with on-board fuelled prime movers, such as diesel engines or gas turbines, are classed as diesel-electric or gas turbine-electric locomotives because the electric generator/motor combination serves only as a power transmission system.
  • Lokomotywa elektryczna (również elektrowóz) – lokomotywa zasilana energią elektryczną z zewnętrznego źródła (w odróżnieniu od lokomotywy akumulatorowej), wyposażona w silnik lub silniki elektryczne. Zasadniczym przeznaczeniem elektrowozu jest ciągnięcie wagonów. Pierwsze, bardzo proste pojazdy o napędzie elektrycznym, zasilane jednak z baterii, powstawały w latach 30.
  • Una locomotora eléctrica es una locomotora alimentada por una fuente externa de energía eléctrica.
rdfs:label
  • Locomotive électrique
  • Electric locomotive
  • Elektrická lokomotiva
  • Elektrische locomotief
  • Elektrolokomotive
  • Locomotiva elettrica
  • Locomotora eléctrica
  • Lokomotywa elektryczna
  • Tren elèctric
  • Villamosmozdony
  • Электровоз
  • 電気機関車
  • 전기 기관차
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:composition of
is prop-fr:motorisation of
is prop-fr:type of
is foaf:primaryTopic of