En linguistique, le locatif est un cas grammatical exprimant la localisation dans l'espace (sans mouvement), le lieu où se déroule l'action exprimée par le verbe. Dans certaines langues, il peut se subdiviser en plusieurs cas spécifiques, selon que le lieu est fermé (inessif) ou ouvert (adessif, superessif).Le locatif est un des huit cas indo-européens, présent en sanskrit. Il n'a pas totalement disparu en latin et en grec.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • En linguistique, le locatif est un cas grammatical exprimant la localisation dans l'espace (sans mouvement), le lieu où se déroule l'action exprimée par le verbe. Dans certaines langues, il peut se subdiviser en plusieurs cas spécifiques, selon que le lieu est fermé (inessif) ou ouvert (adessif, superessif).Le locatif est un des huit cas indo-européens, présent en sanskrit. Il n'a pas totalement disparu en latin et en grec. Par exemple en latin, domi, « à la maison », et humi, « à terre » sont d'anciens locatifs. Mais généralement c'est l'ablatif précédé de la préposition in qui prend en charge la valeur de locatif, sauf pour les villes qui appartiennent à la première et deuxième déclinaisons.En russe ancien, il existait un locatif qui fonctionnait seul (sans préposition), et qui s’employait pour préciser la situation d'un procès aussi bien dans le temps que dans l'espace ; mais il s'est assez tôt transformé en prépositionnel, qui ne fonctionne plus qu'associé à certaines prépositions.Exemple en latin : Lutetiae habitas (Tu habites à Paris).
  • El cas locatiu s'empra, a part del que s'ha esmentat, o s'ha emprat en: llengua polonesa per exemple: "w dobrej szafie" significa "en bon armari" llengües bàltiques modernes i llengües eslaves, així com en turc. Per exemple, en turc, elim significa: la meva mà, i elimde significa en la meva mà. O sigui que en aquesta llengua, el locatiu es marca utilitzant el sufix de així com el dóna. algunes antigues llengües indoeuropees. En concret, el sànscrit i el llatí, (Ad Rome esse: ser a Roma). rares vegades o bé en ús literari en antigues llengües índies, com el marathi en la qual el cas ablatiu ha desaparegut. El cas locatiu es correspon, amb certes reserves, amb les expressions preposicionals «a» o «al costat de», i indica la localització final d'una acció o del moment de l'acció. En llengües com el finès, hi ha un grup de sis casos que expressen distintes relacions locatives (elatiu, inessiu, il·latiu, adessiu, al·latiu i ablatiu). En hongarès, són nou el nombre de casos existents d'aquest tipus, però en aquest cas la definició de cas locatiu es refereix exclusivament a una forma que s'empra tan sols amb alguns pocs nom de poblacions, en lloc del cas inessiu o del cas superessiu.
  • A locativus egy olyan nyelvtani eset, ami helyet jelöl meg, de a hely megjelölése nem fejez ki semmiféle különleges térbeli viszonyt. A magyarból gyakorlatilag kiveszett, csupán néhány településnév őrzi: ragja a „-t/-tt”. Helyette azonban számos, pontosabb meghatározást lehetővé tévő eset alakult ki, például az inessivus („-ban/-ben”) vagy a superessivus („-on/-en/-ön”). Egyes nyelveken ilyen megkülönböztetés nincs: ilyenkor az ottani locativusi toldalék egyaránt lefordítható úgy, mint „-ban/-ben”, „-on/-en/-ön” vagy „-nál/-nél”.
  • Местният падеж или локативът (на латински: casus locativus) е падежна форма, която преди всичко означава място на действие или местоположение на обект, откъдето идва и названието на падежа. В общи линии, в български съответства конструкция с някой от предлозите „в”, „на”, „при”. Местният падеж принадлежи към една група падежи заедно с лативния (падеж за направление) и отделителния падеж.
  • Il locativo è un caso presente nelle lingue slave e baltiche, che di norma viene accompagnato da una preposizione. Può esprimere lo stato in luogo, il complemento di argomento o altri complementi, a seconda delle preposizioni da cui è preceduto.
  • De locatief of zevende naamval is één van de acht oorspronkelijke naamvallen van de Proto-Indo-Europese taal, die bijvoorbeeld in het Sanskriet nog altijd in gebruik waren.De locatief - het woord zegt het al - geeft een locatie aan. In het Nederlands worden daarvoor voornamelijk de voorzetsels in, op, te en bij gebruikt. Verder kan de locatief ook een tijdstip aanduiden. De locatief komt vandaag nog voor in de meeste Baltische en Slavische talen, hoewel de naamval in het Russisch meestal prepositionalis wordt genoemd omdat hij alleen nog maar in combinatie met voorzetsels voorkomt (hetgeen overigens ook voor de andere Slavische talen geldt).In andere takken van de Indo-Europese taalfamilie is de locatief vaak verdwenen en is zijn functie overgenomen door andere naamvallen. Hoewel vaak beweerd wordt dat de locatief in het Latijn opgeslorpt was door de ablatief, is dit niet volledig waar. De locatiefuitgangen van de tweede, derde en vierde verbuiging verschilden van die van de ablatief, al kwamen ze in het klassiek Latijn al weinig meer voor. Een vrij veel voorkomende uitzondering is de vorm domi (thuis) die afwijkt van de ablatief domo (van huis af).Andere voorbeelden: Lutetiae eram, urbe/Roma exiit et Lutetiam venit (= Ik was in Parijs, toen hij Rome verliet en naar Parijs kwam) Urbi/Romae eram, Lutetia exiit et urbem/Romam venit (= Ik was in Rome, toen hij Parijs verliet en naar Rome kwam).Vergelijk: Accusatief (= de plaats waarheen): urbem; Romam; Lutetiam Ablatief (= de plaats waarvandaan): urbe; Roma; Lutetia Locatief (= de plaats waar): urbi; Romae; LutetiaeIn de Germaanse talen is de locatief goeddeels opgegaan in de datief. In het Nederlands is dat vooral bij het voorzetsel te nog goed te zien. Dit voorzetsel komt vaak voor in versteende uitdrukkingen met een datief zoals ten huize van of ten tijde van. Een enkele archaïsche uitdrukking is mogelijk nog een voorbeeld van de locatief zelf, zoals: te zijnent of te mijnent. Dit blijft echter speculatief, want in geen enkele oude Germaanse taal - noch in het Gotisch, noch in het Oudengels - is de locatief aangetroffen.
  • Lokál (též lokativ, zkratka LOC) je mluvnický pád vyjadřující obvykle umístění v objektu, jehož pojmenování ohýbá.
  • Miejscownik (łac. locativus) – forma używana do opisu miejsca akcji. W języku polskim nigdy nie występuje samodzielnie, do opisu miejsca zawsze używa się wyrażeń przyimkowych.
  • O caso locativo é um caso gramatical geralmente usado para indicar o nome referente a um lugar.
  • Locative (abbreviated LOC) is a grammatical case which indicates a location. It corresponds vaguely to the English prepositions "in", "on", "at", and "by". The locative case belongs to the general local cases together with the lative and separative case.The locative case exists in many language groups.
  • El caso locativo (llamado caso preposicional en ruso) se emplea o se ha empleado en: lengua polaca por ejemplo: "w dobrej szafie" significa "en buen armario" lenguas bálticas modernas y lenguas eslavas, así como en turco. Por ejemplo, en turco, elim significa: mi mano, y elimde significa en mi mano. O sea que en esta lengua, el locativo se marca utilizando el sufijo de así como el da. algunas antiguas lenguas indoeuropeas. En concreto, el sánscrito. rara vez o bien en uso literario en antiguas lenguas indias, como el marathi en la que el caso ablativo ha desaparecido. en la lengua lituana.El caso locativo se corresponde, con ciertas reservas, con las expresiones preposicionales «en» o «al lado de», e indica la localización final de una acción o del momento de la acción.En lenguas como el finés, hay un grupo de seis casos que expresan distintas relaciones locativas (*elativo, inesivo, ilativo, adesivo, alativo y ablativo). En húngaro, son nueve el número de casos existentes de este tipo, pero en este caso la definición de caso locativo se refiere exclusivamente a una forma que se emplea tan sólo con algunos adverbios y unas pocas poblaciones, en lugar del caso inesivo o del caso superesivo. Ejemplos: Győr|ött, Pécs|ett, Kaposvár|t; i|tt:aquí, o|tt:allí, al|att:bajo, föl|ött:sobre, köz|ött:entre, etc.
  • Ме́стный паде́ж, или локати́в (лат. locativus), — падеж со значением места, например «на боку», «на краю».Один из косвенных падежей, показывающий местонахождение предмета (в пространстве и/или во времени), обозначенного существительным. Отвечает на вопрос где?
  • 処格(しょかく、ラテン語 casus locativus, 英語: locative case)とは、名詞・形容詞の格の一つで、場所を示す。所格、地格、位格、依格、於格などともいう。サンスクリットにおいては独立の格形を保っているが、古典ギリシア語では与格に、ラテン語ではごく一部の名詞を除いて奪格に吸収された。ラテン語で書かれた書物の扉において、出版地は処格形で示されている。また、スラヴ語では常に前置詞を伴うため、前置格(露:предложный падеж)という。ただし、チェコ語では6格と呼ぶ場合もある。現代日本語では処格を表す格助詞を、存在・移動に関する動詞(ある、いる、住む、座る、行く、着く、置く、移る、移す、など:処格を必須の項として取るものが多い)に対しては「に」、それ以外の動詞に対しては「で(にて)」と使い分ける。朝鮮語でも類似の使い分けがある。ウラル語族の一部(ハンガリー語、フィンランド語等)では、処格に相当するものとして複数の格(内格、出格、入格、接格、向格等) が独立に存在する。
  • Der Lokativ ist ein Begriff aus der Grammatik und bezeichnet einen in verschiedenen Sprachen vorkommenden Fall (Kasus). Substantive, die im Lokativ stehen, haben zumeist die Funktion von Ortsangaben. Teilweise können neben dem eigentlichen Lokativ noch weitere Lokalkasus vorkommen, die sehr differenziert angeben, in welcher räumlichen Beziehung ein Objekt zu einem Ort steht (in, auf, unter, bei, hinein, heraus, nah, entfernt, etc.). In Sprachen, die keinen gesonderten Fall für Ortsangaben haben, wird diese Aufgabe in der Regel von Präpositionen übernommen.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 1856 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 1433 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 16 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 101394117 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • En linguistique, le locatif est un cas grammatical exprimant la localisation dans l'espace (sans mouvement), le lieu où se déroule l'action exprimée par le verbe. Dans certaines langues, il peut se subdiviser en plusieurs cas spécifiques, selon que le lieu est fermé (inessif) ou ouvert (adessif, superessif).Le locatif est un des huit cas indo-européens, présent en sanskrit. Il n'a pas totalement disparu en latin et en grec.
  • Местният падеж или локативът (на латински: casus locativus) е падежна форма, която преди всичко означава място на действие или местоположение на обект, откъдето идва и названието на падежа. В общи линии, в български съответства конструкция с някой от предлозите „в”, „на”, „при”. Местният падеж принадлежи към една група падежи заедно с лативния (падеж за направление) и отделителния падеж.
  • Il locativo è un caso presente nelle lingue slave e baltiche, che di norma viene accompagnato da una preposizione. Può esprimere lo stato in luogo, il complemento di argomento o altri complementi, a seconda delle preposizioni da cui è preceduto.
  • Lokál (též lokativ, zkratka LOC) je mluvnický pád vyjadřující obvykle umístění v objektu, jehož pojmenování ohýbá.
  • Miejscownik (łac. locativus) – forma używana do opisu miejsca akcji. W języku polskim nigdy nie występuje samodzielnie, do opisu miejsca zawsze używa się wyrażeń przyimkowych.
  • O caso locativo é um caso gramatical geralmente usado para indicar o nome referente a um lugar.
  • Locative (abbreviated LOC) is a grammatical case which indicates a location. It corresponds vaguely to the English prepositions "in", "on", "at", and "by". The locative case belongs to the general local cases together with the lative and separative case.The locative case exists in many language groups.
  • Ме́стный паде́ж, или локати́в (лат. locativus), — падеж со значением места, например «на боку», «на краю».Один из косвенных падежей, показывающий местонахождение предмета (в пространстве и/или во времени), обозначенного существительным. Отвечает на вопрос где?
  • 処格(しょかく、ラテン語 casus locativus, 英語: locative case)とは、名詞・形容詞の格の一つで、場所を示す。所格、地格、位格、依格、於格などともいう。サンスクリットにおいては独立の格形を保っているが、古典ギリシア語では与格に、ラテン語ではごく一部の名詞を除いて奪格に吸収された。ラテン語で書かれた書物の扉において、出版地は処格形で示されている。また、スラヴ語では常に前置詞を伴うため、前置格(露:предложный падеж)という。ただし、チェコ語では6格と呼ぶ場合もある。現代日本語では処格を表す格助詞を、存在・移動に関する動詞(ある、いる、住む、座る、行く、着く、置く、移る、移す、など:処格を必須の項として取るものが多い)に対しては「に」、それ以外の動詞に対しては「で(にて)」と使い分ける。朝鮮語でも類似の使い分けがある。ウラル語族の一部(ハンガリー語、フィンランド語等)では、処格に相当するものとして複数の格(内格、出格、入格、接格、向格等) が独立に存在する。
  • Der Lokativ ist ein Begriff aus der Grammatik und bezeichnet einen in verschiedenen Sprachen vorkommenden Fall (Kasus). Substantive, die im Lokativ stehen, haben zumeist die Funktion von Ortsangaben. Teilweise können neben dem eigentlichen Lokativ noch weitere Lokalkasus vorkommen, die sehr differenziert angeben, in welcher räumlichen Beziehung ein Objekt zu einem Ort steht (in, auf, unter, bei, hinein, heraus, nah, entfernt, etc.).
  • De locatief of zevende naamval is één van de acht oorspronkelijke naamvallen van de Proto-Indo-Europese taal, die bijvoorbeeld in het Sanskriet nog altijd in gebruik waren.De locatief - het woord zegt het al - geeft een locatie aan. In het Nederlands worden daarvoor voornamelijk de voorzetsels in, op, te en bij gebruikt. Verder kan de locatief ook een tijdstip aanduiden.
  • A locativus egy olyan nyelvtani eset, ami helyet jelöl meg, de a hely megjelölése nem fejez ki semmiféle különleges térbeli viszonyt. A magyarból gyakorlatilag kiveszett, csupán néhány településnév őrzi: ragja a „-t/-tt”. Helyette azonban számos, pontosabb meghatározást lehetővé tévő eset alakult ki, például az inessivus („-ban/-ben”) vagy a superessivus („-on/-en/-ön”).
  • El cas locatiu s'empra, a part del que s'ha esmentat, o s'ha emprat en: llengua polonesa per exemple: "w dobrej szafie" significa "en bon armari" llengües bàltiques modernes i llengües eslaves, així com en turc. Per exemple, en turc, elim significa: la meva mà, i elimde significa en la meva mà. O sigui que en aquesta llengua, el locatiu es marca utilitzant el sufix de així com el dóna. algunes antigues llengües indoeuropees. En concret, el sànscrit i el llatí, (Ad Rome esse: ser a Roma).
  • El caso locativo (llamado caso preposicional en ruso) se emplea o se ha empleado en: lengua polaca por ejemplo: "w dobrej szafie" significa "en buen armario" lenguas bálticas modernas y lenguas eslavas, así como en turco. Por ejemplo, en turco, elim significa: mi mano, y elimde significa en mi mano. O sea que en esta lengua, el locativo se marca utilizando el sufijo de así como el da. algunas antiguas lenguas indoeuropeas. En concreto, el sánscrito.
rdfs:label
  • Locatif
  • Cas locatiu
  • Caso locativo
  • Caso locativo
  • Locatief
  • Locative case
  • Locativo
  • Locativus
  • Lokativ
  • Lokál
  • Miejscownik
  • Локатив
  • Местный падеж
  • 処格
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of