La lingua franca, ou langue franque, est une langue véhiculaire composite (à l’instar des pidgins), parlée du Moyen Âge au XIXe siècle dans l’ensemble du bassin méditerranéen, principalement par les marins et les marchands, mais aussi par les bagnards, prisonniers, esclaves et populations déplacées de toutes origines.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • La lingua franca, ou langue franque, est une langue véhiculaire composite (à l’instar des pidgins), parlée du Moyen Âge au XIXe siècle dans l’ensemble du bassin méditerranéen, principalement par les marins et les marchands, mais aussi par les bagnards, prisonniers, esclaves et populations déplacées de toutes origines. Dans son célèbre Dictionnaire universel (1690), Antoine Furetière en donne la définition suivante : Un jargon qu'on parle sur la mer Méditerranée, composé de français, d'italien, d'espagnol et d'autres langues, qui s'entend par tous les matelots et marchands de quelque nation qu'ils soient.
  • Sabirce veya Lingua franca, tarihte doğu Akdeniz'de kullanılmış olan, İtalyancanın, Fransızca, Arapça, Farsça ve İspanyolcayla karışımından oluşmuş bir karma dildir. İtalyanca Frenk dili anlamına gelir.
  • El sabir, originalmente lingua franca, es un pidgin hoy desaparecido que fue utilizado entre los siglos XIV y XIX por los marinos y mercaderes del mar Mediterráneo (especialmente genoveses y venecianos) para la comunicación entre hablantes de lenguas distintas.
  • Lingua franca (wł. język Franków) – w wąskim ujęciu: język mieszany typu pidżynowego używany w basenie Morza Śródziemnego, o zredukowanej fleksji i gramatyce, powstały na bazie słownej głównie z języków: francuskiego, włoskiego, greckiego, hiszpańskiego i arabskiego. Używany w portach śródziemnomorskich jeszcze w XX wieku, głównie w kontaktach handlowych i dyplomatycznych, obecnie jest już językiem martwym.Określenie lingua franca było pierwotnie używane przez Arabów i oznaczało dowolny język wywodzący się z łaciny, a w szczególności język włoski. Arabowie zwykli określać mianem Franków wszystkich mieszkańców zachodniej Europy. Z czasem przekształciło się w nazwę wcześniej opisywanego języka.Lingua franca często mylnie bywa określana jako język kreolski. W rzeczywistości był to język mieszany, wyuczony i używany głównie w kontaktach handlowych i dyplomatycznych, ale nie był rodzimy dla danej społeczności. Jak pisze prof. Witold Mańczak: "Należy położyć nacisk na zasadniczą różnicę między językami kreolskimi a lingua franca: języki kreolskie są językami ojczystymi danej ludności, a lingua franca nie."W ogólniejszym ujęciu termin lingua franca odnosi się do szeroko używanych języków, będących środkiem komunikacji między różnojęzycznymi grupami ludzi. Przykładem współczesnej lingua franca jest język angielski.W przeszłości rolę taką pełniły m.in. w starożytności grecka koine we wschodnim basenie Morza Śródziemnego i państwach hellenistycznych, potem (a przez pewien czas równolegle) łacina łącząca średniowieczną Europę aż po czasy nowożytne czy wreszcie nowożytny język francuski w kołach dyplomatycznych lub język niemiecki w XIX i XX wieku szczególnie w sferach gospodarczych środkowo-wschodniej Europy.
  • De meditterrane lingua franca ofwel het Sabir was een pidgin die tussen de 11e en de 19e eeuw als lingua franca werd gebruikt in het Middellandse Zeegebied. De term lingua franca is van deze benaming afgeleid en is sindsdien algemeen aanvaard. De meditterrane lingua franca heeft zich nooit tot een echte creooltaal ontwikkeld.
  • Sabir, neboli Středomořská Lingua Franca (angl. The Mediterranean Lingua Franca), je pidžin, který se používal v oblastech okolo Středozemního moře od 11. století až do 19. století.Jedná se o italštinu, smíšenou s ostatními románskými jazyky, řečtinou a arabštinou.Výraz „franca“ pocházel z toho, že Arabové označovali ve středověku všechny Evropany jako Franky.
  • Die Lingua franca (italienisch für: „fränkische Sprache“) ist eine romanisch basierte Pidgin-Sprache, die im Mittelalter durch den Sprachkontakt zwischen Romanen und Sprechern nichtromanischer Sprachen, insbesondere des Arabischen, entstand und als Handels- und Verkehrssprache bis ins 19. Jahrhundert vorwiegend an der Süd- und Ostküste des Mittelmeers verbreitet war. Ihr Name Lingua franca wurde seit dem 18. Jahrhundert verallgemeinert zu einer generischen Bezeichnung für ähnlich geartete Misch- oder Pidgin-Sprachen. Heute sind damit auch beliebige natürliche oder künstliche Sprachen wie Englisch oder Esperanto gemeint, die gewohnheitsmäßig als Sekundär- und Verkehrssprache zwischen Sprechern unterschiedlicher Sprachgemeinschaften verwendet werden. Ob im Fall einer natürlichen Sprache die durch solchen Gebrauch bedingten Veränderungen und Vereinfachungen schon zu einer Pidginisierung geführt haben, ist hierbei dann für die Einordnung als Lingua franca nicht entscheidend.
  • Средиземноморский лингва-франка (от итал. lingua franca — «франкский язык») или сабир (от исп. saber — «знать») — смешанный (пиджинизированный) язык, сложившийся в Средние века в Средиземноморье и служивший главным образом для общения арабских и турецких купцов с европейцами (которых на Ближнем Востоке называли франками).Лексика лингва-франка была в основном итальянской, в особенности венецианской, в меньшей степени — испанской и провансальской; также использовалось большое число заимствований из греческого, арабского, персидского и турецкого языков. Средиземноморский лингва-франка не был полноправным языком и использовался для ведения торговых дел между людьми разных национальностей вплоть до XIX века.Позже термин «лингва-франка» стали употреблять для обозначения языков международного общения.
  • The Mediterranean Lingua Franca, or Sabir, was a pidgin language used as a lingua franca in the Mediterranean Basin from the 11th to the 19th century.
  • Il sabir, oggi detta anche lingua franca del Mediterraneo, fu un idioma pidgin "di servizio" parlato in tutti i porti del Mediterraneo tra l'epoca delle crociate e tutto il XIX secolo, anche se probabilmente dovettero esistere lingue franche in epoche precedenti. Sebbene avesse diverse varianti (sia diatopiche che diacroniche), la più diffusa e persistente era costituita principalmente da un lessico al 70% di italiano, (principalmente di veneziano e di genovese) e 10% di spagnolo, con influenze di altre lingue mediterranee come arabo, catalano, greco, occitano, siciliano e turco.Era chiamata anche Petit Mauresque (in francese piccolo moresco), Ferenghi, 'Ajnabi o Aljamia. Il nome sabir è forse una storpiatura del catalano saber, cioè sapere; lingua franca, invece, deriva dall'arabo lisān-al-faranğī, cioè lingua europea. Il secondo termine è in seguito passato ad indicare qualsiasi idioma che metta in contatto parlanti di estrazione diversa.Questa lingua ausiliaria serviva a mettere in contatto i commercianti europei con gli arabi e i turchi. La morfologia molto semplice e l'ordine delle parole era molto libero. Vi era un largo uso delle preposizione per supplire alla mancanza di alcune classi di parole, tra cui l'aggettivo possessivo. Aveva inoltre un numero limitato di tempi verbali: il futuro si creava usando il modale bisognio, il passato con il participio passato.Il primo documento in lingua franca risale al 1296 e si tratta del più antico portolano relativo alla totalità del Mediterraneo, intitolato Compasso da Navegare. In seguito, nel 1891, è stato trovato un importante documento proveniente da Djerba in Tunisia. Nel 1830 viene pubblicato il Dictionnaire, manuale scritto in lingua francese in occasione della spedizione francese in Algeria per la conquista di Algeri. Doveva servire ai soldati francesi per imparare e conoscere la lingua sabir.Ne riporta un esempio anche Molière, nel Borghese gentiluomo: Nella terminologia marinaresca di tutto il Mediterraneo sono ancora oggi presenti parole appartenenti a questa lingua, come per esempio vira e 'maina.
  • La Lingua Franca o Sabir ("Saber") fou un pidgin usat com a llengua vehicular per mariners i mercaders europeus, turcs i àrabs als ports del Mediterrani des del segle XIII fins a mitjans del XIX.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 140318 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 7683 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 63 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 107666288 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • La lingua franca, ou langue franque, est une langue véhiculaire composite (à l’instar des pidgins), parlée du Moyen Âge au XIXe siècle dans l’ensemble du bassin méditerranéen, principalement par les marins et les marchands, mais aussi par les bagnards, prisonniers, esclaves et populations déplacées de toutes origines.
  • Sabirce veya Lingua franca, tarihte doğu Akdeniz'de kullanılmış olan, İtalyancanın, Fransızca, Arapça, Farsça ve İspanyolcayla karışımından oluşmuş bir karma dildir. İtalyanca Frenk dili anlamına gelir.
  • El sabir, originalmente lingua franca, es un pidgin hoy desaparecido que fue utilizado entre los siglos XIV y XIX por los marinos y mercaderes del mar Mediterráneo (especialmente genoveses y venecianos) para la comunicación entre hablantes de lenguas distintas.
  • De meditterrane lingua franca ofwel het Sabir was een pidgin die tussen de 11e en de 19e eeuw als lingua franca werd gebruikt in het Middellandse Zeegebied. De term lingua franca is van deze benaming afgeleid en is sindsdien algemeen aanvaard. De meditterrane lingua franca heeft zich nooit tot een echte creooltaal ontwikkeld.
  • Sabir, neboli Středomořská Lingua Franca (angl. The Mediterranean Lingua Franca), je pidžin, který se používal v oblastech okolo Středozemního moře od 11. století až do 19. století.Jedná se o italštinu, smíšenou s ostatními románskými jazyky, řečtinou a arabštinou.Výraz „franca“ pocházel z toho, že Arabové označovali ve středověku všechny Evropany jako Franky.
  • The Mediterranean Lingua Franca, or Sabir, was a pidgin language used as a lingua franca in the Mediterranean Basin from the 11th to the 19th century.
  • La Lingua Franca o Sabir ("Saber") fou un pidgin usat com a llengua vehicular per mariners i mercaders europeus, turcs i àrabs als ports del Mediterrani des del segle XIII fins a mitjans del XIX.
  • Die Lingua franca (italienisch für: „fränkische Sprache“) ist eine romanisch basierte Pidgin-Sprache, die im Mittelalter durch den Sprachkontakt zwischen Romanen und Sprechern nichtromanischer Sprachen, insbesondere des Arabischen, entstand und als Handels- und Verkehrssprache bis ins 19. Jahrhundert vorwiegend an der Süd- und Ostküste des Mittelmeers verbreitet war. Ihr Name Lingua franca wurde seit dem 18.
  • Средиземноморский лингва-франка (от итал. lingua franca — «франкский язык») или сабир (от исп.
  • Lingua franca (wł. język Franków) – w wąskim ujęciu: język mieszany typu pidżynowego używany w basenie Morza Śródziemnego, o zredukowanej fleksji i gramatyce, powstały na bazie słownej głównie z języków: francuskiego, włoskiego, greckiego, hiszpańskiego i arabskiego.
  • Il sabir, oggi detta anche lingua franca del Mediterraneo, fu un idioma pidgin "di servizio" parlato in tutti i porti del Mediterraneo tra l'epoca delle crociate e tutto il XIX secolo, anche se probabilmente dovettero esistere lingue franche in epoche precedenti.
rdfs:label
  • Lingua franca
  • Средиземноморский лингва-франка
  • Lingua franca
  • Lingua franca
  • Lingua franca
  • Lingua franca
  • Lingua franca mediterranea
  • Mediterrane lingua franca
  • Mediterranean Lingua Franca
  • Sabir
  • Sabir
  • Sabirce
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:language of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of